Рэнэ-Нікаля дэ Мапу

Рэнэ-Нікаля-Шарль-Агюстэн дэ Мапу (; , Манпелье — , Ле-Туі) — французскі дзяржаўны дзеяч XVIII стагоддзя, Першы старшыня Парыжскага парламента (1763-1768), галоўны міністр дзяржавы (1770-1774), захавальнік пячатак (1768-1774) і канцлер (1768-1790) Каралеўства Францыя.

 Біяграфія 
Нарадзіўся ў шляхетнай сям'і юрыста з Лангедока. Яго бацька быў вядомым палітыкам і старшынёй парламента Парыжа. Рэнэ-Нікаля атрымаў выдатную юрыдычную адукацыю і працягнуў сямейную традыцыю, стаўшы дэпутатам парламента Парыжа ў 1738 годзе.

У 1768 годзе ён быў прызначаны канцлерам каралеўства, захавальнікам дзяржаўных пячатак і атрымаў шырокія паўнамоцтвы. У 1770 годзе быў прызначаны на пасаду галоўнага міністра дзяржавы, уступіўшы ў саюз з фавартыкай караля Жаннай Дзюбары. Яго мэтай стала абмежаванне ўлады парламэнтаў Парыжа і рэгіёнаў, якія часта супраціўляліся каралеўскай уладзе. У 1771 годзе ён правёў судовую рэформу, распусціў парламент Парыжа і стварыў новую судовую сістэму, якая больш падпарадкоўвалася каралю.

Пасля смерці Людовіка XV у 1774 годзе новы кароль, Людовік XVI, пад ціскам дваранства і буржуазіі вярнуў старую судовую сістэму, а Мапу быў высланы ў адстаўку. Апошнія гады жыцця ён правёў у ссылцы ў сваім маёнтку у Нармандыі.

Мапу застаўся ў гісторыі як адзіны канцлер, які спрабаваў правесці маштабную судовую рэформу перад Вялікай французскай рэвалюцыяй. Яго спробы ўмацаваць абсалютызм выклікалі моцнае незадавальненне сярод дваранства і буржуазіі, але ўплыў яго рэформаў адчуваўся яшчэ доўгі час.

 Крыніцы