Medicina

Medicina je naučna oblast čiji su predmet interesovanja zdravlje i blagostanje živih bića, najprije podrazumjevajući zdravlje čovjeka, a potom i zdravlje nekih redova životinja. Riječ medicina porijeklom je iz latinskog jezika i znači lijek (remedium), a upotrebljava se i izraz ars medicina kao umjetnost liječenja. Zasnovana je dva principa: teorijsko-istraživačkom i praktičnom, ili često nazvanim, kliničkim principom. Teorijsko-istraživački princip će omogućiti da se određena oblast, bolest, urođena mana ili stanje definiše, detaljno prouči i nakon izvršenih testova uputi na zaključivanje. Zaključena medicinska teorija se putem raznih edukacijskih procesa najčešće provodi u praktični oblik, što će dovesti do konačnog cilja - unaprijeđenja zdravlja živih oblika na kojima će se ta teorija i primjenjivati. Sve navedeno čini medicinu spojem naučnog i praktičnog, jer pored teorijske osnove, u medicini postoji niz tehnika, proizvoda, postupaka, planova i drugih definicija koje su u najvećoj mjeri sposobne da život održe zdravim ili ponovo takvim učine ukoliko on to nije.
U modernoj medicini, sve je važnije pitanje prevencije određenih bolesti. Ljekari pokušavaju skrenuti pažnju na to koliko je važno održati optimalne uslove života i svoje postupke prilagoditi harmoniji koja vlada unutar jednog života, ukoliko u istom nema posljedica urođenih (kongenitalnih) nedostataka. Pažnja se naročito skreće na danas vrlo prisutne probleme sa viškom tjelesne mase, seksualno prenosive bolesti, dermatološke probleme, disfunkcije regulacijskih mehanizama, toksikomaniju i druge zdravstvene probleme koje čovjek može izbjeći adekvatnom brigom o svom i o zdravlju ljudi koji ga okružuju.
Medicinske klasifikacije omogućavaju kodiranje raznih oboljenja i procedura.
Medicina kao nauka ima u opsegu nekoliko velikih grana ili (pod)nauka:
 Osnovne (bazne) medicinske nauke
 Kliničke medicinske nauke
 Stomatologija
 Veterinarska medicina
 Ostale grane medicine

Svaka od ovih grana sveukupne medicinske nauke ima svoje specifičnosti, ali su u svakoj od njih prisutne osnovne odrednice očuvanja i obnavljanja homeostaze (općeg blagostanja) organizma. Osnovne medicinske nauke nude glavninu svih naučnih saznanja, iz nauke uopće, u smislu da povezuju određene oblasti pojedinih nauka i integriraju ih u medicinu u onoj mjeri koliko je to primjenjivo na život. Kliničke medicinske nauke pružaju priliku da se budući ili već priznati ljekar upozna sa metodama i tehnikama koji će mu omogućiti da aplicira znanje stečeno kroz učenje subjekata koji su u domenu baznih medicinskih nauka. Ova instanca u edukaciji jednog ljekara dovest će do definisanja njegove uže specijalnosti, koja može dosezati visoko i osposobiti ga za najpreciznije radove jednom organu.

Ostale grane medicinske nauke miz navedene grupem u samom nazivu imaju definisan predmet interesovanja, ali se ipak oslanjaju na detalje koje im nude osnovne i kliničke medicinske nauke. Stomatologija je dio medicinske nauke čija briga je zdravlje usne šupljine (stoma - usta, otvor;  logos - nauka, glavna riječ, bit), iako se najčešće vezuje samo za zdravlje zuba; veterinarska medicina brine o zdravlju izvjesnog broja životinjskih vrsta, njihovoj ishrani, njihovoj životnoj okolini, i slično; farmacija kao nauka, najbliža je općoj definiciji medicine, jer ona je ta koja proučava i proizvodi "remedium", "medicinu", dakle konkretan hemijski ili drugi suplement koji će ublažiti, ili potpuno ukloniti tegobe posmatranog živog organizma, odnosno dovesti do ponovnog uspostavljanja homeostaze.

Zvanje ljekara
Zvanje ljekara - doktora opće medicine se stiče završetkom šestogodišnjeg studija na univerzitetu. Tokom studija se postepeno izmjenjuju opći predmeti kao, na primjer, medicinska hemija, biofizika i humana genetika, nakon toga dolaze, takozvani, pretklinički predmeti među kojima su anatomija, histologija i embriologija, i tako dalje. Negdje na polovini ovog puta sa pretkliničkih predmeta se prelazi na kliničke predmete, koji odgovaraju istinskoj medicinskoj struci. Nastava se izvodi teorijski (u vidu predavanja) i praktično (većina predmeta ima laboratorije za izvođenje vježbi). Nakon dvanaest uspješno završenih semestara, i odbrane diplomskog rada, te par nekoliko mjeseci u ulozi stažiste, dotadašnji studenti medicine dobiju zvanje doktora opće medicine (ili medicinske prakse). U godinama koje dolaze poslije uspješno završenog studija, postoji mogućnost specijaliziranja određene medicinske grane, ali i mogućnost napredovanja u akademskoj karijeri upisivanjem postdiplomskog studija. Postdiplomski studij vodi ka visokom akademskom stepenu, preko magistra do doktora medicinskim nauka, a vrhunac akademskog napredovanja je na zvanju akademika.

