Здраўка Крстанавіч

Здравка Крстанавіч (, () — паэт, празаік, крытык, драматург і журналіст.

 Біяграфія 
Крстанавіч вучыўся ў сярэдняй школе ў г. Кнін і Спліт. Скончыў Філасофскі факультэт у г. Заграб, профіль: югаслаўскія мовы і літаратура, а таксама літаратурную кампаратыстіку. Да кастрычніка 1991 г. ён жыў у Спліце, і з таго часу ён жыве ў Белградзe.

Ён быў рэдактарам спліцкага выдавецтва Логас, вёў калонку Запісы бессані і крытыку ў Свабоднай Далмаціі, а таксама ў загрэбскім Оку. З 1990 да 1993 гг. рэдагаваў часопіс Сербская Зора. З 1990 па 2002 гг. ён быў журналістам штодзённай газеты Палітыка Экспрэс.

Апублікаваў свой першы верш 1962 г. у Весела свеска і першае апавяданне 1971 г. у Вечернем спісе.

 Часопісы 
З пачатковай школы супрацоўнічаў з часопісамі:

 Маленькія навіны / Мале новине
 Кекец
 Сіні веснік / Плави вјесник
 Чайка / Галеб
 Барацьба / Борба
 Ілюстраваная Палітыка / Илустрована Политика
 Свабодная Далмацыя / Слободна Далмација  і інш.

У гімназіі публікаваў у часопісах:

 Палёт / Полет
 Гарызонт / Видик.

Падчас студэнцкіх дзён супрацоўнічаў з сербскім культурным таварыствам Прасвета, а ў часопісах Прасвета і Новія летапісы публікаваў літаратурныя артыкулы.

Публікаваў вершы і прозу ў часопісах:

 Рэспубліка / Република
 Літаратурная газета / Књижевне новине
 Палітыка / Политика
 НIН / НИН
 Старт / Старт
 Форум / Форум
 Пытанні / Питања
 Сучаснік / Савременик
 Палі / Поља
 Маціца сербская / Матица српска
 Магчымасці / Могућности
 Вызваленне / Ослобођење
 Эха / Одјек
 Творчасць / Стварање
 Напрамак / Стремљење
 Сербскi літаратурны веснік / Српски књижевни гласник
 Тут / Овдје и др.

 Творы 
Аўтар монодрамы Чалавек у свеце, кропля на лісце / Човек на свиту, капу на листу ў двух рэдакцыях (1979 і 1980), теледрамы Стары / Старац (1983) і сцэнара кароткаметражнага мастацкага фільма Райскі сад / Рајски врт (1990).

Рэдагаваў Лібар Мілянка Смоя / Либар Миљенка Смоје (1981), Эратычныя народныя песні / Еротске народне песме (1984), анталогію сербскай народнай паэзіі Залатая пена з мора / Златна пјена од мора (1990), Дуброўніцкія элегіі / Дубровачке елегије Луя Вайновіча (1997). Свята / Гозба Паўла Соларича (1999) і Цудоўная крыніца / Чудесни кладенац — анталогія сербскай паэзіі ад Барані да Котарскага заліва (2002).

Яго кніга Гісторыі з Ада / Приче из Хада была перакладзеная на некалькі моў з 1992. да 2000 гг. было дванаццаць выданняў.

 Зборнікі вершаў 
 Княства рыб / Кнежевина риба (1974)
 Дом / Кућа (1978)
 Склады з вады / Слогови од воде (1981)
 Дынаміт / Динамит (1982)
 Зваротны майстар / Обрнути мајстор (1984)
 Іншыя горы / Друге планине (1989)
 Песні ў дарозе / Пјесме на друму (1994)
 Выбраныя песні / Изабране песме (1995)
 Ісус Хрыстос у поле / Исус Христос у пољу (1996)
 Рукапіс з расы / Рукопис од росе (1997)
 Хутка, світанак / Ускоро, свиће (1998)
 Пакой без люстэркаў / Соба без огледала (2000)
 Выбраныя песні / Изабране пјесме (2008).

 Зборнікі лірычных запісаў 
 Кніга мары і рэальнасці / Књига од сна и јаве (1998)
 Вада Шапэна / Шопенова вода (2003).

 Узнагароды 
Прадстаўлены ў многіх анталогіях і зборніках і пераведзены на дзесяць моў.

Выйграў некалькі літаратурных прэмій і атрымаў прэмію Філіп Вішніч за асаблівы ўнёсак у культуру сербскага народа ў 2002 годзе.

 Літаратура 
 Јовановић, Александар. «Приповедање ужаса» // Приче из Хада, 1994.

 Спасылкі 
 Крстановић, Здравко. Приче из Хада, 1994. (серб.)
 Златна пјена од мора — Народне пјесме Срба у Хрватској, 1990. (серб.)
 Крстановић, Здравко. Божанско струјање древно младог слова (серб.)
 Соларић, Павле. (1779—1821): Гозба (серб.)

Катэгорыя:Пісьменнікі Сербіі
Катэгорыя:Пісьменнікі Югаславіі