Евангелле Барберыні

Евангелле Барберыні — гэта ілюстраванае  рукапіснае Евангелле (Рым, Ватыкан, Апостальская бібліятэка, інвентарны нумар Barberini Lat. 570, таксама вядомае як Евангелле Вігбальда), меркавана адносіцца да канца VIII стагоддзяCultural Interplay in the Eighth Century: The Trier Gospels and the Making of a Scriptorium at Echternach by Nancy Netzer (Cambridge University Press, 1994).

Евангелле належыць да групы рукапісаў з Паўднёвай Англіі вядомай як «Тыберыйская група»Brown, у якую таксама ўваходзяць Стакгольмскі Залаты Кодэкс, Веспасіянаўскі Псалтыр, , Беда Тыберыя і Наннамінстэрская кніга.

 Гісторыя 
Пасля таго, як гэта раскошнае Евангелле было паказана свету пасля пераезду ў Ватыканскую бібліятэку ў 1902 годзе, акадэмічная супольнасць у асноўным ігнаравала яго, пакуль у 2004 годзе яно не стала прадметам доктарскай дысертацыі. Ранейшыя запісы ўключаюць некалькі кароткіх параўнанняў яго іканаграфіі з іканаграфіямі яго сучаснікаў і безвыніковыя дэбаты адносна месца яго вытворчасці. Былі таксама здагадкі пра калафон, просьбу да чытача маліцца за аднаго  і яго ролю ў забеспячэнні сувязі з канкрэтным гістарычным кантэкстам. Невядома, ці з’яўляецца ён тым самым чалавекам, што і Вігбальд, аўтар «Quaestiones in Octateuchum».

 Ілюмінацыя 
Евангелле Барберыні змяшчае адну ілюмінаваную табліцу з , чатыры  і пятнаццаць упрыгожаных ініцыялаў. Кніга прытрымліваецца даволі стандартнага фармату, у якім кожная асобная кніга Евангелля пачынаецца  і вялікім упрыгожаным ініцыялам, або , у пачатку тэксту. Яшчэ адзін вялікі ўпрыгожаны ініцыял, які часта называюць «манаграмай Хрыста», падкрэслівае пачатак апавядання Мацвея пра ; іншыя ініцыялы ўстаўлены аналагічным чынам у ключавыя месцы ў іншых тэкстах Евангелля.

Ключом да разумення паходжання Евангелляў Барберыні з’яўляецца дзіўны кантраст паміж двума вельмі рознымі традыцыямі і стылямі жывапісу. З аднаго боку, гэта старанна прадуманыя і мудрагеліста аздобленыя ініцыялы, якія можна чакаць у астраўных рукапісах гэтага перыяду. Тэхнічнае майстэрства гэтых упрыгожванняў знаходзіцца , што і ў больш вядомых рукапісах, такіх як Келская кніга або . З іншага боку, у афармленні гэтага Евангелля выкарыстана шмат элементаў, якія, імаверна, тут не зусім дарэчныя, таму што яны больш нагадваюць матывы, якія сустракаюцца ў неастраўным або кантынентальным мастацтве, альбо таму, што яны занадта раннія і прадвяшчаюць тэндэнцыі больш позняга, нават .

 Крыніцы 

Катэгорыя:Будынкі і калекцыі роду Барберыні
Катэгорыя:Кнігі ў Ватыканскай бібліятэцы
Катэгорыя:Ілюмінаваныя Евангеллі
Катэгорыя:Гіберна-саксонскія рукапісы
Катэгорыя:Рукапісы VIII стагоддзя