Парламенцкія выбары ў Германіі (1998)

Федэральныя выбары ў 14-ы бундэстаг прайшлі ў Германіі 27 верасня 1998 года. Сацыял-дэмакратычная партыя стала самай вялікай фракцыяй у парламенце, а яе лідар Герхард Шродэр быў абраны канцлерам.

 Перадвыбарная кампанія 
Пасля ўз’яднання Германіі 3 кастрычніка 1990 года ўзровень беспрацоўя ў Германіі вырас з 4,2% да 9,4% у 1998 годзе, пры гэтым Федэральнае бюро працы зарэгістравала больш за 4 мільёны беспрацоўных. Аб’яднанай Германіі прыйшлося змагацца з эканамічнымі і ўнутранымі цяжкасцямі, нават прымаючы актыўны ўдзел у праекце еўрапейскай інтэграцыі. Большасць людзей вінаваціла цэнтральна-правы кааліцыйны ўрад Хрысціянска-дэмакратычнага саюза / хрысціянскага сацыяльнага саюза (ХДС / ХСС) і СвДП у дачыненні да эканамічных цяжкасцяў. Доўгі час дзейнасць урада канцлера Гельмута Коля была ацэнены многімі як не цалкам ажыццявіўшая аб’яднанне праз восем гадоў з прычыны масавых пратэстаў у многіх усходненямецкіх гарадах з-за страты працоўных месцаў і скарачэння сацыяльнага дабрабыту.

Кампанія 1998 года пачалася з апытання ХДС і СДПГ, хто ўзначаліць іх партыі. Хадзілі чуткі, што Гельмут Коль сыдзе ў адстаўку і дазволіць Вольфгангу Шойбле ўзначаліць ХДС, але гэтыя чуткі былі абвергнутыя, калі Коль абвясціў у красавіку 1997 года, што ён будзе балатавацца на пасаду канцлера на шосты тэрмін. Двума прэтэндэнтамі на пасаду канцлера ад SPD сталі Оскар Лафантэн, старшыня партыі, і Герхард Шродэр, міністр-прэзідэнт Ніжняй Саксоніі.

1 сакавіка 1998 года Шродэр прывёў СДПГ да перамогі на выбарах у зямлі Ніжняя Саксонія. Шродэр абвясціў, што ён адклікае сваю заяўку на вылучэнне, калі атрымае менш за 42% галасоў выбаршчыкаў. На ўсеагульных выбарах 1998 года Шродэр атрымаў 47,9%Pulzer, Peter. "The German Federal Election of 1998." West European Politics July 1999: 241–249.. Пасля гэтых выбараў Лафантэн зняў сваю кандыдатуру, а Шродэр быў прызначаны ў маі 1998 года. Для СДПГ Шродэр стаў новым тварам партыі. Ён даў партыі новую сілу, якой не хапала ў ХДС пасля таго, як Коль абвясціў сваю кандыдатуру. Многія ў ХДС сумняваліся, ці зрабіў Коль правільны выбар для партыі.

Кампанія ХДС грунтавалася на вопыце і рэпутацыі Коля. Адным з асноўных лозунгаў ХДС быў «Бяспека, а не рызыкі». «Коль карыстаўся сваім знаёмствам і досведам, а таксама сваім статусам самага доўгага кіраўніка ўрада ў Еўропе». З іншага боку, СДПГ праводзіла кампанію з выкарыстаннем стратэгій, распрацаваных у Злучаных Штатах і Вялікабрытаніі. СДПГ стварыла выбарчы штаб і прадставіла «хуткія атрады», падобныя на тыя, якія выкарыстаў Біл Клінтан у яго паспяховай кандыдатуры на прэзідэнцкія выбары ў 1992 годзеGreen, Simon. "The 1998 German Bundestag election: The end of an era." Parliamentary Affairs Apr 1999: 52. :Pg. 306–320. LexisNexis Academic. Leslie F. Maplass Library, Macomb, IL. 24 Feb. СДПГ пазбягала прамых нападаў на Коля, але хутчэй засяродзілася на іх пасланні «новага цэнтра».

У дзвюх фракцый у «зялёных», фундаменталістаў і прагматыкаў былі праблемы, якія ўзніклі на іх платформе з моманту заснавання партыі «Зялёныя».

Асноўнай праблемай кампаніі 1998 года было беспрацоўе. Ў 1996 узровень беспрацоўя ў Германіі перавысіў «ліміт» урада — 4 мільёны беспрацоўных. Абодва бакі абвінавачвалі высокія выдаткі на працоўную сілу, высокія падаткі і высокія сацыяльныя выдаткі як прычыны праблемы. Падчас кампаніі Шродэр выкарыстаў гэтае пытанне супраць Коля, назваўшы яго «канцлерам па беспрацоўі». Беспрацоўе было горшым у былой Усходняй Германіі. У той час як нацыянальны паказчык складаў 9,4 працэнта, Былая Усходняя Германія пакутавала ад беспрацоўя на ўзроўні 20 працэнтаў. Шмат хто ў былой Усходняй Германіі абвінавачвалі Коля ў павольным аднаўленні эканомікі.

Яшчэ адна праблема складалася ў рэфармаванні падатковых і сацыяльных сістэм у Германіі. У той час, як ХДС / ХСС прапанавалі скарачэнне дапамогі ў галінах аховы здароўя і пенсій, кантраляваны СДПГ Бундэсрат забяспечыў прыняцце законапраекта. У прапанаваным законапраекце таксама прапанаваліся падатковыя льготы, якія павінны былі прынесці карысць багатым, што супрацьстаяла інтарэсам СДПГ. У той час, як Коль пастаянна ўздымаў пытанне аб еўрапейскай інтэграцыі, гэтае пытанне не адпавядала патрэбам выбаршчыкаў. Шродэр, з другога боку, амаль праігнараваў гэтае пытанне. У многіх выбаршчыкаў у Германіі былі іншыя праблемы, акрамя Еўрапейскага Саюза.

 Вынікі выбараў 

Катэгорыя:1998 год у Германіі
Катэгорыя:Падзеі 27 верасня
Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Катэгорыя:Верасень 1998 года
Катэгорыя:Выбары 1998 года