Teratoscincus keyserlingii

Teratoscincus keyserligii — від начных яшчарак сямейства .

 Апісанне 
Максімальная даўжыня цела 11,6 см; у сярэднім 9,8 см. Афарбоўка спіны вар’іруе ў межах жоўтага, аранжавага і мноства адценняў карычневага, якія змешваюцца з участкамі светла-шэрага. Адметнай асаблівасцю віду з’яўляюцца дзве шырокія падоўжныя цёмна-карычневыя паласы, якія на хвост не заходзяць, хвост не мае пэўнага малюнка. Бакі і брушка ад светла-ружовага да белага. Маладыя асобіны ад цёмна-жоўтых да светла-аранжавых; на целе і на хвасце чатыры-пяць чорных папярочных палос. Вакол сярэдзіны цела 31-36 лускавінак.

 Абарончыя паводзіны 
У выпадку небяспекі ўстае на лапы і падымае хвост вертыкальна і застаецца нерухомым. Пры набліжэнні T. keyserlingii рухае хвастом хвалепадобна, выдаючы гучны гук пры трэнні вялікіх перапончатых пласцін хваста. Пры блізкім набліжэнні T. keyserlingii павольна кідаецца наперад і сімулюе ўкус, успрымаючы пагрозу. З-за невялікага памеру пласцін на хвасце нованароджаных T. keyserlingii яны не могуць выдаваць папераджальныя гукі, але яны дэманструюць пагрозу, падымаючы хвост, як дарослыя асобіны.

 Геаграфічнае распаўсюджанне 
Сустракаецца ў Іране, Афганістане, паўночны ўсход ААЭ, Пакістане.

 Назва 
Названы ў гонар , графа фон Кейзерлінга (1815—1891), рускага геолага, заолага, батаніка і палеантолага балтыйска-нямецкага паходжання.

 Размнажэнне 
T. keyserlingii з’яёляецца яйцакладным відам.

 Ахова 
T. keyserlingii занесены ў спіс відаў, якія выклікаюць найменшыя асцярогіIUCN Red List. Teratoscincus keyserlingii..

 Крыніцы 

Катэгорыя:Яшчаркі