Emevije

Emevijska dinastija (661. - 750.) je bila prva dinastija poslije četvorice halifa, a njen prvi predstavnik Muavija je uveo pravo na prijesto putem nasljedstva (dinastijom) a ne putem izbora (šurom).

 Emevije u Arabiji 

 Osnivanje dinastije 

Nakon smrti halife Alije na vlast je došao Muavija, sin Ebu-Sufijana i Hinde, zakletih neprijatelja islama sve do osvajanja Mekke kada su i sami prihvatili ovu vjeru. Prvi je islamski vladar od kojeg se računa dinastija. Došao je na vlast prihvativši se hilafeta kojeg je preuzeo poslije atentata na halifu Aliju. Hilafet završava smrću halife a Muavija je pred kraj svog života odlučio na svoje mjesto postaviti sina Jezida. Običaj je bio halifu birati na šuri, skupu plemenskih predstavnika koji su svojim glasanjem donosili sve važnije odluke. Muavija nije ukinuo taj običaj ali je na razne načine nagovorio i/ili podmitio plemenske vođe da glasaju za njgovog sina. Jezid je prvi halifa izabran na ovaj način. Dinastija Emevijja je trajala 90 godina i brojala je 14 vladara.

 Značaj 

Ovo doba je zapamćeno po mnogo negativnih i pozitivnih događaja. Naziva se i krvavim dobom muslimana jer se na nepošten način dolazilo na vlast. Većina tih halifa je živjela rasipnički, što se također kosi sa principima islama i praksom dotadašnjih halifa.

Teritorijalno, Islamsko carstvo se značajno proširilo. Osvojeni su i dijelovi Evrope: Španija te dio Francuske (Lyon i Bordeaux). Središte hilafeta je premješteno iz Medine u Damask. Širili su arapsku kulturu na svim područjima novog islamskog carstva. Uveli su arapski novac i arapski jezik u svim novoosvojenim državama, te gradili džamije.

Primjetan je i utjecaj Perzije i Bizantije na vladare ovog doba. Ono što su preuzeli iz njihove kulture se prvenstveno ogleda u uvođenju lične garde, obavještajne službe i stroge vojne države. Izgradili su flotu. Osnovali su prvu poštu na ovim područjima. Uveli su i sudstvo ali jedino njihova presuda je bila važeća i konačna.

 Emevije u Španiji 
desno|mini|250px|Unutrašnjost Velike Džamije u Kordobi napravljene u vrijeme Emevija

 Historija vladavine 

Vladavina Emevijja je završila dolaskom Abasida na vlast koji su tada odlučili smaknuti sve iz dinastije Emevija. Preživio je samo Abdurahman I sa svojim trinaestogodišnjim bratom. Njih dvojica i njihov oslobođeni rob Bedr su pet godina lutali po islamskom carstvu, dok nisu završili na isturenom španskom kraju ove imperije. Ni muslimani ovog podneblja nisu bili zainteresovani za Abasidsku vlast, niti su ih Abasidi na to primoravali, što je Abdurahman I iskoristio. Poslao je Bedra da govori o uspostavljanju emevijske vlasti što su Španci i prihvatili. Pod upravom Abasida ostalo je Arapsko poluostrvo, Perzija, Irak, Sirija, Džezira, Egipat i Sjeverna Afrika, a pod vlašću Emevija bilo je Pirinejsko poluostrvo kojim su vladali od 756. do 1031. godine, a vlast nad i jednim dijelom muslimani su potpuno izgubili tek 1492.

