Вызваленчы рух Судана

Вызваленчы рух Судана — суданская паўстанцкая групоўка, якая дзейнічае ў ДарфурыFlint, Julie and De Waal, Alexander (2008) Darfur: A New History of a Long War Zed Books, London, p. 90, . Заснавана прадстаўнікамі трох карэнных этнічных груп краю: фур, загава і масаліты.

 Гісторыя 
Пасля прыходу да ўлады Амара аль-Башыра ў 1989 годзе неарабскае насельніцтва Дарфура маргіналізаласяFlint, Julie and De Waal, Alexander (2008) Darfur: A New History of a Long War Zed Books, London, pp. 16-17, Jok, Jok Madut (2007) Sudán: Race, Religion and Violence Oneworld, Oxford, p. 4 . Дадзеныя працэсы былі адлюстраваны ў публікацыі «Чорная кніга: дысбаланс улады і багацця ў Судане» 2000 года, у якой падрабязна апісвалася структурная няроўнасць. На гэтым фоне ў 2002 годзе юрыст Абдул Вахід аль-Нур і студэнт педагагічнага факультэта Ахмад Абдэль Шафі Бэсі заснавалі Фронт вызвалення Дарфура, які пасля ператварыўся ў Вызваленчы рух Судана.

Адной з самых вядомых акцый баевікоў групоўкі стаў згон Боінга 737 кампаніі Sun Air у жніўні 2008 года, на борце якога знаходзілася 100 чалавек, уключаючы 5 членаў экіпажа.

У жніўні 2020 года Вызваленчы рух Судана падпісаў з пераходным урадам мірнае пагадненне. Групоўка далучылася да працэсаў па дэмакратызацыі краіны.

Летам 2023 года, на фоне канфлікту паміж прыхільнікамі суданскіх генералаў Абдэля аль-Бурхана і Махамеда Дагала, кіраўнік адной з фракцый групоўкі Мустафа Тамбур аднавіў баявыя дзеянні супраць уладаў .

Фракцыі 
У 2006 годзе Вызваленчы рух Судана раскалоўся на дзве асноўныя фракцыі, падзеленыя па пытанні мірнага пагаднення па Дарфуру: адна, пад пачаткам Міні Мінаві, падтрымала мірнае пагадненне з уладамі 2006 года, а другая, кіраўніком якой быў Абдул Вахід аль-Нур, адхілілаStaff (December 2006) "No Dialogue, No Commitment: The Perils of Deadline Diplomacy for Darfur" Sudan Issue Brief Number 4, p. 3, Human Security Baseline Assessment, Small Arms Survey, Geneva, Switzerland, from Internet Archives.

Пазней вылучыліся іншыя групы, на чале якіх сталі Асман Ібрагім Муса, Адам Алі Шагар, Махамед аль-Зубейр Хаміс, Абдала Ях’я, Абдала Бішр Галі, Абул Гасім Імам, аль-Хадзі Ідрыс Ях’я .

 Лівія 
Асобныя групы ВРС атрымлівалі падтрымку ад лівійскага ўрада Муамара Кадафі. Пэўныя фракцыі арганізацыі былі ўцягнуты ў лівійскі канфлікт. Так, атрады прыхільнікаў Мінаві далучыліся да войск Халіфа Хафтара ў некалькіх ваенных аперацыях .

 Літаратура 


Катэгорыя:Узброеныя групоўкі ў Судане
Катэгорыя:Дарфурскі канфлікт