Гарнітура (тыпаграфіка)

Гарніту́ра шрыфту (ад ) — камплект друкарскіх шрыфтоў аднаго рысунка.

 Характарыстыкі 
У межах адной гарнітуры шрыфты адрозніваюцца паводле:
 Абрысу (прамы, курсіўны і інш.).
 Памеру (кегля). Вылучаюць тэкставыя кеглі (ад 6-га — нанпарэль, да 12-га — цыцэра) і тытульныя (ад 14-га да 48-га).
 Насычанасці (светлы, паўтлусты і інш.).

 Класіфікацыя 
Паводле прызначэння гарнітуры падзяляюцца на тэкставыя, тытульныя, акцыдэнтныя (дэкаратыўныя) і афішна-плакатныя. Друкарні звычайна маюць некалькі дзясяткаў розных гарнітур.

 Выкарыстанне ў Беларусі 
У залежнасці ад віду выдання і чытацкай прыналежнасці ў выдавецтвах Беларусі прымяняецца вялікая колькасць гарнітур.

 Для газет: новая газетная, газетная рубленая, брусковая, а таксама літаратурная, звычайная новая.
 Для часопісаў і кніг: часопісная рубленая, новая часопісная, літаратурная, звычайная новая, Баннікаўская, акадэмічная школьная, брусковая, рубленая.
 Для слоўнікаў і энцыклапедый: Кудрашоўская (энцыклапедычная Кудрашоўская слоўнікавая), Бадоні кніжная, звычайная, звычайная новая.
 Для літаратуры для дашкольнага і школьнага ўзросту: букварная, школьная, Елізавецінская, Баннікаўская, літаратурная, акадэмічная, рубленая.
 Для плакатаў, афіш, рэкламы: плакатная, акцыдэнтная, новая, старажытная, рубленая.

У сувязі з шырокім укараненнем камп'ютарнай тэхнікі найбольш распаўсюджанымі сталі гарнітуры Таймс, Хельветыка, Баскервіль. Камп'ютарныя тэхналогіі дазваляюць ствараць шрыфты новых мадыфікацый.

 Крыніцы 

 Літаратура 



Катэгорыя:Тыпаграфіка
Катэгорыя:Шрыфты
Катэгорыя:Паліграфія