Бой за базу агнявой падтрымкі «Бёрт»

Бой за базу агнявой падтрымкі «Бёрт», Навагодні бой альбо Бітва пры Суоі-Кат — узброенае сутыкненне В’етнамскай вайны, якое адбылося ў студзені 1968 года.

 База 
У канцы 1967 — пачатку 1968 амерыканская 25-я пяхотная дывізія праводзіла аперацыю «Елаўстон» у правінцыі Тэйнінь поруч камбаджыйскай мяжы. У рамках гэтай аперацыі напярэдадні новага 1968 года за 40 міляў на паўночны ўсход ад горада Тэйнінь была створана база агнявой падтрымкі «Бёрт» (). У Паўднёвым В’етнаме амерыканскія войскі стваралі базы агнявой падтрымкі () падчас аперацый у аддаленых раёнах краіны. Гэтыя базы, вядомыя таксама як агнявыя базы (), прызначаліся для размяшчэння артылерыі, якая падтрымлівала дзеянні наземных сіл у прылеглай мясцовасці. Базы былі добра абаронены, аднак з’яўляліся ўпадабанай мэтай партызан НФВПВ і салдат паўночнав’етнамскай арміі.

На базе агнявой падтрымкі «Бёрт» па стане на 2 студзеня 1968 года знаходзіліся дзве батарэі 105-мм і адна батарэя 155-мм гармат. Ахову ажыццяўлялі два пяхотных батальёны. Асноўны кантынгент склала 3-я брыгада 25-й пяхотнай дывізіі

 Бой 
Увечар 1 студзеня 1968 года база падвергнулася мінамётнаму абстрэлу. Наземная атака пачалася за некалькі хвілін да поўначы з 1 на 2 студзеня, калі заканчваўся тэрмін традыцыйнага навагодняга перамір’я падчас свята Тэт. Сілы НФВПВ нанеслі адцягвальны ўдар у паўночна-заходняй частцы перыметра базы, за якім рушыў услед асноўны ўдар на паўднёвым усходзе, дзе перыметр абаранялі рота C 3-га батальёна 22-га пяхотнага палка. Акрамя таго, другарадны ўдар быў нанесены па паўночнай частцы перыметра. Сілы НФВПВ дзейнічалі традыцыйнай для буйных нападаў «людской хваляй», што павялічвала іх страты ад снарадаў-«вулляў», якімі вялі агонь прамой наводкай амерыканскія артылерысты. Амерыканская авіяцыя забяспечвала асвятленне поля бою і наносіла бомбавыя ўдары па атакуючым, у тым ліку напалмам. Актыўна ўжываліся верталёты агнявой падтрымкі. Непасрэдна ў ходзе бою вырабляліся дастаўка верталётамі і размеркаванне боепрыпасаў. Да 6 гадзін раніцы бой у асноўным завяршыўся; сілы НФВПВ панеслі цяжкія страты і адступілі, не здолеўшы прабіць пралом у абарончай перыметры базы.

Паводле ацэнкі амерыканскага генерал-маёра артылерыі Дэвіда Ота, 

 Страты 
Паводле афіцыйных даных, у баі загінулі 23 і атрымалі раненні 153 амерыканскіх вайскоўцаў, што можа лічыцца досыць вялікімі стратамі. Аднак у пайменным спісе загінуўшых змяшчаецца толькі 20 прозвішчаўСтраница, посвящённая Джону Уэсли Беккету (The Virtual Wall). Верагодна, гэта больш дакладная лічба, так як у афіцыйных данясеннях пра бой, складаюцца «па гарачых слядах» падзей, па розных прычынах часта прысутнічаюць недакладнасці ў лічбах страт. Паводле афіцыйнага амерыканскаму «падліку цел», у ходзе бою загінулі як мінімум 348 салдат НФВПВ (вельмі цяжкія страты для бою, які доўжыўся некалькі гадзін). Як і для ўсіх бітвах В’етнамскай вайны, дакладную лічбу страт партызан назваць не ўяўляецца магчымым, паколькі амерыканскія афіцэры нярэдка завышалі вынікі «падліку цел», у той час як партызаны пры любой магчымасці стараліся панесці целы загінулых таварышаў з поля бою; акрамя таго, няма ніякіх даных аб колькасці партызан, якія памерлі ад раненняў.

 У культуры 
Сярод салдат, якія ўдзельнічалі ў бітве былі будучы пісьменнік Леры Хейнмен (англ. Larry Heinemann) і будучы рэжысёр Олівер Стоўн (англ. Oliver Stone). Хейнмен напісаў кнігу пра сваю службу ў В’етнаме пад назвай Black Virgin Mountain: A Return to Vietnam. Олівер Стоўн інсцэніраваў бітву ў фільме «Узвод» (англ. Platoon). Фінальныя сцэны фільма, па словах ветэранаў, вельмі рэалістычна перадаюць бой 1968 годаМнения ветеранов о фильме «Взвод» — Город.томск.ру .

 Спасылкі 
 Успаміны пра бітву лейтэнанта Дэніса Аткінса

Катэгорыя:Бітвы паводле алфавіта
Катэгорыя:Бітвы і аперацыі В’етнамскай вайны
Катэгорыя:Бітвы ЗША
Катэгорыя:Бітвы В’етнама
Катэгорыя:Падзеі 1 студзеня
Катэгорыя:Падзеі 2 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1968 года
Катэгорыя:1968 год у В’етнаме
Катэгорыя:Канфлікты 1968 года