МОПР

Міжнародная арганізацыя дапамогі барацьбітам рэвалюцыі (МАДР; ) — камуністычная дабрачынная арганізацыя, створаная па рашэнні Камінтэрна ў якасці камуністычнага аналага Чырвонага Крыжа.

 Агульныя звесткі  
МАДР, маючы аддзяленні ў дзясятках краін свету, аказвала грашовую і матэрыяльную дапамогу асуджаным рэвалюцыянерам.

У літаратуры сустракаецца таксама расшыфроўка абрэвіятуры — Міжнародная арганізацыя дапамогі рэвалюцыянерам, а таксама назва Міжнародная Чырвоная дапамога.

Арганізацыя выпускала для сваіх членаў нагрудныя знакі. Таксама ўдзельнікі МАДР плацілі членскія ўзносы.

 Гісторыя 
Створана ў 1922 годзе рашэннем 4-га Кангрэса Камінтэрна.

Задачы МАДР вызначаліся наступным чынам: 

У сакавіку 1923 ЦК МАДР абвясціў дзень Парыжскай Камуны (18 сакавіка) сваім святам. Да 1924 году арганізацыя мела секцыі ў 19 краінах. Да 1932 года МАДР аб’ядноўвала 70 нацыянальных секцый, якія ўключалі каля 14 млн чалавек (з іх 9,7 млн чалавек уваходзілі ў МАДР СССР, унёскі якой у фонд былі найбольш значнымі). Да 1936 года МАДР, як і НКУС, меў права на выдачу дазволаў на ўезд у СССР.

У міжнародным маштабе дзейнічала да Другой сусветнай вайны, савецкая секцыя — да 1947 года.

МАДР арганізоўваў дапамогу і падтрымку Антоніа Грамшы і Георгію Дзімітраву

 Старшыні ЦК МАДР 
 Юльян Мархлеўскі (1922—1925).
 Клара Цэткін (1925—1927).
 Алена Стасава (1927—1937).

 Секцыі па краінах  
За час існавання МАДР былі наступныя нацыянальныя секцыі:
 Аўстрыя: Österreichische Rote Hilfe
 Балгарыя: Организация помощи жертвам капиталистической диктатуры
 Вялікабрытанія: International Class War Prisoners Aid
 Венгрыя: Magyarországi Vörös Segély
 Германія: Rote Hilfe Deutschlands
 Іспанія: Socorro Rojo Internacional
 Італія: Soccorso rosso italiano. У «гады свінцу» (1970-я), якія сталі дзесяцігоддзем тэрактаў і палітычнай нестабільнасці, у Італіі дзейнічалі некалькі арганізацый Soccorso Rosso, што аказвалі юрыдычную, фінансавую і арганізацыйную дапамогу радыкальным пазапарламенцкім левым.
 Літва: Lietuvos raudonosios pagalbos organizacija, з 1940 года Lietuvos liaudies sąjungos pagalbos organizacija
 Мексіка: Ліга падтрымкі пераследаваных змагароў (Liga Pro Luchadores Perseguidos). У канцы 1920-х гадоў, Фарабунда Марці стаў кіраўніком МАДР у Лацінскай Амерыцы. Хуліа Антоніа Мелілья, кіраўнік Камуністычнай партыі Кубы, які знаходзіўся з 1926 года ў выгнанні ў Мексіцы, стаў вядучай фігурай у дзейнасці МАДРа ў краіне.
 Нідэрланды: Roode Hulp Holland
 Нарвегія: Norges Roede Hjelp
 Польшча: Czerwona Pomoc, з 1925 года — Czerwona Pomoc w Polsce. У кастрычніку 1933 польская секцыя МАДР налічвала 9 тыс. членаў, з іх 3 тыс. у Заходняй Беларусі і Заходняй Украіне. У 1936 годзе арганізавала кангрэс работнікаў культуры ў Львове. У 1938 распушчаная разам з КПП.
 СССР: Международная организация помощи борцам революции. Савецкая секцыя МАДР была самай масавай і асноўнай крыніцай грашовых сродкаў для міжнароднай арганізацыі. Распушчана ў 1947 годзе.
 ЗША: International Labor Defence. Амерыканская секцыя была заснаваная ў чэрвені 1925 года на з’ездзе ў Чыкага. Там жа размяшчалася яе штаб-кватэра. Лідарамі ILD былі  Джэймс Кэнан і Вільям Патэрсан. У 1946 годзе аб’ядналася з Нацыянальнай федэрацыяй за канстытуцыйныя свабоды, утварыўшы новую арганізацыю — Кангрэс за грамадзянскія правы.
 Фінляндыя: Suomen Punainen Apu
 Францыя: Secours Rouge International
 Швецыя: Internationella röda hjälpen — svenska sektionen
 Югаславія: Међународна црвена помоћ / Međunarodna crvena pomoć

 Спасылкі 
 Сайт Rote Hilfe
 Сайт Secours Rouge International
 International Labor Defense organisational history
 What Defense Policy for Revolutionaries?
 Открытка «Вступайте в ряды МОПР». 1932
 Т. Лугачёва. МОПР в Западной Белоруссии (1923—1939)
 Marc Engström. Svenska Röda Hjälpen 1930—1939
 Знак «Активист МОПР»

Катэгорыя:Грамадскія арганізацыі СССР
Катэгорыя:Камуністычны інтэрнацыянал
Катэгорыя:Арганізацыі, закрытыя ў 1947 годзе
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1922 годзе