Катаванні зняволеных у турме Абу-Грэйб

Турма Абу-Грэйб размешчана за 32 км на захад ад Багдаду, сталіцы Ірака. Яшчэ ў часы былога іракскага лідара Садама Хусейна тут утрымліваліся, акрамя звычайных крымінальнікаў, палітычныя зняволеныя, над якімі наглядчыкі здзяйснялі розныя здзекі. У перыяд з 2003 па 2006 гады амерыканцамі тут утрымліваліся грамадзяне, абвінавачаныя ў здзяйсненні злачынстваў, накіраваных супраць сіл заходняй кааліцыі. Тады Абу-Грэйб стаў больш шырока вядомы за кошт сур’ёзных правапарушэнняў з боку амерыканскай адміністрацыі.

 Агалоска ў СМІ 
У красавіку 2004 года амерыканскі канал «CBS» паказаў сюжэт пра катаванні над зняволенымі турмы, што выклікала гучны міжнародны скандал. Паведамленні аб катаваннях былі сустрэты абурэннем у Іраку. Прадстаўнікі Часовага кіраўнічага савета назвалі катаванні «ненавіснай практыкай, накіраванай на прыніжэнне чалавечай годнасці іракцаў»Пытки в тюрьме Абу-Грейб — ВУС Ирака требует расследования // NEWSru.com, 1 мая 2004.

Часопіс «New Yorker» у маі абвінаваціў міністра абароны ЗША Дональда Рамсфелда ў тым, што той санкцыянаваў катаванні зняволеных, каб хутчэй атрымаць ад іх разведданыяNew Yorker: пытки в «Абу-Грейб» — часть программы, одобренной Дональдом Рамсфельдом // NEWSru.com, 16 мая 2004

У лютым 2005 года агенцтва «Associated Press», спасылаючыся на справаздачы з турмы, заявіла, што адзін з палонных загінуў ад катаванняў у працэсе допыту спецыялістамі ЦРУ. Упершыню фотаздымак загінулага Манадэля аль-Джамадзі са сцягнутымі за спіной запясцямі, на фоне якога пазіруюць амерыканскія вайскоўцы Чарлз Грэйнер і Сабрына Харман, быў апублікаваны ў лістападзе 2004 года. Аднак з таго моманту ЗША сцвярджалі, што той пакончыў з сабой, не раскрываючы пры гэтым падрабязнасцяў. У матэрыяле Associated Press гаварылася, што зняволены загінуў пасля таго, як яго падвесілі за звязаныя за спіной рукі. Па заключэнні ваеннага патолагаанатама, ён памёр ад удушша, выкліканага ціскам на грудзіУстановлен первый случай смерти от пыток в «Абу-Грейб» // NEWSru.com, 18 февраля 2005.

У сакавіку праваабарончая арганізацыя «Амерыканскі саюз за грамадзянскія свабоды» апублікавала службовую запіску былога камандуючага кааліцыйнымі сіламі ў Іраку генерала Рыкарда Санчэса ад 14 верасня 2003 года. У дакуменце генерал дазваляў выкарыстанне некаторых метадаў допыту, якія, на думку юрыстаў Амерыканскага саюза грамадзянскіх свабод, парушалі Жэнеўскія канвенцыіТерехов А. Новый скандал вокруг Пентагона // Независимая газета, 31 марта 2005.

 Даклад Тагубы 

У сакрытным дакладзе Антоніа Тагубы выкладзены вынікі работы службы крымінальных расследаванняў арміі ЗША (CID) пад кіраўніцтвам палкоўніка Джэры Маселы. Было апытана каля 50 сведак, падазраваных і зняволеных. Следчыя выявілі мноства фатаграфій і відэазапісаў, на якіх адлюстраваны здзекі над зняволенымі ў кастрычніку—снежні 2003 года.

Антоніа Тагуба пісаў:
«Я выявіў, што наўмысныя злоўжыванні ў звароце з зняволенымі персаналам ваеннай паліцыі ўключалі ў сябе наступныя дзеянні:
 розныя збіцці зняволеных: пінк, аплявухі, удары нагамі па аголеным ступням;
 фатаграфаванне і відэаздымкі аголеных зняволеных мужчынскага і жаночага полу;
 гвалтоўнае памяшканне зняволеных у розныя паставы, якія імітуюць палавы акт для фатаграфавання;
 прымус зняволеных да таго, каб яны здымалі з сябе вопратку і знаходзіліся голымі некалькі дзён запар;
 прымус зняволеных мужчынскага полу да нашэння жаночай ніжняй бялізны;
 прымус груп зняволеных мужчынскага полу да мастурбацыі, у той час як іх фатаграфавалі і здымалі на відэа;
 аголеных зняволеных мужчынскага полу звальвалі ў кучу і потым скакалі па іх;
 аголенага зняволенага з надзетым на галаву пакетам змяшчалі на ўпаковачную скрыню, падлучыўшы да пальцаў яго рук і ног і да пеніса драты для сімуляцыі катаванняў электрашокам;
 прымацоўвалі ланцуг для сабакі да нашыйніка на шыі аголенага зняволенага, жанчына-ахоўнік трымала яго пры гэтым за ланцуг і пазіравала для фатаграфіі;
 ахоўнік здзяйсняў палавы акт са зняволенай;
 нацкоўвалі ваенных сабак (без наморднікаў) на зняволеных, каб іх запалохаць, па меншай меры ў адным выпадку зняволены сур’ёзна пацярпеў ад укусаў.»

