Рычард Лернер

Рычард Алан Лернер (,  — ) — амерыканскі хімік-даследчык. Вядомы сваёй працай над каталітычнымі антыцеламі і камбінаторнымі бібліятэкамі антыцелаў. Лернер займаў пасаду прэзідэнта  з 1987 па 1 студзеня 2012 года і быў членам Інстытута хімічнай біялогіі Скагса ў Ла-Хоя, Каліфорнія.

 Біяграфія 
Лернер вырас у паўднёвай частцы Чыкага. У школьныя гады паспяхова займаўся хіміяй і .Sydney Freedberg. Scientist Tycoon. St. Petersburg Times, June 17, 2007 Вучыўся ў сярэдняй школе Хірша. Пасля вучобы ў Паўночна-Заходнім універсітэце Лернер атрымаў ступень доктара медыцыны ў Стэнфардскай медыцынскай школе ў 1964 годзе, затым прайшоў постдоктарскую падрыхтоўку ў Клініцы і даследчым фондзе Скрыпса ().

У 1970-х гадах Лернер праводзіў даследаванні ў  ў Філадэльфіі, а затым вярнуўся ў Ла-Хою, у перайменаваны Навукова-даследчы інстытут клінікі Скрыпса. У 1982 годзе быў назначаны загадчыкам кафедры малекулярнай біялогіі, а праз пяць гадоў стаў яе дырэктарам. У 1991 годзе, калі інстытут быў створаны як некамерцыйная арганізацыя, Лернер стаў яго першым прэзідэнтам.

Лернер ажаніўся з Ніколай Грын Лернер у 1981 годзе. У яго трое дарослых дзяцей ад папярэдняга шлюбу з Даянай Пікет, псіхатэрапеўтам.

Лернер памёр 2 снежня 2021 года ва ўзросце 83 гадоў у сваім доме ў Ла-Хоі.

 Навуковая дзейнасць 
Даследаванні Лернера ў галіне каталітычных антыцелаў далі метад каталізацыі хімічных рэакцый, якія лічыліся немагчымымі з выкарыстаннем класічных метадаў. Лернер быў адным з піянераў у распрацоўцы вобласці , а ў 1992 годзе разам з Сіднеем Брэнерам апублікаваў навуковую працу ў вобласці ДНК-кадзіраваных бібліятэк. Акрамя таго, Лернер кіраваў шырокімі даследаваннямі ,Wilson IA, Niman HL, Houghten RA, Cherenson AR, Connolly ML, Lerner RA. The structure of an antigenic determinant in a protein. Cell. 1984 37(3):767-78.  ахарактарызаваў , новы ліпідны гармон, які выклікае сон, і прадставіў першыя доказы ролі азону ў хваробах чалавека.Wentworth P Jr, Nieva J, Takeuchi C, Galve R, Wentworth AD, Dilley RB, DeLaria GA, Saven A, Babior BM, Janda KD, Eschenmoser A, Lerner RA. Evidence for ozone formation in human atherosclerotic arteries. Science. 2003 302(5647):1053-6.   У 1967 годзе Лернер адкрыў ролю анты-GBM-антыцелаў у патагенезе . Па стане на 2007 год у рэзюмэ Лернера лічылася 67 патэнтаў і 403 апублікаваных навуковых артыкулы.

 Узнагароды 
Рычард Лернер быў удастоены больш за 29 узнагарод і прэмій. Сярод іх:
 1978 — прэмія 
 1990 — прэмія Сан-Марына
 1994 — летні лектар імя Майрана Л. Бэндэра і Мюрыэл С. Бэндэр у Паўночна-Заходнім універсітэце
 1994 — прэмія Вольфа па хіміі (разам з П. Шульцам)
 1996 — вучоны года ў Каліфорніі
 2002 — медаль Прэзідэнта Каліфарнійскага ўніверсітэта
 2012 — 

Член Шведскай каралеўскай акадэміі навук і Нацыянальнай акадэміі навук ЗША (1991). Ганаровая ступень Ізраільскага тэхналагічнага інстытута «Тэхніён» (2001), універсітэта імя Бен-Гурыёна (2003), Атлантычнага ўніверсітэта Фларыды (2004), Оксфардскага ўніверсітэта (2007) і Уорыкскага ўніверсітэта (2010).Richard Lerner Receives Honorary Degree from University of Warwick. Etcetera, The Scripps Research Institute, August 2, 2010.

 Крыніцы