Аляксандр Гарыевіч Гардон

Аляксандр Гарыевіч Гардон (; нар. 20 лютага 1964 года, Обнінск, Калужская вобласць, РСФСР, СССР) — расійскі радыё- і тэлевядучы, журналіст, акцёр, рэжысёр, кіраўнік Майстэрні журфака Маскоўскага інстытута тэлебачання і радыёвяшчання «Астанкіна» (МІТРА), педагог Кінашколы імя Макгафіна. Пяціразовы лаўрэат прэміі «ТЭФІ» (2007, двойчы ў 2008, 2010, 2011).

 Біяграфія 
Нарадзіўся 20 лютага 1964 года ў горадзе Обнінску Калужскай вобласці, да трох гадоў жыў у мястэчку Белавусава Калужскай вобласці, затым пераехаў з бацькамі ў Маскву, у раён Чартанава. Бацька — паэт, пісьменнік і мастак Гары Гардон, родам з Адэсы. Маці — Антаніна Стрыга.

У 1987 годзе скончыў акцёрскае аддзяленне Тэатральнага вучылішча імя Б. В. ШчукінаСпіс выпускнікоў Тэатральнага вучылішча імя Шчукіна.

Пасля заканчэння вучылішча год працаваў у Тэатры-студыі імя Рубэна Сіманава. Таксама выкладаў акцёрскае майстэрства ў дзіцячым гуртку. У 1989 з жонкай і дачкой эміграваў у ЗША, дзе змяніў некалькі прац, а праз два гады ўжо стаў самым папулярным тэлевядучым на першым рускамоўным тэлебачанні ў ЗША. З 1990 — рэжысёр, дыктар у тэлекампаніі RTN. З 1992 старэйшы карэспандэнт на канале WMNB. У 1993 стварыў кампанію «Wostok Entertainment».

З 1994 па красавік 1997 — аўтар і вядучы публіцыстычнай праграмы «Нью-Ёрк, Нью-Ёрк», якая выходзіла на расійскім тэлеканале «ТБ-6».

У 1997 годзе вярнуўся ў Расію. Пры гэтым застаецца грамадзянінам ЗША (пацвердзіў гэта ў тэлепраграмах «Познер» ад 28 верасня 2009 года і «Пражэктарперысхілтан» ад 16 кастрычніка 2010 года).

 Асабістае жыццё 
Быў тройчы жанаты. Першая жонка — Марыя Берднікава — скончыла Літаратурны інстытут і працуе ў ЗША на расійскім тэлебачанні RTN. У іх нарадзілася дачка Ганна (1988 г. н.).
У снежні 2011 года ажаніўся з 18-гадовай студэнткай Маскоўскага інстытута тэлебачання і радыёвяшчання «Астанкіна» — Нінай. Шлюб доўга трымаўся ў сакрэце, толькі ў канцы сакавіка 2012 года Аляксандр упершыню з’явіўся на публіцы разам з маладой жонкай.

