Poljoprivreda

mini|desno|300px|Precizna poljoprivreda u Minessoti: iz svemira ova farma u sjeverozapadnoj Minessoti izgleda kao kolaž. Polja mijenjaju nijanse tokom sezona i sa dijelovima zasijanim organskom pšenicom, sojom, kukuruzom, alfalfa-om, lanom ili pod sijenom. Ovaj infracrveni snimak obojen vještačkim bojama donosi mnoštvo informacija o stanju usjeva. Za netreniranog posmatrača, sama slika ne znači ništa. Ali, farmeri su obučeni da prepoznaju žuta područja gdje su usjevi inficirani, crvene nijanse koje kazuju da su usjevi u dobrom stanju, crno koje pokazuje poplavljeno područje, i smeđe dijelove koji kazuju da su neželjeni pesticidi prešli na usjeve koji se ne tretiraju hemikalijama.
Poljoprivreda je postupak proizvodnje hrane, hrane za stoku, vlakana kao i ostalih potrebnih proizvoda putem uzgoja određenih biljaka i domaćih životinja (stoke). Poljoprivreda je također poznata kao zemljoradnja.

Broj ljudi u svijetu uključenih u poljoprivredu kao osnovnu ekonomsku aktivnost, veći je nego za bilo koju drugu granu privrede.

Historija
Porijeklo
Razvoj poljoprivrede omogućio je da ljudska populacija poraste mnogo puta više nego što bi se moglo održati lovom i sakupljanjem. Poljoprivreda je započela nezavisno u različitim dijelovima svijeta u najmanje 11 odvojenih centara porijekla i uključivala je raznolik spektar biljnih vrsta. Divlje žitarice su se sakupljale i konzumirale od prije najmanje 105.000 godina. U paleolitskom Levantu, prije 23.000 godina, uočeno je uzgajanje žitarica emera, riže i zobi u blizini Galilejskog mora. Riža  je udomaćena u Kini između 11.500 i 6.200 p. n. e., sa najranijim poznatim uzgojem iz 5.700 pne, praćena mungom, sojom i azuki grahom. Ovce su pripitomljene u Mesopotamiji prije između 13.000 i 11.000 godina. Goveda su pripitomljena u oblastima moderne Turske i Pakistana prije nekih 10.500 godina. Uzgoj svinja počeo je u Evroaziji, uključujući Evropu, istočnu Aziju i jugozapadnu Aziju, gdje su divlje svinje prvi put pripitomljene prije oko 10.500 godina. U Andima Južne Amerike, krompir je pripitomljen prije između 10.000 i 7.000 godina, zajedno sa grahom, kokošima, lamama, alpakama i zamorcima. Šećerna trska i nešto korjenastog povrća pripitomljeni su u Novoj Gvineji prije oko 9.000 godina. Sirak je pripitomljen u regiji Sahel u Africi prije 7.000 godina. Pamuk je pripitomljen u Peruu prije 5.600 godina i samostalno je pripitomljen u Evroaziji. U Mesoamerici, divlji teosinte je uzgojen u kukuruz prije 6.000 godina.Johannessen, S.; Hastorf, C. A. (eds.) Corn and Culture in the Prehistoric New World, Westview Press, Boulder, Colorado. Konj je pripitomljen u evroazijskim stepama oko 3.500. godine p. n. e.. Naučnici su ponudili više hipoteza za objašnjenje historijskog porijekla poljoprivrede. Studije tranzicije od lovačko-sakupljačkih društava u poljoprivredna društva ukazuju na početni period intenziviranja i sve većeg sjedilaštva; primjeri su natufijska kultura na Levantu i rani kineski neolit u Kini. Zatim su se počele saditi divlje biljke koje su prethodno bile požnjevene i koje su se postepeno odomaćivale.Hillman, G. C. (1996) "Late Pleistocene changes in wild plant-foods available to hunter-gatherers of the northern Fertile Crescent: Possible preludes to cereal cultivation". In D. R. Harris (ed.) The Origins and Spread of Agriculture and Pastoralism in Eurasia, UCL Books, London, pp. 159–203. Sato, Y. (2003) "Origin of rice cultivation in the Yangtze River basin". In Y. Yasuda (ed.) The Origins of Pottery and Agriculture, Roli Books, New Delhi, str. 196

 Pregled 

Na poljoprivredu je moguće gledati kao na izdržavanje zemljoradnjom, odnosno proizvodnju tek dovoljno hrane da se zadovolje potrebe zemljoradnika/poljoprivrednika i njegove porodice. Isto tako, moguće je posmatrati je kao komercijalnu poljoprivredu, preovlađujući vid iste kod "razvijenih" naroda, u stalnom porastu i drugdje, a koja se sastoji u sticanju novčane dobiti obrađivanjem zemlje u svrhu prinosa ljetine, komercijalni uzgoj domaćih životinja (gazdinstvo), ili i jedno i drugo.

