Супрацьтанкавая стрэльба

Супрацьтанкавая стрэльба (процітанкавая стрэльба, anti-tank rifle) - агнястрэльная ручная зброя з вялікай дульнай энергіяй кулі прызначаная для прабіцця брані баявых браніраваных машын, часцей за ўсё танкаў, бронетранспарцёраў і баявых машын пяхоты. Тэрмін звычайна выкарыстоўваецца для зброі, якую можа насіць і выкарыстоўваць адным чалавекам, але часам выкарыстоўваецца і для больш буйной зброі (напрыклад нямецкая 2,8 cm schwere Panzerbüchse 41 фармальна класіфікаваліся як цяжкая супрацьтанкавая стрэльба, але з-за адносна вялікай вагі і канструкцыі фактычна ўяўляла сабой малакаліберную супрацьтанкавую гармату).

Карыснасць вінтовак гэтага тыпу праглядваецца ад моманту з'яўлення танкаў (Першая сусветная вайна) да Карэйскай вайны. У той час як браня сярэдніх і цяжкіх танкаў стала занадта тоўстай, каб яе прабівалі цвёрдыя снарады з вінтовак, якія мог несці адзін салдат, супрацьтанкавыя стрэльбы працягвалі выкарыстоўвацца супраць іншых «мяккіх» мэтаў з бранёй да 30 мм, хоць безадкатныя вінтоўкі і рэактыўныя гранаты, такія як як і базука, таксама былі ўведзеныя для блізкай абароны пяхоты ад танкаў.

Часцей за ўсё, такая зброя мае калібр больш, чым у звычайнай стралковай зброі (у СТРД - 14,5 мм) і даўжэйшы ствол.