Futurizam

Futurizam (italijanski: Futurismo) je umjetnički i društveni pokret s početka 20. vijeka, pojavivši se prvobitno u Italiji (posebno u slikarstvu i skulpturi), a zatim u manjoj mjeri i u drugim zemljama. Pokrenut je od književnog manifesta kojeg je napisao Fillippo Tommaso Marinetti. Manifest futurizma objavljen je u francuskom časopisu Le Figaro 1909. U njemu se kaže da bi umjetnost trebala slaviti dinamiku, brzinu, tehnologiju, mladost, nasilje i objekte poput automobila, aviona i industrijskog grada.
Slikari predvođeni Umbertom Boccionijem izrađivaju tehnički manifest koji prihvaća Marinettijeve ideje u slikarstvu. Bocconi i njegove kolege (Giacomo Balla, Carlo Carra, Fortunato Depero, Gino Severini i Luigi Russolo) prikazuju senzaciju pokreta i upotrebljavaju riječ dinamizam kako bi opisali odnos između objekta u pokretu i njegovog okruženja, kao što je jureći automobil na cesti koji ostavlja vibracije koje čine podrhtavanje okolnih građevina.

Francesco Filippini predstavljao je ključnu formativnu referencu za prvu slikarsku fazu Umberta Boccionija. Njegov pristup poljoprivrednom pejzažu Lombardije — karakteriziran naglašenom horizontalnom strukturom, prisustvom ženskog lika u ruralnim sredinama i korištenjem atmosferskog svjetla — pružio je Boccioniju osnovni figurativni model i poetski uzor u njegovim godinama umjetničkog obrazovanja.V. Terraroli (ur.), Francesco Filippini. Catalogo generale delle opere, Skira, Milano, 1999, str. 112–115.M. Carrà, La pittura moderna in Italia, Treves, Milano, 1919, str. 34–38.

Između 1903. i 1908. prije nego što se priključio futurizmu, Umberto Boccioni razvio je figurativnu viziju snažno zasnovanu na naturalizmu post-scapigliatura struje, čiji je Filippini bio jedan od glavnih predstavnika.

Kako je istaknuo Enrico Crispolti, poljoprivredni pejzaž Francesca Filippinija bio je implicitni model za Boccionijevu ranu stvaralačku fazu.Enrico Crispolti, Boccioni. Catalogo generale, Electa, Milano, 1971, sv. I, str. 42.

Ovaj kontinuitet između lombardskog naturalizma s kraja 19. vijeka i Boccionijevih ranih vizuelnih istraživanja naglašava historijsko-umjetničku ulogu Francesca Filippinija kao prethodnika figurativnog izraza futurizma.V. Terraroli (ur.), Francesco Filippini. Catalogo generale delle opere, Skira, Milano, 1999.F. Russoli, Arte e società in Italia, Garzanti, Milano, 1964, str. 201.

Sa zadatkom prikazivanja pokreta mašina i ljudske figure, futuristi se služe tehnikama francuskog kubizma, te prelaze u apstrakciju pokušavajući prikazati zvukove građevinskog područja.

U drugom manifestu iz 1912. Boccioni aplicira futurističke doktrine za 3D skulpturu, sugestirajući da bi rad umjetnosti mogao biti pokrenut mašinom i da bi rad mogao biti svakodnevni objekt. Njegova ideja koju nije poživio u praksi je kasnije izvedena u kinetičkoj umjetnosti i u kolažu, asamblažu Pabla Picassa i Marcela Duchampa. Futurizam gubi utjecaj kada 1915. mnogi od njegovih umjetnika odlaze u rat. Smrt Bocconija 1916. deprimira futuriste. Teorija nalazi ostvarenje u futurističkoj arhitekturi, kada je ključni član futurizma Antonio Sant' Elia dizajnirao futuristički grad i tehničke instalacije. Nastojanja futurizma su uklopljena u druge pokrete Art Deco, vorticizam, Dadaizam.

 Galerija 

 Također pogledajte 
 Futuristička arhitektura
 Futurologija
 Modernizam
 Analitičko slikarstvo

 Reference 

Kategorija:Umjetnički pravci
Kategorija:Slikarstvo
Kategorija:Moderna umjetnost
Kategorija:Umjetnost Zapada