Сінгамозы

Сінгамоз. — С. 502 (, таксама ) — гельмінтоз з групы нематадозаў, якія выклікаюць прадстаўнікі роду , характарызуецца прыкметамі паражэння дыхальных шляхоў.

 Актуальнасць 
Выпадкі заражэння людзей казуістычныя і зарэгістраваныя ў Бразіліі, на Карыбскіх астравах, востраве Марцініка, Аўстраліі, Індыі, Філіпінах. Апісаны завозныя выпадкі ў ЗША, Францыі, Вялікабрытаніі і Аўстраліі, дзе заражэнне адбылося падчас знаходжання на Карыбах.

 Этыялогія 
Узбуджальнікамі з’яўляюцца нематоды прадстаўнікі роду , у тым ліку .

Развіццё паразітаў можа адбывацца прамым шляхам або з удзелам рэзервуарнага гаспадара — дажджавых чарвей ці прэснаводных малюскаў. Часцей за ўсё паразітуюць у арганізмах трапічных млекакормячых.

 Эпідэміялагічныя асаблівасці 
Чалавек заражаецца пры заглынанні лічынак з забруджанай ежай або вадой. Гельмінт адкладае яйцы. У навакольным асяроддзі з яец вылупляюцца лічынкі, якія праз некалькі дзён пасля выхаду становяцца інвазіўнымі. Палавая сталасць надыходзіць праз два тыдні пасля заражэння. Каля 8 % падарожнікаў у краіны з нізкім узроўнем медыцыны і прафілактыкі маюць патрэбу ў медыцынскай дапамозе падчас або пасля паездкі, і прыкладна ў 8 % выпадкаў у іх дыягнастуецца парушэнне дыхання, хранічны кашаль.

 Патагенез 
У чалавека ўзбуджальнік паразітуе ў гартані, трахеі і бронхах. Шчыльна прымацоўваючыся на слізістай абалонцы, паразіты здольныя парушаць яе цэласнасць.

 Клінічныя праявы 
Сінгамоз у людзей характарызуецца развіццём ларынгіту, трахеабранхіту. Пацыенты часта скардзяцца на хранічны непрадуктыўны кашаль, сімптомы астмы або адчуванне поўзання ў горле. Часам узнікаюць прыкметы абструкцыі бронхаў, крывахарканне.

 Дыягностыка 
Сухі кашаль, а, асабліва, хранічны кашаль (працягласцю даўжэй 8 тыдняў), у першую чаргу той, што паўстаў пасля падарожжа ў адпаведныя рэгіёны, з’яўляецца падазроным і патрабуе акрамя пошуку туберкулёзу, яшчэ і пошуку сінгамозу. Пацвярджэннем з’яўляецца выяўленне яец у макроце і фекаліях. Часам палаваспелых гельмінтаў знаходзяць пры ларынгаскапіі і аптычнай бронхаскапіі.

 Лячэнне 
Вядомыя асобныя выпадкі прымянення пры сінгамозе івермектыну (0,2 г / кг), альбендазолу (0,4 г 2 дня), тыябендазолу (1,25 г 2 дня) і мебендазолу.

 Крыніцы 

 Літаратура 

 Інфекційні хвороби: енциклопедичний довідник / за ред. Крамарьова С. О., Голубовської О. А. — К.: ТОВ «Гармонія», 2-е видання доповнене та перероблене. 2019. — 712 с. ISBN 978-966-2165-52-4 (Крамарьов С. О., Голубовська О. А., Шкурба А. В. та ін.) / С. 513.
 Andrea Angheben, Maria Gobbo, Federico Gobbi, Andrea Bravin, Fabio Toneatti, Franco Crismancich, Andrea Rossanese, Zeno Bisoffi. Human syngamosis: an unusual cause of chronic cough in travellers. BMJ Case Rep. 2009; bcr12.2008.1305. 
 JEROME S. NOSANCHUK, SUSAN E. WADE, MICHAEL LANDOLF Case Report of and Description of Parasite in Mammomonogamus laryngeus (Human Syngamosis) Infection. JOURNAL OF CLINICAL MICROBIOLOGY, Apr. 1995, p. 998—1000.  [Архівовано 15 жовтня 2019 у Wayback Machine.] 
 Janaína Oliveira Bentivi Pulcherio, Eduardo Oliveira Machado da Silva, Daniela Pereira Rezende, Patrícia Bittencourt Barcia Barbeira, Rosane Siciliano Machado, Marcos Aurélio Baptista de Oliveira Human Syngamosis as an Uncommon Cause of Chronic Cough. Int Arch Otorhinolaryngol. 2013 Oct; 17(4): 413—414. doi: 10.1055/s-0033-1351680 
 Paul Turner, Caroline G. Turner, Katherine M. Bowers, David I. Gibson, Peter L. Chiodini A case of human syngamosis. Travel Medicine and Infectious Disease. Volume 1, Issue 4, November 2003, Pages 231—233. 

 Крыніцы 

Катэгорыя:Рабдытыдозы
Катэгорыя:Рабдытыды