Ураўненне Бернулі

Ураўненне Бернулі — ураўненне, што звязвае скорасць і ціск у патоку несціскальнай ідэальнай вадкасці пры ўстойлівым цячэнні. Выражае закон захавання энергіі для адзінкі аб’ёму рухомай вадкасці.

Мае выгляд:

Тут
  — шчыльнасць вадкасці;
  — скорасць патока;
  — вышыня;
  — ціск;
  — паскарэнне свабоднага падзення.

Выведзена Д. Бернулі ў 1738 годзе. Абагульненае ўраўненне Бернулі выкарыстоўваецца ў гідраўліцы пры разліках цячэння вадкасцяў і газаў у трубаправодах; у машынабудаванні — пры разліках кампрэсараў, турбін і інш.

 Літаратура 


Катэгорыя:Фізічныя законы
Катэгорыя:З’явіліся ў 1738 годзе