Скарбны

Скарбны, скарбнік — службовая асоба ў Вялікім Княстве Літоўскім у XV—XVIII стагоддзях. Памочнік падскарбія земскага (пасля 1596 года падскарбія вялікага літоўскага).

Скарбны меў рэзідэнцыю ў Вільні ў замку, дзе захоўваў архіў і скарб ВКЛ. У Польшчы адпаведнікам скарбнага быў кусташ каронны.

Першы вядомы скарбны — Сенька, згадваецца ў 1452 годзе. Скарбныя былі таксама ў ваяводствах і паветах, вялі перапіску наконт фінансавых пытанняў, складалі інвентары ўладанняў, якія падлягалі абкладанню падаткаміАляксандр Груша. Скарбны //  С. 571..

Скарбнымі вялікімі літоўскімі былі:

 Міхал Важынскі (1560)
 Ульрык Гозыюш (1600)
 Ян Монтаўт (1600)
 Стэфан Хжанстоўскі (1638 — 1646)
 Вінцэнт Мікалай Крукоўскі (1674)
 Андрэй Казімір Скорабагаты (1678)
 Геранім Сасевіч (1700)
 Міхал Копць (? — 1726)
 Ян Адахоўскі (1733 — 1738)
 Габрыель Кімбар (? — 1744)
 Антоні Важынскі (1763)

 Крыніцы 

 Літаратура 

 Żychliński T. Złota księga szlachty polskiej, Poznań, T.1-31, 1879—1908.

Катэгорыя:Ураднікі Вялікага Княства Літоўскага