Барбара Такман

Барбара Вертхайм Такман (; 30 студзеня 1912, Нью-Ёрк — 6 лютага 1989, Грынвіч, Канектыкут) — амерыканская пісьменніца і гісторык.

Двойчы лаўрэат Пулітцэраўскай прэміі за немастацкі празаічны твор — за кнігі «» (1963; бестселер аб перадумовах і першым месяцы Першай сусветнай вайны) і «Стылуэл і амерыканскі досвед у Кітаі, 1911—1945» (1972; біяграфія генерала ).

 Біяграфія 
Дачка банкіра  і яго першай жонкі Альмы Маргентау. Унучка пасла Вудра Вільсана ў Асманскай імперыі  па маці. Яе бацька быў уладальнікам часопіса «The Nation»(найстарэйшы з існуючых штотыднёвікаў у ЗША, заснаваны ў 1865 годзе), прэзідэнт , выбітны калекцыянер і заснавальнік Тэатра «Гільдыя»Oliver B. Pollack, «Barbara W. Tuchman (1912—1989)» // Paula E. Hyman and Deborah Dash Moore (eds.),  Jewish Women in America: An Historical Encyclopedia: Volume II, MZ.  New York: Routledge, 1997; pp. 1414—1416..

У маладосці Вертхайм захаплялася кнігамі , ,  і гістарычнымі раманамі Аляксандра Дзюма. Яна вучылася ў прыватнай  на МанхэтэнеDouglas Martin /06/23/nyregion/walden-school-at-73-files-for-bankruptcy.html Walden School, At 73, Files for Bankruptcy,  The New York Times , June 23, 1987. Яна атрымала дыплом бакалаўра мастацтваў у 1933 годзе ў  (з 1999 года ўваходзіць у Гарвардскі ўніверсітэт) ў Кембрыджы, дзе вывучала гісторыю і літаратуру.

Пасля выпуску працавала ў Інстытуце ціхаакіянскіх даследаванняў у Нью-Ёрку, прабыўшы год у Токіа ў 1934—1935 і месяц у Кітаі перад вяртаннем у ЗША праз Транссібірскую магістраль, Маскву і Парыж. Яна таксама была карэспандэнтам «The Nation» з франтоў грамадзянскай вайны ў Іспаніі, наведала Валенсію і Мадрыдhtml Barbara Tuchman Dead at 77; A Pulitzer-Winning Historian. The New York Times, February 7, 1989..

Затым яна напісала сваю першую кнігу, «The Lost British Policy: Britain and Spain Since 1700», апублікаваную ў 1938 годзе. У гады Другой сусветнай вайны Такман працавала ў офісе ваеннай інфармацыі. Пасля вайны Такман выхоўвала дзяцей, збіраючы базавыя даследаванні для працы, выдадзенай у 1956 годзе ў якасці кнігі «Bible and Sword: England and Palestine from the Bronze Age to Balfour».

Абіралася як чытальнік  у 1980 годзе.

З 1940 года была замужам за Лестэрам Г. Такманам (1904—1997), урачом, даследчыкам і прафесарам медыцынскіх навук. Тры дачкі, адна з якіх — {{нп3|Джэсіка Мэцьюз||ru|Мэтьюз, Джессика}}.

Барбара Такман памерла ад інсульту 6 лютага 1989 у Грынвічы, штат Канектыкут.

 Закон Такман 
У прадмове да сваёй кнігі 1978 года «Загадка XIV стагоддзя» Такман апісала гістарычны феномен, названы ёю законам Такман:

Бедствы рэдка бываюць настолькі ўсёабдымнымі, як гэта ўяўляецца з іх захаваных апісанняў. У апісаннях яны паўстаюць бесперапыннымі і паўсюднымі, хоць на самай справе часцей за ўсё бываюць спарадычнымі як у часе, так і ў прасторы. Акрамя таго, жывучасць нармальнага становішча рэчаў звычайна вышэйшая за адхіленні ад яго, як мы добра ведаем з назіранняў эпохі, у якой жывем самі. Складаючы ўяўленне аб нашай эпосе з навін, можна падумаць, што наш свет цалкам складаецца з забастовак, злачынстваў, адключэнняў электрычнасці, труб, якія прарваліся, цягнікоў, якія затрымаліся, закрытых школ, рабаўнікоў, наркаманаў, неанацыстаў і гвалтаўнікоў. Аднак мы можам вярнуцца ўвечары дадому — ва ўдалы дзень — сустрэўшыся не больш чым з адной-дзвюма з гэтых з’яў. Гэта падштурхнула мяне сфармуляваць закон Такман, які гучыць наступным чынам: «Факт апісання памнажае бачныя маштабы любой сумнай з’явы ў 5-10 разоў» (або ў любой ступені па выбары чытача).

 Крыніцы 

 Спасылкі 

 Robert Wohl. World’s End // LRB, 21 May 1981.

Катэгорыя:Ганаровыя дактары Ельскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Гісторыкі ЗША
Катэгорыя:Члены Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук