Вібаргскі ландстынг

Вібаргскі ландстынг () — сярэднявечны  у Даніі, які быў адзін з 3 галоўных. Два іншых галоўных знаходзіліся ў Рынгстэдзе і Лундзе. У 1805 годзе ланстынг быў заменены Вярхоўным судом Нёрскай Ютландыі.

 Да 1550-х гадоў 

 Ланстынг валодаў судовай уладай.
 Ланстынг валодаў заканадаўчай уладай. Такім чынам, ютландскае права было прынята ланстынгу ў 1241 годзе.
 Першапачаткова меркавалася, што ланстынг будзе абіраць каралёў. Пазней гэтая інстанцыя павінна была проста аддаваць павагу новым каралям.
 Ланстынг мог першапачаткова прыняць рашэнне аб вайне і міры.

 Пасля 1550-х гадоў 
Ланстынг быў апеляцыйным судом па справах херэдтынга, біркетынгу і бютынга. Больш буйныя справы пасля маглі быць абскарджаны ў каралеўскім рэтэртынгу, а пасля 1661 года — у вярхоўным судзе.

Купля і продаж рыцарскіх мыз павінны былі адбывацца ў Вібаргскім ланстынгу. Гэта ставілася як да асноўнай колькасці рыцарскіх мыз у Паўночнай Ютландыі, так і да Паўднёвай Ютландыі (улічваючы Шлезвіг).

 У 1700-х гадах 
Снапстынг у Вібарзе служыў адгалінаваннем ланстынга. Снапстынг кантраляваў банкаўскія і крэдытныя аперацыі ў Ютландыі. Снапстынг таксама займаўся распаўсюджваннем рынка збыту збожжавых культур і бычкоў.

З-за дзейнасці ланстынгаў і снапстынгаў у Вібарзе ютландскія і іншыя новыя буржуазныя землеўладальнікі часта прыязджалі ў горад у XVIII стагоддзі.

Катэгорыя:Зніклі ў 1805 годзе
Катэгорыя:Гісторыя Даніі