Транспануючыя музычныя інструменты

Транспану́ючыя музы́чныя інструме́нты (ад  — перакладваць, перастаўляць) — музычныя інструменты, рэальная абсалютная вышыня гучання якіх не адпавядае іх натацыі. Выкарыстоўваюцца пераважна ў групе духавых музычных інструментаў.

Да транспануючых інструментаў адносяцца лабіяльныя і язычковыя інструменты (флейта, габой, кларнет, фагот, саксафон і іншыя) і амбушурныя інструменты (валторна, труба, карнет і іншыя), а таксама ўмоўна інструменты, гучанне якіх на актаву вышэй (флейта, пікала) ці ніжэй (кантрабас, контрфагот).

Паводле тэсітуры гучання транспануючыя музычныя інструменты падзяляюцца на
 сапранавыя (флейта, пікала, кларнеты, саксафоны, трубы, фанфары, флюгель-горн);
 альтовыя (флейта, габой, валторна, горн);
 барытонавыя (саксафон, горн, эйфоніум);
 басовыя (кларнет, саксафон).

Натуральны гукарад транспануючых інструментаў запісваецца у строі до-мажор (C), а рэальнае гучанне паказваецца ўказаннем на строй інструмента (in A, in B, in F і г.д.). Гэта дае магчымасць выконваць музыку ў любой танальнасці пры захаванні звыклай аплікатуры, без змены тэхнікі здабывання гуку для інструментаў вызначанай сям’і. Таксама спрашчаецца нотны запіс.

 Крыніцы 

 Літаратура 






Катэгорыя:Музычныя інструменты
Катэгорыя:Музычная тэрміналогія
Катэгорыя:Тэорыя музыкі