Пітэр Мэнсфілд

Сэр Пітэр Мэнсфілд (; )Tributes to Professor Sir Peter Mansfield University of Nottingham — англійскі фізік, які ў 2003 годзе атрымаў Нобелеўскую прэмію па фізіялогіі і медыцыне разам з Полам Лотэрбурам за адкрыцці ў галіне магнітна-рэзананснай тамаграфіі (МРТ). Мэнсфілд быў прафесарам Нотынгемскага ўніверсітэтаPeter Mansfield interview  on Desert Island Discs.

 Ранні перыяд жыцця 
Мэнсфілд нарадзіўся ў Ламбеце, Лондан, у сям’і Сідні Джорджа (1904—1966) і Ліліян Роўз Мэнсфілд (1905—1984; у дзявоцтве Тэрнер). Мэнсфілд — малодшы з трох сыноў, Конрада (нар. 1925) і Сідні (нар. 1927).

Мэнсфілд вырас у Кэмбервеле. Падчас Другой сусветнай вайны ён быў эвакуяваны з Лондана, спачатку ў Севенакс, а затым двойчы ў Торкі, Дэвон, дзе ён абодва разы змог застацца з адной сям’ёй. Па вяртанні ў Лондан пасля вайны школьны настаўнік сказаў яму здаць экзамен. Ніколі раней не чуючы пра экзамен і не маючы часу на падрыхтоўку, Мэнсфілд не здолеў атрымаць месца ў мясцовай гімназіі. Аднак яго адзнака была дастаткова высокай, каб пайсці ў цэнтральную школу ў Пекхэме. У 15 гадоў настаўнік сказаў яму, што навука не для яго. Неўзабаве пасля гэтага ён пакінуў школу, каб працаваць памочнікам друкара.

Ва ўзросце 18 гадоў, захапіўшыся ракетнай тэхнікай, Мэнсфілд уладкаваўся на працу ў Дэпартамент ракетнага руху Міністэрства паставак у Уэсткот, графства Бакінгемшыр. Праз васемнаццаць месяцаў яго прызвалі на нацыянальную службу.

 Адукацыя 
Праслужыўшы ў арміі на працягу двух гадоў, Мэнсфілд вярнуўся ў Уэсткот і пачаў вучыцца на вышэйшым узроўні ў вячэрняй школе. Праз два гады ён быў прыняты на вывучэнне фізікі ў каледж каралевы Марыі Лонданскага ўніверсітэта.

Мэнсфілд атрымаў ступень бакалаўра ў каледжы каралевы Марыі ў 1959 годзе. Яго дыпломны праект, якім кіраваў Джэк Паўлз, заключаўся ў стварэнні партатыўнага транзістарнага спектрометра для вымярэння магнітнага поля Зямлі. Бліжэй да канца гэтага праекта Паўлз прапанаваў Мэнсфілду пасаду ў сваёй даследчай групе ЯМР (ядзерны магнітны рэзананс). Зацікаўленасць Паўлза была ў вывучэнні малекулярнага руху, у асноўным вадкасці. Праект Мэнсфілда заключаўся ў стварэнні імпульснага ЯМР-спектрометра для вывучэння цвёрдых палімерных сістэм. У 1962 годзе атрымаў ступень доктара філасофіі; яго дысертацыя была на тэму "Рэлаксацыя пратоннага магнітнага рэзанансу ў цвёрдых целах пераходнымі метадамі ".

 Кар’ера 
Пасля атрымання ступені доктара філасофіі Мэнсфілд быў запрошаны ў дактарантуру з Чарлі Сліхтэрам ва Універсітэт Ілінойса ў Эрбане-Шампейне, дзе ён правёў ЯМР-даследаванне легаваных металаў.

У 1964 годзе ён вярнуўся ў Англію, каб выкладаць у Нотынгемскім універсітэце, дзе ён мог працягнуць навучанне ў галіне шматімпульснага ЯМР. Ён быў паслядоўна прызначаны старшым выкладчыкам у 1968 годзе і чытачом у 1970 годзе. У гэты перыяд яго каманда распрацавала абсталяванне для МРТ з дапамогай грантаў Савета медыцынскіх даследаванняў. Толькі ў 1970-х гадах з распрацоўкамі Пола Лотэрбура і Мэнсфілда ЯМР можна было выкарыстоўваць для атрымання малюнкаў цела. У 1979 годзе Мэнсфілд быў прызначаны прафесарам кафедры фізікі да выхаду на пенсію ў 1994 годзе.

