Мецца-сапрана

Мецца-сапрана ( ад mezzo — сярэдні) — жаночы голас, сярэдні паміж сапрана і кантральта.

Адрозніваюць высокае (лірычнае) мецца-сапрана, блізкае да сапрана, і нізкае, якое набліжаецца да кантральта.

Для мецца-сапрана характэрныя паўната гучання ў сярэднім рэгістры, наяўнасць ніжняга груднога рэгістра, а таксама крыху больш рэзкае ў параўнанні з сапрана гучанне на верхніх нотах.

Дыяпазон мецца-сапрана — а (в) — а² (в²).

Сярод оперных партый, напісаных для мецца-сапрана:
 Марфа («Хаваншчына» М. Мусаргскага)
 Любаша («Царская нявеста» М. Рымскага-Корсакава)
 Вясна («Снягурачка» М. Рымскага-Корсакава)
 Азучэна («Трубадур» Дж. Вердзі)
 Амнерыс («Аіда» Дж. Вердзі)
 Кармэн («Кармэн» Ж. Бізэ)
 Надзея Дурава («Надзея Дурава» А. Багатырова)
 маці Марысі і Ганка («Міхась Падгорны» Я. Цікоцкага)
 Алеся («Алеся» Я. Цікоцкага)
 Вядзьмарка і Хрысцінка («Кветка шчасця» А. Туранкова)
 Марына («Яснае світанне» А. Туранкова)
 Квета («Князь Наваградскі» А. Бандарэнкі)
Сярод вядомых беларускіх оперных артыстак мецца-сапрана — С. Данілюк, Р. Асіпенка, Г. Цэпава, В. Валчанецкая, Л. Галушкіна, К. Кудрашова, П. Дружына, Н. Галеева, Н. Руднева і іншыя.

У хоры мецца-сапрана выконваюць партыі першых альтоў. Асаблівая разнавіднасць мецца-сапрана — каларатурнае мецца-сапрана (партыя Разіны ў «Севільскім цырульніку» Дж. Расіні)

 Літаратура 



Катэгорыя:Галасы спевакоў