Europa Universalis II

Europa Universalis II — гэта камп’ютарная гульня ў жанры стратэгіі ў рэальным часе, распрацаваная шведскай кампаніяй Paradox Entertainment і выдадзеная ў 2001 годзе выдавецтвам Strategy First . Гэта працяг гульні Europa Universalis 1999 года і другая частка серыі Europa Universalis . Дзеянне адбываецца ў 1419—1820 гадах. Гулец бярэ на сябе ролю кіраўніка абранай ім дзяржавы таго перыяду.

Шматлікія задачы, якія даручаюцца гульцу, уключаюць развіццё кіраванай дзяржавы шляхам каланізацыі, адкрыццё новых зямель, развіццё тэхналогій, інфраструктуры і гандлі, а таксама кіраванне дыпламатыяй і арміяй. У параўнанні з папярэдняй часткай серыі, былі ўведзены шматлікія паляпшэнні ва унутранай палітыцы краіны, дыпламатыі і рэлігіі.

Europa Universalis II была станоўча ўспрынята крытыкамі з-за складанасці гульнявога працэсу і змен у параўнанні з першай часткай серыі, хоць яе крытыкавалі за тэхнічныя памылкі і пасрэдныя аўдыёвізуальныя эфекты. У 2007 годзе выйшаў яго прамы працяг пад назвай Europa Universalis III, а ў 2009 годзе — For the Glory, заснаваная на яго неафіцыйнай мадыфікацыі.

 Гульнявы працэс 
Europa Universalis II — гэта стратэгічная гульня ў рэальным часе, у якой гулец пастаянна кіруе краінай па сваім выбары. Дзеянне гульні адбываецца ў 1419—1820 гадах; можна пачаць гульню з адной з дат, устаноўленых гульнёй у межах кампаніі. Гулец можа выбраць адну з прапанаваных гульнёй краін або самастойна выбраць любую з 140 краін, прадстаўленых у гульне. Гульня адбываецца на двухмернай карце, падзеленай на правінцыі. Кожная з іх мае асобную культуру, якая ўплывае на паводзіны жыхароў зямель, заваяваных дзяржавай, якая прапагандуе іншую культуру.

У Europa Universalis II гулец бярэ на сябе ролю губернатара абранай краіны. Падчас гульні змяняюцца асобныя гістарычныя кіраўнікі, якія адрозніваюцца сваімі дыпламатычнымі, адміністрацыйнымі і ваеннымі навыкамі. Гэта прымушае выкарыстоўваць розныя стратэгіі кіравання нацыяй у залежнасці ад здольнасцей пэўнага кіраўніка. Гулец таксама можа вызначыць размеркаванне даходаў, атрыманых ад падаткаў і гандлю; яны альбо выдзяляюцца на развіццё канкрэтных тэхналогій (наземных, марскіх, інфраструктурных і гандлёвых), альбо на аднаўленне парушанай стабільнасці краіны (што ўплывае на верагоднасць паўстанняў супраць кіраўніка), альбо ідуць у казну. Назапашаныя там грошы можна выдаткаваць на пашырэнне ўтрымліваемай арміі і флоту, стварэнне новых офісаў у асобных правінцыях (што выклікае павелічэнне падаткаў) і будаўніцтва фабрык, якія паскараюць тэхналагічнае развіццё дзяржавы. Гулец таксама можа развіваць эканоміку краіны, адпраўляючы купцоў у гандлёвыя цэнтры, што прыносіць дадатковы прыбытак, і каланізуючы заморскія тэрыторыі  .

Дыпламатыя адыгрывае значную ролю ў Europa Universalis II . Выкарыстоўваючы яе, гулец можа мірна пашырацца, заключаючы каралеўскія шлюбы, васалізуючы іншыя дзяржавы і мірна анексуючы іх. Гулец таксама мае магчымасць скарыстацца процілеглым падыходам — выкарыстоўваць абразы, якія пагаршаюць дыпламатычныя адносіны, уводзяць гандлёвыя эмбарга або аб’яўляць вайну. Баі, як і ў першай частцы серыі, з’яўляюцца часткай гульнявога працэсу, на якую гулец не мае істотнага ўплыву. Гулец можа пашыраць войска, падзеленае на пяхоту, кавалерыю і артылерыю, і флот, падзелены на ваенныя караблі, галеры і транспарты . Паколькі падчас бітв войскі не знаходзяцца пад непасрэдным кантролем гульца, на вынік бітвы ўплываюць навыкі камандзіра войскаў і кіраўніка, баявы дух войскаў або проста іх колькасць.

Элементы, якія разнастаілі гульнявы працэс — падзеі, якія ўплываюць на далейшы ход гульні. Яны падзяляюцца на выпадковыя, якія могуць зрабіць гульню прасцейшай або больш складанай, і гістарычныя, якія з’яўляюцца ў адпаведны гістарычны перыяд. Што датычыцца Europa Universalis, апошнія былі зменены, дазваляючы гульцу выбіраць з некалькіх розных варыянтаў — напрыклад, падчас Вайны Руж гулец можа стаць на бок Ланкастэраў або Ёркаў.

