Славяна-грэка-лацінская акадэмія

Славяна-грэка-лацінская акадэмія — адна з першых агульнаадукацыйных вышэйшых навучальных устаноў у Расіі. Заснавана ў Маскве ў 1687 па ініцыятыве Сімяона Полацкага, названа Эліна-грэчаскай акадэміяй або Славяна-грэка-лацінскім вучылішчам. Размяшчалася ў Заіканаспаскім манастыры. Першыя кіраўнікі і выкладчыкі — грэкі-манахі, дактары Падуанскага ўніверсітэта браты Іаанікій і Сафроній Ліхуды. Рыхтавала святароў, перакладчыкаў, рэдактараў кніг, выкладчыкаў. У межах акадэміі ажыццяўляліся рэцэнзаванне духоўных кніг, выпраўленне славянскага перакладу Бібліі, барацьба з ератыкамі і вераадступнікамі. У 17 ст. выкладаліся славянскія, грэчаская і лацінская мовы, «сем вольных мастацтваў» і багаслоўе. З 18 ст. курс навучання пашырыўся (нямецкая і французская мовы, медыцына, фізіка). У 1701 акадэмія перайменавана ў Славяна-лацінскую, у 1775 — у Славяна-грэка-лацінскую. У 1814 пераўтворана ў Маскоўскую духоўную акадэмію і пераведзена ў Троіца-Сергіеву лаўру.

У акадэміі вучыліся многія вядомыя дзеячы рускай культуры 17—18 ст., у т.л. М. В. Ламаносаў, А. Дз. Кантэмір, В. К. Традзьякоўскі, першы рускі доктар медыцыны П. В. Поснікаў і інш.

 Літаратура 


Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Расійскай імперыі
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы паводле алфавіта