Grane medicine
Na Medicinskim fakultetima, sa nekim manjim razlikama, izučavaju se neki od sljedećih predmeta/grana medicine:

 Medicinska hemija
 Biofizika
 Humana genetika
 Anatomija
 Histologija i embriologija
 Fiziologija
 Medicinska biohemija
 Imunologija i imunohematologija
 Mikrobiologija
 Patologija
 Patološka fiziologija
 Farmakologija
 Farmakologija i toksikologija
 Klinička farmakologija
 Klinička biohemija i laboratorijska medicina
 Radiologija
 Nuklearna medicina
 Ginekologija i akušerstvo
 Pedijatrija
 Neonatologija
 Neuropedijatrija
 Dječija hematologija i onkologija
 Dječija endokrinologija i dijabetologija
 Dječija kardiologija
 Dječija pneumologija
 Dječija nefrologija
 Dječija reumatologija
 Dječija gastroenterologija
 Dječija ortopedija
 Interna medicina
 Angiologija
 Endokrinologija i dijabetologija
 Kardiologija
 Gastroenterologija
 Hematologija i onkologija
 Nefrologija
 Pneumologija-pneumoftiziologija
 Reumatologija
 Gerijatrija
 Hirurgija
mini|200p|desno|Hirurški zahvat
 Opća hirurgija
 Neurohirurgija
 Torakalna hirurgija
 Hirurgija srca
 Vaskularna hirurgija
 Visceralna hirurgija
 Urologija
 Ortopedija
 Dječija hirurgija
 Plastična hirurgija
 Ratna hirurgija
 Onkologija
 Otorinolaringologija
 Neurologija
 Psihijatrija
 Oftalmologija
 Dermatovenerologija
 Anesteziologija
 Transfuziologija
 Infektologija
 Epidemiologija
 Higijena i ekologija
 Porodična medicina
 Fizijatrija
 Medicina rada
 Medicinska statistika
 Medicinska informatika
 Socijalna medicina
 Urgentna medicina
 Sudska medicina
 Sportska medicina
 Tropska medicina
 Veterinarska medicina
 Stomatologija
 Maksilofacijalna hirurgija
 Farmacija
 Javno zdravstvo

Student koji završi šestogodišnji studij medicine ima osnovna znanja iz navedenih oblasti. Obzirom na složenost organizma i procesa koji se u njemu dešavaju, te na brojnost faktora koji te procese ugrožavaju, ljekar opće prakse nije u mogućnosti pratiti sve ili većinu od navedenih grana, te se svojim interesovanjem priklanja specifičnom predmetu svog interesovanja i putem specijalističke prakse obučava za jedanu (ili eventualno dva) medicinsku granu. Na kraju specijalističke prakse ljekar stiče zvanje specijaliste, na primjer: urologa, neurologa, patologa, ginekologa i tako dalje.

Skoro svaka od ovih grana ima svoje subspecijalnosti koje se bave isključivo samo određenim problemima dotične grane medicine. Ova je podjela podložna daljoj promjeni i usavršavanjima, što najčešće zavisi od razvoja medicine tokom vremena.

Postoji i podjela na:

 Hirurške grane medicine, (hirurgija, otorinolaringologija, oftalmologija, urologija i tako dalje).
 Grane konzervativne medicine, (interna medicina, neurologija, psihijatrija, dermatologija i tako dalje)

U nekim zemljama zapada studenti medicine se već u prvim godinama studija opredjeljuju za hirurške grane ili za konzervativnu medicinu.

 Također pogledajte 
 Nobelova nagrada za fiziologiju ili medicinu
 Klinički pregled

 Vanjski linkovi 
 http://www.britannica.com/eb/topic-92902/The-Canon-of-Medicine
 http://www.blackwellpublishing.com/eccmid16/abstract.asp?id=50854 
 http://www.etymonline.com/index.php?term=medicine
 http://ceb.nlm.nih.gov/proj/ttp/books.htm
 http://www.nature.com/bdj/journal/v201/n12/full/4814350a.html
 http://archpsyc.ama-assn.org/cgi/content/abstract/65/12/1402

*
Kategorija:Prirodne nauke