Zračne snage Sjedinjenih Američkih Država

mini|Amblem američkih zračnih snaga (gornja strana lijevog i donja strana desnog krila te na svakoj strani trupa po jedan put)
Zračne snage Sjedinjenih Američkih Država (; USAF) jesu zračne snage u sklopu oružanih snaga Sjedinjenih Američkih Država. Njihov zadatak je odbrana SAD-a kroz kontrolu i korištenje prostora u zraku i u svemiru.

2006. zračne snage Sjedinjenih Američkih Država su imale 346.166 vojnika od kojih je 71.691 bilo Oficira (20,7%). Osim njih, 145.620 civilnih osoba je radilo u sastavu USAF-a. U slučaju opširne mobilizacije, na raspolaganju stoji još 78.426 vojnika, organiziranih u Air Force reserve Command i pored njih 106.000 rezervista nacionalne garde (National Guard). USAF danas predstavlja četvrtinu cjelokupnih oružanih snaga USA, čija se jačina iste godine navodi sa 1,43 miliona ljudi.

U inventaru 2006. godine, nalaze se 4300 aviona, 1700 aviona rezerve i nacionalne garde. USAF na raspolaganju širom svjeta ima 85 vojnih aerodroma (Air Force Base) od kojih se 72 nalaze na teritoriji USA i 8 u evropi. Uz to dolazi još 82 manje baze i, na raspolaganju rezerve i nacionalne garde, još 72.

2007. godine, USAF ima na raspolaganju 130,4 milijarde dolara, što odgovara 29,5% odbrambenog budžeta USA.

 Historija 

 Prvi svjetski rat i period između dva svjetska rata 
1917. godine ulaskom SAD-a u prvi svjetski rat, prve borbene zračne snage SAD-a potiču formiranjem Zračne službe () u sklopu Američkih ekspedicijskih snaga (AEF). General-major Mason Patrick je bio imenovan za prvog komadanta. Ove zrakoplovne jedinice, od kojih su neke obučavane u Francuskoj, su pružale taktičku podršku američkoj vojsci, naročito u bitci za Saint-Mihiel i tokom ofenzive za Meuse-Argonne. Poznati piloti toga doba bili su kapetan Eddie Rickenbacker i poručnik Frank Luke. Izgradnjom ovih borbenih snaga, avijacija oružanih snaga SAD je od komande izviđačkog korpusa stavljena pod direktnu komandu sekretara rata Sjedinjenih Američkih Država. Kasnije je formirana Zračna služba kopnene vojske SAD-a (USAAS), a krajem prvog svjetskog rata Zračna služba AEF-a je raspuštena, a Zračna služba kopnene vojske SAD-a je u velikoj mjeri demobilizirana.

1920. godine je uvrštena kao grana kopnene vojske SAD-a, koja je 1926. godine preimenovana u Zračni korpus kopnene vojske SAD-a. Tokom ovog perioda Zračni korpus je počeo sa eksperimentiranjem novih tehnologija, kao što je bilo nadopunjavanje gorivom u zraku, te radovi na novim Boeing YB-9 i Martin B-10 prvih bombardera čija je konstrukcija u potpunosti bila izrađena od metala.

1938. godine uveden je u operativnu upotrebu bombrader Boeing B-17, od kojih su tri presrela italijanski putnički brod Rex 620 nautičkih milja istočno od Sandy Hooka, New Jersey. Ovim događajem osim što je pokazana sposobnost američke avijacije da brani svoju nacionalnu obalu, također je ukazano na početak nove doktrine strateškog bombardiranja.

 Drugi svjetski rat 
mini|lijevo|P-51 Mustang lovci tokom leta sredinom 1944. godine
U drugom svjetskom ratu zračne snage su znatno uvećane, ali je došlo i do njene reorganizacije. Organitacijski su postale nezavisne od kopnene vojske već 1941. godine, kada je Zračni korpus Kopnene vojske SAD-a postao dijelom novih Zračnih snaga Kopnene vojske SAD-a (AAF). Zračne snage su krajem rata brojale 2.253.000 ljudi kao i 63.715 letjelica.

