Бластамікоз

Бластамікоз — хранічны, некантагіёзны мікоз, які пашкоджвае скуру, лёгкія і іншыя ўнутраныя органы чалавека і некаторых жывёл (сабак, радзей каней). Распаўсюджаны ў ЗША, Канадзе, адзінкавыя выпадкі зарэгістраваны ў іншых краінах. Захворванне і ўзбуджальнік упершыню апісаны  і  у 1896 - 1898 гадах.Бластомикозы / Ариевич A. M., Хмельницкий О. К. // Большая медицинская энциклопедия : в 30 т. / гл. ред. Б. В. Петровский. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1976. — Т. 3 : Беклемишев — Валидол. — 584 с. : ил.

Адрозніваюць бластамікоз: 
 паўночна-амерыканскі (хвароба Гілкрыста)
 еўрапейскі ()
 паўднёваамерыканскі ()
 келоідны (хвароба Лабо).

Узбуджальнік бластамікоза — дражджавыя і дрожджападобныя паразітычныя грыбкі ( і інш.), якія размнажаюцца пачкаваннем. Заражэнне адбываецца пры ўдыханні спораў грыбка з пылам.

Першасны ачаг лакалізуецца ў лёгкіх, потым пашкоджваецца скура. Пры лакалізавальных пашкоджаннях прагноз спрыяльны, пры пашкоджаннях унутраных органаў — высокая смяротнасць.

 Літаратура 


Катэгорыя:Грыбковыя захворванні