Лаліта Маркаўна Міляўская

Лаліта Маркаўна Міляўская (; народжаная Гарэлік; нар. 14 лістапада 1963, Мукачава, Закарпацкая вобласць) — савецкая і расійская эстрадная спявачка, актрыса, тэлевядучая, рэжысёр і прадзюсер. Лаўрэат нацыянальнай тэлевізійнай прэміі «ТЭФІ-2007» у намінацыі «Вядучы ток-шоу» за ток-шоу «Лаліта. Без комплексаў» на «Першым канале».

 Біяграфія 

 1963—1984: Дзяцінства і юнацтва 
Нарадзілася 14 лістапада 1963 года ў горадзе Мукачава Закарпацкай вобласці Украінскай ССР.
«У Закарпацце Лаліта — гэта звычайнае імя. Там усе ці Лаліты, ці Дыяны, ці Жужы. Я вырашыла, што Жужа — гэта занадта, і назвала дачку Лалітай».

— Ала Дзмітрыеўна Нікіфарава, маці Лаліты.Бацька — Марк Львовіч Гарэлік (1932—1978), па прафесіі — акцёр і рэжысёр эстрады, працаваў адміністратарам, канферансье, пастаноўшчыкам праграм у Ёшкар-Але. Маці — Ала Дзмітрыеўна Нікіфарава (нар. 18 студзеня 1943 г.Лолита устроила маме праздник в честь юбилея. — На 70-летии Аллы Горелик отплясывали все друзья, соседи и 13-летняя внучка Ева. // life.ru (20 студзеня 2013 года)), скончыла Львоўскае музычнае вучылішча, была джазавай спявачкай, працавала ад Івана-Франкоўскай філармоніі ў Прыкарпацкім джаз-аркестры, і ў «Джаз-Бэнд Мары», адпрацаваў на сцэне 25 гадоў. Ажаніўшыся, бацькі Лаліты пераехалі ў Кіеў і сталі працаваць у «Укрконцерте». Бацька ў 1974 годзе эміграваў у Ізраіль, Лаліта тым часам вучылася ў чацвёртым класе, маці эміграваць не захацела, і бацькі развяліся. Маці Лаліты звольнілі з «Укрканцэрта» з-за таго, што яе муж з’ехаў у Ізраіль, і яна ўладкавалася на працу ў Кіеўскі дзяржаўны мюзік-хол, пазней працавала ў Барыса Шарваркі, а затым стварыла свой калектыў. Дзед з боку бацькі — Леў Рыгоравіч Гарэлік, артыст, рэжысёр, памёр пасля сталінскіх лагераўhttp://www.peoples.ru/art/music/pop/lolita/interview5.html, бабуля — Любоў Давыдаўна Гарэлік, краўчыха. Дзед па матчынай лініі — Дзмітрый Андрэевіч Нікіфараў, працаваў у КДБ СССР, служыў у разведцы, ведаў чатыры мовы. Бабуля па матчынай лініі — Аляксандра Ермалаеўна Нікіфарава, жылі яны ў сваім доме каля старадаўняга Мукачаўскага замка; яны ў дзяцінстве ў асноўным і займаліся выхаваннем Лаліты, бо яе маці часта ездзіла на гастролі. Калі Лаліта падрасла, бабуля з дзядулем пераехалі ў Львоў, іх кватэра выходзіла прама на оперны тэатр. Лаліта з бабуляй бывала там і марыла стаць балярынай; у дашкольным узросце год наведвала танцавальны гурток.

Лаліта пражыла ў Львове да канца 1973 года, хадзіла ў львоўскую сярэднюю школу № 35. Калі памерла бабуля, Лаліта пераехала да маці ў КіеўМаленькая Лолита посыпала пшеном лысины прохожих. // archive.li, у кватэру гасцінічнага тыпу ў Дарніцы. Калі маці з’яжджала, яна пакідала дачку на сваю сяброўку або брала з сабой на гастролі. За адзін канцэрт маці атрымлівала 25 рублёў і з часам купіла кааператыўную кватэру. Маці Лаліты на ​​гастролях у Саранску пазнаёмілася з Юліянам Малакянцам (нар. 1946), адміністратарам рэжысёра Эдуарда Смольнага, і выйшла за яго замуж, яны купілі дом у Баярцы, пражылі разам 11 гадоў.