General major Carl A. Spaatz je imenovan za komadanta 8. zračnih snaga u Londonu 1942. godine zajedno sa drugim čovjekom komande brigadnim generalom Ira Eakerom koji je nadzirao strateško bombardovanje. Krajem 1943. godine  Spaatz je imenovan za komadanta novih Strateških zračnih snaga SAD-a. Spaatz je započeo sa operacijama dnevnih bombardiovanja koristeći predratnu doktrinu bombardera u bliskim formacijama, oslanjajući se na njihovu kombiniranu obrambenu vatrenu snagu za zaštitu od napadajućih neprijateljskih zrakoplova, a ne za podršku borbene pratnje. ova taktika se pokazala manjkavom jer kod misija bombradovanja duboko u neprijateljskoj teritoriji je dolazilo do napada njemačke avijacije, ali i područja koja su predstavljala mete bile su štićene gustom mrežom protivavionskih topova. Američki piloti su imali teške gubitke uslijed bombardovanja naftnih rafinerija kod grada Ploieşti u Rumuniji i fabrika kugličnih ležajeva u Schweinfurtu i Regensburgu. Usljed velike stope gubitaka u ljudstvu i letjelicama, strateška ofenziva je obustavljena u jesen 1943. godine.

Tokom borbi u Europi korišteni su lovci P-47 i P-38 kao pratnja bombardera, kasnije se u toj ulozi znatno bolje pokazao lovac P-51 Mustang koji je bio jedan od najpoznatijih američkih lovaca tokom Drugog svjetskog rata. Tokom djelovanja američke avijacije njemački Luftwaffeje bio oslabljen, bombardovanjem njemačkih aerodroma smanjena je njegova borbena spsobnost i zaštita zračnog prostora. Opasnost od djelovanja njemačke avijacije tokom iskrcavanja u Normandiji je bila značajno smanjena.

Na pacifičkom ratištu glavni zadaci zrakoplovstva su bili borbe u zraku protiv japanske avijacije, djelovanja protiv japanskih ratnh brodova, bombardovanje japanskih gradova kao i podrška snagama na kopnu i moru. Prva primjena taktičkog zračnog transporta poznatog i kao airlift od američkih zračnih snaga je bila u periodu od maja 1942. do novembra 1945. kada je stotinama letova prebačeno više od pola miliona tona tereta iz Indije u Kinu preko istočnih obronaka Himalaja.

Formiranjem 20. zračnih snaga pimjenjeni su strateški bombarderi Boeing B-29 Superfortress u svrhu strateškog bombardovanja japanskih gradova. Upotreba zračnih baza u Kini je bila nedovoljno efektivna zbog njihovog nedovoljnog snadbijevanja zračnim mostom iz Indije i prijetnje japanskog ratnog zrakoplovstva. Nakon što su zauzeta Marijanska ostrva sredinom 1944. godine, na njima su formirane nove baze za djelovanje strateških bobardera. U jednoj noći sa 9. na 10. mart 1945. bombardovanjem Tokija, u rezultirajućim požarima poginulo je preko 100.000 ljudi. Upotrebom zapaljivih bombi u 66 drugih japanskih gradova poginulo je preko 350.000 ljudi. Početkom augusta 1945. godine 20. zračne snage su izvršile atomski napad na Hiroshimu i Nagasaki kao odgovor na japansko odbijanje Postdamske deklaracije u kojoj su bili opisani uslovi japanske predaje.

 Hladni i korejski rat 
mini|desno|F-86 Sabre avioni tokom korejskog rata.
Iako su u praksi zračne snage bile nezavisne od kopnene vojske, one dobivaju status vida oružanih snaga i nezavisnost od kopnene vojske 1947.]] godine. Nakon drugog svjetskog rata dolazi do pogoršanja odnosa između SAD-a i tadašnjeg SSSR-a što označava početak hladnog rata i početak utrke u naoružanju između ovih država. Obje zemlje su htjele proširti svoj uticaj, tako da su amerikanci formirali svoje vojne baze u Europi, kasnije u Japanu i Južnoj Koreji. Sjedninjene Američke Države su izgradile zračne baze u britanskim prekomorskim područjima, britanskom indijskoocenaskom teritoriju kao i na otoku Ascension u južnom Atlantiku.

