Гаа Ке-гун

Гао Ке-гун (1248 — 1310) — выбітны кітайскі мастак часоў дынастыі Юань.

 Біяграфія 
Ён паходзіў са старажытнага уйгурскага клана, прадстаўнікі якога жылі на паўночным усходзе Кітая. Адразу пасля абвяшчэння дынастыі Юань Гаа Ке-гун быў прыняты на службу мангольскімі ўладамі. Зрабіў паспяховую кар’еру, даслужыўся да звання гуна, накшталт герцага, а пасля да пасады начальніка Дэпартамента пакаранняў. У 1299 годзе быў уведзены ў штат адноўленай Акадэміі Ханьлінь. Знаходзячыся пры двары, Гаа Ке-гун падтрымліваў цесныя сувязі з саноўнікамі-кітайцамі, у прыватнасці з Чжаа Мэнфу. Памёр у 1310 годзе Даду.

 Творчасць 
250px|міні|Зялёныя пагоркі і белыя хмары
Гаа Ке-гун тварыў у жанрах: шань-шуй (山水, «жывапіс і малюнак гор і вод») і мо-чжу (墨竹, «бамбук, намаляваны тушшу»). У яго кампазіцыях на апошнюю з дзвюх тэм знайшла працяг традыцыя малюнкаў бамбука ў спалучэнні з каменнымі глыбамі і сама стылістычная манера, распрацаваная прадстаўнікамі і паслядоўнікамі школы «мастакоў-літаратараў», у першую чаргу Ван Цінюнем. Вядома некалькі карцін Гаа Ке-гуна ў гэтым жанры, у прыватнасці «Бамбук пад дажджом», «Бамбук і камяні».

Пейзажны жывапіс Гаа Ке-гуна адрозніваецца трохі большай стылістычнай разнастайнасцю, чым яго «бамбукавыя» кампазіцыі. Грунтуючыся на творчых знаходках Мі Фу і іншых прадстаўнікоў «паўднёвай» пейзажнай школы, ён выкарыстаў таксама дасягненні майстроў акадэмічнага пейзажу эпохі Паўночнай Сун, у першую чаргу, . Аб такім падыходзе сведчыць самы вядомы яго твор — карціна «Вясновыя горы ў чаканні дажджу», дзе ўзнаўляецца тыповы для «туманна-хмарнага» стылю пейзаж — горы, якія выступаюць з дымчатай заслоны, і дапоўненыя выразна выпісанымі на пярэднім плане малюнкамі дрэў. Трохі ўзнёслая перспектыва, багацце паветранага асяроддзя, якое запаўняе сабой верхнюю частку скрутка і падзяляе пярэдні і задні планы, ствараючы ўражанне разрэджанасці і глыбіні прасторы.

Аналагічнымі кампазіцыйна-стылістычнымі рысамі адзначана карціна Гаа Ке-гуна — «Хмарныя пікі, пахкія пікі» або іншая назва «Аблокі, якія распасціраюцца над духмянымі пікамі».

 Літаратура 

 Sullivan M. Symbols of Eternity: Landscape Painting in China. Stanford, 1979

Катэгорыя:Мастакі Кітая