Ойген Дзюкер

Ойген Дзюкер, у расійскіх крыніцах Яўген Эдуардавіч Дзюкер (; 29 студзеня [10 лютага] 1841, Арэнсбург — , Дзюсельдорф) — нямецкі і расійскі мастак-Акадэмііст-пейзаж мастацтваў.

 Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1841 годзе ў руска-нямецкай дваранскай сям’і Дзюкер.

Вывучаў жывапіс у Імператарскай Акадэміі мастацтваў (1858—1862) пад кіраўніцтвам С. М. Вараб’ёва. Падчас навучання атрымліваў узнагароды Акадэміі: малы сярэбраны медаль (1859), вялікі сярэбраны (1860), малы залаты (1861), вялікі залаты медаль (1862) за карціну «Ліфляндскія краявіды».

У 1864 годзе прыехаў у Дзюсельдорф, у 1872 годзе заняў месца выкладчыка пейзажнага жывапісу ў Дзюсельдорфскай акадэміі мастацтваў (замест Освальда Ахенбаха) і займаўся выкладчыцкай дзейнасцю на працягу 44 гадоў.

Знаходзячыся ў Еўропе, частку сваіх карцін ён адсылаў на акадэмічныя выставы ў Пецярбург. Большая частка карцін раскуплялася заходнееўрапейскімі прыватнымі калекцыянерамі і музеямі.

Быў удастоены звання акадэміка Імператарскай Акадэміі мастацтваў (1868) за работы «Балота», «Марскі бераг», «Поле пасля жніва». Атрымаў званне прафесара Акадэміі мастацтваў (1873). Прафесар-выкладчык у Дзюсельдорфскай акадэміі (з 1873).
 Крыніцы 

Катэгорыя:Мастакі Германіі