Romanski jezici

Romanski jezici (također poznati i kao novolatinski jezici) su podgrupa italskih jezika, posebno onih koji su se razvili iz dijalekata latinskog jezika, odnosno tzv. vulgarnog latinskog, latina vulgata, kojim su, nakon raspada Rimskog carstva, govorili obični ljudi na prostoru današnje Italije, Portugala, Španije, Francuske i Rumunije.

Danas u svijetu živi oko 800 miliona govornika ovog jezika, uglavnom u Evropi, Africi i Americi, ali i na drugim mjestima. Osim toga, glavnim jezicima ove grupe jezika služe se i mnnogi narodi kojima to nije maternji jezik a u velikoj mjeri se koristi i kao lingua franca.M. Paul Lewis, "Summary by language size", Ethnologue: Languages of the World, Sixteenth Edition. Ovo je naročito slučaj sa francuskim, koji se u velikoj mjeri koristi u centralnoj i zapadnoj Africi, Madagaskaru, Mauricijusu i Magrebu.

Pet najrasprostranjenijih romanskih jezika po broju izvornih govornika su: španski (470 miliona), portugalski (250 miliona), francuski (150 miliona), italijanski (70 miliona) i rumunski (25 miliona).Nationalencyklopedin "Världens 100 största språk 2007" The World's 100 Largest Languages in 2007/2010

 Podjela 

Romanski jezici se dijele na dvije skupine:

 Zapadna grupa: 
 Pirenejsko poluostrvo i Amerika
 španski jezik (oko 300 miliona govornika)
 portugalski jezik (230 miliona) 
 katalanski jezik (6,5 miliona)
 galicijski jezik (4 miliona) 
 Francuska
 francuski jezik (65 miliona)
 oksitanski jezik (Occitan, 2 miliona) 
 Švicarska
 retoromanski jezik (Romansch, 66,000) 
 Italija
 sardinski jezik (300,000)
 sjeverni italijanski dijalekti, dolomitski ladin, friulski
 Istočna grupa: 
 Italija
 italijanski jezik (60 miliona)
 srednji i južni italijanski dijalekti, uključujući korzikanski i sicilijanski jezik
 Rumunija i Moldavija
 rumunski jezik (30 miliona)

 Reference 

*
Kategorija:Jezici