Пшэмыская архідыяцэзія

Пшэмыская архідыяцэзія  (, ) — дыяцэзія Рымска-Каталіцкай царквы з цэнтрам у горадзе Пшэмысль (Польшча). 

 Гісторыя 
Пасля таго, як кароль Казімір Вялікі падпарадкаваў сабе Галіцка-Валынскае княства пасля 1340 года, былі прызначаныя першыя каталіцкія біскупы Пшэмысля, але арганізацыя ўсё яшчэ была нетрывалай да прыходу біскупа Эрыка фон Вінзена ў 1379 годзе. Гэта адбылося пры каралі польскім і венгерскім Людовіку, які ў той час імкнуўся стварыць у Чырвонай Русі асобную дзяржаву. Да стварэння Галіцкай мітраполіі ў 1375 годзе (Львоў стаў яе цэнтрам у 1412 годзе) тут існавала каля 20 рымска-каталіцкіх касцёлаў і тры манастыры. Межы супадалі з межамі Пшэмыскай епархіі, але ўсходняя мяжа, якая аспрэчвалася галіцкімі біскупамі, была ўдакладнена толькі незадоўга да смерці біскупа Эрыка. У гэты час колькасць рымска-каталіцкіх касцёлаў і парафій дасягнула 40. У другой палове XVI стагоддзя з-за Рэфармацыі дыяцэзія часова страціла да 30 касцёлаў са 150.

Першыя сур'ёзныя змены межаў былі ўведзены пасля падзелаў Рэчы Паспалітай. Дыяцэзія была другой па велічыні ў Галіцыі, але самай густанаселенай рыма-каталікамі. У Каралеўстве Галіцыі і Ладамерыі (1861–1918) біскуп пшэмыскі меў права голасу ў Галіцкім сейме. Перад Другой сусветнай вайной дыяцэзія мела плошчу каля 21 000 км² і больш за 1 100 000 рыма-каталікоў (52,9% насельніцтва). У 1945 годзе дыяцэзія была падзелена паміж Польшчай (2/3) і Савецкім Саюзам (1/3).

З аднаўленнем Жэшаўскай дыяцэзіі 25 сакавіка 1992 года Пшэмыская дыяцэзія была ўзведзена ў архідыяцэзію і мітраполію з суфраганнымі дыяцэзіямі Жэшава і Замосця.

 Спасылкі 

Катэгорыя:Рэлігія ў Польшчы