Уладзімір Баніфатавіч Антановіч

Уладзімір Баніфатавіч Антановіч (, паводле іншых звестак 1830, с. Махноўцы, Бярдзічаўскі павет, Кіеўская губерня — ) — украінскі гісторык, археолаг, этнограф, археограф; адзін з заснавальнікаў украінскай нацыянальнай гістарыяграфіі. Член-карэспандэнт Расійскай АН (1901). Дацэнт (1870), прафесар (1878) Кіеўскага ўніверсітэта.

 Біяграфія 
Скончыў у 1855 годзе медыцынскі факультэт Кіеўскага ўніверсітэта, кароткі час працаваў урачом у Кіеўскай губерні. У 1860 годзе скончыў гісторыка-філалагічны факультэт Кіеўскага ўніверсітэта. Пад уплывам прафесара М. А. Максімовіча і М. Дз. Іванішава прысвяціў сябе навукова-выдавецкай дзейнасці ў Кіеўскім цэнтральным архіве і Кіеўскай археаграфічнай камісіі. У 1863—1880 гадах галоўны рэдактар Часовай камісіі для разбору старажытных актаў у Кіеве. Доктарская дысертацыя — «Нарыс па гісторыі Вялікага княства Літоўскага да смерці Альгерда» (1878).

З 1870 года дацэнт, з 1878 года прафесар, з 1880 года дэкан гісторыка-філалагічнага факультэта Кіеўскага ўніверсітэта. Кіраўнік Гістарычнага таварыства Нестара-летапісца (з 1881).

 Навуковая дзейнасць 
На падставе пераважна ім самім выяўленых матэрыялаў напісаў шэраг навуковых даследаванняў, якія вылучаліся навізной фактычнага матэрыялу, самастойнасцю агульнай навуковай пабудовы: «Нарыс адносін польскай дзяржавы да праваслаўя і праваслаўнай царквы» («Очерк отношений польского государства к православию и православной церкви», Кіеў, 1866, 2 выд. Вільня, 1867), «Нарыс гісторыі Вялікага княства Літоўскага да сярэдзіны XV ст.» («Очерк истории Великого княжества Литовского до половины XV столетия», вып. 1, Кіеў, 1878) і інш.

Працы па гісторыі Украіны, Беларусі і Літвы пазней склалі зборнікі «Манаграфіі па гісторыі Заходняй і Паўднёва-заходняй Расіі» («Монографии по истории Западной и Юго-западной России», т. 1, Кіеў, 1885). Кіраваў выданнем «Архіў Паўднёва-Заходняй Расіі», выдаў некалькі тамоў з уступнымі манаграфіямі, якія выходзілі таксама асобнымі выданнямі: «Пра паходжанне шляхецкіх родаў у Паўднёва-Заходняй Расіі» («О происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России», Кіеў, 1867), «Нарыс становішча праваслаўнай царквы ў Паўднёва-Заходняй Расіі паводле актаў (1650—1798)» («Очерк состояния православной церкви в Юго-Западной России по актам (1650—1798)», Кіеў, 1871) і інш.

Пад рэдакцыяй A. і К. Казлоўскага выдадзены «Граматы вялікіх князёў Літоўскіх з 1390 па 1569 год» («Грамоты великих князей Литовских с 1390 по 1569 год», Кіеў, 1868). Апублікаваў шэраг мемуарных і эпісталярных крыніц: «Дыярыуш» Ф. Еўлашоўскага (1866), запіскі Міхалона Літвіна «Пра норавы татар, літвінаў і маскавітаў» (1890).

 Літаратура 

 Памяти члена-учредителя Исторического общества Нестора-летописца заслуженного ординарного профессора Владимира Бонифатьевича Антоновича (8 марта 1908 г.): С6. речей. Киев, 1909;
 Сын Украіны: Володимир Боніфатійович Антонович. Т. 1—3. Киів, 1997;
 Ульяновський В., Короткий В. Володимир Антонович: образ на тлі епохи. Киів, 1997 (змешчана бібліяграфія прац А.);
 Михальченко С. И. Киевская школа в российской историография (В. Б. Антонович, М. В. Довнар-Запольский и их ученики). М.; Брянск, 1997.

 Спасылкі 



Катэгорыя:Стацкія саветнікі
Катэгорыя:Гісторыкі Украіны
Катэгорыя:Гісторыкі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Археолагі Украіны
Катэгорыя:Археолагі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Пахаваныя на Байкавых могілках
Катэгорыя:Члены Трайніцкага саюза
Катэгорыя:Члены Кіеўскага таварыства старажытнасцяў і мастацтваў
Катэгорыя:Члены Кіеўскага таварыства летапісца Нестара
Катэгорыя:Украінафільства
Катэгорыя:Члены Таўрычаскай навуковай архіўнай камісіі