Закраса

250пкс|міні|Смажаныя на алеі цыбуля і морква — закраса для лёгкіх супоў
Закраса, або прыкраса — тое, што дадаюць да ежы для паляпшэння яе смаку, пажыўнасці, водару і выгляду.

Прыклады традыцыйных закрас, некаторыя з іх мелі ўласныя назвы:

 соль — да ўсіх страў
 тоўчанае з цыбуляй або часнаком сала або здор — закраса для баршча;
 смажаныя на сале або алеі цыбуля, часта з морквай — для супоў;
 масла — для каш.

Для першых страў часцей за ўсё ўжываюцца ў славянскай кухні такія запраўкі, як цыбуля, морква, пятрушка, грыбы, сельдэрэй, тамат, мука, смятана, тоўчанае сала, кроп, шчаўе і г д.

Для бліноў і аладак ужываюць смятану, варэнне або кісель.

Асноўнай закрасай у посныя дні быў алей, тоўчанае  і  семя, Г. Ф. Вештарт. Этнаграфія Беларусі: энцыклапедыя / Беларуская Савецкая Энцыклапедыя; рэдкалегія: І. П. Шамякін (галоўны рэдактар) [і інш.]. — Мінск: БелСЭ, 1989. — 375 с..

 У культуры 

Беларускія народныя прымаўкі сцвярджаюць «Як няма мяса, то і грыб закраса»На безрыбье и рак рыба // Малы руска-беларускі слоўнік прыказак, прымавак і фразем. — Мн.: Навука і тэхніка, 1991. — ISBN 5-343-00761-9 і «І да мяса трэба закраса» у сэнсе, што няма мяжы дасканаласціПрыказкі Лагойшчыны. — Нью-Ёрк, Мюнхен: БІНІМ, Фундацыя П. Крэчэўскага, 1966..

 Гл. таксама 



 Літаратура 

 Великий тлумачний словник сучасної української мови / Голов. ред. В. Т. Бусел, редактори-лексикографи: В. Т. Бусел, М. Д. Василега-Дерибас, О. В. Дмитрієв, Г. В. Латник, Г. В. Степенко. — К.: Ірпінь: ВТФ «Перун», 2005. — 1728 с.

Катэгорыя:Харчаванне
Катэгорыя:Украінская кухня
Катэгорыя:Еўрапейская кухня
Катэгорыя:Беларуская кухня
Катэгорыя:Славянская кухня