Асобнай праблемай з’яўляецца шматкарыстальніцкі рэжым, які падтрымлівае гульнявы працэс па лакальнай сетцы (на момант рэлізу таксама Інтэрнэт праз сэрвіс Valkyrie.net, які ўжо не актыўны). Затым некаторыя з краін, якія кіруюцца камп’ютарам, перадаюцца пад апеку асобных гульцоў.

 Мэта гульні 
Ёсць чатыры розныя мэты гульні ў залежнасці ад таго, якую з іх гулец абярэ пры наладжванні гульні. Першы варыянт гульні — «Стандартны», у якім задача гульца — атрымаць найбольшую колькасць пераможных ачкоў сярод усіх краін; Іх атрымліваюць, сярод іншага, за перамогу ў бітвах і войнах, заключэнне выгадных дыпламатычных пагадненняў і адкрыццё новых тэрыторый для каланізацыі. Другі варыянт — «Перавага», падобны да «Стандартнай», за выключэннем таго, што перамагае нацыя, якая хутчэй за ўсё набярэ пэўную колькасць ачкоў перамогі. Трэці варыянт гульні — гэта «Пашырэнне»; Пераможцам становіцца дзяржава, якая заваюе пэўную колькасць правінцый. Апошні варыянт гульні — «Місія», у якой перамагае гулец, які хутчэй за ўсё выканае місію, намаляваную камп’ютарам.

 Змены ў параўнанні з папярэдняй часткай серыі 
У параўнанні з папярэдняй часткай серыі, было ўведзена мноства змен, якія ўплываюць на гульнявы працэс. Сярод іншага, час дзеяння гульні быў падоўжаны больш чым на сто гадоў, што дазваляе гуляць у апошні этап Стагадовай вайны або Напалеонаўскіх войнаў, а гулец атрымаў магчымасць самастойна выбраць кантраляваную краіну (раней ён мог кантраляваць толькі тую, што прапанавана гульнёй). Мапа, на якой адбываецца гульня, таксама была падзелена на большую колькасць правінцый.

Гульцу далі магчымасць змяніць унутраную палітыку краіны і ўвесці рэформы. Напрыклад, такім чынам можна вызначыць, ці будзе краіна сканцэнтравана на пашырэнні сваёй арміі або флоту; ці ўжываць дактрыну свабоднага гандлю, ці садзейнічаць унутранаму гандлю; ці падтрымліваць адносіны прыгонніцтва, ці падтрымліваць асабістую свабоду сялян. Кожнае змяненне прыводзіць да страты кропкі стабільнасці і можа быць зроблена толькі кожныя 10 гадоў. Усяго гулец мае магчымасць змяняць восем аспектаў унутранай палітыкі краіны.

Дыпламатыя ў гульні таксама была зменена. У Europa Universalis II гулец страціў магчымасць анексаваць еўрапейскія краіны пасля акупацыі ўсіх іх тэрыторый; Гэтая магчымасць з’яўляецца толькі ў тым выпадку, калі пераможаная нацыя займае толькі адну правінцыю. Акрамя таго, гулец можа прымусіць дзяржавы, якія прайгралі вайну, дазволіць сваім войскам прайсці праз іх тэрыторыю, або нават гвалтоўна зрабіць іх васаламі; Дадатковыя дыпламатычныя варыянты таксама ўключаюць папярэджанне пэўнай краіне аб нападзе на аднаго з яе суседзяў або прадастаўленне гарантыі незалежнасці краіне, што прыводзіць да стварэння casus belli супраць агрэсара, які атакуе краіну, на якую распаўсюджваюцца гарантыі. Штучны інтэлект таксама стаў больш непрадказальным — камп’ютэрныя нацыі могуць атакаваць гульца ў любы момант у неспрыяльнай сітуацыі. Змены ў ваенным аспекце тычацца магчымасці гульца купляць наёмныя войскі і плаціць каперам, якія блукаюць у абраным марскім раёне.

Рэлігійны аспект гульні таксама быў пашыраны. У папярэдняй частцы серыі гулец мог змагацца з паўстаннямі, выкліканымі нявернымі, толькі перамяшчаючы паўзункі, якія вызначалі рэлігійную талерантнасць. У Europa Universalis II з’явіліся місіянеры, якіх гулец можа адпраўляць у правінцыі іншай рэлігіі, што можа прывесці да навяртання нехрысціянскіх падданых. Пасля выплаты адпаведнага ўзносу гулец таксама можа абвясціць сябе абаронцам веры, атрымаўшы casus belli супраць усіх дзяржаў, якія вызнаюць іншую рэлігію. У другой частцы серыі з’явіліся таксама новыя ўсходнія рэлігіі: будызм, канфуцыянства і індуізм.