Poljoprivreda je također skraćeni naziv studije o poljoprivrednim znanjima i vještinama, poznatije i kao poljoprivredne nauke.

Pored ovog, kao dodatak hrani za ljudsku ishranu i hrani za stoku, poljoprivredom se mogu proizvesti dobra kao npr. ukrasno cvijeće i ukrasno rasadno bilje, tesana ili drvena građa, đubrivo, životinjska koža, štavljena koža, industrijske hemikalije (skrob, šećer, etanol, alkohol i plastične mase), vlakna (pamuk, vuna, konoplja i lan), goriva (metan iz biomase, biodizel), pa i nedozvoljeni proizvodi (narkotici - marihuana, opijum, kokain), kao i dozvoljene supstance (bio-ljekovita sredstva, duhan ili genetski modifikovane GMO biljke i životinje za dobijanje specijalnih ljekova.

Na Zapadu, upotreba genetski modifikovanih proizvoda, stručnije rukovanje hranljivim sastojcima tla, kao i poboljšana kontrola korova uticali su na povećan prinos za istu zasađenu površinu. Istovremeno, korištenje mehanizacije umanjilo je potrebu za radnom snagom. Zemlje u razvoju najčešće proizvode manje prinose, imajući u vidu nepostojanje najnovijih dostignuća na ovom polju, dobre ekonomske osnove i temelja za tehnološki razvoj.

Savremena poljoprivreda u mnogome zavisi od dobrih tehnoloških rješenja i novih tehnologija, pa i od bioloških i primjenjenih nauka. Navodnjavanje, odvodnjavanje, održavanje i sanitarne tehnike od kojih je svaka jednako značajna za uspešnu zemljoradnju; samo su neke oblasti koje zahtjevaju posjedovanje posebnih znanja poljoprivrednih tehnologa.

Poljoprivredna hemija bavi se ostalim suštinskim pitanjima poljoprivrede, kao što su upotreba đubriva, insekticida, pesticida, zatim sastavom zemljišta, analizom poljoprivrednih proizvoda, i pravilnom ishranom domaćih životinja.

Uzgoj biljaka i genetika imaju nemjerljiv doprinos produktivnosti njiva i zasada. Takođe, genetika je stvorila nauku od uzgoja stoke. Hidroponika, metod zasađivanja bez zemljišta, gdje biljke rastu posađene u hranljive hemijske rastvore, može pomoći u savladavanju sve veće potrebe za hranom kako se svjetska populacija povećava.

Pakovanje, obrada i promet poljoprivrednih proizvoda usko su povezani i također pod uticajem nauke. Novi načini brzog zamrzavanja i dehidracije proširili su tržišta poljoprivrednih proizvoda.

 Agrarna mehanizacija 
Agrarna mehanizacija je dosta olakšala svakodnevni težak rad poljoprivrednika i značajno povećala efikasnost kao i produktivnost polja i njiva. Životinje, uključujući konje, magarce, volove, kamile, lame, alpake i pse; se, međutim, još uvek koriste za obradu polja, žetvu i prevoz ovih proizvoda do tržišta širom svijeta.

Sateliti, avioni, helikopteri, kamioni, kombajni i traktori koriste se u poljoprivredi za nadgledanje, sjetvu, žetvu, zaprašivanje protiv insekata i kontrolu štetočina, prevoz kvarljive robe, ali i za borbu protiv šumskih požara. Radio i televizija izveštavaju o veoma bitnim atmosferskim promjenama i drugim vijestima kao što su tržišni izveštaji koji se tiču poljoprivrednika. Računari postaju nezamjenjivo pomagalo u upravljanju gazdinstvom.

Prema Nacionalnoj inženjerskoj akademiji iz SAD, agrarna mehanizacija je među prvih 20 inžinjerskih dostignuća dvadesetog vijeka. Početkom 1900-tih, jedan američki farmer mogao je proizvesti hrane koja podmiruje potrebe samo 2,5 čovjeka, dok danas, zahvaljujući inžinjerskoj tehnologiji (također, uzgoju biljaka i hemijskim đubrivima), jedan farmer u stanju je da proizvede hranu za više od  130 ljudi. Ipak, ovaj napredak rezultira ogromnim energetskim ulaganjima iz neobnovljivih izvora (uglavnom fosilna goriva - nafta i ugalj).

 Reference 

 Također pogledajte 
 Poljoprivredne regije
 Očuvanje hrane
 Industrija pakovanja mesa
 Žitne sijačice
 Komasacija

 Vanjski linkovi 

Kategorija:Poljoprivreda