Белрэстаўрацыя

«Белрэстаўрацыя» — спецыялізаванае навукова-рэстаўрацыйнае вытворчае аб’яднанне Міністэрства культуры Беларусі. Створана ў 1985 годзе на базе Спецыяльных навукова-рэстаўрацыйных вытворчых майстэрняў, якія існавалі з 1968 года. Аб’ядноўвала Мінскую (галаўная арганізацыя), Брэсцкую, Віцебскую, Гомельскую, Гродзенскую, Магілёўскую спецыяльныя навукова-рэстаўрацыйныя вытворчыя майстэрні і Беларускі рэстаўрацыйны праектны інстытут.

У 1991 годзе ўтворана Галоўнае ўпраўленне па рэстаўрацыі і кансервацыі помнікаў гісторыі і культуры пры СМ Беларусі, якое ў 1996 рэарганізавана ў Камітэт па кансервацыі і рэстаўрацыі помнікаў пры Міністэрстве культуры Беларусі. .

 Дзейнасць 
Займалася спецыяльнымі будаўніча-мантажнымі, праектнымі і навукова-даследчымі працамі па рэстаўрацыі і кансервацыі помнікаў гісторыі, архітэктуры, горабудаўніцтва, садова-паркавага мастацтва, твораў станковага і манументальнага жывапісу, скульптуры, дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, кнігі.

 Археалагічныя даследаванні 
Археалагічнае падраздзяленне «Белрэстаўрацыі» (2 археалагічныя сектары і архітэктурныя групы) праводзіла даследаванні архітэктурна-археалагічных помнікаў з мэтай іх кансервацыі і рэстаўрацыі, ахоўныя раскопкі (з ІГ АН Беларусі) у гістарычных центрах беларускіх гарадоў, распрацоўвала ахоўныя зоны археалагічнага культурнага пласта ў старажытных населеных пунктах Беларусі. 3 удзелам «Белрэстаўрацыі» выяўлена Гродзенская Прачысценская царква, рэшткі абарончых муроў 12 ст. на тэрыторыі Гродзенскага Старога замка, падмуркі храма і 2 ярусы падлогі 16—18 стст. у Гальшанскім касцёле Яна Хрысціцеля, рэшткі Ашмянскага кляштара францысканцаў, падмуркі касцёла Дзевы Марыі (Фара Вітаўта) у Гродне, рэшткі гандлёвых радоў у Мінску і шэраг каменных пабудоў 17—18 стст. у Магілёве, Мінску, Пінску і інш.

 Літаратура 


 Спасылкі