Артыкул воінскі

Арты́кул во́інскі — першы вайскова-крымінальны і вайскова-працэсуальны кодэкс Расіі.

 Гісторыя 
Распрацаваны ў перыяд стварэння Пятром І рэгулярнай арміі. Выдадзены ў 1715 годзе. Нормы Артыкула воінскага выкарыстоўваліся таксама ў агульнацывільных судах. Дзейнічаў да выдання ў 1839 годзе вайскова-крымінальны статута.

 Змест і значэнне 
Паводле Артыкула воінскага, найбольш цяжкімі злачынствамі лічыліся здрада, замах на воінскіх начальнікаў, невыкананне загаду, дзеянні супраць дзяржавы, арміі і іншыя. Дакумент прадугледжваў розныя меры пакарання: біццё бізунамі, шпіцрутэнамі, клеймаванне жалезам, высылку на катаргу, пакаранне смерцю і іншыя.

Артыкул воінскі змяшчаў таксама палажэнні аб вартаўнічай ахове, у яго была ўнесена воінская прысяга і іншае. У XVIII—XIX стагоддзях «артыкулам» называлі, акрамя таго, параграф статута, а таксама ружэйныя прыёмы.

 Крыніцы 

 Літаратура 


Катэгорыя:Вайсковыя статуты
Катэгорыя:Узброеныя сілы Расійскай імперыі
Катэгорыя:Пётр I
Катэгорыя:Гісторыя XVIII стагоддзя
Катэгорыя:Крыніцы права ў Рускай дзяржаве
Катэгорыя:З’явіліся ў 1716 годзе ў Расіі
Катэгорыя:Крыніцы права ў Расійскай імперыі