Шухрат Саліхавіч Абасаў

Шухрат Саліхавіч Абасаў (; 16 студзеня 1931, Каканд, Узбекская ССР, СССР — 25 красавіка 2018, Ташкент, Узбекістан) — савецкі ўзбекскі , , . Народны артыст СССР (1981).

 Біяграфія 
Шухрат Абасаў нарадзіўся 16 студзеня 1931 года ў Какандзе (цяпер у Ферганскай вобласці, Узбекістан). Па нацыянальнасці — узбек.

У 1949 годзе скончыў Ташкенцкі медыцынскі тэхнікум, у 1954 — рэжысёрскі факультэт Ташкенцкага дзяржаўнага інстытута тэатральнага мастацтва імя А. М. Астроўскага (цяпер Дзяржаўны Інстытут мастацтваў і культуры Узбекістана), у 1958 — Вышэйшыя рэжысёрскія курсы пры «Масфільме», дыпломная праца — кароткаметражка «Філіпінец і п’яны».

У 1954—1956 гадах — галоўны рэжысёр Ташкенцкага абласнога музычна-драматычнага тэатра імя М. Уйгура ў Янгіюле.

З 1958 паводле 1991 год — рэжысёр кінастудыі «Узбекфільм», у 1982—1986 гады — яе дырэктар.

Сакратар праўлення Саюза кінематаграфістаў Узбекістана. У 1996—2001 гадах — першы намеснік старшыні праўлення Саюза кінематаграфістаў Узбекістана.

Выкладаў у Ташкенцкім тэатральна-мастацкім інстытуце імя А. М. Астроўскага (цяпер Дзяржаўны Інстытут мастацтваў і культуры Узбекістана) (з 1983 года — прафесар, з 1991 — загадчык кафедры «Мастацтва драмы і кіно»).

Памёр 25 красавіка 2018 года ў Ташкенце. Пахаваны 26 красавіка 2018 года ў Ташкенце на могілках «Чагатай».

 Сям’я 

 Сын — Назім Шухратавіч Абасаў (1962—2020), кінарэжысёр, кінаакцёр, сцэнарыст і мастак.
 Сын — Эльджан Шухратавіч Абасаў, кінарэжысёр, дырэктар Нацыянальнага Кінафонду Узбекістана.
 Дачка — Асаль Шухратаўна Абасава, супрацоўніца МЗС РУз.
 Дачка — Стэфанія Шухратаўна Абасава, мастачка.

 Узнагароды і званні 

 Заслужаны дзеяч мастацтваў Узбекскай ССР (1965)
 Народны артыст Узбекскай ССР (1974)
 Народны артыст СССР (1981)
 Дзяржаўная прэмія Узбекскай ССР імя Хамзы (1974, фільмы «Ты не сірата» і «Абу Райхан Беруні»)
 Прэмія Ленінскага камсамола Узбекістана (1972, фільмы «Ташкент — горад хлебны», «Ты не сірата», «Драма кахання»)
 Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга
 Ордэн «Эл-юрт Хурмаці» (Узбекістан) (1998)
 Медаль « у азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
 Медаль «Шухрат» (Узбекістан) (1994)
 МКФ у Франкфурце-на-Майне (Прыз, фільм «Ты не сірата», 1963)
 Агляд-спаборніцтва кінематаграфістаў Сярэдняй Азіі і Казахстана ў Алма-Аце (Дыплом за лепшую рэжысуру, фільм «Ташкент — горад хлебны», 1969)
 V УКФ ў Тбілісі (Прыз за лепшую рэжысуру, фільм «Драма кахання», 1972)
 VIII УКФ у Кішынёў (Галоўны прыз, фільм «Абу Райхан Беруні», 1975)
 МКФ у Тэгеран (Прыз «Залаты дэльфін», фільм «Абу Райхан Беруні», 1977)
 Ганаровы дыплом «Сапраўднаму сыну Узбекістана Абасаву Шухрату Саліхавічу за важкі ўклад у развіццё айчыннага кінамастацтва, прапаганду агульначалавечых каштоўнасцяў, служэнне ідэалам дабра і міласэрнасці» (Рэспубліканскі клуб кінатворчасці «Она Ер/Маці Зямля», Міжнародны жаночы грамадскі фонд «Шарк аёлі — Жанчына Усходу», Таварыства кінавідэаааматараў Узбекістана, 2013).

 Творчасць 

 Пастаноўкі спектакляў 

 «Сардэчныя таямніцы» Б. Рахманава
 «Нурхон» К. Яшэна
 «Выхадкі Майсары» Хамзы
 «Хворыя зубы» А. Кахара і іншыя.

 Фільмаграфія 
  — Васісуалій Лаханкін (кароткаметражны) (сум. з Г. Данелія)
  — Філіпінец і п’яны (караткаметражка, дыпломная работа)
  — Аб гэтым гаворыць уся махаля
  — Ты не сірата
  — Прасвятленне
  — Ташкент — горад хлебны
  — Драма кахання
  — Абу Райхан Беруні
 — — Вогненныя дарогі (17 серый)
  — Маленькі чалавек на вялікай вайне
  — Бацькоўскія даліны

 Сцэнарыст 
  — «Васісуалій Лаханкін» (кароткаметражны) (сум. з Г. Данелія)
  — Драма кахання (сум. з С. Хусанхаджаевым)
  — Абу Райхан Беруні (сум. з П. Булгакавым)
  — Свавольнік (сум. з А. Навумавым)
 — — Вогненныя дарогі (сум. з К. Яшэнам і Б. Прывалавым)
  — Маленькі чалавек на вялікай вайне
  — Шчасце маё, ты аплачана крывёй
  — Бацькоўскія даліны (сум. з М. Туйчыевым)

 Акцёр 
  — Птушкі нашых надзей — эпізод
  — Таямніца прыгажосці — эпізод

 Літаратура