Генадзь Лаўрэнцьевіч Жарын

Генадзь Лаўрэнцьевіч Жа́рын (, Гомель — ) — беларускі жывапісец.

 Біяграфія 
Меў брата Анатоля (нар. 1950). У дзяцінстве быў астматыкам.

Скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут у 1974 годзе, вучыўся ў Г. Вашчанкі. Удзельнік мастацкіх выставак з 1976 года.

Сябра БСМ з 1978 года.

 Творчасць 
Працуе пераважна ў манументальным жывапісе: вітражы «Пераўтварэнне энергіі» (1976, з В. Даўгала) у чытальнай зале Дома культуры г. Новалукомль (Віцебская вобласць), «Хлеб Радзімы» (1982, з Ю. Багушэвічам) у фае Дома культуры саўгаса «Рагінь» (Гомельская вобласць), размалёўкі ў тэхніцы энкаўстыкі («Партызаны Міншчыны», «Адроджаны Мінск», «Падполле Мінска», «Свята Перамогі») і плафон «Мінск — горад-герой» (1979—1982, з Ю. Багушэвічам) у холе канферэнц-залы былога Мінскага гаркама КПБ, афармленне станцыі метро «Плошча Якуба Коласа» (1984, з Ю. Багушэвічам).

Аўтар станковых работ «Габеленшчыцы» (1979), «Вечар у вёсцы» (1980), «Слова пра родную зямлю» (1982) і інш.

Разам з маладымі мастакамі Юрыем Багушэвічам і Уладзімірам Крываблоцкім дапамагаў Аляксандру Кішчанку ў працы над мазаікамі ў мікрараёне «Усход».

Працы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь, фондах Беларускага саюза мастакоў.

 Сям’я 
11-гадовы сын трагічна загінуў пад коламі трамваяГеннадий Жарин, автор достопримечательностей.

 Літаратура 



Катэгорыя:Мастакі Беларусі