Лі Ліньсы

Лі Ліньсы (, 18 лютага 1896 — 21 кастрычніка 1970) — сучасны кітайскі педагог, дыпламат і навуковец, які быў прызнаны адной з ключавых фігур у сучаснай кітайскай культурнай і дыпламатычнай гісторыі. Ён быў вядомы сваімі намаганнямі выратаваць сотні яўрэяў, якія ўцяклі ў Шанхай падчас Другой сусветнай вайны. Як дыпламатычны кансультант Чан Кайшы, ён быў ключавым пасярэднікам у адносінах паміж Кітаем і Германіяй у 1930-я гады. Ён быў адным з заснавальнікаў некаторых найбольш уплывовых арганізацый Кітая, у тым ліку кітайскага аддзялення Арганізацыі Аб’яднаных Нацый. Будучы вядомым як чалавечы мост, што злучае кітайскую і еўрапейскую культуры, ён унёс вялікі ўклад у дапамогу Захаду ў разуменні старажытнакітайскіх філасофій і прадставіў многія заходнія прагрэсіўныя думкі Кітаю. Ён памёр у Шанхаі падчас Культурнай рэвалюцыі.

 Біяграфія 

 Раннія гады 
Лі Ліньшы нарадзіўся ў знакамітай кітайскай літаратурнай сям’і на землях Ханчжоускай управы (сучасны Ханчжоу) у лютым 1896 года. Яго бацька, , быў чыноўнікам дынастыі Цын, педагогам і вядомым мастаком, які быў сузаснавальнікам Таварыства Сілін, адной з найважнейшых традыцыйных асацыяцый мастацтваў у Кітаі. Яго прапрапрапрадзед, , вялікі паэт і навуковец часоў дынастыі Цын, быў прызнаны лідарам паэзіі дынастыі Цын.

Пасля заканчэння Універсітэта Тунцзі ў 1915 годзе ён працягнуў сваю далейшую адукацыю ў Японіі і Германіі, пасля чаго скончыў , Енскі ўніверсітэт і Гейдэльбергскі ўніверсітэт. Ён атрымаў ступень магістра ў галіне права і доктара філасофіі. Шмат падарожнічаючы па Еўропе, ён уступіў у кантакт з цэлым шэрагам заходніх прагрэсіўных ідэй і пазнаёміўся са жменькай перспектыўных кітайскіх студэнтаў, у тым ліку з Чжоу Эньлаем і Чжу Дэ, якія пасля сталі лідарамі Народнай Рэспублікі Кітай.

 Кар’ера 
Лі вярнуўся ў Кітай у 1930 годзе і далучыўся да ўрада ў якасці службовай асобы па адукацыі па рэкамендацыі Чан Кайшы, тагачаснага лідара Кітайскай Рэспублікі. Пазней ён стаў дыпламатычным кансультантам па рэкамендацыі Чан Кайшы.

Ён быў ключавым прыхільнікам і практыкам кітайскай дыпламатыі з Лігай Нацый у 1930-х гадах. Ён актыўна прапагандаваў зносіны, супрацоўніцтва і каардынацыю паміж Кітаем і Лігай Нацый — папярэднікам Арганізацыі Аб’яднаных Нацый — першай міжнароднай арганізацыяй, асноўнай місіяй якой было падтрыманне міру ва ўсім свеце. У 1932 годзе, каб умацаваць адносіны паміж Кітаем і Лігай Нацый, ён служыў культурным і адукацыйным прадстаўніком кітайскага ўрада для афіцыйнага візіту ў Еўропу, уключаючы Швейцарыю, дзе знаходзіцца штаб-кватэра Лігі Нацый. Паспяховая шасцімесячная паездка ўзмацніла культурны абмен і супрацоўніцтва паміж Кітаем, Еўропай і Лігай Нацый. Ён эфектыўна прасоўваў дыпламатычныя сувязі паміж Кітаем і Лігай Нацый і адыгрываў важную ролю ў дзейнасці некаторых кітайскіх філіялаў Лігі Нацый, у тым ліку Асацыяцыі Лігі Нацый Кітая і Кітайскага інстытута сусветнага культурнага супрацоўніцтва ў Лізе нацый. Ён таксама ўдзельнічаў у стварэнні кітайскага аддзялення арганізацыі Аб’яднаных Нацый пасля замены Лігі Нацый арганізацыяй Аб’яднаных Нацый.

Ён адыграў вырашальную ролю ў існаванні і развіцці Германскай ваеннай місіі ў Кітаі і быў ключавым пасярэднікам у адносінах паміж Кітаем і Германіяй у 1930-х гадах. Ён быў правым чалавекам Чан Кайшы па дыпламатыі Кітая ў адносінах да Германіі і сувязным звяном паміж лідарамі Кітая і германскай ваеннай кансультатыўнай групай.

Лі сышоў з пасады ў цэнтральны ўрад Кітая ў 1937 годзе і перавёў сваю сям’ю з Нанкіна ў Шанхай. Будучы прэстыжнай фігурай у культурных і дыпламатычных колах Кітая, Лі быў заняты ў якасці прафесара Цзінаньскага нацыянальнага ўніверсітэта — першага ў Кітаі ўніверсітэта для найму замежных студэнтаў.

У гэты перыяд велізарная колькасць яўрэйскіх людзей, галоўным чынам з Германіі і Аўстрыі, бегла ў Шанхай, каб пазбегнуць нацыстаў. У яго была рэпутацыя дапамогі яўрэям сярод яўрэйскай абшчыны Шанхая. Выкарыстоўваючы свае асабістыя сувязі і рэсурсы, ён дапамог ператварыць Шанхай у лепшае месца для гэтых яўрэйскіх бежанцаў. На працягу доўгага часу Шанхай заставаўся адзіным месцам у свеце, якое безумоўна давала прытулак яўрэйскім людзям, што ратаваліся ад нацыстаў. Ён быў глыбока крануты трагедыяй гэтых людзей і ўклаў як мага больш у яўрэйскую суполку ў якасці багатага мясцовага чалавека, што правёў больш за дзесяць гадоў у Германіі. Ён нават абараняў некалькі яўрэйскіх бежанцаў, якія былі яго сябрамі ў Германіі.

Пасля заснавання КНР у 1949 годзе ён працаваў прафесарам у Шанхайскім універсітэце міжнародных даследаванняў. Лі памёр падчас Культурнай рэвалюцыі ў Кітаі ў Шанхаі ва ўзросце 74 гадоў.

Катэгорыя:Палітыкі Кітайскай Рэспублікі
Катэгорыя:Дыпламаты Кітая
Катэгорыя:Рэвалюцыянеры Кітая