Ri

Ri a dalveze roue Enfin Ri ne peut signifier autre chose que "roi". Le mot est abondamment attesté dans l'anthroponymie du vieux breton et même du breton moyen et moderne. L'inscription du sarcophage de Lomarec gant Léon Fleuriot, Annales de Bretagne et des Pays de l'Ouest  bloavezh 1970  77-4  pajennoù. 637-653en henvrezhoneg da vare rouantelezh Breizh (eus Nevenoe da Vourmaelon etre 845 ha 913).

Roet e voe an titl-se c'hoazh e-pad marevezh an duged Breizh betek Alan IV a Vreizh (1084-1112), lesanvet Alan Fergant, an dug diwezhañ hag a gomze brezhoneg a-vihan.

Yezh
Eus ar ger predenek ha galianek rix Le mot «ri», roi, se retrouve dans de nombreuses langues celtiques sous la forme de « rix», notamment en gaulois, dans le nom « Vercingétorix». Waroc, qui mena la vie dure aux Francs, alors installés depuis peu dans l'est de la péninsule, aurait été à l'origine de toute une dynastie de chefs et d'évêques bretons. Telegramme  e teu an termen-se (Vercingetorix, "ver cingeto rix", "roue meur ar gaderien").

Kar eo d'ar gerioù rex en latin ha rajah en sañskriteg.

Eus ri e tiver kalz a anvioù-bihan brezhonek : Rieg, Riwallan, Riou, Riwan, Riwanon, Riware...

Da geñveriañ eo ivez gant ar gerioù rhi en kembraeg, rí en gouezeleg eus Iwerzhon.
 Skouerioù implij 
E Chapel Lomareg e Krac'h (Mor-Bihan) ez eus ur sarkofagenn, skrivet eo warnañ « Irha ema in ri », ar pezh a vije tu treiñ en "amañ eo beziet ar roue"https://www.ouest-france.fr/bretagne/langue-bretonne/entretien-francis-favereau-la-langue-bretonne-a-toujours-ete-ecrite-depuis-l-origine-6d06e226-81fe-11ed-b3eb-6d22061597a4.
 Pennadoù kar 
 An noblañs da vare rouantelezh Breizh

 Notennoù ha daveennoù 

Rummad:Istor Breizh
Rummad:Titloù noblañs