Мікалай Ільіч Бялуга

Мікалай Ільіч Бялуга (, в. Лакно, Гродзенскі павет, цяпер Гродзенскі раён — пасля 1960, Гродна) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

 Біяграфія 
злева|thumb|Цэнтральнае бюро краязнаўства Інбелкульта. 1926 г. Злева направа: Кандрат Атраховіч, Аляксей Казак, Мікалай Каспяровіч, Мікалай Бялуга, Самуіл Плаўнік (Змітрок Бядуля), Мікалай Азбукін, Гілель Аляксандраў.
міні|злева|Прэзідыум Інбелкульта. 1926. Злева направа: Аркадзь Смоліч, Язэп Каранеўскі, Віктар Фрышман (стаіць), Усевалад Ігнатоўскі, Мікалай Бялуга, Аляксандр Цвікевіч, Ян Віткоўскі.
З беларускай сялянскай сям’і. Атрымаў вышэйшую адукацыю. У 1919—1924 гадах служыў у Чырвонай арміі. З 1920 года член ВКП(б). З 1929 да 1933 года віцэ-прэзідэнт БелАН, загадчык сектара (аддзела) Белкаапсаюза. Старшыня Цэнтральнага бюро краязнаўства.

Арыштаваны 19 студзеня 1933 года. Асуджаны пастановай калегіі АДПУ СССР 2.4.1933 як «удзельнік контррэвалюцыйнай шкодніцкай арганізацыі» і за «сабатаж» да 3 гадоў пазбаўлення волі. Этапаваны ў Казахстан.

Пасля вызвалення жыў у Гродне. Далейшы лёс невядомы. Рэабілітаваны судовай калегіяй па крымінальных справах Вярхоўнага суда БССР 28.10.1960. Асабовая справа Бялугі № 16776-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.

 Літаратура 

 Міхнюк У. Захоўваць вечна: справа ? 20951-с // Маладосць. 1992. № 6. С. 126; Возвращенные имена.

 Спасылкі 

Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Катэгорыя:Рэабілітаваныя ў СССР
Катэгорыя:Дзяржаўныя дзеячы БССР
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Гродзенскім раёне
Катэгорыя:Супрацоўнікі Белкаапсаюза