Ізабела дэ Бамонт

Ізабела дэ Бамонт (; каля 1320—1361) — англійская арыстакратка, герцагіня Ланкастэрская, дачка Генры дэ Бамонта і яго жонкі Алісы дэ Камін. Жонка Генрыха Гросманта, герцага Ланкастэрскага, продак Ланкастэрскай галіны дынастыі Плантагенетаў. Таксама вядомая, як Ізабела Брыенская.

 Паходжанне 
Ізабела паходзіла з англійскай галіны знатнага французскага роду Брыенаў, прадстаўнікі якога бралі актыўны ўдзел у Крыжовых паходах. Яе дзед, Людовік дэ Брыен (пам. пасля 1 верасня 1297), быў адным з сыноў Іаана (Жана) дэ Брыена, караля Іерусаліма і імператара Лацінскай імперыі, ад шлюбу з Берэнгарыяй Леонскай. Людовік, які насіў па месцы нараджэння мянушка «Акрскі», выхоўваўся разам з братамі Альфонсам і Жанам пры двары свайго сваяка, караля Францыі Людовіка IX Святога. Ён ажаніўся з Агнесай дэ Бамон, спадчынніцай Раўля VII, віконта дэ Бамон-о-Мэн, дзякуючы чаму атрымаў у спадчыну тытулы і ўладанні віконта дэ Бамон. У гэтым шлюбе нарадзілася некалькі сыноў, адным з якіх быў Генры дэ Бамонт, 1-ы барон Бамонт, бацька Ізабелы. Праз тое, што ён быў блізкім сваяком жонкі караля Англіі Эдуарда I і не меў перспектыў штосьці атрымаць у спадчыну дома, ён перабраўся ў Англію, дзе зблізіўся з будучым Эдуардам II, ад якога атрымаў шматлікія маёнткі і тытул барона. Таксама ён ажаніўся з Эліс Камін, якая паходзіла са знатнага шатландскага роду Камінаў і была спадчынніцай графства Б’юкен, канфіскаванага ў яе дзядзькі каралём Шатландыі Робертам I Брусам. Імкнучыся атрымаць шатландскую спадчыну жонкі, Генры падтрымліваў Эдуарда Баліяла, які прэтэндаваў на Шатландскі прастол, атрымаўшы пасля поспеху ўварвання таго ў Шатландыю ў 1333 годзе тытулы графа Б’юкена і Марэя, а таксама пасаду канстэбля Шатландыі, аднак пасля выгнання Баліяла ў 1334 годзе страціў уладанні і тытулы ў Шатландыі, хоць у Англіі ён працягваў тытулавацца як граф Б’юкен

 Біяграфія 
Ізабела Брыенская нарадзілася прыкладна ў 1320 годзе. У яе было дзевяць старэйшых братоў і сясцёр, у тым ліку Джон дэ Бамонт, 2-і барон Бамонт. Яна ў 1337 годзе выйшла замуж за будучага графа і герцага Ланкастэрскага Генрыха Гросманта ў 1337 годзе. У гэтым шлюбе нарадзілася дзве дачкі, якія пасля атрымалі ў спадчыну землі свайго бацькі.

Ізабела памерла ў замку Лестэр увесну 1361 года ад чумы і была пахавана ў абацтве Ньюарк (Лестэршыр). Яе муж таксама памёр ад чумы ў тым жа годзе.

Нашчадкамі Бланкі Ланкастэрскай, малодшай дачкі Ізабелы дэ Бамонт, была Ланкастэрская дынастыя, прадстаўнік якой, Генрых IV (унук Ізабелы), стаў каралём Англіі.

 Шлюб і дзеці 
Муж: з каля 1337 года Генры Гросмант (каля 1300 — 24 сакавіка 1361), граф Дэрбі з 1336, граф Ланкастэр з 1345 года, граф Лінкальн з 1349, герцаг Ланкастэр з 1351.
 Мацільда Ланкастэрская (1339/1341 — 10 красавіка 1362), графіня Лестэр з 1361; 1-ы муж: з 1 лістапада 1344 года Ральф дэ Стафард (памёр да 1347); 2-і муж: з 1352 Вільгельма I Баварскі (12 мая 1330 — 15 красавіка 1388), герцаг Баварыі і граф Галандыі, Зеландыі і Эно (Генегау) з 1357.
 Бланка Ланкастэрская (25 сакавіка 1345 — 12 верасня 1369), графіня Ланкастэр, Лінкальн і Дэрбі з 1361, графіня Лестэр з 1362; муж: з 19 мая 1359 года Джон Гонта (сакавік/май 1340 — 3 лютага 1399), англійскі прынц, граф Рычманд у 1342—1373, герцаг Ланкастэр, граф Ланкастэр, Дэрбі, Лестэр і Лінкальн, сеньёр дэ Бафор і дэ Нажан з 1362, герцаг Аквітаніі з 1390.

 Заўвагі 

 Крыніцы 

 Спасылкі 


Катэгорыя:Дом дэ Брыен