Інхён-ванху

Інхён-ванху (хангыль: 인현왕후 민씨, ханча: 仁顯王后 閔氏; 15 мая 1667 — 16 верасня 1701Па месячным календары каралева нарадзілася 23 красавіка 1667 года і памерла 14 жніўня1701 года.) — часонская каралева-кансорт. Другая жонка , 19-га манарха Часона. Паходзіла з клана Ёхын Мін і была каралевай Часона з 1681 года да свайго звяржэння ў 1688 годзе і з моманту аднаўлення на пасадзе ў 1694 годзе да сваёй смерці ў 1701 годзе. З’яўляецца адной з самых вядомых каралеў у карэйскай гісторыі, жыццё якой асветлена ў многіх гістарычных драмах.

 Біяграфія 

 Да шлюбу 
Спадарыня Мін нарадзілася на 8-м годзе кіравання караля Хёнджона 15 мая 1667 года ў клане Ёхын Мін. будучая каралева была другой дачкой Мін Ю Чжона і яго другой жонкі, спадарыні Сон з клана Ынджын Сон. Праз сваю маці спадарыня Мін была ўнучкай па матчынай лініі Сон Джун Гіля, члена фракцыі Саін, а таксама далёкай сваячкай каралевы  і прапраўнучкай Лі Янджока. Характар спадарыні Мін быў вядомы як вельмі дабрадзейны, добразычлівы і добры.

Праз год пасля смерці   і Сон Сі Ёль (які належаў да фракцыі Саін, а затым да фракцыі Нарон), як адну са сваячак удовай каралевы, спадарыню Мін парэкамендавалі ў якасці наступнай Каралевы-кансорта кіруючага караля.

 У шлюбе 
Яна стала жонка  ў 1681 годзе ва ўзросце 14 гадоў і стала яго другой каралевай-жонкай. Яе бацька быў тытулаваны як Унутраны Прынц Ёян (여양부원군, Ёян Пувангун), а маці — як Унутраная Прынцэса-кансорт Ынсон (은성부부인; Ынсон Бубуін). Першая жонка яе бацькі таксама насіла тытул унутранай прынцэсы-кансорта Хэпун (해풍부부인, 海豊府夫人; Хэпун Бубуін), як і яго трэцяя жонка, Унутраная прынцэса-кансорт Пунчан (풍창부부인, 豊昌府夫人; Пунчан Бубуін).

Казалі, што ў першыя гады шлюбу яна не атрымлівала ніякай увагі ад караля, паколькі ў той час ён хадзіў у палац наложніцы . Як каралева, было заяўлена, яна звярталася з усімі велікадушна і непрадузята.

 з часам была выгнана з палаца ўдовай каралевай, бо тая не хацела, каб на яе сына ўплывала палітычная фракцыя, з якой яна была звязана. Але пасля смерці яе свякрухі ў 1684 годзе кароль Сукчон вярнуў у палац спадарыню Чан і неўзабаве зноў зрабіў яе сваёй . З-за гэтага каралева рэкамендавала ўнучку Кім Су Хана (паколькі Кім Су Хан таксама быў членам фракцыі Саін), спадарыню Кім з клана Андон Кім (пазней  Ён), у якасці яго наложніцы, каб тая назірала на яе карысць за наложніцай Чан, але спроба не ўвянчалася поспехам.

Калі наложніца Сукчона, якая належала да фракцыі Паўднёўцаў (Нам-ін), рангу Сао-ый (소의) наложніца караля 3-га рангу. , нарадзіла сына І Юна у 1688 годзе, гэта выклікала крывавую спрэчку пад назвай Гіса Хвангук (기사환국). У гэты час Сукчон хацеў даць гэтаму старэйшаму сыну ад наложніцы (названаму вонджа, літаральна «Першы сын») тытул «Наследнага прынца» і хацеў павысіць Чан Ок Чжон ад рангу Со-ый да Хый-бінБин (빈) наложніца караля самага высокага рангу..

Гэтаму дзеянню супрацьстаяла фракцыя Захаду (Саін), якая падтрымлівала каралеву на чале з Сон Сі Ёлем, гэта таксама было падтрымана фракцыяй Нам-ін, якая падтрымлівала Чан Ок Чжон.

 Звяржэнне 
Кароль настойваў на кампрамісе, па якім каралева ўсынавіла б І Юна, зрабіўшы сваім сынам. Аднак каралева адмовілася гэта зрабіць. Сукчон раззлаваўся на апазіцыю, і многія былі забітыя, у тым ліку Сон Сі Ёль. Многія, у тым ліку сям’я каралевы, былі вымушаныя пакінуць краіну. Сама каралева была звергнута ў 1688 годзе і саслана ў закрыты храм у храме Чхонымса, Кімчхон-сі, , дзе яна стала адданай будысткай.

Пасля гэтага  у канчатковым выніку была павышана з Каралеўскай жонкі Со-ый (старэйшы другі ранг) да Каралеўскай высакароднай жонкі Хый (Хый-бін) (старэйшы першы ранг) і неўзабаве пасля гэтага прызначаная каралевай-кансортам.

