Падарожчына

Падаро́жчына — від феадальнай павіннасці ў Вялікім Княстве Літоўскім у XVI — XVIII стагоддзях. Бралася феадалам з сялян як грашовы эквівалент падводнай павіннасці. Памер падарожчыны вызначаўся паводле мясцовага звычаю і фіксаваўся інвентарах. Часам падарожчынай была разнавіднасць грашовага чыншу, які плаціў кожны сялянскі двор, гэтак званая падвароўшчына.

 Крыніцы 

 Літаратура 


Катэгорыя:Права Вялікага Княства Літоўскага