Церэй

Церэй () — асоба старажытнагрэчаскай міфалогіі. Сын Арэса і Німфы. Кароль Фракіі. Муж афінскай прынцэсы Прокны.

 Біяграфія 
злева|міні|Забойства |210x210пкс
Прыйшоў на дапамогу Афінам і знішчыў варвараўАвідзій, Метамарфозы За гэта Пандзіён ажаніў з ім сваю дачку. Пасля 4 гадоў шлюбу, жадаючы захапіць сястру Прокны, Філамелу, Церэй адправілася ў Афіны і паведаміў ілжывую навіну што Прокна загінула. Ён увёз з сабой Філамелу, якой авалодаў на шляху да дома. Каб яна не магла расказаць пра ўчыненае злачынства, ён адрэзаў ёй язык, а яе заключыў у Парнаскім гроце.

Філамела распавядала сястры пра свае няшчасці, выткала расказ на вопратцы. Прокна знайшла сястру, і яны забілі сына Церэя и Прокны , падаўшы яго стравы Церэю. Багі ператварылі Церэя ў удода, Пракну ў салаўя, а Філамелу ў ластаўкуСафокл, Церэй.

Паводле Паўсанія, Церэй валадарыў у Мегарскіх Пагах, скончыў жыццё самагубствам у Мегарах і быў там пахаваны. Яму штогод прыносілі памінальную ахвяру.

 Крыніцы 

Катэгорыя:Постаці Старажытнай Грэцыі
Катэгорыя:Каралі дакійскія
Катэгорыя:Асобы