Воданапорная вежа (апавяданне)

«Воданапорная вежа» () — апавяданне рускага пісьменніка Віктара Пялевіна, упершыню апублікаванае ў 1990 годзе ў літаратурным альманаху «Вытокі» Пелевин //«Русская литература XX века. Прозаики. Поэты. Драматурги». Словарь (статья подготовлена Т. М. Вахитовой) — , издательство «ОЛМА-ПРЕСС Инвест», 2006. — Том 3 (П-Я). — Стр. 34 .

 Змест 
Па змесце гэта паслядоўнасць яркіх жыццёвых уражанняў мужчыны, які жыў у 1920—1970 гадах у СССР. Гэта першыя ўражанні дзяцінства, успаміны дарослых пра Грамадзянскую вайну, школа, настаўніца геаграфіі, піянерлагер, мода на авіяцыю і лётчыкаў, рэпрэсіі 30-х гадоў, песні Уцёсава, Вялікая Айчынная вайна, дзеці, смерць Сталіна, праца, касманаўты, савецкія аўтамабілі «Победа», смерць жонкі, прабежкі трушком у парку, уражанні старасці і перадсмяротная боль у сэрцы. Першае і апошняе ўражанне героя — гэта воданапорная вежа, сімвал чалавечага жыцця, якая, здаецца, будзе будавацца бясконца высока, да самага неба, але настае тэрмін — кладуць апошнюю цэглу, і будаўнікі сыходзяць.

Апавяданне напісана ў форме аднаго складанага сказа, які расцягнуўся на некалькі старонак.

 Водгукі і крытыка 
Ірына Раднянская ў водгуку на зборнік «Relics. Ранняе і нявыдадзенае» піша: «Сустракала я не адно выкрыццё Пялевіна — нікуды не вартага, маўляў, стыліста. А тут надрукавана „Воданапорная вежа“ — дзесятак з нечым старонак у адзін сказ без абзацаў, якое ахоплівае жыццё і лёс некалькіх пакаленняў „простых савецкіх людзей“. Выканана віртуозна і разумнаКнижная полка Ирины Роднянской. Часопіс «Новый мир» 2006, № 5.».

Па дадзеным слоўніка «Руская літаратура XX стагоддзя», апавяданне «Воданапорная вежа» «было прызнана адным з лепшых на IX Усесаюзнай нарадзе маладых пісьменнікаў» Пелевин //«Русская литература XX века. Прозаики. Поэты. Драматурги». Словарь (статья подготовлена Т. М. Вахитовой) — , издательство «ОЛМА-ПРЕСС Инвест», 2006. — Том 3 (П-Я). — Стр. 34 .

У кнізе «Пялевін і пакаленне пустэчы» Сяргей Палатоўскі і Раман Козак адносяць апавяданне «Воданапорная вежа» да групы такіх жа апавяданняў, «звернутых да мінулай эпохі сакратароў райкамаў, чэргаў, КДБ і газіроўкі за тры капейкі», уключаючы ў гэтую ж групу апавяданні «СССР Тайшоу Чжуань» і «Жыццё і прыгоды хлява нумар XII»Сергей Полотовский, Роман Козак. Пелевин и поколение пустоты. — , «Манн, Иванов и Фербер», 2012. — ISBN 978-5-91657-304-6.

 Спасылкі 
 Тэкст на сайце творчасцi Віктара Пялевіна

Катэгорыя:Літаратурныя творы паводле алфавіта
Катэгорыя:Апавяданні