Філіп Жыль

Філіп Эміль Франсуа Жыль (, ,  — , ) — французскі публіцыст і драматург.Georges Moreau, Revue universelle : recueil documentaire universel et illustré, vol. 11, Paris, Larousse, 1901, p.430. Ён напісаў больш за дваццаць лібрэта ў перыяд з 1857 па 1893 гады, найбольш вядомыя з якіх «Манон» Ж. Маснэ і «Лакмэ» Л. Дэліба.

 Біяграфія 
У маладосці займаўся скульптурай.

У 1861 годзе стаў сакратаром «Тэатр Лірык». Пісаў у газетах і часопісах Le Petit Journal, L'Écho de Paris, «Ле Салей», L’Histoire, з 1869 года пісаў у «Le Figaro», дзе пад псеўданімам «Жалезная маска» () вёў тэатральную хроніку. Актыўна выступаў як літаратурны крытык з артыкуламі пра новыя кнігі Віктора Гюго, Анатоля Франса, П’ера Лоці, Эрнеста Рэнана і іншых выдатных французскіх пісьменнікаў (сабраны ў пяць зборнікаў пад агульнай назвай «Літаратурная барацьба» (; 1889—1893). У 1899 годзе быў абраны членам Акадэміі вытанчаных мастацтваў.

Жыль выступіў сааўтарам Эжэна Лабіша ў вадэвілі «30 мільёнаў Глядыятара» (; 1875 г.) і Анры Мельяка ў камедыі «Муж для Бабеты» (; 1881), выдаў кнігу вершаў «Гербарый» (; 1887), якая дазволіла крытыку Полю Жынісці заўважыць, што, нягледзячы на назву, «у паэтычных кветках гэтага чароўнага зборніка свежы колер і жывыя фарбы толькі што сабранага ўраджаю».Paul Ginisty. L’Année littéraire, 7 juin 1887. — Цит. по: Catulle Mendès. Le mouvement poétique français de 1867 à 1900 

Быў жанаты з дачкой кампазітара Віктора Масэ.

 Лібрэта 
 Жак Афенбах:
 «» (1857)
 «Карнавал водгукаў», , (1860)
 «Жанна плача, Жан смяецца», , (1864)
 «Пастушкі», , (1865)
 «» (1876)
 «» (1877)
 Леа Дэліб:
 «Містэр шчаслівай зоркі»,  (1860)
 «Птушыны змей»,  (1864)
 «Жан дэ Нівэль» (1880)
 «Лакмэ» (1883)
 «Касія»,  (1893)
 Рабер Планкет:
 «» (1882)
 Жуль Маснэ:
 «Манон» (1884)

 Літаратура 
 «Ma camarade»: pièce en cinq actes par Henry Meilhac & Philippe Gille ()


Катэгорыя:Лібрэтысты Францыі
Катэгорыя:Драматургі Францыі
Катэгорыя:Публіцысты Францыі
Катэгорыя:Літаратурныя крытыкі Францыі