Цюркан Сайлан

Цюркан Сайлан (;  13 снежня 1935, Стамбул, Турцыя — 18 мая 2009, Стамбул, Турцыя) — турэцкі ўрач-дэрматолаг, акадэмік, пісьменнік, педагог і грамадскі дзеяч. Яна вядомая як заснавальнік дабрачыннага фонду «Асацыяцыя падтрымкі сучаснага жыцця» (, ÇYDD).

 Біяграфія 
Цюркан нарадзілася 13 снежня 1935 года ў Стамбуле, у сям’і Фасіха Галіп-Бея, аднаго з першых, хто стаяў ля вытокаў стварэння маладой Турэцкай Рэспублікі, а яе маці была швейцарка Лілі Міна Райман, якая ў замужжы прыняла іслам і ўзяла турэцкае імя Лэйла. Цюркян Сайлан была старэйшай з пяці братоў і сясцёр.

З 1944 па 1946 год яна вучылася ў пачатковай школе ў Кандзілі. З 1946 па 1953 год працягнула вучыцца ў школе для дзяўчынак у Кандзілі.

Скончыла стамбульскае медыцынскае вучылішча ў 1963 годзе.

З 1964 па 1968 год яна працавала ў бальніцы сацыяльнага забеспячэння ў Нішанташы і спецыялізавалася на захворваннях скуры.

У 1968 годзе яна пачала працаваць старшым асістэнтам на медыцынскім факультэце Стамбульскага універсітэта па спецыяльнасці дэрматалогія.

У 1971 годзе яна атрымала стыпендыю для далейшага навучання ў Англіі. У 1974 годзе яна працавала ў Францыі, а ў 1976 годзе — у Англіі.

У 1972 годзе яна стала выкладчыкам, а ў 1977 годзе прафесарам.

У 1976 годзе яна пачала змагацца з праказай і заснавала асацыяцыю па барацьбе з праказай.

У 1976 годзе яна пачала спецыялізавацца на лепры, была адным з заснавальнікаў Міжнароднага саюза праказы (ILU).

З 1981 па 2002 год, акрамя працы прафесарам ва ўніверсітэце, была галоўным урачом бальніцы па лячэнні праказы ў Стамбуле, якая належыць Міністэрству аховы здароўя Турцыі.

У перыяд з 1982 па 1987 год яна ўзначальвала навуковае аддзяленне медыцынскага факультэта па дэрматалогіі Стамбульскага універсітэта. З 1981 па 2001 год была дырэктарам дэрматалагічнага даследчага цэнтра ўніверсітэта.

Туркан Сайлан працавала кансультантам па лепры ў Сусветнай арганізацыі аховы здароўя да 2006 года. Яна прымала ўдзел у стварэнні лабараторыі паталогіі дэрмы, хваробы Бехчэта і паліклінікі па венерычных хваробам. На дабрачыннай аснове яна выконвала абавязкі галоўнага ўрача ў Стамбульскай бальніцы, дзе лячылі лепру, на працягу 21 года, паміж 1981 і 2002 гадамі. Яна таксама была членам Еўрапейскай акадэміі дэрматалогіі і венералогіі ў міжнародным таварыстве праказыAngaben zur Mitgliedschaft Saylans im Hochschulrat, Hürriyet, 3. Februar 2001, (türkisch). Узнагароджана шматлікімі прэміямі і прызамі за сваю працу.

Памерла 18 мая 2009 года.

 Сям’я 
У 1957 годзе яна выйшла замуж. У шлюбе нарадзілася двое сыноў, адзін з іх стаў мастаком-графікам, а другі — урачом. У Сайлан таксама ёсць чатыры ўнукі.

Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі