Бальнеатэрапія

Бальнеатэрапі́я ( — «лазня, купанне» +  — «лячэнне»), С.201 — метады лячэння, прафілактыкі і аднаўлення парушаных функцый арганізма, заснаваныя на выкарыстанні прыродных і штучна прыгатаваных мінеральных водаў.

Асноўныя пашыраныя працэдуры бальнеатэрапіі:
 агульныйя і мясцовыя ванны
 купанне ў лячэбных басейнах
 пітное спажыванне водаў
 прамыванне-арашэнне кішэчніка
 інгаляцыі.
Патрэбны эфект пры бальнеатэрапіі дасягаецца праз хімічнае, тэмпературнае, радыяцыйнае і іншыя ўздзеянні на абмен рэчываў у арганізме, вегетатыўную сістэму, кроў, рэфлекторныя, тэрмарэгуляцыйныя механізмы, функцыянальны стан клетак, тканак і органаў. Забяспечваецца пэўным падборам дазіровак, паслядоўнасці ўжывання і відаў мінеральных водаў.

Бальнеатэрапія — асноўны метад прафілактыкі і лячэння шэрагу хвароб на бальнеалагічных курортах.

 Крыніцы 

 Літаратура 


Катэгорыя:Бальнеалогія