Барыс Анатольевіч Васіленка

Барыс Анатольевіч Васіленка (нар. 14 верасня 1940 Растоў-на-Доне, СССР — пам. 2017 Івана-Франкоўск) — савецкі і ўкраінскі гісторык, археолаг. Вядучы спецыяліст па антычнай археалогіі і грэчаскай кераміцы Паўночнага Прычарнамор’я.

 Біяграфія 
Нарадзіўся 18 верасня 1940 г. у г. Растове-на-Доне, Савецкі Саюз. У школьныя гады захапіўся археалогіяй, на выбар прафесіі паўплывалі інтарэсы сям’і. У 1965 годзе скончыў гістарычны факультэт Кіеўскага ўніверсітэта імя Тараса Шаўчэнкі.

Падчас вучобы з 1960 па 1962 гады працаваў у аддзеле археалогіі Ялцінскага краязнаўчага музея. З 1965 года — старшы навуковы супрацоўнік Бахчысарайскага гісторыка-археалагічнага музея. Адначасова паступіў у аспірантуру Адэскага ўніверсітэта імя Іллі Мечнікава. Навуковым кіраўніком работы стаў доктар гістарычных навук, прафесар Пётр Іосіпавіч Карышкоўскі.

У 1972 г. у Інстытуце археалогіі АН СССР у Маскве паспяхова абараніў кандыдацкую дысертацыю па навуковай тэме «Керамічныя пломбы з паселішчаў на ўзбярэжжы Днястроўскага лімана як крыніца для вывучэння гандлю адносіны Паўночна-Заходняга Прычарнамор’я з грэчаскім светам. (V—III стст. да н.э.)».

Дзякуючы веданню грэчаскай мовы ён даследаваў невядомыя керамічныя знакі грэчаскіх паселішчаў і іх уплыў на паўночна-заходнюю частку басейна Чорнага мора.

У 1968 годзе пачаў працаваць на кафедры ўсеагульнай гісторыі Карпацкага ўніверсітэта. З 1977 г. — дацэнт кафедры ўсеагульнай гісторыі. Разам са студэнтамі ў 1970-я гады ён стварыў археалагічны музей, які існуе і сёння.

З 1985 па 1989 год — навуковы супрацоўнік Івана-Франкоўскага краязнаўчага музея. З 1989 г. — кіраўнік Днястроўскай выратавальнай археалагічнай экспедыцыі Інстытута археалогіі НАН Украіны. У 1980—1990-я гады разам з Багданам Таменчуком і Ігарам Кочкіным праводзіў даследаванні на Калушчыне, дзе працягвалі археалагічныя работы, якія праводзіў Яраслаў Пастарнак. За перыяд з 1987 па 1988 гг. Таменчук і Васіленка выявілі больш за 1500 помнікаў археалогіі.

У навуковым даробку Барыса Анатольевіча вывучэнне больш за 230 помнікаў культур і выяўленне 150 помнікаў трыпальскай культуры. Падрыхтаваў археалагічную справу «Збор помнікаў гісторыі і культуры Украіны». З 2000 года на пенсіі.

Аўтар шэрагу артыкулаў, прысвечаных антычнай і першабытнай археалогіі. У прыватнасці, прысвечаны Букіўне V, Вікторыі I, XV, Марківцы I. Памёр у 2017 г. у Івана-Франкоўску.

 Асабістае жыццё 
Жонка Святлана Пятроўна Васіленка, у шлюбе нарадзіла двух дзяцей — Алега і Аляксандра. Ведаў лацінскую і грэчаскую мовы.

 Крыніцы 

Катэгорыя:Гісторыкі Украіны
Катэгорыя:Археолагі Украіны
Катэгорыя:Выпускнікі гістарычнага факультэта Кіеўскага ўніверсітэта