Samostan Klini

Samostan Klini (Cluny) utemeljio je početkom 10. vijeka akvitanski vojvoda Vilim u Burgundiji za spas duša svoje porodice i roda. Samostan je posvetio apostolima i utemeljiteljima rimske crkve sv. Petru i sv. Pavlu. Samostan je povjerio papama koji su mu podigli slavu i prestiž.

Samostan je bio poznat po načinu služenja obredne službe i po pjevanju. Sasmostan je bio benediktinski, najpoznatiji od svih benediktinskih samostana u Evropi. Samostan su vodili ugledni opati:

 Odon (927-942), 
 Maieul (948-984),
 Odilon (994-1049),
 Hugo (1049-1109),
 Petar Prečasni (1122-1156).

mini|lijevo|Istočno krilo samostana

Opat Odilon je isticao običaj obilježavanja dana Svih Svetih (2. novembar) kao proslavu svih umrlih vjernika od početka do kraja svijeta. Opat Hugo je animirao evropske vladare da donacijama pomognu Klini, a klinijevci su počeli da posreduju u političkim problemima među evropskim vladarima. Za vrijeme opata Huga Klinijevski samostan je postao je bogatiji od crkve sv. Petra u Rimu. To bogatstvo je iskorišteno u razvoj arhitekture, gradnju većeg broja crkvenih objekata u romaničkom stilu širom Evrope. Klini je raširio svoju djelatnost širom Evrope i dao veliki broj uticajnih predstavnika. Papa Urban II, koji je 1095. inicirao Prvi križarski rat bio je redovnik iz Klinija. No, Klini je imao i svoje kritičare. U Odilonovo vrijeme Klini je ismijavan kao preveličanstven, a sam opat Odilon je nazivan 'kraljem Odilonom od Klinija'.

Povratak iskonskim vrijednostima izvršen je u doba Petra Prečasnog koji je napustio neke od djelatnosti kojima su napuštane ranije postavljene benediktinske osnove samostana. Petar Prečasni je u Kliniju dao utočište teologu Abelardu, kojega je strogi skolastičar Bernard (sv. Bernard) iz Klervoa optužio za herezu.

Poslije smrti Petra Prečasnog Klini slabi. Klini je uspijevao da preživljava u kasnijim vremenima, pa i da i dalje odgaja buduće istaknute djelatnike, poput kardinala Rišelja i Mazarina, ali je bio pod jakom stegom francuskih vladara. Svoju propast samostan Klini doživio je, kao i ostali samostani u Francuskoj u vrijeme francuske građanske revolucije.

 Reference 

 Vanjski linkovi 

 ICOMOS, Monumentum, Vol. 7, 1971, K. J. Conant, The history of Romanesque Cluny as clarified by excavations and comparisons (PDF)
 (Universität Münster: Institut für Frühmittelalterforschung) Cluny. (in English) Scholarly portal to many aspects of Cluny.
 Christopher Golden, "Cluniac Order" 
 Cluny abbey on the site Bourgogne Romane
 Societas Christiana Encyclopedia: The Cluniac movement
 Charter of the Abbey of Cluny
 Large archive of photographs of the abbey 
 The History of Romanesque Cluny Clarified by Excavations and Comparisons, by K.J. Conant
 Paradoxplace – Cluny Page – Photos
 High-resolution 360° Panorama of the Cluny Abbey | Art Atlas

Kategorija:Srednji vijek
Klini