Станіслаў Яроцкі

Станіслаў Яроцкі (, ; Stanisław Jarocki z Jaroszyna h. RawiczPolski Słownik Biograficzny t. 10 s. 634 Jarocki StanisławEmmanuel Swieykowski, Pamiętnik Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie 1854—1904, Kraków 1905Meno albumas «Peizažo erdvė» (I tomas). Sud. N. Tumėnienė. Vilnius, LAWIN, 2010, P. 88., Варшава, Царства Польскае — , , Літва) — польскі, літоўскі і беларускі мастак, педагог, этнограф, асветнік, грамадскі дзеяч.

 Біяграфія 

 Адукацыя 
Нарадзіўся ў Варшаве ў сям’і Лукаша Земавіта Ігнацы Яроцкага герба «Равіч»Łukasz Ziemowit Ignacy Jarocki z Jaroszyna h. Rawicz і Ванды Саламеі Альдоны Гасціцкай герба «Любіч»Wanda Salomea Aldona Gościcka z Gościc h. Lubicz, меў малодшую сястру Зоф’юZofia Jarocka z Jaroszyna h. Rawicz. Паходзіў са знакамітага шляхецкага роду Яроцкіх гербу «Равіч». Навучанне распачаў у Варшаўскай Класе Малявання ў Войцеха Герсана, працягнуў навучанне ў 1891—1894 гадах у Кракаўскай акадэміі мастацтваў у Яна Матэйка,  і Józef Marian Poklewski, Polskie życie artystyczne w międzywojennym Wilnie, Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń, 1994, s. 59Henryka Ilgiewicz, Societates Academicae Vilnenses Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907—1939) i jego poprzednicy Warszawa Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2008, s. 142.. Вучыўся ў 1894—1895 гадах у  у Парыжы ў ,  і Эдмона Аман-Жана. У 1896 годзе пераехаў у Мюнхен, дзе вучыўся ў Шымана Холашы, пасля ў 1897 годзе пераехаў у Рыме, дзе амаль два гады навучаўся самастойна, адкуль дасылаў карціны на выстаўкі. У Мюнхене арганізаваў суполку «», а ў Рыме заснаваў «Чытальню»Emmanuel Swieykowski, Pamiętnik Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie 1854—1904, Kraków 1905.

 Дзейнасць у Вільні 
У 1898 г. пераехаў у Вільню, дзякуючы запрашэнню Баляслава РусецкагаAndrzej Romanowski, Pozytywizm na Litwie: polskie życie kulturalne na ziemiach litewsko-białorusko-inflanckich w latach 1864—1904, Kraków : «Universitas», 2003. — 485 s, s. 217.. У Вільні працаваў выкладчыкам малярства, скульптуры і малюнку ў мастацкай школе S. Jarocki, Dziesięciolecie Szkoły rysunkowej w Wilnie, «Tygodnik Ilustrowany» 24 1/6 n 1904, nr 6.. Унёс у кансерватыўную сістэму акадэмічнай адукацыі свежыя павевы стылістыкі постімпрэсіянізму і сэцэсійнасціStanislovas Jarockis (Stanisław Jarocki). Пад уплывам моднага ў той час накірунку сэцэсійнасці малюе карціну «Мары немаўляці». Нягледзячы на на гэта, знакаміты віленскі мастацкі і тэатральны крытык  з 1899 г. напісаў разгромны артыкул аб творчасці Станіслава Яроцкага, дзе параіў яму, каб мастак «пакінуў на якісці час кампазіцыі і вырабленне карцінаў, і вярнуўся да цярплівага навучання»N. Rouba: Wystawa wilenska, «Prawda» 4/16 IX 1899, nr 37.. Люцыян Узембла называў Станіслава Яроцкага «прадстаўніком новай школы сімвалізму і нават містыкі», называў яго адным з завадатараў новай эпохі віленскага мастацтва, бо мастак прыўнёс у мастацкае жыццё Вільні павевы французскага сімвалізмуUzięblo L., Malarstwo wileńskie, Biesiada literacka, 1899, I, Nr. 15, s. 290.Laima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p., p. 142..

