Іпаліт Антонавіч Яўневіч

Іпаліт Антонавіч Яўневіч () — расійскі навуковец, спецыяліст у галіне гідраўлікі, механікі і машынабудавання, магістр прыкладной матэматыкі, дэкан, заслужаны прафесар Санкт-Пецярбургскага тэхналагічнага інстытута, аўтар першага навучальнага дапаможніка па тэорыі пругкасці на рускай мове. Сапраўдны стацкі саветнік.

 Біяграфія 
Нарадзіўся  года ў маёнтку Кеміна Сенненскага павета Магілёўскай губерні ў памешчыцкай сям'і.

У 1852 годзе скончыў Пскоўскую гімназію; у 1856 годзе — фізіка-матэматычны факультэт Імператарскага Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта са ступенню кандыдата матэматычных навук і прызначаны выкладчыкам тэарэтычнай (з 1856), а затым (з 1859) і практычнай механікі ў Пецярбургскім тэхналагічным інстытуце.

У 1861 годзе быў камандзіраваны на два гады за граніцу для ўдасканалення ў навуцы, дзе азнаёміўся з лепшымі машынабудаўнічымі заводамі Германіі, Бельгіі, Францыі і Англіі. У 1862 годзе, пасля вяртання ў Расію, у ператвораным у вышэйшую навучальную ўстанову тэхналагічным інстытуце чытаў курс пабудовы машын, паралельна з 1863 года выкладаў прыкладную механіку і пабудову машын у Мікалаеўскай марской акадэміі. У 1868 годзе атрымаў ступень магістра прыкладной механікі і зацверджаны на пасадзе прафесара Тэхналагічнага інстытута. У тым жа годзе выбраны дэканам, займаў гэту пасаду да 1887 года.

У пачатку 1870-х гадоў быў выкладчыкам 2-га (машынабудаўнічага) аддзела Рускага тэхнічнага таварыства (РТТ); у 1884 годзе быў унесены ў спіс пажыццёвых членаў РТТ.

З 1886 года выкладаў прыкладную механіку ў Інстытуце грамадзянскіх інжынераў, і з 1891 года — у зноў заснаваным электратэхнічным інстытуце (ЭТІ). У 1895 годзе выбраны ганаровым членам савета ЭТІ, у 1900 годзе — ганаровым інжынерам-электрыкам ЭТІЕвневич И. А.  Биография. Сайт СПбГЭТУ «ЛЭТИ».

Памёр 5 лістапада 1903 года. Пахаваны на Выбаргскіх рымска-каталіцкіх могілках у Санкт-Пецярбургу. Магіла не захаваласяКобак А. В., Пирютко Ю. М. Исторические кладбища Санкт-Петербурга. — М. ; СПб. : Центрполиграф : МиМ-Дельта, 2009. — 798 с..

 Сям'я 
Быў жанаты. Сын — Марыян Яўневіч — міравы суддзя, стацкі саветнік, судовы следчы 1-га ўчастку ў Царскім Сяле.

 Бібліяграфія 
 Руководство к изучению законов сопротивлений строительных материалов, с присоединением общих начал теории упругости твёрдых тел. -СПб., 1868;
 Курс гидравлики: В 2 ч. -СПб., 1874, 1875;
 Курс прикладной механики. -СПб., 1886;
 Основные начала гидростатики -СПб., 1874 — дзве публічныя лекцыі

Неаднаразова друкаваўся ў навуковых часопісах. У «Известиях спб. практического технологического института» за 1877, 1878 і 1890 гады надрукаваў тры артыкулы, у тым ліку «Вопыт усталявання пачаткаў кінематыкі кропельнай правільна рухомай вадкасці».

У «Інжынерным часопісе» за 1890 год змясціў артыкулы «Ураўненне Бусінеска і яго прымяненне да некаторых прыватных выпадкаў руху кропельнай вадкасці»; «Некалькі слоў пра законы руху падглебавай вады»; «Пра выцяканне кропельнай вадкасці пры пераменным гарызонце». За апошнія дзве працы быў ганараваны інжынерным камітэтам прэміяй. Некаторыя артыкулы Яўневіча былі перакладзены на польскую мову ў часопісе «Przegląd Techniczny».

 Літаратура 





 Спасылкі 


Катэгорыя:Выпускнікі Пскоўскай гімназіі
Катэгорыя:Выпускнікі фізіка-матэматычнага факультэта Імператарскага Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Санкт-Пецярбургскага тэхналагічнага інстытута
Катэгорыя:Выкладчыкі Інстытута грамадзянскіх інжынераў
Катэгорыя:Выкладчыкі Санкт-Пецярбургскага электратэхнічнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Матэматыкі Расійскай імперыі