Роберт Уайз

Роберт Эрл Уайз (, , Вінчэстэр, Індыяна — , , Каліфорнія) — амерыканскі кінарэжысёр, прадзюсар і кінамантажор. За сваю працяглую кінакар’еру, якая ахапіла перыяд з 1933 па 2000 год, Уайз заваяваў чатыры «Оскары» за фільмы «Вестсайдская гісторыя» (1961) і «Гукі музыкі» (1965), прычым кожны з гэтых фільмаў прынёс яму па дзве прэміі, як рэжысёру і як прадзюсару за найлепшую карціну. Акрамя таго, Уайз быў удастоены трох намінацый на «Оскар»: за фільм «Грамадзянін Кейн» (1941) ён быў намінаваны як найлепшы мантажор, за фільм «Я хачу жыць!» (1958) — як найлепшы рэжысёр, і за фільм «Кананерка» (1966) — як прадзюсар за найлепшую карціну.

Сярод іншых фільмаў Уайза найбольш значнымі з’яўляюцца «Выкрадальнік целаў» (1945), «Народжаны забіваць» (1947), «Падстава» (1949), «Дзень, калі спынілася Зямля» (1951), «Адміністрацыйная ўлада» (1961), «Хтосьці там наверсе любіць мяне» (1956), «Ісці ціха, ісці глыбока» (1958), «Стаўкі на заўтра» (1959), «Прывід дома на ўзгорку» (1963), «Штам „Андрамеда“» (1963) і «Зорны шлях: Фільм» (1979).

З 1971 па 1975 год Уайз быў прэзідэнтам Гільдыі рэжысёраў Амерыкі, а з 1985 па 1988 год быў прэзідэнтам Акадэміі кінематаграфічных мастацтваў і навук.

 Зноскі