 На радыё і тэлебачанні 
 З 1997 года — карэспандэнт публіцыстычнай праграмы Ігара Ваяводзіна «Прыватны выпадак». З сакавіка па снежань 1997 — аўтар і вядучы гэтай праграмы.
 З 1997 года пачаў весці на радыёстанцыі «Сярэбраны дождж» праграму «Хмурная раніца», якая з 2001 года выходзіла таксама і на тэлебачанні (на канале М1).
 20 красавіка 1998 года арганізаваў Партыю грамадскага цынізму і заявіў пра свой намер балатавацца на пост Прэзідэнта Расіі ў 2000 годзе. У партыі складалася больш трох тысячаў членаў, А. Гардон пажыццёва з’яўляецца яе генеральным сакратаром. У 2005 годзе партыя была прададзена Гардонам за 3 долары невядомай асобе.
 У перыяд з 1998 па 2000 — аўтар і вядучы публіцыстычнага тэлевізійнага праекта «Збор памылак» (серыя дакументальна-мастацкіх фільмаў у жанры гістарычнага расследавання), а таксама сувядучы (у пары з Уладзімірам Салаўёвым) грамадска-палітычнага ток-шоу «Працэс», якое выходзіла на тэлеканале ОРТ.
 З 2001 па 2004 на НТВ вёў «навукова-забаўляльную», па ўласным вызначэнні, праграму «Гардон».
 З верасня 2004 — вядучы праграмы «Стрэс» на НТБ. З пачатку кастрычніка 2005 — вядучы тэлевізійнай перадачы «Гардон 2030» на Першым канале.
 З 2005 года — сакратар і ідыёлаг міжрэгіянальнага грамадскага руху «Выява Будучыні», які займаецца падтрымкай сацыяльных праектаў у рэгіёнах Расіі.
 З 2006 да восені 2007 зноў вёў перадачу «Хмурная раніца. Дзесяць гадоў праз» на радыё «Сярэбраны Дождж» (як ні дзіўна, праграма выходзіла ўвечары ў сераду).
 З 2007 года вядзе на Першым канале ток-шоу «Зачынены паказ», дзе дзеячы кіно і тэлебачання абмяркоўваюць новае расійскае кіно («праграма для шырокай і глыбокай аўдыторыі», па ўласным вызначэнні Гардона).
 З 2008 да восені 2009 — вядучы праграмы «Гардон Кіхот» на радыёстанцыі «Сярэбраны дождж».
 З 2008 па ц. ч. (? — пра закрыццё праекта абвешчана не было, аднак у сезоне 2010—2011 праграма не выходзіла) — вядучы праграмы «Гардон Кіхот» на Першым канале.
 З 2009 года — вядучы праграмы «Гардон у засадзе» тэлеканала «Паляванне і рыбалка»Праграма перадач канала «Паляванне і рыбалка».
 З 2009 года — вядучы праграмы «Навука пра душу» тэлеканала «Псіхалогія 21».
 Засноўвае «ПІ» — «Партыю інтэлектуалаў», асноўная ідэя якой — усерасійскае інтэрнэт-галасаванне. Слоган партыі — «ПІ тут».
 З 2010 года — выкладчык Маскоўскага Інстытута Тэлебачання і Радыёвяшчання «Астанкіна».
 29 студзеня 2012 года на Першым канале адбылася прэм’ера прымеркаванай да прэзідэнцкіх выбараў новай публіцыстычнай праграмы (ток-шоу «Грамадзянін Гардон»)Прэм’ера!.

 Працы ў кіно і тэатры 
У 1997 годзе зняў у рамках праекта «Збор памылак» фільм «Амерыканцы не былі на Месяцы». Аўтарскае расследаванне на тэму палёту і высадкі астранаўтаў NASA на Месяц.

У 2002 годзе зняў мастацкі фільм «Пастух сваіх кароў» па сцэнарыі свайго бацькі — Гары Гардона.

Карціна атрымала прыз журы IX Расійскага кінафестывалю «Літаратура і кіно» у намінацыі «Найлепшы рэжысёрскі дэбют».

У сакавіку 2004 года на сцэне «Школы сучаснай п’есы» адбылася прэм’ера спектакля «Апантаныя» (па рамане Дастаеўскага «Бесы») у пастаноўцы Аляксандра Гардона.

У жніўні—верасні 2007 года зняў матэрыял для новага фільма, ізноў па аповесці бацькі — «Агні прытону». Дзеянне адбываецца ў 1958-м годзе ў Адэсе. Прэм’ера фільма адбылася ў лістападзе 2011 года.

Зняўся ў фільмах «Generation П» Віктара Гінзбурга і «Начныя наведвальнікі» Ігара Маслянніка.

