Чыкагская школа эканомікі

Чыкагская школа эканомікі () — напрамак у эканамічнай думцы, звязаны з Універсітэтам Чыкага і вядомы сваёй падтрымкай рынкавага лібералізму, манетарызму і мінімальнага ўмяшання дзяржавы ў эканоміку.

 Асноўныя ідэі 
Чыкагская школа выступае за:
 Эфектыўнасць свабоднага рынку.
 Абмежаванае ўмяшанне дзяржавы.
 Прыярытэт манетарнай палітыкі перад фіскальнай.
 Тэзу аб тым, што эканамічныя агенты паводзяць сябе рацыянальна.

 Вядомыя прадстаўнікі 
 Мілтан Фрыдман — Нобелеўскі лаўрэат 1976 года, найбольш вядомы прадстаўнік школы
 Гэры Бекер
 Джордж Стыглер
 Юджын Фама
 Роберт Лукас

 Уплыў 
Чыкагская школа мела значны ўплыў на эканамічную палітыку ў ЗША, асабліва ў час прэзідэнцтва Рэйгана, і ў Вялікабрытаніі пры Тэтчэр. Ідэі школы былі ўжыты ў рэформах шэрагу краін, у тым ліку ў Лацінскай Амерыцы (напрыклад, у Чылі пад кіраўніцтвам Аўгуста Піначэта).

 Крытыка 
Чыкагскую школу крытыкуюць за:
 Пераацэнку эфектыўнасці рынкаў.
 Недастатковую ўвагу да сацыяльных наступстваў эканамічных рашэнняў.
 Занадта спрошчаныя мадэлі рацыянальнасці.

 Гл. таксама 
 Манетарызм
 Неакласічная эканоміка
 Аўстрыйская школа
 Паводзінская эканоміка

 Літаратура 
 Friedman, Milton. Capitalism and Freedom (1962). 
 Lucas, Robert E. Studies in Business-Cycle Theory (1981). 


Катэгорыя:Эканамічныя вучэнні, кірункі і школы
Катэгорыя:Эканоміка ЗША