Лідзія Густаваўна Суок

Лідзія Густаваўна Суок (1895—1969) — жонка паэта Эдуарда Багрыцкага.

 Біяграфія 
Нарадзілася ў Адэсе.

Старэйшая дачка выкладчыка музыкі, аўстрыйскага эмігранта, Густава Алаізавіча Суока. Некаторы час была жонкай ваеннага ўрача, які пазней загінуў на фронце

У 1920 годзе выйшла замуж за Эдуарда Багрыцкага. Была выведзена як Жонка птушкалова у рамане В. П. Катаева «». Прозвішча Суок было выкарыстана Ю. Алешам у якасці імя персанажа рамана «», а прататыпамі гераіні, якая носіць імя Суок у рамане Алешы «Тры Таўстуны», сярод іншых называюць яе сясцёр Серафіму і Вольгу.

Спрабуючы заступіцца за арыштаванага мужа сястры , была сама рэпрэсаваная ў 1937 годзе. У карагандзінскай ссылцы хадзіла адзначацца ў мясцовае кіраванне НКУС, размешчанае па іроніі лёсу на вуліцы Эдуарда Багрыцкага. Вярнулася з заключэння ў 1956 годзе.

Памерла ў 1969 годзе. Пахавана на Новадзявочых могілках побач з магілай мужа і кенатафам сына (Усевалад Багрыцкі быў пахаваны недалёка ад месца гібелі ў Волхаўскім катле).

 Сям’я 

 Муж — Эдуард Георгіевіч Багрыцкі (1895—1934).
 Дачка — памерла ў маленстве ад знясілення.
 Сын — паэт Усевалад Эдуардавіч Багрыцкі, загінуў на фронце ў 1942 годзе.
 Сёстры — Вольга (1899—1978), жонка пісьменніка Юрыя Алешы; Серафіма (1902—1983), жонка паэта .

 Крыніцы 

 Спасылкі 

 Вставай же, Всеволод, и всем володай…
 Женщины, сводившие с ума Есенина, Блока, Бунина, рождались и умирали в Одессе 

Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай