Варшава-Гданьская

Варшава-Гданьская () — чыгуначная станцыя ў Варшаве на левым беразе Віслы.

 Гісторыя 
Першая чыгуначная станцыя ў гэтым месцы была пабудавана ў 1878—1880 гадах у сувязі з будаўніцтвам Надвіслянскай чыгункі (Млава — Варшава — Люблін — Ковель). Аднапавярховы драўляны будынак першапачаткова дзейнічаў як Надвіслянскі вакзал. Ён быў пабудаваны ў межах першага пояса фартоў Варшаўскай цытадэлі, дзе мураваныя будынкі былі забароненыя. У пачатку ХХ стагоддзя ён змяніў назву на Ковельскі вакзал. Будынак вакзала згарэў у 1915 годзе пры адступленні рускіх войскаў з Варшавы. Яшчэ падчас Першай сусветнай вайны на месцы спаленага будынка вакзала былі ўзведзены тры драўляныя баракі. З таго часу станцыя атрымала назву Гданьскі вакзал. Усходні павільён быў знесены падчас будаўніцтва суседняга віядука ў 1936—1937 гадах. З самага пачатку побач з пасажырскім вакзалам працавала грузасартавальная станцыя, якая праз сетку пад’язных шляхоў абслугоўвала бліжэйшыя прамысловыя і складскія зоны. У 1932—1939 гадах быў пабудаваны Галоўны вакзал, які стаў важнейшым чыгуначным вакзалам горада. Тым не менш, доўгі час пасля Другой сусветнай вайны аб’ект выконваў ролю міжгародняй станцыі, з’яўляючыся, між іншым, прыпынкам транзітных цягнікоў паміж Савецкім Саюзам і Захадам — у той час ён абслугоўваў замежныя зносіны з Масквой, Ленінградам, Берлінам, Парыжам, Прагай і Венай.

З канца 1980-х гадоў прыгарадныя перавозкі на станцыі зменшыліся. Адсутнасць інвестыцыйных выдаткаў прывяла да дэградацыі станцыі. Першыя якасныя змены адбыліся ў 2003 годзе. На першай лініі Варшаўскага метрапалітэна была адкрыта станцыя «Гданьскі вакзал». У 2004 годзе была створана кампанія Мазавецкія каляіны, для якой вакзал стаў адным з асноўных цэнтраў абслугоўвання пасажыраў.

Канчаткова станцыя павінна была стаць першым вузлом грамадскага транспарту ў Варшаве ў 2003 годзе, але падземнае злучэнне паміж станцыяй метро і платформамі чыгуначнай станцыі пабудавана не было. Акрамя таго, Гданьскі вакзал быў адзінай станцыяй Варшаўскага чыгуначнага вузла, якая не мела тыповых высокіх платформ, што ўскладняла выкарыстанне папулярных на гэтым маршруце цягнікоў. Агульная інфраструктура платформ усё яшчэ была ў дрэнным стане. Варта адзначыць, што сам будынак вакзала, у адрозненне ад многіх іншых аб’ектаў такога тыпу ў Польшчы, не падвергнуўся значнай дэградацыі. У 2007—2010 гадах быў мадэрнізаваны ўчастак чыгуначнай лініі да чыгуначнай станцыі Легіянова. У сакавіку 2010 года была запушчана лінія, якая дапоўніла расклад руху рэгіянальных цягнікоў па маршруце да Легіянова.

У верасні 2009 годзе Польская чыгунка падпісала пагадненне аб першым этапе мадэрнізацыі вакзала, у рамках якога, між іншым, былі знесены 4 платформы і пабудаваны 2 новыя, а таксама праведзена злучэнне чыгуначнага вакзала са станцыяй метро. Увесь кантракт каштаваў 129 мільёнаў злотых, і горад таксама ўдзельнічаў у выдатках. Рэканструкцыя была завершана завяршэннем будаўніцтва падземнага тунэля, які злучае станцыю метро з чыгуначным вакзалам і раёнам Жалібож. У выніку была створана першая ў горадзе развязка такога тыпу, якая злучае метро, трамваі і аўтобусныя лініі, гэта значыць грамадскі транспарт з агламерацыйнымі і рэгіянальнымі чыгункамі. У 2021 годзе станцыя абслугоўвала прыкладна 6 000 пасажыраў у дзень.

 Напрамкі руху цягнікоў 
 Варшава-Цэнтральная
 Варшава-Заходняя
 Легіянова
 Новы Двур Мазавецкі
 Дзялдова
 Цяханаў
 Млава

 Фота станцыі 

 Спасылкі 

Катэгорыя:Чыгуначныя станцыі Польшчы
Катэгорыя:Варшава