Damnatio memoriae

An damnatio memoriae (« daonidigezh an eñvor ») eo an anv roet hiriv d'un heuliad kondaonidigezhioù da vezañ ankonac'haet, goude ar marv, implijet e Henroma. Kontrol penn-da-nenn eo ar c'h- « consecratio » pe trec'hlid, betek an doueadur.

En 1689 e voe goveliet ar bomm damnatio memoriae gant Christoph Schreiter ha Johann Heinrich Gerlach.

 Tud skoet gant an  damnatio memoriae 
 Marcus Antonius (Cicéron, XLIX, 6 ; Antoine, LXXXVI, 9)Dion Cassius, Historia Romana (LI, 19). 
 Caius Cornelius Gallus, kentañ prefed EgiptJean-Paul Boucher, Caius Cornelius Gallus, Paris, Les Belles Lettres, 1966, pages 56 et 57.
 LivillaTacitus, Annales 6.2  (Tacitus, Annales, levrenn VI, pennad II) 
 Caligula ne voe ket skoet gant an damnatio memoriae, rak Claudius a savas a-enepDion Cassius (LX, 4, 5-6). 
 Messalina 
 NeronSuetonius, Vie des douze Césars  (Néron, XLIX, 2). 
 DomitianusSuetonius, Domitien, XXIII, 1.Plinius ar Yaouankañ, Panégyrique de Trajan  (52, 3-5)Lactance, Sur la mort des persécuteurs (3). 
 Commodus (met lamet e voe meur a gondaonidigezh gant an impalaer Septimius Severus) 
 Clodius Albinus, usurpateur roman 
 Geta, impalaer
 Macrinus, impalaer
 Elagabal, impalaer
 Severus Alexander (dindan ren Maximin le Thrace) 
 Maximin le Thrace 
 Gordianus III (dindan ren Fulup an Arab) 
 Probus 
 Carinus 
 Severus (damadsavet e enor gant an impalaer Galerius) 
 Maximianus Herculius (adenoret gant Constantinus Iañ) 
 Maxentius 
 Maximin Daïa 
 Licinius 
 Constantinus II (en amzer ren e vreur Constant) 
 Flavius Magnentius (303 - 353)

Notennoù

Rummad:Henroma
Rummad:Lavaroù latin