 Вытворчасць 
Europa Universalis II была створана шведскай камандай з Paradox Development Studio, якая ўваходзіць у склад Paradox Entertainment (цяпер Paradox Interactive). Яго галоўным дызайнерам і праграмістам быў Ёхан Андэрсан, які працаваў над першай часткай серыі. Першая інфармацыя пра працу над працягам «Europa Universalis» была апублікаваная ў ліпені 2001 года; Выдавец гульні, Strategy First, акрамя змяненняў у гульнявым працэсе, абвясціў аб даданні рэдактара сцэнарыяў. Прадзюсар гульні, Густаф Магнусан, апісаў яе як пашырэнне існуючых элементаў першай часткі без увядзення кардынальных змен. Europa Universalis II была завершана 1 лістапада 2001 года, калі яе адправілі на друкарню, а гульня выйшла ў амерыканскіх крамах 15 лістапада.

 Адкліканне 
Europa Universalis II атрымала пераважна станоўчыя водгукі ад крытыкаў, якія рэкамендавалі яе гульцам як вартай іх увагі. Сярэднія адзнакі крытыкаў склалі 84 % (паводле агрэгатара GameRankings) і 87 % (паводле Metacritic) адпаведна.

Важнасць навізны ў гульнявым механізме ацэньвалася па-рознаму. Рэдакцыйная каманда IGN сумнявалася ў тым, ці варта прызнаваць Europa Universalis II паўнавартасным працягам арыгінальнай гульні, але ў той жа час звярнула ўвагу на больш падрабязную прэзентацыю сеткі сувязяў паміж краінамі. Рэдактар часопіса Computer Games Magazine Том Чык сцвярджаў, што змены ў параўнанні з папярэдняй часткай серыі не бачныя няўзброеным вокам і зводзяцца да набору новых опцый. Пшэмыслаў Бартула з Gry-Online меў іншае меркаванне, лічачы змены значнымі для гульнявога працэсу. Сэм Паркер з GameSpot таксама ацаніў нават нязначныя змены як такія, што аказваюць істотны ўплыў на стратэгію гульца.

Меркаванні пра сам геймплэй былі ў цэлым станоўчымі. IGN высока ацаніў той факт, што вакол краіны гульца адбываецца шмат падзей дзякуючы камп’ютару, які кіруе іншымі краінамі, а таксама пашырэнне дыяпазону магчымасцей гульца; аднак ён негатыўна ацаніў баявы аспект, які застаўся нязменным з папярэдняй часткі. Паркер высока ацаніў больш цесную гістарычную арыентацыю гульні праз сістэму падзей (хаця Чык прыйшоў да адваротнага высновы), а таксама палепшаны падручнік, які пазнаёміў новых гульцоў з гульнявым працэсам. Аднак тэхнічнае пытанне Europa Universalis II не выклікала такіх станоўчых эмоцый. Нягледзячы на тое, што Бартула ахарактарызаваў інтэрфейс як «просты і эфектыўны», Чык сцвярджаў, што ён патрабуе некаторых паляпшэнняў, у тым ліку ў галіне кіравання аўтапаркам . Паводле слоў Паркера, павелічэнне дазволу экрана не прывяло да істотнага паляпшэння візуальнага выгляду гульні, хоць IGN абараняў візуальныя эфекты з-за асаблівасцей гульнявога працэсу. Нягледзячы на тое, што некаторыя рэцэнзенты высока ацанілі класічную музыку гульні, яны таксама звярнулі ўвагу на шматлікія тэхнічныя памылкі, такія як не загружаная анімацыя або збой гульні.

 Іншыя выданні 
3 сакавіка 2004 года ў азіяцкіх краінах выйшла гульня Europa Universalis II: Asian Chapters, якая змяшчала дадатковыя азіяцкія правінцыі, а таксама новы выгляд і гістарычныя падзеі, якія лепш адлюстроўвалі рэаліі азіяцкіх краін  .

У Еўропе асаблівую папулярнасць набыла мадыфікацыя Alternative Grand Campaign / Event Exchange Project (AGCEEP), створаная энтузіястамі Europa Universalis II . Гэта ўзбагаціла гульню шматлікімі гістарычнымі падзеямі, якія павялічылі рэалістычнасць гульні, а таксама альтэрнатыўнымі кампаніямі. На яго аснове студыя Crystal Empire Games стварыла ў 2009 годзе гульню For the Glory з палепшанымі аўдыёвізуальнымі эфектамі, дадатковымі падзеямі, палепшаным інтэрфейсам і павышаным узроўнем рэалізму . Ён быў выпушчаны 11 лістапада 2009 года ў электронным фармаце .

 Заўвагі 

 Спасылкі 



Катэгорыя:Гульні для macOS
Катэгорыя:Гульні для Mac OS
Катэгорыя:Стратэгіі ў рэальным часе
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні, распрацаваныя ў Швецыі
Катэгорыя:Гульні для Windows
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 2002 года
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі