Дзень бульдазерыста

«Дзень бульдазерыста» () — апавяданне рускага пісьменніка Віктара Пялевіна, апублікаванае ў 1991 годзе.

 Змест 
Дзеянне сатырычнага апавядання адбываецца пры ўладзе, падобнай на савецкую, у нявызначаны час — ці то антыўтопія, ці то гратэск. Відавочна савецкія рэаліі даведзены да абсурду: усе працуюць над ядзернай і хімічнай зброяй, усюды вісяць плакаты, якія праслаўляюць Сандэля, Мундзіндэля і Бабаясіина (апошні згадваецца таксама ў рамане «Чапаеў і Пустэча»; адсылка да тройкі Маркс, Энгельс, Ленін), у музеі паказваюць першы савецкі загад: поўная забарона ўязджаць і выязджаць з горада. Сакратар парткама прымяняе сакрэтную тэхніку «Партай-Чы», якая дазваляе чалавеку самых вострых здольнасцяў імгненна прыняць лінію партыі. Марксісцкі слоўнік ад доўгага ўжывання замяніў сабой абсцэнной лексіку, — замест таго, каб мацюкацца, як раней, героі «маюкаюцца». У апавяданні апісана слоўная дуэль, у якой выйграе віртуоз «маюг» Валерка-дыялектык (= мацяршчыннік).

Дзеянне апавядання адбываецца падчас свята: недарэчнага Дня бульдазерыста. Галоўны герой — амерыканскі шпіён, які забыўся пра гэта, пастаянна выпіваючы з астатнімі мужыкамі. Але на заводзе атамная бомба сарвалася і ўдарыла яго па нырках, ад гэтага герой не піў два тыдні і ўспомніў, што яму трэба бегчы.

 Спіс персанажаў 
 Іван Ільіч Памяранцаў (Канстанцін Пабеданосцаў)
 Валерка-«дыялектык»
 Галіна Мікалаеўна Алтыніна
 Бабаясін
 Васька (з газеты «Красный полураспад»)
 Галоўны ўрач
 Жонка Валеркі
 «Жужло баба»
 Кажеураў — рэдактар газеты «Красный полураспад»
 карэспандэнт газеты «Уран-Баторская правда»
 Вэнджаную — старшыня саўкама
 Хлопчык у шортах і куртачцы з капюшонам, які шукаў запалкі
 Марат — сын Валеркі
 Мундзіндэль
 Асьмак
 Спявак з румяным тварам
 Пётр
 Піянер-экскурсавод
 Распарадчык калоны
 Сандэль
 Саўкамаўскм загкультурай (з пратэзам)
 Стары з лыжамі з сну (Іван Ільіч Капчонаў)
 Хімік з «Трыкатажніцы», які «маюгаўся»
 Іншы хімік
 Чалавек у шэрым фрэнчы з акардэонам

 Крытыка 
Апавяданне можна лічыць сатырычна-антысавецкім, напісаным, аднак, у віртуознай манеры абсурду. Яго можна параўнаць з такімі кнігамі, як «Разяўленыя вышыні» А. Зіноўева або «Маскіроўка», адрозніваючыся ад іх кароткасцю формы.

Аляксандр Антонаў адзначае, што абсцэннае пераасэнсаванне лозунгаў у «Дні бульдазерыста» адбываецца ў постмадэрнісцкім сцёбе. На яго думку, моўныя канструкцыі кшталту «май яго ведае» (замест «*** яго ведае»), «мір твайму свету» або «май твайму ўраджаю», не толькі не знішчаюць ранейшага значэння слова, але ствараюць яму яшчэ адно — дадатковаеАлександр Антонов (Киев) Внутренние языки Пелевина и Кима // «Литературные новости», 1996 — № 5(61) — С. 12. 

Л. Ф. Аляксеева адносіць апавяданне Пялевіна да жанру дыстапіі — антыўтопіі з сатырычным пафасамЛюбовь Фёдоровна Алексеева. История русской литературы XX века. В 4 книгах. Книга 4. 1970—2000 годы. — М.: «Высшая школа», 2008 — С. 57-58, 85. — ISBN 978-5-06-005285-5, 978-5-06-005281-7.

 Публікацыя 
Апавяданне ўпершыню было апублікавана ў 1991 годзе ў фантастычным альманаху «Завтра» (2 выпуск)День бульдозериста: Рассказ // Завтра: Фантаст. альм. Вып. 2. — М.: Текст, 1991. — С. 78-88. і ў гэтым жа годзе было апублікавана ў зборніку «Сіні ліхтар».

 Спасылкі 
 Виктор Пелевин. День бульдозериста

Катэгорыя:Творы Віктара Пялевіна
Катэгорыя:Творы 1991 года