Аляксей Лявонцьевіч Бенуа

Аляксей Лявонцьевіч Бенуа — расійскі архітэктар, які працаваў у Туркестане. Пляменнік расійскага архітэктара Мікалая Лявонцьевіча Бенуа (1813—1898) — родапачынальніка расійскай галіны мастакоў і архітэктараў з прозвішчам Бенуа.

 Біяграфія 
Аляксей Лявонцьевіч Бенуа нарадзіўся ў сям’і чыноўніка Таварыства Царскасельскай чыгункі Лявонція Лявонцьевіча Бенуа (1801—1885), які з’яўляўся старэйшым братам архітэктара Мікалая Лявонцьевіча Бенуа (1813—1898). Аляксей Лявонцьевіч Бенуа скончыў у 1865 годзе Імператарскую Акадэмію мастацтваў, атрымаўшы па яе заканчэнні званне вольнага мастака «з правам вырабляць будынкі і ўступаць у службу, якую пажадае».

З чэрвеня 1874 года ён паступіў «на службу па ваенна-народным упраўленні» ў канцылярыю Туркестанскага генерал-губернатара . З 8 лютага 1875 года ён быў прызначаны членам Сыр-Дар’інскай будаўніча-дарожнай камісіі, якая кіравала ўсёй забудовай Ташкента.

Аляксей Лявонцьевіч Бенуа быў камандзіраваны на два гады (1875—1877) у распараджэнне ваеннага губернатара Сямірэчанскай вобласці ў горад Верны (Алма-Ата), дзе ён таксама займаўся архітэктурна-будаўнічымі работамі.

У 1878 годзе А. Л. Бенуа вярнуўся ў Ташкент, калі ў Туркестанскім краі пры абласных упраўленнях сталі арганізоўваць будаўнічыя аддзяленні, узначаленыя ваеннымі інжынерамі, і А. Л. Бенуа быў прызначаны на пасаду малодшага архітэктара Сыр-Дар’інскай вобласці.

У красавіку 1879 года Аляксей Лявонцьевіч Бенуа пакінуў дзяржаўную службу «па сямейных абставінах»Э. Г. Жданов «„Туркестанский“ Бенуа» : У архіве маецца «Справа аб нядобранадзейнасці мал. архітэктара Бенуа і звальненні яго ад службы». і ў гэты ж час у сілу шэрагу абставінаўПа хадайніцтве дзядзькі, прафесара М. Л. Бенуа ён быў дапушчаны да іспытаў, але патрэбныя паперы, высланыя з Акадэміі майстэрстваў, запазніліся. не змог атрымаць звання класнага мастака 3 ступені.

На працягу амаль чатырох гадоў ён працаваў у Ташкенце як прыватны архітэктар. У канцы 1882 года А. Л. Бенуа быў зноў прызначаны на дзяржаўную службу на пасаду малодшага архітэктара  ў Самаркандзе, дзе ён прапрацаваў чатыры гады.

У 1890 годзе для саматужна-прамысловай выстаўкі, якая адкрылася ў гарадскім садзе і прымеркаванай да святкавання 25-годдзя далучэння Ташкента па праекце А. Л. Бенуа (сумесна з інжынерам Я. П. Дубровіным) былі збудаваныя ўваходныя вароты з боку .

Апошнія гады жыцця А. Л. Бенуа служыў архітэктарам Туркестанскай мытнай акругі ў Краснаводску.

Найбольш вядомымі будынкамі ў Ташкенце, выкананымі па яго праектах або пры яго ўдзеле, з’яўляюцца будынак Ташкенцкай мужчынскай гімназііПраект ваеннага інжынера Янчэўскага., будынак Евангелісцка-лютэранскай царквы (кірхі) і будынак палаца , які быў пабудаваны ў 1889—1890 гадах пад кіраўніцтвам грамадзянскага інжынера .

Найбольш буйным архітэктурным творам А. Л. Бенуа ў Сярэдняй Азіі з’явіўся на думку спецыялістаў  Які правіў Бухарскім ханствам с 1885 по 1910 год..

Памёр А. Л. Бенуа ў Краснаводску 25 мая (па старым стылі) 1902 года.

 Спасылкі 
 Э. Г. Жданов «Туркестанский» Бенуа
 Архитектор Бенуа

Катэгорыя:Архітэктары Узбекістана
Катэгорыя:Архітэктары Ташкента
Катэгорыя:Архітэктары Расійскай імперыі