Барабара

Бара́бара (ад ; алеуцк.: ulax̂; сугстун: ciqlluaq) — традыцыйнае жытло алеутаў і ціхаакіянскіх эскімосаў. Уяўляла сабою прасторную паўзямлянку, верхні каркас якой быў зроблены з велізарных костак кітоў і драўляных карчакоў, выкінутых на бераг.

 Этымалогія 
У рускай мове словам  пазначаліся летнія жытлы камчацкіх ітэльменаў (магчыма ад ітэльменскага слова базабазь)Русский этимологический словарь. Вып. 2 (б – бдынъ). Пазней, у гады асваення Аляскі, яно было перанесена на алеуцкія зімовыя жытлы з-за падабенства канструкцыі.

 Канструкцыя 
Барабары звычайна ўзводзіліся на прыбярэжных пагорках і тэрасах для магчымасці назіраць за наваколлем, а таксама ў абарончых мэтах. Зверху ладзіўся дах з дзярновага пласта, травы і скур жывёл. У ім пакідалі адкрытую адтуліну для ўваходу, асвятлення і вываду дыму. З адтуліны ў паўзямлянку спускалася бервяно з прыступкамі. Вышыня даху на кроквах складала ад 1 м да 1,5 м.

Унутраную прастору стварала чатырохкутная яміна, вырытая на 60 — 70 см. Яе даўжыня магла быць да 8 — 10 м, а шырыня — да 5 — 6 м. У кутах укопвалі моцныя слупы, што трымалі кроквы. Памяшканне падзялялася на некалькі камер. Цэнтральная камера была самай вялікай, крыху вышэй за астатнія. У ёй рабілі агмень для прыгатавання ежы, збіраліся разам або папросту бавілі час. Бакавыя часткі памяшкання адгароджвалі дошкамі і выкарыстоўвалі для захоўвання хатняга начыння. Да барабараў прыбудоўвалі лазні.

Хаця ў XIX ст. на змену барабарам прыйшлі наземныя жытлы, запазычаныя ў рускіх і амерыканцаў, алеуты і ціхаакіянскія эскімосы працягвалі ацяпляць іх зямлёю і дзёрнам.

 Галерэя 

 Гл. таксама 
 Вігвам
 Іглу
 Пуэбла
 Тыпі
 Хоган

 Спасылкі 
 Алеутская барабора - Дизайн интерьера и архитектура
 A Barabara, a Traditional Aleut Dwelling. Unalaska, Alaska
 Barabara (Barabaras) - Native-Languages.Org

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні
Катэгорыя:Эскімосы
Катэгорыя:Алеуты
Катэгорыя:Народная архітэктура