Diellevr Redon

Diellevr abati Redon zo un dastumad kartaoù a ya eus fin an  betek an  hag a zo a-bouez-bras evit Istor Breizh. 
Miret eo diellevr Redon e Diellaoueg istorel eskopti Roazhon hag adembannet eo bet div wezh, e 1863 hag e 1998-2004 (sellet ouzh al levrlennadur).

 Un dastumad aktaoù perc'henniezh 
Kavout a reer el levr-se eilennoù gwiriet eus titloù perc'henniezh Abati Sant Salver e Redon war he font. Diazezet e oa bet ar manati e Redon (e departamant Il-ha-Gwilun hiziv) e 832 gant Konwoion dindan gwarez Nevenoe, Roue Breizh. Kroget e oad gant ar gwiriekadur en eil hanterenn an , dindan an abad Aumod (1062-†1083)À propos des cartulaires, l'exemple du cartulaire de Redon, Louis GoulpeauOuest-France, Cartulaire de l'Abbaye de Redon. Daou eus an eilskriverien o deus skrivet o anv : Judikael ha GwegonHubert Guillotel, André Chédeville et Bernard Tanguy, Cartulaire de l'abbaye Saint-Sauveur de Redon - levrenn I ; Roazhon, emb. Association des Amis des Archives historiques du diocèse de Rennes Dol et Saint-Malo, 1998, p. 15.

En diellevr ez eus 391 akta e latin, war 147 parchenn, dezhe 375 mm uhelder ha 275 ledHubert Guillotel, Cartulaires bretons médiévaux, in Les cartulaires. Actes de la table ronde organisée par l'École nationale des chartes ; P., École des chartes et Genève, Droz, 1993, p. 336. Skrivet eo an anvioù e henvrezhoneg, re an testoù niverus a gaver e traoñ pep akta peurgetket.

Tennañ a ra ar c'hartaoù d'an domanioù pe d'an douaroù un tamm e pep lec'h e Breizh. Un niver bras anezhe a denn da vadoù a zo bodet e traoñienn ar Gwilun, e reter ar Morbihan a hiziv hag e kornôg al Liger-Atlantel a vremañ.

 Talvoudegezh istorel  
An teul-mañ zo ur vammenn a ditouroù a-bouez-bras evit anavezout istor Breizh er Grennamzer, er Grennamzer uhelañ peurgetket, hag ivez he zoponimiezh hag an anvioù-familh eus ar vro. Ar meneger savet gant ar yezhoniour Bernard Tanguy a vod 2100 anv den hag 800 anv-lec'h, hep kontañ an adstummoù.

 Ur skouer anv gwaz meneget en diellevr : an anv brezelour kavet e meur a akta dindan ar stummoù maenchi, maengi pe menki a vod ar gerioù brezhonek maen ha ki, da lâret eo "kalet evel maen ha kannus evel ur c'hi". Klotañ a ra an anv-mañ gant an anv-familh a vremañ Menguy, Le MenguyJean-Marie Ploneis, L'identité bretonne : l'origine des noms de personnes, ed. du Félin, Paris, 1996, p. 67..
 Ur skouer anv-lec'h : anv kumun Ploermael (Morbihan) zo skrivet en ur garta eus 864 dindan ar stumm Plebs ArthmaelJean-Pierre Brunterc'h, Hubert Guillotel, Bernard Tanguy et al., Cartulaire de l'abbaye Saint-Sauveur de Redon - tome II ; Rennes, ed. Association des Amis des Archives historiques du diocèse de Rennes, Dol et Saint-Malo, 2004, p. 106, da lâret eo "parrez" (Plou en henvrezhoneg) an den anvet Arth-Mael, un anv savet diwar ar gerioù brezhonek arth "arzh" (arouez ar brezelour) ha Mael "penn, priñs"Ploneis, op. cit., p. 71 ha Hervé Abalain, Noms de lieux bretons, ed. Gisserot, Paris, 2000, p. 92..

 Diellevr bihan Redon 
Un teul all a vez anvet a-wezhioù "Diellevr bihan Redon". N'eus ennañ nemet teir follenn diwar ar 14 a oa c'hoazh e 1840. Dastumet e oa bet en eil hanterenn an . Miret zo unan eus ar follennoù e maerdi Redon, hag an div all e Levraoueg Vroadel Bro-C'hallHubert Guillotel, Cartulaires bretons médiévaux, in Les cartulaires. Actes de la table ronde organisée par l'École nationale des chartes ; P., École des chartes et Genève, Droz, 1993, p. 336-337.

 Mammennoù 
 Notennoù 

 Levrlennadur 
 Embannadurioù 
 Aurélien de Courson, Cartulaire de l'abbaye de Redon en Bretagne ; P., Imprimerie impériale (Collection de documents inédits sur l'Histoire de France ; 1ère série : Histoire politique), 1863 
 Hubert Guillotel, André Chédeville et Bernard Tanguy, Cartulaire de l'abbaye Saint-Sauveur de Redon - tome I ; Rennes, ed. Association des Amis des Archives historiques du diocèse de Rennes Dol et Saint-Malo, 1998.
 Jean-Pierre Brunterc'h, Hubert Guillotel, Bernard Tanguy et al., Cartulaire de l'abbaye Saint-Sauveur de Redon - tome II ; Rennes, ed. Association des Amis des Archives historiques du diocèse de Rennes, Dol et Saint-Malo, 2004 (Studioù war rann gollet an diellevr, war an eil diellevr, war ar pennletrennoù ha war al livioù implijet, heuliet gant ur meneger hollek).

 Studioù 
 Arthur de La Borderie, La chronologie du Cartulaire de Redon ; Rennes, Oberthur, 1901 
 Pêr Flatrès, Les anciennes structures rurales de Bretagne d'après le cartulaire de Redon. Le paysage rural et son évolution, École nationale des Chartes (Positions des thèses, t. 41, 1971).
 Bernard Tanguy, Les noms de lieux dans le cartulaire de Landévennec, Landévennec et le monachisme breton dans le Haut-Moyen Âge, in Actes du colloque du XVème centenaire de l’abbaye de Landévennec, Landevenneh, 1985, p. 153
 Hubert Guillotel, Les cartulaires de l’abbaye de Redon, in la Mémoires de la Société d'histoire et d'archéologie de Bretagne, t. LXIII, 1986, pp 27–48.
 Hubert Guillotel, Cartulaires bretons médiévaux, in Les cartulaires. Actes de la table ronde organisée par l'École nationale des chartes ; P., École des chartes et Genève, Droz, 1993, pp. 325–341.
 Bernard Tanguy, Le cartulaire de Redon : un témoignage médiéval sur le paysage, in Kreiz n° 11 (Brest, Crbc), 1998, pp. 21–31.
 Marie Hodicq, L'abbaye Saint-Sauveur de Redon au XIe et XIIe siècles : les raisons d'un cartulaire, Mestroniezh Istor (dindan renerezh Joëlle Quaghebeur), Skol-veur Breizh-Su, an Oriant, 2001.

 Liammoù diavaez 
 À propos des cartulaires, l'exemple du cartulaire de Redon, Louis Goulpeau

Redon
Rummad:Istor Breizh er Grennamzer
Rummad:Redon
Rummad:Dornskridoù