Тагуба адзначаў, што стварэнне такіх умоў утрымання было патрабаваннем ваеннай разведкі і іншых федэральных органаў для правядзення допытаў.

Часопіс Time пісаў, што служачым Пентагона было забаронена чытаць даклад Тагубы. Таксама забаранялася абмяркоўваць тэму з сябрамі і членамі сям’іWalt V. Military Personnel: Don't Read This!  // Time, May. 08, 2004.

 Суды 
 Абарона абвінавачаных 
На судовым працэсе ў студзені 2005 года адвакат аднаго з абвінавачаных — ваеннага спецыяліста Чарлза Грэнэра заявіў: «ён выконваў сваю работу. Ішоў загадам і заслужыў хвалу за гэта». Па словах адваката, у тым, што зняволеных вадзілі на павадку і прымушалі голымі збірацца ў «піраміды», не было нічога заганнага. Сам абвінавачаны жартаваў падчас працэсу, заявіўшы: «што б ні адбылося, я думаю, усё скончыцца на станоўчай ноце, і я захаваю ўсмешку на твары»Адвокат по делу «Абу Грейб»: «Разве это пытки?» // Русская служба Би-би-си, 11 января 2005.

У дзейнасці юрыдычнай камісіі прымаў актыўны ўдзел псіхолаг і арганізатар Стэнфардскага турэмнага эксперыменту Філіп Зімбарда, які вельмі зацікавіўся падрабязнасцямі гэтай гісторыі. Яго занепакоіла, што намаганні афіцыйных ваенных і ўрада былі накіраваны на абвінавачванне ў злоўжываннях некалькіх «пархатых авечак», замест таго каб прызнаць гэта сістэмнымі праблемамі афіцыйна ўсталяванай ваеннай сістэмы выканання пакарання.

У рэшце рэшт Зімбарда апынуўся ў камандзе юрыстаў, што абараняла аднаго з наглядчыкаў турмы штаб-сяржанта А. Фрэдэрыка. Зімбарда меў доступ да ўсіх следчым дакументах і дакументах з абмежаваным доступам, а таксама сведчыў як сведка-эксперт на ваенным трыбунале Фрэдэрыка, які быў прысуджаны да васьмі гадоў зняволення (кастрычнік 2004).

Зімбарда выкарыстаў свой вопыт у справе Фрэдэрыка пры напісанні кнігі «Эфект Люцыпара: асэнсаванне пераўтварэнні добрых людзей у злых», у якой мяркуе, што паміж Стэнфардскім эксперыментам і злоўжываннямі ў Абу-Грэйбэ ёсць шмат агульнага.

 Паказанні зняволеных 
Паводле паказанняў шэрагу былых зняволеных, амерыканскія назіральнікі гвалтавалі іх, ездзілі на іх верхам, прымушалі вылоўліваць ежу з турэмных прыбіральняў. У прыватнасці, зняволеныя расказалі: «яны прымушалі нас хадзіць на карачках, як сабак, і гаўкаць. Мы павінны былі гаўкаць, як сабакі, а калі ты не гаўкаў, то цябе білі па твары без усялякага жалю. Пасля гэтага яны нас кідалі ў камеры, забіралі матрацы, разлівалі на падлозе ваду і прымушалі спаць у гэтай жыжцы, не здымаючы капюшонаў з галавы. І пастаянна ўсё гэта фатаграфавалі»; «адзін амерыканец сказаў, што згвалціць мяне. Ён намаляваў жанчыну ў мяне на спіне і прымусіў устаць мяне ў ганебную пазіцыю, трымаць у руках уласную машонку»Показания узников «Абу-Грейб»: военнослужащие США насиловали подростков // NEWSru.com, 21 мая 2004.

