Італьянскі экспедыцыйны корпус

Італьянскі экспедыцыйны корпус, афіцыйна Корпус добраахвотніцкіх войск () — італьянскія экспедыцыйныя сілы, накіраваныя ўрадам Беніта Мусаліні ў Іспанію для падтрымкі генерала Франсіска Франка і іспанскіх нацыяналістаў падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі.

 Гісторыя 
Першыя часці італьянскага экспедыцыйнага корпуса былі адпраўлены ў Іспанію 23 снежня 1936 года. Усяго за перыяд са снежня 1936 па красавік 1939 года ў Іспанію накіравана 78 500 чалавек, з якіх 3 819 было забіта і каля 12 000 паранена. Было пастаўлена 3 400 кулямётаў, 1 400 мінамётаў, 1 800 гармат, 6 800 машын, 160 танкаў і 760 самалётаў. Агульны кошт ваеннай дапамогі Іспаніі склаў ад 6 да 8,5 мільёна лір, што аслабіла італьянскую эканоміку (ад 14 да 20% гадавога бюджэту) напярэдні Другой сусветнай вайныWalker, 2003, с. 17..

 Камандзіры і асноўныя аперацыі  
 Генерал Марыа Раата (1936—1937)
 Малагская аперацыя — перамога нацыяналістаў
 Гвадалахарская аперацыя — перамога рэспубліканцаў
 Генерал Эторэ Бастыка (1937)
 Бітва пры Сантандэры — перамога нацыяналістаў
 Генерал Марыа Берці (1937—1938)
 Арагонская аперацыя — перамога нацыяналістаў
 Генерал Гастонэ Гамбара (1938—1939)
 Каталонская аперацыя — перамога нацыяналістаў

 Склад 
Па савецкіх даных, на пачатак сакавіка 1937 года італьянскі экспедыцыйны корпус уключаўСамойлов, 1940, с. 21.:
 Упраўленне корпуса (са штабам і службамі).
 Чатыры дывізіі:
 дывізія «Літорыа»
 1-я валанцёрская дывізія «Божая воля»
 2-я валанцёрская дывізія «Чорнае полымя»
 3-я валанцёрская дывізія «Чорныя пёры».
 Дзве змешаныя італа-іспанскія брыгады (з якіх кожная фактычна была роўнай дывізіі).
 Корпусная артылерыйская група ў складзе васьмі артылерыйскіх дывізіёнаў і чатырох зенітных батарэй.
 Групы спецыяльных войскаў у складзе аднаго танкавага батальёна, чатырох асобных танкавых рот, роты бронемашын, мотакулемётнай роты і двух агнямётна-хімічных рот.
 Аўтатранспартная манеўраная група (каля 1300 аўтамашын), прызначаная для аператыўных і тактычных перакідак пяхоты і для абслугоўвання корпуснага тылу.
 Інжынерныя войскі (сапёрная рота, радыёрота, радыёатрад, пеленгатарны атрад).
 Авіяцыя (больш за 100—120 адзінак).
 Сем запасных пяхотных батальёнаў.

 Узнагароджаныя 
 Узнагарода Імя Пасада Званне дата ўзнагароджання Зноскі 60px|link=Медаль «За воінскую доблесць» (Італія)|Залаты медаль «За воінскую доблесць» Гаэтана Амароза () камандзір 1-га мінамётнага батальёна дывізіі «Літорыа» маёр 1939 У Другой сусветнай камандаваў 12-м палком берсальераў 60px|link=Медаль «За воінскую доблесць» (Італія)|Залаты медаль «За воінскую доблесць» Рэнца Бертоні () камандзір 1-й танкавай роты L3/35 танкавай і бронеаўтамабільнай групы лейтэнант 1938, пасмяротна  Загінуў 31 сакавіка 1938. 60px|link=Медаль «За воінскую доблесць» (Італія)|Залаты медаль «За воінскую доблесць» Ліна Дзамбрыні () 9-ы батальён камандзір групы танкістаў () 1939, пасмяротна  Загінуў 3 студзеня 1939. 60px|link=Медаль «За воінскую доблесць» (Італія)|Залаты медаль «За воінскую доблесць» Рэната Занарда () камандзір агнямётнай танкеткі L3/33 капрал 1938 60px|link=Медаль «За воінскую доблесць» (Італія)|Залаты медаль «За воінскую доблесць» Сальваторэ Марыконі () камандзір танкавага ўзвода малодшы лейтэнант 1938, пасмяротна Загінуў 8 красавіка 1938. 60px|link=Медаль «За воінскую доблесць» (Італія)|Залаты медаль «За воінскую доблесць» Вальтэр Пазела () камандзір танкавага ўзвода малодшы лейтэнант 1938, пасмяротна Загінуў 26 снежня 1938. 60px|link=Медаль «За воінскую доблесць» (Італія)|Залаты медаль «За воінскую доблесць» Паола Паладыні () камандзір танкавага ўзвода 1-га танкавага батальёна капітан 1938, пасмяротна Загінуў 12 красавіка 1938. 60px|link=Медаль «За воінскую доблесць» (Італія)|Залаты медаль «За воінскую доблесць» Эдаарда Пецалі () камандзір танкавага ўзвода 4-га танкавага палка малодшы лейтэнант 1937, пасмяротна Загінуў 11 сакавіка 1937. 60px|link=Медаль «За воінскую доблесць» (Італія)|Залаты медаль «За воінскую доблесць» Арэстэ Фартуна () камандзір танкеткі CV 3/33 «Ансальда» капітан 1937 60px|link=Медаль «За воінскую доблесць» (Італія)|Залаты медаль «За воінскую доблесць» Луіджы Фучыя () Камандзір танкеткі L3/35 3-га танкавага ўзвода штурмавой танкавай групы «Firenze» малодшы лейтэнант 1937, пасмяротна Загінуў 11 сакавіка 1937.

 Гл. таксама 
 Легіянерская авіяцыя
 Італьянскія войскі ў СССР (1941—1943)

 Літаратура 
 В. Л. Гончаров (авт.-сост.). Гражданская война в Испании. Центральный фронт и Брунетская операция. — М.: Вече, 2010. — С. 135—176. — 416 с. — ISBN 978-5-9533-5200-0.
 Самойлов П. И. Гвадалахара (Разгром итальянского экспедиционного корпуса). — М.: Воениздат, 1940.
 de Mesa, José Luis, El regreso de las legiones: (la ayuda militar italiana a la España nacional, 1936—1939), García Hispán, Granada:España, 1994 ISBN 84-87690-33-5
 Leon Wyszczelski «Madryt 1936—1937» Historical Battles published by Ministry of National Defence, Warsaw 1988.
 Walker, Ian W. Iron Hulls, Iron Hearts : Mussolini's elite armoured divisions in North Africa (англ.). — Marlborough: Crowood, 2003. — ISBN 1-86126-646-4.
 Вячеслав Шпаковский. Они сражались за Пиренеями // Техника и вооружение, № 3. — 1998.
 Вячеслав Шпаковский. Они сражались за Пиренеями (продолжение) // Техника и вооружение, № 4. — 1998.

 Спасылкі 


 «La Cucaracha»: Civil War in Spain 1936—1939 Official website.

Катэгорыя:Ваенная гісторыя Італіі
Катэгорыя:Замежная ваенная інтэрвенцыя ў Іспаніі