Зрушэнне сычуга

Зрушэнне сычуга ў буйной рагатай жывёлы — , якое адбываецца, калі сычуг, таксама вядомы як сапраўдны страўнік, які звычайна знаходзіцца на дне брушной поласці, напаўняецца газам і падымаецца да верхняй часткі жывата, дзе ён, як кажуць, «зрушваецца». Калі сычуг рухаецца са свайго звычайнага становішча, ён перашкаджае натуральнаму праходжанню газаў і корму праз стрававальную сістэму, ствараючы абмежаванне. Буйная рагатая жывёла — гэта жвачныя млекакормячыя, што маюць чатырохкамерны страўнік, які складаецца з рубца, сеткаватай абалонкі, кніжкі і сычуга. Жвачным жывёлам патрабуецца гэтая спецыялізаваная стрававальная сістэма, каб належным чынам перапрацоўваць і расшчапляць іх рацыёны, багатыя клятчаткай і цэлюлозай. Паколькі гэты тып стрававальнай сістэмы даволі складаны, ён падвяргаецца большай рызыцы захворвання. З-за прыроднай анатоміі буйной рагатай жывёлы часцей сустракаецца зрушванне сычуга налева, чым направа. Калі сычуг ссоўваецца, таксама ўзнікае верагоднасць развіцця заваротка сычуга, скручвання. Заварот сычуга ўзнікае, калі сычуг, які ўжо знаходзіцца не на сваім месцы, паварочваецца і спыняе паступленне крыві і пажыўных рэчываў у сычуг. Буйной рагатай жывёле, у якой развіваецца скручванне сычуга, патрабуецца неадкладная дапамога ветэрынара, каб аднавіць кровазабеспячэнне і праходжанне ежы праз стрававальную сістэму, інакш сычуг пачне адключацца з-за недахопу кровазабеспячэння з наступным развіццём таксічнага шоку і сепсісу.

 Клінічныя сімптомы 
Агульныя прыкметы, якія могуць быць заўважаныя на ранніх стадыях зрушэння сычуга ў буйной рагатай жывёлы, ўключаюць:
міні|250пкс|Галштынскія цялушкі на пашы перад першым цяленнем

 Страта апетыту
 Абязводжванне
 Зніжэнне вытворчасці малака
 Зніжэнне жавання жвачкі
 Лёгкая дыярэя
 Змены тэкстуры поўсці (становіцца грубейшай)

У залежнасці ад сур’ёзнасці захворвання буйная рагатая жывёла можа выяўляць усе знешнія сімптомы, пералічаныя вышэй, або толькі некалькі з іх. Некаторыя жывёлы з невялікім зрушэннем сычуга будуць працягваць нармальна паводзіць сябе, пакуль сімптомы/ўскладненні не павялічацца. Акрамя таго, у цяжкіх выпадках з-за стрэсу некаторыя параметры, напрыклад, параметры акісляльнага стрэсу, павялічваюцца, што можа быць добрым паказчыкам для дыягностыкі.

 Прычыны 
Найбольш верагодная прычына развіцця зрушэння сычуга звязана з працэсам цялення і часцей за ўсё назіраецца на працягу 14 дзён пасля родаў. Калі падчас цяжарнасці з-за памераў цяляці, якое расце ўнутры маткі, сычуг ссоўваецца са свайго зыходнага становішча, пасля цялення ён павінен вярнуцца ў сваё нармальнае размяшчэнне, пры гэтым гэты зваротны рух павялічвае рызыку далейшага зрушэння. Існуюць і іншыя метабалічныя ўмовы, якія, як вядома, спрыяюць развіццю зрушэння сычуга, і ў многіх выпадках гэтая праблема выяўляецца ў высокапрадукцыйных кароў, старых кароў і тых асобін, якія падвяргаюцца іншым стрэсам.

 Прафілактыка 
Паколькі існуе мноства фактараў, што ўплываюць на верагоднасць развіцця зрушэння сычуга ў буйной рагатай жывёлы, былі ўведзены рэкамендацыі ветэрынараў, як можна паспрабаваць знізіць распаўсюджанасць гэтага захворвання. Забеспячэнне таго, каб буйная рагатая жывёла спажывала адэкватны, паслядоўны рацыён, які змяшчае вялікую колькасць грубых кармоў пасля цялення, вельмі важна для належнага напаўнення і функцыянавання сычуга. Захаванне пастаяннай дыеты з невялікімі зменамі падчас папярэдняй позняй лактацыі і ў пачатку родаў. Дзякуючы прафілактыцы іншых распаўсюджаных метабалічных захворванняў, такіх як гіпакальцыемія, кетоз і г.д., гэта, у сваю чаргу, знізіць агульную рызыку развіцця зрушэння сычуга, паколькі памяншэнне агульнага стрэсу на жывёлу зніжае частату ўсіх праблем, звязаных са здароўем.

 Лячэнне 
Для выжывання жывёлы патрабуецца лячэнне, пры якім ветэрынар ацэніць сур’ёзнасць сітуацыі і вырашыць, які метад лячэння лепшы. Незалежна ад выкарыстанага метаду лячэння канчатковай мэтай з’яўляецца вяртанне сычуга на зыходнае месца для аднаўлення належнага функцыянавання.

Ёсць два распаўсюджаных метады аднаўлення зрушанага сычуга:

 — нашмат больш інвазіўны, дарагі і ў многіх выпадках неабавязковы метад, пры якім ветэрынар раскрывае жывот каровы, каб даследаваць праблему, змяняе становішча сычуга і накладвае швы, каб утрымаць сычуг у патрэбным месцы і прадухіліць паўтарэнне. Хоць гэты метад з’яўляецца больш інвазіўным, вядома, што ён мае меншую рызыку рэцыдыву ў параўнанні з нехірургічным варыянтам.

Перацягванне — перацягванне ў спалучэнні з належнымі метадамі катання вядома як нехірургічны метад лячэння зрушэння сычуга. Пры гэтым метадзе ветэрынар прымушае карову легчы так, каб яе можна было пераварочваць, пакуль сычуг не вернецца ў зыходнае месца, і ў гэты час у жывот устаўляецца рычаг, каб зафіксаваць сычуг на месцы з дапамогай швоў. Устаўка рычага ў дадатак да катання паказала значнае памяншэнне рэцыдываў сычуга. Нягледзячы на тое, што гэты метад з’яўляецца менш інвазіўным, ён патрабуе адпаведнай падрыхтоўкі і ўстаноўкі для правядзення гэтай працэдуры на ферме, паколькі яна патрабуе больш месца, чым аперацыя.

 Спасылкі 





Катэгорыя:Буйная рагатая жывёла
Катэгорыя:Захворванні жывёл