Карыят

Карыят Гедзімінавіч () — князь наваградскі.

 Біяграфія 
Сын вялікага князя Гедзіміна.

У дарчым запісе 1329 года на Лаўрышаўскім евангеллі тытулаваўся вялікім князем.

Па смерці бацькі і захопе ўлады Альгердам і Кейстутам у 1345 годзе, Карыят прысягнуў Альгерду як вялікаму князю літоўскаму.

У 1349 годзе ўзначальваў пасольства ў Арду да хана Джанібека, каб арганізаваць кааліцыю супраць Вялікага Княства Маскоўскага. Аднак хан выдаў Карыята вялікаму князю маскоўскаму Сямёну. У 1350 годзе, пасля падарункаў вялікага князя Альгерда ў Маскву, вялікі князь Сямён адпусціў Карыята.

Ва ўладарства Карыята ў Наваградку вялося актыўнае будаўніцтва, горад стаў цэнтрам праваслаўнай Літоўскай мітраполіі.

Меў сыноў — Аляксандра, Юрыя, Канстанціна, Фёдара і іншых, агульная іх колькасць дыскусійная.

 У літаратуры 
Імя наваградскага князя Карыята Гедзімінавіча выкарыстаў Адам Міцкевіч для аднаго з герояў свайго ранняга твору «Жывіля», апісваючы ўяўныя падзеі вакол Наваградка.

 Крыніцы 

 Літаратура