Іцхак Эпштэйн

Іцхак Эпштэйн (1862, Любань, Мінская губерня — 1943, Іерусалім) — ізраільскі педагог і мовазнавец. Быў сярод заснавальнікаў выкладання на адроджаным іўрыце. Брат Залмана Эпштэйна.

 Біяграфія 
Нарадзіўся ў мястэчку Любань у артадаксальнай сям’і яўрэйскага вучонага і выкладчыка іўрыту Нохема Эпштэйна і Фейгі-Бейлі Шапіра. Атрымаў традыцыйную адукацыю. У 1876 годзе сям’я пераехала ў Адэсу, там ён скончыў у 1883 ; адначасова браў урокі іўрыту ў . У 1886 эміграваў у Эрэц-Ісраэль.

З адкрыццём у 1891 годзе яўрэйскай школы ў Цфаце, быў прызначаны дырэктарам (да 1901).

У 1902—1905 і ў 1915 годзе вывучаў педагогіку ва універсітэце ў Лазане (у 1915 атрымаў ступень доктара педагогікі і літаратуры).

У перыяд з 1909 па 1915 год быў дырэктарам яўрэйскай школы «Талмуд-Тора» ў Салоніках.

У 1919 годзе быў прызначаны дырэктарам жаночай настаўніцкай семінарыі імя Э. Лявінскага ў Тэль-Авіве. У 1920 пераехаў у Іерусалім, стаў інспектарам яўрэйскіх школ.

 Творы 

 «Иврит бе-‘иврит» («Іўрыт на іўрыце», Варшава, 1901)
 «Хэгйоней лашон» («Разважанні пра мову», 1947)
 «Мехкарим ба-психология шел ха-лашон ве-ха-хиннух ха-‘иври» («Даследаванні па псіхалогіі мовы іўрыт і адукацыі на ёй», 1947).

 Крыніцы 

 Спасылкі 


 Іцхак Эпштэйн — «Схаванае пытанне», частка 1
 Іцхак Эпштэйн — «Схаванае пытанне», частка 2.

Катэгорыя:Педагогі Ізраіля