Prvi test za USAF u hladnom ratu je predstavljala berlinska blokada kada su komunisti u Istočnoj Njemačkoj kako cestovno tako i zračno izolirali zapadni Berlin. Američke zračne snage zajedno sa britanksim RAF-om i zračni snagama Commonwealtha opskrbljivali zapadni Berlin zračnim mostom.

1948. godine zakonom o integraciji žena u oružane snage, žene dobivaju svoj status u regularnim i rezervnim zračnim snagama.

Tokom tokom korejskog rata koji je počeo u junu 1950. godine, Zračne snage Dalekog Istoka su bile među prvim formacijama koja se susprostavila invaziji Sjeverne Koreje. Njihov zadatak je bio bliska podrška jedinicama u pusanksom džepu djelujući iz Japana. Pored toga vodile su kampanju strateškog bombardovanja ratnih potencijala Sjeverne Koreje. Kako su početkom rata izgubile svoju bazu u Kimpu, nakon invazije na Incheon one su se opet vratile u Južnu koreju. U decembru 1950. godine u sukob se uključuje i Kina. Uvođenjem u borbena djelovanja sovjetskih mlaznih lovačkih aviona MiG-15 bio je otežano bombardovanje avionima B-29. Kao odgovor na to USAF je upotrijebio svoje lovce F-86 Sabre. Iako su taktike zračne superiornosti nad neprijateljem i bliske zračne podrške imale uspjeha, pokušaj presijecanja veza zračne podrške neprijatelja nije donio puno uspjeha, odlučeno je da se krene u sistematsku kampanju nanošenja ekonomske štete Sjevernoj Koreji i kineskim snagama što je uključivalo bombardovanje Pjongjanga i sjevernokorejskih hidrocentrala.

 Vijetnamski rat 
mini|lijevo|Bombarder Boeing B-52 tokom izbacivanja bombi iznad Vijetnama.
USAF je imao značajna djelovanja tokom vijetnamskog rata. Prva djelovanja protiv Sjevernog Vijetnama bila su 1964. godine nakon incidenta u zaljevu Tonkin. U martu 1965. godine počela je kampanja kontinuiranog bombardovanja poznata pod nazivom Rolling Thunder. Svrha ove operacije je bila uništiti volju i moral Sjevernog Vijetnama za borbom uništavanjem industrijskih kompleksa i protivzračne odbrane, zaustavljanje protoka ljudi i opreme Ho Ši Minovim putem kako bi se Sjeverni Vijetnam prisilio na mirovne pregovore. USAF je tokom svih borbenih djelovanja u periodu 1965-1968. bacio više bombi nekon tokom cijelog Drugog svjetskog rata, a operacija Rolling Thunder je trajala do američkih predsjedničkih izbora 1968. godine. Osim što je ovom operacijom nanešena velika ekonomska šteta i šteta u infrastrukturi, nisu ostvareni njeni politički i strateški cijevi.

USAF je također odigrao važnu ulogu tokom Uskršnje ofenzive 1972. Brzim raspoređivanjem lovaca, bombardera i jurišnih aviona slomljena je ofenziva Sjevernog Vijetnama. Operacijom Linebacker pokazano je Sjevernom i Južnom Vijetnamu, da SAD bez značajne upotrebe kopnenih snaga ima uticaja na rat. Zračna djelovanja SAD u ovom ratu završavaju operacijom Linebacker II, nakon čega su uslijedili Pariški pregovori.

