Ганна Васільеўна Баран

Ганна Васільеўна Арсеныч-Баран (; , Ныжні Бэрэзіў, Косіўскі раён, Івана-Франкоўская вобласць — , Чарнігаў) — украінская пісьменніца.

 Біяграфія 
Нарадзілася 26 чэрвеня 1970 года ў в. Ныжні Бэрэзіў Косіўскага раёна Івана-Франкоўскай вобласці.

Скончыла філалагічны факультэт Івана-Франкоўскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя В. Стэфаныка.

З 1998 года жыла ў Чарнігаве.

Загадчык кафедры філалагічных дысцыплін і методыкі іх выкладання Чарнігаўскага абласнога інстытута паслядыпломнай педагагічнай адукацыі імя К. Д. Ушынскага, кандыдат філалагічных навук, дацэнт.

З 2011 года — намеснік старшыні, з 2016Спілку письменників Чернігівщини очолила Ганна Арсенич-Баран (Фото) па 2021 гады — старшыня Чарнігаўскай абласной арганізацыі Нацыянальнага саюза пісьменнікаў Украіны.

Памерла 1 красавіка 2021 года ў Чарнігаве пасля перанесеных ускладненняў COVID-19У Чернігові померла письменниця Ганна Арсенич-Баран.

 Творчасць 
З’яўляецца аўтарам зборнікаў паэзіі «Ручнік на каліне» (1997), «Музыка чаромхі» (1998), «Квітнеючы глог» (2001), «Дрыжаць гіяцынты» (2003), «Абнадзею вясной» (2005), «Чаруе буйная вясна» (2018); кнігі прозы «Пад райскімі яблычкамі» (2001), «У панядзелак усё будзе па-іншаму» (2003), «Як узыдзе месяц» (2005), «Салодкія словы» (2010), «Хіба бывае шмат кахання?» (2019); раманаў «Цiхая вулiца вячэрняга горада» (2005), «Радуйся, Нявеста неневядомая!» (2018), «Муська» (2018); анталогіи ўкраінскай хрысціянскай вершаванай малітвы «Малітва неба ўзнімае ўгору» (2011); больш за ста дапаможнікаў па ўкраінскай мове і літаратуры, некалькіх слоўнікаў. Зрабіла агульнае рэдагаванне навучальнай хрэстаматыі «Літаратура роднага краю. Чарнігаўшчына», якая выйшла ў 2021 годзе.

 Сям’я 
З мужам, настаяцелем Пятніцкай царквы а. Міронам мела сына Івана.

Катэгорыя:Пісьменнікі Украіны
Катэгорыя:Члены Нацыянальнага саюза пісьменнікаў Украіны
Катэгорыя:Памерлі ад каранавіруснай інфекцыі COVID-19