Мікалай Аляксандравіч Гугнін

Мікалай Аляксандравіч Гугні́н (нар. , г. Ноўгарад, РСФСР — , ) — беларускі мастацтвазнавец, педагог, графік. Кандыдат мастацтвазнаўства (1982), дацэнт.

 Біяграфія 
Скончыў у 1970 годзе мастацка-графічны факультэт Віцебскага педагагічнага інстытута. Вучыўся ў І. Сталярова, Ф. Гумена. 

З 1971 года працаваў у Віцебскім педагагічным інстытуце.

Член Беларускага саюза мастакоў з 1991 года, член Беларускага саюза літаратурна-мастацкіх крытыкаў з 1997 года. 

 Творчасць 
Працы ў галіне тэорыі і гісторыі мастацтва, акварэлі, экслібрысе.

Удзельнік мастацкіх выставак з 1978 года.

Асноўныя работы: мастацтвазнаўчыя артыкулы «Апошні год дзейнасці Віцебскага мастацка-практычнага інстытута (1922—1923)», «3 гісторыі Віцебскай мастацкай школы», нарысы аб мастаках Віцебшчыны, па праблемах беларускай кніжнай графікі. Адзін з аўтараў кнігі «Гісторыя беларускага мастацтва» (т. 5, 1992).

Працы ў станковай графіцы: каля 70 кніжных знакаў (1966—89), кампазіцыі «Красавік. Ружовы золак» (1970), «Слабада», «Дарога на Лучосу» (абедзве 1988), «Верасень» (1994), «Ранішні снег» (1996) і інш., акварэлі «Віцебск», «Лета», «Пейзаж», «Слабада», «Поўдзень», «Восеньскі матыў». У творчасці пераважае пленэрны падыход, стрыманасць лінейна-жывапісных рытмаў, някідкія каларыстычныя інтанацыі («Зіма. Богаяўленскі сабор», 1993).

Творы знаходзяцца ў Віцебскім абласным краязнаўчым музеі.

 Літаратура 



 Спасылкі 

Катэгорыя:Графікі Беларусі
Катэгорыя:Кандыдаты мастацтвазнаўства
Катэгорыя:Графікі XX стагоддзя
Катэгорыя:Экслібрысісты Беларусі
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Беларусі