Канстанцін Фёдаравіч Данькевіч

Канстанцін Фёдаравіч Данькевіч (, г. , Украіна — ) — украінскі кампазітар, дырыжор, педагог. Народны артыст СССР (1954).Большая советская энциклопедия. Гл. ред. А. М. Прохоров, 3-е изд. Т. 7. Гоголь — Дебит. 1972. 608 стр., илл.: 44 л. илл. и карт. 1 карта-вкл. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Украіны імя Т. Шаўчэнкі (1978).

 Біяграфія 
Канстанцін Фёдаравіч Данькевіч нарадзіўся 11 (24) снежня 1905 года ў Адэсе.

У 1929 годзе скончыў Адэскі музычна-драматычны інстытут па класах фартэпіяна ў М. І. РыбіцкайМузыкальная энциклопедия. Гл. ред. Ю. В. Келдыш. — Т. 2. Гондольера — Корсов. — 960 стр. с илл. — М.: Советская энциклопедия, 1974. і кампазіцыі ў В. А. Залатарова,  і .Оперные либретто: Краткое изложение содержания опер. — Т. 1 / Ред.-сост. В. А. Панкратова, Л. В. Полякова. — 4-е изд., испр. и доп. — М.: Музыка, 1978. — 591 с. Менавіта М. М. Вілінскі, праслухаўшы гульню таленавітага піяніста студэнта, настаяў на тым, каб той пачаў займацца кампазіцыяй. Пасля заканчэння інстытута іх творчае сяброўства працягвалася на працягу дзесяцігоддзяў.В. Назаренко. Элегия о Николае Вилинском  // «День» (Украина), 2008, 23 апреля.

З 1929 года выкладаў у Адэскай кансерваторыі (прафесар з 1948, рэктар у 1944—1951). Унёс вялікі ўклад у аднаўленне навучальнай установы пасля вайны. Сярод яго вучняў — , ,  і інш.

У час вайны працаваў ва Упраўленні па справах мастацтваў пры СНК Грузінскай ССР (Тбілісі).

У 1942—1943 гадах — мастацкі кіраўнік Ансамбля песні і скокаў войскаў НКУС Закаўказзя ў Тбілісі.

У 1953—1969 гадах выкладаў у Кіеўскай кансерваторыі.

У 1956—1967 — старшыня праўлення .

Дэпутат Вярхоўнага Савета Украінскай ССР 4-6-га скліканняў (1955—1967). Неаднаразова абіраўся дэпутатам . Быў членам , старшынёй праўлення Таварыства румына-савецкага сяброўства, членам Камітэта па Ленінскім і Дзяржаўным прэміям СССР у галіне літаратуры, мастацтва і архітэктуры пры СМ СССР.

Памёр 26 лютага 1984 года ў Кіеве. Пахаваны на Байкавых могілках.

 Творчасць 
Сярод твораў: оперы «Трагедыйная ноч» (1935), «Багдан Хмяльніцкі» (1951), «Назар Стадоля» (1960), балет «Лілея» (1939); 2 сімфоніі; сімфанічная паэма «Тарас Шаўчэнка» (1939), камерныя, харавыя творы, музыка да драматычных спектакляў і кінафільмаў.

 Узнагароды 
 1930 — Лаўрэат 1-га Усеўкраінскага конкурсу піяністаў (Харкаў)
 1941 — Заслужаны дзеяч мастацтваў Украінскай ССР
 Народны артыст Украінскай ССР
 1954 — Народны артыст СССР
 1978 — Дзяржаўная прэміі Украінскай ССР імя Т. Шаўчэнкі за оперу «Багдан Хмяльніцкі»
 1960 — Ордэн Леніна
 1951 — Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга
 Медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
 Медаль «У памяць 1500-годдзя Кіева»

 Ушанаванне памяці 
 З 1984 года імя К. Данькевіча носіць .
 У 1985 годзе, у Кіеве на доме па вуліцы Пушкінскай, 21, дзе з 1952 па 1984 год жыў кампазітар, устаноўлена мемарыяльная дошка (бронза; барэльеф; скульптар , архітэктар А. Б. Іванцоў).
 У 1987 годзе ў Кіеве на Траешчыне ў гонар кампазітара названа вуліца.

 Літаратура