Даніэль Бун

Даніэль Бун, або Дэніэл Бун (; 22 кастрычніка (2 лістапада) 1734 — ) — амерыканскі першапасяленец і паляўнічы, прыгоды якога зрабілі яго адным з першых народных герояў Злучаных Штатаў Амерыкі. Вядомы сваімі прыгодамі на тэрыторыі сучаснага штата Кентукі, межы якога знаходзіліся за межамі Трынаццаці калоній. Нягледзячы на супраціў амерыканскіх індзейцаў, для якіх Кентукі быў традыцыйным месцам палявання, у 1775 годзе Бун праклаў дарогу, вядомую як Дарога дзікіх месцаў, праз Камберлендскі перавал да ракі Кентукі. Там ён заснаваў горад Бунсбара, адно з першых англамоўных паселішчаў на захад ад гор Апалачы. У канцы XVIII стагоддзя больш за 200 000 чалавек скарысталіся Дарогай дзікіх месцаў, каб пасяліцца ў Кентукі.

 Біяграфія 

Даніэль Бун быў камандзірам народнага апалчэння падчас Вайны за незалежнасць ЗША 1775—1783 гадоў; у Кентукі, у асноўным, сутыкненні адбываліся паміж пасяленцамі і індзейцамі, якія былі саюзнікамі Вялікабрытаніі. У 1778 годзе Бун быў схоплены індзейцамі шауні, якія прынялі яго ў племя; але Бун збег і працягнуў дапамагаць абараняць паселішчы ў Кентукі. Падчас вайны Даніэль Бун быў абраны ў Генеральную Асамблею Віргініі, а таксама ўдзельнічаў у баі пры Блю Лікс у 1782 годзе, адным з апошніх баёў Вайны за незалежнасць ЗША. Пасля вайны Бун працаваў каморнікам і купцом, але глыбока ўлез у даўгі як спекулянт зямлёй у Кентукі. У сувязі з узніклымі праблемамі з законам з-за яго спекуляцый зямлёй Бун у 1799 годзе пераязджае ў Місуры, дзе ён правёў рэшту сваіх дзён.