У 1898 годзе Станіслаў Яроцкі быў адзным з ініцыятараў арганізацыі віленскага Таварыства аматараў старажытнасці і этнаграфіі (, ), вядомага таксама як археалагічны гурток, быў пэўны час сакратаром гэтага таварыстваМар’яна Магдалена Бломберг, Вандалін Шукевіч. Сын лідскай зямлі — даследчык і грамадскі дзеяч. Варшава: Таварыства польскай культуры на Лідчыне; 2010, С. 60-62.Henryka Ilgiewicz, Societates Academicae Vilnenses Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907—1939) i jego poprzednicy Warszawa Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2008, s. 129—130.Andrzej Romanowski, Pozytywizm na Litwie: polskie życie kulturalne na ziemiach litewsko-białorusko-inflanckich w latach 1864—1904, Kraków : «Universitas», 2003. — 485 s, s. 313.Henryka Ilgievič, Vilniaus senovės ir mokslo mylėtojai XX amžiaus pradžioje, Vilnius: LKTI, 2019, 344 p., p. 89-90.. У 1900 годзе з ініцыятывы Станіслава Яроцкага грошы з Таварыства аматараў старажытнасці і этнаграфіі былі зафундаваны на памятную табліцу Францішку Багушэвічу з партрэтам у жупранскім касцёлеKurjer Wileński 1924, nr 25 (25 lipca), L-wislaw, O Kołku Miłośników wiedzy o Kraju, s. 2 .

З 1899 г. Станіслаў Яроцкі кіраваў моладзевымі мастацкімі гурткамі, арганізоўваў тайныя самаадукацыйныя гурткі (усяго стварыў 28), бібліятэкіStefania Walasek, Polska oświata w guberni wileńskiej w latach 1864—1915 — Kraków: Impuls, 2003. — 178 s. S. 100.Myslicki L, Zarys historii walk o oswiatą polską w Wileńszczyznie i Mińszczyznie, Warszawa 1930, s. 6.Andrzej Romanowski, Pozytywizm na Litwie: polskie życie kulturalne na ziemiach litewsko-białorusko-inflanckich w latach 1864—1904, Kraków : «Universitas», 2003. — 485 s, s. 306.M. Zakrzewska, Jarocki Stanislaw, [w:] Słownik, t. 3, s.236-237. З 1900 года выкладаў у бясплатных гуртках тэхнічнага малявання і чарчэння. у 1904 годзе пасля пераўтварэння Юзафам Монтвілам гэтай навучальнай установы ў класы малявання ён вёў курсы пейзажнага жывапісуLaima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p., p. 31.. у 1907 годзе пасля стварэння Таварыства сяброў віленскае навукі стаў арганізатарам яго мастацкіх збораўHenryka Ilgiewicz, Societates Academicae Vilnenses Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907—1939) i jego poprzednicy Warszawa Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2008, s. 326.. Арганізоўваў у Вільні выстаўкі мясцовых і польскіх мастакоў. З 1899 года праектаў касцюмы і дэкарацыі для таемных тэатраў, якія зваліся «Заўрацальнямі»Inesa Szulska, Współpraca wileńskiego artysty i publicysty Stanisława Jarockiego z «Tygodnikiem Ilustrowanym» (1899—1914) Rocznik historii prasy polskiej T. XXV (2022) Z. 3 (67), ISSN 1509—1074, s. 28.Andrzej Romanowski, Pozytywizm na Litwie: polskie życie kulturalne na ziemiach litewsko-białorusko-inflanckich w latach 1864—1904, Kraków : «Universitas», 2003. — 485 s, s. 308..

