Arcyria cinerea

Arcyria cinerea — від слізевікоў сямейства .

 Апісанне 
Пладовыя целы маюць сцяблінкі і растуць асобна або шчыльна. Часам некалькі зрастаюцца ў аснове сцябла. Споравыя каробачкі ад канічнай да цыліндрычнай або яйцападобнай, радзей амаль сферычнай формы. У закрытым выглядзе яны маюць дыяметр ад 0,1 да 0,9 міліметраў і вышыню ад 1 да 4 міліметраў. Капіліцый, які змяшчаецца ў іх, пашыраецца толькі нязначна. Ён бялёсага, шэрага або бэжавага колеру. У радзейшых выпадках — шаравата-ружовага, карычняватага або зеленаватага колеру. Да паспявання часам лілова-ружовы.

Перапончатая аснова (гіпаталус) з’яўляецца агульнай для груп пладоў і мае форму дыска ў асобных пладовых целах. Ён напаўпразрысты, ад бескаляровага да светла-карычневага. Сцябло даўжынёй ад 0,2 да 1,5 міліметра мае маршчыністую паверхню. Яно афарбавана як споравая капсула або трохі цямнейшае да чорнага. У праходным святле ён выглядае светла-чырванавата-карычневым і запоўнены спорападобнымі цыстамі няправільнай формы ад круглявых да шырокаэліптычных. Яны маюць дыяметр у аснове 30 мікраметраў; на кончыку сцябла яны меншыя, нават менш за 10 мікраметраў у дыяметры.

Абалонка (перыдый) знікае, за выключэннем невялікай, плоскай або лейкападобнай чашачкі. Часам яна мае дробныя радыяльныя зморшчыны. У святле, якое праходзіць праз яе, яна выглядае жаўтлявай, амаль гладкай або мае тонкія кароткія лініі, некаторыя з якіх размешчаны ў выглядзе сеткі. Часам на капіліцыі маюцца невялікія рэшткі абалонкі.

Капіліцый не вельмі эластычны, мае дробную сетку і афарбаваны ад бясколернага да карычняватага. Ён амаль не мае свабодных канцоў і моцна прымацаваны да чашачкі. У месцах росту ён гладкі і дыяметрам ад 4 да 7 мікраметраў. Да вяршыні становіцца танчэй (1,5-4 мкм) і звычайна пакрыты выключна тонкімі шыпікамі або бародаўкамі.

У масе споры афарбаваны ў бэжавы і светла-шэры колер. У праходным святле яны выглядаюць амаль бясколернымі. Яны вельмі дробна бародаўчатыя і маюць групы больш буйных бародавак. Споры маюць дыяметр ад 6 да 8 мікраметраў.

Плазмодый белага, шэрага або жаўтлявага колеру.

 Экалогія і распаўсюджанне 
Асабліва часта на кары ў вільготных камерах з’яўляецца разам з . Таксама назіралася плоданашэнне разам са шматлікімі іншымі відамі.

Шырока распаўсюджаны ва ўсім свеце. Гэта адзін з самых распаўсюджаных слізевікоў у Цэнтральнай Еўропе.

 Літаратура 

 Hermann Neubert, Wolfgang Nowotny, Karlheinz Baumann: Die Myxomyceten Deutschlands und des angrenzenden Alpenraumes unter besonderer Berücksichtigung Österreichs. Band 1. Karlheinz Baumann Verlag, Gomaringen 1993, ISBN 3-929822-00-8.

Катэгорыя:Арцырыевыя