Stizus perrisi

Stizus perrisi — від вос з падсямейства .

 Апісанне 

Даўжыня цела самак 14-20 мм. Цела з белаватым малюнкам. Тэргіты брушка з перарванымі жоўтымі перавязямі. Вусікі самак 12-членікавыя (у самцоў складаюцца з 13 сегментаў). Унутраныя краі вачэй субпаралельныя (без выемкі). Брушка сядзячае (першы стэрніт брушка цалкам знаходзіцца пад тэргітам). У пярэднім крыле тры кубітальныя ячэйкі. Гняздуюцца ў зямлі.

 Арэал 
Арменія, Беларусь,  Венгрыя,  Германія, Іспанія, Казахстан, Карэя, Кітай,  Кыргызстан, Літва, Польшча, Расія (Ніжагародская, Варонежская вобласць, Саратаўская, Растоўская і Арэнбургская вобласці, Алтай, Забайкальскі і Прыморскі краі), Румынія,  Сербія, Славакія, Турцыя, Узбекістан, Украіна, Францыя, Харватыя, Чэхія,  Японія (Хонсю).

 Літаратура 

 Немков П. Г., Казенас В. Л., Будрис Э. Р., Антропов А. В. 1995. Сем. Sphecidae — Роющие осы // Определитель насекомых Дальнего Востока России. Т. IV. Сетчатокрылообразные, скорпионницы, перепончатокрылые. Ч. 1 / под общ. ред. П. А. Лера. — СПб.: Наука, 1995. — С. 368—480. — 606 с. — 3150 экз. — ISBN 5-02-025944-6.



 Спасылкі 

 Род на сайте research.calacademy.org
 Stizus на eol.org

Катэгорыя:Насякомыя Еўразіі
Катэгорыя:Пясочныя восы