Гунхільда Свейнсдоцір

Гунхільда Свейнсдоцір () — традыцыйна лічыцца жонкай караля Швецыі Анунда Якаба і караля Даніі Свена II. Тым не менш улічваючы вельмі расплывістыя дадзеныя аб гэтай гістарычнай асобе, некаторыя сучасныя гісторыкі прытрымліваюцца думкі, што існавалі дзве розныя аднайменныя каралевыHans Gillingstam, «Gunhild», Svenskt biografiskt lexikon. Часам яе называюць Гудай або Гірыд, аднак гэта адбываецца з-за блытаніны з яе дачкой Гідай, якая таксама вядомая пад імем маці-ГунхільдаSven Axelson (1955), Sverige i utländsk annalistik 900—1400. Stockholm: Appelbergs, p. 34, 55..

 Біяграфія 
справа|міні|Выява каралевы ў выглядзе шахматнай фігуры, XI стагоддзе.
Згодна «Колу Зямному» (каля 1230 года) Сноры Стурлусана і «Сазе пра нашчадкаў Кнута» (1250-я гады), яна была дачкой нарвежскага ярла Свейна Хокансана і Гольмфрыды, дачкі (або сястры) караля Олафа Шатконунга і сястры (або пляменніцы) караля Эмунда Старога. Сястра Гунхільды Сігрыд была замужам за ўплывовым бондам Аслакам ЭрлінгсанамSnorre Sturluson (1993), Nordiska kungasagor. III. Magnus den gode till Magnus Erlingsson. Stockholm: Fabel, p. 100 (Harald Sigurdssons saga, Chapter 41); Knýtlinga saga, Chapter 23 ..

 Каралева Швецыі 
Свейн Хокансан як феадал правілаў часткай нарвежскай тэрыторыі ў якасці сюзерэна Олафа Шатконунга. У 1015 годзе ён быў разбіты прэтэндэнтам Олафам Харальдсанам (Олафам Святым) і быў вымушаны са сваёй сям’ёй бегчы ў Швецыю. З хронікі Адама Брэменскага (практычна яго сучасніка) вядома, што Гунхільда ў невядомую дату выйшла замуж за сына Олафа Шетконунга і яго спадчынніка, караля Анунда Якаба (1022 — каля 1050). Інфармацыя знойдзена ў схаліі, у якой гаворыцца: «Гунхільда, удава Анунда, не той жа чалавек, што і Гіда, якую забіла Тора»Adam av Bremen (1984), Historien om Hamburgstiftet och dess biskopar. Stockholm: Proprius, p. 189 (Book III, Scholion 66).. Схолія ставіцца да ўрыўку з асноўнага тэксту Адама, які апісвае Гунхільду, што яна пражывае ў Швецыі ў каля 1056 годзе, пасля таго, як яе шлюб з каралём Даніі Свенам II скончыўсяAdam av Bremen (1984), p. 140 (Book III, Chapter 15).. Такім чынам, у старажытнай пісьменнасці было прынята атаясамліваць шведскую і дацкую каралёў-цёзак Гунхільд адну з адной. Гэта было аспрэчана гісторыкам XX стагоддзя Стурэ Балінам, які, уважліва вывучыўшы тэкст Адама заключыў, што гэта два розныя чалавекі, прычым Дацкая каралева была дачкой Свейна ХокансанаSture Bolin (1932), «Kring Mäster Adams text», Scandia 4, p. 230-8.. Два пазнейшыя даследчыкі, Торы Ніберг і Карл Халенкройц, выказалі здагадку, што Гунхільда, магчыма, была жонкай і Анунда Якаба і Свена IIAdam av Bremen (1984), p. 189..

У крыніцах той эпохі не згадваюцца дзеці Гунхільды і Анунда Якаба. Аднак больш позні дацкі летапісец Саксон Граматык і ісландскія летапісы кажуць, што ў «шведскага караля», верагодна Анунда Якаба, была дачка, якую звалі Гід, часам таксама званая Гудай або ГунхільдайSaxo Grammaticus, Gesta danorum ; Sven Axelson (1955), p. 34, 55-6.. Магчыма гіда была дачкой Анунда ад іншай жанчыны, а Гунхільда была яе мачахай. Тым не менш, Саксан і ісландскія летапісы з’яўляюцца познімі крыніцамі, і інфармацыя аб паходжанні Гіды можа ў канчатковым выніку прывесці да няправільнага тлумачэння тэксту Адама Брэменскага. Па словах Адама Гіда была замужам за каралём Даніі Свенам II, які правёў некаторы час пры шведскім двары падчас свайго палітычнага выгнання з Даніі прыкладна ў 1047 годзе. Аднак яна памерла ўсяго праз пару гадоў, у 1048 або 1049 годзе; меркавана яе атруціла наложніца Свена, ТораAdam av Bremen (1984), p. 192 (Book III, Scholion 72)..

