Дзяржаўнае права

Дзяржа́ўнае пра́ва — сукупнасць прававых нормаў, якія рэгламентуюць асновы дзяржаўнага і грамадскага ладу краіны, сістэму і прынцыпы фарміравання і дзейнасці органаў дзяржаўнай улады і кіравання, выбарчую сістэму, а таксама правы і абавязкі грамадзян. У некаторых краінах гэты тэрмін замяняецца на канстытуцыйнае права.

Дзяржаўнае права як вядучая галіна з'яўляецца асноватворнай для іншых галін права — цывільнага, працоўнага, адміністрацыйнага і іншых.

 Дзяржаўнае права Рэспублікі Беларусь 
Галоўнай крыніцай дзяржаўнага права Рэспублікі Беларусь з'яўляецца Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь, а таксама заканадаўства аб выбарах і іншыя прававыя акты.

Нормы дзяржаўнага права Беларусі вызначаюць:
   палітычную і эканамічную сістэму грамадства;
   асновы дзейнасці дзяржавы ў галіне сацыяльнага развіцця, культуры, знешняй палітыкі і абароны Айчыны;
   узаемаадносіны дзяржавы і асобы;
   сістэму, парадак утварэння і прынцыпы дзейнасці органаў заканадаўчай, выканаўчай і судовай улады, органаў мясцовага кіравання і самакіравання;
   фінансава-крэдытная сістэма;
   органы пракуратуры і дзяржаўнага кантролю.

Вызначальнае месца ў сістэме дзяржаўнага права займаюць нормы, якія замацоўваюць канстытуцыйныя правы, свабоды і абавязкі грамадзян, а таксама гарантуюць іх абарону.

 Навука дзяржаўнага права 
Існуе таксама навука дзяржаўнага права, якая вывучае дзяржаўна-прававыя нормы, інстытуты і адносіны ў працэсе іх узнікнення і развіцця. Яна даследуе прыроду, сутнасць, змест, прынцыпы, прадмет, крыніцы і сістэму дзяржаўнага права.

 Гл. таксама 
 Канстытуцыйнае права
 Тэорыя дзяржавы і права

 Крыніцы 

 Літаратура 


Дзяржаўнае права
Катэгорыя:Галіны права