Сігнэ Хаса

Сігнэ Элеанора Сесілія Хаса, народжаная Ларсан (швед. Signe Eleonora Cecilia Hasso; 15 жніўня 1915 — 7 чэрвеня 2002) — шведская актрыса, пісьменніца і кампазітар.

 Біяграфія 
міні|злева|Сігнэ Хаса ў Дзіўным трохкутнікe (1946)
Хаса нарадзілася ў парафіі Кунгсхольмен у Стакгольме, Швецыя, у 1915 годзе.1915 Birth Record for Kungsholms Parish and its Record of baptisms, p. 91 [1915-års Födelsebok för Kungsholms församling och dess Dopbok, sid. 91] Яе бацька і дзед памерлі, калі ёй было чатыры гады, і яна падзяляла адзіны пакой з маці, бабуляй, двумя братамі і сёстрамі. Яе маці, у мінулым пачатковая акторка, працавала кухаркай вафель.

Яе акцёрская кар’ера пачалася выпадкова. Калі адна маладая актрыса захварэла, яе маці спыталі, ці ведае яна якую-небудзь маленькую дзяўчынку, якая можа яе замяніць. Пазней Сігнэ Хаса ўспамінала: «Тады мне было 12 гадоў, і я не хацела ехаць, як і мая сястра, таму мая маці падкінула манетку. Я прайграла». Яе праслухоўванне ў спектаклі Мальера прайшло паспяхова, і яна пачала зарабляць грошы як актрыса.Adam Bernstein (10 June 2002). «'40s Actress Signe Hasso Dies». The Washington Post. Яна выступала ў пастаноўках Каралеўскага драматычнага тэатра, пачынаючы з 1927 года ва ўзросце 12 гадоў, а ў 16 гадоў была ўключана ў лік самых маладых студэнтаў акцёрскага майстэрства ў гісторыі тэатра.

Яна выступала на сцэне і ў кіно ў Швецыі.Adam Bernstein (10 June 2002). «'40s Actress Signe Hasso Dies». The Washington Post. У 1933 годзе яна знялася ў сваім першым фільме «Tystnadens Hus» з нямецкім кінарэжысёрам-аператарам Гары Хаса, за якога ў той жа год выйшла замуж. Калі ёй было 19 гадоў у іх нарадзіўся сын. Яны развяліся ў 1941 годзе.

У 1940 годзе яна пераехала ў Злучаныя Штаты, дзе падпісала кантракт з RKO Pictures, які прасоўваў яе як «наступную Гарба». Паколькі было мала роляў у RKO, яна звярнулася да сцэны, каб зарабіць на жыццё. Паводле Інтэрнэт-базы дадзеных Брадвея, яна знялася ў пяці брадвейскіх пастаноўвах, пачынаючы з «Залатых крылаў» (1941).  У сярэдзіне 1940-х яна падпісала кантракт з Metro-Goldwyn-Mayer. Яе першая роля адзначалася ў фільме «Неба можа пачакаць» (1943). На працягу 1940-х яна з’явілася ў «Сёмым крыжы» (1944), «Джоні Анёле» (1945), «Доме на 92-й вуліцы» (1945), «Скандале ў Парыжы» (1946) і «Двайным жыцці» (1947). Яе любімая роля — былая жонка ашалелага акцёра, якога сыграў Рональд Колман у «Двайным жыцці». Да 1950-х гадоў яе галівудская кар’ера спынілася.

У 1957 годзе ў аўтамабільнай аварыі загінуў яе сын і адзінае дзіця. З гэтага часу яна падзяліла свой час на здымкі фільмаў у Швецыі і гульню на сцэне ў Нью-Ёрку, пакуль не вярнулася ў Галівуд у 1960-х. Яна таксама выступала на тэлебачанні, пабываўшы ў гасцях у некалькіх папулярных серыялах, у тым ліку «Шлях 66», «Бананза», «Знешняя мяжа», «Зялёны Шэршань», «Гармата», «Старскі і Хатч», «Вуліцы Сан-Францыска», «Квінсі, М. Э.», «Магнум, П. І.», «Трапер Джон, М. Д.», і «Харт да Харта».

У наступныя гады Хаса працавала аўтарам песень і пісьменніцай і перакладала шведскія народныя песні на англійскую мову. У яе дэбютным рамане «Momo» (1977) адлюстравана яе дзяцінства ў міжваенным Стакгольме. Другі альбом Хаса «Where the Sun Meets the Moon» (1979) складаецца з уласных версій шведскіх народных мелодый. У 1995 годзе ў інтэрв’ю яна заявіла, што хоча, каб яе запомнілі пісьменніцкай працай, а не акцёрскім майстэрствам.Adam Bernstein (10 June 2002). «'40s Actress Signe Hasso Dies». The Washington Post. Яна працягвала здымацца да позняга перыяду жыцця, апошні яе фільм — «Адзін пякельны хлопец» (1998)https://www.imdb.com/title/tt0158049/. 

