Shankouclava

Шанкоўклава () — вымерлы род . Гэта адзін з двух кандыдатаў на званне самага старажытнага прадстаўніка гэтай групы, датаваны ўзростам 518 мільёнаў гадоў.

 Этымалогія 
Родавая назва складзена з назвы месца знаходкі — Шанкоў (Shankou), і лацінскага слова , што азначае «булава» або «булавападобны».

 Знаходка 
Выкапнёвыя рэшткі былі выяўленыя ў ніжнекембрыйскіх сланцавых адкладах Маацяньшань у вёсцы Шанкоў, павет Аньнін, недалёка ад Куньміна (Паўднёвы Кітай). Кожны з васьмі знойдзеных і выкарыстаных для апісання ўзораў быў ізаляваным, што дазваляе меркаваць, што прадстаўнікі гэтага роду вялі адзінкавы, а не каланіяльны спосаб жыцця.

 Марфалогія 
Shankouclava мела мяккае, мехападобнае цела, якое было выцягнутым і завостраным у праксімальнай частцы (ля асновы). Даўжыня цела асобных асобін вагалася ад 2 да 4 см.

Прыналежнасць Shankouclava да абалоннікаў пацвярджаецца наступнымі марфалагічнымі асаблівасцямі:
 Наяўнасць буйной і перфараванай (працятай адтулінамі) жабернай корзіны дзеля працэджвання вады і збору ежы.
 Мехападобны перыфарынгіяльны атрыум (каляглотачная поласць).
 Ротны сіфон з бачнымі ротнымі шчупальцамі каля асновы (уваходу) сіфанальнай камеры.
 Верагодна, наяўнасць дарсальнай атрыяльнай поры (спінной адтуліны атрыума).
 Выцягнуты эндастыль, размешчаны на сярэдне-вентральным (пярэдне-брушным) дне глоткі.

Як і ў большасці сучасных абалоннікаў, кішэчнік мае простую U-падобны выгляд і злучаны з заднім канцом глоткі з аднаго боку, а з другога, анальным канцом, выходзіць у атрыяльны (вывадны) сіфон.

 Пытанне класіфікацыі 
Прыналежнасць Shankouclava да ствалавой групы абалоннікаў у цэлым была прынята навуковай супольнасцю, хоць некаторыя аўтары выказвалі сумненні ў тым, што доказы гэтай сувязі з’яўляюцца неабвержнымі.

Сумненні ў прыналежнасці Shankouclava да абалоннікаў узніклі на фоне навуковых дэбатаў, пачатак якім паклаў артыкул, які анансаваў знаходку Shankouclava. У гэтым артыкуле аўтары аспрэчылі прыналежнасць да тунікатаў іншай кембрыйскай выкапні — роду Cheungkongella. Апошні быў вядомы па адзіным выкапні, выяўленым у 2001 годзе, і аўтары прапанавалі лічыць Cheungkongella малодшым сінонімам роду . Гэта азначае, што дзве назвы адносяцца да аднаго і таго ж арганізма, і больш ранняя назва (Phlogites) мае прыярытэт. Аспрэчванне грунтавалася на характарыстыках нядаўна выяўленых узораў Phlogites, нягледзячы на адсутнасць у іх відавочных шчупальцаў.

Праз некалькі гадоў рушыў услед адказ, у якім была пастаўлена пад сумненне ўжо сама прыналежнасць Shankouclava да абалоннікаў. Гэта адбылося на падставе новых узораў, марфалагічна падобных да Shankouclava, у якіх, аднак, выразна праглядаліся шчупальцы. Наяўнасць шчупальцаў, падобных да такіх у Phlogites, зрабіла б прыналежнасць Shankouclava да абалоннікаў (якія звычайна маюць сіфоны, а не шчупальцы, для фільтрацыі) малаверагоднай.

Для параўнання, іншы кембрыйскі абалоннік, род , вядомы па адзіным узоры з крыху больш маладой фармацыі Марджум (ЗША), па сваёй марфалогіі больш цесна нагадвае сучасных жывых прадстаўнікоў абалоннікаў (напрыклад, асцыдый).

 Крыніцы 

Катэгорыя:Акамянеласці, апісаныя ў 2003 годзе