Драгічынскае гета

Гета ў Драгічыне (ліпень 1941 — 15 кастрычніка 1942) — яўрэйскае гета, месца прымусовага перасялення яўрэяў горада Драгічын Брэсцкай вобласці падчас Халакоста.

 Гісторыя 
У перадваенныя гады сярод 3125 чалавек насельніцтва Драгічына габрэяў было 1521Л. Смиловицкий. Гетто Белоруссии — примеры геноцида  (из книги «Катастрофа евреев в Белоруссии, 1941—1944 гг.»С. Граник. «Холокост: глазами очевидцев», газета «Наш край — Загородье», издатель: Военно-исторический музей г. Дрогичина, № 16-17, август 2012 года, с. 6-7 — каля паловы жыхароўС. Граник. «Из истории местного населения», газета «Наш край — Загородье», издатель: Военно-исторический музей г. Дрогичина, № 16-17, август 2012 года, с. 8-9С. Граник. «Аксиологические аспекты истории Холокоста», газета «Наш край — Загородье», издатель: Военно-исторический музей г. Дрогичина, № 16-17, август 2012 года, с. 2. Перад вайной у горадзе знаходзіліся 2675 яўрэяў. Горад быў захоплены нямецкімі войскамі 25 чэрвеня 1941 года і знаходзіўся пад акупацыяй больш за тры гады — да 17 ліпеня 1944 года.

У ліпені 1941 года немцы сагналі ўсіх пакінутых у горадзе габрэяў у гета, і пад страхам смерці абавязалі іх нашыць на адзенне спераду і ззаду жоўтыя латы.

Драгічынскае гета знаходзілася на захад ад моста, і было абмежавана вуліцамі Леніна, Першамайскай, Кастрычніцкай і Пушкіна. На тэрыторыі гета апынуліся таксама прыгнаныя яўрэі з блізкіх вёсакА. Крейдич. «За колючей проволокой», газета «Заря», Брест, 13 января 2005 годаС. Волосюк. Трагедия семьи Лучиц .

Неўзабаве Драгічынскае гета падзялілі на два гета, пераходы паміж якімі забараняліся. У адно гета змясцілі рамеснікаў, якіх прымушалі шыць вопратку і абутак для немцаў, і больш заможных габрэяў, у якіх шантажом выманьвалі каштоўнасці. У другім гета сабралі нямоглых і бедных яўрэяў, якіх планавалі забіць у першую чаргу, і паступова вывозілі эшалонамі на расстрэлы ля Броннай Гары.

З канца лета 1942 года нацысты, у рамках рэалізацыі гітлераўскай праграмы знішчэння яўрэяў, пачалі паўсюдную ліквідацыю апошніх гета. Колькасць вязняў у Драгічынскім гета да гэтага часу значна зменшылася, таму што яўрэяў, якія востра не патрабаваліся немцам, разам з жонкамі і дзецьмі ўжо з 1941 года вывозілі і забівалі ў лагеры смерці на Броннай Гары.

Канчаткова гета было ліквідавана 15 кастрычніка 1942 года

Пасля вызвалення Драгічына ад нямецкай акупацыі камісія НДК выявіла некалькі месцаў масавых пахаванняў. Больш за ўсё забітых знайшлі на тэрыторыі могілак каля райспажыўсаюза — 3816 цел (з іх 895 мужчын, 1083 жанчыны і 1838 дзяцей), у многіх людзей былі прабітыя чарапы, вывіхнутыя рукі і ногі, пераламаныя канечнасці і рэбры, знявечаныя твары. У цэнтры Драгічына ў 11 магілах налічылі 150 целаў забітых, а ў 13 магілах за 300 метраў ад габрэйскіх могілак ва ўрочышчы Залессе — 250 забітых. Усяго — 4991 чалавек.

 Памяць 
На брацкай магіле ў прывакзальным скверы, дзе пахаваныя больш  ахвяр нацысцкага рэжыму ў Драгічыне, у 1967 годзе быў усталяваны абеліскHolocaust in Drogichin .

 Крыніцы 

 Літаратура 



Драгічын
Катэгорыя:Драгічын
Катэгорыя:Гісторыя Драгічынскага раёна