Пасля восьмага класа маці ўзяла Лаліту на свае гастролі, і тая пачала захапляцца спевамі. У 1974 годзе маці пазнаёміла Лаліту з маладой спявачкай Ірынай Панароўскай, якая працавала ў тыя гады ў ВІА «Спяваючыя гітары». Панароўская ўзяла Лаліту да сябе на падпеўкі, Лаліта выступала з ёй на летніх канікулах да заканчэння школы.

У 1981 годзе Лаліта падала дакументы ў Тамбоўскі філіял Маскоўскага дзяржаўнага інстытута культуры на спецыяльнасць «Рэжысура культмасавых уяўленняў і святаў» (курс Анатоля Іванавіча Сяркова). Яе дыпломным спектаклем стала п’еса «Цуд святога Антонія» Марыса Метэрлінка. У інстытуце Лаліта пазнаёмілася з аднакурснікам Аляксандрам Бяляевым, які пасля стаў яе першым мужам. У 1985 годзе скончыла інстытутhttp://www.peoples.ru/art/music/pop/lolita/interview5.html.

У 1984 ці 1985 годзе з Тамбова пераехала ў Адэсу, дзе служыў у тэатры Аляксандр Бяляеў. Працавала ў Адэскай філармоніі, там пазнаёмілася з Аляксандрам Цэкалам, у 1987 годзеhttp://www.peoples.ru/art/music/pop/lolita/interview5.html з’ехала разам з ім у Маскву, спачатку спявала ў квартэце «Капялюш», замяніўшы Алену Шыферман, былую жонку Цэкалы. Каб прапісацца ў Маскве, узяла фіктыўны шлюб з Віталём Міляўскім, аднак разам яны не жылі.

 1985—2000: Кабарэ-дуэт «Акадэмія» 
У 1985 годзе Аляксандр Цакала і Лаліта Міляўская стварылі поп-групу «Кабарэ-дуэт „Акадэмія“». Дуэт карыстаўся папулярнасцю да канца 1990-х гадоў.

У 1993 годзе на маскоўскім тэлеканале была створана праграма «TV-піца», у якой Цэкала і Міляўская выступалі ў якасці вядучых. З канца 1995 года Міляўская і Цэкала сталі вядучымі ТБ-праграмы «Ранішняя пошта» («ОРТ»), з 1997 года вялі праграму «Добрай раніцы, краіна!» («РТР»). Больш за дзесяць гадоў Лаліта выступала разам з мужам Аляксандрам Цэкала. Аднак «непрымірымыя супярэчнасці» прывялі ў выніку да разводу. На заходзе шлюбу з Цэкала ў 1998 годзе Лаліта нарадзіла дачку Еву.

 2000—2009: «Лаліта. Без комплексаў» 
Вясной 2000 года Лаліта пачала займацца сольнай кар’ерай і выпусціла песню «Кветачкі». У студзені 2001 года выйшаў аднайменны альбом, які быў прададзены накладам у 50.000 асобнікаў. Праз два з паловай гады ў Лаліты выйшаў другі альбом і праграма «Шоў разведзенай жанчыны»(«РТР»). Па продажах дыск перавысіў 300.000 асобнікаў.

З 4 кастрычніка 2002 года іграла Матрону «Маму» Мортан у мюзікле «Чыкага» на сцэне тэатра эстрады. У снежні 2002 года знялася ў фотасесіі для часопіса «Плэйбой» (галерэя прысвечана мюзіклу «Чыкага»).

У сакавіку 2003 года дала першы вялікі сольны канцэрт — «Шоу разведзенай жанчыны» ў ГЦКЗ «Расія» у Маскве.

У 2005—2007 гадах вяла тэлевізійную праграму «Лаліта. Без комплексаў» на «Першым канале». Таксама ў 2005 годзе выйшаў і трэці дыск спявачкі «фармат», які разышоўся накладам у 700 000 асобнікаў.

