Анатоль Арсеньевіч Адарчанка

Анатоль Арсеньевіч Адарчанка (нар. , , Салігорскі раён, Мінская вобласць) — беларускі медык-мікрабіёлаг.

 Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і ўрача. Скончыў Старобінскую сярэднюю школу ў 1966 годзе; з адзнакай скончыў Мінскі медыцынскі інстытут у 1972 годзе. Аспірант кафедры мікрабіялогіі Мінскага медыцынскага інстытута ў 1972—1975 гадах; асістэнт кафедры ў 1975—1977 гадах; прысуджана вучоная ступень кандыдата медыцынскіх навук, 1977. Старэйшы, вядучы навуковы супрацоўнік ЦНДЛ інстытута, 1977—1992; прысвоена вучонае званне старшага навуковага супрацоўніка, 1984; прысуджана вучоная ступень доктара медыцынскіх навук, 1991. Галоўны навуковы супрацоўнік лабараторыі ўнутрыбальнічных інфекцый Мінскага медыцынскага інстытута, 1992; прысвоена вучонае званне прафесара, 1994.

Вучань прафесара А. П. Красільнікава. Асноўны напрамак навуковых даследаванняў — праблема ўнутрыбальнічных інфекцый. Вывучаў пытанні этыялогіі, эвалюцыі, экалогіі, папуляцыйнай зменлівасці ўзбуджальнікаў, асаблівасці дыягностыкі, тэрапіі і прафілактыкі гэтых інфекцый.

Устанавіў асноўныя заканамернасці этыялогіі, экалогіі і эвалюцыі ўнутрыбальнічных інфекцый у хірургічных і апёкавых аддзяленнях («Структура і эвалюцыя ўзбуджальнікаў пасляаперацыйнай раневай інфекцыі», з суаўт., 1994). Для абгрунтавання прафілактычных мерапрыемстваў вывучаў адчувальнасць розных мікраарганізмаў да антыбіётыкаў і антысептыкаў («Адчувальнасць да антысептыкаў клінічных штамаў сінегнойную палачкі», з соавт., 1989; «Ацэнка адчувальнасці да антысептычных прэпаратаў клінічных штамаў мікраарганізмаў; е даследаванне актыўнасці антыбіётыкаў і антысептыкаў у дачыненні да залацістага стафілакока», у суаўт., 1991). Распрацаваў і ўкараніў у практыку новыя метады мікрабіялагічнай дыягностыкі, тэрапіі і прафілактыкі ўнутрыбальнічных інфекцый. Суаўтар метадычных указанняў па эпідэміялагічным наглядзе за ўнутрыбальнічнымі інфекцыямі, Міністэрства аховы здароўя СССР; праграм падрыхтоўкі ўрачоў, сярэдніх і малодшых медыцынскіх работнікаў у галіне прафілактыкі ўнутрыбальнічных інфекцый, Міністэрства аховы здароўя РБ.

Аўтар і суаўтар 25 укаранёных у практыку аховы здароўя навуковых распрацовак, 5 метадычных рэкамендацый для ўрачоў, 3 інфармацыйных лістоў. Суаўтар шматтомнага кіраўніцтва па антысептыцы, падрыхтаванага міжнародным калектывам аўтараў (Берлін, 1979—1987).
 Крыніцы 

 Літаратура