Перашкоджванне

Перашкоджванне () — адмова ад зносін або супрацоўніцтва. Такія паводзіны сустракаюцца ў такіх сітуацыях, як кансультаванне па шлюбе, дыпламатычныя перамовы, палітыка і судовыя справы. Мова цела можа паказваць і падмацоўваць гэта, калі асоба пазбягае кантактаў і ўзаемадзеяння з іншым бокам. Людзі выкарыстоўваюць адхіленні ў размове, каб зрабіць размову бессэнсоўнай і нязначнай. Тактыка абмяжоўвання ўключае ў сябе рэдкія, расплывістыя адказы, адмову адказваць на пытанні або адказ на пытанні дадатковымі пытаннямі. Перашкоджванне можа быць выкарыстана як тактыка спынення, а не тактыка пазбягання.

 Палітыка 
У палітыцы перашкоджванне выкарыстоўваецца для адмовы адказваць або каментаваць пэўныя пытанні аб палітыцы і праблемах, асабліва калі камітэт або палітык знаходзяцца пад следствам. Перашкоджванне ў палітыцы і бізнесе часам можа стварыць важную перавагу.  пісаў, што першапачаткова перашкоджванне выкарыстоўвалася ў , але яе выкарыстанне падчас Уотэргейцкай справы прэзідэнта Рычарда Ніксана прывяло да выкарыстання ў амерыканскай палітыцы практыкі «адмова каментаваць». Перашкоджванне таксама можа разглядацца як , або затрымка прыняцця законапраектаў, пакуль яны не састарэюць або не будуць зменены падчас парламенцкіх працэдур.

 Адносіны 
Калі адзін або абодва члены пары адмаўляюцца мець зносіны, гэта можа азначаць апошні крок у разрыве іх адносін.  ахарактарызаваў гэты этап як  ў сваёй . У яго даследаваннях «перашкоджваннем» карысталіся ў пераважнай большасці мужчыны, а жанчыны пераважна выкарыстоўвалі «крытыку». У яго даследаваннях мужчынская фізіялогія дасягала стану ўзбуджэння перад «перашкоджваннем», у той час як жанчына-партнёр дэманстравала фізіялагічную рэакцыю пачашчэння пульса пасля таго, як яе партнёр «скарыстаўся перашкоджваннем». Готман падрабязна распавядае пра Чатырох вершнікаў у сваёй кнізе «Сем прынцыпаў таго, як прымусіць шлюб працаваць».

Па меры таго, як у адносінах працягваецца перашкоджванне, якое становіцца бесперапынным цыклам, негатыўныя наступствы разводу перавешваюць станоўчыя наступствы, і тады ён становіцца найвялікшым прадказальнікам разводу ў шлюбе. Калі адзін або абодва партнёры ў адносінах не дапускаюць адносін, іх здольнасць чуць адзін аднаго або выслухоўваць рознагалоссі, занепакоенасць, іншую версію або аргументы, зніжае іх здольнасць удзельнічаць і дапамагаць у вырашэнні сітуацыі. Перашкоджванне можа быць шкодным для адносін, таму што часта няма шанцаў на вырашэнне канфлікту.

Калі адбываецца перашкоджванне, гэта аказвае як фізіялагічны, так і псіхалагічны ўплыў на чалавека. З пункту гледжання фізіялогіі, чалавек, які «трымае сцяну», можа цалкам адключыцца, асабліва калі гэта выкарыстоўваецца як механізм самазаспакаення. Чалавек, які займаецца крытыкай, можа ўсведамляць або не ўсведамляць, што гэта адбываецца з-за павышэння адрэналіну з-за ўзмацнення стрэсу, у выніку чаго чалавек можа альбо ўцягнуцца ў сітуацыю, альбо ўцячы ад яе. Паколькі перашкоджванне — гэта фізіялагічная рэакцыя, яго можна разглядаць як . Псіхалагічна перашкоджванне — гэта ахоўны механізм для захавання сябе і эмоцый.

Іншыя прыкметы перашкоджванне — маўчанне, манатоннае мармытанне, змена тэмы і фізічнае выдаленне ад сітуацыі (напрыклад, выхад з пакоя).

 Сведчанне 
Сведкі ў судзе або ў іншых судовых справах могуць адмовіцца супрацоўнічаць з адвакатам, утойваючы інфармацыю і адмаўляючыся даваць паказанні. Пракуроры могуць паспрабаваць зламаць іх адзіны фронт, прапаноўваючы такія стымулы, як імунітэт ад судовага пераследу. Яшчэ адна тактыка перашкоджвання заключаецца ў прадастаўленні прысяжным інфармацыі, якая ўводзіць у зман, або ўтойванні інфармацыі, што можа абвінаваціць сябе. Калі сведкі выкарыстоўваюць практыку перашкоджвання, яны звычайна дамаўляюцца з іншымі сведкамі зрабіць тое ж самае, каб тактыка была эфектыўнай.

Катэгорыя:Сацыяльная псіхалогія
Катэгорыя:Паводзіны чалавека