Рэспубліка Чарнагорыя (1992—2006)

Рэспубліка Чарнагорыя () — дзяржава-член Саюзнай Рэспублікі Югаславія і Дзяржаўнага Саюза Сербіі і Чарнагорыі існавала з 1992 па 2006 гады. 3 чэрвеня 2006 года кіраўніцтва Чарнагорыі абвясціла незалежнасць і выхад Чарнагорыі з складу ДССЧ па выніках рэферэндуму.

Пасля пачатку распаду Югаславіі дзве рэспублікі — Сербія і Чарнагорыя дамовіліся аб фарміраванні Саюзнай Рэспублікі Югаславія. У 2003 годзе СРЮ была ператвораная ў Дзяржаўны Саюз Сербіі і Чарнагорыі. У маі 2006 года па выніках рэферэндуму Чарнагорыя была ператворана ў незалежную дзяржаву.
злева|міні|200x200пкс|Прэзідэнт Чарнагорыі Міла Джуканавіч гутарыць з Уільямам Коэнам у Пентагоне. 4 лістапада 1999 года

 Саюзная Рэспубліка Югаславія 
Пасля стварэння СРЮ, улада ў Сербіі знаходзілася ў руках Слабадана Мілошавіча. У Чарнагорыі прэзідэнтам стаў яго паплечнік Момір Булатавіч. Аднак затым Булатавіч ўзяў курс на аддзяленне Чарнагорыі і абвяшчэнне незалежнасці. Італія прапанавала Чарнагорыі магчымасць хуткага доступу ў Еўрапейскую супольнасць, калі Чарнагорыя выйдзе са складу Югаславіі. Але і ў выніку Булатавіч схіліўся да вырашэння увайсці ў склад абноўленай Югаславіі.Пры гэтым Чарнагорыя адмовілася ад камуністычнай ідэалогіі і ўступіла на шлях дэмакратычных пераўтварэнняў. У 1992 годзе сталіцы рэспублікі Цітаграду было вернута гістарычная назва — Падгорыца.

Камуністычныя сьцяг і герб былі замененыя на традыцыйны чарнагорскі трыкалор і двухгаловага арла. З усіх былых югаслаўскіх рэспублік толькі Чарнагорыя засталася ў складзе Югаславіі. Гэта дало магчымасць Югаславіі захаваць выхад да мора і ваенна-марскі флот. Аднак жаданне незалежнасці часткі чарнагорскіх нацыяналістаў паступова набірала папулярнасць у чарнагорскім грамадстве.

У 1998 годзе Булатавіч сыходзіць у адстаўку, і новым прэзідэнтам Чарнагорыі становіцца Міла Джуканавіч, заўзяты прыхільнік незалежнасці Чарнагорыі. У канцы 1990-х гадоў чарнагорскі лідар Міла Джуканавіч з паплечніка Слабадана Мілошавіча ператварыўся ў яго непрымірымага праціўніка, што адразу прыцягнула на яго бок міжнародную супольнасць і сербскую апазыцыю. Джуканавіч спачатку запатрабаваў ад Мілошавіча замацаваць за Чарнагорыяй права на самастойную знешнюю палітыку, а пасля паставіў сваёй мэтай поўную незалежнасць. Тады атрыманню ёю юрыдычнай незалежнасці перашкодзіў Еўрапейскі саюз. У 2000 годзе Чарнагорыя перайшла на нямецкую марку, а з студзеня 2002 года афіцыйнай грашовай адзінкай краіны стаў еўра.

 Дзяржаўны Саюз Сербіі і Чарнагорыі 
Пасля Бульдозернай рэвалюцыі ў Сербіі і звяржэння з пасады прэзідэнта Сербіі Мілошавіча, Джуканавіч і кіраўніцтва Чарнагорыі сталі патрабаваць скасавання СРЮ і стварэння канфедэрацыі.

У 2003 годзе быў створаны Дзяржаўны Саюз Сербіі і Чарнагорыі. Дзяржаўная супольнасць Сербіі і Чарнагорыі была створана пад магутным ціскам Еўрапейскага саюза пры актыўным ўдзеле Хаўера Саланы. Згодна з Канстытуцыйнай хартыяй новай федэрацыі, у лютым 2005 года павінны былі адбыцца выбары ў яго заканадаўчы сход, а з 2006 года дзяржавы-члены ў яго складзе атрымлівалі права на правядзенне рэферэндуму аб незалежнасці.

У 2006 годзе ўрад Чарнагорыі дамогся правядзення рэферэндуму аб незалежнасці, па выніках якога была абвешчана незалежнасць Чарнагорыі. Пасля абвяшчэння незалежнасці Чарнагорыя пачала зноўку выбудоўваць свае міжнародныя адносіны.

 Гл. таксама 

 Гісторыя Чарнагорыі
 Сацыялістычная Рэспубліка Чарнагорыя
Катэгорыя:Сербія і Чарнагорыя