Шалом Доў-Бер Шнеерсон

Шалом Доў-Бер Шнеерсон ( ) — пяты рэбе (духоўны лідар) хасідскага руху Хабад-Любавіч. Таксама ён быў вядомы як «Рэбе Рашаб » (першыя гукі ад Рэбе, Шалом, Бер). Яго вучэнне, якое заахвочвала да прапаганды, было развіта далей пазней.

 Біяграфія 

 Раннія гады 
Шалом Доў-Бер Шнеерсон нарадзіўся ў Любавічах 20 хешвана 5621 года (5 лістапада 1860 года), быў другім сынам Шмуэля Шнеерсона, чацвёртага рэбе ХабадаEncyclopedia of Hasidim, entry: Schneersohn, Shalom Dovber. Naftali Lowenthal. Aronson, London 1996. . Маці — рэбецн Рыўка.  

У 1882 годзе, калі памёр яго бацька, яму не было і 22 гадоў, а яго брат, рабін Залман Аарон, быў не вельмі старэйшы. Затым настаў перыяд, падчас якога абодва браты выконвалі некаторыя абавязкі рабіна, але ні адзін з іх не адчуваў сябе гатовым узяць на сябе гэты тытул і абавязкі. На працягу гэтага перыяду Шалом Доў-Бер паступова браў на сябе ўсё больш абавязкаў, асабліва ў дачыненні да наступстваў майскіх законаў адносна габрэяў, і ў 5643 годзе пасля Рош ха-Шана (10 верасня 1892 года па Юліянскаму календару) ён прыняў кіраўніцтва любавіцкім рухам

Шалом Доў-Бер Шнеерсон ажаніўся са сваёй стрыечнай сястрой Штэрнай Сарай Шнеерсон. Яна была дачкой рабіна Іосіфа Іцхака Шнеерсона з Оўруча, сына Цэмах-Цэдэка. У іх быў адзін сын, якога яны назвалі Іосіф Іцхак у гонар бацькі Штэрны Сары. Пазней Іосіф Іцхак стаў пераемнікам свайго бацькі на пасадзе рэбе .

 Пазнейшае жыццё 
У канцы 1915 года, калі баі Першай сусветнай вайны набліжаліся да Любавічаў, Шнеерсона дэпартавалі ў Растоў-на-Доне. Калі бальшавіцкія войскі набліжаліся да Растова, ён разглядаў магчымасць пераезду ў Палесціну, якая ў той час была часткай Асманскай імперыі, і падрыхтаваў усе неабходныя дакументы; адзінае захаванае яго фота — гэта турэцкая віза, бо ён звычайна адмаўляўся фатаграфавацца. Але напрыканцы ён вырашыў застацца ў Растове, дзе і памёр 21 сакавіка 1920 года (2 нісана 5680 года)<ref"הדף לא נמצא"></ref>.

Падчас будаўніцтва Растоўскага палаца спорту на Старых яўрэйскіх могілках у 1940 годзе яго парэшткі былі таемна перанесены рэлігійнай групай хасідаў на іншае месца пахавання, дзе яны і дагэтуль знаходзяцца — на Растоўскія габрэйскія могілкі. Яго магілу штодня наведваюць паслядоўнікі руху Хабад-Любавіч з усяго свету. 

 Хабад 
Шнеерзон заснаваў першы ешыбот Хабада пад назвай «Томчэй Тэмімім» у 1897 годзе. У 1911 годзе ён заснаваў яшчэ адзін ешыбот, Торас Эмес, у Ізраілі, а ў 1916 годзе — ешыбот ў Грузіі . Аўрум Эрліх сцвярджаў, што менавіта гэтыя інстытуты зрабілі Любавіч дамінантай сярод розных хасідскіх галін Хабада.

Ён падтрымліваў працяглую перапіску не толькі з хасідамі Хабада ў іншых краінах, але і з хасідамі, якія не належалі да Хабада, і членамі іншых груп, якія звярталіся да яго па параду. Ён таксама сустракаўся з іншымі яўрэйскімі і хасідскімі лідарамі, працуючы з імі па такіх пытаннях, як адукацыя, адзінства, палітыка і стратэгія. Ён карыстаўся вялікай павагай у Хафец Хаіма, настолькі, што Хафец Хаім заявіў пра яго: «Словы Любавіцкага Рэбе святыя, і кожны, хто спрачаецца, ці не згодны з ім, павінен ведаць, што гэта як не згодны з Майсеем».

Шнеерсон спрыяў стварэнню яўрэйскіх сельскагаспадарчых паселішчаў і стварэнню працоўных месцаў для яўрэяў, асабліва для тых, хто быў вымушаны пакінуць свае дамы пасля «Майскіх законаў».

Ён быў вядомым праціўнікам сіянізму  як у яго свецкай, так і ў рэлігійнай версіях  і верным саюзнікам рабіна Хаіма Брыскера. 

У 1903 годзе ён апублікаваў кнігу «Кунтрэс Умааян», у якой змяшчаўся рэзкі палемічны выказванне супраць сіянізму. Ён быў глыбока занепакоены тым, што свецкі нацыяналізм заменіць іўдаізм у якасці асновы яўрэйскай ідэнтычнасці. Разам з рабінам Хаімам ён далучыўся да «Мачазікей Хадас» — саюза ўсходнееўрапейскіх харэдым і папярэдніка «Агуды»"עמוד הבית". March 17, 2024. — і падтрымліваў яго, — але ў 1912 годзе, калі «Агуда» была створана ў Катавіцах, рабін Хаім выказаў 18 пярэчанняў супраць яе статута, і Шнеерзон не дапусціў Любавіч да «Агуды».

