Rimska arhitektura

Rimska arhitektura je bazirana na prihvatanju jezika klasične Grčke arhitekture za specifične primjene koja se dalje razvila na drugačiji način i time postala zaseban i novi arhitektonski stil. Često se shvata da su dvije arhitekture, grčka i rimska dio jedne arhitekture međutim takvo uvjerenje često vodi ka gledanju na rimsku arhitekturu sa grčkim standardima a što mnogi smatraju pogrešnim pristupom.

Rimska arhitektura predstavlja ujedinjenje tradicionalnih grčkih i toskanskih elemenata prvenstveno preuzimanje organizacionih redova klasične arhitekture (jonski red, dorski red itd.) na koje su potom primjenjeni novi građevinski principi kao što je razvoj korištenja lûka te korištenje betona i cementa. Rimska arhitektura se jedinstveno razvila tek u kasnom dobu rimske republike. Ako se izuzmu toskanski doprinos lûka i razvoj složenog reda u svojim početcima rimska arhitektura je bila gotovo kopija grčke.

Inovacija u rimskoj arhitekturi je počela u 1. vijeku p. n. e. sa izumom betona koji se plasirao kao jača i jednostavnija alternativa kamenu. Iako mnogi smatraju beton kao najveći doprinos rimske arhitekture modernom svijetu stil arhitekture koji je proizašao iz Rimske imperije se i danas povremeno koristi širom Evrope i Sjeverne Amerike

 Također pogledajte 

 Dorski red
 Jonski red
 Složeni red
 Korintski red
 Zidine i rimska graditeljska tehnika

 Vanjski llinkovi 
Arhitektura i Dizajn Blog

Kategorija:Arhitektura
Kategorija:Rimska arhitektura
Kategorija:Arhitektonski stilovi
Kategorija:Historija arhitekture