Nacionalni park Una

Nacionalni park Una je jedan od četiri nacionalna parka u Bosni i Hercegovini. Nacionalni park se nalazi na krajnjem sjeverozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine, na području općine Bihać i Unsko-sanskog kantona.

Nacionalnim parkom proglašen je Zakonom o Nacionalnom parku Una 29. maja 2008. godine. Zakonom su definisane granice, regulisana pitanja zaštite, unapređenja i korištenja Nacionalnog parka, te njegovo upravljanje. Propisani su prekršaji i mjere njihovog nepoštivanja. Zakon je urađen u skladu s kategorizacijom Međunarodne unije za očuvanje prirode i prirodnih resursa.


 Položaj 
Obuhvata područje kanjonskog dijela gornjeg toka rijeke Une, uzvodno od Lohova, zatim područje kanjonskog dijela donjeg toka rijeke Unac od njenog ušća u Unu uzvodno do Drvarskog polja, međuprostor između ove dvije rijeke i orografske padine Plješevice, Grmeča i Osječenice. Ukupna površina nacionalnog parka je 19.800 hektara.

Rasprostire se unutar sljedećih astronomsko-geografskih odrednica:
 najsjevernija tačka: = 44° 44’ 33” N; = 15° 57’ 58” E, (naseljeno mjesto Podastrana)
 najjužnija tačka: = 44° 21’ 02” N; = 16° 13’ 05” E, (kota Gradina – 676 m)
 najzapadnija tačka: = 44° 43’ 46” N; = 15° 54’ 12” E, (kota 509 m)
 najistočnija tačka: = 44° 23’ 46” N; = 16° 20’ 42” E, (lokalitet Vrtočke bare)

Rezultati Studije izvodljivosti za zaštitu NP Una (2005) su pružili osnovu za zaštitu područja kroz kategoriju zaštite na nivou nacionalnog parka, što je prihvaćeno od strane organa vlasti u BiH donošenjem Zakona o Nacionalnom parku Una 2008 godine. Svrha zaštite područja je zaštita prirode u granicama definisanim zakonom, uz pružanje mogućnosti za razvoj lokalnih zajednica kroz poštivanje principa održivog razvoja. Zakonom o NP Una se štiti prostor ukupne veličine 19.800 ha koji je administrativno pod teritorijom općine Bihać, od čega u režimu stroge i usmjerene zaštite ukupno 13.500 ha, a u režimu usmjerenog razvoja oko 6.300 ha. Unutar područja stroge i usmjerene zaštite po posebnom režimu dopuštaju se i određene tradicionalne privredne djelatnosti. U području usmjerenog razvoja dopušten je razvoj tradicionalnih i nekih zatečenih privrednih djelatnosti, te turizma, uz uslov da su svi usklađeni s lokalnim specifičnostima i vrijednostima.

 Specifičnosti 
Područje Nacionalnog parka predstavlja jedinstvenu prirodnu cjelinu u ovom dijelu Evrope, vrlo vrijednu za očuvanje ukupnog krajolika i biološke raznolikosti zbog:
 položaja na granici tri klimatska područja,
 krških oblika i hidrografije, koji su, zajedno sa slivom Korane i Krke, jedinstveni u evropskim razmjerima,
 reljefnih oblika koji su stvorili jedan od rijetkih prirodnih puteva prema Jadranskom moru i
 mozaičnosti staništa, velike raznolikosti biljnih i životinjskih vrsta, te prisutnosti reliktnih i endemskih vrsta.

Za rijeku Unac karakterističan je njen oblik krškog toka, posebno u njenom donjem dijelu, na kojem, prolazeći kroz kanjonski dio, više puta ponire i izvire, na kraju na Crnom vrelu, koje po svojim karakteristikama i ljepoti spada u poseban prirodni fenomen.

Dolinski dio ovog zaštićenog područja je visinski smješten između 200 i 450 m, a orijentiran je u smjeru sjeverozapad-jugoistok. Povezanost rijeke Une, kao osnovnog prirodnog fenomena predviđenog za zaštitu, i lokalnog stanovništva koje stoljećima obitava na ovom području, ogleda se u prepoznavanju vrijednost same rijeke i područja za sopstveni opstanak, kao i njene jedinstvenost koja je vrijedna očuvanja na lokalnom i regionalnom nivou. Inicijative, prvo za UNESCO nominaciju, a kasnije za proglašenje područja zaštićenim, u velikoj mjeri su proistekle iz inicijativa lokalnih zajednica ovog područja.

 Rijeke Nacionalnog parka 
Una, Unac i Krka, čine spoj značajnih prirodnih vrijednosti, raznolikog i očuvanog prirodnog krajolika iznimne ljepote te bogate kulturno-historijske baštine.