У верасні 2008 года стала вядучай працягу тэлепраекта «Суперстар-2008» на тэлеканале «НТВ».

У 2007 годзе Лаліта выпусціла альбомы «Нефармат» і «Арыентацыя поўнач», а таксама сінгл «Аказалася, Вы мая слабасць».

У 2008 годзе выйшаў альбом Лаліты «Фетыш». Цэнзура не прапусціла дыск з-за эратычнай фотасесіі, зробленай спецыяльна для альбома. З прычыны накладзеных абмежаванняў, Лаліта выпусціла спецыяльнае выданне дыска, куды ўвайшлі дванаццаць песень, сярод якіх трэк «Бывай, зброя!», напісаны Аленай Кіпер.

У 2009 годзе на тэлеканале «НТБ» трансляваўся сольны канцэрт Лаліты ў Маскоўскім Крамлі «Адна вялікая доўгая песня пра…».

 З 2010: «Анатомія» і «Ранеўская» 
справа|міні|267x267пкс|Лаліта на фестывалі «Спякота». Бак, 2017 год.
У 2009 годзе спявачка выпусціла зборнік хітоў «запалае», які ўключае новы сінгл «Спыніце зямлю». У 2011 годзе стала членам журы «Фактар А» — рускай версіі брытанскага праекта The X Factor.

У лютым 2012 года ў эфіры тэлеканала НТБ прайшоў бенефіс «Спадарыня прэзідэнт». Лаліта паўстала ў ролі кандыдата ў прэзідэнты краіны. У тым жа годзе спявачка стала вядучай папулярнай тэлепраграмы «Суботні вечар» на тэлеканале «Расія-1» разам з Мікалаем Баскавым і Андрэем Данілкам (Верка Сярдзючка).

Па версіі Forbes, у 2013 годзе Лаліта ўвайшла ў дваццатку самых багатых расійскіх музыкаў. У сакавіку 2014 года адбылася прэм’ера кліпа на песню «Анатомія» (г. Цітоў — Н.Касімцава). У жніўні 2014 года адбылася прэм’ера кліпа на песню «на скотч» (Я. Бардачэнка — А. Бяляеў). 17 лістапада 2014 года Лаліта Міляўская выпусціла альбом «Анатомія».

У сакавіку 2016 года Лаліта выпусціла песню «На „Тытаніку“» (А. Фралоў), а ў канцы года — песню «Цуд цудоўны» (М. Кувалдзін). Абедзве песні ўвайшлі ў восьмы студыйны альбом спявачкі «Ранеўская», рэліз якога адбыўся 18 мая 2018 года.

23 красавіка 2017 года, пасля перасячэння мяжы Украіны, была знята з цягніка Масква — Кіеў у Канатопе памежнікамі ў сувязі з забаронай Службай бяспекі Украіны ўезду на тэрыторыю Украіны тэрмінам на тры гады пасля выступу ў Керчы ў 2015 годзе. Па словах Лаліты, яна ехала наведаць сваю хворую дачку.

17 красавіка 2020 года Лаліта выпусціла песню «Дзяўчынкі балерыны», падораную ёй Анітай Цой. У тым жа годзе стала вядучай шоу «Суперстар! Вяртанне» на тэлеканале НТБ.

24 лютага 2021 года Лаліта ў ролі Агаф’і Купердзягінай дэбютавала на тэатральнай сцэне ў спектаклі Юрыя Грымава «Жаніцьба», прэм’ерны паказ прайшоў у тэатры «Мадэрн».

У лютым 2023 года з’явілася ў фінальным постэры серыяла Фёдара Бандарчука і Валерыя Тадароўскага «Актрыса». Лаліта выканала адну з галоўных роляў — ролю дырэктара тэатра, у якім разгортваюцца падзеі.

 Дзейнасць па-за сцэнай 
У чэрвені 2017 года Лаліта Міляўская сумесна з брэндам Frija выпусціла ўласную калекцыю жаночых сумак пад назвай «Я сябе зрабіла сама». Цэнавай дыяпазон брэнда разлічаны на жанчын з сярэднім дастаткам.

Твар ювелірнага брэнда SOKOLOV.

