Гун (тытул)

Гун (, піньінь: gōng) — адзін з самых старажытных , які з’явіўся яшчэ ў часы  імператара . Існаваў да апошняй манархічнай дынастыі Цын. Прыблізна адпавядае еўрапейскаму тытулу «герцаг» (вялікі князь).

Падчас дынастыі Чжоу быў вышэйшым рангам шляхетнасці з пяці: гун, хоу, бо, цзы, нань.

Згодна з «» саноўнікам у рангу гун пры дынастыі Чжоу адводзілася зямлі па сто лі з кожнага з чатырох бакоў. Тытулам гуна звычайна дараваў імператар, аднак у часы дынастыі Хань у адміністрацыйным апараце меліся тры прыдворныя пасады, заступіўшы на любую з якіх, чалавек адразу атрымліваў тытул гуна. Пры ранняй Хань гэтымі чыноўнікамі былі да-сы-ма (ваенны міністр), да-сы-ту (міністр адукацыі) і да-сы-кун (наглядчык дзяржаўных вод і зямель). Пры Позняй Хань — тай-вэй (галоўнакамандуючы арміяй), да-сы-ту і да-сы-кун.

У мінскі і цынскі час кіраўнік роду Канфуцыя у кожным пакаленні насіў тытул  (衍圣公), і з’яўляўся феадальным кіраўніком .

 Гл. таксама 

 Кітайская арыстакратыя
 Касяку (公爵) — тытул , вытворны ад гун

 Спасылкі 

 Чжоу. Историческая справка Архивная копия от 18 августа 2012 на Wayback Machine

Катэгорыя:Тытулы Кітая