Una, kao najveća prirodna vrijednost po kojoj je Nacionalni park dobio ime, izvire u selu Donja Suvaja ispod planine Stražbenice u Hrvatskoj. Radi se o krškom vrelu uzlaznog tipa, posebne zeleno-modre boje. U gornjem toku, od izvora do Bihaća, ukupni pad iznosi skoro 3 metra po kilometru. U ovom dijelu Una nosi obilježje planinske rijeke, a njeni sedronosni slapovi, ostrva, bukovi i vodopadi predstavljaju prave bisere ljepote kao što su: veliki vodopad u Martin Brodu, Štrbački buk, Troslap, Dvoslap i Ripački slap. Niz Martinbrodski vodopad i Štrbački buk voda se obrušava niz nekoliko manjih i većih slapova i vodopada, gradeći jedinstvene sedrene tvorevine. U Uni je posebno interesantan živi svijet koji i sam pridonosi stvaranju sedrenih tvorevina. Mahovine - briofite, svojom građom pogodne za zadržavanje istaloženog kalcij karbonata, čine neizostavnu kariku u procesu stvaranja i rasta sedrenih tvorevina.

Unac izvire kao mlinski potok ispod planine Šator, na 876 m nadmorske visine. Teče kroz klisuru Pojila, četiri kotline i tri daljnje klisure. Svojim tokom kroz Nacionalni park do Martinbroda teče najužom klisurom, negdje dubine i do 350 metara. Ukupna dužina tok je oko 66 kilometara, a visinska razlika oko 450 metara. Unac je prva velika pritoka Une koja svojom iznimnom čistoćom i hladnoćom oplemenjuje Unu, a isto tako je i dodatno rashlađuje. Unac se svojim tokom puni vodom iz desetak raznih pritoka i vrela. Ljeti zna u jednom dijelu presušiti zbog smanjenog dotoka vode iz okolnih šumskih potoka, ostavljajući iza sebe mala jezera prepuna ribe. Taj dio puta Unac teče kao ponornica, izvirući posljednji put iz Crnog vrela, oko 3 kilometra prije ušća u Unu.

Krka je riječica dužine 5 km kao granična rijeka sa Hrvatskom, cijelim svojim tokom protiče kroz Nacionalni park. Izvire podno zaravni na kojoj se prostire selo Mali Cvjetnić, gdje se pored izvora nalazi i stari mlin.

Dijelovi rijeka Una i Unac čine jedan od najvećih fly fishing revira u Evropi.

 Flora i fauna 
 Flora 
Konfiguracija terena i geomorfološka struktura tla u Nacionalnom parku Una, te različita nadmorska visina i raznolikost flore su uslovi za bogati mikro svijet koji sa drugim oblicima života doprinosi bogatstvu biodiverziteta NP-a. Na ovom području se nalaze brojne rijetke i endemične vrste biljaka: lincura (Gentiana lutea), pjegava lincura (Gentiana punctata), runolist (Leontopodium alpinum Cass.), klekovina bora (Pinus mugo). Endem je unska zvončika (Campanilla unensis) koja je ime dobila po rijeci Uni kao i bosanska perunika (Iris reichenbachii var. bosniaca Heuffel) koja raste na suhim livadama i pašnjacima na karbonatnim i serpentinskim stijenama sa plitkim zemljištem. Bosanska perunika je endem centralnih i jugoistočnih Dinarida. Ekološki uslovi omogućili su razvoj velikog broja biljnih zajednica izuzetne vrijednosti-sa preko 1.900 biljnih vrsta, što čini 52,19% svih vrsta prisutnih u Bosni i Hercegovini. U ovom prostoru evidentirano je 177 oficijelnih i 105 potencijalno ljekovitih, jestivih, vitaminskih i aromatičnih biljnih vrsta.

Prostor NP-a grade karbonatne stijene koje naseljava karakteristična vegetacija prilagođena posebnim uslovima takvih karakterističnih staništa, kao što su hazmofitske biljke (pukotinjarke). Ispod većih stjenovitih brda, pod utjecajem hidrosfere i atmosfere, odlamaju se dijelovi stijena i kotrljaju niz padine, stvarajući tako mjestimično točila (sipare).

Korovna i ruderalna vegetacija prisutna je u svim naseljima ovog područja. Dobro su razvijene zajednice razreda Bidentetea, Artemisetea i Chenopodietea, zahvaljujući ruralnom načinu života, ekstenzivnom ratarstvu i stočarstvu. Na području Nacionalnog parka ne može se procijeniti tačan broj svojti, kao ni zajednica, ali se može izvršiti poređenje s, na primjer, Austrijom, koja ima oko 2000 vrsta, dok prostorno malo područje Nacionalnog parka, po procjeni, ima više od 1000. Uz to, ovdje se nalaze mnoge endemične vrste te reliktno - refugijalne zajednice, koje su važne ne samo za uže područje, već i za ukupnu biološku raznolikost Evrope. Stoga je za očekivati da će i veliki dio ovog područja biti uvršten i u projekt Natura 2000.

