Адам Гюнтэр

Адам Гюнтэр фон Гільдэсгайм (;  — , Вільня) — дзяржаўны дзеяч, калекцыянер і мецэнат.

 Біяграфія 
Род паходзіць з Ніжняга Рэйна. Нарадзіўся ў сям’і Міхала, навагрудскага стольніка, уладальніка Пухова, Старыцы, Пакошава і Запосця Мінскай губерні.

Вучыўся ў Віленскім універсітэце, належаў да Таварыства шубраўцаў. У 1808 г. атрымаў пацвярджэнне графскага тытула (фон Гільдэсгайм). Напярэдадні вайны 1812 года быў старшынёй цывільнага дэпартамента галоўнага суда Мінскай губерні. У чэрвені 1812 г. працаваў у створаным рускімі ўладамі Віленскім Галоўным камітэце для ваенных павіннасцяў (разам з І. А. Ляхніцкім). 7 ліпеня 1812 г. стаў сябрам адміністрацыйнай камісіі Мінскага дэпартамента, узначальваў аддзел паліцыі. У 1813 г. засядаў у камітэце рэгістрацыі стратаў, панесеных пад час вайны 1812 года жыхарамі Літвы (Беларусі). Быў сябрам Цэнтральнай камісіі вайсковай павіннасці для літоўскіх і беларускіх губерняў. З 1818 г. — старшыня (прэзідэнт) 1-га дэпартамента Галоўнага суда Мінскай губерні, дарадца. Камісіянер Радзівілаўскай камісіі.

Прэзідэнт Віленскага дабрачыннага таварыства. Член масонскай ложы «Шчаслівага Вызвалення» і ніжэйшага капітула «Святыні Спакою» ў Нясвіжы.
міні|злева|Палац у Дабраўлянах, літаграфіі К. Бахматовіча. 1835 
Пасля набыцця маёнтка Дабраўляны пабудаваў трохпавярховы палац, гаспадарчыя пабудовы, пасадзіў парк. Дубраўляны сталі культурным цэнтрам: тут была мастацкая галерэя, багатая бібліятэка, у капліцы сабрана калекцыя ваеннай зброі і амуніцыі XIII—XIX ст.: шлемы, кірасы, латы, парахоўніцы, бердышы, алебарды, чаканы, стрэлы, баявыя сякеры, лукі, даспехі крыжакоў і інш. Створаны музей народнага побыту (старыя хаты, аборы, борці і інш.). Цяпер большая частка экспанатаў знаходзіцца ў Варшаве.
міні|злева|Магіла Адама Гюнтэра на могілках Роса (сектар 15а)
Пахаваны на Росах у Вільні.

 Сям’я 
З 1810 года ў шлюбе з Аляксандрай з Тызенгаўзаў (каля 1780—1843), мастачкай-аматаркай. Дзеці:
  (1811—1867), філантропка. У шлюбе з Маўрыцыем Бучынскім;
 Ідалія (1813—1888), мастачка. У 1846 годзе выйшла замуж за Эдуарда Мастоўскага (1790—1855), былога маршалка шляхты Завілейскага павета (1812—1840) і Віленскай губерні (1840—1843), для якога гэты шлюб стаў другім. Пара пасялілася ў маёнтку Цырклішкі недалёка ад Вільні;
 Габрыэля Альбіна (1815—1869), паэтка, аўтар успамінаў. У шлюбе з князем Тадэвушам Пузынам.

 Літаратура 


 Спасылкі 


Катэгорыя:Масоны Беларусі
Катэгорыя:Калекцыянеры Беларусі
Катэгорыя:Мецэнаты Беларусі
Адам