Сяргей Густававіч Легат

Сяргей Густававіч Легат (—) — рускі танцоўшчык, балетмайстар і педагог балета. Прадстаўнік дынастыі артыстаў балета Легат-Абухавых. Сын балетных танцоўшчыкаў Пецярбургскай імператарскай сцэны Густава Легата і яго жонкі характарнай танцоркі і пантамімнай актрысы Марыі Сямёнаўны Легат (у дзявоцтве Гранкен), брат Мікалая Легата. Усяго ў сям’і было пяцёра дзяцей, і ўсе былі аддадзены ў балетную школу.

 Біяграфія 
Сяргей Легат нарадзіўся ў Маскве 15 (27) верасня 1875 года.

Адукацыю атрымаў у балетным аддзяленні Пецярбургскага тэатральнага вучылішча, якое скончыў у 1894 годзе. Педагогі: П. А. Герт, X. П. Іагансон, Л. І. Іванаў.Российская портретная галерея

Па заканчэнні вучылішча быў прыняты ў кардэбалет імператарскага Марыінскага тэатра, у 1896 годзе быў пераведзены ў карыфеі, а з 1897 года ў салісты. Сяргей Легат належаў да лепшых танцоўшчыкаў свайго часу.

Сярод яго партнёрак былі славутыя балерыны Т. П. Карсавіна, М. М. Петыпа. У 1902—1903 гадах разам са сваёй грамадзянскай жонкай і пастаяннай партнёркай па характарных і камедыйных нумарах М. М. Петыпа гастраляваў у Вене, Парыжы, Монтэ-Карла, Будапешце.

Выступаў і як балетмайстар, паставіўшы некалькі балетных нумароў; у 1903 годзе або, па іншых крыніцах — у 1905 годзеКарикатуры братьев Легат, сумесна з братам Мікалаем Легатам паставіў балет «Фея лялек» Баера для выканання яскравымі балерынамі тэатра: М. Ф. Кшасінскай (фея лялек), Г. Паўлавай (іспанка), В. Трафілавай (японка), А. Ваганавай (кітаянка), В. Праабражэнскай (лялька Бебэ). Ролі двух П’еро выконвалі М.Фокін і сам Сяргей Легат. Сюжэт балета быў просты: лялькі ў маленькай крамцы цацак ноччу ажывалі і ладзілі свята пад кіраўніцтвам феі лялек. Балет быў вырашаны цалкам у рамках акадэмічнага стылю, спрэс адкідаючы ўсе рэфарматарскія балетныя плыні. Аформіў спектакль Леон Бакст.

Акрамя сцэнічнай дзейнасці, займаўся педагагічнай: з 1896 года выкладаў у Пецярбургскім тэатральным вучылішчы мастацтва мімікі і падтрымкі. З 1898 года быў рэпетытарам балетнай трупы Марыінскага тэатра.

Гэтак жа, як брат Мікалай Легат, Сяргей вельмі нядрэнна маляваў, у прыватнасці, яны сумесна стварылі нямала карыкатур і шаржаў на сваіх таварышаў па балетнай трупе. Сумесна стварылі альбом «Рускі балет у карыкатурах» (СПБ, 1903).

Падчас забастоўкі артыстаў у 1905 годзе ён быў вымушаны зняць свой подпіс пад петыцыяй і падпісаць дакумент, накіраваны супраць яго рэвалюцыйна настроеных калегаў па балету. Гэта нязгода з уласным сумленнем прывяла да катастрофы — артыст скончыў жыццё самагубствам 19 кастрычніка (1 лістапада) 1905 года: «раніцай яго знайшлі з перарэзаным брытвай горлам» (Тамара Карсавіна).Русское искусство начала XX века 

 Асноўныя ролі 
Выконваў партыі ў балетах, пастаўленых М. І. Петыпа: Таор («Дачка фараона»), Люсьен («Пахіта»), Жан дэ Брыен; П’ер («Прывал кавалерыі» І. І. Армсгеймера), Артур («Сіняя барада» Шэнка).

Сярод іншых партый: Ацыс («Ацыс і Галатэя» А. Кадлеца, балетмайстар Л. І. Іванаў), Колен; Вестрыс («Камарга» Л. Мінкуса, балетмайстры А. Сен-Жорж і М. Петыпа).Балет: энциклопедия. / Гл. ред. Ю. Н. Григорович.- М.: Советская энциклопедия, 1981.- 623 стр. с илл.

Катэгорыя:Артысты балета паводле алфавіта
Катэгорыя:Артысты балета Расійскай імперыі
Катэгорыя:Артысты балета XIX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета XX стагоддзя
Катэгорыя:Балетмайстры паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетмайстры Расійскай імперыі
Катэгорыя:Балетмайстры XX стагоддзя
Катэгорыя:Балетныя педагогі паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетныя педагогі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Балетныя педагогі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Балетныя педагогі XX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета Марыінскага тэатра