Эдвард Катлубай

Эдвард Катлубай (; 1822, г. Вільня — люты 1879, г. Пецярбург) — польскі гісторык і інжынер.

 Біяграфія 
Паходзіў з памешчыцкай сям’і татарскага паходжання, сын Міхала, уладальніка маёнткаў у Троцкім павеце. Вучыўся ў Пецярбургу. З 1844 годзе вёў гістарычныя даследаванні ў Нясвіжы, дзе меў доступ да архіва і збораў жывапісу.

У 1857 годзе выдаў зборнік копій партрэтаў (у выглядзе дрэварытаў) з каментарамі «Нясвіжская галерэя фамільных партрэтаў Радзівілаў» (). На аснове раней невядомых зыходных матэрыялаў ён апрацаваў, сярод іншага: «Адсячэнне Смаленска» () (1858) і біяграфію «Жыццё Януша Радзівіла» () (1859), у якой ён паспрабаваў рэабілітаваць магната.

Пакінуў у рукапісе «Ваенную гісторыю Польшчы» — адзін з першых зборнікаў, прысвечаных гэтай тэме (у трох тамах). Лічыцца адным з заснавальнікаў польскай ваеннай гістарыяграфіі (разам з Тадэвушам Корзанам, Канстанцінам Гурскім, Фердынандам Кудэлкам).

Быў членам Геральдычнай акадэміі ў Пізе і Археалагічнага таварыства ў Львове.

Падчас нацыянальна-вызваленчага паўстання 1863—1864 гадоў Эдвард Катлубай падтрымліваў паўстанцкія атрады. З прычыны гэтага, пасля падаўлення паўстання, У Катлубаеў было канфіскавана другое, якое належыць ім маёнтак у Троцкім павеце — Курылішкі.

Вымушаны быў працаваць інжынерам. У 1863 годзе прымаў удзел у пабудове Пуцілаўскай чыгункі.

Ад шлюбу з Тэадорай, народжанай Лемяшэўскай, меў сына Генрыка, ветэрынара і рэдактара сельскагаспадарчых часопісаў.

Памёр Эдвард Катлубай ад сухотаў у Пецярбургу зімой 1879 года. Пахаваны на Бернардзінскіх могілках (кватэра XII) у Вільні. Многія свае матэрыялы ён завяшчаў пасля смерці Кракаўскай акадэміі.

 Крыніцы 

 Літаратура 
 Słownik historyków polskich (pod redakcją Marii Prosińskiej-Jackl), Wiedza Powszechna, Warszawa 1994
 Aleksander Śnieżko, Edward Kotłubaj, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XIV, 1968—1969

 Спасылкі 
 Публікацыі Эдварда Катлубая ў бібліятэцы Polona
 Працы ў FBC

Катэгорыя:гісторыкі Польшчы
Катэгорыя:інжынеры Расійскай імперыі