Hurt (гурт)

«Hurt» — амерыканскі рок-гурт, створаны ў Вірджыніі ў 2000 годзе. Гурт выпусціў чатыры альбомы. Першы альбом Hurt гурт выпусціў у 2000 годзе, а другі альбом The Consumation выйшаў у 2003 годзе. Гурт атрымаў сусветнае прызнанне сваім дэбютным альбомам Vol. 1, выпушчаны 21 сакавіка 2006 года. Іх сінглы «Rapture» і «Falls Apart» атрымалі значныя пазіцыі ў радыёэфіры. Альбом Vol. II, які быў выпушчаны 25 верасня 2007 года, быў прызнаны крытыкаміі, у ім яны выпусцілі свой самы вялікі радыёхіт сінгл «Ten Ton Brick».

Гурт выпусціў яшчэ два альбомы Goodbye to the Machine і The Crux. Затым яны распаліся ў 2014 незадоўга да выхаду Self-Entitled, перавыдання іх першага альбома, які меў аднайменную назву. З 2012 года не было выпушчана ніводнага новага матэрыялу. Загадкавыя відэа былі апублікаваныя на афіцыйнай старонцы гурта ў Facebook 24 і 27 снежня 2019 года, што сведчыць аб тым, што гурт будзе выпускаць новы матэрыял.

 Гісторыя 

 Станаўленне і незалежныя рэлізы (2000—2005) 
Гурт першапачаткова складаўся з Дж. Лорэна Вінса ў якасці асноўнага спевака, аўтара песень і гітарыста і Уіла Квейнтанса ў якасці бубнача. Два гады шукалі іншых удзельнікаў гурта, пакуль не ўзялі Стывена Флетчэра граць на бас-гітары. Гурт быў названы праз два гады, пасля задумы іх першага альбома.

Аднайменны першы студыйны альбом гэтага гурта быў напісаны і выкананы Уінсам і Уілам Квейнтансам на барабанах, а на ўсім альбоме электронная частка, акрамя песні «Confession» Джонатана Мініса, была аддадзена Браяну Уіншэлу. Альбом быў выпушчаны ў 2000 годзе і было створана каля 1200 асобнікаў. Другі самастойна выдадзены альбом гурта, The Consumation, таксама быў напісаны і выкананы Уінсам, з Квейнтансам на барабанах, Шонам Соерам на басу і аўтарамі песні «Unclean», з Браянам Уіншэлам за пультам для «House of Cards» і «Velvet Ролс Ройс». Гэты альбом быў выпушчаны ў 2003 годзе ў Вірджыніі, родным штаце Уінса, было прададзена каля 2000 асобнікаў, а каля 3000 прома і поўных альбомаў распаўсюджваліся бясплатна.

Гурт (з арыгінальным складам) быў заснаваны Томам Льюісам, былым супрацоўнікам Universal Records A&R, дзесьці прыкладна ў 2005 годзе. Падчас шоу, якое было ў The Continental у Нью-Ёрку, сябар Льюіса, Джэй Сільверман, перадаў яму дыск гурта. Пасля першапачатковага кантакту з Уінсам прайшло яшчэ 8 месяцаў, пакуль яны зноў не пачулі Льюіса. Гурт сустрэўся з Льюісам і яго кампаніяй (Metropolitan Hybrid). Гурт пайшоў запісваць дэма, каб знайсці гуказапісвальны лэйбл. Пасля нераскрытых праблем з цяперашнім барабаншчыкам гурта сесійнага бубнача Эвана Джонса спыталі, ці зможа ён прыняць удзел у запісе, на што Уінс пагадзіўся.

У працэсе пошуку галоўнага лэйбла тагачасны басіст вырашыў, што было б лепш, калі б ён пакінуў гурт, і тады яны знайшлі яму замену, былога басіста Streetlight Manifesto Джоша Энслі.

Пола Спатола цытуюць, што на пытанне аб тым, як ён стаў часткай гурта, ён казаў, што яму патэлефанаваў Джош Энслі і сказаў, што яму трэба прыляцець у Нью-Ёрк і паспрабаваць сябе ў гурце, бо яны шукаюць гітарыстаў. Спатола заяўляе: "Праз месяц я нічога не пачуў і сказаў: «Я проста павінен ляцець». Яго першае выступленне з гуртом адбылося ў начным клубе пад назвай «The Mint», і тады Спатола збіраўся пабыць з гуртом некалькі дзён, але ў выніку застаўся на два тыдні. У першы дзень ён паспрабаваў удзел у гурце, і з невялікай дапамогай Тома Льюіса Вінс быў перакананы прывесці Спатолу ў гурт у якасці гітарыста.

На наступны дзень гурт адыграў шоўкейс у Нью-Ёрку, у гэты час яны размаўлялі з некалькімі гуказапісвальнымі кампаніямі, уключаючы Columbia, Interscope, Island, Universal, Virgin і Atlantic, але з гэтых размоў нічога не атрымалася.

Першапачаткова Capitol Records набыла альбом Vol. 1 у гурта коштам прыблізна 100 тыс. долараў. Ніякіх іншых відавочных змен, акрамя падпісання правоў на іх запіс, не адбылося.

