Эмі Карл

Эмі Карл (нарадзілася ў 1980 г.) — амерыканская мастачка, біямастачка і футурыст, чыя праца засяроджваецца на ўзаемасувязі паміж тэхналогіямі і чалавецтвам, у прыватнасці, на тым, як тэхналогіі і біятэхналогіі ўплываюць на здароўе, чалавецтва, грамадства, эвалюцыю і будучыню.      Карл спалучае навуку і тэхналогію з мастацтвам і вядомая тым, што ў сваіх працах выкарыстоўвае жывую тканіну. Карл працавала дыпламатам-мастаком у Бюро па пытаннях адукацыі і культуры Дзяржаўнага дэпартамента Злучаных Штатаў, дзе яна праводзіла семінары, прысвечаныя пашырэнню правоў і магчымасцяў жанчын у сферы STEAM. У 2019 годзе яна была названая адной з 100 жанчын Бі

 Адукацыя 
Карл з’яўляецца выпускніцай Школы мастацтваў і дызайну пры Універсітэце Альфрэда і Карнельскім універсітэце, дзе яна атрымала ступень мастацтва і дызайну і філасофіі.  

 Асабістае жыццё 
Карл нарадзілася ў Нью-Ёрку ў 1980 годзе і вырас у Эндикоте, штат Нью-Ёрк . Яе маці была біяхімікам, а бацька — фармацэўтам, і Карл сказала, што яна «вырасла ў лабараторыі і ў аптэцы». 

Карла нарадзілася з рэдкім захворваннем, прыроджанай аплазіяй скуры, з адсутнасцю вялікага ўчастка скуры на скуры галавы, а таксама без костак у чэрапе. У дзяцінстве яна перанесла серыю эксперыментальных хірургічных умяшанняў. Скура была адноўлена з дапамогай аперацыі па пашырэнні тканін, якая ў той час лічылася небяспечнай і эксперыментальнай.   Гэты вопыт паўплываў на яе працу і жаданне вылечыць і палепшыць чалавечае цела і стан чалавека.  Гэты ранні вопыт таксама натхніў яе зацікавіцца сувязямі паміж біялогіяй, медыцынай і мастацтвам.

 Праца 
Карл паказвала сваю працу ў шматлікіх музеях па ўсім свеце, у тым ліку ў Ars Electronica, у Цэнтры Пампіду, Фестывалі міжнароднай электроннай мовы FILE, Музее мастацтва Морі, Музеі сучаснага мастацтва, Новай Біенале Рыа, у Смітсонскай установе і Трыенале ды Мілана.
alt=Regenerative Reliquary artwork by Amy Karle (2016); BioArt sculpture.into bone.|міні| Regenerative Reliquary by Amy Karle (2016) — гэта скульптура BioArt, якая ўяўляе сабой канструяваны ўручную каркас для культуры клетак у косці.
Карл даследуе і вывучае ўплыў тэхналогій на ўдасканаленне цела праз свае творы мастацтва.  

«Рэгенератыўная Рэліквія» (2016) представляе сабой 3D-друкаваную біядрукаваную рашотку у форме скелета чалавечай рукі. Гэтая біязнікальная рашотка засевана чалавечымі мезэнхімальнымі ствалавымі клеткамі ад жывога даўца, якія вырастаюць у косць, пакуль асновная форма гідрогелю рассыпаецца з часам. Праца выкарыстоўвае перадавыя науковыя і тэхналагічныя метады для даследавання пытанняў аб магчымых медыцынскіх прыстасаваннях, мяжах стварэння з жывымі матэрыяламі, і наступствах аздароўлення і паляпшэння цела праз біятэхналогіі. Гэта БіяМастацкая праца лічыцца першым мастацкім творам, які аб’ядноўвае вылічальныя, біялагічныя і фізічныя элементы. У час яе стварэння яна была лічана найбольшай вядомай 3D-друкаванай рашоткай для культуры клетак.        Ён выстаўляўся на міжнародных выставах.     
міні|Эмі Карл са сваёй працай « сэрца эвалюцыі?», 2019
«Сэрца Эволюцыі?» (2019) — гэта біямеханічная скульптура, якая мае форму «біення» дызайну чалавечага сэрца, надрукаванага з дапамогай 3D-друку ў біясумяшчальных матэрыялах. Праца прапаноўвае перапрацаваную васкулярную сістэму з магчымасцю змяншыць наступствы пры блакаванні і паляпшыць функцыянальнасць сэрца. «Сэрца Эволюцыі?» падкрэслівае магчымасць праектавання і вытворчасці замянных органаў, адначасова стаўлячы пытанне пра тое, як такія змены моглі б уздзейнічаць на чалавецтва, грамадства і эволюцыю чалавека. Першы раз яна была прадстаўленая ў Японіі (у Музеі мастацтва Морі, Токіа), дзе гістарычна існавала вялікае незгода адносна трансплантацыі органаў, асабліва сэрдцаў.
міні|Мастацтва біялагічнай зваротнай сувязі, Эмі Карл, 2011 (мастацтва перформансу на працягу доўгага часу)
Карл стварыла шэраг мастацкіх твораў і перформансаў з выкарыстаннем біялагічнай зваротнай сувязі і нервовай зваротнай сувязі, у тым ліку:  Праца 2011 года, Biofeedback Art, была працяглым перформансам, у якім цела Карл было падключана да працэсара выявы Сандзіна, які выяўляў змены, якія адбываюцца падчас медытацыі. перыяды 5-8 гадзін. Падчас працэсу ствараўся відэаарт у выглядзе праекцый.    У 2015 годзе Brainsongs падключыў яе мазгавую дзейнасць праз нейрагарнітуру ЭЭГ да музычных інструментаў у лічбавым інтэрфейсе для вываду музыкі.  У тым жа годзе ў Resonation была ўключана нейрагарнітура ЭЭГ, падлучаная да пласціны Хладні для генерацыі біясігналаў у візуальныя і гукавыя сігналы. Яе выступленне ў саляных шахтах у 2018 годзе было праведзена ў саляных шахтах Бохні і саляных шахтах Вялічка з дапамогай нейрагарнітуры ЭЭГ для пераўтварэння яе мазгавых хваль у лічбавую музыку і візуалізацыі, якія пазней былі выкарыстаны ў фільме для планетарыя, які яна зняла.   
міні|Унутраная калекцыя адзення мастачкі Эмі Карл, заснаваная на анатоміі
Internal Collection (2016-17) — гэта серыя адзення, заснаваная на анатоміі чалавека. Выраб складаецца з 3D-сканавання цела, аўтаматызаванага праектавання, лазернай рэзкі і метадаў ручнога шыцця для стварэння прадстаўленняў унутраных сістэм арганізма.   

