Педрыла

Педрыла () — блазан, неапалітанец, у пачатку праўлення Ганны Іванаўны прыехаў у Санкт-Пецярбург, каб спяваць ролі буфа і граць на скрыпцы ў італьянскай прыдворнай оперы. Музычная кар’ера не склалася. Трапіў у канцылярыю герцага Бірона. Педрыла стаў прыдворным блазнем і неўзабаве стаў улюбёнцам імператрыцы і яе нязменным партнёрам па картах. Нажыўшы багацце, пасля смерці імператрыцы ён вярнуўся на радзіму ў 1740 годзе.

Пры двары ён атрымаў мянушку «Адам», «Адамка», «Антоніа», «Антоній» і «Пятрушка». Ён стаў героем многіх гістарычных анекдотаў. Служыў прататыпам для папулярнага персанажа лялечных тэатраў. Гэтая мянушка адлюстравана ў фальклоры.

 Літаратура 
  Мира П. Письмо придворного шута Петра Мира к флорентийскому герцогу Иоанну Гастону от 13 января 1736 г. // Русский архив, 1864. — Изд. 3.-е. — М., 1865. — Стб. 262—265
 С. Шубинский «Исторические очерки и рассказы» (СПб, 1893, 3-е изд.: «Придворный и домашний быт императрицы Анны Ивановны»).

Катэгорыя:Скрыпачы XVIII стагоддзя