Gerilski način rata u početku sukoba, kao i ometanje snadbijevanja Sjevernog Vijetnama kroz treće zemlje u jugoistočnoj Aziji, dovelo je do usvajanja novih specijalnih operativnih mogućnosti unutar USAF-a. Privremeni i eksperimentalni koncepti kao što su zračni komandosi i zračne topovnjače, taktičke misije kao djelomično uspješna operacija Obale Slonovače duboko u neprijateljskoj teritoriji, kao i misije borbenog traženja i spašavanja rezultirale su uvođenjem doktrina, jedinica i opreme.

 Borbena djelovanja od 1975. 
mini|Formacije američkih F-15 i F-16 aviona tokom zalivskog rata.
Tokom kasnih 1970-ih USAF je modernizirao svoje taktičke snage uvođenjem novih tipova aviona kao što su F-15, F-16 i A-10 i provedbom realističkih scenarija u vježbama Crvena zastava.

Tokom 1980-ih USAF je proširio svoju strukturu učeći na iskustvima iz Vijetanma, dodana je pažnja na jedinice i letjelice za elektronsko ratovanje i za suzbijanje neprijateljske protivzračne odbrane. Neuspjeh spasilačke operacije Orlova kandža rezultirao je povećanim naglaskom USAF-a na sudjelovanje u doktrini, opremi, personalu i planiranju zajedničkih specijalnih operacija.

Američke zračne snage sudjelovale su operacijama tokom Invazije na Grenadu 1983, operacije kanjon El Dorado 1986, invazije na Panamu 1989. godine.

Upotreba satelitskog izviđanja tokom haldnog rata, upotreba strateškog i taktičkog zračnog izviđanja predstvali su novine u avijaciji i borbenim djelovanjima ali i jedna bitna značajmost u narednim borbenim djelovanjima.

 Zalivski rat 
Glavni dio zračnih snaga koalicije tokom zalivskog rata 1991. predstvaljao je USAF sa avijacijom ratne mornarice SAD-a. Sposobnosti Lockheed F-117 stealth aviona pokazale su se uspješnim tokom bombardovanja Bagdada unatoč djelovanju tada sofiticitrane iračke PVO. USAF je sa avijacijom ratne mornarice mogao patrolirati iznad sjevernog i južnog Iraka nakon što je opala sposobnost iračke PVO.

 Bivša SFRJ 
Američke zračne snage su sa snagama NATO-a tokom rata u Bosni i Hercegovini provodili zonu zabrane leta u periodu 1993-1995. koja je bila poznata kao operacija Deny Flight. USAF je također djelovao protiv snaga bosanskih Srba 1995. godine u operaciji Namjerna sila. Ovo je bio prvi put da su letjelice USAF-a sudjelovale u sklopu NATO misije. 1999. godine USAF je u sklopu NATO snaga izvršio bombardovanje Savezne Republike Jugoslavije tokom rata na Kosovu uslijed čega su se snage SRJ povukle sa Kosova.

 21. vijek i rat protiv terorizma 
mini|Avioni F-22 i F-35A tokom leta izad smaragdne obale u Floridi.
2001. godine USAF je učestvovao u napadima na talibane u Afganistanu. Djelujući sa otoka Diego Garcia bombarderi B-52 Stratofortress i B-1 Lancer su djelovali po talibanskim položajima.

Zračne snage SAD-a su uzele učešće tokom rata u Iraku 2003.. Nakon poraza režima Sadama Huseina, USAF je preuzeo međunarodni aerodrom u Bagdadu kao svoju bazu. Letjelice USAF-a su pružale podršku koalicijskim snagama i iračkoj vojsci protiv aktivnosti pobunjenika i njihove opskrbe na sjeveru i zapadu Iraka. Vojne operacije u Iraku i Afganistanu su pokazale efikasnost upotrebe bespilotnih letjelica od kojih je najpoznatija bila MQ-1 Predator. Tokom rata u Iraku poginula su 54 pripadnika USAF-a.Hampson, Rick, "West Point's Quiet Place Of Honor, Lost Dreams", USA Today, 28 December 2011, p. 1.

U martu 2011. godine letjelice USAF-a su učestvovale u bombardovanju vojnih ciljeva u Libiji protiv režima Muamera Gadafija.

