Bosna i Hercegovina u Kraljevini Jugoslaviji

Bosna i Hercegovina se u periodu od 1918. do 1941. nalazila u sastavu Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, kasnije prozvane Kraljevina Jugoslavija Osnovno obilježje toga razdoblja je nastojanje Srba da se, koristeći se dominacijom u vojsci i politici, te relativnom brojnošću (oko 38 − 40 % ukupnog stanovništva BiH), nametnu kao dominantan faktor u zemlji. U režimu ograničenog parlamentarizma i drastičnih izbornih manipulacija, te političkih ubistava (Milan Šufflay, Ivo Pilar) i korupcije (sve energije u zemlji su se trošile na zaoštrene političke borbe, te su, zbog unutrašnje rastočenosti zemlje, dovele do kolapsa Kraljevine Jugoslavije u ratu s nacističkom Njemačkom).

 Država SHS 
S raspadom Austro-Ugarske, nastaju nove države, pa tako i Država SHS, koja je obuhvaćala i teritoriju današnje Bosne i Hercegovine. 

U Zagrebu je u oktobru 1918. stvoreno Narodno vijeće Slovenaca, Hrvata i Srba s ciljem stvaranja nezavisne države na južnoslavenskim prostorima Austro-Ugarske. Dana 29. oktobra 1918. osnovana je Država Slovenaca, Hrvata i Srba, od teritorija na kojima su živjeli južnoslavenski narodi u Austro-Ugarskoj, da bi se 1. decembra 1918. preimenovala u Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca.

 Prva Jugoslavija 

Nakon Prvog svjetskog rata, Bosna i Hercegovina je uključena u Kraljevstvo Srba, Hrvata i Slovenaca (uskoro preimenovano u Jugoslaviju). Politički život u Bosni u to vrijeme obilježila su dva glavna trenda: društveni i ekonomski nemiri zbog agrarne reforme iz 1918-19. koji su se manifestirali kroz masovnu kolonizaciju i konfiskaciju imovine;An International Symposium "South-Eastern Europe 1918–995" Serbian Land Reform and Colonization in 1918  također i formiranje nekoliko političkih stranaka koje su često mijenjale koalicije i saveze sa strankama u drugim jugoslavenskim regijama.Riedlmayer, Andras (1993). A Brief History of Bosnia-Herzegovina . The Bosnian Manuscript Ingathering Project. Dominantni ideološki sukob jugoslavenske države, između hrvatskog regionalizma i srpske centralizacije, različito su shvatale glavne etničke grupe u Bosni i Hercegovini i zavisio je od ukupne političke atmosfere. Iako je početna podjela zemlje na 33 oblasti izbrisala prisustvo tradicionalnih geografskih entiteta sa karte, napori bosanskih političara poput Mehmeda Spahe osigurali su da šest oblasti izdvojenih iz Bosne i Hercegovine odgovara šest sandžaka iz osmanskog doba i, na taj način, odgovara tradicionalnim granicama zemlje u cjelini.

Uspostavljenje Kraljevine Jugoslavije 1929. donijelo je ponovno povlačenje granica u banate koji su navodno zaobilazili sve etničke i historijske linije su izbrisale svaki trag bosanskog entiteta. Srpsko-hrvatske tenzije oko strukturiranja jugoslovenske države nastavile su se, a koncept zasebne bosanske podjele nije dobijao pažnje. Dogovor Cvetković-Maček je stvorio Banovinu Hrvatsku 1939. koji je praktički bio podjela Bosne i Hercegovine.Imamović, Mustafa (1996). Historija Bošnjaka. Sarajevo: BZK Preporod.  Međutim, vanjske političke okolnosti prisilile su jugoslovenske političare da preusmjere svoju pažnju na rastuću prijetnju koju je predstavljala nacistička Njemačka. Nakon perioda u kojem su se dešavali pokušaji smirivanja, pridruživanje Trojnom paktu i državni udar, Jugoslavija je napadnuta od strane Njemačke 6. aprila 1941. 

 Reference 

 Izvori 



 Dodatna literatura 








 Matthew Parish, A Free City in the Balkans: Reconstructing a Divided Society in Bosnia, London: I.B.Tauris, 2009.



 Ed Vulliamy, The War is Dead, Long Live the War: Bosnia: the Reckoning Bodley Head (London 19 April 2012) 

Kategorija:Historija Jugoslavije