Аб’яднаны фронт вызвалення прыгнечаных народаў

Аб’яднаны фронт вызвалення прыгнечаных народаў (скар. АФВПН; , ) — паўстанцкая групоўка, якая дзейнічала на тэрыторыі В’етнама ў 1964—1992 гадах, мэтай якой было стварэнне аўтаноміі для народа дэгараў, якія жылі на горным плато Тэйнгуен.

Амерыканцам у 1965 годзе ўдалося пераканаць баевікоў АФВПН спыніць узброеныя акцыі супраць в’етнамскага насельніцтва і адміністрацыі. Пасля Тэцкага наступлення 1968 года, калі баевікі АФВПН выступілі супраць НФВПВ, амерыканцы прынялі рашэнне выкарыстаць АФВПН для прамога супрацьстаяння атрадам НФВПВ у абмен на гарантыі самастойнасці ў адносінах з уладамі Паўднёвага В’етнама. Камітэт па справах горцаў пры амерыканскім пасольстве ў Сайгоне з сярэдзіны 1968 года пачаў патрабаваць ад паўднёвав’етнамскага ўрада прадастаўлення дэгарам аўтаноміі. 19 снежня 1968 года было заключана пагадненне паміж АФВПН і ўрадам Рэспублікі В’етнам аб наданні легальнага статусу баевікам АФВПН, а таксама добраахвотным уваходжанні некаторых фарміраванняў АФВПН у склад Рэгіянальных сіл Арміі Рэспублікі В’етнамВОЙНА ВО ВЬЕТНАМЕ: США И ГОРСКИЕ НАРОДЫ ТЭЙНГУЕН .

Пасля паўночнавав’етнамскага ўварвання ў Паўднёвы В’етнам дзясяткі тысяч горцаў, ратуючыся ад рэпрэсіяў за супрацоўніцтва з амерыканцамі і паўднёвав’етнамскімі ўладамі, былі вымушаны бегчы ў Бірму і Тайланд. Іншыя ж пачалі партызанскую вайну супраць урада ДРВ.

Да пачатку 1990-х гадоў становішча апошніх гуртоў АФВПН, пазбаўленых усякай падтрымкі, стала безнадзейным: яны жылі ў пяці пасёлках, адрэзаных ад знешняга свету. У 1992 годзе апошнія 407 баевікоў АФВПН былі раззброены міратворчымі сіламі ААН у КамбоджыПроблема вьетнамцев в период и после окончания военной интервенции Соединенных Штатов Америки в Индокитае 1964–1975 гг..

Катэгорыя:Вайна ў В’етнаме
Катэгорыя:Нацыянальна-вызваленчыя рухі
Катэгорыя:Партызанскія рухі
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1964 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1992 годзе