Danas po rang listi ratnih zrakoplovstava USAF zauzima prvo mjesto kao najsposobnije i tehnološki najnaprednije ratno zrakoplovstvo sa 5.778 posadnih i oko 156 besposadnih letjelica, 2.130 krstarećih zračno lansirajućih projektila i 450 interkontinentalnih balističkih projektila. USAF broji 328.439 ljudi u aktivnom sastavu, 74.000 u rezervi i 106.000 pripadnika zračne nacionalne garde. Pored toga Zračne snage SAD-a zapošljavaju 168.900 civila što indirektno uključuje zaposlene strane državljane.

 Organizacija i struktura 
Ministarstvo Zračnih snaga SAD-a je sastavni dio Ministarstva odbrane SAD-a, a njegov komadant je tajnik Zračnih snaga SAD-a koji djeluje pod autoritetom, uputama i kontrolom ministra odbrane. Glavni dužnosnici u uredu tajnika Zračnih snaga su Zamjenik tajnika Zračnih snaga, zatim 4 pomoćnika tajnika Zračnih snaga i Generalni konzul koje imenuje predsjednik uz savjet i saglasnost Senata. Najviše rangirano vojno lice u Štabu Zračnih snaga je načelnik Štaba zračnih snaga i Zamjenik Načelnika Štaba Zračnih snaga.

Direktno podređene jedinice su Terenska operativna komanda (FOA), Jedinica za direktno izvještavanje (DRU) i trenutno nekorištena Zasebna operativna agencija. Najviši hijerarhijski nivo komadovanja snaga predstavlja MAJCOM (Major Command ) koji uključuje Komandu rezervnih zračnih snaga.

 Organizacija 

Komanda Zračnih Snaga Sjedinjenih Država (HQ USAF) - sjedište Pentagon

Glavna komandaTrenutni zapovjednikSjedište23px Komanda borbene avijacije (ACC)  General James M. Holmes  Zračna baza Langley, Zajednička baza Langley–Eustis, Virginia, SAD23px Komanda zračne obuke i treninga (AETC)  Genral-poručnik Marshall B. Webb Zračna baza Randolph, ajednička San Antonio, Texas, SAD23px Komanda za globalnu borbu Zračnih snaga (AFGSC)  General Timothy Ray  Zračna baza Barksdale, Louisiana, SAD23px Materijalna komanda Zračnih snaga (AFMC)  General Arnold W. Bunch, Jr.Zračna baza Wright-Patterson, Ohio, SAD23px Komanda rezervnih zračnih snaga (AFRC)  General-poručnik Richard W. Scobee  Zračna baza Robins, Georgia, SAD23px Komanda za specijalne operacije (AFSOC)  General-poručnik[James C. SlifeHurlburt Field, Florida, SAD23px Komanda zračne mobilnosti (AMC)  General Maryanne Miller  Zračna baza Scott, Illinois, SAD23px Pacifičke zračne snage (PACAF)  Genenral Charles Q. Brown, Jr.  Zračna baza Hickam, Zajednička baza Pearl Harbor-Hickam, Hawaii, SAD23px Zračne snage SAD-a u Evropi - Zračne snage u Africi (USAFE-AFA)  General Jeffrey L. HarrigianZračna baza Ramstein,  NjemačkaJedinice pod direktnom komadomTrenutni zapovjednikSjedište23px Distrikt Zračnih snaga Washington (AFDW)  General-major James A. Jacobson  Zračna baza Andrews, Zajednička baza Andrews, Maryland, SAD23px Centar Zračnih snaga za operativno testiranje i evaluaciju (AFOTEC)  General-major Michael Brewer  Zračna baza Kirtland, New Mexico, SAD23px Akademija Zračnih snaga Sjedninjenih Država (USAFA)  General-poručnik Jay B. SilveriaAir Force Academy, Colorado, SAD
 Činovi 
Oficiri
Dohodovni razredPosebni ¹ neaktivan rang  O-10O-9O-8O-7O-6O-5O-4O-3O-2O-1Oznaka 55px 128px 96px 64px 32px 50px 30px 30px 28px 10px 10pxČin General of the Air Force General Lieutenant General Major General Brigadier General Colonel Lieutenant Colonel Major Captain First Lieutenant Second LieutenantKraticaGOAFGenLt GenMaj GenBrig GenColLt ColMajCapt1st Lt2nd LtNATO kôdOF-10OF-9OF-8OF-7OF-6OF-5OF-4OF-3OF-2OF-1 ¹ Počasni/Ratni čin.