Быў актыўным дзеячом і ўваходзіў у склад кіраўніцтва віленскага таварыства «Асвета»Andrzej Romanowski, Pozytywizm na Litwie: polskie życie kulturalne na ziemiach litewsko-białorusko-inflanckich w latach 1864—1904, Kraków : «Universitas», 2003. — 485 s, s. 299—300.Henryka Ilgiewicz, Societates Academicae Vilnenses Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907—1939) i jego poprzednicy Warszawa Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2008, s.27.Henryka Ilgievič, Vilniaus senovės ir mokslo mylėtojai XX amžiaus pradžioje, Vilnius: LKTI, 2019, 344 p., p. 17.. У 1908 годзе Станіслаў Яроцкі арганізаваў дзве выстаўкі польскіх мастакоў у Вільні, штуршком да чаго стала серыяў выстаў літоўскіх мастакоў у 1906—1907 гадоўLaima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p., p. 33.. На выставах прысутнічалі працы ў тым ліку мастакоў з Польскага каралеўства, але асабліва мастак ацэньваў творчасць мясцовых мастакоў: Фердынанда Рушчыца, Казіміра Альхімовіча, Казіміра Стаброўскага. Планаваў пасля таксама зладзіць асобную выстаўку карцінаў і графікі ваколіцаў Кушлянаў са збору Казіміра ШафнагельU., Wystawa sztuki graficznej, Kurjer litewski, 1908, 11. 04., але так і не рэалізаваў гэту задумкуLaima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p., p. 35.. У 1912 годзе Станіслаў Яроцкі арганізаваў у Вільні вялікую выстаўку пейзажаўZycka L., Wystawa krajobraz polski, Gazeta codzienna, 1912 05.27.. У 1912 годзе падчас выстаўкі ўбачыў скульптуру  пад назвай «Kova» (), на якой была адлюстравана бітва паміж вершнікам (Віціс) і польскім АрломLaima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p., p. 60.. Убачаная скульптура абурыла Станіслава Яроцкага, які быў прыхільнікам польска-літоўскага паразумення. Яроцкі паводле сведчанняў публічна разарваў каталог выстаўкіLaima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p., p. 61.. У той жа час Станіслаў Яроцкі захапляўся літоўскі мастацтвам і высока ацэньваў літоўскіх мастакоў, мастацкую тэхніку Мікалоюса Чурлёніса параўноўваў да японскайJarocki S., Druga litewska wystawa sztuk pięknych, Goniec wileński, 1908 03.14.Laima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p., p. 77..

З 1911 года ён актыўна займаўся , арганізаваў у Вільні гняздо Józef Marian Poklewski, Polskie życie artystyczne w międzywojennym Wilnie, Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń, 1994, s. 60. У спартыўнай залы «Сокалаў» праводзіў мастацкія выстаўкіLaima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p., p. 35.. У 1907—1912 гадах кіраваў аддзелам выяўленчага мастацтва «Таварыства сяброў навук» у Henryka Ilgievič, Vilniaus senovės ir mokslo mylėtojai XX amžiaus pradžioje, Vilnius: LKTI, 2019, 344 p., p. 140..

З 1931 г. член Віленскага таварыства выяўленчых мастакоў. Таксама быў сябрам Нацыянальнай лігі з 1906 годаStanіsław Kozісkі, Hіstorіа Lіga Narodowa (perіоd 1887—1907), London 1964, s. 575..

Пражываў у Вільні ва ўласнай кватэры ў доме Юзафа Монтвіла на Лукішках.

 Праект Дому Адама Міцкевіча і ўдзел у рэканструкцыях 
У 1900—1902 гадах займаўся кансервацыяй фрэсак у  ў віленскай кафедры Henryka Ilgievič, Vilniaus senovės ir mokslo mylėtojai XX amžiaus pradžioje, Vilnius: LKTI, 2019, 344 p., p. 96.. У 1906—1912 быў ініцыятарам і актыўным удзельнікам рэканструкцыі касцёла Св. Міхала ў ВільніHenryka Ilgiewicz, Societates Academicae Vilnenses Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907—1939) i jego poprzednicy Warszawa Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2008, s. 160.Henryka Ilgievič, Vilniaus senovės ir mokslo mylėtojai XX amžiaus pradžioje, Vilnius: LKTI, 2019, 344 p., p. 101.. У 1905 годзе быў апублікаваны праект Станіслава Яроцкага па ўшанаванні памяці Адама Міцкевіча ў Вільні ў выглядзе «Дома Міцкевіча»Laima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p., p. 40..  пісаў пра гэты праект так:

