Пісцыкола звычайная

Пісцыкола звычайная (Piscicola geometra) — від хобатных п’явак з сямейства . Сінонім — Hirudo geometra.

 Апісанне 
Агульная даўжыня дасягае 5 см, звычайна 3-4 см, шырынёй 2,5 — 3 мм. Цела цыліндрычнае, даволі стройнае. Пярэдняя і задняя прысоскі дыскападобныя, шырэй шырыні цела. Пры гэтым пярэдняя нашмат большая за заднюю, яна вялікая, рэзка аддзеленая ад астатняй часткі цела, што дазваляе п’яўцы надзейна трымацца на рыбах, якія хутка плаваюць. На прысосцы размешчаны 2 пары вачэй. Для ўзмацнення газаабмену ў яе па баках размяшчаюцца сасочкі, здольныя рытмічна скарачацца.

Афарбоўка зменлівая, часцей за ўсё шаравата-зялёная або жаўтлявая. Пасярэдзіне спіны праходзіць вузкая светлая паласа з адгалінаванымі ад яе папярочнымі палоскамі. На задняй прысосцы маюцца радыяльныя пігментныя палоскі, паміж якімі размешчаны вочкападобныя плямы. За свой малюнак гэты від атрымаў уласную відавую назву «geometra».

 Спосаб жыцця 
Аддае перавагу перш за ўсё вадаёмам, насычаным кіслародам. Дыхае праз скуру. У непраточных сажалках і балотах яна сустракаецца вельмі рэдка. Можа пераносіць саланаватую ваду. Здольная да інвазіі. Днём трымаецца воднай расліннасці, чакаючы здабычу. Даволі хутка рухаецца, нібы вымярае даўжыню, прымацоўваючыся па чарзе пярэдняй і задняй прысоскамі.

З’яўляецца эктапаразітам, смокча кроў у самых розных касцістых рыб. Яна здольная знаходзіцца на рыбе на працягу тыдня. Вядомыя выпадкі, калі велізарная колькасць п’явак (часам сотні), якія прысмакталіся да рыбы, выклікалі яе гібель. Акрамя таго, п’яўкі, якія з’яўляюцца гаспадарамі некаторых прасцейшых, заражаюць рыб небяспечнымі хваробамі. Зараджэнне рыб гэтай п’яўкай называюць пісцыкалёзам. Меры барацьбы заключаюцца ў дэзінфекцыі сажалак нягашанай вапнай і правядзенні іншых аздараўленчых мерапрыемстваў.

Размнажаецца вясной або ў пачатку лета, адкладаючы на дно вадаёма чырванавата-карычневыя авальныя коканы. У другой палове лета з іх выходзяць п’яўкі, адразу здольныя нападаць на рыбу.

 Распаўсюджанне 
Распаўсюджаная на ўсіх кантынентах, акрамя Аўстраліі і Антарктыды.

 Крыніцы 

 Літаратура 

 Sawyer, R.T. 1986. Leech biology and behaviour. Vol. II: Feeding biology, ecology, and systematics. Oxford: Clarendon Press.
 Bisby F.A., Roskov Y.R., Orrell T.M., Nicolson D., Paglinawan L.E., Bailly N., Kirk P.M., Bourgoin T., Baillargeon G., Ouvrard D. (red.) (2011). Species 2000 & ITIS Catalogue of Life: 2011 Annual Checklist. Species 2000: Reading, UK.. Retrieved on 24 september 2012.

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1761 годзе
Катэгорыя:Хобатныя п’яўкі