 Смерць 
Яна памерла ў Седарс-Сінайскім медыцынскім цэнтры, Лос-Анджэлес, штат Каліфорнія, у 2002 годзе, ва ўзросце 86 гадоў, ад пнеўманіі і рака. Хаса прытрымлівалася лютэранства.Morning News, January 10, 1948, Who Was Who in America (Vol. 2)

 Узнагароды 
У 1935 годзе яна атрымала стыпендыю Дэ Валя ў Тэатральнай лізе, а ў 1939 годзе — першай нардычнай скандынаўскай прэміяй Гесты Экмана. У 1972 годзе кароль Швецыі Густаў VI Адольф назваў яе членам 1-га класа Каралеўскага ордэна Вазы.Adam Bernstein (10 June 2002). «'40s Actress Signe Hasso Dies». The Washington Post. У 1989 годзе Ордэн Амерыкі Вазы прызнаў яе шведкай-амерыканкай года. Хаса мае зорку на Галівудскай алеі славы за яе ўклад у кінафільмы на Галівудскім бульвары 7080.

 Выбраная бібліяграфія 

 Momo (1977)
 Kom slott (1978)
 Inte än (1988)
 Om igen (1989)
 Tidens vän (1990)

 Фільмаграфія 

 Дом маўчання (1933) — Сюзана Браун
 Вечарыная ноч «Ведзьміна ноч» (1937) — Майкен Цэльсінг
 Кар’ера (1938) — Моніка Хол
 Грошы падаюць з неба (1938) — Ханелор
 Грошы з неба (1938) — Мужчына
 Мы ўдваіх (1939) — Крысціна — жонка
 Эмілі Хёгкіст (1939) — Эмілі Хёгкіст
 Сволач (1940) — Айтанга, намадэпік
 Сталь (1940) — Маргіт
 У чарговы раз Геста Экман (1940) — Біргіт Стын
 Вялікія абдымкі (1940) — Ева Рычэрт
 Мы ўтрох (1940) — Крысціна, яго жонка
 Светлая будучыня (1941) — Біргіт Норэн
 Прызначэнне ў Брэтані (1943) — Эліза
 Нябёсы могуць пачакаць (1943) — мадэмуазель
 Гісторыя доктара Васэл (1944) — Беціна
 Сёмы крыж (1944) — Тоні
 Небяспечныя партнёры (1945) — Карала Балістэр
 Дом на 92-й вуліцы (1945) — Эльза Гебхардт
 Джоні Анёл (1945) — Палет Жырар
 Дзіўны трохкутнік (1946) — Франсін Хубер
 Скандал у Парыжы (1946) — Тэрэза дэ П’ермонт
 Там, дзе жыццё (1947) — ген. Катрына Грымовіч
 Двайное жыццё (1947) — Брыта Каўрын
 Да канца Зямлі (1948) — Эн Грант
 За сцяной (1950) — Селія Бентнер
 Крызіс (1950) — Сеньёра Ізабэла Фараго
 Тут гэтага не можа адбыцца (1950) — Вера Ірмелін
 Казкі Ганса Крысціяна Андэрсена (кароткаметражны 1952)
 Сонца св. Морыц (1954) — Герці Селле
 Таксі 13 (1954) — Агнета
 Цудоўная хлусня (1955) — Жазефіна дэ Мерэ
 Малюнак «Мёртвая матуля» (1966) — сястра Рэнэ
 Кодавае імя: Геракліт (тэлефільм 1967) — Лідзія Канстанцін
 Адлюстраванне страху (1972) — Джулія
 Гульня «Шкарлупіна» (тэлефільм 1975) — графіня
 Чорная птушка (1975) — доктар Крыпэн
 Шэрлак Холмс у Нью-Ёрку (тэлефільм 1976) — Фройляйн Райхенбах
 Я ніколі не абяцаў табе ружовы сад (1977) — Хелен
 Пераможца атрымлівае ўсё (1977, тэлефільм)
 Эвіта Перон (тэлефільм 1981) — Федора
 Тата памёр (тэлефільм 1982) — Соня Бенгтсан
 Люстэркі (тэлефільм 1985) — Мадам Яўгенія
 Адзін пякельны хлопец (1998) — цётка Вівіан



 Спасылкі 






Катэгорыя:Памерлі ад пнеўманіі
Катэгорыя:Актрысы тэлебачання ЗША