Яўген Львовіч Неміроўскі

Яўген Львовіч Неміроўскі (;  — ) — расійскі кнігазнаўца. Доктар гістарычных навук (1972).

 Біяграфічныя звесткі 
Нарадзіўся ў 1925 годзе каля Адэсы. У 1969 абараніў доктарскую дысертацыю пра пачатак славянскага кнігадруку і гісторыю польскага Адраджэння. У 1973 годзе стаў загадчыкам аддзела рэдкіх кніг Ленінскай бібліятэкі ў Маскве, у 1982 — галоўным навуковым супрацоўнікам Расійскай кніжнай палаты.

Жыў у Маскве, памёр у 2020 годзеnashaniva.by.

 Навукова-даследчыцкая дзейнасць 
Распачаў працу над зводным каталогам і апісаннем старадрукаваных выданняў кірылічнага і глагалічнага шрыфтоў, пісаў працы і манаграфіі пра славянскі кнігадрук, тэорыю і гісторыю сусветнага кнігадруку, пра Швайпольта Фіёля, Івана Фёдарава, Францыска Скарыну. Аўтар дзясяткаў манаграфій пра кніжнасць Сярэднявечча і Рэнесансу. Сярод іх і фундаментальная 600-старонкавая праца «Францыск Скарына: жыццё і дзейнасць беларускага асветніка» (Мінск, 1990).

 Узнагароды і прэміі 
 Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь (1994, у аўтарскім калектыве) — за цыкл прац «Скарына і беларуская культура».

Катэгорыя:Дактары гістарычных навук
Катэгорыя:Кандыдаты філалагічных навук
Катэгорыя:Кнігазнаўцы
Катэгорыя:Гісторыкі Расіі
Катэгорыя:Гісторыкі СССР