Фракцыя Саін падзялілася на фракцыю Нарон (Старое вучэнне) і фракцыю Сарон (новае вучэнне). Тым часам Кім Чун Тэк, які быў членам фракцыі Нарон, і Хан Чон Хёк з фракцыі Сарон, арганізавалі кампанію па аднаўленні зрынутай каралевы. У 1693 годзе новая фаварытка Сукчона, палацавая служанка з клану Хэджу Чхве, была афіцыйна ўзведзена ў каралеўскую наложніцу ў рангу Сук-вон (старэйшы 4-ы ранг)Сук-вон (숙원) наложніца караля восьмага ці самага нізкага рангу.. Каралеўская жонка Сук Вон (пазней каралеўская высакародная жонка Сук) была адкрытым прыхільнікам зрынутай каралевы Мін і заклікала караля аднавіць яе ў яе першапачатковым становішчы каралевы.

 Аднаўленне 
Пазней Сукчон раскаяўся ў сваіх паспешных дзеяннях падчас Гісы Хвангук. Ён таксама адчуў агіду да прагнасці фракцыі Нам-ін і ўсемагутнай сям’і Чан. Ва ўрадзе спроба партыі Нам-ін зачысціць партыю Саін па абвінавачванні ў змове з мэтай аднаўлення зрынутай каралевы мела непрыемныя наступствы.

Кароль выгнаў Чан Хый-джэ, старэйшага брата , і лідараў партыі Нам-ін. У 1694 годзе ён афіцыйна панізіў Чан Окджон да яе ранейшага становішча, рангу Хый-бін, аднавіў зрынутую каралеву ў якасці каралевы-кансорта і вярнуў яе ў палац. Гэты інцыдэнт называецца Гапсуль Хвангук (갑술환국). Фракцыя Нам-ін больш ніколі не акрыяе ад гэтай палітычнай чысткі.

У 1701 годзе ва ўзросце 34 гадоў каралева захварэла і памерла ад невядомай хваробы. Некаторыя крыніцы кажуць, што яна была атручаная. Але нябожчыца каралева была пасмяротна ўдастоена звання Каралевы Інхён (인현왕후, 仁顯王后).

 Пасля смерці 
Кажуць, што , аплакваючы Інхён, бачыў яе ў сне ў сукенцы сабок, прасякнутай крывёю. Сукчон спытаў Інхён, як яна памерла, але тая нічога не адказала, а толькі паказала ў бок пакояў наложніцы . Сукчон прачнуўся і ўвайшоў у пакоі Хый-бін. Набліжаючыся, ён пачуў музыку і гукі смеху. Падслухоўваючы, ён убачыў Чан Хый-бін са жрыцамі-шаманкамі ў яе пакоях, яны маліліся аб смерці каралевы і адначасова паражалі яе статуэтку стрэламі. Калі гэта выявіў Сукчон, Чан Хый-бін была пакарана за свае дзеянні з дапамогай яду.

Адна з фрэйлін каралевы Інхён напісала кнігу пад назвай «Гісторыя каралевы Інхён» (хангыль: 인현왕후전, ханча: 仁顯王后傳), якая існуе да гэтага часу. Яна была пахавана ў Мёнрэне (명릉, 明陵), правінцыя Кёнгідо, а Сукчон пазней быў пахаваны побач з ёй у тым жа раёне. Дзяцей у іх не было.

 У мастацтве 

 Драма 

 Згуляла Чо Мі Рон у фільме 1961 года «Чан Хый Бін».
 Згуляла Тэ Хён Сіл у фільме 1968 года «Фатальная жанчына Чон Хі бін».
 Згуляла Кім Мін Чжон у фільме 1971 года «Чан Хі Бін».
 Згуляла Лі Хе Сук у серыяле MBC 1981 года «Жанчыны ў гісторыі: Чан Хі Бін»"
 Згуляла Пак Сон Э ў серыяле MBC 1988 года «500 гадоў Часона: Каралева Інхён»"
 Згуляла Кім Вон Хі ў серыяле SBS 1995 года «Чан Хі Бін».
 Згуляла Пак Сон Ён у серыяле KBS 2002—2003 гадоў «Чан Хі Бін».
 Згуляла Пак Ха Сон у серыяле MBC 2010 года «Дон І».
 Згуляла Кім Хэ Ін у серыяле tvN 2012 «Каралева і я».
 Згуляла Хон Су Хен у серыяле SBS 2013 года «Чан Ок Чжон, Жыццё любоўю».
 Згуляла Лі Хён Джы ў серыяле MBC Every 1 2015 года «Webtoon Hero Toondra Show».

 Раманы 

 История королевы Инхён.
 Роковая женщина, Чан Хи Бин, Ли Джун Бом и Мин Е Са, 1994, ISBN 2-00-236900076-7.
 Дон И, автор Ли Джун Хёк, 2010 г., Literary Chunchusa, ISBN 978-89-7604-055-8.

 Літаратура 

 Симбирцева Т. М. Владыки старой Кореи. — М.: РГГУ, 2012 — ISBN 978-5-7281-1289-1

 Спасылкі 

 인현왕후 (на карэйскай). Энцыклапедыя Дусан.
 https://thetalkingcupboard.com/joseon/royal-ladies-of-joseon-dynasty/#inhyeon

Катэгорыя:Жанчыны Карэі
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі