Уга Таньяцы

Уга Таньяцы (, ,  — , ) — італьянскі акцёр тэатра і кіно, кінарэжысёр, неаднаразовы лаўрэат прэмій «Сярэбраная стужка» (1964, 1966, 1968) і «Давід дзі Данатэла» (1970, 1976) і інш., прызёр Канскага кінафестывалю (1981). Адзін з найбуйнейшых майстроў камедыі па-італьянску.

 Біяграфія 
Атавіа Таньяцы з’явіўся на свет у сям’і інспектара страхавой кампаніі. Упершыню выйшаў на тэатральную сцэну тэатра Даніцэці ў Бергама ў чатыры гады.

У 1936 годзе ва ўзросце чатырнаццаці гадоў пачаў працаваць на фабрыцы па вытворчасці каўбас Negroni. У час Другой сусветнай вайны выступаў у канцэртных брыгадах на фронце. У 1944 годзе ў родным горадзе Крэмоне быў архіварыусам. З 1945 года выступаў на эстрадзе і ў тэатры.

Кінакар’ера яго пачалася ў 1950 годзе ў фільме рэжысёра Марыа Маталі «Хлапчукі-курсанты». У 1954—1960 гады з вялікім поспехам выступаў у тэлешоу Райманд Віянела на італьянскім ТБ з камічнымі нумарамі і скетчамі.

Найбольш важкія ролі Таньяцы — Уга ў «Вялікай жратве» Ферэры, Рэната Балдзі ў фільмах Эдуара Малінаро «Клетка для дзівакоў 2» (1980) і «Клетка для дзівакоў 3» (1985), Прыма Спаджыяры ў драме Бернарда Берталучы «Трагедыя смешнага чалавека» (1981).

У 1980-я гады працаваў галоўнай выявай у тэатры.

У шлюбе з актрысай Франкай Бетоя (нар. у 1936 годзе) выхоўваў дваіх дзяцей. Яго сын — Рыкі Таньяцы, кінарэжысёр, акцёр, выканаў ролю сына персанажа Таньяцы-старэйшага ў фільме «Трагедыя смешнага чалавека».

Уга Таньяцы раптоўна сканаў 27 кастрычніка 1990 года ў сне ад інсульту. Пахаваны на манументальных могілках Велетры.
 Фільмаграфія 
 (1960) «Шыкоўныя жанчыны» — Уга Лемені

 Зноскі 

Катэгорыя:Акцёры Італіі