 Сям’я 
 Першы муж (1984—1987http://www.peoples.ru/art/music/pop/lolita/interview5.html) — Аляксандр Бяляеў, акцёр, аднакурснік Лаліты.

 Другі муж (1987) — Віталь Міляўскі. Па словах Лаліты, шлюб быў фіктыўны.

 Трэці муж (1988http://www.peoples.ru/art/music/pop/lolita/interview5.html—2000) — Аляксандр Цэкала (нар. 22 сакавіка 1961), шоўмэн, шлюб быў афіцыйна зарэгістраваны на заходзе дзейнасці артыстаў у складзе Кабарэ-дуэта «Акадэмія» ў 1998 годзе з мэтай аформіць на Цэкала дачку Лаліты Еву, зачатую ад іншага мужчыны, рассталіся ў 2000 годзе. Іх сямейныя адносіны доўжыліся 12 гадоў.

Пасля растання з Аляксандрам Цэкалам некалькі гадоў складалася ў блізкіх адносінах з бізнэсмэнам Арнольдам Співакоўскім. Пасля таго як раман скончыўся, бізнэсмэн і спявачка засталіся сябрамі.

Дачка — Ева Цэкала (нар. 3 лістапада 1998http://www.peoples.ru/art/music/pop/lolita/interview5.html).

 Чацвёрты муж (2004—2009) — Аляксандр Зарубін (нар. 6 мая 1968), бізнесмен.

 Пяты муж (2010—2020) — Дзмітрый Іваноў (нар. 18 студзеня 1975), тэнісіст, фітнес-трэнер, трэнер па гульні ў сквош.

 Погляды 
Лаліта Міляўская крытычна ацэньвае ўнутраную палітыку Расеі. У прыватнасці нязменнасць улады, прыняцце рэпрэсіўных законаў, вялікі ўзровень карупцыі і галечу ў рэгіёнах. Пры гэтым яна з павагай адклікаецца асабіста пра прэзідэнта краіны Уладзіміра Пуціна.

Выканаўца прымала ўдзел у перадвыбарных агітацыйных кампаніях Барыса Ельцына (1996), Віктара Януковіча (2004), Аляксандра Лукашэнку (2006).

У 2013 годзе негатыўна ацаніла перспектыву еўраінтэграцыі Украіны, аддаўшы перавагу саюзу з Расіяй. Выказвалася ў падтрымку далучэння Крыма да Расіі, адзначыўшы, што не бачыць у сітуацыі ціску з боку РФ і асуджае антырасійскія санкцыі ЕС. У інтэрв’ю радыё «Гаворыць Масква» летам 2014 года назвала Уладзіміра Пуціна «геній», а Барака Абаму — "ідыётам "і"дэбілам". Крытычна адклікалася аб Аляксей Навальны і дзейнасці расійскай апазіцыі ў цэлым. НАПЯРЭДАДНІ прэзідэнцкіх выбараў 2018 года заявіла пра гатоўнасць прагаласаваць за Ксенію Сабчак. Актыўна выступала супраць абавязковых адлічэнняў уладальнікаў жылых памяшканняў на капітальны рамонт, якія назвала афёрай.

Лаліта неаднаразова выступала ў падтрымку ЛГБТ-супольнасці: давала канцэрты ў гей-клубах, выказвалася супраць гамафобіі, прымала ўдзел у тэлевізійных праграмах і прэс-канферэнцыях, прысвечаных гэтым праблемам. У 2013 годзе ў відэароліку з серыі «самы час сказаць!» у рамках «тыдня супраць гамафобіі» яна асудзіла прыняцце закон пра забарону прапаганды гомасэксуалізму, паказала на небяспеку росту нацыяналістычных настрояў і заклікала гетэрасексуалаў і прадстаўнікоў ЛГБТ аб’яднацца супраць фашызму. Пазней, асабіста пазнаёміўшыся з ініцыятарам законапраектаў Аленай Мізулінай, спявачка заявіла, што стала лепш разумець прычыны іх прыняцця, згадаўшы магчымасць з’яўлення гомасексуальных персанажаў у дзіцячых казках і «прапаганду педафіліі». Міляўская станоўча ацаніла працу сенатара, у прыватнасці, у пытанні барацьбы з дэструктыўнымі сектамі. У 2017 годзе, адказваючы на пытанні слухачоў радыё «Эхо Москвы», артыстка назвала інфармацыю аб дыскрымінацыі ЛГБТ у Расіі «моцна перабольшанай», адзначыўшы, што ніхто з яе знаёмых геяў не падвяргаецца пераследам і не пярэчыць супраць прынятых законаў, а таксама заклікала не правакаваць грамадства публічнымі акцыямі супраць гамафобіі і раскрытыкавала сітуацыю ў краінах Еўропы, дзе дзеля талерантнасці «калечаць псіхіку» дзяцей. Акрамя гэтага, Міляўская заявіла пра негатыўнае стаўленне да ўладаў, сродкаў масавай інфармацыі і дзяржаўнай палітыкі Украіны.

