Другая індакітайская вайна

Другая Індакітайскага вайна аб’ядноўвае В’етнамскую вайну, грамадзянскую вайну ў Лаосе і грамадзянскую вайну ў Камбоджы. Дзве апошнія мелі свае ўнутраныя прычыны, аднак паступова яны апынуліся ў той ці іншай ступені звязаны з баявымі дзеяннямі ў В’етнаме.

Другая Індакітайскага вайна мае заблытаную структуру. Часта яе зводзяць выключна да баявых дзеянняў у Паўночным і Паўднёвым В’етнаме (што з’яўляецца вялікім спрашчэннем), паколькі в’етнамская фронт Індакітайскага тэатра ваенных дзеянняў з’яўляўся асноўным месцам узброенага супрацьстаяння, між тым, амерыканскай авіяцыяй перыядычна наносіліся ракетна-бомбавыя і бомба-штурмавыя ўдары па мэтах у Камбоджы і Лаосе, дзве названыя краіны ператварыліся ў палігон для выпрабаванняў найноўшых амерыканскіх кіраваных авіябомбаўseq = 616 Statement of Hon. Grant L. Hansen, Assistant Secretary of the Air Force (Research and Development). / Department of Defense Appropriations for Fiscal Year 1972. - April 27, 1971. - P. 610 - 888 p. і баявых верталётаў[https: //babel.hathitrust. org / cgi / pt? id = uc1.b3636858; view = 1up; seq = 1003 Statement of Brig. Gen. William J. Maddox, United States Army, Director of Aviation, Office of the Assistant Chief of Staff for Force Development]. / Department of Defense Appropriations for Fiscal Year 1972. - March 26, 1971. - Pt. 4 - P. 989 - 1533 p. (колькасць танкаў і бранятэхнікі савецкай вытворчасці на ўзбраенні лаоскіх партызан шматкроць перавышала ў паўднёвав'етнамскіх, што ўяўляла вялікую цікавасць для амерыканскіх канструктараў супрацьтанкавага ўзбраення), Statement of Maj. Gen. Fred Kornet, Jr., United States Army, Deputy Chief of Staff for Logistics. / Department of Defense Appropriations for Fiscal Year 1972. - March 26, 1971. - Pt. 4 - P. 988 - 1533 p. самалёты амерыканскай ваенна-транспартнай авіяцыі займаліся распыленнем  тактычных дэфаліянтаў па праграме абезлесавання тэрыторый (зон) партызанскай актыўнасці ў Камбоджы, Лаосе і Тайландзе, у першую чаргу там, дзе пралягалі сухапутныя маршруты забеспячэння мясцовых партызан, якія прымыкалі да Сцежцы Хо Шы Міна, і ў іншых месцах, дзе густая расліннасць джунгляў замінала ваенным кантраляваць мясцовасць з паветра. Амерыканскія афіцэры працавалі пры штабах мясцовых ваенных і паліцэйскіх фарміраванняў, каардынуючы сумесныя акцыі падшэфных ім фарміраванняў з аперацыямі ВПС, ВМС і Арміі ЗША супраць мясцовых партызанска-паўстанцкіх фарміраванняў прасавецкай накіраванасці.

Грамадзянскія войны ў Лаосе і Камбоджы мелі свае ўнутраныя прычыны, аднак паступова яны апынуліся ў той ці іншай ступені звязаны з баявымі дзеяннямі ў В’етнаме. Гэта было абумоўлена дзеяннямі асноўных праціўнікаў у гэтым канфлікце. Кіраўніцтва ЗША зыходзіла з так званай «дактрыны даміно», згодна з якой, перамога камуністаў у адной з дзяржаў рэгіёну непазбежна вяла да іх перамогі ў іншых краінах. Паўночны В’етнам выкарыстаў тэрыторыю Лаоса і Камбоджы для перакідання сваіх войскаў на поўдзень, а таксама непасрэдна ўдзельнічаў у мясцовых грамадзянскіх войнах.

Катэгорыя:Другая Індакітайская вайна