Георгій Аляксандравіч Баграціён-Мухранскі

Георгій Аляксандравіч Баграціён-Мухранскі (; 16 ліпеня 1884 — 29 верасня 1957) — грузінскі дваранін і тытулярны кіраўнік дома Мухрані, пабочнай галіны былой царскай дынастыі Баграціёнаў. Кандыдат на Грузінскі пасад.

 Біяграфія 
Князь Георгій нарадзіўся ў Санкт-Пецярбургу, у сям’і з багатай ваеннай гісторыяй. Ён быў адзіным сынам генерал-лейтэнанта рускай арміі, князя Аляксандра Іракліевіча Баграціён-Мухранскага (1853—1918), і княгіні Марыі Дзмітрыеўны, народжанай Галавачавай. З дзяцінства Георгій быў акружаны атмасферай гонару і абавязку перад радзімай. Яго адукацыя праходзіла ў Пажскім корпусе, дзе ён атрымаў выдатную падрыхтоўку, якая адпавядала яго высокаму статусу і будучым абавязкам.

У 1908 годзе князь Георгій Баграціён-Мухранскі ажаніўся з польскай дваранкай Аленай Жыгімонтаўнай Злотніцкай (1886—1976). Яе маці, князёўна Марыям Эрыставі-Ксанская, была далёкім нашчадкам цара Грузіі Іраклія II, што надавала роду дадатковы бляск і значнасць. Дзед Алены, Дзмітрый Антонавіч Злотніцкі, займаў высокую пасаду Чарнігаўскага віцэ-губернатара, што сведчыла пра ўплывовасць і значнасць сям’і. Гэты шлюб аб’яднаў дзве магутныя і паважаныя дынастыі, умацоўваючы іх сацыяльны і палітычны статус у грамадстве.

У 1916—1917 гадах князь Георгій Баграціён-Мухранскі займаў пасаду правадыра дваранскага савета ў Душаці, Грузія. Пасля рэвалюцыі ў Расіі ў 1917 годзе ён актыўна падтрымліваў стварэнне незалежнай Грузіі і ўдзельнічаў у баявых дзеяннях супраць бальшавікоў падчас Грамадзянскай вайны. У 1921 годзе, калі Грузія была акупавана савецкімі войскамі, Георгій прыняў рашэнне застацца на радзіме, у той час як яго жонка і дзеці вымушаны былі эміграваць. Гэта рашэнне адлюстроўвала яго глыбокую адданасць сваёй краіне і народу.

У 1930 годзе князь Георгій Баграціён-Мухранскі быў арыштаваны савецкімі ўладамі, але дзякуючы намаганням рускага пісьменніка Максіма Горкага, яго хутка вызвалілі. Пасля гэтага Георгій пакінуў СССР і ўз’яднаўся са сваёй сям’ёй у Еўропе. У 1944 годзе ён пасяліўся ў Іспаніі, дзе яго сын Іраклій актыўна ўдзельнічаў у палітычным жыцці грузінскай эміграцыі.

Адна з дачок князя Георгія Баграціён-Мухранскага, Леаніда Георгіеўна (1914—2010), у 1948 годзе выйшла замуж за вялікага князя Уладзіміра Кірылавіча Раманава (1917—1992), які прэтэндаваў на расійскі царскі прастол. Гэты шлюб злучыў два ўплывовыя роды і меў вялікае значэнне для абедзвюх сямей.

Другая дачка, Марыя Георгіеўна (1911—1992), вярнулася ў Савецкую Грузію, але ў 1948 годзе была арыштаваная і правяла восем гадоў у ссылцы на Магадане. Пасля вызвалення яна вярнулася ў Тбілісі, дзе і памерла ў 1992 годзе. Яе жыццё было поўнае выпрабаванняў, але яна захавала вернасць сваёй радзіме і сям’і.

Князь Георгій Баграціён-Мухранскі памёр у Мадрыдзе ў 1957 годзе ва ўзросце 73 гадоў. Яго парэшткі былі вернутыя ў Грузію яго ўнукам, Георгіем Іракліевічам Баграціёнам, у 1995 годзе і з пашанай пахаваны ў кафедральным Патрыяршым храме Мцхеты.

 Крыніцы 

Катэгорыя:Мухрані