DDT

DDT (dihlor-difenil-trihloretan) je jedan od najpoznatijih insekticida, čija upotreba datira od 1939 godine, iako je prvi puta sintetiziran još 1873 godine. Dolazi u obliku bezbojnih kristala ili bijelog praha; bez mirisa je ili je slabog neprodornog mirisa. Tačka topljenja je 108,5 do 109,0 °C; pri daljem zagrijavanju se raspada. Ne rastvara se u vodi. Rastvara se u acetonu, eteru, benzolu i kerozinu. Na insekte djeluje kao kontaktni otrov. Posjeduje visoku bioakumulativnu sposobnost i taloži se u mišićima i kostima, a pošto je rastvorljiv i u mastima, nagomilava se u organima bogatim mastima, prije svega u nadbubrežnim žljezdama, štitnjači i testisima.

 Upotreba 
mini|desno|200px|Upotreba DDT-ja na američkom vojniku
U vrijeme drugog svjetskog rata, zbog svoje "apsolutne neškodljivosti" primjenjivan je kao sredstvo za higijenu u borbi protiv uši i tifusa, te u vidu praha nanošen na kožu ljudi: vojnika, izbjeglica i zatvorenika. Krajem osamdesetih godina prošlog vijeka zabranjena je upotreba DDT u mnogim evropskim zemljama, kao i u SAD. Nažalost, proizvodnja i primjena DDT je još uvijek nastavljena u mnogim zemljama trećeg svijeta. Prvi put, u maju 2001 godine UNO konvencijom "Stockholm Convention on Persistant Organic Pollutants" se širom svijeta zabranjuje proizvodnja i primjena DDT, osim u slučajevima borbe protiv epidemija uz posebno odobrenje WHO.

 Trovanje 

Najveći toksicitet DDT ispoljava prilikom oralnog uzimanja. Pri tome nastaju znaci trovanja kao što su preznojavanje, gubitak čula na usnama i jeziku, glavobolja i mučnina. Pri uzimanju većih doza dolazi do smetnji u ravnoteži, pomućenja svijesti različitog stepena, grčeva, kao i smetnji srčanog ritma.

 Vanjski linkovi 



Kategorija:Organohlorni spojevi
Kategorija:Insekticidi
Kategorija:Karcinogene grupe 2A po IARC