Вадзім Мікалаевіч Шабека

Вадзі́м Мікала́евіч Шабе́ка (;  — , ) — расійскі вайсковы і дзяржаўны дзеяч, ваенны агент у ЗША і Германіі, гродзенскі губернатар і маскоўскі граданачальнік.

 Біяграфія 
Праваслаўны. Сын генерала-ад-кавалерыі Мікалая Ігнацьевіча Шабекі і Марыі Іванаўны Ганчаровай (1839—1935), пляменніцы Наталлі Ганчаровай. Брат дыпламата Мікалая Мікалаевіча Шабекі.

Скончыў Пажаскі корпус (1884), быў выпушчаны карнетам у Кавалергардскі полк. У 1894 годзе скончыў Мікалаеўскую акадэмію Генеральнага штаба (па 1-ым разрадзе).

Чыны: камер-паж (1883), паручнік (1888), штабс-ротмістр гвардыі (1894), капітан ГШ (1894), падпалкоўнік (1899), палкоўнік (за адзнаку, 1903), флігель-ад’ютант (1904), генерал-маёр (за адзнаку, 1913) з залічэннем у Світу.

Служыў старэйшым ад’ютантам штаба 2-й гвардзейскай кавалерыйскай дывізіі (1895—1896). У 1896—1899 гадах знаходзіўся ў распараджэнні ваеннага агента ў Канстанцінопалі. Затым займаў пасады ваеннага агента ў ЗША (1899—1901) і Германіі (1901—1905). У 1904—1905 гадах знаходзіўся пры германскім імператары.

У 1905 годзе вярнуўся ў Расію і служыў у Генеральным штабе (1905—1913). Затым займаў пасады Саратаўскага віцэ-губернатара (люты—кастрычнік 1913), Гродзенскага губернатара (1913—1916). У лютым 1916 года быў прызначаны маскоўскім граданачальнікам, у красавіку 1917 года — звольнены ад службы па прашэнні, з мундзірам і пенсіяй.

Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі эміграваў ва Францыю. У 1920-я—1930-я гады быў саўладальнікам чайнай з антыкварнай крамай «Баярскі церам» у цэнтры Парыжа.

Памёр у 1943 годзе ў Парыжы.

 Сям’я 
Першая жонка (з 20 жніўня 1908; Брусель)ЦГИА СПб. ф.19. оп.126. д.1691. с. 192. — Маргарыта Карлаўна Кандрацьева (1871—1919), народжаная баранеса Шылінг, удава памочніка матэрыяльных службаў Прывіслінскіх чыгунак. Дзеці народжаныя да шлюбу:
 Уладзімір (1896—1920), паручнік Кавалергардскага палка, удзельнік Белага руху, ад’ютант генерала Слашчова. У 1920 годзе быў забіты бомбай на станцыі Джанкой.
 Фёдар (1898—1983), выпускнік Пажаскага корпуса (1917), кавалергард, удзельнік Белага руху. У эміграцыі ў Францыі.
 Марыя (?—пасля 1946)

Другая жонка — графіня Вера Уладзіміраўна Кляйнміхель (1877—1948), фрэйліна, дачка У. П. Кляйнміхеля, разведзеная княгіня Арбеліяні. Даводзілася Шабеку траюраднай сястрой. Аўтарка ўспамінаў, памерла ў Парыжы.
 Вера (11.12.1919; Парыж— ?), у 1951 годзе ў Леоне выйшла замуж за Жана Леона Бішэ.

 Узнагароды 
 Ордэн Святога Станіслава 3-й ст. (1895);
 Ордэн Святой Ганны 3-й ст. (1901);
 Ордэн Святога Станіслава 2-й ст. (1903);
 Ордэн Святой Ганны 2-й ст. (1905);
 Ордэн Святога Уладзіміра 4-й ст. (1908);
 Ордэн Святога Уладзіміра 3-й ст. (1911);
 Найвышэйшая падзяка (ВП 05.11.1914);
 Ордэн Святога Станіслава 1-й ст. (1915);
 Найвышэйшая падзяка (ВП 06.12.1915);
 Ордэн Святой Ганны 1-й ст. (1916).
 Медаль «У памяць валадарання імператара Аляксандра III»;
 Медаль «У памяць каранацыі Імператара Мікалая II»;
 Медаль «У памяць 300-годдзя валадарання дому Раманавых» (1913);
 Медаль «За працы па выдатным выкананні ўсеагульнай мабілізацыі 1914 г.» (1915).

Замежныя:
 балгарскі Ордэн Святога Аляксандра 4-й ст. (1900);
 чарнагорскі Ордэн Князя Данііла I 4-й ст. (1900);
 асманскі Ордэн Меджыдые 3-й ст. (1900);
 персідскі Ордэн Льва і Сонца 2-й ст. (1902);
 прускі Ордэн Кароны 2-й ст. (1903);
 вюртэмбергскі Ордэн Фрыдрыха 2-й ст. (1904);
 гесэнскі Ордэн Філіпа Вялікадушнага 2-й ст. (1906);
 дацкі Ордэн Данеброга 2-й ст. (1910).

 Літаратура 
 Волков С. В. Офицеры российской гвардии: Опыт мартиролога М.: Русский путь, 2002. СС. 531—532
 Гродненские губернаторы (1801—1917 гг.): документально-биографические очерки / Т. Ю. Афанасьева, Р. Ф. Горячева, В. В. Швед. — Гродно, 2007. СС. 138—139

 Спасылкі 


 Біяграфія на сайце «Руская імператарская армія» 

Катэгорыя:Выпускнікі Пажаскага корпуса
Катэгорыя:Выпускнікі Мікалаеўскай ваеннай акадэміі
Катэгорыя:Кавалергарды
Катэгорыя:Дыпламаты Расійскай імперыі
Катэгорыя:Гродзенскія губернатары
Катэгорыя:Кіраўнікі Масквы
Катэгорыя:Рускія эмігранты першай хвалі ў Францыі
Катэгорыя:Ваенныя аташэ