Рашыльд

Рашыльд (), сапраўднае імя Маргрыт Эмеры (Marguerite Eymery; , , Францыя — 4 красавіка 1953, Парыж, Францыя) — французская пісьменніца, драматургіня, гаспадыня літаратурнага салона. Каралева французскага ўпадніцтваClaude Dauphiné, Rachilde, femme de lettres 1900, Éditions Pierre Fanlac, 1985..

 Біяграфія 
Дачка вайскоўца, які адвярнуўся ад яе ў дзяцінстве, бо хацеў хлопчыка, і эксцэнтрычнай маці, прыхільніцы спірытызму. У маладым узросце адмовілася ад першага жаніха-вайскоўца, прапанаванага бацькам. Рана пачала пісаць, хаваючы тэксты. Пад псеўданімам друкавала свае першыя навелы і казкі ў мясцовай газеце L'Écho de la DordogneNelly Sanchez, «Rachilde ou la décadence du Naturalisme », Les Cahiers Naturalistes, no 73, 1999, p. 275-283.. Два гады навучалася ў кляштары, перш чым прыбыла ў Парыж ва ўзросце 18 гадоў. Была цудоўнай вершніцай, а таксама валодала пісталетам і шпагайPierre Philippe, «Rachilde saisie par la débauche», Le Monde, 21 août 1998.. У Парыжы адразу набыла скандальную славу, бо апраналася і рабіла прычоску ў хлапечым стылі. Замовіла візітоўкі, на якіх было пазначана: Rachilde, homme de lettres (Рашыльд, пісьменнік). Першапачаткова ўвесь Парыж успрымаў яе за мужчынуClaude Dauphiné, Rachilde, Mercure de France, 1991.. У 1885 яна папрасіла і атрымала дазвол прэфектуры паліцыі насіць мужчынскі касцюмChristine Bard, «Le «DB58» aux Archives de la Préfecture de Police», Clio. Histoire‚ femmes et sociétés, no 10, 1999..  

Пасля эксцэнтрычнай маладосці пісьменніца пабралася шлюбам з Альфрэдам Валетам, дырэктарам «Mercure de France», сімвалісцкага літаратурнага часопіса, а пазней і выдавецтва. Шмат год яна трымала літаратурны салон, стала слынным літаратурным крытыкам. Мела славу «каралевы французскага ўпадніцтва» і «стваральніцы новых грахоў»Benoît Pivert, «Madame Rachilde, homme de lettres et reine des décadents», Revue d’art et de littérature, musique, janvier 2006.. Памерла амаль забытая ўсімі ва ўзросце 93 год у 1953 годзе ў Парыжы.

 Псеўданім 
У маладосці падчас сеансу спірытызму, арганізаванага маці, выбрала сабе псеўданім на аснове імя нібыта духу, які з'явіўся ўсім на сеансе, - РашыльдPierre Kyria, «Rachilde l'ambiguë», Le Monde, 10 mai 1991.. Маладая Маргрыт палюбіла гэты гендарны эківок і пачала падпісваць свае творы гэтым псеўданімам. Апрача гэтага часам падпісвалася іншымі псеўданімамі: Jean de Childra і Jean de Chibra.

 Творчасць 
Надзвычай плённы празаік, яна напісала больш за шэсцьдзесят пяць раманаў і зборнікаў навел і драмаў. Першы тэкст - навелу - надрукавала ў 1877 годзе. У раманах яе вельмі рана зацікавілі пытанні сексуальнай ідэнтычнасці, гомасексуальнага і любога нетрадыцыйнага кахання, што адлюстравана ў ейным самым вядомым рамане «Спадар Венера» (Monsieur Vénus, 1884), які заваяваў ёй непасрэдную і ў значнай ступені скандальную славу. Гэты раман распавядае пра дзіўную сувязь паміж арыстакратычнай, эксцэнтрычнай і ўладнай жанчынай і фемінізаваным, вельмі прыгожым фларыстамNelly Sanchez, Images de l’Homme dans les romans de Rachilde et de Colette (1884-1943), Éditions Universitaires Européennes, Sarrebruck. 2010, 389 p.

Значная частка першавыданняў пісьменніцы даступныя ў фондах Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі. Сёння да яе творчасці актыўна вяртаюцца гендарныя даследчыкі і даследніцы.

