Фернанда Барон Арціс

Ферна́нда Баро́н Арці́с (; ) — іспанскі ваенны і дзяржаўны дзеяч, генерал-лейтэнант, удзельнік Рыфскай вайны і грамадзянскай вайны ў Іспаніі .

 Біяграфія 
Скончыў Кавалерыйскую акадэмію Вальядаліда. Служыў у Іспанскім Марока, дзе прымаў удзел у Рыфскай вайне. Даслужыўся да звання падпалкоўніка.

На пачатак грамадзянскай вайны камандаваў часцямі рэгуларэс у Мелільі. У ходзе путчу 1936 года падтрымаў паўстанцаў і захапіў аэрадрома Таўіма.

У Іспаніі на чале калоны вёў баі ў правінцыі Таледа, удзельнічаў у зняцці аблогі з Алькасара, потым ваяваў пад Мадрыдам каля ўніверсітэцкага гарадкаRicardo de la Cierva (1976); La Historia se confiesa, España 1930—1977, Editorial Planeta Barcelona, ISBN 84-320-3300-6, tomo 10, pág. 101. і на Карунскай шашы. Заняў пасаду камандуючага 13-й дывізіяй, якая лічылася найбольш баяздольным фарміраваннем франкістаўMorir en España: La Mano Negra. La 13.ª División era considerada una unidad de élite, quizá la más prestigiosa y con más bajas del resto de unidades franquistas. Era conocida como la «mano negra», por el símbolo de su divisa..

У 1937 годзе адзначыўся ў бітве пры Хараме і Брунецкай аперацыіHugh Thomas (1976), Historia de la Guerra Civil Española, pág. 771.. У пачатку 1938 года, пасля зняцця аблогі Тэруэля, згуляў прыкметную ролю ў Арагонскім наступленніHugh Thomas (1976), Historia de la Guerra Civil Española, pág. 860. і баях за ЛерыдуBatalla de Lleida (1938).. У наступным прымае ўдзел у бітве на Эбра і Каталонскай аперацыі.

Пасля вайны, у жніўні 1939 года, быў прызначаны намеснікам міністра авіяцыі. У маі 1940 года знаходзіўся ў нацысцкай Германіі, дзе вёў перамовы з Германам Герынгам адносна адмовы Іспаніі ўдзельнічаць у Другой сусветнай вайнеRicardo de la Cierva, Franco, la historia, pp. 417-418.. Пазней стаў адным з генералаў, якія імкнуліся дамагчыся аднаўлення манархіі. Складаўся ў прабрытанскай фракцыі, дамогшыся адстаўкі германафіла Серана СуньераLuis Suárez Fernández, Franco, pp. 213-214..

Прызначаны ваенным губернатарам Кампа-дэ-Гібралтар. У 1945 годзе заняў пасаду намесніка генеральнага сакратара Міністэрства арміі. У перыяд з 24 сакавіка 1950 годаDecreto nombramiento Jefe del Estado Mayor del Ejército. Gaceta de Madrid. па 31 кастрычніка 1952 годаDecreto nombramiento Presidente del Consejo Supremo de Justicia Militar. Gaceta de Madrid. кіраваў Цэнтральным генеральным штабам арміі. З 1945 года быў павераным у картэсах па прамым прызначэнні кіраўніка дзяржавы. Апошнім прызначэннем стала пасада старшыні Вышэйшага савета ваеннай юстыцыі ў 1952 годзеABC (Madrid) — (17 de junio de 1953), pág. 23 — ABC.es Hemeroteca..

 Крыніцы 

Катэгорыя:Удзельнікі грамадзянскай вайны ў Іспаніі (франкісты)
Катэгорыя:Генерал-лейтэнанты
Катэгорыя:Генералы Іспаніі