Рэнэ Віўен

Рэн Віўе́н (, пры нараджэнні: Pauline Mary Tarn; 11 чэрвеня 1877, Лондан, Англія — 18 лістапада 1909, Парыж, Францыя) — брытанская франкамоўная паэтэса, пісьменніца-сімвалістка.

 Біяграфія 
Палін Мэры Тэрн нарадзілася ў 1877 годзе ў Лондане ў заможнай сям'і брытанца і амерыканкі. Расла ў Лондане і Парыжы. Пачала пісаць вершы, калі ёй было 6 гадоўJean-Paul Goujon, «Renée Vivien et ses masques», À l'écart, no 2, avril 1980..

У 1886 годзе яе бацька памёр. Па дасягненні паўналецця ва ўзросце 21 года яна атрымала спадчыну бацькі і пераехала ў Францыю. Тэрн была адкрытай лесбіянкай. У яе былі раманы з пісьменніцай Наталі Барні і баранкой Элен ван Зёйлэн, унучкай Джэймса Майера РотшыльдаJean-Paul Goujon, Tes blessures sont plus douces que leurs caresses: vie de Renée Vivien, R. Deforges, 1986..

Пасля 1908 года здароўе і душэўны стан паэткі прыкметна пахіснуліся. У 1908 годзе яна здзейсніла спробу самагубства, пакутавала на алкагалізм, дэпрэсію і нервовую анарэксіюJanette Ayachi, «Jealous Love: Natalie Barney & Renée Vivien, Poetry School», Poetry School, 14 septembre 2015..

Рэнэ Віўен памерла ў 1909 годзе на 33-м годзе жыцця. Пахаваная на парыжскіх могілках Пасі.

У гонар паэткі была заснавана Прэмія Рэнэ Віўен, якой узнагароджваюцца французскія паэты і паэткіMélanie Hawthorne, Renée Vivien à rebours. Etudes pour un centenaire, Paris, L'Harmattan, novembre 2009, 232 p..

Яе імя носіць пляц у Парыжы: пляц Рэнэ Віўен у раёне Марэ ў 3-й акрузе сталіцы«Place Renée Vivien, Paris 3e Arrondissement (75103) - Base Adresse Nationale», adresse.data.gouv.fr..

 Творчасць 
Яе першы зборнік вершаў «Этуды і прэлюдыі» (Études et préludes) выйшаў у 1901 годзе.

Паэтку часта называлі «Сапфо 1900», бо яна перакладала працы Сапфо. Творчасць Віўен дапамагла замацаваць за Сапфо рэпутацыю пераважна лесбіянкіBartholomot Bessou, Marie-Ange, L'imaginaire du féminin dans l'œuvre de Renée Vivien: de mémoires en mémoire, Clermont-Ferrand, Presses universitaires Blaise Pascal, collection "Cahiers romantiques" no 10, 2004..

належала да розных літаратурных плыняў канцу 19-пачатку 20 стст.:  Парнасу, сімвалізму, прэрафаэлізму, а таксама позняму рамантызму і натурызму часоў Пекнай эпохі (Belle Époque)Bac, Claude, Renée Vivien. Inventaire raisonné des livres publiés de 1901 à 1948, éd. Michel Noël, 2003..

Палін Мэры Тэрн пісала вершы пад псеўданімам Рэнэ Віўен. Вядомая санетамі-адзінаццаціскладнікамі і сімвалісцкімі вершамі. У 1901—1909 гадах яна апублікавала 14 паэтычных зборнікаў, таксама пісала гістарычныя раманы, навелы.

Яе творы былі натхнёныя вандроўкамі і адносінамі з жанчынамі, творчасцю Джона Кітса, Алджэрнона Чарльза Суінберна і Шарля Бадлера, а таксама элінізмам.

12 тамоў вершаў Рэнэ Віўен былі апублікаваны ў 1901—1910-х гадах, яшчэ 2 тамы выйшлі пасмяротна ў 1934 годзе.

 Творы 
 Études et préludes: recueil de poèmes, Paris, Éditions Alphonse Lemerre, 1901, 157 p. 
 Brumes de fjords: prose poétique, Paris, Éditions Alphonse Lemerre, 1902, 122 p. 
 Cendres et poussières: recueil de poèmes, Paris, Éditions Alphonse Lemerre, 1902, 116 p. 
 Évocations: recueil de poèmes, Paris, Éditions Alphonse Lemerre, 1903, 164 p. 
 Sapho, recueil de traductions et d'adaptations des textes de la poétesse grecque Sappho. 
 Du vert au violet, prose poétique, première signature Renée Vivien; Lemerre 1903. 
 Une femme m’apparut, Paris, Éditions Alphonse Lemerre, 1904, 270 p. 
 La Dame à la louve: nouvelles, Paris, Éditions Alphonse Lemerre, 1904, 224 p. 
 Les Kitharèdes (1904), traductions modernes de huit poétesses grecques.
 La Vénus des aveugles (1904), recueil de poèmes.
 Une femme m’apparut, Paris, Éditions Alphonse Lemerre, 1905, 226 p. 
 Poèmes en prose, Paris, Éditions E. Sansot et Cie, 1905-1915, 44 p. 
 À l'heure des mains jointes (1906), recueil de poèmes.
 Flambeaux éteints (1907), recueil de poèmes. 
 Chansons pour mon ombre (1907).
 Plusieurs proses ironiques et satiriques (1907).
 L'Album de Sylvestre (1908).
 Sillages, Paris, Éditions E. Sansot et Cie, 1908, 189 p. 
 Anne Boleyn (1909), biographie.
 Anthologie de ses poèmes en prose après remaniement (1909).
 Œuvres intimes inédites: Le papillon de l'âme, 2011.
 Dans un coin de violettes, recueil posthume de poèmes, 1910).
 Haillons recueil posthume de poèmes, 1910.
 Le Vent des vaisseaux, Paris, Éditions E. Sansot, 1921.

 Спасылкі 

Катэгорыя:Пісьменніцы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Паэтэсы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Франкамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Паэтэсы Францыі
Катэгорыя:Сімвалісты
Катэгорыя:Лесбіянкі
Катэгорыя:Цудоўная эпоха
Катэгорыя:Прэрафаэліты