Prijestonica Emevijskog carstva u Španiji bila je Kordoba. U ovo vrijeme Kordoba je značajno uznapredovala, ali ubrzo je došlo do nemira. Kršćani koji su imali pravo udruživanja i života u vlastitim zajednicama počeli su zahtjevati odvajanje od muslimanskog carstva. S druge strane Španija dolazi na udar krstaških ratova i biva poražena u jednom od njih (1198. - 1216.) Kordoba je osvojena 1232. Dio Španije oko Granade je ostao u muslimanskoj vlasti do 1492. Međutim, prvenstveno zbog borbe za vlast, 1486. počinje graađanski rat. Kralj Ferdinand i kraljica Izabela su opkolili Granadu i tražili od muslimana da se predaju zaklevši se pri tome da neće rušiti džamije, vakufsku imovinu i poštovati običaje muslimana. Međutim ovo se nije ostvarilo, i Španija je ubrzo postala dijelom inkvizicije.

 Značaj 
lijevo|mini|300px|Emevijska džamija u Damasku
Već samim dolaskom Abdurahmana I započela je gradnja džamija i škola, prvih islamskih škola u Evropi. Međutim Španija je bila najnaprednija u doba Abrurahmana III. U Kordobi je tada bilo oko sedamsto džamija, tristo javnih hamama, te biblioteka sa 600 000 svezaka raznih djela.

U toku vladavine Emevija Kordoba je bila centar tkalačkog zanata i rezbarija od slonovače. Razvijena je proizvodnja svile, kože, otvoreni su rudnici srebra i zlata. Zahvaljujuči njima način proizvodnje papira je prenešen u Italiju pa onda i u Francusku. Znalajn utjecaj su imali i na školstvo, jer su podnjihovom vladavinom otvoreni i univerziteti u Kordobi, Sevilji, Granadi i Malagi.

Najzačajniji naučnici ovog perioda su:

 El-Gafiki, ljekar, sakupljač biljaka koje je imenovao na tri jezika: arapskom, berberskom i latinskom.
 Ez-Zekkeli, astronom
 Ibnul Hajjan, historičar
 Abdurahman ibn Haldun napisao Mukaddinu, historija Arapa, Berbera i Perzijanaca kao filozofiju historije
 Ibn Džubjer, putopisac
 Ibn Betuta filozof, ljekar i muzičar
 Ibn Ružd (Averroes), filozof, astronom, ljekar.

 Spisak emevijjskih halifa 

Emevijjske Halife u Damasku
Muavija I ibn Abi Sufijan, 661–680 
Jezid I ibn Muavija, 680–683 
Muavija II ibn Jezid, 683–684 
Marvan I ibn Hakam, 684–685 
Abd al-Malik ibn Marvan, 685–705 
al-Walid I ibn Abd al-Malik, 705–715 
Sulejman ibn Abd al-Malik, 715–717 
Omer ibn Abdull-Aziz, 717–720 
Jezid II ibn Abd al-Malik, 720–724 
Hišam ibn Abd al-Malik, 724–743 
al-Walid II ibn Jezid II, 743–744 
Jezid III ibn al-Walid, 744 
Ibrahim ibn al-Walid, 744 
Marvan II ibn Muhammad 744–750

Emevijjski Emiri u Kordobi
Abdurrahman I, 756–788 
Hišam I, 788–796 
al-Hakam I, 796–822 
Abdurrahman II, 822–852 
Muhammad I od Córdobe, 852-886 
Al-Mundhir, 842 - 888 
Abdallah ibn Muhammad, 888–912 
Abdurrahman III, 912–929

Emevijjske halife u Kordobi
Abdurrahman III, 929–961 
Al-Hakim II, 961–976 
Hišam II, 976–1008 
Muhammed II, 1008–1009 
Sulejman, 1009–1010 
Hišam II, 1010–1012 
Sulejman, 1012–1017 
Abdurrahman IV, 1021–1022 
Abdurrahman V, 1022–1023 
Muhammed III, 1023–1024 
Hišam III, 1027–1031

Emevijjski tabini
Jezid bin Muavija
Abd al-Malik ibn Marvan

 Također pogledajte 

 Halifa
 Abasidi

Kategorija:Carstva
Kategorija:Dinastije
Kategorija:Halife
Kategorija:Historija
Kategorija:Historija Španije
Kategorija:Historija islama