 Этнаграфічнай дзейнасць 
Быў актывістам , выдаў даведнік «Ваколіцы Вільні» (1925)Stanisław Jarocki, Okolice Wilna : z 23 ilustracjami w tekście i mapką, Wilno : nakł. i druk. Józefa Zawadzkiego, 1925., напісаў артыкулы пра народную творчасць, помнікі культуры Вільні. Замалёўваў паўсядзённасць жыхароў ВіленшчыныProwincjusz z WileńszczyznyProwincjusz z Wileńszczyzny w restauracjiPrzerażony mężczyzna szarpany przez szlachcica i księdza. З 1931 г. удзельнічаў у дзейнасці Віленскага таварыства мастакоў. Удзельнічаў у выставах у  і ў салоне  ў Варшаве, у Вільні, ў Львове і Закапанэ. Ён таксама ўдзельнічаў у выставах у Рыме (1897) і Венецыі (1932). Цікавіўся тэмай рэканструкцыі і аднаўлення Віленскага, Тракайскага, Медніцкага, Наваградскага, Мірскага замкаўЛорэнц Станіслаў. Віленскі альбом (Вільня, творчая інтэлігенцыя, краёўцы) // Наша слова.pdf № 37 (89), 13 верасня 2023.; № 38 (90), 20 верасня 2023.; № 39 (91). Шмат вандраўваў па тэрыторыі старажытных гарадоў гістарычнай Літвы, цікавіўся і замаляўваў прадметы народнай культуры, неаднакроць наведваў Трокі, Залессе, Жупраны, Беніцу і Ашмяны, краявідамі якіх захапляўся. Адразу па прыездзе ў Вільню ў мастак на вакацыі выязжаў у палац ў ЗалессіEmmanuel Swieykowski, Pamiętnik Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie 1854—1904, Kraków 1905. Палац быў на той момант ужо занядбаны, але, тым не менш, уразіў мастака. Недалёка ад Палацу Агінскіх знаходзілася мястэчка Беніца, якое мастак часта наведваў.

У 1901 годзе Станіслаў Яроцкі напісаў артыкул аб драўляных прыдарожных крыжах на тэрыторыі Літвы і Жамойці, вылучыў стыль крыжоў у асблівы «літоўска-жамойцкі» і параўнаў гэты стыль з закапанскімJarocki St., Krzyże na Żmujdzi i Litwie, «Tygodnik Ilustrowany» 1901, nr 18.. У 1910 годзе мастак малюе карціну «Святая Жамойція», прысвечанай прыдарожным крыжам. Цікавасць Станіслава Яроцкага да прыдарожных крыжоў і каплічак натхніла іншых даследчыкаў на вывучэнне дадзенай з’явыInesa Szulska, Współpraca wileńskiego artysty i publicysty Stanisława Jarockiego z «Tygodnikiem Ilustrowanym» (1899—1914) Rocznik historii prasy polskiej T. XXV (2022) Z. 3 (67), ISSN 1509—1074, s. 35.Laima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p., p. 81., распаўсюджанай на тэрыторыі сучаснай Літвы і Заходняй Беларусі. Таксама тэма прыдарожны крыжоў натхніла літоўскіх мастакоў. Мастак Антанас Жмуйдзінавічус малюе ў 1910 годзе карціну «Dzūkų kaimelis», дзе каля дрэва бачым прыдарожны крыж Dzūkų kaimelis. У 1913 годзе Антанас Жмуйдзінавічус стварыў карціну «Regėjimas»Regėjimas, дзе на фоне Пагоні, што ўзыходзіла нібы сонца, стаялі прыдарожныя крыжы, што сімвалізавала, як пашану традыцыям, так і адраджэнне літоўскага народа. Мікалоюс Чурлёніс стварыў у 1909 годзе асобную карціну прысвечаную прыдарожным крыжам «Žemaičių kapinės»Litewska opowieść Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa. Архэёлаг і этнограф  пад уплывам Яроцкага напісаў працу: «Krzyże i kapliczki żmudzkie: materyały do sztuki ludowej na Litwie»Michał Eustachy Brensztejn, Krzyże i kapliczki żmudzkie: materyały do sztuki ludowej na Litwie, Kraków, 1906.. Цікава, што ў мястэчку Беніца і ваколіцах, якія так часта наведваў Яроцкі, таксама распаўсюджаны прыдарожныя крыжы. Беларускі даследчык Зміцер Скварчэўскі звярнуў увагу на адну цікавую асаблівасць Беніцы:

