Алена Анжуйская

Але́на Анжу́йская (; каля 1236 — ) — каралева Сербіі.

 Біяграфія 
злева|thumb|Алена і яе сын Стэфан Ураш II Мілуцін. Фрэска ў манастыры Грачаніца
Паходжанне Алены невядомае. Адзіным вядомым дакументам, які хоць нешта пра яе паведамляе, з’яўляецца ліст неапалітанскага караля Карла I Анжуйскага ад 1273 года, у якім ён называе яе сваёй сваячкай.

Прыблізна паміж 1245 і 1250 гадамі Алена выйшла замуж за сербскага караля Стэфана Ураша I. У іх было прынамсі чацвёра дзяцей:
 Стэфан Драгуцін
 Стэфан Ураш II Мілуцін
 Стэфан
 Брнча (дачка)

Некаторы час Алена была кіраўніцай тэрыторыі, якая ўключала Зэту, Травунію, Плаў і раён ракі Ібар. Адкрыла першыя ў Сербіі школы для дзяўчынак.

Алена памёрла 8 лютага 1314 года, быўшы манашкай у царкве Святога Мікалая ў Шкодэры. У Травуніі на паўднёвы захад ад горада Трэбінэ, у гістарычнай мясцовасці, якая мае вялікае значэнне для праваслаўных паўднёвых славян, у манастыры Тврдош у храме Унебаўзяцця Маці Божай захоўваецца ў выглядзе мошчаў далонь Алены.

 Літаратура 


Катэгорыя:Няманічы
Катэгорыя:Сужэнцы манархаў Сербіі