Push-апрацоўка (штуршок)

Push-апрацоўка або штуршок, часам павышэнне адчувальнасці ў фатаграфіі — тэхніка праяўлення фотаматэрыялаў, якая павялічвае эфектыўную святлоадчувальнасць матэрыялу, які апрацоўваецца. Push-апрацоўка прадугледжвае праяўку плёнкі або пласціны на працягу большага часу, і, часам, у спалучэнні з больш высокай тэмпературай, чым рэкамендуе вытворца. Гэты метад прыводзіць да эфектыўнай перапраяўкі плёнкі, кампенсуючы недаэкспазіцыю.

 Візуальныя характарыстыкі 
Push-апрацоўка дазваляе выкарыстоўваць адносна неадчувальныя плёнкі ва ўмовах асвятлення, якія звычайна былі б занадта нізкімі для адэкватнай экспазіцыі пры патрэбнай камбінацыі вытрымкі і дыяфрагмы. Гэтая тэхніка змяняе візуальныя характарыстыкі стужкі, а менавіта: павышае кантраснасць, зярністасць і дае меншую дэталізаванасць. Насычаныя і скажоныя колеры часта бачныя на каляровай плёнцы, апрацаванай павышэннем.

Pull-апрацоўка (выцягванне) прадугледжвае пераэкспазіцыю і недапраяўку, што эфектыўна зніжае адчувальнасць апрацаванай плёнкі. Гэта дасягаецца шляхам праяўлення плёнкі на працягу больш кароткага часу і, магчыма, пры больш нізкай тэмпературы. Плёнка, якая была апрацавана выцягваннем, будзе адлюстроўваць супрацьлеглыя змены ў візуальных характарыстыках. Гэта можа быць наўмысна выкарыстана для мастацкага эфекту.

 Індэкс экспазіцыі 
міні|Шпулька каляровай плёнкі Cinestill 135, на якой паказаны сцяжкі, якія можна выкарыстоўваць, каб запомніць EI push-апрацоўкі (выражаецца ў стопах адносна хуткасці ISO 800/30°).
Калі эфектыўная святлоадчувальнасць плёнкі змянялася, выніковая адчувальнасць называецца індэксам экспазіцыі; адчувальнасць плёнкі застаецца на паказаннях вытворцы. Напрыклад, плёнка ISO 200/24° можа быць апрацавана штуршком да EI 400/27°, або апрацавана выцягваннем да EI 100/21°.

 У кіно 
Джон Олкат атрымаў Оскар «за цудоўнае выкарыстанне натуральнага асвятлення» ў фільме Стэнлі Кубрыка «Бары Ліндан» 1975 года, дзеянне якога адбываецца ў 18 стагоддзі, дзе яму ўдалося зняць сцэны, асветленыя толькі свечкамі, з дапамогай спецыяльна адкрытай дыяфрагмы аб’ектыва Zeiss Planar 50mm f/0.7, які быў распрацаваны для NASA для здымкі пры слабым асвятленні падчас высадкі на Месяц.

Лары Сміт, аператар фільма Кубрыка «Шырока заплюшчаныя вочы» 1999 года, выкарыстаў push-апрацоўку плёнкі, каб падкрэсліць інтэнсіўнасць колераў.

Пол Томас Андэрсан і Майкл Баўман выкарысталі тэхніку push-арпацоўкі на сваёй 35-міліметровай плёнцы для фільма 2017 года «Прывідная нітка», каб напоўніць яго кадры «тэатральнай дымкай» і каб «забрудзіць» знешні выгляд фільма.

 Гл. таксама 




 Зноскі 

 Літаратура 


 Спасылкі 

 Апрацоўка Push/Pull у 

Катэгорыя:Віды фатаграфіі