Ірына Вільдэ

Ірына Вільдэ (, сапраўднае імя і прозвішча — Дарына Дзмітрыеўна Макаго́н (), па мужы Палатню́к; , Чарнаўцы, Аўстра-Венгрыя — , Львоў, УССР) — украінская пісьменніца. Лаўрэатка Дзяржаўнай прэміі УССР імя Т. Р. Шаўчэнкі (1965).

Дэпутат Вярхоўнага Савета Украінскай ССР 2-га склікання.

 Біяграфія 
Нарадзілася 5 мая 1907 года ў Чарнаўцах ў сям’і пісьменніка Дзмітрыя Макогона, які паходзіў з Харосткава (Галіцыя), працаваў настаўнікам на Букавіне; маці была немкай. Браты: Арэст (быў членам Украінскай вайсковай арганізацыі, эміграваў у Германію), Багдан (быў ваенным дывізіі СС «Галічына», уцёк з Бродскага катла, эміграваў у ЗША).

З 1922 года вучылася ў Чарнавіцкай гімназіі. У сувязі з тым, што Чарнаўцы ў 1918 года былі акупавана Румыніяй, у 1923 годзе сям’я Макогона пераехала ў Станіслаў у Польскую Рэспубліку, дзе бацька стаў працаваць настаўнікамИрина Вильде: франковская писательница-символистка. Дарына на ўсё жыццё захавала любоў да букавінскага краю.

У Станіславе Дарына хадзіла ў мясцовую гімназію. Пасля заканчэння вучобы на гуманітарным факультэце Львоўскага ўніверсітэта (1928—1933), працавала настаўніцай у Каламыі, а затым рэдактарам газеты «Жіноча доля» (1933—1939).

Друкавацца пачала са студэнцкіх гадоў. У 1930 годзе была апублікавана апавяданне маладой пісьменніцы «Аповесць жыцця» (пазней названае — «Паэма жыцця»). На працягу 1930—1939 гадоў Вільдэ апублікавала шэраг апавяданняў і аповесцяў з жыцця інтэлігенцыі з Заходняй Украіны, мяшчанства, навучэнскай моладзі.

У 1935 годзе — упершыню пад псеўданімам Ірына Вільдэ надрукавала аповесць «Матылькі на высокіх абцасах».

Пасля далучэння Заходняй Украіны да УССР працягвала працаваць з добра знаёмай ёй тэмай сям’і ў буржуазным грамадстве (раман «Паўналетнія дзеці», 1939).

У 1940 годзе І. Вільдэ была прынята ў Саюз пісьменнікаў СССР.

На працягу 1945—1949 гадоў — спецыяльны карэспандэнт газеты «Правда Украины».

У 1947 годзе Вільдэ была абрана дэпутатам Вярхоўнага Савета Украінскай ССР 2 склікання.

З 1965 па 1966 гады ўзначальвала Львоўскую арганізацыю Саюза пісьменнікаў УССР.

Памерла 30 кастрычніка 1982 года ў Львове. Пахавана на Лычакіўскіх могілках у Львове.

 Узнагароды 
 прэмія імя І. Я. Франка (1935)
 дзяржаўная прэмія УССР імя Т. Р. Шаўчэнкі (1965),
 два ордэны «Знак Пашаны» (1957, 1967),
 ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга,
 ордэн Дружбы народаў (1977).

 Літаратура 
 Вильдэ, Ирина // Вибрафон — Волово. — М. : Советская энциклопедия, 1951. — С. 68. — (Большая советская энциклопедия : [в 51 т.] / гл. ред. Б. А. Введенский ; 1949—1958, т. 8).
 Куторга 3. Накануне // Литературная газета. — 1959. — 10 дек.
 Пустовойт П. Иллюзии гибнут, надежды остаются // Дружба народов. — 1958. — № 12.
 Вальо М. А. Ipина Вільде: Літ.-критич. нарис. — К., 1962.
 Письменники Радянської України: біобібліографічний довідник. / Авт.-упоряд.: В. К. Коваль, В. П. Павловська. — К.: Радянський письменник, 1981. — 327 с. — С. 34—35.

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета УССР 2-га склікання
Катэгорыя:Лаўрэаты Нацыянальнай прэміі Украіны імя Тараса Шаўчэнкі