Эстэр Пак

Эстэр Пак (кар. 에스더 박, Esther Park; імя пры нараджэнні Кім Чомдон) — першая карэянка, якая стала лекарам заходняй медыцыны; надавала шмат сіл дабрачыннасці. Пак скончыла , а затым атрымала ступень доктара медыцыны ў ЗША. Вярнуўшыся ў Карэю, яна навучыла мноства жанчын медыцыне і вылечыла велізарную колькасць пацыентак.

 Біяграфія 
Кім Чомдон нарадзілася 16 сакавіка 1877 года (па іншых дадзеных — 16 сакавіка 1876 або ў 1879 годзе) у сеульскім раёне , яна была трэцяй у сям’і з чатырох дачок. Бацька Кім некаторы час працаваў з амерыканскімі місіянерамі, яго начальнікам быў ; гэта паўплывала на яго і ў 1886 годзе ён адправіў дачку вучыцца ў . Кім была адной з першых студэнтак гэтай навучальнай установы, аднак бацькі дазволілі ёй вучыцца, паставіўшы дзве ўмовы: ёй было забаронена ехаць у ЗША і пакідаць школу да шлюбу. Кім добра вучылася, асабліва добра ёй давалася англійская мова, і калі школу наведала амерыканская місіянерка , Кім папрасілі папрацаваць для яе перакладчыцай. Убачыўшы, як Шэрвуд-Хол аперуе дзяўчынку з , якая лічылася ў Карэі таго часу невылечнай хваробай, Кім стала марыць аб медыцынскай кар’еры. Акрамя таго, Шэрвуд-Хол пераканала Кім, што карэянкі вельмі пакутуюць ад , якія не дазваляюць як след іх лячыць: строгі падзел палоў у грамадстве не дапускаў агляду жанчыны мужчынам. Шэрвуд-Хол сама вучыла сваю перакладчыцу псіхалогіі і асновам догляду пацыентаў.

Шэрвуд-Хол пазнаёміла Кім з Пак Юсанам (кар. 박유산), які працаваў з яе мужам, і 24 мая 1893 года Кім Чомдон спалучылася з ім шлюбам на першай у Карэі заходняй вясельнай цырымоніі. Пасля вяселля яна ўзяла імя Эстэр Пак, дадаўшы да імя, пад якім была ахрышчаная, прозвішча мужа. У 1894 годзе Шэрвуд-Хол вярнулася ў Нью-Ёрк, узяўшы з сабой Эстэр і Юсана.

Эстэр Пак скончыла гадавую школу ў Нью-Ёрку, дзе вывучала лацінскую мову, фізіку і матэматыку, а затым паступіла ў Балтымарскі жаночы Медыцынскі каледж (). У 1900 годзе Пак выдатна здала ўсе экзамены і стала доктарам. Яе муж падтрымліваў імкненне Пак зрабіць медыцыну сваёй прафесіяй, аднак ён памёр у Нью-Ёрку ад туберкулёзу, не дажыўшы паўгода да яе выпускнога. У ЗША ён працаваў на ферме, зарабляючы жонцы на адукацыю.

Пасля атрымання ступені Пак вярнулася ў Карэю і ўладкавалася ў першую ў краіне жаночую бальніцу " « Погу-еёгван» (), якая знаходзілася ў Сеуле каля брамы . За 10 месяцаў працы там доктар Пак дапамагла больш чым 3000 пацыенткам, пасля чаго ў 1901 годзе пераехала ў Пхеньян, дзе Шэрвуд-Хол у 1894 годзе адкрыла новую бальніцу. Пак шмат падарожнічала па Карэі, у тым ліку падчас эпідэміі халеры, дапамагаючы хворым бясплатна. Акрамя асноўнай працы яна таксама вяла асветніцкую і выкладчыцкую дзейнасць, навучыўшы першае пакаленне карэйскіх жанчын-лекараў. Пак чытала публічныя лекцыі, у якіх падкрэслівала важнасць санпрасвету і адукацыі для жанчын, а таксама прасоўвала хрысціянства.

13 красавіка 1910 года Эстэр Пак памерла ад туберкулёзу ва ўзросце 33 або 34 гадоў.

 Узнагароды 
28 красавіка 1909 года ў палацы  прайшла вялікая ўрачыстасць, прысвечаная Эстэр Пак і двум іншым карэянкам, якія сталі першымі ў адукацыі: першай выпускніцы амерыканскага ўніверсітэта са ступенню бакалаўр літаратуры, , і першай карэянцы-выпускніцы японскага ВНУ, Юн Чанвон (); яе наведала каля 7800 чалавек. Кароль  уручыў Пак сярэбраны медаль.

У 2006 годзе  ўвяла Эстэр Пак ў Карэйскую залу славы навукі і тэхнікі.

У 2008 годзе Камітэт выпускніц універсітэта Іхва заснаваў медаль імя Эстэр Пак, якой адзначае заслугі жанчын, якія скончылі ўніверсітэт і сталі дактарамі.

 Літаратура 







Катэгорыя:Першыя жанчыны ў прафесіі
Катэгорыя:Медыкі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Дактары медыцыны
Катэгорыя:Медыкі Карэі
Катэгорыя:Постаці Карэі