 Фільмаграфія 
 Рэжысёр 
 2002 — «Пастух сваіх кароў» (па кнізе Гары Гардона)
 2009 — «ЛДПР. 20 гадоў тварам да Расіі»
 2010 — «Завея» (выхад у пракат не плануецца)«Я вітаю неадукаванасць аўдыторыі» 
 2011 — «Агні прытону»
 «Кірмаш-вакзал»

 Акцёр 
 2005 — Мора хвалюецца раз
 2007 — Начныя наведвальнікі
 2010 — Вока за вока
 2011 — Кукарача 3D — Ботан (агучка)
 2011 — Generation П — Ханін
 2011 — Лёс на выбар  — Захавальнік

 Узнагароды і прэміі 
 2007 — ТЭФІ ў намінацыі «Ток-шоу» і «Вядучы ток-шоу» (праграма «Зачынены паказ»).
 2008 — ТЭФІ ў намінацыі і «Вядучы ток-шоу» (праграма «Зачынены паказ»).
 2010 — ТЭФІ ў намінацыі «Вядучы ток-шоу» (праграма «Гардон Кіхот»).

 Яўлінскі супраць Гардона 
У дачыненні да Гардона адбыліся 3 судовыя працэсыА. Гардон пра Хадаркоўскага. 4 ліпеня 2003 года Чаромушкінскі межмуніцыпальны суд Масквы задаволіў пазоў Рыгора Яўлінскага да Аляксандра Гардона і тэлеканала М1 пра абарону гонару, годнасці і дзелавой рэпутацыіГардон набаяў на 15 тысячСуд задаволіў пазоў Рыгора Яўлінскага да Аляксандра Гардона пра абарону гонару, годнасці і дзелавой рэпутацыі. Суд абавязаў А. Гардона выступіць у эфіры тэлеканала М1 з аспрэчаннем распаўсюджаных ім звестак (для чаго канал абавязаны даць А. Гардону эфірны час), а таксама суд абавязаў А. Гардона выплаціць 15 тысяч рублёў у якасці кампенсацыі маральнай шкоды. Суд прызнаў, у прыватнасці, не адпаведнымі рэчаіснасці сцвярджэнні А. Гардона пра тое, што Савецкага Саюза не існуе ў тым ліку і з-за дзейнасці Р. Яўлінскага, пра тое, што выбарчая кампанія кандыдата ў прэзідэнты Расіі Р. Яўлінскага фінансавалася са ЗША і пра тое, што Р. Яўлінскі — «хабарнік».

 Спасылкі 
 «Я думаю, сёння Амерыка ў пакутах выбірае свайго апошняга прэзідэнта» (часопіс Агеньчык, № 46, 11 снежня 2000 года)
 Тэлебачанне — нізкі жанр (радыё «Рэха Масквы», 17 снежня 2000 года)
 Бесаўшчына тэлебачання («Незалежная газета», 21 лютага 2003)
 Гардон раскалоў Дастаеўскага («Весткі», 04 сакавіка 2004)
 Аляксандр Гардон: «Нашай волі слова грош кошт» («Новыя весткі», 25 сакавіка 2004)
 Тэлебачанне не можа прымусіць людзей быць дабрэй («Незалежная газета», 10 верасня 2004)
 Выпрабуйце шок з Аляксандрам Гардонам («Расійская газета», 1 кастрычніка 2004)
 Аляксандр Гардон: Я, калі бугаём, увесь час спяваю («Камсамольская праўда», 28 кастрычніка 2004)
 Тэлевядучы Аляксандр Гардон: «Я спрабаваў скрыжаваць вужа і купкоўка» («Новыя весткі», 30 верасня 2005)
 Відэазапіс размовы Аляксандра Гардона са студэнтамі МДУ
 Пра Хадаркоўскага, Бахміну і Рэха Масквы
 Тэлецынічны Гардон Інтэрв’ю Аляксандра Гардона
 «Нячысцікі» лезуць у тэлевізар — агляд крытычнай прэсы пра тэатральны спектакль А. Гардона «Апантаныя».
 Паддоследныя людзі («Весткі», 15 кастрычніка 2004) — пра ток-шоу «Стрэс».
 ВЫПРАБАВАНННЕ ГАРДОНАМ («Профіль», 20 кастрычніка 2008) — пра ток-шоу «Гардон Кіхот».

Катэгорыя:Тэлевядучыя Расіі
Катэгорыя:Журналісты Расіі
Катэгорыя:Кінарэжысёры Расіі
Катэгорыя:Радыёвядучыя Расіі
Катэгорыя:Тэлевядучыя Першага канала