Clonorchis sinensis

Clonorchis sinensis — від дыгенетычных смактуноў сямейства , які паразітуе на рыбаедных млекакормячых, у тым ліку на чалавеку. У людзей ён шкодзіць жоўцевым шляхам і жоўцеваму пузыру, харчуецца жоўцю. Від быў адкрыты брытанскім урачом Джэймсам Маконелам у бальніцы Медыцынскага каледжа ў Калькуце ў 1874 годзе. Першае апісанне было дадзена , які даў яму назву .

 Арэал 

Эндэмік Азіі і Расіі, C. sinensis з’яўляецца самым распаўсюджаным смактуном чалавека ў Азіі і трэцім па распаўсюджанасці ў свеце. Ён па-ранейшаму актыўна перадаецца ў Карэі, Кітаі, В’етнаме і Расіі. Большасць выпадкаў заражэння (каля 85 %) адбываецца ў Кітаі.

 Этыялогія 

Інфекцыя, званая , звычайна выяўляецца жаўтухай, разладам стрававання, запаленнем жоўцевыводных шляхоў, абструкцыяй жоўцевых пратокаў і нават цырозам печані,  і .

 Жыццёвы цыкл 

Паразіт праходзіць свой жыццёвы цыкл у трох розных гаспадароў, а менавіта ў прэснаводных слімакоў у якасці першых прамежкавых гаспадароў, прэснаводных рыб у якасці другіх прамежкавых гаспадароў і млекакормячых ў якасці канчатковых гаспадароў.

 Значэнне 

Як асноўны ўзбуджальнік рака жоўцевых пратокаў,  класіфікавала Clonorchis sinensis як біялагічны канцэраген 1-й групы ў 2009 годзе.

 Крыніцы 

 Літаратура 


 Gilbertson, Lance (1999). Zoology Laboratory Manual (Fourth ed.). New York: McGraw-Hill

 Спасылкі 

  ]


 Discovery of Clonorchis Sinensis


Катэгорыя:Апістархіды
Катэгорыя:Паразіты малюскаў
Катэгорыя:Паразіты рыб
Катэгорыя:Паразіты млекакормячых
Катэгорыя:Паразіты чалавека