Раберта Мецола

Раберта Мецола Тэдэска Трыкас (; , Сент-Джуліянс, Мальта) — мальтыйская палітык, старшыня Еўрапейскага парламента з 18 студзеня 2022 года.

Упершыню абрана дэпутатам Еўрапейскага парламента ў 2013 годзе, прадстаўляючы Мальту, а ў лістападзе 2020 года стала першым віцэ-прэзідэнтам Еўрапарламента. Раберта Мецола была абрана старшынёй Еўрапейскага парламента 18 студзеня 2022 года, стаўшы самым маладым старшынёй у гісторыі, першай мальтыйкай на гэтай пасадзе і трэцяй жанчынай-старшынёй.

 Адукацыя і кар’ера 
З’яўляецца юрыстам і спецыялізавалася на еўрапейскім праве і палітыцы ў Еўрапейскім калегіуме. Яна займала пасаду аташэ па прававым і судовым супрацоўніцтве Мальты ў Пастаянным прадстаўніцтве Мальты пры Еўрапейскім Саюзе, а з 2012 па 2013 год у якасці юрыдычнага саветніка Вярхоўнага прадстаўніка Саюза па замежных справах і палітыцы бяспекі Кэтрын Эштан.

 Палітычная кар’ера 

 Раннія гады 
У студэнцкія гады Мецола ўваходзіла ў SDM (Studenti Demokristjani Maltin), KNZ (Нацыянальная моладзевая рада) і MŻPN (Moviment Żgħażagħ Partit Nazzjonalista), перш чым была абраная генеральным сакратаром Студэнтаў-дэмакратаў Еўропы (EDS), студэнцкага аддзялення Еўрапейскай народнай партыі, а таксама на пасады ў рамках Еўрапейскага моладзевага форуму (YFJ). У 2002 годзе яна была абраная віцэ-прэзідэнтам Моладзевай канвенцыі аб будучыні Еўропы, што адкрыла шлях да яе актыўнага ўдзелу ў перамовах і распрацоўцы Еўрапейскай канстытуцыйнай дамовы, а пазней і Лісабонскай дамовы. 

Мецола была актыўнай у Partit Nazzjonalista (Нацыяналістычнай партыі) на Мальце з юнацтва, дзе працавала ў міжнародным сакратарыяце партыі; актыўна праводзіла кампанію за галасаванне «за» на рэферэндуме аб членстве ў ЕС у 2003 годзе і займалася валанцёрствам у выбарчай групе PN ELCOM. Яна балатавалася на выбарах у Еўрапарламент у 2004 годзе і Еўрапарламент у 2009 годзе ў якасці кандыдата ад нацыяналістаў на Мальце. На тых выбарах яна не была абраная. 

 Дэпутат Еўрапарламента 2013—2022 
міні|Раберта Мецола задае пытанне на слуханнях у Камісіі фон дэр Ляен у 2019 годзе.
Раберта Мецола паспяхова ўдзельнічала ў выбарах 24 красавіка 2013 года, на вызваленае месца Саймана Бусутыла, стаўшы адной з першых жанчын-членаў Еўрапарламента на Мальце. У парламенце яна сядзіць у якасці члена групы Еўрапейскай народнай партыі (EPP).

Пасля пераабрання ў парламент на поўны тэрмін у 2014 годзе яна была абраная на пасаду намесніка старшыні Камітэта па петыцыях у ліпені 2014 годаDave Keating (July 7, 2014), EFDD loses out as groups share the spoils European Voice.. Акрамя таго, яна была членам шэрагу камітэтаў і дэлегацый, уключаючы Камітэт па грамадзянскіх свабодах, юстыцыі і ўнутраных справах і дэлегацыю па сувязях са Злучанымі Штатамі. З 2016 па 2017 год Мецола ўваходзіла ў парламенцкі камітэт па расследаванні адмывання грошай, ухілення ад выплаты падаткаў, схемы ўхілення ад выплаты падаткаў якіх былі расследаваны ў Панамскіх дакументах больш шырока. У межах Камітэта па грамадзянскіх свабодах, юстыцыі і ўнутраных справах яна з 2018 года ўваходзіць у групу назірання за вяршэнствам законаRule of law: Civil Liberties MEPs to report on corruption and press freedom European Parliament, press release of June 5, 2018..

У дадатак да сваіх абавязкаў у камітэце Раберта Мецола далучылася да Міжгрупы Еўрапарламента па правах дзіцяціMembers of the European Parliament Intergroup on Children’s Rights European Parliament..

