717.

Godina 717. (DCCXVII) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 717. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina. 

 Događaji 
 Bizantijsko carstvo 
 25. mart – Car Teodosije III svrgnut je nakon vladavine od 1 godine i 10 mjeseci. Nasljeđuje ga 32-godišnji Leo III Isaurijac, general (strateg) Anadolske pokrajine (moderna Turska). Teodosije i njegov sin postaju sveštenici, a on vjerovatno postaje biskup Efeza. Leo okončava dvadesetgodišnju anarhiju u Bizantijskom carstvu, što označava početak takozvane Isaurijske dinastije.Kaegi (1994), pp. 186, 195 Bellinger & Grierson (1992), p. 5 Jenkins, Romilly (1966). Byzantium: The Imperial centuries AD 610–1071, p. 56
 Arapsko-bizantijski rat: Muslimanski general Maslama ibn Abdulmalik vodi vojsku od 80.000 ljudi iz Pergama u Abidos, gdje prelazi Helespont. Kako bi spriječio uplitanje Bugara ili bilo kojih bizantijskih snaga u Trakiji, šalje dio svoje vojske u blizinu Adrijanopolja; a sa glavninom snaga Maslama gradi opsadne linije kako bi blokirao Konstantinopol, koji je zaštićen masivnim Teodosijevim zidinama.
 15. august – Opsada Konstantinopola: Maslama započinje kombinovani kopneni i pomorski napor za zauzimanje Konstantinopola. Glavni grad kontrolira Bosfor, pristup između Sredozemnog i Crnog mora, a brani ga garnizon od otprilike 25.000 ljudi. Leo III naređuje da se skladišta žita ponovo napune i da se postave opsadne mašine. Arapske snage trpe ogromne gubitke zbog bolesti i iscrpljenosti u opsadnom ratovanju.
 1. septembar – Muslimanska armada, koju je činilo 1.800 brodova pod komandom admirala Sulejmana, uplovljava u Mramorno more i baca sidro ispod morskih zidina Konstantinopola kako bi opskrbila svoje snage na obali. Leo III naređuje bizantijskoj floti da izađe iz svojih zaštićenih luka i grčkom vatrom pali zbijene natovarene muslimanske brodove. Mnogi brodovi se zapale, dok se drugi sudaraju jedni s drugima prije nego što potonu.John Cairns, "Road to Manzikert" (2012). Byzantine Warfare in an Age of Crisis and Recovery (Chapter 3), p. 69. ISBN 978-1-84884-215-1
 Jesen – Bazilij Onomagulos, bizantijski zvaničnik, proglašava se suparničkim carem na Siciliji nakon što stigne vijest da je Konstantinopol pao pod arapskom opsadom. Leo III šalje chartoulariosa po imenu Pavle s carskim uputama za bizantijsku vojsku na otoku. Vasilije je uhapšen i pogubljen; njegova glava je poslana Leu, dok su ostali pobunjenici osakaćeni i prognani.

 Emevijski halifat 
 Halifa Sulejman ibn Abdulmalik umire nakon dvogodišnje vladavine, a nasljeđuje ga rođak Omer ibn Abdulaziz. Tokom svoje vladavine, on odobrava poreske olakšice i pokušava reorganizirati finansije Emevija.
 U bici kod Aksua u današnjem Xinjiangu, Emevije su se borile protiv trupa dinastije Tang, koje su porazile Arape i prisilile ih na povlačenje.

 Evropa 
 21. mart – Bitka kod Vinccija: Karlo Martel napada Neustriju i pobjeđuje snage kralja Hilperika II kod Vinccija, blizu Cambraija. Progoni Hilperika i njegovog gradonačelnika palate Ragenfrida do Pariza, prije nego što se vrati da se obračuna sa svojom maćehom Plektrudom u Kölnu, kako bi predao polovinu bogatstva svog pokojnog oca Pipina od Herstala. Karlo dozvoljava i Plektrudi i svom nećaku Teodaldu (koji je sa jedanaest godina bio još malo dijete) da ostanu živi (gest neuobičajen za to vrijeme) i obavezuje je da prihvati njegov suverenitet.
 Karlo Martel učvršćuje svoju moć, proglašava Klotera IV kraljem Austrazije nasuprot Hilperiku i svrgava Rigoberta, biskupa Reimsa, zamjenjujući ga Milom. On maršira protiv Radboda, kralja (ili vojvode) Frizijaca, i potiskuje ga nazad na njegovu teritoriju (dio moderne Nizozemske). Karlo šalje Saksonce nazad preko rijeke Weser i osigurava granicu na Rajni - u ime Klotaira.
 Paolo Lucio Anafesto umire nakon 20-godišnje vladavine, a nasljeđuje ga Marcello Tegalliano kao drugi dužd Mletačke Republike.
 Muslimanska ekspedicija pod komandom Al-Hurra ibn Abdulrahmana al-Thaqafija prelazi Pirineje na akvitansku teritoriju, vodeći malu grupu za napad u Septimaniju (južna Francuska).

 Azija 
 Hoshi Ryokan, drugi svjetski najstariji hotel koji je još u funkciji, osnovan je u Japanu (približan datum).
 Prema djelu Qissa-i Sanjan („Legenda o Sandžanu“, 16.-18. vijek), Parsi, zoroastrijski Perzijanci koji su bježali od napredovanja Arapa, naselili su se u Indiji Friedrich Max Müller Nouvelles leçons sur la science du langage. A. Durand et P. Lauriel, 1864.
 Početak vladavine Sou-loua, kagana Türgeša (kraj 738. godine) Herbert Franke, John King Fairbank, Denis Crispin Twitchett, Roderick MacFarquhar, Denis Twitchett, Albert Feuerwerker The Cambridge History of China, Volume 3. Cambridge University Press, 1978 (ISBN 978-0-521-21446-9 et 9780521214469).

 717. u temama 
 Geografija 
 24. decembar – Razoran zemljotres, sa šest mjeseci naknadnih potresa, pogađa Siriju i Mezopotamiju.Ambraseys, N. (2009). Earthquakes in the Mediterranean and Middle East: A Multidisciplinary Study of Seismicity up to 1900 (First ed.). Cambridge University Press. p. 225. ISBN 978-0521872928.

 Religija 
 Politika preobraćenja hindusa u Sindu za vrijeme vladavine halife Omera. Neki hinduističke vođe, poput Džaisimhe, sina Radže Dâhira, prešli su na islam Sailendra Nath Sen Ancient Indian History and Civilization. New Age International, 1999 (ISBN 978-81-224-1198-0 et 9788122411980). 
 Nechtan mac Der-Ilei, kralj Pikta, protjeruje monahe sa ostrva Iona (Škotska).

 Rođeni 
 Hilderik III, kralj Franaka (umro 754.)
 Elipando, španski nadbiskup i teolog
 Gummarus, franački plemić (umro 774.)
 Princeza Inoe od Japana (umrla 775.)
 Rabia el-Adevijja, muslimanska sufijska mističarka i učiteljica (umrla 801.)

 Umrli 
 30. decembar – Egwin od Eveshama, biskup Worcestera
 Bazil Onomagoulos, bizantijski uzurpator
 Eadwulf I, kralj Northumbrije
 Isonokami no Maro, japanski državnik (r. 640.)
 Paolo Lucio Anafesto, mletački dužd
 Plectrude, supruga Pipina od Herstala
 Sulejman ibn Abdulmalik, muslimanski halifa(r. 674.)
 Theobald, vojvoda od Bavarske (ili 719.)
 Winnoc, velški opat (ili 716.)

 Reference 

 Vanjski linkovi