Леа Закс

Леа Закс (,  — ) — ізраільскі малекулярны біёлаг, імунолаг і даследчык раку нямецкага паходжання.

Будучы яўрэем, Закс разам з сям’ёй пераехаў у Англію ў 1933 годзе пасля таго, як нацыянал-сацыялісты захапілі ўладу ў Германіі. У 1952 годзе ён эміграваў у Ізраіль, першапачаткова з мэтай працаваць у сельскай гаспадарцы ў кібуцы. Ён быў прафесарам Інстытута Вейцмана, дзе працаваў з 1952 года і заснаваў кафедру генетыкі. Ён быў там Ота Меергофам, прафесарам малекулярнай біялогіі.

У 1950-я гады ён паказаў, як генетычныя даследаванні клетак амніятычнай вадкасці чалавека могуць быць выкарыстаны для атрымання інфармацыі аб схільнасці да хвароб і, напрыклад, полу эмбрыёнаў, што пазней стала асновай для прэнатальнай дыягностыкі.

Затым Закс даследаваў, у прыватнасці, развіццё і дыферэнцыяцыю клетак крыві ў нармальным развіцці і ў ракавых клетках, для якіх ён упершыню распрацаваў метады вывучэння in vitro. Ён таксама вывучаў развіццё клетак лейкеміі in vitro і выявіў, што некаторыя нейрамедыятары таксама могуць звярнуць назад развіццё рака, што прывяло да новай формы тэрапіі, якая называецца дыферэнцыяцыйнай тэрапіяй.

Катэгорыя:Біёлагі Ізраіля
Катэгорыя:Генетыкі Ізраіля
Катэгорыя:Малекулярныя біёлагі
Катэгорыя:Імунолагі Ізраіля