У лістападзе 2020 года яе абралі першым віцэ-прэзідэнтам Еўрапарламента, замест Мэрэд МакГінес, якая стала еўракамісарам Ірландыі. Яна стала першай мальтыйскай дэпутаткай Еўрапарламента, якая стала віцэ-прэзідэнтам.

У лістападзе 2021 года Раберта Мецола была абрана ЕНП у якасці свайго кандыдата, каб змяніць Давіда Сасолі на пасадзе прэзідэнта Еўрапарламента пасля заканчэння яго паўнамоцтваў на пасадзе прэзідэнта ў студзені 2022 года. Сасолі быў шпіталізаваны з пнеўманіяй у верасні 2021 года і ў снежні абвясціў, што не будзе балатавацца на другі тэрмін на пасадзе прэзідэнта, што зрабіла Мецолу яго верагодным пераемнікам. Пасля далейшай шпіталізацыі Сасолі памёр 11 студзеня 2022 года за тыдзень да заканчэння тэрміну. Пасля смерці Сасолі Мецола стала выконваючым абавязкі прэзідэнта Еўрапарламента.

 Старшыня Еўрапейскага парламента 
18 студзеня 2022 года Раберта Мецола была абрана старшынёй Еўрапарламента на два з паловай гады. Яна была абраная ў першым туры галасавання, атрымаўшы абсалютную большасць — 458 галасоў з 690 пададзеных. Як кандыдата ад ЕНП, яе таксама падтрымалі парламенцкія групы S&D і «Абнаўляючы Еўропу» пасля таго, як тры групы дасягнулі пагаднення аб выбарах старшыні, віцэ-старшыні і заканадаўчых прыярытэтах на другую палову паўнамоцтваў парламента.

 Палітычныя пазіцыі 
У якасці члена Камітэта па грамадзянскіх свабодах, юстыцыі і ўнутраных справах Мецола ў 2014 годзе кіравала працай ЕНП над неабавязковай «дарожнай картай ЕС супраць гамафобіі і дыскрымінацыі па прыкметах сексуальнай арыентацыі і гендарнай ідэнтычнасці»Dave Keating (February 4, 2014), «'Manif pour tous' fails to defeat EU gay rights report» European Voice.. Яна была суаўтарам неабавязковай справаздачы аб еўрапейскім міграцыйным крызісе ў 2016 годзе, накіраванай на ўсталяванне «абавязковага заканадаўчага падыходу» да перасялення і новых агульнаеўрапейскіх пагадненняў аб «рэадмісіі», якія павінны мець прыярытэт над двухбаковымі пагадненнямі паміж краінамі — членамі ЕС і краінамі — не членамі ЕСMaïa de La Baume (March 16, 2016), European Parliament ‘fixes’ the refugee crisis Politico Europe..

Што датычыцца абортаў, Мецола пастаянна галасавала за рэзалюцыі ў абарону жыццяThe Malta Independent (October 21, 2013). Пры абранні старшынёй Еўрапарламента яна заявіла, што падчас свайго знаходжання на пасадзе будзе прадстаўляць пазіцыю парламента, якая прызнае бяспечны доступ да абортаў правам чалавека.

 Спрэчкі 
У кастрычніку 2020 года Раберта Мецола прапанавала папраўкі да рэзалюцыі Камітэта па грамадзянскіх свабодах, юстыцыі і ўнутраных справах па Балгарыі, што выклікала спрэчкі. Яна настойвала на тым, што ў дакумент ўключана інфармацыя аб тым, што пратэсты ў Балгарыі фінансуюцца босам азартных гульняў, супраць якога выстаўлена 18 абвінавачанняў. Пасля таго, як сотні дэманстрантаў звязаліся з ёй у сацыяльных сетках і ёй пагражалі судом за паклёп і распаўсюджванне «падробленых навін», Мецола заблакавала доступ да сваіх сацыяльных сетак з Балгарыі і адклікала прапанаваную папраўку. 

 Асабістае жыццё 
Раберта Мецола нарадзілася ў Сент-Джуліянсе, Мальта, і вырасла ў Гзіры.

Раберта і яе муж фін Ука Мецола (Партыя нацыянальнай кааліцыі) удзельнічалі ў выбарах у Еўрапарламент 2009 года, стаўшы першай сямейнай парай, якая ўдзельнічала ў адных і тых жа выбарах у Еўрапарламент ад дзвюх розных краін-членаў. Упершыню яны сустрэліся ў 1999 годзе, а пажаніліся ў кастрычніку 2005 года. У іх нарадзілася чацвёра сыноў.

Катэгорыя:Старшыні Еўрапарламента