Біятэхналагічная этыка

Біятэхналагічная этыка ці этыка біятэхналогій   — гэта вобласць прыкладной этыкі, якая вывучае маральныя, прававыя і сацыяльныя пытанні, звязаныя з распрацоўкай і прымяненнем біятэхналогій. Яна ахоплівае шырокі спектр тэм, уключаючы генную інжынерыю, кланаванне, рэдагаванне геному (напрыклад, тэхналогіі CRISPR), біямедыцынскія даследаванні, сінтэтычную біялогію. 

Асноўныя пытанні этыкі біятэхналогій датычацца: 

 дапушчальнасці ўмяшання ў прыродныя працэсы, 
 абароны правоў чалавека і жывёл
 забеспячэння біябяспекі, 
 справядлівага размеркавання біятэхналагічных дасягненняў
 наступстваў для навакольнага асяроддзя і біяразнастайнасці. 

Адмысловая ўвага надаецца пытанням згоды пры медыцынскіх і генетычных працэдурах, рызыкам ненаўмысных мутацый, біяэтычным аспектам стварэння генетычна мадыфікаваных арганізмаў і пытанням патэнтавання жывых арганізмаў і біялагічных тэхналогій. Этыка біятэхналогій актыўна развіваецца ва ўмовах хуткага навуковага прагрэсу, патрабуючы пастаяннай карэкціроўкі этычных норм і рэгулятарных механізмаў. Важную ролю ў гэтым працэсе адыгрываюць біяэтычныя камітэты навуковых устаноў, міжнародныя арганізацыі і нацыянальныя заканадаўчыя ініцыятывы. Біятэхналагічная этыка цесна звязана з біяэтыкай, экалагічнай этыкай і правам, фармуючы комплексны падыход да ацэнкі новых тэхналагічных рашэнняў.

 Крыніцы 

 The Ethics of Biotechnology
 Safety and Ethics in Biotechnology and Bioengineering: What to Follow and What Not to

Катэгорыя:Этыка
Катэгорыя:Біятэхналогія
Катэгорыя:Тэхналогіі
Катэгорыя:Навука
Катэгорыя:Прафесійная этыка