Віконт дэ Бражэлон

«Віконт дэ Бражэлон» () — раман Аляксандра Дзюма, упершыню апублікаваны ў 1847-1850 гадах. З'яўляецца заключнай часткай трылогіі пра мушкецёраў, ідучы за кнігамі «Тры мушкецёры» і «Праз дваццаць гадоў». 

 Фабула 
Гэты эпічны твор ахоплівае падзеі на працягу некалькіх гадоў, дэманструючы палітычныя інтрыгі, асабістыя драмы і гістарычныя ўзрушэнні ў эпоху маладога Людовіка XIV. Сюжэт рамана пачынаецца з апісання вяртання мушкецёраў на сцэну. Атос, Араміс, Партос і Д'Артаньян ужо састарэлі, але іх дух авантурызму і адданасці адзін аднаму застаецца нязменным. Ключавую ролю ў гісторыі займае Рауль, віконт дэ Бражэлон, сын Атоса. Малады Рауль закаханы ў Луізу дэ Лавальер, дзяўчыну са шляхетнай, але беднай сям’і. Аднак лёс іх кахання аказваецца трагічным: Луіза становіцца прадметам цікавасці самога караля, што цягне за сабой расчараванне і душэўныя пакуты Рауля.

У гэты час Францыя перажывае важныя палітычныя перамены. Кароль імкнецца ўмацаваць сваю абсалютную ўладу. Д'Артаньян зноў аказваецца ў гушчы падзей, займаючы пасаду капітана мушкецёраў і ўдзельнічаючы ў справах, якія вызначаюць лёс каралеўства. Паралельна Араміс, загадкавы і амбіцыйны, пляце ўласныя інтрыгі. Ён раскрывае таямніцу Жалезнай маскі — загадкавага вязня, чыё існаванне можа пагражаць уладзе Людовіка. Араміс плануе выкарыстоўваць гэтага чалавека, каб зрынуць караля і пасадзіць на трон яго брата-блізнюка, аднак яго задумы сутыкаюцца з нечаканымі перашкодамі.

Адной з цэнтральных тэм рамана становіцца страта ілюзій. Рауль адпраўляецца на вайну, жадаючы забыцца аб здрадзе Луізы, і ў канчатковым выніку гіне на поле бою. Атос, узрушаны смерцю сына, адыходзіць ад спраў і неўзабаве памірае. Партос ахвяруе сабой у адной са змоў Араміса, што становіцца кульмінацыяй яго гераічнага шляху. Араміс, застаўшыся жывым, змушаны бегчы і хавацца, усведамляючы марнасць сваіх амбіцый. Д'Артаньян, які застаўся апошнім з мушкецёраў, працягвае служыць каралю. Ён становіцца сведкам трыўмфу Людовіка XIV, але яго ўласнае жыццё абрываецца трагічна, калі ён гіне ў вайсковай кампаніі. Фінал рамана пакідае горкае пачуццё страты: героі, якія некалі ўвасаблялі рамантыку і гонар, змушаны сутыкнуцца з суровай рэальнасцю часу.

Твор уяўляе сабой складанае палатно, у якім асабістыя драмы пераплятаюцца з гістарычнымі падзеямі. Гэты раман — не толькі аб прыгодах, але і аб непазбежнай змене эпох і пакаленняў, аб тым, як ідэалы мінулага саступаюць месца новай рэальнасці.

 Асноўныя персанажы 
 Атос / граф дэ Ла-Фэр — высакародны і мудры мушкецёр, бацька Рауля дэ Бражэлона. Сімвал гонару. Яго жыццё напоўнена трагізмам, асабліва пасля гібелі сына.
 Араміс / шэвалье Д’Эрбле  — інтрыган і стратэг, які становіцца біскупам Ванскім. Пляце палітычныя змовы, звязаныя з Жалезнай маскай, і марыць уплываць на лёс Францыі.
 Партос / сеньёр дзю Валон, дэ Брасье і дэ Пірэфор  — асілак і дабрадушны сябар, які прагне тытулаў і багацця. Ён ахвяруе сабой у адной са змоваў Араміса, паказаўшы адданасць сваім таварышам.
 Д'Артаньян — капітан каралеўскіх мушкецёраў. Увасабляе адвагу, вернасць абавязку і гераізм. Памірае ў канцы рамана ў баі.
 Рауль, віконт дэ Бражэлон — сын Атоса, адданы і сумленны малады чалавек. Яго любоў да Луізы дэ Лавальер разбіваецца аб жорсткую рэальнасць, што прыводзіць яго да трагічнага лёсу.
 Луіза дэ Лавальер — маладая жанчына, каханая Рауля, якая становіцца фаварыткай караля Людовіка XIV. Яе адносіны з Раулем заканчваюцца здрадай, што становіцца важнай драматычнай лініяй рамана.
 Людовік XIV — малады кароль Францыі, які пачынае сцвярджаць сваю абсалютную ўладу. Яго цікавасць да Луізы дэ Лавальер адыгрывае ключавую ролю ў сюжэтных канфліктах.
 Карл II Сцюарт — кароль Англіі, які намагаецца павярнуць сабе трон, сваяк Людовіка XIV.
 Чалавек у жалезнай масцы — загадкавы вязень, брат-блізнюк Людовіка XIV. Яго існаванне выкарыстоўваецца Арамісам у спробе арганізаваць пераварот.

 Спасылкі 

Катэгорыя:Гістарычныя раманы
Катэгорыя:Творы на французскай мове
Катэгорыя:Кнігі 1847 года
Катэгорыя:Раманы XIX стагоддзя
Катэгорыя:Раманы Аляксандра Дзюма-бацькі