О

О, о (назва: [о]) — літара ўсіх славянскіх кірылічных алфавітаў (15-я ў балгарскай, 16-я ў рускай і беларускай, 18-я ў сербскай, 19-я ў македонскай і ўкраінскай); выкарыстоўваецца таксама ў алфавітах некаторых неславянскіх моў. У стара- і царкоўнаславянскай азбуках носіць назву «онъ» (што абазначае не толькі «ён», але і «той»). У старажытнай кірыліцы з’яўляецца 16-й па ліку, выглядае як30x30пксі мае лікавае значэнне 70. У глаголіцы па ліку 17-я, мае выгляд22x22пкс і лікавае значэнне 80. Паходзіць ад грэцкай літары амікрон (Ο, ο), якая ў сваю чаргу паходзіць ад фінікійскай літары аін; для глагалічнага варыянту ёсць версіі, якія злучаюць яго з семіцкімі літарамі аін ці ваў.

 Табліца кодаў 
Кадзіроўка Рэгістр Дзесяцічны код 16-рыч ны код Васьмерычны код Двайковы код Юнікод(звычайнае О, о) Вялікая 1054 041E 002036 00000100 00011110 Радковая 1086 043E 002076 00000100 00111110 Юнікод(шырокае Ѻ, ѻ) Вялікая 1146 047A 002172 00000100 01111010 Радковая 1147 047B 002173 00000100 01111011 Юнікод(вузкае ᲂ) Вялікая - - - - Радковая 7298 1C82 016202 00011100 10000010 ISO 8859-5 Вялікая 190 BE 276 10111110 Радковая 222 DE 336 11011110 ЯКІ-8 Вялікая 239 EF 357 11101111 Радковая 207 CF 317 11001111 Windows-1251 Вялікая 206 CE 316 11001110 Радковая 238 EE 356 11101110

 Заўвагі 


 Літаратура 

 Карский Е. Ф. Славянская кирилловская палеография / отв. ред. акад. В. И. Борковский. — 2-е изд., факсимильное. — Л., М.(факс.): Из-во АН СССР; из-во «Наука» (факс.), 1928, 1979 (факс.). — С. 195—197. — 494 с. — 2700 экз.
 О, о // Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов. — М. : Большая российская энциклопедия, 2004—2017.

Катэгорыя:Вукавіца
Катэгорыя:Беларускі алфавіт
Катэгорыя:Стараславянскі алфавіт
Катэгорыя:Рускі алфавіт
Катэгорыя:Балгарскі алфавіт
Катэгорыя:Македонскі алфавіт
Катэгорыя:Украінскі алфавіт
Катэгорыя:Літары кірыліцы
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі