Нанаэтыка

Нанаэтыка ці этыка нанатэхналогій  — гэта вобласць прыкладной этыкі, якая вывучае маральныя, прававыя і сацыяльныя пытанні, звязаныя з развіццём і прымяненнем нанатэхналогій. Нанаэтыка ўзнікла на скрыжаванні філасофіі навукі, біяэтыкі, тэхналогіі і права ў пачатку XXI стагоддзя на фоне імклівага росту даследаванняў у галіне нананавук. 

Асноўныя тэмы нанаэтыкі ўключаюць:

 бяспека нанаматэрыялаў
 ваеннае прымяненне нанатэхналогій 
 патэнцыйныя рызыкі для здароўя і навакольнага асяроддзя
 узмацненне фізічных і кагнітыўных здольнасцей чалавека, 
 справядлівасць у доступе да нанатэхналогій 
 стварэнне новых форм жыцця з выкарыстаннем нанаструктур
 самаўзнаўляльныя нанамашыны, і іх выкарыстанне для назірання, маніторынгу і адсочвання (пытанні прыватнасці людзей)

Адмысловая ўвага ў межах нанаэтыкі надаецца пытанням доўгатэрміновых наступстваў: з-за малых памераў і высокай актыўнасці наначасціны могуць валодаць унікальнымі ўласцівасцямі, не характэрнымі для макраскапічных матэрыялаў. Адной з цэнтральных задач нанаэтыкі з'яўляецца распрацоўка прынцыпаў рэгулявання даследаванняў і прымянення нанатэхналогій да з'яўлення маштабных негатыўных наступстваў. Гэта ўключае папярэднюю ацэнку рызык, укараненне механізмаў грамадскага кантролю і забеспячэнне адкрытага дыялогу паміж навукоўцамі, дзяржавай і грамадствам. Нанаэтыка разглядаецца як частка шырэйшай вобласці этыкі тэхналогій і мае важную ролю ў фармаванні адказнага падыходу да інавацый.

Акадэмічныя працы па этыцы нанатэхналогій можна знайсці ў часопісе Nanoethics.

 Літаратура 
Commission recommendation on A code of conduct for responsible nanosciences and nanotechnologies research & Council conclusions on Responsible nanosciences and nanotechnologies research

 Зноскі 

Катэгорыя:Этыка
Катэгорыя:Прафесійная этыка
Катэгорыя:Тэхналогіі
Катэгорыя:Навука