Eight Days a Week

Eight Days a Week () — песня гурта The Beatles. Напісана Джонам Ленанам і Полам Мак-Картні. Выпушчана ў снежні 1964 года ў складзе альбома Beatles For Sale.

 Гісторыя назвы 
Наконт крыніцы натхнення для стварэння гэтай песні існуюць прынамсі два тлумачэнні Пола Мак-Картні, узятыя з розных крыніц.

У 1984 годзе ў інтэрв'ю часопісу Playboy ён прыводзіць у якасці аўтара назвы Рынга Стара, які вядомы сваімі абмоўкамі і які даў у выніку гэтага некалькі назваў для іх песень (такіх як «A Hard Day’s Night», напрыклад).
Лінда: Рынга таксама казаў: «Восем дзён на тыдзень». Пол: Так, ён сказаў, што цяжка працуе, як перагружаны працай шафёр (у прамым сэнсе). Восем дзён на тыдзень. (смяецца) Калі мы пачулі гэта, мы ўсклікнулі «Няўжо? Бінга! У самы раз!»

Разам з тым прыводзіцца ўспамін Пола, калі яго (пазбаўленага вадзіцельскіх праў) падвозіў шафёр да дома Ленана. — Звычайна я сам ездзіў туды, але таго дня мяне адвозіў шафёр, і я спытаў: — Як маецеся? — О, вельмі напружана! — сказаў ён. — Працуем 8 дзён на тыдзень.

 Запіс 
«Восем дзён на тыдзень» — гэта першая песня, якую The Beatles узялі ў студыю незавершанай для дапрацоўкі аранжыроўкі ў працэсе запісу; у далейшым гэтая практыка стала звычайнай. Песня ў асноўным запісана ў ходзе двух сеансаў 6 кастрычніка, прысвечаных выключна ёй, якія доўжыліся амаль 7 гадзін з 15-хвілінным перапынкам паміж імі. Ленан і Мак-Картні імкнуліся выразіць некалькі ідэй адносна пачатку і канца песні. Першы прапаноўваў просты ўступ на акустычнай гітары. Другі прапаноўваў уступ у выглядзе простага вакалу без слоў кшталту о-о. Яны эксперыментавалі разоў шэсць і спыніліся на канчатковым варыянце з акустычнай гітарай, які быў запісаны 18 кастрычніка. Інструментальная частка ўключае ў сябе акустычныя гітары, электрагітары, барабаны, бас і накладзены гук воплескаў. Плаўны ўступ і кода ўключаюць некалькі гітарных накладанняў.

 Выпуск і прызнанне 
Песня, поруч з дзвюма іншымі з альбома («Baby’s in Black» і «No Reply»), была задумана як сінгл. У рэшце рэшт яна была выпушчана ў якасці сінгла толькі ў ЗША і 15 лютага 1965 года стала хітам нумар адзін. На іншым баку сінгла была песня «I Don’t Want to Spoil the Party» (Я не хачу псаваць вечарынку). Выпуск сінгла ў ЗША прывёў да таго, што дыджэі гралі песню з імпартнай копіі альбома Beatles For Sale, паколькі яна не была ўключана ў амерыканскі варыянт выдання, які называўся Beatles '65. Пазней альбом быў перавыдадзены ў ЗША пад назвай Beatles VI, куды песня ўсё-такі была ўключана.

«Eight Days a Week», хаця і не ўваходзіла ў спіс найвядомейшых песень The Beatles, займала, тым не менш, значныя месцы ў амерыканскіх хіт-парадах сінглаў. Яна стала другой з шасці спісу «Сінглаў № 1» у амерыканскіх чартах, стаўшы нароўні з Bee Gees у канцы 1970-х гадоў і абагнаўшы Мэраю Кэры ў пачатку 1990-х. У спіс таксама ўваходзілі хіты «I Want to Hold Your Hand» на першым месцы, затым «She Loves You», «Can’t Buy Me Love», «Love Me Do» (не ўвайшла ў перавыданне 1962 года) і «I Feel Fine».

Нягледзячы на шумны поспех сінгла ў Амерыцы гурт невысока ацэньваў песню (Ленан назваў яе «вашывай»). Ён ніколі больш не спяваў яе. Гэта не перашкодзіла гуртам-пераймальнікам Beatles выканаць песню ў 1964 годзе на канцэрце The Tribute and Rain: The Beatles Experience.

 Выканаўцы 
 Джон Ленан — вакал, акустычная рытм-гітара, воплескі
 Пол Мак-Картні — вакал, бас-гітара, воплескі
 Джордж Харысан — вакал, сола-гітара, воплескі
 Рынга Стар — барабаны, воплескі

 Крыніцы 

 Літаратура 








 Спасылкі 
 Eight Days a Week

Катэгорыя:The Beatles