Мельнікаў Луг

Гісторыя 
Па абшарах будучага Мельнікава Лугу ў часы Вялікага Княства Літоўскага праходзілі зямельныя межы вёсак Плеса (Плёсы) і Ваўковічы Гомельскага староства, а таксама прыватных шляхецкіх уладанняў Ляхаўскага абруба (1560 г.)Акты, издаваемые Комиссиею, высочайше учрежденною для разбора древних актов в Вильне : Акты Главного литовского трибунала. — Вильна : Тип. А. Г. Сыркина, 1886. — Т. 13 — С. 364, 375-376.. Паплавы з сенажацямі і вадаёмы з «ловами рыбными» і «гонами бобровыми» цягам XVI-XVIII стст. станавіліся аб’ектамі шматлікіх межавых спрэчакГл., напр., матэрыялы судовага працэсу 1782 г. паноў Плескіх і Харкевічаў супраць Красінскіх і Гіжыцкіх, дзе падаецца своеасаблівая хроніка падобнага кшталту спрэчак, пачынаючы з 1522 г.: Akta majątkowe i osobiste rodzin spokrewnionych z Faszczami, 1780-1783.  — Арк. 77-80.. Невядома, ці ўспрымалі тагчасныя жыхары Гомеля і наваколляў азначаную мясцовасць як нешта цэласнае, вартае асобнай назвы. Але ёсць верагоднасць, што адно з яе ўрочышчаў мела назву «Круглы Луг» («w […] Kruhłym Łuhu»)Мерытум справы в.п. Якуба Харкевіча [і інш.] // Akta majątkowe i osobiste rodzin spokrewnionych z Faszczami, 1780-1783.  — Арк. 16..

Прынамсі частку мясцовасці пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай атрымаў П. А. Румянцаў-Задунайскі ў якасці падаравання ад расійскай імператрыцы Кацярыны ІІ. Гэта вынікае з апісання зямельных меж населеных пунктаў Гомельскага староства, падараваных яму. Там згадваюцца аб’екты, што знаходзіліся на абшары будучага Мельнікава Лугу — рэчка Дзеўка, азёры Валатава і ДзядноЗ «Адказной кнігі на Гомельскі маёнтак П. А. Румянцава» 1776 г. // Памяць : гіст.-дакум. хроніка Гомеля. У 2 кн. Кн. 1-я — Мінск : БЕЛТА, 1998. — С. 128.. У той жа час Плёсы з’яўляліся шляхецкай ваколіцай паноў Плескіх, а на зямлі «принадлежащей издревле» вёсцы Ваўковічы месціўся шэраг слабодак і хутароў шляхты (Усціновічы, Халецкі, Шынкевіч, Гурскі) і святарства (Трусевіч, Панкевіч)З «Адказной кнігі на Гомельскі маёнтак П. А. Румянцава» 1776 г. // Памяць : гіст.-дакум. хроніка Гомеля. У 2 кн. Кн. 1-я — Мінск : БЕЛТА, 1998. — С. 129., якія тэарэтычна маглі прэтэндаваць на пэўныя ўрочышчы па-за межамі ўладанняў П. А. Румянцава-Задунайскага.

Вядома, аднак, што адны з найбольшых спрэчак на гэты конт выбухнулі паміж Плескімі і Харкевічамі з аднаго боку і Красінскімі і Гіжыцкімі — з другога (працэс 1782 г.). Зацятасць спрэчак і нежаданне гомельскіх шляхціцаў ісці адзін аднаму на кампраміс выявіліся настолькі моцнымі, што адзіным выйсцем стала рашэнне саступіць спрэчныя землі П. А. Румянцаву-ЗадунайскамуПрасцэс номіне в.п.п. Плескіх [і інш.] // Akta majątkowe i osobiste rodzin spokrewnionych z Faszczami, 1780-1783.  — Арк. 80.. Апошняму, згодна з дакументамі генеральнага межавання 1784 г., належала значная частка азначанай мясцовасці, але землі пры лукавіне возера Валатава (сёння — безыменны востраў каля Старой Валатавы) значыліся за Іванам Плескім «съ протчими»Генеральный план Белицкого уезда / Генеральное межевание Могилевской губернии 1784 г. — Аб'екты 61 і 62.Планы дач генерального и специального межевания, 1746-1917 гг. (коллекция). Опись 233. Часть 1. Губерния, уезд: Могилевская; Белицкий. — Л. 3, 13..

Катэгорыя:Цэнтральны раён (Гомель)
Катэгорыя:Жылыя раёны Гомеля