Алім Пшэмахавіч Кешокаў

Алі́м Пшэма́хавіч Кешо́каў (; 22 ліпеня 1914, Шалушка, Церская вобласць (цяпер Чэгемскі раён, Кабардзіна-Балкарыя) — 29 студзеня 2001, Масква, Расія) — кабардзінскі пісьменнік. Народны паэт Кабардзіна-Балкарыі (1964). Герой Сацыялістычнай Працы (1990).

 Біяграфія 
У 1935 годзе скончыў Паўночна-Каўказскі педагагічны інстытут. У 1939—1940 гадах праходзіў сапраўдную вайсковую службу ў Бабруйску.

 Творчасць 
Друкаваўся з 1934 года.

У творчасці Кешокава адлюстраваны гістарычныя этапы жыцця кабардзіна-балкарскага народа, каларытныя вобразы суайчыннікаў, глыбіня філасофскай думкі.

 Бібліяграфія 
 Паэтычныя зборнікі 
 1941 — «Каля падножжа гор» ()
 1946 — «Шлях конніка» ()
 1948 — «Зямля маладосці» ()
 1964 — «Сагрэтыя камяні» ()
 1969 — «Таўро» ()
 1977 — «Волатаўская чаша» ()

 Раманы 
 1960—1966 — «Вяршыні не спяць» (дылогія)
 1973 — «Зламаная падкова» ()
 1977 — «Усход месяца»

 Беларускія пераклады 
Асобныя творы Кешокава на беларускую мову пераклалі К. Камейша, Л. Салавей.

 Літаратура 


Катэгорыя:Асобы