Джордж Вільерс (1-ы герцаг Бакінгемскі)

Джордж Вільерс (;  — , ) — англійскі дзяржаўны дзеяч, фаварыт і першы міністр каралёў Якава I і Карла I. 

Дзякуючы свайму абаянню і ўменню знаходзіць агульную мову з манархамі, ён хутка падняўся па сацыяльных сходах, стаўшы адным з самых магутных людзей свайго часу. У 1623 годзе ён атрымаў тытул герцага Бакінгемскага, замацаваўшы сваё становішча пры каралеўскім двары.

Актыўна ўдзельнічаў у палітычным і ваенным жыцці Англіі, аднак яго дзеянні часта суправаджаліся няўдачамі. Ён кіраваў шэрагам правальных ваенных кампаній, такімі як аблога Сен-Мартэна на востраве Рэ ў 1627 годзе. Гэтыя няўдачы, разам з яго багаццем і ўплывам, выклікалі незадаволенасць у парламенце і сярод народа. Яго ўспрымалі як сімвал каралеўскага фаварытызму і несправядлівасці.

Напружанне вакол яго постаці дасягнула піка ў 1628 годзе, калі ён быў забіты Джонам Фэлтанам, афіцэрам, незадаволеным праваламі герцага і пануючай несправядлівасцю. Смерць Вільерса стала важнай падзеяй у гісторыі Англіі, азнаменаваўшы канец адной з самых спрэчных палітычных кар’ер таго часу.

Асоба Джорджа Вільерса (як герцага Бакінгема) атрымала шырокую вядомасць па ўсім свеце дзякуючы раману Аляксандра Дзюма "Тры мушкецёры".

 Зноскі 

Катэгорыя:Дзяржаўныя дзеячы Англіі