 Vol. 1 і Vol. II (2006—2008) 
злева|міні| Віктар Рыбас, барабаншчык гурта.
Першай працай гурта пад буйным лэйблам былі два альбомы пад назвай Vol. 1 і Vol. II. Яны абодва былі запісаныя і спродюсаваныя з Эрыкам Грыдзі. Першапачатковы план заключаўся ў тым, каб альбомы былі выдадзены ў выглядзе двайнога альбома, але Capitol адхілілі гэтую ідэю як «занадта вялікую адначасовую інвестыцыю». Замест гэтага гурт выкарыстаў дадатковы час, каб перазапісаць і палепшыць Vol. II. Vol. 1 быў выпушчаны 21 сакавіка 2006 года. На радыё былі выпушчаныя тры сінглы — «Rapture», «Falls Apart» і «Danse Russe». Vol. II быў выпушчаны 25 верасня 2007 года разам з яшчэ двума сінгламі «Ten Ton Brick» і «Loded». Пасля таго, як 19 лютага 2008 года яны сталі вядомымі гуказапісвальным лэйблам, гурт вырашыў перавыдаць The Consumation пад назвай The Re-Consumation у адказ на тое, што фанаты выдаткоўвалі сотні даляраў на куплю іх цяпер рэдкага арыгінальнага незалежнага рэлізу. Перавыдадзены альбом ўтрымліваў адну новую песню і дзве іншыя змененыя песні. Неўзабаве пасля гэтага, у красавіку, Энслі абвясціў аб сваім сыходзе з гурта, каб заняцца пісьменніцкай і рэжысёрскай кар’ерай.

12 мая 2009 года Hurt атрымаў узнагароду за песню «Ten Ton Brick» падчас 13-й штогадовай цырымоніі ўручэння прэміі SESAC New York Music Awards.

 Goodbye to the Machine (2009—2010) 
Vol. 1 і Vol. II не апынуліся камерцыйным поспехам, і ў выніку гурт быў выведзены з Capitol Records. Іх наступны альбом Goodbye to the Machine стаў бы намёкам на негатыў гурта да буйных гуказапісвальнікаў. Альбом быў выпушчаны 7 красавіка 2009 года на значна меншым лэйбле Amusement Records. Да выхаду альбома сінгл «Wars» выйшаў на радыё 3 лютага 2009 года. Альбом заняў 100-е месца ў Billboard 200. 

 The Crux (2010—2014) 
Гурт пачаў працаваць над новым матэрыялам у пачатку 2010 года. 5 лютага новая песня «Numbers» дэбютавала на радыё на 94.1 WJJO у Мэдысане, штат Вісконсін. Яна была выпушчана на ITunes 9 сакавіка 2010 года з ілюстрацыяй Спатолы. У жніўні гурт абвясціў, што падпісаў кантракт з Carved Records і мае на мэце выпусціць новы альбом у пачатку 2012 года. Таксама было абвешчана, што Спатола пакінуў гурт з-за асабістых праблем. 27 верасня 2011 года на старонцы Hurt у Facebook гурт паведамілі, што новы альбом стане вяртаннем да абодвух альбомаў Vol. па гучанні і стылі. Першы сінгл «How We End Up Alone» быў выпушчаны на iTunes 3 студзеня 2012 года і заняў 10-е месца ў Billboard 20. The Crux быў выпушчаны 1 мая 2012 года і заняў 75-е месца ў Billboard 200. Гэта было самае высокае месца на білбордзе ў гісторыі гурта, і апошні раз свет убачыў новы матэрыял ад гурта.

8 красавіка 2014 года Amusement Management абвясціла аб сваіх намерах выпусціць пераробленую версію аднайменнага альбома гурта. Аб гэтым паведамлялася на афіцыйнай старонцы гурта ў Facebook. Альбом быў выпушчаны абмежаванай колькасцю ўсяго 2000 экзэмпляраў, кожны асобнік пранумараваны і падпісаны Дж. Лорэнам Уінсам. Альбом уключаў два бонус-трэкі; адзін раней невыдадзены, «Cellophane», і іншы, арыгінальная версія «Talking to God».

 Склад 
Бягучы

 Джэй Лоран Уінс — вакал, гітара, скрыпка (2000—сучаснасць);
 Віктар Рыбас — ударныя, перкусія, піяніна, бэк-вакал (2010—сучаснасць).

Былыя

 Майкл Робертс — гітара, бэк-вакал (2009—2012);
 Рэк Мор — басы (2008—2013);
 Пол Спатола — галоўная гітара, бэк-вакал, клавішныя, дабро (2004—2011);
 Эван Джонс — ударныя, клавішныя (2004—2010);
 Джошуа Энслі — басы, бэк-вакал (2004—2008);
 Стывен Флэтчар — басы (2000—2004);
 Уіл Квейнтанс— ударныя (2000—2004).

 Дыскаграфія 

 Студыйныя альбомы:

 Hurt (2000)
 The Consumation (2003)
 Vol. 1 (2006)
 Vol. II (2007)
 Goodbye to the Machine (2009)
 The Crux (2012)

 Спасылкі 



Катэгорыя:Выканаўцы Capitol Records
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2000 годзе
Катэгорыя:Рок-гурты ЗША