Таўрын

Таўрын (2-амінаэтансульфонавая кіслата) — сульфакіслата (серазмяшчальная амінакіслата), якая ўтвараецца ў арганізме з цыстэіну і метыяніну. Належыць да заменных або ўмоўна незаменных амінакіслот.

Таўрын распаўсюджаны ў ежы, змяшчаецца ва ўсіх прадуктах жывёльнага паходжання і ў некаторых раслінных прадуктах. У большасці прадуктаў расліннага паходжання, у прыватнасці, у злаках, змест таўрыну мінімальны, з-за чаго ў вегетарыянцаў узнікае дэфіцыт таўрыну.

 Этымалогія назвы 
Назва «таўрын» паходзіць ад  («бык»), бо ўпершыню быў атрыманы з бычынай жоўці нямецкімі навукоўцамі  і Леапольдам Гмелінам у 1827 годзе.

 Фізічныя і хімічныя ўласцівасці 
Таўрын — белы крышталічны парашок. Плавіцца з разлажэннем, добра раствараецца ў вадзе, дрэнна — у большасці арганічных растваральнікаў. Малекула таўрыну змяшчае кіслую сульфагрупу SO3H (pH 1,5) і асноўную амінагрупу NH2 (pH 8,74),  у водных растворах складае 5,12. У фізіялагічных умовах (pH 7,3) ступень іанізацыі сульфагрупы складае 100 %, амінагрупы — 96,3 %, гэта значыць таўрын у такіх умовах практычна цалкам існуе ў выглядзе .

 Крыніцы 

 Літаратура 


Катэгорыя:Сульфакіслоты