Podoficiri
RazredE-9E-8E-7E-6E-5E-4E-3E-2E-1Oznaka 50px 50px 50px 50px 50px 50px 50px 50px 50px 50px 50px 50px 50px bez oznakeČin Chief Master Sergeant of the Air Force Command Chief Master Sergeant Chief Master Sergeant1 Senior Master Sergeant1 Master Sergeant1 Technical Sergeant Staff Sergeant Senior Airman Airman First Class Airman Airman BasicKraticaCMSAFCCMCMSgtSMSgtMSgtTSgtSSgtSrAA1CAmnABNATO kôdOR-9OR-9OR-9OR-8OR-7OR-6OR-5OR-4OR-3OR-2OR-1 1 Ratno zrakoplovstvo nema odvojen rang First Sergeant; umjesto toga dužnost je označena oznakom u obliku dijamanta u gornjem polju.

 Vojne baze USAF-a 
450px|Karta glavnih baza USAF
mini|LGM-30 Minuteman prilikom testnog lanisranja.
mini|R-4 Global Hawk bespilotna letjelica
 USA (dio) 
 Andrews Air Force Base, Maryland
 Barksdale Air Force Base, Louisiana
 Castle Air Force Base, California
 Davis-Monthan Air Force Base, Arizona
 Dyess Air Force Base, Texas
 Edwards Air Force Base, California
 Eglin Air Force Base, Florida
 Ellsworth Air Force Base, South Dakota
 Elmendorf Air Force Base, Alaska
 Hickam Air Force Base, Hawaii
 Holloman Air Force Base, New Mexico
 Langley Air Force Base, Virginia
 Luke Air Force Base, Arizona
 MacDill Air Force Base, Florida
 Minot Air Force Base, North Dakota
 Mountain Home Air Force Base, Idaho
 Nellis Air Force Base, Nevada
 Offutt Air Force Base, Nebraska
 Peterson Air Force Base, Colorado
 Pope Air Force Base, North Carolina
 Randolph Air Force Base, Texas
 Schriever Air Force Base, California
 Scott Air Force Base, Illinois
 Sheppard Air Force Base, Texas
 Tinker Air Force Base, Oklahoma
 Tyndall Air Force Base, Florida
 Vandenberg Air Force Base, California
 Whiteman Air Force Base, Missouri
 Wright-Patterson Air Force Base, Ohio

 Van USA (dio) 

 Andersen Air Force Base, Guam
 Aviano Air Base, Italija
 Clark Air Base (1903-1991), Filipini
 Incirlik Air Base, Turska
 Kadena Air Base, Japan
 Kunsan Air Base, Južna Korea 
 Misawa Air Base, Japan
 Thule Air Base, Grenland
 Osan Air Base, Južna Korea 
 Yokota Air Base, Japan

