Мікалай Міхайлавіч Кісялеўскі

Мікалай Міхайлавіч Кісялеўскі (; 18 студзеня 1866 — 21 ліпеня 1939) — рускі генерал, удзельнік Першай сусветнай і Расійскай грамадзянскай войн, дзеяч белай эміграцыі.

 Біяграфія 
Нарадзіліся ў 1866 годзе ў Гродне.

Скончыўшы Полацкі кадэцкі корпус (1883) і Міхайлаўскае артылерыйскае вучылішча (1886), выпушчаны падпаручнікам у 26-ю артылерыйскую брыгаду.

Чыны: паручнік (1888), штабс-капітан (за адрозненне, 1892), капітан (за адрозненне, 1894), падпалкоўнік (за адрозненне, 1899), палкоўнік (за адрозненне, 1903), генерал-маёр (за адрозненне, 1908), генерал-маёр Світы (1909), генерал-лейтэнант (1915).

У 1892 годзе скончыў Мікалаеўскую акадэмію Генеральнага штаба (па 1-м разрадзе).

Служыў старэйшым ад’ютантам штаба 13-га армейскага корпуса (1893), старшым ад’ютантам штаба Грэнадзёрскага корпуса (1893—1898), штаб-афіцэрам для асаблівых даручэнняў пры штабе Грэнадзёрскага корпуса (1899—1904). У 1898—1899 гадах быў прыкамандзіраваны да Маскоўскага ваеннага вучылішча для выкладання ваенных навук.

У 1904—1905 гадах быў начальнікам штаба 26-й пяхотнай дывізіі. Затым камандаваў 28-м пяхотным Полацкім палком (1905—1906), 3-м грэнадзёрскім Пернаўскім палком (1906—1908), лейб-гвардыі Ізмайлаўскім палком (1908—1913). У снежні 1913 прызначаны камандзірам 1-й брыгады 2-й гвардзейскай пяхотнай дывізіі.

У Першую сусветную вайну камандаваў 3-й грэнадзёрскай дывізіяй (лістапад 1914—1916), 9-м армейскім корпусам (1916—1917). Пасля Лютаўскай рэвалюцыі быў прызначаны камандуючым 10-й арміі. У ліпені 1917 адхілены ад камандавання і залічаны ў рэзерв чыноў.

У лістападзе 1917 уступіў у Аляксееўскую арганізацыю. У грамадзянскую вайну служыў у добраахвотніцкай арміі, Узброеных сіл Поўдня Расіі, Рускай арміі барона Урангеля.

Пасля эвакуацыі з Крыма эміграваў у Югаславію, служыў у Бялградскай дырэкцыі чыгунак. У 1928 годзе пераехаў у Францыю, працаваў у Грэноблі. Быў арганізатарам і першым старшынёй аб’яднання лейб-гвардыі Ізмайлаўскага палка, таксама з 1931 складаўся старшынёй Камітэта дапамогі рускім беспрацоўным, ганаровым членам Таварыства рускіх грэнадзёраў за мяжой. Рабіў даклады на сходах Саюза рускай нацыянальнай моладзі і Рускага агульнавайсковага Саюза, быў супрацоўнікам часопіса «Часовой», заснаваў рукапісны часопіс «Ізмайлаўская даўніна».

Памёр у Антыбе. Пахаваны ў Ніцы на рускай могілках Какад.

 Узнагароды 

 Ордэн Святога Станіслава 3-й ст. (1894)
 Ордэн Святой Ганны 3-й ст. (1896)
 Ордэн Святога Станіслава 2-й ст. (1901)
 Ордэн Святой Ганны 2-й ст. (1906)
 Ордэн Святога Уладзіміра 3-й ст. ( 6.12.1912)
 Ордэн Святога Станіслава 1-й ст. з мячамі (26.10.1914)
 Ордэн Святой Ганны 1-й ст. (26.02.1915)
 Ордэн Святога Уладзіміра 2-й ст. з мячамі (5.03.1915)
 Ордэн Святога Георгія 4-й ст. (18.07.1915)
 Ордэн Белага Арла з мячамі (13.11.1915)

Замежныя:

 румынскі ордэн Кароны з мячамі, вялікі крыж (1917)

 Сачыненні 

 Лейб-гвардии Измайловский полк. Двухсотлетие со дня его основания. 1730—1930. — Париж, 1930.

 Крыніцы 
 Российское зарубежье во Франции 1919—2000. Л. Мнухин, М. Авриль, В. Лосская. Москва. Наука; Дом-музей Марины Цветаевой. 2008.
 Незабытые могилы. Российское зарубежье: некрологи 1917—1997 в 6 томах. Том 3. И — К. : «Пашков дом», 1999. — ISBN 5-7510-0169-9. с. 288

 Биография на сайте «Русская императорская армия»

Катэгорыя:Рускія эмігранты першай хвалі ў Францыі
Катэгорыя:Рускія эмігранты першай хвалі ў Югаславіі
Катэгорыя:Генералы-лейтэнанты (Белы рух)
Катэгорыя:Генерал-лейтэнанты (Расійская імперыя)
Катэгорыя:Военачальнікі Першай сусветнай вайны (Расійская імперыя)