Ferdinand Tiemann

Johann Karl Wilhelm Ferdinand Tiemann (Rübeland, 10. juni 1848. - Meran, 14. novembar 1899.) je bio njemački hemičar.
Studirao je farmaciju u Braunschweigu, da bi nakon toga radio kao asistent hemičaru August Wilhelm von Hofmannu. 1870. sintetizirao je po prvi put TNT, a 1874. je zajedno sa Wilhelm Haarmannom sintetizirao vanilin. Od 1882. radio je kao profesor na Berlinskom univerzitetu (Berliner Universität). Za svoju zasluge nagrađen je medaljom "Cotenius-Medaille" 1876. godine.

 Biografija 
Od 1866. godine Tiemann je studirao farmaciju na Tehničkom univerzitetu u Braunschweigu, gdje je diplomirao 1869. godine. Njegov profesor iz Braunschweiga uputio je pismo preporuke Augustu Wilhelmu von Hofmannu na Univerzitetu u Berlinu, gdje je Tiemann iste godine započeo rad kao Hofmannov asistent.

Godine 1874. Tiemann je zajedno s Wilhelmom Haarmannom osnovao kompaniju, nakon što su otkrili sintezu vanilina iz koniferil-alkohola. Tvornica vanilina u Holzmindenu u početku nije bila uspješna, sve dok Karl Reimer nije otkrio Reimer–Tiemannovu reakciju, koja je omogućila alternativni sintetski put do vanilina. Godine 1882. Tiemann je imenovan profesorom na Univerzitetu u Berlinu.

Tiemann je učestvovao i u prvoj sintezi ionona, jedinjenja odgovornog za karakteristični miris slatke ljubičice (Viola odorata). Ovo otkriće predstavljalo je veliki komercijalni uspjeh za kompaniju Haarmann & Reimer. August Wilhelm von Hofmann bio je oženjen Bertom, mlađom sestrom Ferdinanda Tiemanna.

 Reference 

 Vanjski linkovi 
Biografija (eng.) 

Kategorija:Njemački hemičari
Kategorija:Rođeni 1848.
Kategorija:Umrli 1899.