Тонкая чырвоная лінія (фільм, 1998)

«Тонкая чырвоная лінія» () — амерыканская ваенная драма 1998 года, пастаўленая рэжысёрам Тэрэнсам Малікам па  . Першая праца рэжысёра за 20 гадоў.

Фільм апавядае выдуманую гісторыю пра войскі ЗША падчас  у Другой сусветнай вайне. Галоўныя дзеючыя асобы — салдаты роты С, радавы Уіт (Джэймс Кэвізел), падпалкоўнік Тол (Нік Нолці), які імкнецца атрымаць перамогу ў бітве любой цаной, каб атрымаць павышэнне ў званні, і радавы Бэл (Бен Чаплін), жонка якога знаходзіць сабе іншага, пакуль ён змагаецца на вайне.

 Сюжэт 
Радавы арміі ЗША Уіт сыходзіць у самаволку са свайго падраздзялення і жыве сярод бесклапотных меланезійскіх туземцаў у паўднёвай частцы Ціхага акіяна. Ён знойдзены і ўзяты пад варту на вайсковым транспарце першым сяржантам сваёй роты Уэлшам. Ваеннаслужачыя роты С, 1-га батальёна, 27-га пяхотнага палка, 25-й пяхотнай дывізіі былі дастаўлены на Гуадалканал у якасці падмацавання для абароны поля Хендэрсана і захопу вострава ў японцаў. Дарогай яны разважаюць пра сваё жыццё і маючую адбыцца бітву. Камандзір батальёна падпалкоўнік Тол абмяркоўвае з брыгадным генералам Квінтардам план дзеянняў.

Рота С без перашкод высаджваецца на Гуадалканале і маршыруе ўглыб вострава, сустракаючы туземцаў і сляды японцаў. Яны прыбываюць да ўзгорка 210, ключавой японскай пазіцыі. Японцы размясціліся ў бункерах на вяршыні ўзгорка, і любы, хто паспрабуе падняцца, будзе застрэлены.

На досвітку наступнага дня пачынаецца абстрэл узгорка. Рота C спрабуе захапіць узгорак, але адбіта агнём. Сярод першых забітых — адзін з камандзіраў узвода, малодшы лейтэнант Уайт. Пазней у бітве, прасунуўшыся далей уверх, аддзяленне на чале з сяржантам Кекам хаваецца за ўзгоркам ад варожага агню, чакаючы падмацавання. Кек цягнецца да гранаты на поясе і выпадкова вырывае чаку, затым кідаецца назад і гіне. Падпалкоўнік Тол загадвае камандзіру роты, капітану Джэймсу Старасу, узяць бункер лабавым нападам, чаго б гэта ні каштавала. Старас адмаўляецца, і Тол вырашае далучыцца да Стараса на лініі фронту, каб убачыць сітуацыю.

Японскае супраціўленне, здаецца, зменшылася. Радавы Уіт, прызначаны ў якасці насільшчыка насілак, просіць дазволу далучыцца да роты. Невялікі атрад салдат выконвае разведвальную місію па загадзе Тола, каб вызначыць сілу японскага бункера. Радавы Бэл паведамляе, што ў бункеры пяць кулямётаў. Разам з Уітам ён далучаецца да іншага невялікага атрада, на чале з капітанам Джонам Гафам, пасланага на флангавы напад, каб узяць бункер. Аперацыя праходзіць паспяхова, і рота C захоплівае адзін з апошніх японскіх фортаў на востраве. Японцы, якіх яны знаходзяць, у асноўным паміраюць ад голаду і аказваюць мала супрацівы.

За свае старанні салдаты атрымліваюць тыднёвы адпачынак, хоць і не знаходзяць радасці ў перадышцы: аэрадром, дзе яны базіруюцца, пападае пад артылерыйскі абстрэл праціўніка; капітан Старас вызваляецца ад камандавання падпалкоўнікам Толам, які лічыць яго занадта мяккім для вядзення бою і прапануе яму падаць заяву аб перапрызначэнні і стаць адвакатам у JAG у Вашынгтоне. Ён прапануе ўзнагародзіць Стараса Сярэбранай зоркай, каб імя падраздзялення не было заплямлена адхіленнем афіцэра ад камандавання. Бэл атрымлівае ліст ад жонкі, якая паведамляе яму, што яна закахалася ў кагосьці іншага і хоча развесціся. Уіт сутыкаецца з мясцовымі жыхарамі і заўважае, што яны сталі варожыя да яго і рэгулярна сварацца адзін з адным.

Рота адпраўляецца на патруляванне ўверх па рацэ, але з неспрактыкаваным 1-м лейтэнантам Джорджам Бэндам на чале. Калі агонь японскай артылерыі набліжаецца да іх пазіцый, Бэнд загадвае некаторым салдатам адправіцца ў разведку ўверх па рацэ, а Уіт добраахвотна ідзе наперад. Яны сутыкаюцца з наступаючай японскай калонай і падвяргаюцца нападу. Каб выйграць час для капрала Файфа, які затым змог вярнуцца і паведаміць астатняй частцы падраздзялення, Уіт адводзіць японцаў, але аказваецца акружаны адным з іх аддзяленняў, якія патрабуюць, каб ён здаўся. Ён паднімае вінтоўку, і яго расстрэльваюць. Рота адступае без іншых страт, а Уіт пазней будзе пахаваны таварышамі па атрадзе. Рота C атрымлівае новага камандзіра, капітана Башэ, і сядае LCT, які адыходзіць ад вострава.

 Акцёрскі склад 

 Джэймс Кэвізел — радавы Уіт
 Бен Чаплін — радавы Бэл
 Эліас Коцеас — капітан Джэймс Старас
 Шон Пен — старшы сяржант Эдвард Уэлш
 Нік Нолці — падпалкоўнік Тол
 Вудзі Харэльсан — сяржант Кек
 Джон К’юсак — капітан Джон Гаф
 Эдрыен Броўдзі — капрал Файф
 Джон Сэвідж — сяржант Макрон
 Джарэд Лета — 2-гі лейтэнант Уайт
 Цім Блэйк Нэльсан — радавы Цілс
 Джон Траволта — брыгадны генерал Квінтард
 Джон Крыстафер Райлі — сяржант Шторм
 Дэш Майхак — радавы першага класа Дол
 Лары Рамана — радавы Маці
 Томас Джэйн — радавы Аш
 Ары Вервін — радавы Чарлі Дэйл
 Нік Стал — радавы першага класа Бід
 Джордж Клуні — капітан Чарлі Бош
 Міранда Ота — Марці Бэл
 Пенелопа Ален — маці Уіта
 Уіл Уолес — радавы Хоўк

 Узнагароды 
На 49-м Берлінскім кінафестывалі фільм быў узнагароджаны галоўным прызам — «Залатым мядзведзем».

 Крыніцы 

 Спасылкі 


Катэгорыя:Фільмы ЗША 1998 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 1998 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Ваенныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы на японскай мове
Катэгорыя:Фільмы на грэчаскай мове
Катэгорыя:Фільмы пра Другую сусветную вайну
Катэгорыя:Экранізацыі раманаў
Катэгорыя:Фільмы Тэрэнса Маліка
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Тэрэнса Маліка
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Ганс Цымер
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Залаты мядзведзь»