Луіза Гесэн-Касельская

Луіза Вільгельміна Фрыдэрыка Караліна Аўгуста Юлія Гесэн-Касель-Румпенгайм (, ; ) — гесэнская прынцэса, у шлюбе каралева Даніі (15 лістапада 1863), жонка караля Даніі Крысціяна IX, бабуля імператара Расіі Мікалая II і караля Вялікабрытаніі Георга V, а таксама некаторых іншых еўрапейскіх манархаў.

 Біяграфія 
Луіза нарадзілася ў сям’і нямецкага прынца Вільгельма Гесэн-Касель-Румпенгаймскага і яго жонкі Шарлоты Ольдэнбургскай. Яе маці даводзілася ўнучкай каралю Даніі Фрэдэрыку V. З трох гадоў дзяўчынка пражывала ў Даніі.

26 мая 1842 года выйшла замуж за свайго траюраднага брата прынца Крысціяна Шлезвіг-Гольштэйн-Зондэрбург-Глюксбургскага, сына Фрыдрыха Вільгельма, герцага Шлезвіг-Гольштэйн-Зондэрбург-Глюксбург і прынцэсы Луізы Караліны Гесэн-Касельскай.

Крысціян, які ад нараджэння не быў прамым спадчыннікам дацкага прастола, у 1847 годзе быў абвешчаны па волі караля Крысціяна VIII, з пляменніцай якога Луізай быў жанаты, пераемнікам пасля наступнага Фрыдэрыка VII, бо той не мог мець дзяцей. Гэта рашэнне было падтрымана буйнымі дзяржавамі Еўропы. 3 ліпеня 1853 года Фрэдэрык VII зрабіў Луізу і яе мужа спадчыннай каралеўскай парай. У будучай каралевы былі нацягнутыя адносіны з каралём, які быў у марганатычным шлюбе з актрысай Луізай Расмусен, які не ўхваляла Луіза.

15 лістапада 1863 года сужэнцы сталі дацкімі манархамі. Шлюб Луізы будаваўся на ўзаемных пачуццях і аказаўся вельмі шчаслівым і шматдзетным. Луіза падарыла мужу шасцярых дзяцей. Каралеўская пара жыла досыць сціпла і ў Даніі лічылася ўзорам сямейнага дабрабыту. Сямейнымі справамі займалася, галоўным чынам, каралева. Калі ў 1870 годзе малодшая дачка каралевы прынцэса Тыра зацяжарыла ад лейтэнанта кавалерыі, Луіза ўзяла сітуацыю ў свае рукі, адправіўшы дачку ў Грэцыю да грэчаскага караля, які даводзіўся родным братам Тыры, дзе прынцэса змагла нарадзіць дзіця і захаваць гэта ў сакрэце ад прэсы.

Каралева Луіза не любіла прыдворнае жыццё і праводзіла шмат часу ў ізаляцыі ад людзей. Яна практычна не аказвала ніякага ўплыву на палітыку. Адзінае, у чым каралева была актыўная, гэта шлюбы яе шасцярых дзяцей. Дзякуючы высілкам Луізы дацкі каралеўскі дом парадніўся з манаршымі дынастыямі Расіі, Вялікабрытаніі, Грэцыі, Францыі і Швецыі. Сярод каралеўскіх сваякоў дацкія манархі былі вядомыя як «цесць і цешча Еўропы». Кожны год у Данію прыязджалі дзеці і ўнукі каралеўскай пары з усёй Еўропы.

Пад патранажам каралевы знаходзілася 26 розных дабрачынных устаноў, многія з якіх яна заснавала асабіста. Луіза любіла музыку і жывапіс, была заступніцай вядомай дацкай мастачкі польскага паходжання Лізаветы Ерыхау-Баўман.

Да канца жыцця каралева практычна аглухла. У апошнія гады жыцця з каралевай нязменна знаходзіліся дзве жанчыны з арганізацыі дыяканіса, якую Луіза сама і заснавала. Луіза была дацкай каралевай 35 гадоў, больш чым хто-небудзь да яе. Памерла 29 верасня 1898 года. Яе муж памёр у 1906 годзе. Абое пахаваны ў саборы Роскіле ў Капенгагене.

 Сям’я 
У шлюбе яна нарадзіла шасцярых дзяцей, усе яны склалі нядрэнныя дынастычныя саюзы:
 прынц Крысціян Фрэдэрык Вільгельм Карл (03.06.1843—14.05.1912) — кароль Даніі Фрэдэрык VIII з 1906 па 1912; быў жанаты з прынцэсай Луізай Шведскай і Нарвежскай, дачкой караля Карла XV і Луізы Нідэрландскай, з якой меў у шлюбе васьмярых дзяцей, у тым ліку караля Даніі Крысціяна X і караля Нарвегіі Хокана VII;
 прынцэса Аляксандра Караліна Марыя Шарлота Луіза Юлія (01.12.1844—20.11.1925) — замужам за каралём Вялікабрытаніі і імператарам Індыі Эдуардам VII, сынам прынца-кансорта Альберта Саксен-Кобург-Гоцкага і каралевы Вікторыі, мелі трох сыноў і трох дочак, у тым ліку караля Вялікабрытаніі Георга V і каралеву Нарвегіі Мод;
 прынц Крысціян Вільгельм Фердынанд Адольф Георг (24.12.1845—18.03.1913) — кароль Грэцыі Георг I у 1863—1913 гадах, быў жанаты з вялікай князёўнай Вольгай Канстанцінаўнай, дачкой вялікага князя Канстанціна Мікалаевіча і Аляксандры Іосіфаўны, мелі ў шлюбе пяць сыноў і трох дочак, у тым ліку караля Канстанціна I;
 прынцэса Марыя Сафія Фрыдэрыка Дагмара (26.11.1847—13.10.1928) — замужам за расійскім імператарам Аляксандрам III, сынам імператара Аляксандра II і Марыі Аляксандраўны, прыняла імя Марыя Фёдараўна; у шлюбе нарадзілася чацвёра сыноў і дзве дочкі, у тым ліку апошні імператар Мікалай II;
 прынцэса Тыра Амалія Караліна Шарлота Ганна (29.09.1853—26.02.1933) — замужам за прынцам Гановерскім Эрнстам Аўгустам II, сынам караля Гановера Георга V і Марыі Саксен-Альтэнбургскай, мелі трох сыноў і трох дочак;
 прынц Вальдэмар (27.10.1858—14.01.1939) — быў жанаты з Марыяй Арлеанскай, дачкой Роберта, герцага Шартрскага і Франсуазы Арлеанскай, мелі чатырох сыноў і дачку.

 Крыніцы 

 Спасылкі 

Катэгорыя:Нямецкія прынцэсы
Катэгорыя:Жонкі кіраўнікоў XIX стагоддзя
Катэгорыя:Мужы і жонкі манархаў Даніі