Заміра Хідаятава

Заміра Хідаятава (;  — , Ташкент) — узбекская савецкая  тэатра, кіно, майстар дубляжу. Заслужаная артыстка Узбекскай ССР, Народная артыстка Узбекскай ССР (1944). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Узбекскай ССР імя Хамзы (1979).

 Біяграфія 
У 1924—1927 гадах вучылася ва Узбекскай тэатральнай студыі пры Доме асветы ў Маскве. З 1927 года працавала ў перасоўных трупах, з 1932 года — артыстка Цэнтральнай узорнай узбекскай дзяржаўнай трупы (цяпер Узбекскі Нацыянальны акадэмічны тэатр драмы ў Ташкенце).

 Сям’я 

 Сын — Файзулхак Абдулхакавіч Султанаў — выкладчык Ташкенцкай кансерваторыі
 Унук —  — савецкі, расійскі і амерыканскі піяніст
 Унук — Сяргей Файзулхакавіч Султанаў — музыкант міжнародных конкурсаў

 Прафесійная дзейнасць 
Займалася дубляваннем фільмаў. Выступала на радыё.

Створаныя ёю вобразы адрозніваліся жвавасцю, яркасцю, моцнай трактоўкай пачуццяў і ўнутраных перажыванняў, праўдзівасцю. Унесла вялікі ўклад у развіццё ўзбекскага тэатральнага мастацтва.

 Выбраныя тэатральныя ролі 

 Ганна Андрэеўна («Рэвізор» М. Гогаля, 1926),
 Фразіна («» Мальера),
 Адэльма («» Гоцы, 1927),
 Смеральдзіна («» К. Гальдоні, 1927),
 Зіна («Чалавек з партфелем» , 1930),
 Валя («» Д. Фурманава, 1929)
 Дыльбар, Ульмас, Халбуві, маці Хамзы («Два камуністы», «Спалім», «Гонар і каханне», «Хамза» ),
 Артыкава, Тураева («Маска сарваная», «Здраднікі» ),
 Зухра («Гісторыя загаварыла» Сафарава і Сайда).
 Меланія («» М. Горкага, 1939),
 Кабаніха («» А. М. Астроўскага, 1938),
 Хаджыёна («Бай і парабак» Хамзы, 1939).

 Абраная фільмаграфія 

 1940 — Асаль — сакратар парткама
 1953 —  — Рахімахола, маці Джамілі
 1954 — Наваселле — Хамрабібі
 1958 — Палымяныя гады — Зурахон
 1967 —  — эпізод
 1969 —  — эпізод
 1976 — Чатыры пары года — эпізод

 Крыніцы 

 Спасылкі 



Катэгорыя:Актрысы Узбекістана