«Варта звярнуць увагу на такую з’яву, як драўляныя прыдарожныя крыжы, якія завяршаюцца паўсферай (фактычна той жа самы „парасон“), якія сустракаюцца ў Маладзечанскім (в. Беніца, Рэдзькі) і Ашмянскім (в. Карабы, Міхайлоўшчына, Цюпішкі) раёнах. Было б цікава ўдакладніць іх геаграфію і суаднесці з арэалам камянёў з „парасонамі“»Скварчэўскі, Д. Камяні з выявай знака ў выглядзе восі з паўсферай: да праблемы паходжання, арэала, класіфікацыі і датавання / Д. Скварчэўскі // Беларускі фальклор. Матэрыялы і даследаванні. — 2017. — Выпуск 4. — С. 52..

 Успаміны пра мастака 
Досыць грунтоўны ўспамін аб мастаку пакінула яго вучаніца Яніна Путкамер-Жаўтоўская:

У той жа час цікавыя ўспаміны, дзе ўзгадваецца Станіслаў Яроцкі пакінуў бацька знакамітага польскага гісторыка Стэфана Кеневіча, Антоній Кеневіч, які паходзіў з вёскі Дарашэвічы. Антоній Кеневіч узгадваў, што лекцыі Яроцкага падабаліся студэнтам і «Януся» (Яніна Путкамер-Жаўтоўская) вельмі любіла гэтыя лекцыі і праяўляла дужыя здольнасці ў гэтым кірункуAntoni Kiniewicz Nad Prypecią, dawno temu…: wspomnienia zamierzchłej przeszłości, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1989, 557 s., s. 233..

Мастачка і настаўніца , вучаніца Станіслава Яроцкага ўзгадвала яго лекцыі з цеплынёй: 

Мастак Станіслаў Роліч, які навучаўся ў Станіслава Яроцкага, узгадваў, што да захаплення мастацтвам яго заахвоціў Станіслаў ЯроцкіNacių režimo nepabūgęs Stanisławas Roliczius: su Hitleriu kovojo savo kūriniais. Паводле Станіслава Роліча, Яроцкі нагадваў Юзафа Пілсудскага: у яго быў востры арліны нос і густыя вусы. Асацыяцыю з Пілсудскім дапаўняла форма ваенізаванай спартыўнай арганізацыі «Сокал», якую Яроцкі насіў падчас школьных экскурсій: чорная кашуля, пінжак, шорты колеру хакі, кепка з дзюбай, спартыўны абутак і шарсцяная вопратка да каленяў, шкарпэткі. Яроцкі ўмеў заўважыць і заахвоціць нават самыя маленькія пробліскі мастацкіх здольнасцей, і пад яго апекай Станіслаў Роліч адчуў, што знайшоў свой шлях. На працягу ўсяго жыцця ён з удзячнасцю ўспамінаў ацэнкі Яроцкага «выдатна» і дэманстраваў свае першыя спробы малявання на выставах, якія праводзіліся ў школьных калідорах.

Зоф’я Дэмбоўская-Ромер пакінула аб Станіславе Яроцкім такі ўспамін:

Чэслаў Мілаш потым узгадываў, што мянушка Яроцкага «Кунігунда» была ўсё ж «алюзіяй» да гомасексуальнасці мастакаCzeslaw Milosz, autoportret przekorny, Rozmowy przeprowadzil A. Fiut, Krakow 1988, s. 213..

Польскі мастак Яўстах Пяткевіч даваў высокую ацэнку творчасці Станіслава Яроцкага: 

