Гужавы транспарт

справа|міні|270x270пкс|Сані з вупражжу. Слаўнае, 2002
міні|270x270пкс|Калёсы, запрэжаныя двухгорбымі вярблюдамі. Расія, 1942
Гужавы транспарт (ад слова гуж — скураная альбо вяровачная пятля ў вупражы) — від вупражнога транспарту, як грузавога, так і пасажырскага, у якім транспартныя сродкі (павозкі) прыводзяцца ў рух жывёламі. 

У якасці цяглавых жывёл выкарыстоўваюцца коні, валы, буйвалы, аслы, мулы, сабакі, алені. У залежнасці ад тыпу хадавой часткі адрозніваюць калёсны і санны гужавы транспарт. У тым выпадку, калі груз замацоўваецца на самой жывёле, гавораць пра ўючны транспарт, які лічыцца асобным відам транспарту. Згодна з Венскай канвенцыяй аб дарожных знаках і сігналах, знак link=https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A4%D0%B0%D0%B9%D0%BB:3.8_Russian_road_sign.svg|30x30пкс забараняе рух як гужавога, так і ўючнага транспарту на дадзенай дарозе (не забараняючы верхавую язду).

 Гісторыя 
міні|270x270пкс|Перавозка піва, Германія, 2006
Гужавы транспарт да сярэдзіны XIX стагоддзя быў асноўным відам сухапутнага транспарту, у сярэдзіне XIX стагоддзя шырокае распаўсюджанне атрымала чыгунка, а ў пачатку XX стагоддзя — аўтамабілі. Тым не менш гужавы транспарт заставаўся важным відам транспарту да Другой сусветнай вайны, пасля чаго ён быў выцеснены матарызаванымі відамі транспарту.

З пачатку XXI стагоддзя гужавы транспарт выкарыстоўваецца ў сельскай мясцовасці, а ў краінах, якія развіваюцца доля гужавога транспарту па-ранейшаму застаецца высокай. 

У многіх турыстычных гарадах конныя экіпажы выкарыстоўваюцца для катання турыстаў.

 Крыніцы 

 Літаратура 

 Гужевой транспорт // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
 Гужевой санитарный транспорт / Степанов А. П. // Большая медицинская энциклопедия : в 30 т. / гл. ред. Б. В. Петровский. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1977. — Т. 6 : Гипотиреоз — Дегенерация. — 632 с. : ил.
Катэгорыя:Гужавы транспарт
Катэгорыя:Віды транспарту