Пасля Лютаўскай рэвалюцыі былі абвешчаныя выбары ў гарадскія саветы яўрэяў і Генеральны яўрэйскі сход. Шнеерсон нястомна працаваў над арганізацыяй рэлігійнага фронту з цэнтрам і спецыяльным офісам для вырашэння ўсяго гэтага. Па гэтай прычыне ён склікаў унікальную канферэнцыю ўсіх волатаў Торы па ўсёй Расіі. Гэтая канферэнцыя адбылася ў 1917 годзе ў Маскве, і ёй папярэднічала сустрэча вядучых рабінаў, каб вырашыць пытанні, якія будуць там абмяркоўвацца. 

Гэтая невялікая сустрэча адбылася ў Петраградзе . Аднак, паколькі ўдзельнікаў гэтай сустрэчы было мала, і яны спяшаліся вярнуцца дадому, маскоўская канферэнцыя не дала належных вынікаў. Такім чынам, у 1918 годзе ў Харкаве зноў сышліся на сходзе, каб абмеркаваць выбары ў Генеральны яўрэйскі сходThe Four Worlds, Rabbi Yosef Yitzchak Schneersohn, Kehot, 2006, pp. 87-90. .

Ягоныя асцярогі з нагоды горскіх габрэяў прывялі яго да таго, што ён адправіў на Каўказ вядомага машпію, рабіна Шмуэля Левіціна з Ракшыка, каб ён стварыў інстытуты, якія наблізілі б іх да праваслаўных абрадаўEncyclopedia of Hasidim, entry: Schneersohn, Shalom Dovber. Naftali Lowenthal. Aronson, London 1996.  ISBN1-56821-123-6, стварыўшы прэцэдэнт для двух сваіх пераемнікаў, якія праводзілі падобную дзейнасць.

Сярод вядомых вучняў Шнеерсона — рабін Леві Іцхак Шнеерсон, Рабін Ітчэ дэр Масмід і рабін Залман Мойшэ Ха-Іцхакі, Малах.

 Творчасць 
Шалом Доў-Бер Шнеерсон быў плённым аўтарам па тэалогіі Хабада. 

Значная частка яго твораў была апублікавана на іўрыце, а некаторыя з іх былі перакладзены на англійскую мову.

 «Сефер ха-Маамарым» — зборнік хасідскіх разважанняў з 31 тома, пададзеных у адпаведнасці з гадамі афармлення. Найважнейшымі з іх з'яўляюцца два трохгадовыя цыклы прамоваў, якія пачынаюцца «Ём Тоў Шэль Рош Хашана 5666 » («Самэх-Воў») і «Бшаа Шэхікдыму 5672 (Айн-Бейс)». Зараз яны служаць важнымі паглыбленымі энцыклапедычнымі ўступнымі працамі па «вусным» хабадскім хасідызме (у адрозненне ад «пісьмовага», г. зн. Танія ), які вывучаецца ў ешыботах Хабада.
 Ігрос Кодэш — шасцітомны набор пасланняў
 Торас Шалом — зборнік публічных зваротаў
 Кунтрэс Ума'аян — базавы хасідскі тэкст пра самапераўтварэнне (у адрозненне ад самаабясцэньвання, як вучыць філасофія Мусар) і барацьбу са злымі інтэлектуальнымі жаданнямі , заснаваным на Каббале спосабам.
 Кунтрэс ха-Тэфіла - тлумачэнне хасідскай малітвы Хабад
 Кунтрэс ХоАвода - яшчэ больш падрабязны аналіз хасідскай малітвы Хабад
 Маамар Веядаата - Спазнаць Бога, тлумачэнне адзінства Бога са створаным Сусветам і як дасягнуць яго разумення і ўдзячнасці
 Маамар Хейхалцу — Пра Ахавас Ізраіль, містычныя аспекты, крыніцы і прычыны любіць бліжняга як самога сябе з'яўляецца асновай усёй Торы, у тым ліку, здавалася б, не звязаных з ёй частак)
 Кунтрэс Эйц ха-Хаім — Дрэва жыцця — эсэ пра важнасць навучання (як вывучэнне іўдаізму можа змяніць жыццё і асобу габрэя і змяніць яго ўспрыманне сваёй мэты ў жыцці), парадак навучання (для студэнтаў ешыбота Хабад) і акцэнт габрэйскага навучання.
 Чанох Ланаар - Этычная воля
 «Хагаос» — навуковыя тлумачэнні пра Танію,  Сідур,  Тору Ор і Лікутэй Тору
 Іса б-Мідраш Тэхілім — Бар-міцва Маамар — містычныя аспекты запаведзі тфілін; хасідская прамова, якую звычайна чытае хлопец з Хабада падчас сваёй бар-міцвы.
 Некаторыя з яго апублікаваных прац на іўрыце

 Галерэя публікацый 

 Зноскі 

 Спасылкі 
 Рэбе Шалом Доў-Бер (РАШАБ)
 Бягучы пераклад «Хемшэха Самеха Вава» — адной з найважнейшых прац «Шнеерсона»   
 Храналогія жыцця і апублікаваныя працы
 Кароткая біяграфія рабіна Шалома Доў-бера Шнеерсона
 Шнеерсон з Зігмундам Фрэйдам
 Візуальная культура Хабада

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Аршанскім павеце (Расійская імперыя)
Катэгорыя:Постаці Руднянскага раёна (Смаленская вобласць)
Катэгорыя:Памерлі ў 1920 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1860 годзе