Надзея Анатолеўна Мікуліч

Надзе́я Анато́леўна Міку́ліч (нар. 14 студзеня 1953, пас. Цукровы Завод, Гродзенская вобласць) — беларуская спявачка, кампазітарка. Заслужаная артыстка Рэспублікі Беларусь.

 Біяграфія 
Навучалася ў Гродзенскім музычна-педагагічным вучылішчы, займалася баскетболам, выступала ў жаночым вакальна-інструментальным ансамблі «Чараўніцы»Надежда Микулич: теперь на сцену попадают после кастинга, а не после прослушивания  // naviny.by, Оксана ЯНОВСКАЯ, 24.04.2010.

У 1972—1980 была вакалісткай ВІА «Верасы». Стала першай выканаўцай песні Эдуарда Ханка «Малиновки заслыша голосок», а таксама «Любишь не любишь», «Чур-чура», «Зарянка», «Я живу в заповедном краю», «Пусть будет мир цветным» («Белым будь снег и чистым»), вельмі папулярных у СССР на пачатку 1980-х гадоў.

З ансамблю Надзея сышла ў дэкрэтны адпачынак, але назад ужо не вярнулася. Голас на пэўны час знік, пасля вярнуўшыся ўжо больш нізкім.

Надзея Мікуліч выконвае песні беларускіх, расійскіх кампазітараў і ўласныя. Сярод апошніх — «Ой, бяда», «Тем, кто любит», «Родимый дом», «Только мама» і іншыя. З песняй «Ксеня» Уладзіміра Будніка, якую шмат хто лічыць народнай, Надзея Мікуліч стала дыпламанткай Усесаюзнага конкурсу артыстаў эстрады.

Выпусціла 4 аўдыёальбомы, 3 кампакт-дыскі.

Член Беларускага саюза музычных дзеячаў з 1991 года.

 Сям’я 
Муж Надзеі Барыс Белы працаваў адміністратарам калектыву «Верасы». Цяпер выступае на сольных канцэртах, часам разам з Рыгорам Палішчуком.

 Дыскаграфія 
 «Тем, кто любит» (2005)
 «Святая муза» (2008)
 «Я вернусь» (2008)

 Літаратура 


 Спасылкі 
 Девушка из «Верасов» Надежда Микулич: «Я родила ребёнка и лишилась голоса…» // «Комсомольская правда», Антон ЛУБНЕВСКИЙ, 22.01.2009

Катэгорыя:Кампазітары СССР
Катэгорыя:Кампазітары Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя артысты Беларусі
Катэгорыя:Верасы