Беластоцкае партызанскае злучэнне

Беластоцкае партызанскае злучэнне — было створана ў жніўні 1943 года паводле рашэння ЦК КП(б)Б і Беларускага штаба партызанскага руху. Злучэнне было сфарміравана на тэрыторыі Мінскай вобласці з атрадаў і груп, што ўваходзілі ў склад партызанскага злучэння Слуцкай зоны, агульная колькасць 744 (па іншых дадзеных 809 чалавек). На час злучэння з Чырвонай Арміяй (ліпень 1944 года; асобныя злучэнні выйшлі ў савецкі тыл у жніўні 1944) налічвала 4165 партызан.

 Камандаванне 
Партызанскае злучэнне ўзначальвалі 1-ы сакратар Беластоцкага падпольнага абкома КП(б)Б Васіль Емяльянавіч Самуцін (жнівень 1943 — ліпень 1944); начальнік штаба Піліп Піліпавіч Капуста (жнівень 1943 — ліпень 1944), І. А. Сянькевіч (выконваў абавязкі, люты — красавік 1944).

 Структура 
Партызанскае злучэнне яднала брыгады:
 Партызанская брыгада імя Аляксандра Неўскага;
 Партызанская брыгада імя Кастуся Каліноўскага;
 Партызанская брыгада імя П. К. Панамарэнкі;
 Партызанская брыгада імя В. І. Чапаева;
 Партызанская брыгада «У імя Радзімы»,
асобна дзеючыя партызанскія атрады:
 550-ы партызанскі атрад;
 Партызанскі атрад «Баявы»;
 Партызанскі атрад «Баявы» імя Дунаева;
 Партызанскі атрад імя С. М. Будзённага;
 Партызанскі атрад імя Багдана Хмяльніцкага;
 Партызанскі атрад імя Ф. Э. Дзяржынскага;
 Партызанскі атрад імя Г. К. Жукава;
 Партызанскі атрад імя М. І. Калініна.

 Дзейнасць 
У верасні — лістападзе 1943 года злучэнне зрабіла 1000-кіламетровы баявы рэйд па тылу ворага з Капыльскага раёна Мінскай вобласці ў Беластоцкую вобласць. Брыгады і атрады базіраваліся галоўным чынам у Ліпічанскай і Ружанскай пушчах Баранавіцкай і Брэсцкай абласцей, дзейнічалі дробнымі падраздзяленнямі на тэрыторыі Беластоцкай вобласці.

 Літаратура 


Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе