Міхаіл Іонавіч Рыўкін

Міхаіл Іонавіч Рыўкін (варыянты імя: Маісей Іонавіч Рыўкін-Пяўцоў; Міхаіл Іонавіч Рыўкін-Пяўцоў; , Старадуб, Чарнігаўская губерня, Расійская імперыя — , Пскоў, Расійская Федэрацыя) — беларускі і расійскі скрыпач, дырыжор, педагог. Заслужаны дзеяч культуры Расіі (1992).

Адзін з першых прафесійных дырыжораў Беларусі. Садзейнічаў станаўленню аркестра беларускіх народных інструментаў у пасляваенны перыяд.

 Біяграфія 
Міхаіл Рыўкін нарадзіўся ў Старадубе 1907 годзе ў сям'і скрыпача, дырыжора і педагога Іоны Абрамавіча Рыўкіна, у якога вучыўся музыцы. Засвоіў скрыпку, кларнет і трубу.

З 1924 служыў у музычным узводзе Чырвонай Арміі.

У 1928 годзе скончыў Мінскі музычны тэхнікум (клас А. Л. Бяссмертнага). 

З 1929 года працаваў у сімфанічных аркестрах радыёкамітэта, Белдзяржфілармоніі, адначасова выкладаў у музычных школах у Мінску.

У 1937—1941 гадах вучыўся ў Беларускай кансерваторыі (клас І. Мусіна).

Удзельнічаў у Другой сусветнай вайне, патрапіў у акружэнне пад Вязьмай, быў паранены, пасля лячэння быў дырыжорам ваеннага аркестра, з якім дайшоў да Берліна, вайну скончыў у Японіі ў 1946.

Вярнуўся ў Беларусь, дзе з 1946 года працаваў дырыжорам Дзяржаўнага народнага аркестра Беларусі. Аднаўляў аркестр разам з галоўным дырыжорам Іосіфам Жыновічам.

Вымушана пакінуў Беларусь, каб выратавацца ад смерці, якая яму пагражала праз хвалю антысемітызму, што паднялася ў 1953 у СССР.

З 1953 года — сімфанічнага аркестра Томскай абласной філармоніі, выкладчык музычных вучылішчаў у Томску, з 1963 года — у Пскове.

Памёр 13 кастрычніка 1993 года ў Пскове.

 Узнагароды 
Міхаіл Рыўкін быў узнагароджаны Ордэнам Чырвонай Зоркі, медалямі «За ўзяццё Кёнігсберга», «За Перамогу над Германіей».

 Крыніцы 

 Літаратура 


Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Музыканты Беларусі
Катэгорыя:Скрыпачы
Катэгорыя:Дырыжоры
Катэгорыя:Музычныя педагогі