Ева Вежнавец

Ева Вежнавец, сапраўднае імя Святлана Курс (нар. , Загалле, Любанскі раён) — беларуская пісьменніца, журналістка.

 Біяграфія 
У 1994 годзе скончыла філалагічны факультэт БДУ.

Працавала ў «Нашай Ніве», потым 13 год — на «Еўрарадыё». Галоўная рэдактарка часопіса Беларускага Хельсінкскага камітэта «Чалавек» (1996—1999). Аўтарка выданняў «Наша Ніва», «Свабода», «ARCHE», «Наша гісторыя», «Дзеяслоў», арт-праекта «Партызан», радыё «Свабода» і «Еўрарадыё», тэлеканала Белсат (1999—2020).

Жыве ў Польшчы. У 2020 годзе дапамагала пажылым людзям у сувязі з пандэміяй каранавірусу«Старасць прыходзіць, як зіма». Як беларуская журналістка і пісьменніца стала апякункай для старых палякаў.

 Творчасць 
Піша прозу. У першым нумары часопісу «Arche» ў 1998 годзе было апублікавана яе першае апавяданне «Мы два Хохлікі».

Суаўтарка зборніка практык тэатральных і вулічных хэпенінгаў «Свабода без цябе» (2003).

У зборніку апавяданняў «Шлях дробнай сволачы» (2008) Ева Вежнавец вывела галерэю нетыповых жаночых вобразаў. Яе моцныя, трывалыя гераіні шукаюць саміх сябе, спрабуюць выжыць у краіне «дробнай сволачы» і гатовыя на выпрабаванні.

У 2015 годзе ў Нашай Ніве апублікавала сваё апавяданне «Параска і яе чорны бык», не пад псеўданімам, а пад сапраўдным прозвішчамСвятлана Курс, раней Ева Вежнавец, упершыню апублікавала апавяданне пад сваім імем, Наша Ніва, 20.06.2015.

Як перакладчыца супрацоўнічае з Інстытутам тэатральным імя Збігнева Рашэўскага ў Варшаве (2019). Дзяячка, аўтарка і перакладчыца Таварыства Маладых Творцаў «Да Тэатра» ў Познані.

У 2020 годзе стала адной з дзвюх першых аўтарак выдавецкага праекта Святланы Алексіевіч «Пфляўмбаўм»Чаго чакаць ад выдавецтва, якое адкрывае Святлана Аляксіевіч?, 34mag.net 14.01.2020, у межах якога выйшла аповесць «Па што ідзеш, воўча?» (2020). Жанр яе акрэслены як «балотная казка». Галоўная гераіня, алкагалічка сярэдніх гадоў, займалася чужымі ў дамах шчаслівай старасці на Захадзе і з неахвотай едзе на пахаванне сваёй бабулі-варажбіткі ў беларускую глуш. Тут ёй наканавана выправіць старыя грахі, пахаваць бабку, адкапаць каханка, аднавіць крыніцы, ніколі не прыходзячы ў поўную свядомасць. Кніга перакладзена на нямецкую мову і трапіла ў шорт-ліст Міжнароднай літаратурнай прэміі 2023 года за сучасную замежную прозу.

 Бібліяграфія 
 «Шлях дробнай сволачы» (Мінск, «Логвінаў», 2008)
 «Па што ідзеш, воўча?» (Мінск, «Пфляўмбаўм»/Цымбераў, 2020; «Пфляўмбаўм»/«Альфа кніга», 2022; Вільня, «Пфляўмбаўм», 2024).

 Узнагароды 
 2013 год — стыпендыятка літаратурнай рэзідэнцыі Villa Aurora und Thomas Mann House, фінансаванай Міністэрствам замежных спраў і дзяржаўным упаўнаважаным па культуры Федэратыўнай Рэспублікі Германія.
 2018 год — лаўрэатка Творчага конкурсу Беларускай асацыяцыі журналістаў «Вольнае слова» (2018).
 2021 год — уганаравана Прэміяй Ежы Гедройца за найлепшую кнігу прозы на беларускай мове за кнігу «Па што ідзеш, воўча?» (2020).

 Спасылкі 
 Ева Вежнавец на Беларускай Палічцы
 Алкагалічка вяртаецца з Нямеччыны на пахаванне бабулі-варажбіткі — а там цені мінулага. Пісьменніца Ева Вежнавец расказвае пра сваю новую кнігу

Катэгорыя:Пісьменніцы Беларусі
Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Катэгорыя:Імігравалі ў Польшчу з Беларусі