Кантэкстнае навучанне

Кантэкстнае навучанне - форма актыўнага навучання, прызначаная для прымянення ў Вышэйшай школе, арыентаваная на прафесійную падрыхтоўку студэнтаў і якая рэалізуецца пры дапамозе сістэмнага выкарыстання прафесійнага кантэксту, паступовага насычэння навучальнага працэсу элементамі прафесійнай дзейнасці.

 Асаблівасці методыкі 
Канцэпцыя распрацавана А. А. Вярбіцкім ў 1991 годзе.Вербицкий А. А. Активное обучение в высшей школе: контекстный подход: Метод. пособие.- М.: Высшая школа, 1991.- 207 с. кантэкстнае навучанне абапіраецца на тэорыю дзейнасці, у адпаведнасці з якой засваенне сацыяльнага вопыту ажыццяўляецца ў выніку актыўнай, небесстаронняй дзейнасці суб’екта. У ім атрымліваюць ўвасабленне наступныя прынцыпы:
 актыўнасці асобы
 праблемнасці
 адзінства навучання і выхавання
 паслядоўнага мадэлявання ў формах вучэбнай дзейнасці слухачоў зместу і ўмоў прафесійнай дзейнасці спецыялістаў.

Асаблівая ўвага звяртаецца на рэалізацыю паступовага, паэтапнага пераходу студэнтаў да базавых формаў дзейнасці больш высокага рангу: ад вучэбнай дзейнасці акадэмічнага тыпу да квазіпрафесійнай дзейнасці (дзелавыя і дыдактычныя гульні) і, потым, да вучэбна-прафесійнай дзейнасці (НДРС, практыкі, стажыроўкі). Выкладанне агульнаадукацыйных дысцыплін прапануецца трактаваць у кантэксце прафесійнай дзейнасці, адыходзячы ў гэтым ад акадэмічнага выкладу навуковых ведаў. У якасці сродкаў рэалізацыі тэарэтычных падыходаў у кантэкстным навучанні прапануецца ў поўным аб’ёме выкарыстоўваць метады актыўнага навучання (у трактоўцы А.а. Вярбіцкага — метады кантэкстнага навучання). Разам з тым адзначаецца, што неабходна комплексна падыходзіць да выкарыстання розных формаў, метадаў і сродкаў актыўнага навучання ў арганічным спалучэнні з традыцыйнымі метадамі.

Катэгорыя:Навучанне