Юньцзінь

Юньцзінь () — парча, якая паходзіць з горада Нанкіна (КНР) і разам з сунцзінь з горада Сучжоў правінцыі Цзянсу і шуцзінь з правінцыі Сычуань якая прадстаўляе «тры ўзроўні дасканаласці кітайскай парчы». Аб’ект .

 Апісанне 
справа|міні|250px|Драконавы халат імператара Цяньлуна з юньцзінь (і ў Лейпцыгу, Германія)
Воблачная парча ствараецца з шоўку і нітак золата і срэбра; таксама могуць выкарыстоўвацца іншыя матэрыялы — напрыклад, валокны з паўлінавага пяра. Стракаты ўзор на парчы нагадвае пёрыстыя аблокі, што асвятляюцца ўзыходзячым сонцам, што і паслужыла крыніцай яе назвы. Адной з характэрных асаблівасцяў Нанкінскай парчы з’яўляецца тое, што адценні ўзору пад рознымі вугламі гледжання ўспрымаюцца па-рознаму.

Станок для вырабу юньцзінь мае даўжыню , шырыня  і вышыню , за ім адначасова працуе двое ткачоў. Тэхналагічныя асаблівасці вытворчасці дазваляюць выпускаць на адным станку толькі парадку  палатна за працоўны дзень. Шырыня палатна складае , пры гэтым для яго пляцення патрабуецца . Працэс вырабу парчы пачынаецца са стварэння макета на лістку паперы, на якім, акрамя ўзору, пазначаецца будучае размяшчэнне нітак. Затым па створаным макеце пераплятаюць баваўняную нітку асновы з шаўковымі ніткамі ўтка, а таксама дадаюць залатыя і афарбаваныя ў розныя колеры ніткі для стварэння ўзору.

Малюнак на юньцзінь бывае розным і залежыць ад становішча ў дзяржаўнай і сацыяльнай іерархіі чалавека, для якога прызначаўся выраб.

 Гісторыя 
справа|міні|250px|Станкі для вырабу Нанкінскай парчы ()
 і шаўкапрадзенне у раёне сучаснага Нанкіна зарадзілася ў эпоху Трохцарства (III стагоддзе). Пасля пераносу Усходняй Цзінь сталіцы ў тут сталі збірацца майстры-ткачы, і пачала актыўна развівацца вытворчасць парчы. Пасля ўсталявання ў XII стагоддзі мангольскай дынастыі Юань у афармленні тканіны стала мацней запатрабавана золата, і тады на аснове каляровай парчы (), якая існавала да гэтага, з’явілася юньцзінь.

Піка вытворчасць воблачнай парчы дасягнула ў XVII—XVIII стагоддзя, а пасля падзення дынастыі Цын у пачатку XX стагоддзя рэзка пайшла на спад з-за таго, што такі дарагі і складаны ў вырабе матэрыял больш не знаходзіў сабе пакупніка, якім да таго выступаў імператарскі двор.

Пасля  была праведзена работа па захаванні традыцый вырабу нанкінскай парчы, для чаго былі створаны спецыяльныя даследчая група ў 1954 годзе і Інстытут у 1957 годзе. У 2004 годзе адкрыўся ).

20 мая 2006 года юньцзінь была ўключана ў першы спіс з 226 аб’ектаў .

28 верасня 2009 года на чацвёртай сесіі Міжурадавага камітэта ЮНЕСКА па захаванні нематэрыяльнай культурнай спадчыны ў Абу-Дабі шаўкаводства і шаўкапрадзенне ў Кітаі, часткай якога з’яўляецца выраб Нанкінскай парчы, было ўнесена ў Рэпрэзентатыўны спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны чалавецтва.

Юньцзінь разам з сунцзінь з горада Сучжоў правінцыі Цзянсу і шуцзінь з правінцыі Сычуань называюць «трыма ўзроўнямі дасканаласці кітайскай парчы» або таксама — «тры знакамітыя парчы» ().

Катэгорыя:Кітайскі шоўк
Катэгорыя:Нанкін