Gerhard Barkhorn

Gerhard "Gerd" Barkhorn je bio drugi njemački lovački as po uspješnosti u Drugom svjetskom ratu, odmah iza Eriha Hartmana. U vazdušnim borbama na Istočnom frontu, izvršio je 1.104 borbena leta postigavši 301 vazdušnu pobjedu, oboren je devet puta, jednom se spasio iskakanjem i dva puta je ranjen.

 Biografija 
Rođen je 20. marta 1919. god. u Keningsbergu u Istočnoj Prusiji. U Luftvafe je stupio 1937. god., a letačku obuku je započeo 1938. god. 1. augusta 1940. god. poručnik Barkhorn raspoređen je u 6. lovačku eskadrilu 52. lovačke grupe u kojoj je leteo zajedno sa mladim perspektivnim pilotom lovcem Hans-Joakim Marsejom. Svoj prvi borbeni let izvršio je iznad Belgije i Francuske tokom Bitke za Francusku. Nastavio je sa borbenim letovima i tokom Bitke za Britaniju. Iako je tokom ove bitke izvršio veliki broj borbenih letova nije mu pošlo za rukom da obori ni jedan neprijateljski avion ali je zato sam bio oboren dva puta.

Svoju prvu vazdušnu pobjedu ostvario je 2. jula 1941. god. iznad Istočnog fronta, a svoju 30-tu pobjedu postigao je 5. januara 1942. god. Ubrzo zatim unaprijeđen je u komandanta 4. lovačke eskadrile 52. lovačke grupe.

23. augusta 1942. god. godine odlikovan je Viteškim redom Gvozdenog krsta za postignute 64 vazdušne pobjede. Svoju 100-tu vazdušnu pobjedu postigao je 19. decembra iste godine.
11. januara 1943. god. dobio je Hrastovo lišće uz Viteški krst za postignutih 105 vazdušnih pobjeda.
23. januara 1944. god. izvršio je svoj 1000-ti borbeni let i ušao je u istoriju ratnog vazduhoplovstva kao prvi borbeni pilot koji je dostigao ovu brojku.

13. februara 1944. god. postigao je svoju 250-tu vazdušnu pobjedu, a 2. marta iste godine dobio je mačeve uz Viteški krst.

31. maja 1944. god. Barkhorn je izvršavao svoj šesti borbeni let u lovačkom avionu Meseršmit Me-109 G-6 (Crna petica) kada je oboren od strane sovjetskog lovca američke proizvodnje P-39 Erakobra. Uspio je da prizemlji svoj avion iza njemačke linije fronta ali je prilikom obaranja teško ranjen u desnu ruku i nogu zbog čega je proveo četiri meseca u bolnici. U svoju jedinicu vratio se u oktobru mjesecu.

16. januara 1945. god. major Barkhorn postavljen je za komandanta 6. lovačke grupe stacionirane u Pozenu koja je bila zadužena za odbranu Trećeg Rajha od napada savezničkih bombardera (Reichsverteidigung). Ova jedinica bila je naoružana lovačkim avionima Foke-Vulf Fv-190D (iako je Barkhorn odlučio da zadrži svoj Meseršmit Me-109 G-6). Jedinica kojom je komandovao bila je sačinjena od mladih i neiskusnih regruta zbog čega je trpjela velike gubitke. Barkhorn je vodio jedinicu sve do 10. aprila kada je zbog iscrpljenosti usljed izuzetnog fizičkog i mentalnog naprezanja otišao na medicinsko odsustvo.

Po povratku iz bolnice pridružio se 44. lovačkoj jedinici koja je bila sačinjena od najboljih nemačkih lovačkih pilota asova koji su leteli na avionima Meseršmit Me-262. Komandant ove jedinice bio je poznati njemački lovački as i bivši generalni inspektor njemačkih lovačkih snaga general Adolf Galand. Svoju posljednju vazdušnu pobjedu postigao je 5. januara 1945. god. čime je ukupan broj njegovih vazdušnih pobjeda dostigao cifru 301.

Tokom napada na američke bombardere 21. aprila 1945. god. otkazao mu je motor. Prekinuo je napada i uputio se ka matičnom aerodromu ali je bio prinuđen da pod vatrom američkih Mastanga izvrši prinudno sletanje. Poklopac kabine koji je otvorio kako bi lakše napustio avion nakon sletanja, naglo se zatvorio udarivši ga po vratu. Lakše povrijeđen, Barkhorn je prebačen u bolnicu gde je dočekao kraj rata. Zarobljen je od strane Zapadnih saveznika ali je iz zarobljeništva pušten već u septembru 1945. god.

 Reference 

 Vanjski linkovi 

Kategorija:Avijatičari
Kategorija:Drugi svjetski rat
Kategorija:Biografije, Königsberg
Kategorija:Rođeni 1919.
Kategorija:Umrli 1983.