Аповесць пра Акіра Прамудрага

«Аповесць пра Акіра Прамудрага» — старажытны перакладны твор асіра-вавілонскага паходжання, адаптаваны ва ўсходнеславянскім культурным асяроддзі ў XI–XII стст.

Тэкст апісвае працэс абвінавачвання і далейшага апраўдання царскага саветніка Акіра, утрымлівае яго павучанні, эпізоды супрацьстаяння з фараонам і канфлікт з Анаданам. У старажытнарускім перакладзе твор насычаны элементамі хрысціянскай маралі, афарыстычнай стылістыкі і побытавымі рэаліямі ўсходнеславянскага жыцця (лазня, веча і інш.). З часам аповесць была аднесена да апокрыфаў і забаронена.

 Сюжэт 
міні|Урывак з арыгінальнага твора (папірус). Егіпецкі музей і збор папірусаў.
У творы распавядаецца пра Акіра, саветніка цара Сінагрыпы (правіцеля Асірыі і Ніневіі ў VII ст. да н.э.), які ўсынаўляе свайго пляменніка Анадана. Акір імкнецца выхаваць яго на аснове прынцыпаў лаяльнасці да сям’і, улады і Бога. Павучанні перадаюцца праз афарызмы і адлюстроўваюць рысы царкоўна-кніжнай стылістыкі.

Анадан фабрыкуе фальшывыя абвінавачванні супраць Акіра, і цар выносіць яму прысуд. Аднак Акір дамаўляецца, каб выкананне прысуду даручылі яго сябру, якога Акіру ўдаецца пераканаць у сваёй невінаватасці. Замест Акіра забіваюць іншага чалавека, а сам ён хаваецца. Тым часам фараон патрабуе ад цара Сінагрыпы збудаваць вежу да неба. Анадан, да якога звяртаюцца па дапамогу, адмаўляецца, сцвярджаючы, што такую справу здольны выканаць толькі Бог.

Тымчасам становіцца вядома, што Акір жывы, і яго накіроўваюць да фараона. Там ён удала разгадвае фараонавы загадкі, дэманструючы кемлівасць і мудрасць. Пасля вяртання Акір загадвае арыштаваць Анадана і выказвае яму папрокі, зноў праз афарыстычныя выслоўі. У фінале Анадан памірае, лопнуўшы ад злосці.

 Зноскі 

 Літаратура 


 Гл. таксама 
 Апокрыфы
 Сінахерыб
 Фараон

Катэгорыя:Старажытнаруская літаратура
Катэгорыя:Апокрыфы
Катэгорыя:Перакладная літаратура
Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў
Катэгорыя:Старажытнаруская літаратура XI стагоддзя
Катэгорыя:Старажытнаруская літаратура XII стагоддзя