Франка-кантабрыйскі рэгіён

Франка-кантабрыйскі рэгіён, таксама Франка-Кантабрыя, — тэрмін, які ўжываецца ў археалогіі і гісторыі для абазначэння вобласці ад Астурыі на поўначы Іспаніі да Аквітанія і Праванса на поўдні Францыі. Рэгіён уключае ў сябе паўднёвую палову Францыі і паўночную горна-ўзбярэжную паласу Іспаніі, якая выходзіць да Біскайскага заліва (вядомага з іспанскай мовы як Кантабрыйскае мора, адсюль і назва). Часам у склад рэгіёна ўключаюць таксама паўночную Каталонію.

У перыяд верхняга палеаліту ў гэтым рэгіёне назіралася высокая культурная аднастайнасць; верагодна, у тую эпоху Франка-Кантабрыя была найбольш густанаселеным рэгіёнам Еўрапейскага кантынента. Даныя малекулярнай генетыкі кажуць, што насельніцтва рэгіёна стала продкам большасці насельніцтва Еўропы, прынамсі, па жаночай лініі (мітахандрыяльная гаплагрупа H). Паўднёва-заходняя частка рэгіёну перамяжоўваецца з іншым падобным рэгіёнам — Васка-Кантабрыяй.

 Археалагічныя звесткі 
• асноўныя помнікі пячорнага мастацтва
 даўнія ўзбярэжжы (сёння затопленыя)
 даўнія леднікі
У Франка-Кантабрыі былі прадстаўлены паслядоўна шатэльперонская, арыньякская, граветцкая, салютрэйская, бадэгульская, мадленская, азільская і тардэнуазская (пастазільская геаметрычная) культуры.

Франка-Кантабрыя, магчыма, служыла  для вялікай колькасці насельніцтва часоў верхняга палеаліту падчас апошняга ледніковага максімуму (Вісконсінскае зледзянення), і, магчыма, менавіта адсюль людзі рассяліліся па Еўропе пасля яго заканчэння.

 Распад рэгіянальнай аднастайнасці ў раннім неаліце 
З пачаткам эпохі неаліту рэгіён Франка-Кантабрыі страціў культурную аднастайнасць, падзяліўшыся на ўсходнюю частку, дзе дамінавала культура кардыяльнай керамікі (ККК), і заходнюю, дзе захоўвалася субнеалітычная рукадурская культура. Тэрыторыя рукадурскай культуры паступова звужалася пад націскам ККК, і з часам яе змяніла гібрыдная тэнакская культура.

 Асноўныя помнікі 


 Карставыя пячоры Ла-Гарма, Кантабрыя
 Пячора Альтаміра, Кантабрыя
 Пячора Ла-Пас’ега, Кантабрыя
 Пячора Ціта Бустыльё, Астурыя
 Пячора Чуфін, Кантабрыя
 Пячора Эль-Кастыльё, Кантабрыя
 Сантымамінье, Краіна Баскаў


 Абры-дэ-ла-Мадлен, Новая Аквітанія
 Пячора Ласко, Дардонь, Новая Аквітанія
 Пячора Труа-Фрэр, Аксітанія
 Пячора Шавэ, Ардэш, Авернь — Рона — Альпы

 Гл. таксама 
 Першабытнае мастацтва
 Пас’ега
 Х’юга Абермаер

 Крыніцы 

Катэгорыя:Аквітанія
Катэгорыя:Астурыя
Катэгорыя:Кантабрыя
Катэгорыя:Краіна Баскаў
Катэгорыя:Дагістарычная Еўропа
Катэгорыя:Археалогія ў Іспаніі
Катэгорыя:Археалогія ў Францыі
Катэгорыя:Палеаліт Еўропы