Marvnad

Ur marvnad zo ur c'han pe ur varzhoneg savet evit enoriñ un den a zo aet da Anaon.

Marvnad ha klemmgan
Kemm a vez graet peurvuiañ etre marvnad ha klemmgan.
En Henc'hres e veze graet θρῆνος / thrếnos (diwar θρέομαι / thréomai, "garmiñ") eus klemmvanoù kanet da vare an obidoù.
Ur c'hlemmgan a zispleg klemmoù ar barzh e n'eus forzh peseurt degouezh. Ur skouer splann eo Marienbader Elegie, gant Goethe, diwar-benn e dristidigezh goude kaout ur c'habestr gant ur briñsez.

E kembraeg pe e kumbrieg
Y Gododdin' zo ur marvnad  skrivet gant ar barzh Aneirin war-dro ar bloaz 600.
Marvnadoù a veze savet e Kembre ar Grennamzer gant Barzhed ar Briñsed etre 1100 ha 1290, gant Barzhed an Uhelidi etre 1290 ha 1500.

E brezhoneg
Unan eus kefridioù ar varzhed vrezhon e oa kanañ marvnad un den a renk uhel.
Ur marvnad zo bet embannet e Barzhaz Breizh dindan an anvioù Élégie de monsieur de Névet, Maronad ann aotrou Nevet.
Amañ e kavor ar pozioù a zo en embannadur 1846.
MARONAD ANN AOTROU NEVET− IES KERNE −1.2.3.— Ma den paour petra zo digouet,
Pa zeut d’ar ger ker stravillet ?

Pa ’z oc’h ker glaz evit rejin,
Ma denik paour, leveret d’in ;

Pa ’z oc’h ker glaz hag ar maro ;
Petra zo digouet war ho tro ?

— Abred awalec’h1867 : awalac’h. e klefet
Ann doare deuz pez zo digouet ;

Abred awalec’h e klefet
Ann doare deuz pez meuz gwelet1883 : zo digouet..

’Zalek ann ti beteg ar vorc’h,
Heul braz o vont, dre zon ar c’hloc’h :

Ann otrou person penn-kentan,
Eunn arc’h lienet wenn raz-han1867 : ra-z-han,

Daou ejen braz oc’h hi dougen,
Sternou arc’hant diouc’h ho c’herc’hen.

Ha kalz a dud o tont war lerc’h,
Stouet ho fenn gand kalz a nec’h.Sant-Iann, ar mevel1867 : mervel ; ur vi-koukoug hep mar ebet, a oa c'hoazh e 1883., a skoe
War dor ar person, enn noz-ze.

— Savet, savet, otrou person !
Ann otrou Nevet a zo klaon ;

Kaset gen-hoc’h ar groaz-nouen,
War ann otrou koz a zo tenn.

— Chetu1867 : Setu. me deut, otrou Nevet
Tenn eo war ’n hoc’h am euz klevet ?

Ar groaz-nouen zo gan-ime1867 : gan-i-me.
D’ho konforti, mar gallann-me.

— N’em euz konfort bet da gahouet1867 : gaouet.
Enn tu ma c’horf e-barz ar bed ;

Enn tu ma c’horf me n’am euz ket,
Enn tu ma ene, larann ket.

Goude ma oa bet koveset,
D’ar beleg en deuz lavaret :

— Digoret frank dor ar gambr-man,
Ma welinn holl dud ma zi-man,

Ma friet ha ma bugale
Tro-war-dro demeuz ma gwele ;

Ma bugale, ma merourien
Kerkouls ha ma servichourien ;Ma hellinn, ’nn ho zouez, kemeret
Hon Otrou ’barz mont diouc’h ar bed.

Ann itron hag he vugale,
Ha kemend oa eno, wele1867 : oele. ;

Hag hen ker reiz ho frealze,
Ha ker sioulig a gomze !

— Tevet, tevet, na welet1867 : oelet. ket,
Doue eo ar mestr, ma fried !

Ho ! tevet, ma bugaligo,
Ar Werc’hez sakr ho tiwallo !

Ma merourien, na welet ket ;
Tud diwar mez, gouzout a red1867 : ret.,

Pa ve hao ann ed, ve medet ;
Pa zeu ann oad, mervel zo red !

Tevet, tud vad diwar ar mez,
Tevet, peorien keaz1867 : kez. ma farrez ;

’Vel em euz bet sonj ac’hanoc’h,
Ma fotred defint sonj ouz hoc’h.

Evel-d-oun-me1867 : Evel-d-on-me. hi ho karo,
Hag ober a rint mad hor bro.

Na oelet ket, kristenien vad.
Ni ’n em gavo ’benn eur boutad !D’ar iou vintin, otrou Karne
Tont deuz ar fest noz, c’houlenne,

O tont d’ar ger, war he varc’h gwenn,
Bordet he jupen penn-da-benn,

He jupen voulouz ru glaou-tan
Bordet penn-da-benn gand arc’hant ;

D’ar iou vintin, otrou Karne
O tont endro a c’houlenne :

— Daoust perag, va zuchentiled1867 : zudjentiled.,
Ne ked deut d’ar fest re Nevet ?

Daoust perag, d’i-me levered1867 : leveret,
Pe oant bet pedet da zonet ?

— Ann otrou koz, ’vel ma glevann,
Zo enn he wele chomet klan.

— Mar ma ’nn otrou, er gwele klan,
Deomp da glask kannad anean.

Pe oant o tigout gand ann ger,
Hi a gleve son ar c’hleier.

Digoret frank ar perzier,
Ha den e-bed barz ar maner.

— Mar’m hoc’h1867 : oc’h. deuet d’he zarempret,
E bered ar vorc’h he gaffet.

Bet ma bet dec’h tan ar maro,
Ha skarzet mad ann holl boudo ;Ann otrou person d’he zevel
Ha d’he zougen kaer d’ar chapel ;

Ann1867 : He. itron hag he vugale,
D’he lienat enn arc’h neve.

Chetu fresk, aman, roudou c’harr
A zo eet d’he gas d’ann douar.

Hag hi da douch war ho c'hezek1867 : ronsed.,
Ha da zigout gand ar vered.

Pa oant digouet gand ar vered,
Ranne ho c’halon o welet,

Welet ar c’hleuier he zisken
Enn toull douar kriz da viken ;

’Nn itron warlerc’h, gwisket e du,
War he daou-lin, oc’h wela1867 : oela. dru ;

Hag he bugale ioual ken,
Hag sachat bleo deuz ho fenn.

Dek mil den ober kemend-all,
Hag ann dud paour dreist ar re-all.

Eunan1867 : Unan. aneo, hanvet Malgan,
En deuz gret ar maronad-man,

En deveuz ar werz-man1867 : wers-man. savet
Enn enor d’ann otrou Nevet,

D’ann otrou Nevet benniget,
A oa kendalc’h ar Vretoned.
 Ar pozioù 2. 8 → 22 ha 3. 17 → 21 a voe embannet gant Alfred de Courcy (1816-1888) en e levr Le Breton e 1842, etre eil (1840) ha trede (1845) embannadur Barzhaz Breizh neuzeDe Courcy, Alfred (1842). Le Breton. Adembannadurioù fac-simile : Les Éditions du Bastion, 2000  ; Éditions des Traboules, 2008 , gant diforc'hioù diouzh kentel(ioù) Kervarker.
{|
|- align="center"
|colspan="2"|2. 8 → 22 ||colspan="2" style="padding-left:30px;"|'''3. 17 → 21
|-
!Le Breton (1842)!!Barzhaz Breizh (1846)!!style="padding-left:30px;"|Le Breton!!Barzhaz Breizh|- valign="top"
|
Goude ma oa bet koveset,
D’ar beleg en deuz lavaret :

— Digoret frank dor ar gambr-man,
Ma welinn holl dud ma zi-man,

Ma friet ha ma bugale
Tro-war-dro demeuz ma gwele ;

Ma bugale, ma merourien
Kerkouls ha ma servichourien ;

Ma hellinn, ’nn ho zouez, kemeret
Hon Otrou ’barz mont diouc’h ar bed.

Ann itron hag he vugale,
Ha kemend oa eno, wele ;

Hag hen ker reiz ho frealze,
Ha ker sioulig a gomze !

— Tevet, tevet, na welet ket,
Doue eo ar mestr, ma fried !

Ho ! tevet, ma bugaligo,
Ar Werc’hez sakr ho tiwallo !

Ma merourien, na welet ket ;
Tud diwar mez, gouzout a red,

Pa ve hao ann ed, ve medet ;
Pa zeu ann oad, mervel zo red !