У жніўні 2020 года рэзка асудзіла гвалт падчас масавых акцый пратэсту ў Мінску і заклікала стварыць трыбунал для суда над Аляксандрам Лукашэнкам.

У лютым 2022 пасля ўварвання Расіі на Украіну выказала занепакоенасць аб сваёй сям’і ў КіевеСамое страшное утро в жизни. У красавіку 2022 пажадала, каб «перасталі страляць, разабраліся з нацыстамі, а ў краіне ўсталяваўся мір». 11 сакавіка 2022 года стала вядома, што маці Лаліты Ала Дзмітрыеўна і дачка Ева паспяхова былі эвакуіраваны з Кіева.

7 студзеня 2023 года прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі падпісаў указ аб унясенні шэрагу дзеячаў эстрады ў «Чорны спіс»: з імі спыняліся фінансавыя аперацыі на Украіне, ануляваліся ліцэнзіі, забараняліся перадача аўтарскіх правоў і блакаваліся актывы тэрмінам на 10 гадоў. У гэтым спісе апынулася і Міляўская.

 Дыскаграфія 

 Студыйныя альбомы
 2000 — «Кветачкі»
 2003 — «Шоў разведзенай жанчыны»
 2005 — «Фармат»
 2007 — «Нефармат»
 2007 — «Арыентацыя Поўнач»
 2008 — «Фетыш»
 2014 — «Анатомія»
 2018 — «Ранеўская»

 Фільмаграфія 

 Рэкламныя ролікі 
 Касметыка «Чорны жэмчуг» (2007)
 Пральны парашок «Bimax»
 Рэкламныя ролікі інвестыцыйнай кампаніі «Хапёр-Інвест».
 Рэклама «Sunlight»

