Лічбавыя тэхналогіі

Лічбавыя тэхналогіі — тэхналогіі, якія заснаваныя на прадстаўленні сігналаў дыскрэтнымі палосамі аналагавых узроўняў, а не ў выглядзе бесперапыннага спектру.

Усе ўзроўні дадзеных тэхналогій, у межах паласы, ўяўляюць сабой аднолькавы стан сігналу. Лічбавая тэхналогія працуе, у адрозненне ад аналагавай, з дыскрэтнымі, а не бесперапыннымі, сігналамі. Акрамя таго, сігналы маюць невялікі набор значэнняў, як правіла, два. У рэальным жыцці сістэмы, асабліва ўліковыя сістэмы захоўвання дадзеных, маюць у сваёй аснове тры значэння. Звычайна гэта 0, 1, NULL, якія ў булеўскай алгебры маюць значэнні «хлусня», «ісціна» і ў прысутнасці NULL «адсутнасць выніку» адпаведна. Лічбавыя схемы складаюцца ў асноўным з лагічных элементаў, такіх як AND, OR, NOT і інш., а таксама могуць быць звязаныя паміж сабой лічыльнікамі і трыгерамі. Лічбавыя тэхналогіі галоўным чынам выкарыстоўваюцца ў вылічальнай лічбавай электроніцы, перш за ўсё кампутарах, у розных галінах электратэхнікі, такіх як гульнявыя аўтаматы, робататэхніка, Аўтаматызацыя, вымяральныя прыборы, радыё — і тэлекамунікацыйныя прылады і многіх іншых лічбавых прыладах.

Адно з пераваг лічбавых схем у параўнанні з аналагавымі  Paul Horowitz and Winfield Hill, The Art of Electronics 2nd Ed. Cambridge University Press, Cambridge, 1989 ISBN 0-521-37095-7 page 471 заключаецца ў тым, што, па-першае, сігналы могуць быць перададзены без скажэнняў. Напрыклад, бесперапынны гукавы сігнал, які перадаецца ў выглядзе паслядоўнасці 1 і 0, можа быць адноўлены без памылак пры ўмове, што ўзровень шуму пры перадачы быў досыць нізкім і не перашкаджаў ідэнтыфікацыі 1 і 0. Гадзіна музыкі можа быць захаваны на кампакт-дыску з выкарыстаннем усяго толькі каля 6 млрд двайковых разрадаў.

Лічбавымі сістэмамі з кампутарным кіраваннем можна кіраваць з дапамогай праграмнага забеспячэння, дадаючы новыя функцыі без замены апаратных сродкаў. Часта гэта можа быць зроблена без удзелу завода-вытворцы шляхам простага абнаўлення праграмнага прадукту. Падобная функцыя дазваляе хутка адаптавацца да зменлівых патрабаванняў. Акрамя таго, магчыма прымяненне складаных алгарытмаў, якія ў аналагавых сістэмах немагчымыя ці ж здзяйсняльныя, але толькі з вельмі высокімі выдаткамі.Манфред Шпитцер. Антимозг: цифровые технологии и мозг. — АСТ, 2015. — ISBN 978-5-457-51598-7.

Захоўванне інфармацыі ў лічбавых сістэмах прасцей, чым у аналагавых. Перашкодаўстойлівасць лічбавых сістэм дазваляе захоўваць і здабываць дадзеныя без пашкоджання. У аналагавай сістэме стварэнне і знос можа пагоршыць запісаную інфармацыю. У лічбавай жа, да таго часу, пакуль агульныя перашкоды не перавышаюць пэўнага ўзроўню, інфармацыя можа быць адноўлена цалкам дакладна.

Катэгорыя:Інфармацыйныя тэхналогіі