Tevet, tud vad diwar ar mez,
Tevet, peorien keaz ma farrez ;

’Vel em euz bet sonj ac’hanoc’h,
Ma fotred defint sonj ouz hoc’h.

Evel-d-oun-me hi ho karo,
Hag ober a rint mad hor bro.

Na oelet ket, kristenien vad.
Ni ’n em gavo ’benn eur boutad !
|
Goude ma oa bet koveset,
D’ar belek he'n deuz lavaret

Digorit frank dor va gambr-mé,
Ma welinn ann dud va zi-mé ;

Va friet ha va bugalé
Tro-var-dro demeuz va gwélé ;

Va bugalé, va merourien,
Ker kouls ha va servichourien ;

M'ar gellin ’n ho touez kemeret
Hon Aotrou ’barz mont diouzh ar bed.

Ann itroun hag he vugalé,
Ha kement oa eno, wélé ;

Hag hen, ken kreiz, ho frealzé,
Ha ken sioulik a gomze :

Tévit, tévit, na welit ket,
Doué ar mestr, o va friet !

Ho ! tévit, va bugaligou,
'Nn itronn Vari ho tiwallo !

Va merourien, na welit ket ;
Tud var ar mez, gouzoud a rit,

Pa daré ann ed, vé médet ;
Pa deu ann oad, mervel zo red !

Tévit, tud vad divar ar mez,
Tévit, beurien kez va farrez.

’Vel em' euz bet sonj ac’hanoc’h,
Va fotret ho do sonj ouz oc’h.

Evel d'on-mé, hé ho karo,
Hag ober a rint mad hor bro.

Na welit ket, kristenien mad,
Ni ’n em gavo ’benn eur pennad
|style="padding-left:30px;"|
Pa oant digouet gand ar vered,
Ranne ho c’halon o welet,

Welet ar c’hleuier he zisken
Enn toull douar kriz da viken ;

’Nn itron warlerc’h, gwisket e du,
War he daou-lin, oc’h wela dru ;

Hag he bugale ioual ken,
Hag sachat bleo deuz ho fenn.

Dek mil den ober kemend-all,
Hag ann dud paour dreist ar re-all.
|
Pa want digwet gand ar veret,
Ranné ho c’haloun da gwelet,

Gwelet ar c’hleucher ho tisken
Enn toul douar kriz, da viken.

’Nn itroun var lerc’h, gwisket é du,
Var ho daou lin, o wela dru ;

Hag hé vugalé, ioual ken,
Hag o chachat bleo deuz ho fenn ;

Deg mil den ober kemend-all,
Hag ann dud paour ispisial !
|}

E yezhoù all
En Henc'hres e oa kaoz eus ἐλεγεία / elegeía, "kan ar marv". Gwelit ar pennad Klemmgan.
En Henroma e voe krouet ar marvnad roman gant Caius Valerius Catullus. Brudet eo ivez klemmganoù Albius Tibullus.
Er varzhoniezh c'hallek e vez kaoz alies eus marv bugale, evel e pezhioù Victor Hugo diwar-benn e verc'h Léopoldine.

Marvnadoù brudet
 Giovanni Boccaccio, Elegia di Madonna Fiammetta (1343)
 Jorge Manrique (c'. 1440 – 1479) Coplas a la muerte de su padre
 Chidiock Tichborne, Elegy (1586)
 Luis Pereira Brandao, Elegiada (1588)
 John Donne, Elegies (1601)
 Paolo Rolli, Elegie (1715)
 Alexander Pope, Elegy to the Memory of an Unfortunate Lady (1717
 Thomas Gray, Elegy Written in a Country Churchyard (1751)
 Johann Wolfgang von Goethe, Römische Elegien (Elegie romane) (1795)
 Walt Whitman, "O Captain! My Captain!" e 1865 diwar-benn marv Abraham Lincoln
 Sergio Corazzini, Elegia (dastumet e 1906)
 Rainer Maria Rilke, Duineser Elegien (1923)
 Gabriele d'Annunzio, Elegie Romane (1906)
 Federico García Lorca, Llanto por Ignacio Sánchez Mejías 1935
 Luis Cernuda, Egloga, Elegia, Oda (1936)
 Emilio Ballagas, Elegia sin Nombre (1936)
 Zbigniew Herbert, Elegia na Odejscie (1990)
Notennoù

Rummad:Barzhoniezh