Бецалель Наркіс

Бецалель Наркіс (; 1926—2008) — выбітны ізраільскі гісторык мастацтва. Ён быў удастоены  за заслугі ў галіне яўрэйскага мастацтва ў 1999 годзе.

 Біяграфія 
Бецалель Наркіс нарадзіўся ў Іерусаліме. Ён быў сынам , дырэктара  у Іерусаліме. Ён вучыўся ў Яўрэйскім універсітэце ў Іерусаліме.

 Акадэмічная кар’ера 
Наркіс быў экспертам у галіне ілюмінаваных сярэднявечных лацінскіх і яўрэйскіх рукапісаў і ўзаемасувязі паміж хрысціянскім і яўрэйскім візуальным мастацтвам. Пасля распаду камунізму ў Еўропе ў 1989 годзе ён прыступіў да праекта дакументавання тамтэйшых сінагог.

Наркіс быў прафесарам гісторыі мастацтва Нікаля Ландау у Яўрэйскім універсітэце, дзе выкладаў з 1964 года. У 1979 годзе ён стварыў  для дакументавання яўрэйскага мастацтва і архітэктуры, якія знаходзіцца пад пагрозай.

Наркіс быў запрошаным прафесарам  пры Нью-Ёркскім універсітэце, Браўнаўскага ўніверсітэта і Прынстанскага ўніверсітэта. У дадатак да выкладчыцкіх пасад ён быў мастацкім рэдактарам «Masada Press» (1963—1975) і «». Быў галоўным рэдактарам часопіса «Яўрэйскае мастацтва» ў 1974—1986 гадах.

Катэгорыя:Постаці Іерусаліма
Катэгорыя:Гісторыкі мастацтва
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Ізраіля
Катэгорыя:Вучоныя Ізраіля