Тара (упакоўка)

Та́ра ( ад  — тое, што адкінута) — ёмістасць для ўпакоўвання, захоўвання і абарачэння (транспарціроўкі) прадукцыі і тавараў. З’яўляецца асноўным элементам упакоўкі. У працэсе абарачэння тара ўдзельнічае як разам з прадукцыяй (таварам), так і без яго.

У залежнасці ад месца выкарыстання тара падзяляецца на:
 транспартную;
 спажывецкую, прызначаную для ўпакоўвання і дастаўкі тавараў спажыўцу;
 вытворчую, прызначаную для перамяшчэнне і захоўванне матэрыялаў, паўфабрыкатаў, прадукцыі на вытворчасці.

Тара бывае цвёрдая (кантэйнеры, бочкі, бідоны, слоікі, скрынкі, бутэлькі і інш.), паўцвёрдая (кошыкі, кардонныя скрынкі) і мяккая (мяшкі). Па характару выкарыстання: разавая і шматабаротная. Шматабаротная тара, як правіла, вяртаецца вытворцу ці пастаўшчыку. У залежнасці ад асаблівасцей канструкцыі тара падзяляецца на неразборную, разборную, складную, камбінаваную, адкрытую, герметычную; у залежнасці ад габарытаў: на буйнагабарытную і дробнагабарытную.

Кошт тары, як правіла, цалкам або часткова ўключаецца ў цану тавара.

 Зноскі 

 Літаратура 


 Та́ра // 
 Шеремет, Е. А. Товароведение упаковочных материалов и тары : курс лекций / сост. Е. А. Шеремет, Грошев И. М. — Витебск : УО «ВГТУ», 2021. — 230 с. — ISBN 978-985-481-668-5.
 ГОСТ 17527—2014. «Упаковка. Термины и определения»

Катэгорыя:Упакоўка