Імшал Леафрыка

Імшал Леафрыка — ілюмінаваны рукапіс, а не строга звычайны імшал X і XI стагоддзяў; цяпер знаходзіцца ў Бадліянскай бібліятэцы Оксфардскага ўніверсітэта, дзе ён каталагізаваны як MS Bodl. 579.

 Вытокі і гісторыя 
Стварэнне рукапісу адносіцца прыкладна да 900 года нашай эры, калі ў Латарынгіі быў створаны . Англасаксонскія часткі былі дададзены ў рукапіс на працягу X і XI стагоддзяў, у тым ліку каляндар царкоўных святаў, а таксама іншая інфармацыя аб цэлебрацыі імшы і некаторыя юрыдычныя запісы на стараанглійскай мове. Апошняе з гэтых дапаўненняў адносіцца да епіскапату , які быў  Эксетэра з 1050 па 1072 годPfaff «Liturgical Books» Blackwell Encyclopaedia of Anglo-Saxon England pp. 290—291.

Імшал атрымаў сваю назву ад прысвячэння на першым  (f), якім Леафрык перадаў кнігу свайму сабору. Гэта напісана  XI стагоддзя, які, як было ідэнтыфікавана, паходзіць з Deshman «Leofric Missal» Anglo-Saxon England pp. 145—146.

 Змест 
Імшал складаецца з трох асноўных раздзелаў. Першы, названы «A» адным з рэдактараў рукапісу Ф. Э. Уорэнам, з’яўляецца сакраментарыем, створаны, верагодна, у апошняй палове IX стагоддзя. Ён утрымлівае вялікі ініцыял (f 154  (v)) з галовамі чалавека і жывёл і спляценнем, які, як мяркуецца, быў дададзены ў Англіі ў першай палове X стагоддзяDeshman «Leofric Missal» Anglo-Saxon England pp. 147—148.

Уорэн назваў другі раздзел «B» і ідэнтыфікаваў яго як 21 ліст з матэрыялам, звязаным з календаром, іншым матэрыялам, звязаным з , і чатырма старонкамі ілюстрацый з абодвух бакоў лістоў 49 і 50Deshman «Leofric Missal» Anglo-Saxon England pp. 145—146. Гэтыя ілюстрацыі, якія займаюць поўную старонку і ў асноўным створаны чарніламі ў некалькі колераў, былі дададзены каля 970 года ў Англіі, адрозніваюцца стылёва ад ініцыялаў у раздзеле A. Яны з’яўляюцца раннім прыкладам уплыву , якая была часткай фарміравання вінчэстэрскага стылю праз такія творы, як Утрэхцкі псалтырDeshman «Leofric Missal» Anglo-Saxon England throughout. On pp. 156—157 he considers whether the Utrecht Psalter was a specific influence on the Missal, a view he finds «hard to maintain».. Іх стыль параўноўваюць з крыху больш раннім вінчэстарскім манускрыптам, Бенедыкцыяналам Святога Этэльвольда, хаця мініяцюры там у асноўным цалкам размаляваныDeshman «Leofric Missal» Anglo-Saxon England pp. 159—166. Аркуш 49r адлюстроўвае , якая пачынае , за якім ідуць старонкі, якія паказваюць стаячыя фігуры Віта і Морс («Жыццё» і «Смерць»), ілюструючы , метад , каб даведацца, ці будзе пацыент жыць ці памрэ, што ў канчатковым выніку ўзнікла ў копцкім Егіпце . Аркуш 50v мае дыяграмы з упрыгожваннямі і бюстам у круглым выглядзе, якія паказваюць разлік даты Вялікадня. Прысутнічае ўпрыгожванне, у адным выпадку поўная аблямоўка з лісця аканту, але ўсе малюнкі моцна выцвіліDeshman «Leofric Missal» Anglo-Saxon England pp. 146—147Dodwell Pictorial Arts p. 100. Увесь раздзел «B», падобна, узнік у абацтве Гластанберы і, здаецца, утварае адзінае цэлае. Адсутнасць згадкі пра Эдуарда Мучаніка, які памёр у 979 годзе, змяшчае гэты матэрыял раней за гэтую дату.

Астатняя частка рукапісу, якую Уорэн назваў «C», прадстаўляе сабой зборнік розных тэкстаў, напісаных больш чым трыццаццю рознымі пісцамі на працягу X і XI стагоддзяў. Інфармацыя датычыцца Імшы,  і іншых нататак, і ўсе яны былі напісаны англійскімі пісцамі. Інфармацыя ў частцы «C» не змяшчаецца ў адным звязным блоку, бо яна не толькі дадаецца ў пачатку і ў канцы рукапісу, але і займае пустыя месцы ў двух іншых раздзелахDeshman «Leofric Missal» Anglo-Saxon England pp. 146—147.

Уорэн выказаў здагадку, што раздзел «A» быў прывезены Леафрыкам у Англію ў 1040-х гадах, калі той вярнуўся з кантынента. Уорэн мяркуе, што Леафрык затым дадаў часткі «B», якая была ўжо існуючым рукапісам, набытым Леафрыкам, і «C», якая былі нататкамі, што назапасіў Леафрык. Аднак іншыя навукоўцы, у тым ліку Роберт Дэшам, лічаць, што секцыя «A» знаходзілася ў Англіі прыкладна ў 940 годзе. Затым Дэшам сцвярджае, што частка «B» была спецыяльна складзена да 979 года, каб абнавіць замежны і больш стары сакраментарый. «C», паводле Дэшама, была складзена з цягам часу ў X і XI стагоддзях, і, такім чынам, Леафрык практычна не ўдзельнічаў у стварэнні ІмшалаDeshman «Leofric Missal» Anglo-Saxon England pp. 146—147.

 Літаратура 

 ; reprinted in 





 Спасылкі 

 Digitized copy of the Missal from the Bodleian Library
 MS Bodl. 579 in the Catalogue of Western Medieval Manuscripts in Oxford Libraries
 Additional details on the Missal including a bibliography
 Seminar information, Lancaster University

Катэгорыя:Бадліянская бібліятэка
Катэгорыя:Ілюмінаваныя рукапісы
Катэгорыя:Рукапісы XI стагоддзя
Катэгорыя:Рукапісы X стагоддзя