 Letjelice 
ZrakoplovZemlja porijeklaTipVerzijaU upotrebiBilješke Borbeni avioni B-2 Spirit SADstealth bombarder  20 B-1 Lancer SADstrateški bombarder  60promjenjiva geometrija krila B-52 Stratofortress SAD teški bombarder75  F-22 Raptor SAD stealth lovac za zračnu nadmoć  186 F-35 Lightning II SAD stealth mvišenamjenski  F-35A2291,541 poručeno F-15 Eagle SAD lovac za zračnu nadmoć F-15C 235http://www.airforcemag.com/MagazineArchive/Magazine%20Documents/2019/June%202019/0619_Equipment.pdf23 F-15D verzija za trening F-15E Strike Eagle SAD mvišenamjenski  219 F-16 Fighting Falcon SADmvišenamjenski  F-16C  1017 150 F-16D verzije se koriste za obuku A-10 Thunderbolt II SADjurišni A-10C 287 Lockheed AC-130 SAD jurišnik/gunship AC-130U/W35od ovih je 7 AC-130J verzija  AWACS Boeing E-4 SAD komandni avion E-4B 4 Boeing E-3 SAD AWACS E-3B/C/G31 Global Express Kanada komandni avion / BACN E-11A4 Avion za elektronsko ratovanje EC-130H Compass Call SAD protivradarski avion / SEAD 15 EC-130 Commando Solo SAD protivradarski avion / SEAD EC-130J 7 Izvidački avioni Falcon 20 FrancuskaSIGINT / ELINT  2 Lockheed U-2  SAD izviđački avion U-2S 31četiri TU-2S se koriste za obuku RC-26 Metro  SADSIGINT / avion za nadzor 11E-8 Joint STARS SADAGS / ISTAR E-8C17jedan se koristi za obuku  CASA CN-235 Španija  SIGINT] / ELINT 5Boeing OC-135B SAD SIGINT]  2 Bombardier Dash 8 KanadaSIGINT] / ELINT  6 DHC-6 Twin Otter KanadaSIGINT / ELINT  1 Beechcraft MC-12 SADSIGINT / avion za nadzor C-12W 42  tankeriBoeing KC-135 SAD nadopuna goriva tokom letaKC-135R/T397 KC-10 Extender SAD nadopuna goriva tokom leta 58 KC-46 Pegasus SAD nadopuna goriva tokom leta1252 planirano za isporuku Lockheed Martin KC-130 SAD nadopuna goriva tokom leta / transportni avion  KC-130H/J/P 60 39 su KC-130J verzija - 30 planirano za isporuku  transportni C-5 Galaxy SAD  strateški airlifter C-5 AMP i C-5M Super Galaxy 52 Boeing C-17 SAD strateški airlifter222 C-130J Super Hercules SAD taktički transportC-130J 11535 plairano za isporukuC-130 Hercules SADtransportniC-130H196od kojih su 10 LC-130 verzija"New York LC-130 leaves Hickam for Operation Deep Freeze"  By Tech. Sgt. Kerry Jackson, 13th Air Force Public Affairs. 21 October 2010 Lockheed HC-130J SAD SAR / transportni2019 poručenoLockheed HC-130P/N SAD SAR / transportni9 Beechcraft 1900 SAD transportni C-12J 3  Cessna 208 SAD transportni / višenamjenski 2 Pilatus PC-12 Švicarska transportni / višenamjenski  U-28A 15 DHC-6 Twin Otter Kanada transportni / višenamjenski1STOL avion M28 Skytruck Poljska transportni C-145A5 Beechcraft C-12 SAD transportni / višenamjenski  26 Dornier 328Njemačkatransportni20 Boeing VC-25 SAD predsjednički transport 2 Boeing C-32 SAD VIP transport4 Boeing C-40 SAD VIP transport C-40B/C12Gulfstream IV SAD VIP transport1 Learjet 35 SADVIP transport C-21A 23  helikopteriBell UH-1N SAD višenamjenski64V-22 OspreySADCSARCV-22B446 poručenihSikorsky HH-60 SADCSARHH-60G/U/W99AgustaWestland AW139 Italija  višenamjenskiMH-139Bell UH-1N zamjena – 84 poručenih školski avioniBell TH-1SADhelikopter za obukuUH-1H38T-38 TalonSADškolskiT-38A/C501 T-6 Texan IISADnapredni školski  T-6A 447T-1 Jayhawk SAD školski178 Boeing TC-135 SADškolski  3 Diamond DA20 Austrija školski  54  Embraer EMB 314 Brazil školski 117 poručenih

 Reference 

 Vanjski linkovi 

United States Air Force online

Kategorija:Vojska
Kategorija:Avijacija
Kategorija:Vojska Sjedinjenih Američkih Država