899.

Godina 899. (DCCCXCIX) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 899. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

 Događaji 
 Koruški kralj Arnulf traži podršku Mađara za pohod na sjevernu Italiju. Pregazili su lombardsku ravnicu sve do Pavije. Kralj Berengar I okuplja veliku vojsku protiv Mađara i suočava se s njima u blizini rijeke Adde. Zastrašen jakom silom, Árpád (vođa konfederacije mađarskih plemena) nudi primirje i obećava povrat velikog dijela plijena, ako im se dozvoli da nesmetano napuste Italiju. Berengar odbija i Mađari se povlače na rijeku Brenta. Árpád obnavlja svoju ponudu nudeći da ostavi sav svoj plijen, pa čak i neke taoce. Berengar ponovo odbija i čeka njihov prelazak preko rijeke Brente za posljednju bitku.
 Bitka kod Brente: Mađarske snage, koje se sastoje od 5.000 ljudi, obilaznim putem su prolazile kroz planine, prelazeći rijeku Brentu i nastavljajući prema jugu napadaju na utaborenu lombardijsku vojsku (15.000 ljudi) kod Cartigliana. Mađari masakriraju veći dio Berengarine nepripremljene vojske. On uspijeva pobjeći u Paviju, presvlačeći svoju odoru odjećom jednog od svojih vojnika. Árpád obnavlja ofanzivu i kreće preko Lombardije, pljačkajući krajeve oko Treviza, Vićence, Bergama i drugih gradova sve do Vercellija, a potom i Reggio Emiliu, Modenu i Bolonju AF(B), 900 (p. 141 and n4), with a loss of 20,000 men and many bishops. Corroborated by Liutprand, Antapodosis..
 Arnulf od Koruške umire od paralize nakon moždanog udara i sahranjen je u opatiji St. Emmeram u Regensburgu (Bavarska). Naslijedio ga je njegov šestogodišnji sin Luj III (Dijete) kao vladar Istočnofranačke kraljevine. Arnulfov savjetnik Hatto I, nadbiskup Mainza, postaje namjesnik i staratelj mladog kralja. Luj (moguće na poticaj Hatta) polaže pravo na Lotharingiju od svog polubrata Zwentibolda i uz podršku istočno-franačkih plemića izaziva građanski rat. Lombardsko prijestolje ostaje privremeno upražnjeno.
 Mađari napreduju na sjever prema obalama Venecijanske lagune. Pljačkaju Chioggiu i Pellestrinu i napreduju prema Malamoccu. Njihov napredak u lagunu prati mletačka flota pod duždom Pietro Tribuno, koji pobjeđuje mađarske brodove namijenjene za prelazak rijeke kod Albiole, zbog čega se oni povlače. Ovaj bliski sukob s Mađarima podstiče Venecijance da se angažuju na utvrđivanju Rialta i izgradnju zaštitnih lanaca iznad Velikog kanala.
 Kralj Alfred Veliki umire nakon 28-godišnje vladavine u kojoj je prisilio danske Vikinge da se povuku iz zemlje, konsolidirao je Englesku oko Wessexa, podijelio Merciju na dijelove, sačinio zbirku najboljih zakona donesenih od ranijih kraljeva, potaknuo učenje dovođenjem poznatih učenjaka u Wessex i samostalno je prevodio latinska djela. Nasljeđuje ga njegov najstariji sin Edward Stariji kao kralj Wessexa.
 Æthelwoldova pobuna: Nakon smrti Alfreda Velikog, Æthelwold (najmlađi sin pokojnog kralja Æthelred I) osporava nasljedstvo Edwarda Starijeg. Oduzima kraljevska imanja u Wimborneu, drevnom simboličnom groblju zapadnosaksonskih kraljeva, i Christchurchu. Edward je osnovao svoj vojni kamp u Badbury Rings. Æthelwold prvo izjavljuje da će 'živjeti ili umrijeti' u Wimborneu, ali onda bježi u Northumbriju Paul Hill (2009). The Viking Wars of Alfred the Great, pp. 142–143..
 Muhammed ibn Ahmed al-Sheybani, muslimanski vladar Diyar Bakra, predaje se u opkoljenom glavnom gradu Amid (moderna Turska) halifi Al-Mu'tadidu u zamjenu za pomilovanje. Al-Muktafi, sin Al-Mu'tadida, postavljen je za guvernera Jazira (Gornja Mezopotamija), okončavajući polunezavisnu dinastiju Shaybanid, koja je vladala u Diyar Bakru od 870-ih.
 Karmati, predvođeni Abu Sa'id al-Jannabijem, zauzimaju glavni grad Bahreina Hajr i Al-Hasu (Istočna Arabija). Abu Sa'id ga čini svojom rezidencijom i uspostavlja vjersku utopijsku republiku.

 899. u temama 
 Religija 
 Regino od Prüma, benediktinski crkvenjak, protjeran je iz Prüma i postaje iguman opatije St. Maximin (koju su Vikinzi uništili) u Trieru.

 Rođeni 
 Al-Qahir, abasidski halifa (um. 950.)
 Gonzalo Fernández, grof od Kastilje (um. 915.)
 Ma Xifan, kralj Chua (um. 947.)
 Ma Xisheng, kralj Chua (um. 932.)
 Wang Zongyan, car Bivšeg Shua (Velikog Shua) (um. 926.)
 Werner V, franački plemić (približan datum)
 Yelü Bei, princ iz dinastije Liao (um. 937.)

 Umrli 
 26. juli – Li Hanzhi, kineski vojskovođa (r. 842.)
 26. oktobar – Alfred Veliki, kralj Wessexa (r. 849.)
 8. decembar – Arnulf od Koruške, kralj Istočnofranačkog kraljevstva
 Ahmed ibn al-Tayyib al-Sarakhsi, perzijski putnik i historičar
 Stylianos Zaoutzes, bizantijski službenik i ministar
 Sumbat I od Klarjetija, gruzijski princ
 Vang Gong, kineski vojskovođa
 Zheng Qi, kancelar dinastije Tang
 Zoe Zaoutzaina, bizantijska carica supruga Lea VI

 Reference