 Каралева Даніі 
Кароль Анунд Якаб памёр прыкладна ў 1050 годзе. Калі дзве Гунхільды былі сапраўды адным і тым жа чалавекам, ўдава каралева адправілася ў Данію і выйшла замуж за ўдаўца сваёй дачкі (або падчарыцы), свайго былога зяця караля Даніі Свена Эстрыдсена. Згодна Annales Lundensis шлюб быў заключаны ў 1052 годзеSven Axelson (1955), p. 55.. Адам Брэменскі піша: «Калі справы ў яго пайшлі добра, ён неўзабаве забыў цара Нябеснага і прывёз сваю сваячку са Швецыі, зрабіўшы сваёй жонкай. Арцыбіскуп [Гамбург-Брэмена] быў гэтым вельмі незадаволены»Adam av Bremen (1984), p. 137 (Book III, Chapter 12).. У мужа і жонкі быў сын па імі СвейнKnýtlinga saga, Chapter 23, але шлюб доўжыўся нядоўга; царква палічыла шлюб незаконным, таму што яны былі звязаны занадта цесным крэўным сваяцтвам — яны альбо былі кузенамі, альбо Свен быў жанаты на яе дачцэ — і ім пагражалі адлучэннем ад царквы, калі яны не развядуцца. Спачатку Свен быў у лютасьці і пагражаў спустошыць арцыбіскупства Гамбурга, але арцыбіскуп настойваў на сваім патрабаванні. Нарэшце, калі тата Леў IX адправіў ліст з прашэннем, Свену прыйшлося саступіць і развесціся з каралевай. Пасля гэтага Гунхільда была вымушана вярнуцца ў Швецыю ў 1051 або 1052 годзе. Шлюб Гунхільды і яе дачкі са Свенам былі пераблытаны адзін з адным у больш позняй гістарыяграфіяйSven Axelson (1955), p. 55-6..

 Далейшае жыццё 
Пасля свайго вымушанага разводу Гунхільда вярнулася ў свае маёнткі ў Швецыі, магчыма, у Вестэргётландзе. Адам Брэменскі называе яе Sanctissima і апісвае яе гасціннасць ў адносінах да місіянерскага біскупа Адальварду, якога кароль Эмунд Стары прагнаў з тынга. Адам піша, што Адальварда па гарыстай мясцовасці (магчыма з даліны Меларэн у Вестэргётландзе) у рэзідэнцыю каралевы суправаджалі сваяк караля Стэнкіль. Яна надала ўсё свой час «гасціннаму дачыненню да яго і іншай набожнай працы».

З крыніц таго часу пра Гунхільду больш нічога не вядома. Згодна з ненадзейнаму летапісу XVI стагоддзя Іаана Магнуса яна правяла адпушчаныя ёй дні ў набожным пакаянні за свае грахі і займаючыся царкоўнай дзейнасцю. Хроніка паведамляе, што яна заснавала майстэрню па вырабе тэкстылю і адзення для царкоўнікаў. Яе самай вядомай працай было адзенне харыстаў, якое яна зрабіла для сабора Роскіле. Па словах Яна Магнуса яна заснавала манастыр Гудхем ў сярэдзіне XI стагоддзяJohannes Magnus (1620), Swea och Götha Crönika. Stockholm: Ignatium Meurer, p. 515.. У рэчаіснасці ж гэты манастыр быў заснаваны роўна праз сто гадоў, у 1152 годзеMarkus Hagberg (ed.) (2009), Gudhems kloster. Skara stiftshistoriska sällskaps skriftserie, 44. Skara: Skara stiftshistoriska sällskap.. Легенда пра манастыр можа ўзнікнуць з-за таго, што яна і яе жанчыны жылі ізаляваным рэлігійным жыццём, робячы царкоўныя адзенні ў сваіх маёнтках, адным з якіх мог быць Гудхем. Традыцыйна лічыцца, што яна памерла ў Гудхеме, дзе «явіла вялікае мноства цнотаў»; яна была пахавана пад магільным каменем, на якім быў выразаны яе малюнак.

Гады яе нараджэння і смерці невядомыя, але яна перажыла свайго першага мужа (памёр каля 1050 года) і жыла падчас праўлення караля Швецыі Эймунда Старога (правіў прыкладна у 1050—1060 гадах). Такім чынам, яна памерла каля 1060 года ці пазней.

 Продкі 

 Літаратура 

 Adam av Bremen (1984), Historien om Hamburgstiftet och dess biskopar. Stockholm: Proprius. Libris 7604979. 
 Blomberg, Assar (1916), Några anteckningar om Gudhems Församling i Västergötland (Some notes of the congregation of Gudhem in Västergötland). A J Lindgrens Boktryckeri.
 Gillingstam, Hans, «Gunhild», Svenskt biografiskt lexikon  Accessed 27 November 2012.
 Henrikson, Alf (1989), Dansk historia (Danish history). Stockholm: Bonnier.

Катэгорыя:Жанчыны XI стагоддзя
Катэгорыя:Эстрыдсены
Катэгорыя:Мунсё (дынастыя)
Катэгорыя:Мужы і жонкі манархаў Швецыі
Катэгорыя:Жанчыны Сярэдневякоўя