Паляванне на зайцаў (карная аперацыя)

Аперацыя «Паляванне на зайцоў» () — кодавая назва карнай аперацыі нямецка-фашысцкіх захопнікаў супраць партызанскіх фарміраванняў Шклоўскай ваенна-аператыўнай групы, Круглянскай ваенна-аператыўнай групы і мясцовага насельніцтва ў Бялынцкім, Круглянскім і Шклоўскім раёнах 14—15 кастрычніка 1943 года.

Праводзілася сіламі 2 баявых груп (3 батальёны, 5 пяхотных рот, танкавая рота, 2 кавалерыйскія эскадроны, ягдкаманда, штаб ахоўнага палка, сапёрны ўзвод). Тэрыторыя паміж чыгункай Лепель — Орша і шашой Мінск — Магілёў да кастрычніка 1943 года стала аператыўным тылам 4-й нямецкай арміі, адкінутай да Дняпра Чырвонай Арміяй у ходзе Смаленскай аперацыі. У пачатку кастрычніка 1943 года камандаванне арміі загадала штабу аховы тылу «асвоіць» раён Орша — Талачын — Бялынічы — Магілёў і забяспечыць бесперапынны рух па ўсіх унутранных камунікацыях у мэтах фарсіраванага будаўніцтва абарончага рубяжа «Дора». У раён тылу 4-й арміі было ўведзена 22 пяхотныя і ахоўныя батальёны, 3 батальёны СС і 2 батальёны галоўнага ўпраўлення будаўніцтва ўмацаванага раёна. Раён «асваення» з боку лініі фронту быў блакіраваны 10 ахоўнымі батальёнамі, 3 артылерыйскімі батарэямі і танкавай ротай.

Гітлераўцам удалося адцясніць партызан ад дарогі Коханава — Стараселле, аднавіць буйныя грнізоны ў вёсках Стараселле і Кувечына. Але гэтыя вынікі не вычарпалі пастаўленых камандаваннем задач, і штаб аховы тылу 4-й арміі аддаў загад на карную аперацыю «Паляванне на качак».

 Літаратура 


Катэгорыя:Карныя аперацыі нямецкага войска
Катэгорыя:Нямецкая акупацыя Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:Бітвы Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі