Снайперская вінтоўка Драгунова

7,62-мм снайперская вінтоўка Драгунова (СВД, індэкс — 6В1) — савецкая самазарадная снайперская вінтоўка, распрацаваная ў 1957—1963 гадах групай канструктараў пад кіраўніцтвам Яўгена Драгунова. Прынята на ўзбраенне 3 ліпеня 1963 года разам з аптычным прыцэлам ПСА-1.

 Боепрыпасы і камплектацыя 
Для стральбы з СВД прымяняюцца вінтовачныя патроны 7,62×54 мм R са звычайнымі, трасіруючымі і бранябойна-запальнымі кулямі, снайперскія патроны 7Н1, снайперскія бранябойныя 7Н14; можа таксама страляць патронамі з экспансіўнай куляй JHP і JSP. Агонь з СВД вядзецца адзінкавымі стрэламі. Падача патронаў пры стральбе выконваецца з каробкавага магазіна ёмістасцю 10 патронаў. На дульнай частцы ствала мацуецца полымегасіцель з пяццю падоўжнымі прарэзамі, які маскіруе стрэл і засцерагальнік ад забруджвання ствала.

Наяўнасць газавага рэгулятара для змены хуткасцяў адкату рухомых частак забяспечвае надзейнасць вінтоўкі.

Дробнасерыйна для СВД вырабляўся тактычны глушыцель-полымегасіцель, вядомы як ТГП-В.

 Прынцып дзеяння 
злева|міні|Ствольная скрынка СВДС буйным планам.
Пры стрэле частка парахавых газаў, якія ідуць за куляй, накіроўваецца праз газаадводную адтуліну ў сценцы ствала ў газавую камеру, цісне на пярэднюю сценку газавага поршня і адкідвае поршань са штурхачом, а разам з імі і затворную раму ў задняе становішча.

Пры адыходзе затворнай рамы назад затвор адкрывае канал ствала, здабывае з патронніка гільзу і выкідвае яе са ствольнай скрынкі вонкі, а затворная рама сціскае зваротную спружыну і ўзводзіць курок (ставіць яго на ўзвод аўтаспуску).

У пярэдняе становішча затворная рама з засаўкай вяртаецца пад дзеяннем зваротнага механізму, затвор пры гэтым дасылае чарговы патрон з магазіна ў патроннік і закрывае канал ствала, а затворная рама выводзіць шаптала аўтаспуску з-пад узвода аўтаспуску курка, і курок становіцца на баявы ўзвод.

Для выканання чарговага стрэлу неабходна адпусціць спускавы кручок і націснуць на яго зноў.

 Разнавіднасці 
міні|СВДМ у музеі Іжмаша.
 СВДС — варыянт СВД для паветрана-дэсантных войск са складным прыкладам і скарочаным, але патоўшчаным ствалом; створана ў 1991 годзе, прынята на ўзбраенне ў 1995 годзе.
 СВУ — варыянт СВД з кампаноўкай бул-пап.
 СВДК — буйнакаліберны варыянт СВД пад патрон 9,3×64 мм са складным прыкладам, аналагічным такому ў СВДС.
 ТСВ-1 — трэніровачная вінтоўка пад патрон .22 Long Rifle, распрацаваны Яўгенам Драгуновым для першапачатковага навучання снайпераў. Фактычна самастойная зброя, толькі паўтарае ў агульных рысах знешні выгляд СВД.
 СВДМ — вывешаны ствол; Планка Пікаціні і здымныя сошкі.
 Тыгр — паляўнічы карабін, выпускаецца ў некалькіх варыянтах выканання.

 Краіны-эксплуатанты 
цэнтр|міні|700x700пкс|Геаграфія распаўсюджвання СВД

 Крыніцы 

 Літаратура 
 Пономарёв Ю. Рождение легенды: история создания СВД (Часть I) // Калашников : журнал. — 2015. — Октябрь (№ 10). — С. 16—23.
 Драгун М. Путь к победе: история «рождения» СВД // Мир оружия : журнал. — 2006. — Июль (№ 22). — С. 14—21.
 Пономарёв Ю. СВД. Постскриптум // Калашников : журнал. — 2005. — Март (№ 03). — С. 80—83.

Катэгорыя:Снайперскія вінтоўкі
Катэгорыя:Стралковая зброя СССР