 1962: навуковы супрацоўнік фізічнага факультэта Універсітэта Ілінойса
 1964: выкладчык фізічнага факультэта Нотынгемскага ўніверсітэта
 1968: старшы выкладчык кафедры фізікі Нотынгемскага ўніверсітэта
 1970: чытач, фізічны факультэт Нотынгемскага ўніверсітэта
 1972—73: старэйшы наведвальнік Інстытута медыцынскіх даследаванняў Макса Планка, Гейдэльберг
 1979: прафесар кафедры фізікі Нотынгемскага ўніверсітэта

Мэнсфілду прыпісваюць вынаходніцтва «вылучэння зрэзаў» для МРТ — гэта значыць метаду, з дапамогай якога можна выбарачна адлюстраваць лакалізаваны восевы зрэз суб’екта, а не ўвесь суб’ект — і разуменне таго, як радыёсігналы ад МРТ могуць быць матэматычна прааналізаваны, што робіць магчымасць інтэрпрэтацыі сігналаў у карысны вобраз. Яму таксама прыпісваюць выяўленне таго, наколькі хуткая візуалізацыя можа быць магчымай, распрацаваўшы пратакол МРТ, які называецца эха-планарнай візуалізацыяй. Эхапланарная візуалізацыя дазваляе збіраць узважаныя выявы T2* у шмат разоў хутчэй, чым гэта было магчыма раней. Гэта таксама зрабіла магчымай функцыянальную магнітна-рэзанансную тамаграфію (фМРТ).

Падчас працы ў Нотынгемскім універсітэце Мэнсфілд выпрабаваў першы прататып поўнага корпуса, усталяваны перад Калядамі 1978 года. Мэнсфілд быў настолькі зацікаўлены, што падахвоціўся праверыць гэта сам і зрабіў першае сканаванне жывога пацыента. Прататып машыны зараз знаходзіцца на выставе ў медыцынскай секцыі Навуковага музея.

 Узнагароды 

 1983 — Залаты медаль Таварыства магнітнага рэзанансу ў медыцыне
 1984 — Сумесная ўзнагарода Залаты медаль і прэмія Каралеўскага таварыства Welcome Foundation
 1986 — Абраны членам каледжа каралевы Марыі (цяпер Лонданскі ўніверсітэт каралевы Марыі)
 1987 — Абраны членам Лонданскага каралеўскага таварыства
 1987 — Абраны прэзідэнтам Таварыства магнітнага рэзанансу ў медыцыне
 1988 — Медаль і прэмія Дадэла ад Інстытута фізікі
 1988 — Медаль Сільвануса Томпсана Брытанскага інстытута радыялогіі
 1989 — Медаль Антуана Беклера ад Міжнароднага таварыства радыялогіі і Інстытута Антуана Беклера ў Парыжы
 1990 — Прэмія Маларда каралеўскага таварыства (сумесна з Джонам Малардам і Джымам Хатчынсанам)
 1992 — Прэмія Міжнароднага таварыства магнітнага рэзанансу (сумесна з П. Лаўтэрбурам)
 1993 — Прысвечаны ў рыцары
 1993 — Сярэбраная таблічка Еўрапейскага таварыства магнітнага рэзанансу ў медыцыне і біялогіі
 1993 — Абраны ганаровым членам Каралеўскага каледжа радыялогіі і ганаровым членам Брытанскага інстытута радыялогіі
 1994 — Абраны ганаровым членам Таварыства магнітна-рэзананснай тамаграфіі і членам Таварыства магнітна-рэзананснай тамаграфіі
 1995 — Прэмія Гарміш-Партэнкірхена за МРТ
 1995 — Залаты медаль Еўрапейскага кангрэса радыялогіі і Еўрапейскага таварыства радыялогіі
 1997 — Ганаровы супрацоўнік Інстытута фізікі
 2003 — Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне па медыцыне з Полам Лотэрбурам
 2009 — годзе прэм’ер-міністр Гордан Браўн уручыў Прэмію за жыццёвыя дасягненні
 2016 — Астэроід 262972 Пітэрмансфілд, адкрыты астраномам Вінчэнца Сільвана Касулі у 2007 годзе, быў названы ў яго гонар

 Асабістае жыццё 
Мэнсфілд ажаніўся з Джын Маргарэт Кібл (нар. 1935) 1 верасня 1962 года. У іх было дзве дачкі.

Мэнсфілд памёр у Нотынгеме 8 лютага 2017 года ва ўзросце 83 гадоў.

Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі па медыцыне
Катэгорыя:Рыцары-бакалаўры
Катэгорыя:Члены Лонданскага каралеўскага таварыства