Cyborg Fashion (2022—2023) — гэта калекцыя лічбавага мастацтва і моды, у якой Карл уяўляе «біямоду ў пост-натуральным свеце, калі целы і істоты змяняюцца біятэхналогіямі».   

The Body and Technology: A Conversational Metamorphosis (2017) — гэта калекцыя 2D-прац Эмі Карл, зробленых уручную з выкарыстаннем штучнай нейронавай сеткі, машыннага навучання і штучнага інтэлекту . У гэтай працы Карл аб’яднаў штучны інтэлект у ахове здароўя з генератыўным дызайнам, каб распрацаваць сістэму для выкарыстання штучнага інтэлекту ў дыягностыцы захворванняў, з генератыўнай САПР для распрацоўкі запасных частак і 3D-біядрукам для стварэння імплантаў.  

Morphologies of Resurrection (2020) — гэта серыя з 6 скульптур, створаных у рамках рэзідэнцыі Смітсанаўскага інстытута.  Працэс Карла даследаваў магчымасці рэканструктыўных тэхналогій і будучую эвалюцыю праз біятэхналагічныя дасягненні.   Творы мастацтва ўяўляюць сабой новыя эвалюцыйныя формы, заснаваныя на вымерлых відах для вывучэння «гіпатэтычнай эвалюцыі праз тэхналагічную рэгенерацыю», надрукаваныя ў 3D на біясумяшчальным матэрыяле.   Яны былі выстаўлены ў Смітсанаўскім інстытуце . 

 Лічбавае мастацтва 
міні
Большасць работ Карл — гэта лічбавыя тэхналогіі і лічбавыя працэсы. Карл таксама працавала ў галіне дэцэнтралізаваных вылічэнняў і блокчейна для біялогіі і генетыкі і быў раннім адаптарам тэхналогіі NFT .   Карл заявіла: «Я разглядаю дэцэнтралізацыю як сродак пераадолення фізічных абмежаванняў таго, чым можа быць мастацтва — і наша жыццё».  Калекцыя чэрапаў (2021—2022 гг.) — гэта серыя твораў мастацтва NFT ад Карл, якія «ўяўляюць сабой разважанні аб тым, як мы можам пераўтварыць фізічнае ў лічбавае пасля смерці». 

 Штучны інтэлект (AI) 
Карл была адной з першых біяэтыкаў і публічных выступоўцаў на стыку штучнага інтэлекту і біялогіі, а таксама ў авангардзе мастакоў, якія выкарыстоўваюць штучны інтэлект, будучы першым біямастаком, які выкарыстаў штучны інтэлект.    Карл інтэгравала штучны інтэлект, штучныя нейронавыя сеткі, машыннае навучанне і генератыўны 3D-дызайн і распрацоўку ў сваю практыку для творчых мэтаў і вывучэння іх наступстваў для аховы здароўя і будучыні.  Яе гібрыдныя творы штучнага інтэлекту і бія-AI дэманстраваліся на музейных выставах, у тым ліку: Штучны інтэлект: штучны інтэлект / The Other I Ars Electronica Лінц, Аўстрыя,  La Fabrique Du Vivant Center Pompidou, Парыж, Францыя  і Будучыня і мастацтва: як чалавецтва будзе жыць заўтра Музей мастацтва Моры, Токіо, Японія.    

 Узнагароды і ўзнагароды 
міні
 Сусветны стыпендыят Зальцбурга  

 Удзельнік аналітычнага цэнтра Future Innovators Summit (Аўстрыя, 2017)   і Death-Life (Токіо, 2018) 

 Смітсанаўскі інстытут Вашынгтон, акруга Калумбія ЗША   

 Centrum Nauki Kopernik (Цэнтр навукі Каперніка) Рэзідэнцыя мастака ў Варшаве, Польшча     

 Мастак Autodesk у рэзідэнцыі Сан-Францыска, Каліфорнія, ЗША    

 100 жанчын (BBC) (2019) 

 Крыніцы 

Катэгорыя:Мастакі ЗША
Катэгорыя:Выпускнікі Карнельскага ўніверсітэта