 Творчасць 
У яго жывапісе пераважаюць пейзажы. Акрамя алейнага жывапісу выкарыстоўваў пастэль. Алейнымі фарбамі і пастэллю маляваў пейзажы, партрэты, бытавыя і сімвалічныя палотны, рэлігійныя карціныJerzy Malinowski, Wileńskie środowisko artystyczne 1919—1945 (Kultura artystyczna Wilna 1893—1945), Biuro Wystaw Artystycznych w Olsztynie, Olsztyn 1989, s.18.. Удзельнічаў у выставах у Варшаве, Кракаве, Вільні, Мінску, Пецярбургу, Львове, Закапанэ, Рыме (1897), Маскве, Познані, Венецыі (1932)Inesa Szulska, Współpraca wileńskiego artysty i publicysty Stanisława Jarockiego z «Tygodnikiem Ilustrowanym» (1899—1914) Rocznik historii prasy polskiej T. XXV (2022) Z. 3 (67), ISSN 1509—1074, s. 29.. Сярод найбольш ацэненых прац мастака былі палотны на італьянскую тэматыкуVilniaus paveikslų galerijoje atidaroma paroda «Po Italijos saule. XVIII a.-XX a. I pusės Lietuvos dailininkų kūryba» «Ля ўваходу ў катакомбы», «У садах Баргезэ»«Po Italijos saule. XVIII—XX a. I pusės Lietuvos dailininkai Italijoje» Istorinė apžvalga, Katalogas, I dalis, Lietuvos dailės muziejus, Vilnius, 2019, P. 159.. Таксама карціны на гістарычную тэматыку: «Ценям Касцюшкі»Inesa Szulska, Współpraca wileńskiego artysty i publicysty Stanisława Jarockiego z «Tygodnikiem Ilustrowanym» (1899—1914) Rocznik historii prasy polskiej T. XXV (2022) Z. 3 (67), ISSN 1509—1074, s. 29..

Найбольш вядомыя пейзажы мастака: «Цішыня», «Вячэрні настрой» (абодва 1898), «Вясна», (1900), «Пейзаж» (1903), «З ваколіцаў Ашмяны», «Святая Жамойція» (1910), татранскі цыкл пейзажаў (1924—1925): Гевонт, Скала Сарня, Збуецкая Турня, а таксама — партрэты («Аўтапартрэт», 1904), тэматычныя кампазіцыі («Шчасце чалавека», 1909—1913).

 Погляды на нацыянальнасць 
Станіслаў Яроцкі паходзіў з тэрыторыі Польшчы, нарадзіўся ў Варшаве. Пасля пераезду ў Вільню доўгі час вандраваў па тэрыторыі Літвы, Жамойці. Палюбіў народную культуру літоўцаў і беларусаў. Займаўся вывучэннем народнай культуры беларусаў Віленскай губерніJarocki S., Zdobnictwo ludowe w gubernii wilenskiej, Tygodnik illustrowany, 1911, Nr. 35, p. 690—691.Laima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p., p. 67.. Быў знаёмы і супрацоўнічаў з Янам Луцкевічам, шанаваў Францішка Багушэвіча. Яго погляды на пытанне нацыянальнасці на тэрыторыі былога Вялікага Княства Літоўскага былі блізкія да ідэй краёўцаў. Спрачаўся з прадстаўнікамі літоўскага нацыянальнага руху аб пытанні, паводле якога мова была фундаментальнай для ідэнтычнасці нацыіLaima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p., p. 54.. Лічыў, што польскамоўных пісьменнікаў можна лічыць сапраўднымі літоўцамі. Аб Адаме Міцкевічы выказываўся наступным чынам:

 Галерэя 

 Фотагалерэя 

 Навуковыя артыкулы і публіцыстыка Станіслава Яроцкага 
 Stanisław Jarocki, Krzyże na Żmujdzi i Litwie, «Tygodnik Ilustrowany», 1901, nr. 18.
 Stanisław Jarocki, Kościół św. Piotra w Wilnie, «Tygodnik Ilustrowany», 1901, nr. 22, s. 435.
 Stanisław Jarocki, Z legend wileńskich, «Tygodnik Ilustrowany», 1902, nr. 11, s. 207.
 Stanisław Jarocki, Posąg św. Jacka w Wilnie, «Tygodnik Ilustrowany», 1902, nr. 15, s. 293.
 Stanisław Jarocki, Dziesięciolecie Szkoły rysunkowej w Wilnie, «Tygodnik Ilustrowany», 24, 1/6, 1904, nr. 6.
 Stanisław Jarocki, Dom Mickiewicza w Wilnie, «Tygodnik Ilustrowany», 1906, nr. 11, s. 218.
 Stanisław Jarocki, Druga litewska wystawa sztuk pięknych, «Goniec wileński», 03. 14. 1908.
 Stanisław Jarocki, Zdobnictwo ludowe w gubernii wilenskiej, «Tygodnik Ilustrowany», 1911, Nr. 35, s. 690—691.
 Stanisław Jarocki, Okolice Wilna: z 23 ilustracjami w tekście i mapką, Wilno: nakł. i druk. Józefa Zawadzkiego, 1925.

 Заўвагі 

 Крыніцы 

 Літаратура 
 Мар’яна Магдалена Бломберг, Вандалін Шукевіч. Сын лідскай зямлі — даследчык і грамадскі дзеяч. Варшава: Таварыства польскай культуры на Лідчыне; 2010
 Лорэнц Станіслаў. Віленскі альбом (Вільня, творчая інтэлігенцыя, краёўцы) // Наша слова.pdf № 37 (89), 13 верасня 2023.; № 38 (90), 20 верасня 2023.; № 39 (91)


 Dziennik Wileński. 1906, № 71
 Kurjer Poranny. R. 22, 1898, no 79 
 Kurjer Warszawski. R. 78, 1898, nr 75 
 Stefania Walasek, Polska oświata w guberni wileńskiej w latach 1864—1915, Kraków: Impuls, 2003. — 178 s., s. 100.
 Andrzej Romanowski, Pozytywizm na Litwie: polskie życie kulturalne na ziemiach litewsko-białorusko-inflanckich w latach 1864—1904, Kraków : «Universitas», 2003. — 485 s. 
 Zofia Dembowska — Romer, Wspomnienia z Wilna sprzed pierwszej wojny światowej, S.6. 
 Emmanuel Swieykowski, Pamiętnik Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie 1854—1904, Kraków 1905 
 Henryka Ilgiewicz, Societates Academicae Vilnenses Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907—1939) i jego poprzednicy Warszawa Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2008 
 L. Myślicki, Zarys historii walk o oswiatą polską w Wileńszczyznie i Mińszczyznie, Warszawa 1930, s. 6.
 M. Zakrzewska, Jarocki Stanislaw, [w:] Słownik, t. 3, s. 236—237
 Jerzy Malinowski, Wileńskie środowisko artystyczne 1919—1945 (Kultura artystyczna Wilna 1893—1945), Biuro Wystaw Artystycznych w Olsztynie, Olsztyn 1989

 Inesa Szulska, Współpraca wileńskiego artysty i publicysty Stanisława Jarockiego z «Tygodnikiem Ilustrowanym» (1899—1914) Rocznik historii prasy polskiej T. XXV (2022) Z. 3 (67), ISSN 1509—1074 
 Józef Marian Poklewski, Polskie życie artystyczne w międzywojennym Wilnie, Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń, 1994 
 Antoni Kiniewicz, Nad Prypecią, dawno temu…: wspomnienia zamierzchłej przeszłości, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1989, 557 s. 
 «Po Italijos saule. XVIII—XX a. I pusės Lietuvos dailininkai Italijoje» Istorinė apžvalga, Katalogas, I dalis, Lietuvos dailės muziejus, Vilnius, 2019, P. 159.
 Meno albumas «Peizažo erdvė» (I tomas). Sud. N. Tumėnienė, D. Tarandaitė, J. Semenauskienė. Vilnius, Lawin, 2010, P. 88.
 Lietuvos dailė 1900—1944
 Laima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p.
 Henryka Ilgievič, Vilniaus senovės ir mokslo mylėtojai XX amžiaus pradžioje, Vilnius: LKTI, 2019, 344 p., il, lent. ISSN 2351-4728 

 Спасылкі 
 Stanisław Jarocki у каталёзе Нацыянальнага музея ў Варшаве
 Stanisław Jarocki
 Sacred Samogitia
 Vision of Christ
 Jesus' appearance to St. Peter
 Stanislovas Jarockis
 Stanislovas Jarockis

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Мастакі Польшчы
Катэгорыя:Мастакі Літвы
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі-рэалісты
Катэгорыя:Мастакі-сімвалісты
Катэгорыя:Мастакі-пейзажысты
Катэгорыя:Мастакі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі XX стагоддзя
Катэгорыя:Этнографы Польшчы
Катэгорыя:Этнографы Літвы
Катэгорыя:Этнографы Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Варшаве