Галіна Марцінаўна Самсова

Галіна Марцінаўна Самсова (, , СССР — , , Вялікабрытанія) — расійская артыстка балета і дырэктар трупы.

 Ранняе жыццё і трэніроўкі 
Самсова (прозвішча пры нараджэнні Самцова) нарадзілася ў Сталінградзе (цяпер Валгаград). Пачала займацца балетам у раннім узросце. Яна вучылася ў Кіеўскай школе опернага балета ў Наталлі Веркундавай і ў 1956 годзе паступіла ў Кіеўскі оперны балет, дзе з часам стала салісткай. У 1960 годзе яна выйшла замуж за канадска-украінскага настаўніка танцаў Аляксандра Урсуляка і пераехала з ім у Канаду. У 1961 годзе яна далучылася да Нацыянальнага балета Канады ў Таронта, спрасціўшы напісанне свайго дзявочага прозвішча з Самцова на Самсова. Нанятая ў якасці салісткі, яна неўзабаве атрымала пасаду галоўнай танцоркі і была занята ў вядучых партыях у «Лебядзіным возеры» і «Жызелі», а таксама ў творах Баланчына, Цюдара і Кранка.

 Выканальніцкая дзейнасць 
У 1963 годзе, калі Самсова гасцявала ў Лондане, яе рэкамендавалі Раймунда дэ Лараіну, пляменніку маркіза дэ Куэваса, на галоўную ролю ў новай пастаноўцы «Папялушкі» Пракоф’ева ў харэаграфіі Вацлава Арлікоўскага, прадстаўленай на Міжнародным фестывалі танца ў Парыжы. Дэбютаваўшы ў гэтай ролі, якую яна танцавала амаль кожны дзень на працягу месяца, Самсова атрымала залаты медаль фестывалю за выступленне жанчыны-танцоўшчыцы (Рудольф Нурэеў атрымаў залаты медаль за выступленне мужчыны-танцоўшчыка). Яе лірычная інтэрпрэтацыя Папялушкі таксама прывяла да таго, што яе запрашалі выступіць у якасці госця ў многіх трупах, у тым ліку балет Марсельскай оперы і Лонданскі фестывальны балет.

Самсова далучылася да Лонданскага фестывальнага балета ў якасці запрошанага артыста ў 1964 годзе, але неўзабаве стала пастаянным членам трупы і займала пасаду галоўнай балерыны амаль дзесяць гадоў, да 1973 года.