Казанская вуліца (Санкт-Пецярбург)

Каза́нская вуліца () — вуліца ў Цэнтральным і Адміралцейскім раёнах горада Санкт-Пецярбурга, якая праходзіць ад Неўскага праспекта (каля Казанскага сабора) да Ліхтарнага завулка.

 Гісторыя 
Вуліца ўзнікла ў 1720-х гадах на месцы Перавядзенскай слабады. У слабадзе жылі галоўным чынам майстравыя, прыпісаныя да Адміралцейства, якія былі пераведзены ў сталіцу з розных месцаў Расіі. З назвай слабады і звязана першая назва вуліцы — Першая Перавядзенская (агулам Перавядзенскіх вуліц было шэсць)Дзе цяпер Балота Глухой Рэчкі Вазнясенскай, тут было шэсць Вуліц Перавядзенскіх.. У канцы 1730-х гадоў вуліца стала звацца Вялікая Мяшчанская вуліца, з 1750-х яна звалася Казанскай, па якая знаходзіцца ў яе пачатку царквы Раства Прасвятой Багародзіцы, якая ў народзе таксама звалася Казанскай, у 1770-х — зноў стала Вялікай Мяшчанскай, нарэшце, у 1873 годзе зноў атрымала назву Казанская, цяпер ад Казанскага сабора.

У 1876 годзе, на Казанскай плошчы адбылася першая палітычная дэманстрацыя працоўных, дзе з прамовай выступіў вядомы рэвалюцыянер Г. В. Пляханаў. У 1923 годзе вуліца была перайменавана ў вуліцу Пляханава.

У 1998 годзе вуліцы вярнулі назву Казанская (нягледзячы на наяўнасць іншай Казанскай вуліцы на Малой Охце).

 Вядомыя жыхары 
 1818 — В. А. Жукоўскі
 1818 — М. П. Мусаргскі
 1824—1825 — Адам Міцкевіч
 1835 — М. І. Пірагоў
 1841—1842 — М. І. Глінка
 1849 — А. І. Герцэн
 1866 і 1868—1869 — Г. У. Успенскі
 1865—1922 — А. К. Глазуноў
 1936 — Ю. М. Тынянаў
 1922—1924 — Г. А. Ахматава

Катэгорыя:Вуліцы Санкт-Пецярбурга