Сацыял-дэмакратычная рабочая партыя Германіі

Сацыял-дэмакратычная рабочая партыя Германіі (, SDAP) была сацыялістычнай палітычнай партыяй марксісцкага толку ў Паўночнагерманскай Канфедэрацыі падчас аб’яднання Германіі.
Заснаваная ў Айзенахе на Агульнагерманскім працоўным з’ездзе ў жніўні 1869 года, SDAP пад кіраўніцтвам Аўгуста Бебеля і Вільгельма Лібкнехта існавала ў першыя гады Германскай імперыі. Часта званая «Айзенахцамі», SDAP была адной з першых палітычных арганізацый, створаных сярод нараджаючыхся нямецкіх прафсаюзаў XIX стагоддзя.

Яе праграма абапіралася на рэвалюцыйныя прынцыпы I Інтэрнацыяналу ў міжнародным рабочым руху. SDAP актыўна змагалася з кансерватыўна-мілітарысцкім рэжымам, а таксама выступала супраць уплыву на рабочы клас буржуазнага лібералізму і ласальянства. У перыяд Франка-прускай вайны айзенахцы займалі інтэрнацыяналісцкую пазіцыю і заяўлялі аб сваёй салідарнасці з Парыжскай Камунай.

Афіцыйна пад сваёй назвай SDAP праіснавала ўсяго шэсць гадоў (1869—1875). Аднак, дзякуючы аб’яднанню з ласальянцамі (Усеагульным германскім рабочым саюзам) у адзіную партыю працоўнага класа на Гоцкім з’ездзе 1875 года, яе паходжанне можна прасачыць да сучаснай Сацыял-дэмакратычнай партыі Германіі (СДПГ).

 Каментарыі 
  Часам перакладаецца як Сацыял-дэмакратычная працоўная партыя Германіі.

 Бібліяграфія 











Катэгорыя:Палітычныя партыі Германскай імперыі