Атласнае перапляценне

Атласнае перапляценнеЛазука, Барыс Андрэевіч. Слуцкія паясы і еўрапейскі тэкстыль XVIII стагоддзя. Малы лексікон / Б. А. Лазука; [фота: Б. А. Лазука, М. П. Мельнікаў]. ― Мінск : Беларусь, 2015. — 170, [2] с. : каляр. іл., партр. ; 30 см. Фактычная дата выхаду ў свет ― 2014. ― Бібліяграфія: с. 170―171. — адно з трох асноўных . Яго будова істотна адрозніваецца ад двух іншых, то ёсць  і саржавага.

Тканіны атласнага перапляцення з’яўляюцца аднабаковымі тканінамі і вельмі мяккія, гнуткія і бліскучыя з аднаго боку. Такім чынам, эфекты (колер, бляск) вызначаюцца ўтком (сацін) з аднаго боку і асновай (атлас) з другога.

Раней выразна адрознівалі атласныя і сацінавыя перапляценні. У цяперашні час абодва перапляценні называюцца атласнымі, а апісанне (уток або аснова) паказвае на перавагі дадзенага ўкладу. Аднак стала прынята называць тканіну з атласным перапляценнем асновы атласам, а тканіну з атласным перапляценнем утка — сацінамTomasz Janusz: Tkactwo (cz. III). Warszawa: Wydawnictwo Przemysłu Lekkiego i Spożywczego, 1963..

 Выкарыстанне 
Асноўнае атласнае перапляценне выкарыстоўваецца для вытворчасці баваўняных, ільняных і шаўковых тканін. Ён таксама часцей за ўсё выкарыстоўваецца для запаўнення малюнкаў на жакардавых тканінах.

Катэгорыя:Ткацкая справа