Лідзія Мікалаеўна Смірнова

Лідзія Мікалаеўна Смірно́ва (; ) — савецкая і расійская актрыса тэатра і кіно, Народная артыстка СССР (1974).

 Біяграфія 
Нарадзілася ў горадзе Мензялінскт Уфімскай губерні (зараз у Татарстане). У 1938 годзе скончыла Маскоўскае гарадское тэатральнае вучылішча. У час вучобы была актрысай ў Рэалістычным тэатры і Камерным тэатры Таірава. У 1940—1945 гадах — актрыса кінастудыі «Масфільм». З 1945 года Л. М. Смірнова ў Тэатры-студыі кінаакцёра ў Маскве.

Была членам праўлення Саюза кінематаграфістаў Расіі і акадэмікам Нацыянальнай акадэміі кінематаграфічных мастацтваў і навук Расіі. Абіралася дэпутатам раённага і Маскоўскага гарадскога Саветаў.

 Творчасць 
Л. М. Смірнова стварыла шэраг камедыйных, гратэскавых і характарных вобразаў. Лірычны талент праявіла ў ролях маладых сучасніц. У кіно дэбютавала ў ролі Шурачкі ў фільме «Маё каханне» рэжысёра У. Корш-Сабліна.
Бытавым тэмпераментам прасякнута выкананне ролі Ноны Паўлаўны ў тэлефільме «Сёстры» (1957, у пракаце — «Два жыцця»).

 Ролі ў кіно 
 «Маё каханне» Шурачка (1940);
 «Мы чакаем вас з перамогай» — калхозніца (1941);
 «Хлопец з нашага горада» — Вера (1942);
 «Яна абараняе Радзіму» — Фенька, партызанка (1943);
 «Данецкія шахцёры» — Вера Мікалаеўна (1950);
 «Крутыя ўзгоркі» — Марыя (1956);
 «Яша Тапаркоў» — Тася (1965);
 «Гнёзды» — Пелагея (1966, у пракаце «Аблудны»);
 «Дзядзечкін сон» — Марыя Аляксандращна (1967);
 «Вясковы дэтэктыў» — Дуська (1969);
 «Аніскін і Фантамас» — Еўдакія Міронаўна Проніна (1973);
 «Вяртанне сына» — Еўдакія (1977);
 «Прыгожа жыць не забароніш» — Людміла Сяргееўна Лыхіна (1982);
 «Веру ў каханне» — Варвара Андрэеўна Луконіна (1986);
 «Шапка» — Наталля Кныш (1990);
 «Дом» — Нілаўна (1995)
і іншыя.

 Ролі ў тэатры 
 «Маладая гвардыя» паводле А. А. Фадзеева — Люба Шаўцова (1948);
 «Востраў міру» Я. Пятрова — Памэла (1949);
 «Апошнія» М. Горкага — Надзея (1953);
 «Смерць Пазухина» М. Я. Салтыкова-Щадрына — Анна Пятроўна Жываедава (1955);
 «Суровае поле» паводле А. В. Калініна — Феня (1963);
 «Жыццё маё — кінематограф» — Лідзія Смірнова (1988)
і іншыя.

 Крыніцы 

 Літаратура 



 Иванова В. С. Лидия Смирнова. — М.: Искусство, 1972. — 112, [32] с. — (Мастера советского кино)
 Зоркая Н. Лидия Смирнова. — М.: СК СССР, 1975. — 24 с. — 60 000 экз.
 Михалков С. Наша дружба [: Лидия Смирнова] // Мой любимый актёр: Писатели, режиссёры, публицисты об актёрах кино [: сб.] / Сост. Л. И. Касьянова. М.: Искусство, 1988. — С. 261—274.

 Спасылкі 
 Смирнова Лидия Николаевна // Мосфильм
 25 июля — День памяти Лидии Николаевны Смирновой // Комитет по культуре администрации Минераловодского муниципального округа Ставропольского края

Катэгорыя:Актрысы тэатра СССР
Катэгорыя:Кінаактрысы СССР
Катэгорыя:Акцёры агучвання СССР
Катэгорыя:Актрысы XX стагоддзя