Панду

Панду () — цар Куру са сталіцай у Хастынапуры, згаданы ў эпасе «Махабхарата». Ён быў прыёмным бацькам пяці Пандаваў, якія з’яўляюцца цэнтральнымі персанажамі эпасу.

Панду быў выдатным лучнікам і імператарам Хастынапура. Ён заваяваў шмат зямель і пашырыў імперыю. Панду ажаніўся на Мадры і Кунці. Падчас палявання ён выпадкова забіў мудраца Кіндаму і яго жонку, за што быў пракляты"Hinduism: An Alphabetical Guide", by Roshen Dalal, p. 230, publisher = Penguin Books India. Панду адрокся ад царства і стаў жыць аскетам. Ён пакінуў царства свайму сляпому брату Дхрытраштры. Кунці нарадзіла Панду трох сыноў ад розных багоў, а Мадры нарадзіла блізнят Накулу і Сагадзеву.

 Зноскі 
Катэгорыя:Кіраўнікі Індыі
Катэгорыя:Постаці Старажытнай Індыі
Катэгорыя:Асобы