 Fauna 
Fauna Nacionalnog parka Una po svim svojim karakteristikama je raznovrsna u ovom dijelu Evrope. Mnoge životinjske vrste ovdje su našle svoj dom.

 Staništa i ekosistemi 
Kopnena staništa na prostoru NP Una su livade, pašnjaci i šume. Najveći dio površina Nacionalnog parka pokrivaju različiti tipovi šuma, kako klimazonalnih tako i ekstrazonalnih i azonalnih. Travnjaci NP-a predstavljaju antropogene trajne stadije, te se mogu održati samo uz stalni posredni (ispaša) ili neposredni (košnja) utjecaj čovjeka. Područje obiluje vapnenačkim stijenama koje naseljavaju hazmofitske biljke (pukotinjarke).

Na višim položajima iznad samog kanjona, na zaravnjenom terenu s dubljim, sitnijim zemljištem, mjestimično su razvijeni travnjaci iz reda Brometalia erecti. Vodena staništa obuhvataju područje rijeka Une i Unca. Same rijeke Una i Unac nemaju razvijenu vodenu makrofitsku vegetaciju u području istraživanja, već se samo sporadično, u malim, tihim lagunama, može ponegdje naći po koja makrofitska vrsta.

Od vlažnih staništa na posmatranom području zastupljeni su vlažni i močvarni travnjaci, visoke zeleni te trščaci. Na području uz samu rijeku Unu razvijene su higrofilne zajednice šuma i šibljaka vrbe, johe, rakite i ive. Staništa na sedrenim slapovima predstavljaju svojim specifičnim ekološkim uvjetima poseban biotop, koji se znatno razlikuje od svih ostalih staništa u slatkim vodama. Ukupno je na slapovima pronađeno, izuzev viših biljaka i dijatomeja, 42 vrste biljaka i to 25 vrsta alga i 17 vrsta mahovina. Sve ove biljke sudjeluju u izgradnji sedrenih tvorevina, osim 2 vrste hepatika. Većina su dakle porofiti, dok je samo neznatan broj su aporofita.
 Japodi 
Japodi su narod koji je za vrijeme ilirskog vremena (bronzano i željezno doba) i rimske vladavine naseljavao prostor i današnjeg Nacionalnog parka. Specifičnost njihove kulture stanovanja su sojenička naselja na Uni, posebno u mjestu Ripač, koje iako maleno ima značajnu ulogu na kulturološkoj karti Bosne i Hercegovine. Kultura Japoda sadržavala je oblikovane ili ukrašene predmete od različitih materijala (glina, bronza, jantar, kamen i staklo), izrađene različitim tehnikama, kao što su urezivanje, modeliranje, iskucavanje, itd. Najčešće su prikazivani motivi životinjskih i ljudskih figura.
 Spomenici kulture 
Područje parka, i u kulturno-historijskom smislu, obiluje bogatim naslijeđem arheoloških nalazišta i historijskih spomenika, a poseban položaj tog prostora na tranzitnom pravcu prema moru doveo ga je u prošlosti pod utjecaje mnogih kultura, otkuda potječu bogata arheološka nalazišta, ostaci srednjovjekovnih utvrda i sakralnih objekata različitih vjera i kultura.

Srednjovjekovni grad Rmanj je podignut krajem 14- ili početkom 15. stoljeća na ušću Unca u Unu. Po zapisima iz 1396. godine ovaj se grad nazivao Konuba. Gradski bedemi su porušeni do temelja, a sačuvala se samo obla Milančeva kula, visoka oko 10 metara.

Pravoslavni manastir Rmanj u Martin Brodu, važno je duhovno središte na tromeđi Bosne, Like i Dalmacije. Proglašen je za Nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine

Orašac je srednjovjekovni grad koji je pripadao Humskoj župi, a kasnije je postao osmanski grad u sastavu Ostrovičke kapetanije i nalazi se na strmom brežuljku iznad istoimenog mjesta.

Srednjovjekovni grad Ostrovica izgrađen je u 15. stoljeću na prahistorijskoj gradini. Nalazio se u župi Lapac, a pripadao je Karlovićima. U srednjem vijeku bio je to najutvrđeniji grad u gornjem toku rijeke Une. U decembru 1523. godine grad je potpao pod osmansku upravu.

 Galerija 

 Reference 

 Vanjski linkovi 
 NP Una

 Također pogledajte 
 Nacionalni parkovi i parkovi prirode u Bosni i Hercegovini
 Nacionalni park Kozara
 Nacionalni park Sutjeska

Kategorija:Una
Kategorija:Bihać
Kategorija:Drvar
Kategorija:Nacionalni parkovi u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Zaštićena područja osnovana 2008.
Kategorija:IUCN kategorije II
Kategorija:Turističke atrakcije u Bosni i Hercegovini