 Бібліяграфія 
 Прыжыццёвыя творы 
 “La Création de l’oiseau Mouche”, навела, 1877
 Les Grandes Manœuvres de Thiviers, Paris, 1879
 Monsieur de la Nouveauté, Paris, 1880
 La Femme du 199e régiment (fantaisie militaire), Périgueux, 1881
 Histoires bêtes pour amuser les petits enfants d'esprit, Paris, 1884
 Monsieur Vénus, roman matérialiste (avec Francis Talman), Bruxelles, Auguste Brancart, 1884
 Nono, roman de mœurs contemporaines, Paris, 1885
 Queue de poisson, Bruxelles,1885
 À Mort, Paris,1886
 La Virginité de Diane, Paris,1886
 La Marquise de Sade, Paris, E. Monnier,1887
 Le Tiroir de Mimi-Corail, Paris,1887
 Madame Adonis, Paris, E. Monnier,1888
 Monsieur Vénus (avec préface de Maurice Barrès), Paris, Félix Brossier,1889
 Le Mordu, mœurs littéraires, Paris, Félix Brossier,1889
 L'Homme roux (nouvelle), Paris, Librairie Illustrée (les oubliés),1889
 Minette, Paris, Librairie française et Internationale,1889
 La Sanglante Ironie, Paris, Léon Genonceaux,1891
 Théâtre, Paris,1891
 Le Château hermétique, Paris, le Mercure de France,1892
 L'Animale, Mercure de France, Paris,1893
 Le Démon de l'absurde, Paris, 1894
 La Princesse des Ténèbres, Paris,1896
 Les Hors Nature. Mœurs contemporaines, Paris,1897
 L'Heure sexuelle, Paris,1898
 La Tour d'amour, Paris, 1899
 Contes et nouvelles suivis du Théâtre, Paris, 1900
 La Jongleuse, Paris, Mercure de France, 1900
 L'Imitation de la mort, nouvelles, Paris, 1903
 Le Dessous, Paris: Mercure de France, 1904
 Le Meneur de louves, Paris, 1905
 Son Printemps, Paris, 1912
 La Terre qui rit, Paris, Éditions de la Maison du livre, 1917
 Dans le puits ou la vie inférieure, Paris, Mercure de France, 1918
 La Découverte de l'Amérique, Genève, 1919
 La Maison vierge, Paris, 1920
 La Souris japonaise, Paris, 1921
 Les Rageac, Paris, 1921
 Le Grand Saigneur, Paris, 1922
 L'Hôtel du Grand Veneur, Paris,1922
 Le Château des deux amants, Paris, Flammarion,1923
 Le Parc du mystère (en collaboration avec F. de Homem Christo), Paris, Flammarion,1923
 Au Seuil de l'enfer (en collaboration avec F. de Homem Christo), Paris, Flammarion,1924
 La Haine amoureuse, Paris, Flammarion,1924
 Le Théâtre des bêtes (illustrations de Roger Reboussin), Paris, Les Arts et le Livre,1926
 Refaire l'amour, Paris, Ferenczi,1927
 Alfred Jarry ou le surmâle de lettres, Paris, Grasset,1927
 Le Prisonnier (en collaboration avec A. David), Paris, éd. de France,1928
 Madame de Lydone, assassin, Paris, Ferenczi,1928
 Pourquoi je ne suis pas féministe, Paris, éd. de France,1928
 La Femme aux mains d'ivoire, Paris, éd. des Portiques,1929
 Le Val sans retour (en collaboration avec J.-J. Lauzach), Paris, Fayard,1929
 Portraits d'hommes, Paris, Mornay,1929
 L'Homme aux bras de feu, Paris, Ferenczi, 1930
 Les Voluptés imprévues, Paris, Ferenczi, 1931
 Notre-Dame des rats, Paris, Querelle,1931
 Jeux d'artifice, Paris, Ferenczi, 1932
 L'Amazone rouge, Paris, Lemerre,1932
 La Femme Dieu, Paris, Ferenczi, 1934
 Mon étrange plaisir, Paris, Baudinière,1934
 L'Aérophage (en collaboration avec J.-J. Lauzach), Paris, Les écrivains associés,1935
 L'Autre Crime, Paris, Mercure de France,1937
 Les Accords perdus, Paris, Corymbes,1937
 La Fille inconnue, Paris, Imprimerie la technique du livre,1938
 Pour la lumière, Paris, Fayard,1938
 L'Anneau de Saturne, Paris, Ferenczi & fils,1939
 Face à la peur, Paris, Mercure de France,1939
 Duvet-d'Ange. Confession d'une jeune homme de lettres, Paris, Messein,1943
 Le roman d'un homme sérieux. Alfred Vallette à Rachilde 1885-1889, Paris, Mercure de France
 Survie, Paris, Messein,1945
 Quand j'étais jeune, Paris, Mercure de France, 1947.

 Пасмяротныя выданні 
 À l'Auberge de l'aigle, Reims, À l'Écart,1977
 L'Homme qui raille dans les cimetières, présentation de Paul Gayot, Paris, Éditions du Fourneau,1982
 14 contes de jeunesse, présentation de Christian Soulignac, Paris, Éditions du Fourneau,1983
 Portrait de Hugues Rebell, Reims, À l'Écart, 1987
 Auriant, Reims, À l'Écart,1987
 Lettre à Charles Régismanset, collection Lettres de Femmes no 1, présentation de Christian Soulignac, Reims, À l'Écart, 1991
 Trois lettres à Alfred Jarry, présentation de Sylvain Goudemare, Paris, Les Silènes, 1991.

 Сучасныя перавыданні 
 Monsieur Vénus (avec préface de Maurice Barrès et une lettre autographe inédite), Paris, Réédition Flammarion,1926,1977, 1992, 1998
 La Femme aux mains d'ivoire, Réédition Paris, J. Ferenczi et fils, avec bois originaux de Claude-René Martin),1937
 Le Château hermétique, Réédition, sl, Ver Soli Ter,1963
 La Terre qui rit, Paris, Réédition Éditions du Fourneau, 1980
 L'Animale, Paris, Réédition au Mercure de France, avec une préf. d’Édith Silve,1993
 Les Hors Nature, Paris Réédition Séguier," Bibliothèque Décadente", présentation de Jean de Palacio,1993
 Mon étrange plaisir, Paris, Réédition chez J. Losfeld, coll. Les Feuilles d’Éros,1993
 La Tour d'amour, Paris, Réédition au Mercure de France avec une préf. d’Édith Silve, 994
 La Marquise de Sade, Paris, Réédition Gallimard, coll. L'Imaginaire avec une préf. d’Édith Silve, Paris,1996
 Alfred Jarry ou le surmâle de lettres, Réédition Arléa, 2007.

 Гл. таксама 
 Мары Юо

 Спасылкі 

Катэгорыя:Сімвалісты
Катэгорыя:Упадніцтва
Катэгорыя:Пісьменніцы Францыі
Катэгорыя:Постаці фемінізму Францыі