Мэн Хо

Мэн Хо (; ? — ?) — кітайскі палітычны дзеяч пачатку III стагоддзя, ваенны з рэгіёну Наньчжун. Згадваецца ў біяграфіі Чжугэ Ляна ў «Гісторыі кітайскіх дзяржаў» (355). Адзін з правадыроў бірманскіх і тайскіх плямёнаў.

 Біяграфія 
Мэн Хо паходзіў з павета Цзяньнін правінцыі . Нарадзіўся ад шлюбу кітайца з тайкай.

Падчас паўстання Юн Кая супраць кітайскай дынастыі Шу падбухторваў насельніцтва Наньчжуна да бунту.

У 225 годзе, падчас заваявальных паходу Чжугэ Ляна у Наньчжун, узначаліў бірманска-тайскую знаць, якая забіла Юн Кая. Вёў барацьбу супраць кітайскіх нападнікаў, але без асаблівых поспехаў.

Сем разоў трапляў у палон да Чжугэ Ляну, але атрымліваў свабоду. На сёмы раз быў уражаны чуллівасцю кітайскага генералітэту і прысягнуў на вернасць дынастыі Шу.

У «Рамане трох дзяржаў» паказаны ванам «». Муж пані Чжужун.

 Спасылкі 

 Ло Гуань-Чжун. Троецарствие: в 2 т. — Москва: "Художественная литература, 1954. 

Катэгорыя:Постаці Кітая