Camillo Golgi

Camillo Golgi (7. juli 1843 Corteneo, Brescia, Italija - 21. januar 1926 Pavia, Italija) je bio italijanski ljekar i fiziolog. Dobitnik je Nobelove nagrade za medicinu 1906, zajedno sa Santiago Ramón y Cajal.

Njegovo najveće otkriće bila je revolucionarna metoda bojenja pojedinih nerva i struktura unutar ćelije. Ova reakcija poznata kao crna reakcija je zapravo histološko bojenje uz pomoć srebro-nitrata. Tokom svog cijelog života pokušavao je ovu metode usavršiti. Pomoću nje, otkrio je, između ostalog, po njemu nazvani Golđijev aparat, te Golđijeve ćelije u mozgu.

 Život 
Golgi je rođen kao sin liječnika. Studirao je medicinu te je diplomirao na univerzitetu u Paviji 1865. Njegovi profesori su bili Paolo Mantegazza, Giulio Bizzozero i Eusebio Oehl. Nakon studiranja od 1872. posvetio se radu u bolnici St. Matteo, te tamo preuzima mjesto šefa odjela za hronične bolesti u gradiću Abbiategrasso. Ovdje počinje svoja istraživanja o nervnom sistemu u improviziranoj laboratoriji u kuhinji svoje kuće. Godine 1881. Golgi se vraća kao vanredni profesor za histologiju na Univerzitetu u Paviji, te nakon kraćeg zadržavanja u Sieni, prelazi na katedru za opću patologiju. Godine 1890. otkriva tri različita uzroka malarije i razvija metodu fotografisanja različitih faza u razvitku parazita. Tokom Prvog svjetskog rata, Golgi radi u vojnoj bolnici u Paviji. Tamo gradi Institut za neuropatološke i mehanopatološke studije kao i liječenje pacijenata sa oštećenjima perifernog nervnog sistema. Oženio se 1881. sa nećakom svog profesora Bizzozera, Donnom Lina. Nisu imali vlastite djece, pa su usvojili njenu nećaku Carolinu.

 Priznanja 
 1906: Nobelova nagrada za medicinu za zasluge na radu o strukturi nervnog sistema.

 Reference 

Kategorija:Italijanski istraživači
Kategorija:Fiziolozi
Kategorija:Biografije, Brescia
Kategorija:Rođeni 1843.
Kategorija:Umrli 1926.