 Грамадскія ўзнагароды і прэміі 
 1992 — «хіт-Парад Астанкіна» за песню «Тома» (дуэт з А. Цэкалам).
 1993 — «Песня года» за песню «Ой-Ой-Ой»(дуэт з А. Цэкалам).
 1994 — «Песня года» за песню «Кветкі» (в. Кумпяк).
 1995 — «Песня года» за песню «Догі» (А. Цэкала-Л. Міляўская).
 1996 — «Песня года» за песню «Зараза» (дуэт з А. Цэкалам).
 1996 — «Залаты грамафон» за песню «Зараза» (дуэт з А. Цэкалам).
 1997 — «Песня года» за песню «Я пакрыўдзілася» (і. Карнялюк — Р. Лісіца).
 1997 — «Залаты грамафон» за песню «Я пакрыўдзілася» (і. Карнялюк — Р. Лісіца).
 1998 — «Песня года» за песню «Ту-Ту-Ту» (с. Рускіх) (дуэт з А. Цэкалам).
 1998 — «Залаты грамафон» за песню «Ту-ту-ту» (с. Рускіх) (дуэт з А. Цэкалам).
 1999 — «Песня года» за песню «Маленькі» (А. Ружыцкі).
 1999 — прэмія «Авацыя» у намінацыі «VIP», як самай рознабаковай спявачцы, акторцы, рэжысёру, вядучай і тэлевядучай.
 2000 — «Песня года» за песню «Кветачкі» (А. Ружыцкі).
 2001 — «Песня года» за песню «Адвалі» (М. Арол).
 2002 — «Песня года» за песню «Музыка цела» (Л. Квінт — Л. Варапаева).
 2003 — «Песня года» за песню «Самотны» (І. Нікалаеў) (дуэт з і. Нікалаевым).
 2004 — «Песня года» за песню «Прысуджаная да кахання» (В. Лоткін — Л. Фаміна).
 2005 — «Песня года» за песню «Пашлю яго на…» (В. Смірнова).
 2005 — «Залаты грамафон» за песню «Пашлю яго на…» (В. Смірнова).
 2007 — нацыянальная тэлевізійная прэмія «ТЭФІ» у намінацыі «Вядучы ток-шоу» за ток-шоу «Лаліта. Без комплексаў» на Першым канале (выпуск «Выпрабаванне вайной — нараджэнне або гібель пачуццяў?»).
 2008 — «Песня года» за песню «Арыентацыя поўнач». (Алена Кіпер — Ю. Асіна-Фрыдман).
 2008 — «Залаты грамафон» за песню «Арыентацыя поўнач». (Алена Кіпер — Ю. Асіна-Фрыдман).
 2009 — «Песня года» за песню «Раскажы, як трэба…» (К Легастаеў).
 2011 — «Песня года» за песню «Гадзіннік» (М. Фадзееў).
 2013 — спецыяльная ўзнагарода «Гукавой дарожкі» як «сумленне года».
 2013 — «Залаты грамафон» за песню «Я» (Ю. Юрчанка).
 2013 — «Песня года» за песню «Я» (Ю. Юрчанка).
 2015 — «Шансон Года» за песню «Шпілька-абцасік».
 2016 — рэальная прэмія MusicBox у намінацыі «Спявачка года. Gold».
 2016 — «Залаты грамафон» за песню «Тэрыторыя сэрца».
 2016 — прэмія новага радыё «Вышэйшая ліга» за песню «На Тытаніку»
 2017 — «Шансон Года» за песню «На Тытаніку».
 2018 — прэмія новага радыё «Вышэйшая ліга» за песню «Ранеўская».
 2019 — прэмія Муз-ТБ 2019 — спецыяльная ўзнагарода за ўклад у развіццё папулярнай музыкі
 2022 — прэмія «Спякота Music Awards» — «Артыст года».

 Крыніцы 

 Спасылкі 

 Неафіцыйны сайт Лаліты Міляўскай // lolitaclub.moy.su
 Лолита Милявская в программе «Какого чёрта» на радио «Эхо Москвы». Официальный сайт радиостанции «Эхо Москвы» // echo.msk.ru (14 апреля 2009 года)
 Лолита Милявская в программе «Телохранитель» на радио «Эхо Москвы». Официальный сайт радиостанции «Эхо Москвы» // echo.msk.ru (5 октября 2008 года)
 Наталья Николайчик. Лолита Милявская: «Я ведь ночью ещё и храплю!». — Она не верила в любовь. Только в секс. Балансировала на грани фола. Сейчас Лолита другая… // 7days.ru (25 октября 2011 года)
 Лолита Милявская и Григорий Лепс спели в переходе метро. // strana.fm (26 августа 2016 года)
 110 фото певицы Лолиты Милявской, фото её мужа Дмитрия Иванова и дочери Евы. // infodays.ru

Катэгорыя:Поп-вакалісты Расіі
Катэгорыя:Выпускнікі МДІК
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі ТЭФІ
Катэгорыя:Кантральта
Катэгорыя:Рэжысёры XXI стагоддзя
Катэгорыя:Рэжысёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Рэжысёры Расіі
Катэгорыя:Тэлевядучыя XXI стагоддзя
Катэгорыя:Тэлевядучыя XX стагоддзя
Катэгорыя:Тэлевядучыя НТБ
Катэгорыя:Тэлевядучыя Першага канала
Катэгорыя:Тэлевядучыя Расіі
Катэгорыя:Актрысы XXI стагоддзя
Катэгорыя:Актрысы XX стагоддзя
Катэгорыя:Актрысы Расіі
Катэгорыя:Актрысы СССР
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі XX стагоддзя
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Расіі
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі СССР
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі