Vilim II, car Njemačke

Vilim II (Friedrich Wilhelm Victor Albrecht von Preussen; 27. januar 1859. - 4. juni 1941.) je bio njemački vladar iz dinastije Hohenzollern koji je u historiju ušao kao posljednji njemački car i pruski kralj.

Stupio je na prijestolje godine 1888. i odmah došao u sukob s kancelarom Ottom von Bismarckom oko pitanja treba li se Njemačka u svojoj vanjskoj politici oslanjati na diplomatiju ili vojnu silu. Wilhelm je odgovor na to vidio u uspjesima pruske vojske u ratovima 19. vijeka te Bismarcka prisilio na odstupanje. Nova agresivna politika odrazila se i u nagloj izgradnji njemačke ratne mornarice što je Drugi Reich dovelo u sukob s Britanskim Imperijem i uzrokovalo utrku u naoružanju te zbližavanje Britanije s Francuskom i Rusijom. Svi su ti događaji bitno doprinijeli izbijanju prvog svjetskog rata.

Nekoliko dana prije njemačke kapitulacije u novembru 1918. Wilhelm je abdicirao i otišao u izgnanstvo u Holandiju, a Njemačka je postala republikom. Jedna od odredbi Versajskog mirovnog ugovora zahtijevala je da mu se sudi kao ratnom zločincu, ali ga je holandska vlada odbila izručiti.

 Biografija 
Vilim II je rođen 27. januara 1859. godine u Kronprinzenpalaisu u Berlinu kao sin princa Fredericka Williama (budućeg kralja Njemačke Fridrika III) i njegove supruge Viktorije, najstarije kćerke britanske kraljice Viktorije. U vrijeme njegovog rođenja, Fridrik Vilim IV je bio kralj Pruske. Vilim II je bio prvi unuk kraljice Viktorije i princa Alberta, ali što je još važnije, bio je prvi sin princa Pruske i drugi u liniji sukcesije Pruske, a također nakon 1871. godine, novonastalog Njemačkog carstva, kojim su po ustavu vladali pruski kraljevi.

Kategorija:Rođeni 1859.
Kategorija:Umrli 1941.
Kategorija:Biografije, Berlin
Kategorija:Carevi Njemačke
Kategorija:Kraljevi Pruske
Kategorija:Hoencolernovci