Ціхі белы Дунай

«Ціхі Белы Дунай» — папулярная балгарская маршавая песня ў гонар атрада Боцева і яго драматычнай пераправы праз Дунай з параходам «Радзецкі». Створаны на словы Івана Вазава і музыку Івана Караджава.

Аднайменная паэма была напісана Іванам Вазавым яшчэ ў 1876 годзе «…пры першай вестцы аб адыходзе Бацёва пад Казладуем…», як ён сам успамінае. Музыка напісана ў 1909 годзе . рэвалюцыянерам, грамадскім дзеячам і педагогам Іванам Караджавым, у той час як ён быў настаўнікам музыкі ў балгарскай сярэдняй школе для хлопчыкаў у Салоніках, за што падвяргаўся пераследам з боку турэцкіх уладаў.

Твор неўзабаве стаў адной з самых любімых балгарскіх патрыятычных песень, выкананых як ваенны марш.

Першапачаткова выконваецца ў 2-х мелодыях і са спевамі розных куплетаў. Арыгінальны тэкст — 22 вершы.

 Тэкст 
Тэкст на балгарскай мове

 Тих бял Дунав се вълнува,
 весело шуми
 и «Радецки» гордо плува
 по златни вълни.

 Но кога се там съзирва
 козлодуйски бряг,
 в парахода рог изсвирва,
 развя се байряк.

 Млади български юнаци
 явяват се там,
 на чела им левски знаци,
 в очите им плам.

 Гордо Ботев там застана
 младият им вожд -
 па си дума капитану,
 с гол в ръката нож:

 Аз съм български войвода,
 момци ми са тез;
 ний летиме за свобода,
 кръв да леем днес.

 Ний летиме на България
 помощ да дадем
 и от тежка тирания
 да я отървем.

Катэгорыя:Маршы