Баранавіцкае партызанскае злучэнне паўднёвай зоны

Баранавіцкае партызанскае злучэнне паўднёвай зоны — партызанскае злучэнне, створанае ў кастрычніку—лістападзе 1943 года з мэтай узмацнення кіраўніцтва партызанскім рухам у паўднёвых раёнах (на поўдзень ад чыгункі Мінск — Брэст) Баранавіцкай вобласці. Злучэнне дзейнічала на акупаванай тэрыторыі Быценскага, Ляхавіцкага, Нясвіжскага, Клецкага і Ганцавіцкага (Пінская вобласць) раёнаў. З сакавіка 1944 года злучэнне называлася «Група №26». На поўначы Баранавіцкай вобласці дзейнічала Баранавіцкае партызанскае злучэнне.

 Камандаванне 
Камандзіры:
 Фёдар Аляксеевіч Баранаў (кастрычнік 1943 — сакавік 1944);
 Пётр Андрэевіч Бягун (выконваў абавязкі, красавік — май 1944);
 Рыгор Дзмітрыевіч Румянцаў (май — ліпень 1944).
Начальнік штаба — М. К. Зайцаў.

 Структура 
У склад злучэння ўваходзілі тры брыгады:
 18-я партызанская брыгада імя М. В. Фрунзе;
 19-я партызанская брыгада імя В. М. Молатава;
 20-я партызанская брыгада імя В. С. Грызадубавай,
4 асобных атрада:
 200-ы партызанскі атрад;
 620-ы партызанскі атрад імя В. І. Чапаева;
 партызанскі атрад імя А. А. Жданава;
 партызанскі атрад імя С. М. Кірава.
На час злучэння з часцямі Чырвонай Арміі (3 — 12 ліпеня 1944) налічвала 2 400 партызан.

 Літаратура 


Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе