Марына Віктараўна Кандрацьева

Марына Віктараўна Кандра́цьева (,  — , , Расія) — руская артыстка балета, прыма-балерына Вялікага тэатра, педагог. Народная артыстка СССР (1976).

 Біяграфія 
Нарадзілася 1 лютага 1934 года ў Ленінградзе. Бацька — Віктар Мікалаевіч Кандрацьеў (1902—1979), лаўрэат Сталінскай прэміі I ступені (1946), правадзейны член АН СССР, доктар фізіка-матэматычных навукВиктор Николаевич Кондратьев  на сайте проекта «Деметра/Ярославика» і маці — Алена Іванаўна Кандрацьева (1905—1991). Яе бацькі працавалі ў Ленінградскім політэхнічным інстытуце ім. М. І. Калініна (ЛПІ; цяпер Санкт-Пецярбургскі політэхнічны ўніверсітэт Пятра Вялікага).

У Маскоўскае харэаграфічнае вучылішча была рэкамендавана А. Я. Ваганавай. У 1952 годзе скончыла вучылішча па класе педагога Г. П. Пятровай, пасля выпуску была прынята ў балетную трупу Вялікага тэатра.

У 1952—1980 гадах была салісткай, з 1980 года — педагогам-рэпетытарам Вялікага тэатра.

У тэатры займалася ў Марыны Цімафееўны Сямёнавай. Складала дуэт з танцоўшчыкам М. Ліепай, таксама ў розныя гады партнёрамі выступалі М. Фадзеечаў, М. Лаўроўскі, Ю. Уладзіміраў, Б. Хахлоў, У. Ціханаў, Я. Сех і іншыя.

У 1980 годзе скончыла Дзяржаўны інстытут тэатральнага мастацтва імя А. В. Луначарскага.

З 1980 года аданачасова выкладала ў , з 1987 года — педагог Маскоўскай дзяржаўнай акадэміі харэаграфіі.

 Партыі 
Яе танец вылучаўся лёгкасцю і паэтычнасцю.

Сярод партый — Папялушка, Джульета («Папялушка», «Рамэо і Джульета» С. Пракоф’ева), Жызэль («Жызэль» А. Адана), Сільфіда («Шапэніяна» на муз. Ф. Шапена), Адэта-Адылія, Маша («Лебядзінае возера», «Шчаўкунок» П. Чайкоўскага), Марыя («Бахчысарайскі фантан» Б. Асаф’ева), Шырын («Легенда аб каханні» А. Мелікава), Фрыгія («Спартак» А. Хачатурана), Ганна («Ганна Карэніна» Р. Шчадрына), Дзяўчына-птушка («Шурале» ), Муза («Паганіні» на муз. С. Рахманінава).

 Крыніцы 

 Літаратура 


Катэгорыя:Артысты балета паводле алфавіта
Катэгорыя:Артысты балета XX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета СССР