Ніхон Хіданкё

, скарочана  — арганізацыя, створаная хібакуся ў 1956 годзе для ціску на японскі ўрад, каб лабіраваць адмову ад ядзернай зброі і паляпшэнне падтрымкі пацярпелых ад яе.

Дзейнасць арганізацыі ўключала прадстаўленне тысяч паказанняў сведак, выданне рэзалюцый і публічных зваротаў, а таксама штогадовую адпраўку дэлегацый у розныя міжнародныя арганізацыі, у тым ліку Арганізацыю Аб’яднаных Нацый, каб выступаць за глабальнае ядзернае раззбраенне.

У 2024 годзе арганізацыя атрымала Нобелеўскую прэмію міру за «намаганні па стварэнні свету, свабоднага ад ядзернай зброі, і за дэманстрацыю сведчанняў, што ядзерная зброя больш ніколі не павінна выкарыстоўвацца».

 Агляд 
Ніхон Хіданкё — агульнанацыянальная арганізацыя, створаная групамі тых, хто выжыў пасля атамнай бамбардзіроўкі Хірасімы і Нагасакі. У выніку выпрабавання тэрмаядзернай зброі, праведзенага ЗША на атоле Бікіні ў 1954 годзе, ападкі з Кастл Брава выклікалі востры радыяцыйны сіндром у жыхароў суседніх атолаў і 23 членаў экіпажа японскага рыбалоўнага судна Дайго Фукуру Мару. Гэта прывяло да фарміравання Японскага савета супраць атамнай і вадароднай бомбаў у Хірасіме ў наступным годзе. 

Аднак салідарнасць руху была пастаўлена пад пагрозу, калі ў 1959 годзе арганізацыя стала актыўна ўдзельнічаць у антыамерыканска-японскім руху супраць дагавора аб бяспецы разам з левай . У 1961 годзе, калі СССР аднавіў ядзерныя выпрабаванні, камуністычнае крыло арганізацыі адмовілася іх асудзіць, што прывяло да рознагалоссяў унутры структуры. Пры падтрымцы кансерватыўнай Ліберальна-дэмакратычнай партыі была створана новая арганізацыя на чале з Масатосі Мацусіта, лідарам цвёрда антыкамуністычнай . Гэтыя ўнутраныя супярэчнасці ў антыядзерных рухах прывялі да таго, што некаторыя прэфектурныя Хіданкё раскалоліся і на мясцовым узроўні, як, напрыклад, у Хірасіме, дзе была Хіданкё, якую падтрымлівала сацыялістычная партыя, і Хіданкё, якія падтрымлівала Камуністычная партыя, з аднолькавай назвай. Сама агульнанацыянальная арганізацыя вырашыла не далучацца да аніякіх палітычных рухаў у 1965 годзе, пасля таго як яны сталі вельмі палітызаванымі.

Па стане на кастрычнік 2024 года, дзейнасць Ніхон Хіданкё ўключала прапаганду адмены ядзернай зброі, высоўванне патрабаванняў дзяржаўных кампенсацый, хадайніцтвы пра дзеянні да ўрада Японіі, ААН і іншых урадаў, лабіраванне ліквідацыі ядзернай зброі і заключэння міжнароднага дагавора аб ядзерным раззбраенні, правядзенне міжнародных канферэнцый, лабіраванне прыняцця законаў супраць ядзернай зброі і ў падтрымку хібакуся, павышэнне дасведчанасці пра рэальнасць атамных бамбаванняў як у Японіі, так і за яе межамі, даследаванні, публікацыі, выставы і сходы па шкодзе ад атамных бомб, кансультацыі і падтрымку для хібакуся.

 Узнагароды 
 2003 — Прэмія міру імя Шона МакбрайдаSeán MacBride Peace Prize — IPB.
 2010 — Прэмія за грамадскую актыўнасць ад Сусветнага саміту лаўрэатаў Нобелеўскай прэміі міру.
 2024 — Нобелеўская прэмія міруPress release — Nobel Peace Prize 2024.

Перад прысуджэннем Нобелеўскай прэміі міру Ніхон Хіданкё таксама намінавалася на яе ў 1985, 1994 і 2015 гадах Міжнародным бюро міруAtomic bomb survivors nominated for Nobel prize | The Japan Times. They were awarded the Nobel Peace Price in 2024. .

 Крыніцы 

 Спасылкі 
 Ніхон Хіданкё
 HIBAKUSHA — Выжылыя пасля атамнай бамбардзіроўкі
 Заявы генеральнага сакратара ААН Пан Гі Муна

Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі з Японіі
Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі міру