Ян Андрэй Андрайкевіч

Ян Андрэй Андрайкевіч (Гінтоўт-Андрайкевіч; , Ашмянскі павет — ) — каталіцкі рэлігійны дзеяч, пісьменнік, педагог у Вялікім Княстве Літоўскім.

 Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Андрайкевічаў герба «Побуг» Ваўкавыскага павета.

З 1628 езуіт. Вучыўся ў Вільні. Прэфект бібліятэкі Полацкага езуіцкага калегіума (1631—33), прапаведнік у Варшаве, рэктар Полацкага калегіума (1650—53), спавядальнік падканцлера ВКЛ Казіміра Льва Сапегі ў яго вайсковых абозах (1653—54), пасля ў Варшаве і Рашалі, рэктар Нясвіжскага калегіума (1670—73), місіянер у Тыкоціне.

Аўтар пахавальнага казання «Мемарыял несмяротнай памяці» («Memoriał nieśmiertelnej pamięci», Вільня, 1667), дзе даў звесткі пра жыццё Казіміра Льва Сапегі, змясціў партрэты і гербы прадстаўнікоў роду Сапегаў. Яго тэалагічны твор «Гарчычнае зерне горкай пакуты найсалодшага Збавіцеля» («Ziarno gorczyczne gorzkiej męki najsłodszego Zbawiciela», Вільня, 1673) карыстаўся вялікай папулярнасцю, неаднаразова перавыдаваўся (Вільня, 1688, 1757; Замосце, 1701; Каліш, 1746, 1756; Кракаў, 1881), перакладзены на нямецкую мову (Рэгенсбург, 1719).

 Літаратура 


Катэгорыя:Выкладчыкі Нясвіжскага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Полацкага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Пісьменнікі Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Польскамоўныя пісьменнікі