 Прысуды 
З 2004 года па жнівень 2007 года ваенны трыбунал разгледзеў больш за 11 спраў амерыканскіх ахоўнікаў, восем з іх атрымалі турэмны тэрмін. Былы камендант Абу-Грэйб Джэніс Карпінскі была паніжана ў званні з брыгаднага генерала да палкоўніка, палкоўнік Томас Паппас, які ўзначальваў аддзел ваеннай разведкі ў турме, быў звольнены і аштрафаваны на $ 8 тыс.Следователю Абу-Грейб смягчили жесткость // Коммерсантъ, № 150 (3726), 22 августа 2007 Сабрына Харман атрымала шэсць месяцаў турмы. Чарлз Грэйнер быў прысуджаны 15 студзеня 2005 года да 10 гадоў зняволенняGraner gets 10 years for Abu Ghraib abuse // MSNBC по сообщению Associated Press, 16 января 2005. Старшы сяржант Эйван Фрэдэрык быў прысуджаны да васьмі гадоў зняволення, кампенсацыі шкоды, звальнення са службы і пазбаўлення ўсіх званняўCourt sentences England to 3 years  //. Сяржант Джавал Дэвіс атрымаў шэсць месяцаў турмы. Джэрэмі Сівітц — адзін год. Эрмін Круз прысуджаны да васьмі месяцаў, Раман Крол — 10 месяцаў. Ліндзі Інгланд — тры гады зняволення. Сяржант Сантас Кардона атрымаў 90 дзён прымусовых работ. Мішэль Сміт — 179 дзён зняволення.

 Рэакцыя і заявы 
Выканаўчы дырэктар арганізацыі Human Rights Watch Кэнэт Рот адзначыў: «ЗША страцілі маральную перавагу і апусцілі планку міжнародных правілаў, якія закліканы абараніць амерыканскіх салдат у канфліктах». Пентагон у сваю чаргу заявіў наступнае: «ні адзін адказны супрацоўнік міністэрства абароны не ўхваляў праграмы, якая магла б прывесці да такіх здзекаў, якія мы бачылі на нядаўна апублікаваных відэазапісах і фотаздымках».

Як адзначалася ў «The New York Times Magazine», філосаф Сьюзен Зонтаг лічыла, што фатаграфіі з турмы з’яўляюцца тыповым выразам амерыканскай поп-культуры з яе бруталізаванай жорсткай парнаграфіяй, садысцкімі кінафільмамі і відэагульнямі, модай дакументаваць і выстаўляць на ўсеагульны агляд сваё жыццё. Яна пісала, што гэтыя фатаграфіі ўяўляюць сабой «сапраўдную натуру і сэрца Амерыкі». Зонтаг казала: «цяпер салдаты пазіруюць, выставіўшы ўверх вялікі палец, пакідаючы сведчанні аб уласных зверствах, і пасылаюць гэтыя здымкі сваім сябрам і знаёмым. Цяпер чалавека запрашаюць на тэлешоу, каб ён падзяліўся з шырокай публікай сакрэтамі прыватнага жыцця, якія ў былыя часы прынята было захоўваць за сяммю пячаткамі і хаваць любой цаной. Што на самой справе ілюструюць гэтыя фатаграфіі, дык гэта культуру, у якой мы жывем, — культуру бессаромнасці, замяшаную на захапленні нічым не прыкрытай, нязвінляльнай жорсткасцю»Бурума Я. Призраки  // The New York Review of Books, 2008 (перевод Иосифа Фридмана на russ.ru).

Член камітэта ААН супраць катаванняў Оле Ведэл Расмусен казаў, што глыбока шакаваны фотаздымкамі з турмы. Па яго словах, ён не бярэцца «прадставіць сабе псіхічныя пакуты іракскіх палонных, сексуальна зняважаных амерыканскімі жанчынамі», «тое, што з імі здарылася — горш, чым смерць: гэта прыніжэнне будзе іх пераследваць ўсё жыццё». ЗША, на думку Камітэта, парушылі адразу некалькі артыкулаў міжнароднай Канвенцыі супраць катаванняўСексуальное унижение — широко распространённая практика // Le Monde, 12 мая 2004.

Спецдакладчык ААН па праблеме пазасудовых распраў Асма Джахангір адзначыла, што публікацыя фатаграфій «парушыла табу вакол таго, што робяць краіны, якія ўзяліся несці дэмакратыю іншым краінам».

 Гл. таксама 
 Турма ў Гуантанама

 Зноскі 

 Спасылкі 
 «Абу-Грейб» год спустя: пытки продолжаются // Международная амнистия, 28 апреля 2005
 Подборка материалов на сайте «Российской газеты»
 Подборка материалов на сайте «Независимой газеты»
 Былевский П. Гестапо «MADE IN USA». Пытки и издевательства над иракскими пленными как часть «психологической войны» США против мусульманского мира // Завтра, № 26 (606), 26 июня 2005
 Шок для тела. Пыткив Ираке. Глава из книги Наоми Кляйн «Доктрина шока»

Катэгорыя:Ваенныя злачынствы
Катэгорыя:Парушэнні правоў чалавека