Санкт-Пецярбургскае вышэйшае агульнавайсковае каманднае вучылішча

Са́нкт-Пецярбу́ргскае вышэ́йшае агульнавайско́вае кама́нднае дво́йчы Чырванасця́жнае вучы́лішча імя́ С. М. Кірава (скарочана СПбВАКВ, неафіцыйна Ленпе́х) — вышэйшая ваенная навучальная ўстанова ў СССР і Расіі, якая існавала з 1918 па 1999 год.

 Гісторыя 
 Стварэнне і Грамадзянская вайна 
24 мая 1918 года распараджэннем працоўнай камуны Араніенбаўма на базе Араніенбаўмскай афіцэрскай стралковай школы была створана Араніенбаўмская кулямётная школа РСЧА. 1 ліпеня пачаліся заняткі, а школа была перайменавана ў Араніенбаўмскія кулямётныя курсы РСЧА. Першы выпуск (усяго 5 чалавек) адбыўся 16 верасня 1918 года: большасць курсантаў першага набору загінулі на франтах.

8 ліпеня 1919 года курсам было прысвоена імя Л. Д. Троцкага. Курсанты неаднаразова накіроўваліся на фронт, удзельнічалі ў баях супраць войскаў Юдзеніча і Урангеля. 1 красавіка 1920 года курсы былі пераведзены ў Петраград і перайменаваны ў 5-я пяхотныя Петраградскія курсы РСЧА. Яны размясціліся ў будынку былога Аляксандраўскага кадэцкага корпуса на Садовай вуліцы.

 Міжваенны перыяд 
З 1921 года ўстанова неаднаразова перайменоўвалася: 9-я Петраградская імя тав. Троцкага пяхотная школа, 1-я Ленінградская пяхотная школа, а з 1925 года — Ленінградская пяхотная школа імя тав. Склянскага. У 1926 годзе да школы была далучана Інтэрнацыянальная Чырванасцяжная ваенная школа, разам з якой перайшоў і ордэн Чырвонага Сцяга.

У 1937 годзе школа была пераўтворана ў Ленінградскае пяхотнае Чырванасцяжнае вучылішча імя тав. Склянскага. 28 студзеня 1938 года імя Склянскага было заменена на імя С. М. Кірава. Выпускнікі вучылішча ўдзельнічалі ў баях на возеры Хасан, Халхін-Голе і савецка-фінскай вайне.

 Вялікая Айчынная вайна 
З 30 чэрвеня па 18 жніўня 1941 года вучылішча ў поўным складзе ўдзельнічала ў баях у складзе Лужскай аператыўнай групы на Ленінградскім фронце. Курсанты стрымлівалі наступленне немцаў пад Кінгісепам і на рацэ Луга, панёсшы цяжкія страты (797 чалавек забітымі і прапаўшымі без вестак).

У жніўні 1941 года вучылішча было эвакуіравана ў горад Бярэзнікі (Малотаўская вобласць). Тэрмін навучання быў скарочаны да 6, а затым і да 3 месяцаў. 6 лютага 1942 года вучылішча было ўзнагароджана другім ордэнам Чырвонага Сцяга. За гады вайны было падрыхтавана 4693 афіцэры. 27 выпускнікоў сталі Героямі Савецкага Саюза.

30 красавіка 1945 года вучылішча вярнулася ў Ленінград і размясцілася ў Варанцоўскім палацы (былы Пажаскі корпус).

 Пасляваенны час 
У 1955 годзе вучылішча было часова рэарганізавана ў Сувораўскае афіцэрскае вучылішча, але неўзабаве зноў стала пяхотным. У 1958 годзе яно было пераўтворана ў Ленінградскае вышэйшае агульнавайсковае каманднае двойчы Чырванасцяжнае вучылішча імя С. М. Кірава (ЛВАКВ) і пераведзена ў Петрадварэц. Тэрмін навучання павялічыўся да 4 гадоў.

Выпускнікі вучылішча прымалі ўдзел у Афганскай вайне (загінула 40 выпускнікоў, двое сталі Героямі Савецкага Саюза: Б. У. Громаў і М. А. Кузняцоў).

З 1989 года вялася падрыхтоўка афіцэраў для марской пяхоты.

 У Расійскай Федэрацыі 
21 снежня 1991 года вучылішча было перайменавана ў Санкт-Пецярбургскае вышэйшае агульнавайсковае каманднае вучылішча. Больш за 800 выпускнікоў удзельнічалі ў першай і другой чачэнскіх войнах, 17 сталі Героямі Расіі.

1 красавіка 1999 года ў адпаведнасці з пастановай Урада РФ аб рэарганізацыі ваенных ВНУ вучылішча было расфарміравана. Усяго за гісторыю існавання было зроблена 120 выпускаў і падрыхтавана 22 489 афіцэраў.

 Начальнікі вучылішча 
 Леанід Рыгоравіч Аляксандраў (1918)
 Павел Нікандравіч Яжоў (1920—1921)
 Яўген Сяргеевіч Казанскі (1921—1926)
 Васіль Пятровіч Кунцэвіч (1926)
 Аляксандр Аляксандравіч Інна (1926—1928)
 Вільям Юр'евіч Рохі (1928—1930)
 Іосіф Іванавіч Кальван (1930—1934)
 Павел Рыгоравіч Панядзелін (1934—1935)
 Аляксандр Аляксеевіч Цюрын (1935—1938)
 Герасім Васільевіч Мухін (1938—1942)
 Пётр Савельевіч Ярашэнка (1942—1943)
 Фёдар Рыгоравіч Пясчанскі (1943—1950)
 Васіль Цімафеевіч Абашкін (1950—1953)
 Фёдар Рыгоравіч Дабравольскі (1953—1956)
 Канстанцін Аркадзьевіч Лазараў (1956—1958)
 Васіль Антонавіч Гіга (1958—1969)
 Віктар Пятровіч Бяльцюкоў (1969—1975)
 Мікалай Рыгоравіч Бадзейкін (1975—1986)
 Мікалай Мікалаевіч Смірноў (1986—1988)
 Васіль Сцяпанавіч Голубеў (1988—1991)
 Алег Іванавіч Абрамаў (1991—1994)
 Валерый Іванавіч Чарноў (1994—1997)
 Аляксандр Уладзіміравіч Ляўшын (1997—1999)

 Вядомыя выпускнікі 
 Барыс Усеваладавіч Громаў — генерал-палкоўнік, Герой Савецкага Саюза.
 Мікалай Эраставіч Бярзарын — генерал-палкоўнік, Герой Савецкага Саюза, першы камендант Берліна.
 Дзмітрый Цімафеевіч Язаў — Маршал Савецкага Саюза (праходзіў курсы ўдасканалення).

 Крыніцы 

 Літаратура 





 Спасылкі 





Катэгорыя:Ваенныя вышэйшыя навучальныя ўстановы СССР
Катэгорыя:Ваенныя вышэйшыя навучальныя ўстановы Расіі
Катэгорыя:Зніклыя ваенныя ВНУ Расіі
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1918 годзе
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, расфарміраваныя ў 1999 годзе
Катэгорыя:Узнагароджаныя ордэнам Чырвонага Сцяга