Уільям Макей

Айцец Уільям Джозеф Макей (1915, Манрэаль — 18 кастрычніка 1995, Тхімпху) — канадскі езуіцкі святар, стваральнік сучаснай сістэмы адукацыі ў Бутане, уключаючы першую  ().

 Біяграфія 

 Раннія гады 
Макей далучыўся да езуітаў у 1932 годзе, а ў 1945 годзе быў пасвечаны. У 1946 годзе ён выехаў з Канады ў езуіцкую місію ў Дарджылінг, Індыя. Айцец Макей праслужыў там 17 гадоў, на працягу якіх прымаў удзел у шматлікіх адукацыйных праграмах і быў дырэктарам дзвюх школ. Аднак ён стаў непапулярным у мясцовых уладаў, і ў 1963 годзе яму загадалі пакінуць краіну.

Калі кароль Бутану Джыгме Дорджы Вангчук даведаўся пра неадкладную высылку айца Макея з Індыі, ён запрасіў святара стаць педагогам у Бутане ў рамках праграмы мадэрнізацыі краіны. Айцец Макей прыняў прапанову. У якасці папераджальных мер ён выдаліў усе свае зубы, бо ведаў, што не зможа атрымаць доступ да сучаснай стаматалогііBRITISH-INDIAN MEDICAL SERVICE OFFICERS IN BHUTAN.

 Жыццё ў Бутане 
Айцец Макей прыбыў у Бутан у кастрычніку 1963 года. Езуіты сталі першай афіцыйнай Рымска-каталіцкай місіяй у Бутане. На працягу наступных трох дзесяцігоддзяў айцец Макей не мог звяртаць бутанскіх грамадзян у хрысціянства, паколькі гэта было забаронена бутанскімі законамі.

Сваю першую школу ён стварыў у Трашыгангу, яна размяшчалася ў закінутым кароўніку і ў ёй вучылася 7 вучняў12-я годовщина смерти отца Уильяма Маккея .

У 1973 годзе айцец Макей быў узнагароджаны Каралеўскім ордэнам Бутана за заслугі ў развіцці адукацыі ў Бутане. У 1985 годзе ён стаў ганаровым грамадзянінам Бутана, а калі ў 1988 годзе езуіцкі ордэн быў выгнаны з Бутана, айцу Макею дазволілі застацца ў краіне.

Пасля яго смерці ў 1995 годзе яго некралог на нацыянальным радыё Бутана працягваўся на працягу 15 хвілін. Нягледзячы на яго пажаданні быць пахаваным у Бутане, езуіты запатрабавалі яго цела, каб пахаваць на сваіх могілках.

 Літаратура 



Катэгорыя:Езуіты
Катэгорыя:Рэлігія ў Бутане