Талакуха

«Талаку́ха», таксама «Талака» — старадаўні беларускі традыцыйны народны танец. Атрымаў назву ад звычаю «граць талаку» — весяліцца, спяваць і танцаваць пасля заканчэння талакі. Танец зафіксаваны ў першай палове XIX стагоддзя. У 1853 годзе П. М. Шпілеўскі ў кнізе «Беларусь у характарыстычных апісаннях і фантастычных яе казках» запісаў іншы варыянт «Талакухі».

Музычны памер 2/4. Тэмп умераны. Маcавы кругавы танец, у якім два кругі (адзін у другім) рухаюцца ў розныя бакі і ўдзельнікі пераходзяць са знешняга круга ва ўнутраны і наадварот. Асноўны рух танца «талачэнне» — таптанне на месцы з рознымі рытмічнымі прытупамі і драбушкамі.

На дажынкі выбіралі з дзяўчат «багіню». Ёй давалі вянок з апошніх каласоў жыта, прыгожаны кветкамі і стужкамі, акружалі яе і з дажыначным снапом у руках, пакрытым белым пакрывалам, ішлі ланцугом, спявалі і танцавалі. Танец «багіня», якая круцілася наперадзе, а астатнія дзяўчаты, стоячы
паўкругам, тупалі нагамі, падскоквалі, не зыходзячы са свайго месца, і размахвалі хусткамі. Потым усе дзяўчаты
даганялі «багіню», акружалі яе кланяліся ёй. «Багіня» ж, седзячы на зямлі, спявала пра сонейка, пра дождж, прасіла камароў, каб яны не кусалі.

 Зноскі 

 Літаратура 



 Спасылкі 
  Белорусские народные танцы. Историко-этнографический очерк // Портал Dancesport.by
 «Талакуха», Образцовый коллектив, ансамбль танца «Юный Ленинградец»

Катэгорыя:Беларускія народныя танцы