Квінтэт (музычны твор)

Квінтэ́т ( ад  — пяты) — музычны твор для пяці інструментаў або пеўчых галасоў.

Інструментальны квінтэт як жанр камернай музыкі склаўся ў творчасці І. Гайдна і В. А. Моцарта. Звычайна пішацца ў санатнай цыклічнай форме. У музыцы ХІХ-ХХ стст. значна пашыраны фартэпіянны квінтэт, для якога характэрна кантраснае супастаўленне тэмбраў фартэпіяна і струнных смыковых інструментаў. У сусветную класіку ўвайшлі фартэпіянныя квінтэты Ф. Шуберта, Р. Шумана, І. Брамса, С. Франка, С. Танеева, Д. Шастаковіча.

 Беларуская музыка 
У беларускай музыцы пачынальнік жанру — М. Аладаў (два квінтэты, першы ў 1925 годзе). Фартэпіянныя квінтэты пісалі таксама П. Падкавыраў, У. Чараднічэнка. Квінтэты для іншых складаў стварылі У. Дамарацкі («Партыта» для квінтэта медных духавых), У. Каральчук (квінтэт для дзвюх труб, валторны, трамбона і тубы), А. Літвіноўскі (п’еса для струннага квінтэта «UI»). Вакальныя квінтэты звычайна ўваходзяць у оперы.

 Літаратура 


Катэгорыя:Музычныя творы