Тубіфера

Тубіфера (Tubifera) — род прасцейшых з класу Myxogastrea сямейства . Віды роду распаўсюджаныя пераважна ў лясных экасістэмах; назіраюцца на мёртвай драўніне і лісцевай падсцілцы. Насяляюць ва ўмеранай, трапічнай і экватарыяльнай зонах, выяўленыя на ўсіх кантынентах, акрамя Антарктыды. Споранашэнні роду адрозніваюцца даволі буйнымі памерамі (0,5 — 5 см), і добра прыкметныя няўзброеным вокам, асабліва ў маладым стане, калі яны маюць ярка-ружовую, цялесную або крэмавую афарбоўку. У англійскай мове вядома народная назва "mullbery slime mold " — «малінавы слізявік».

 Жыццёвы цыкл 
Як і іншыя міксаміцэты, прадстаўнікі роду маюць складаны жыццёвы цыкл. Споры прарастаюць з вызваленнем амёбоідных клетак, якія развіваюцца з утварэннем шмат’ядравага плазмодыю. Па дасягненні крытычнай масы, плазмодый пераўтвараецца ў пладовае цела — спорафор.

 Апісанне 
злева|міні|250пкс|
Спорафоры — псеўдаэталіі, утвораныя пераважна цыліндрычнымі споратэкамі; падушкападобныя, паўсферычныя, распасцёртыя. Гіпаталюс губчаты, белы, жаўтлявы або карычневы, можа ўтвараць цыліндрычную ножку. Індывідуальныя споратэкі цыліндрычныя, радзей сферычныя або лабірынтападобныя, размешчаны ў выглядзе аднаго або некалькіх слаёў, у перасеку круглявыя або паліганальныя ад ўзаемнага сціску; верхавіны споратэк закругленыя, булавападобныя, канічныя або плоскія. Перыдый плёнкавы, эластычны, бліскучы або матавы, часам слаба ірыдавальны; ускрыццё нерэгулярнае, пераважна ў верхняй частцы. Псеўдакалюмела адсутнічае або маецца, канічная або цыліндрычная, часам зрастаецца з верхавінай споратэкі; можа ўтвараць бакавыя адгалінаванні. Псеўдакапіліцый адсутнічае, радзей мае выгляд плёнкавых цяжаў паміж перфараванымі ўчасткамі перыдыя. Споры ў масе іржава-карычневыя, радзей вохрыста-карычневыя, медна-карычневыя; арнаментаваныя сетачкай, зрэдку — бародаўкамі або грабянямі, часта з бледнай вобласцю. Плазмодый і маладыя споракарпы — розных адценняў ружовага, пры паспяванні — каштанава-карычневыя або чорныя.

 Геаграфічнае распаўсюджанне 
Віды роду шырока распаўсюджаныя ў лясных экасістэмах па ўсім зямным шары. Яны звычайныя ў іглічных і шыракалістых лясах ўмеранай зоны Паўночнага паўшар’я (ЗША, Канада, Расія), адзначаны ў Заходняй Еўропе, Індыі, Кітаі, Цэнтральнай і Паўднёвай Амерыцы, Аўстраліі.

 Віды 
250px|міні|Няспелае споранашэнне 
міні|250пкс|
Найбольш вядомы паліморфны від , паўсюдна распаўсюджаны ў лясах Паўночнага паўшар’я.  апісана з ўмераных шырот Еўразіі. Від  і  сустракаюцца ў экватарыяльнай зоне і Паўднёвым паўшар’і.

У цяперашні час род уключае 12 відаў, уключаючы:














Раней да роду таксама адносілі .

 Спасылкі 

 Neubert H., Nowotny W., Baumann K., Marx H. Die Myxomyceten Deutschlands und des angrenzenden Alpenraumes unter besonderer Berücksichtigung Österreichs. Bd. 1-3, Karlheinz Baumann Verlag, Gomaringen, 1993—2000.
 George W. Martin, Constantine John Alexopoulos, Marie Leonore Farr:The genera of Myxomycetes, Iowa City, 1983, ISBN 0-87745-124-9
 Henry Stempen, Steven L. Stevenson. Myxomycetes. A Handbook of Slime Molds. Timber Press, 1994, ISBN 0-88192-439-3.

Катэгорыя:Рэтыкулярыевыя