Азначэнне (граматыка)

Азначэ́нне — даданы член сказа, які паясняе словы з прадметнымі значэннямі, называючы прыкмету прадмета (яго якасць, форму, памер, матэрыял, адносіны да іншых прадметаў і г.д.).

 Віды азначэнняў 
У беларускай мове азначэнні падзяляюцца на дапасаваныя і недапасаваныя.

 Дапасаваныя азначэнні 
Сінтаксічная сувязь — дапасаванне. Сродкамі выражэння з’яўляюцца прыметнік («зялёная ялінка»), дзеепрыметнік («неадасланае пісьмо»), займеннік («нашы сябры», «бацькава парада»), лічэбнік («трэці год»).

 Недапасаваныя азначэнні 
Сінтаксічная сувязь — прымыканне. Сродкамі выражэння з’яўляюцца назоўнік ва ўскосных склонах, часам з прыназоўнікам («дом восем», «дарога бацькоў», «дзяўчынка з бантам»), займеннік («яе клопат»), інфінітыў («імкненне вучыцца»), прыслоўе («паварот налева»), а таксама словазлучэнні розных тыпаў («стары высокага росту»).

Асобнай формай азначэння з’яўляецца прыдатак.

 Крыніцы 

 Літаратура 


Катэгорыя:Члены сказа