Шарль Антуан Лемер

Шарль Антуан Лемер (; , Парыж — , Парыж) — французскі батанік і пісьменнік, Сістэматык жывой прыроды, аўтар найменняў шэрагу батанічных таксонаў.

 Біяграфія 
Лемер атрымаў раннюю і ўсебаковую адукацыю. Ён вучыўся ў Парыжскім універсітэце і пасля заканчэння атрымаў пасаду прафесара класічнай літаратуры ва ўніверсітэце.

У нейкі момант акадэмічнай кар’еры яго інтарэсы перамясціліся ў вобласць батанікі, чаму спрыяла яго блізкае сяброўства з М. Ньюманам, галоўным садоўнікам Нацыянальнага музея натуральнай гісторыі, і гэта стала радыкальнай пераменай у яго жыцці.

Лемер пачаў сваю навуковую кар’еру, дапамагаючы М. Маціу, работніку парыжскага пітомніка, у стварэнні калекцыі кактусаў, і гэтым раслінам ён прысвяціў большую частку сваёй далейшай працы.

У 1835 A. Кузен, выдавец у Парыжы, заснаваў часопіс садаводства і папрасіў Лемера стаць яго рэдактарам. З 1839 па 1844 Лемер рэдагаваў часопіс «L’horticulture universelle», у якім сам напісаў большую частку зместу.

У 1845 ён быў запрошаны ў Гент, у Бельгію, дзе заняў пасаду рэдактара часопіса «Flore des serres et des jardins de l’europe», заснаванага Луі Ван-Гутам.

У 1851 ён стаў рэдактарам «Jardin Fleuriste» (па 1854), а з 1854 — «L’illustration horticole», заснаваным Амбруазам Вершафелем, і займаў гэтую пасаду на працягу шаснаццаці гадоў (па 1870).

Ён вярнуўся ў Парыж у 1870 і памёр там жа 22 чэрвеня 1871 года.

Імем батаніка названы востраў у Антарктыцы (Бераг Данка).

 Навуковая дзейнасць 
У дадатак да шырокай колькасці ўласных артыкулаў, апублікаваных у часопісах, адрэдагаваных Лемерам, ён выдаў невялікія творы пра кактусы і сукуленты:

 «Cactearum aliquot novarum» (1838);
 "Cactearum genera nova speceesque novae etc. ordinatio nova " (Парыж, 1839);
 «Iconographie descriptive des cactées» (Парыж: H. Cousin, 1841—1847);
 «Les Cactées. Histoire, patrie, organes de végétation, inflorescence, culture, etc.» par Ch. Lemaire, Professeur de Botanique, rédacteur de l’Illustration horticole à Gand. Paris, Librairie agricole de la Maison rustique, 1868;
 «Les plantes grasses» (1869).

Планы Лемера адносна галоўнай кнігі па кактусах не былі рэалізаваны, хоць ён сабраў для гэтага шырокі матэрыял. Ён жыў у беднасці большую частку свайго жыцця і не набыў рэпутацыю, якая дапамагла б яму знайсці заможнага спонсара.

Эдуард Андрэ, яго пераемнік на пасадзе рэдактара «L’illustration Horticole», напісаў пра яго: «Нашчадства ацэніць Лемера вышэй, чым яго сучаснікі».

 Крыніцы 

 Спасылкі 

 cactus.bendery.md
Катэгорыя:Батанікі Францыі

Катэгорыя:Выкладчыкі Сарбоны