Марыс Эстэў

Марыс Эстэў (фр. Maurice Estève; , Кюлан, дэпартамент Шэр — , там жа) — французскі мастак Парыжскай школы.

 Біяграфія і творчасць 
У 1913 годзе разам з сям’ёй прыехаў у Парыж. Быў узрушаны Луўрам, асабліва карцінамі Учэла (Бітва пры Сан-Рамана), Курбэ, Дэлакруа, Шардэна.

Пачаў самастойна маляваць у 1915 годзе. Працаваў у друкарні, у майстэрні мэбліроўшчыка, па вечарах вучыўся малюнку. У 1919 адкрыў для сябе Сезана. У 1923 годзе працаваў у Барселоне ў майстэрні малюнка па тканінах. Вярнуўшыся ў Парыж, паступіў у прыватную акадэмію Каларосі. У 1927 выпрабаваў уплыў сюррэалізму, перш за ўсё — жывапісу Джорджа дэ Кірыка. Першая выстава работ Эстэва адбылася ў 1930 годзе. Ён захапіўся кіно і сцэнаграфіяй. У другой палове 1930-х, пад уздзеяннем падзей грамадзянскай вайны ў Іспаніі, прайшоў праз перыяд захаплення экспрэсіянізмам. Па прапанове Брака ў 1936 годзе ўдзельнічаў у групавой выставе ў Стакгольме разам з Мацісам, Пікасо, Грысам і Лежэ. У 1937 працаваў на Парыжскай сусветнай выставе, разам з Роберам і Соняй Дэлоне аформіўшы павільёны авіяцыі і чыгуначных зносін.

З пачаткам вайны быў прызваны ў войска, дэмабілізаваны ў жніўні 1940 года. У 1942—1943 гадах некалькі разоў выстаўляўся разам з Базенам, Жыск’я, Манесье, Ле Маалем. У 1942—1949 быў звязаны дамовай з парыжскай галерэяй Луі Карэ; у 1945 тут прайшла вялікая выстава Базен, Эстэў, Лапік, уступныя артыкулы да яе каталога напісалі адпаведна паэты Андрэ Фрэно, Жан Лескюр і Жан Тардзьё. У 1956 манаграфію пра Эстэў выпусціў П’ер Франкастэль.

Удзельнічаў у касельскай documenta (1959). Паралельна з жывапісам займаўся графікай, вітражным і габеленым мастацтвам. У 1995 годзе вярнуўся ў родны Кюлан, дзе і памёр.