Ahmed III

Ahmed III (osmanlijski turski: احمد ثالث Aḥmed-i sālis; 30. decembar 1673 – 1. juli 1736) bio je sultan Osmanlijskog Carstva i sin sultana Mehmeda IV (1648–1687). Majka mu je bila sultanija Emetullah Râbi'a Gülnûş, Grkinja po porijeklu, čije je rođeno ime bilo Evmania Voria. Rođen je u Hajioglupazariju, u Dobrudži. Došao je na prijestolje 1703. nakon abdikacije svoga brata Mustafe II (1695–1703). Period njegove vladavine se naziva "Era tulipana".

 Biografija 
Ahmed III postaje sultan nakon abdikacije svoga brata Mustafe II 1703. godine. U evropskim poslovima ovaj turski vladar se snašao bolje nego iti jedan njegov prethodnik u zadnjih 50 godina. Uspio je zarobiti kralja Švedske Karla XII, koji na neko vrijeme postaje „uvaženi gost“ Ahmeda III 1709. godine. Sličnu sudbinu doživljava i Petar Veliki, car Rusije, 1711. godine, kada se tokom Rusko-turskog rata našao pod opsadom, te je bez nade za spas bio prisiljen potpisati prigodni mirovni sporazum.

U ratu protiv Austrije i Venecije također dolazi do velikih vojnih uspjeha tokom druge decenije osamnaestog vijeka. Oni rezultiraju mirovnim sporazumom tokom kojeg su Turskoj državi vraćeni Morea i Beograd, izgubljeni bivšim mirovnim sporazumom Mustafe II. Ti fantastični uspjesi su na kraju imali za posljedicu da se državna administracija uspavala, tako da rat s Perzijom krajem vladavine ovog sultana dočekuje nespremno.

Porazi u tom ratu rezultiraju pobunom koja svrgava Ahmeda III, u septembru 1730. godine. Na njegovo mjesto je postavljen Mahmud I, sin prijašnjeg vladara Mustafe II.

 Reference 

 Vanjski linkovi 

Kategorija:Sultani Osmanskog Carstva
Kategorija:Rođeni 1673.
Kategorija:Umrli 1736.