Dječija paraliza

Poliomijelitis, poznat kao dječija paraliza, je zarazna bolest uzrokovana poliovirusom.

Približno 75% slučajeva je asimptomatsko; blagi simptomi koji se mogu javiti uključuju grlobolju i groznicu; ponekad se razvijaju ozbiljniji simptomi kao što su glavobolja, ukočenost vrata i parestezija. Ovi simptomi obično prolaze u roku od jedne ili dvije sedmice. Rjeđi simptom je trajna paraliza i moguća smrt u ekstremnim slučajevima. Godinama nakon oporavka, može se pojaviti post-polio sindrom, sa sporim razvojem mišićne slabosti slične onoj koju je osoba imala tokom početne infekcije.

Dječja paraliza se prirodno javlja samo kod ljudi. Vrlo je zarazna i širi se s osobe na osobu ili fekalno-oralnim prijenosom (npr. loša higijena, gutanjem hrane ili vode kontaminirane ljudskim izmetom), ili oralno-oralnim putem. Oni koji su zaraženi mogu širiti bolest do šest sedmica, čak i ako nema simptoma. Bolest se može dijagnosticirati pronalaženjem virusa u izmetu ili otkrivanjem antitijela protiv njega u krvi.

 Epidemiologija 
Velike epidemije dječje paralize bile su nepoznate prije 20. vijeka. Do tog vremena, dječja paraliza je bila endemska bolest širom svijeta. Majke koje su preživjele polio infekciju prenosile su privremeni imunitet na svoje bebe u maternici i putem majčinog mlijeka. Kao rezultat toga, novorođenče koje je oboljelo od polio infekcije općenito je pretrpjelo samo blage simptome i steklo dugoročni imunitet na bolest.

Sa poboljšanjima sanitarnih i higijenskih uslova tokom 19. vijeka, opći nivo imuniteta krda u populaciji je opao; to je omogućilo okolnosti u kojima su epidemije dječje paralize postale česte. Procjenjuje se da je epidemija dječje paralize ubila ili paralizirala više od pola miliona ljudi svake godine. Nakon široke upotrebe poliovirusne vakcine sredinom 1950-ih, novi slučajevi poliomijelitisa dramatično su se smanjili u mnogim industrijaliziranim zemljama. Napori za potpuno iskorjenjivanje bolesti počeli su 1988. godine i u toku su.

 Etiologija 
Poliomijelitis ne pogađa nijednu drugu vrstu osim ljudi. Bolest je uzrokovana infekcijom člana roda Enterovirus poznatim kao poliovirus (PV). Ova grupa RNK virusa kolonizira gastrointestinalni trakt – posebno orofarinks i crijeva. Identifikovana su tri serotipa poliovirusa – divlji poliovirus tipa 1 (WPV1), tip 2 (WPV2) i tip 3 (WPV3) – svaki sa malo drugačijim kapsidnim proteinom. Sva tri su izuzetno virulentna i proizvode iste simptome bolesti. WPV1 je oblik koji se najčešće susreće, i onaj koji je najuže povezan sa paralizom. WPV2 je certifikovan kao iskorijenjen 2015. godine, a WPV3 2019. godine.

 Patogeneza 
Virus ulazi u organizam oralnim putem, nekad respiratornim. Umnožava se u sluznici (tzv. intestinalana faza, zatim virus dospjeva u limfne čvorove (limfatična faza bolesti). U 95% osoba bolest se zaustavlja u ovoj fazi, te na taj način dolazi do imunizacije populacije. Kod ostatka, 5 -10% virus prodire u krvotok i klinički se manifestira kao morbus minor

Virus pokazuje veliki afinitet za CNS. Najzahvaćenija je kičmena moždina, i to njene motorne jezgre, te taj oblik klinički odgovara morbus major.

 Klinička slika 
Inkubacija traje od 7 do 14 dana, a može i do 6 sedmica. Postoje najčešće tri stadija: 
 preparalitički 
 paralitički
 rekonvalescencija

Preparalitički stadij obično karakteriše varijabilna klinička slika, ali se ona opet može podijeliti na 3 najkarakterističnija faze:

a) inicijalna - lako povišenje temperature, kašalj, hunjavica, povraćanje, proljevi, i to traje do 3 dana prelazi u drugu fazu s poboljšanjem općeg stanja bolesnika
b) latentna - sa smirivanjem simptoma, 2-3 dana 
c) meningo-adimanična - pogoršavanje simptoma bolasti, temperatura skače do 40 °C, jaka glavobolja, bol u kostima, mišićima, zglobovima, intenzivno povraćanje, bolovi u abdomenu, znojenje, otežano disanje, cijanoza usana (usne pomodre), pozitivni meningealni znaci, ukočen vrat. Bolest može i stati u ovoj fazi ili preći u sljedeću, a to je paralitički stadij bolesti.

Paralitički stadij bolesti karakterizan je padom visoke temperature, ali pojavom paraliza na udovima. Gube se refleksi na udovima, paralize su asimetrične bez ikakvog reda, mlohavost udova i mišića.

Rekonvalescencija (oporavak) je postepen. Mogu se uspostavljati funkcije paraliziranih mišića i udova, ali sporo. Ako se nakon dvije godine potpuno ne oporavi, paralize se smatraju definitivnima.

Smrt može nastupiti zbog respiratorne insuficijencije, ali se danas bolesnik može staviti na vještački respirator.

 Dijagnoza 
Na osnovu specifične kliničke slike i epidemioloških podataka, ali mogu se pronaći i specifična antitijela i živi uzročnik (virus).

 Terapija 
Ne postoji toliko specifična i uspješna terapija, sem ubrizgavanja antitijela.

 Profilaksa 
Postoji vakcina, veoma uspješna, koja se sastoji od atenuiranih virusa (oslabljeni), daje se oralnim putem. Uglavnom je svi prime. U Bosni i Hercegovini se daje s navršena dva mjeseca života, 4 mjeseca, te 6 mjeseci. Daje se potom s 18 mjeseci života, te s navršenih četrnaest godina.

 Reference 

 Dodatna literatura 

 Benison, Saul. “The Enigma of Poliomyelitis: 1910,” in Freedom and Reform: Essays in Honor of Henry Steele Commager, ed. Harold Hyman, (1967).
 Benison, Saul.  “The History of Polio Research in the United States: Appraisal and Lessons,” in The Twentieth Century Sciences: Studies in the Biography of Ideas, ed. Gerald Holton, (1972).
 Black, Kathryn. In the shadow of polio : a personal and social history (1996) online

 Hecht, Alan, and I. Edward Alcamo. Polio (2003) online copy, for middle schools

 , a major scholarly history.
 Rai, Anushree, et al. "Polio returns to the USA: An epidemiological alert." Annals of Medicine and Surgery 82 (2022). online




 Zimmermann, Jonas. "War on Disease: Polio Eradication in the United States." Historia. scriber 15 (2023): 263-280. online
 "Opća i specijalna infektologija" - Muhamed Teftedarija ; Dragan Đorđević

Kategorija:Virusne bolesti
Kategorija:Dječija paraliza
Kategorija:Poremećaji centralnog nervnog sistema