Adagia

Adagia zo anv latin ul levr krennlavaroù, ma kaver krennlavaroù latin ha henc'hresianek kenkoulz all. 
Meur a levr zo anavezet en anv-se, met hini Erasmus (c. 1469–1536) eo an hini brudetañ.

Liester ar ger latin adagium, "krennlavar", eo adagia. 

 Adagia Erasmus 
E 1500 e voe embannet Collecteana Adagiorum Erasmus e Pariz, ennañ 820 a grennlavaroù dastumet gant Erasmus e-kerzh e lennadennoù. Meur a adembannadur kresket a voe goude. Hervez Charles Speroni (1964, p. 1) e oa Collecteana Adagiorum « ar brasañ dastumad [...] adagia berniet biskoazh », pa oa 4151 c'hrennlavar en embannadur 1536 e Basel, an hini diwezhañ a-raok e varv. 

 Al lavaroù e levr Erasmus 
Festina lente → Σπεῦδε βραδέως.
Manus manum lavat → Χεῖρ χεῖρα νίπτει, "An eil dorn a walc'h egile". 
Ne sutor ultra crepidam.

 Adagia Hadrianus Junius 
E 1556 e voe embannet Adagia an Izelvroad Hadrianus Junius. 


Gant Andreas Schottus (1552–1629) :
 Adagia sive Proverbia Graecorum (Antwerp, 1612) 
 Adagia sacra Novi Testamenti (1612)

Skridoù all
Đuro Ferić (1739-1820), Adagia illirycae linguae fabulis explicata, barzhonegoù kroatek.

Levrlennadur
 Kathy Eden. (2001). Friends Hold All Things in Common: Tradition, Intellectual Property and the 'Adages' of Erasmus. New Haven, Conn.: Yale University Press. 
 Thomas Greene. (1982). The Light in Troy: Imitation and Discovery in Renaissance Poetry. New Haven, Conn.: Yale University Press.
 G.K. Hunter. (1951). "The Marking of Sententiæ in Elizabethan Printed Plays, Poems, and Romances." The Library 5th series 6. 171-188.
 James McConica. (1991). Past Masters: Erasmus. Oxford University Press.
 Speroni, C. (1964). Wit and wisdom of the Italian Renaissance. Berkeley: University of California Press.

Pennadoù kar
Lavaroù latin

 Liammoù diavaez
 Roll al lavaroù en oberenn Erasmus, Universiteit Leiden
 Konkordanz
 UB Basel
 Bibliotheca Augustana
 Adagiorum Chiliades
 The Adagia of Erasmus: versions and sources
 Le Monde Diplomatique

Rummad:Levrioù latin
Rummad:Krennlavaroù