Карачаўскі раён

Карачаўскі раён () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на ўсходзе Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Карачаў.

 Геаграфія 
Плошча раёна — 1350 км². Асноўная рака — Снежаць.

 Гісторыя 
5 ліпеня 1944 года ўказам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР была ўтворана Бранская вобласць, у склад якой, нароўні з іншымі, быў уключаны і Карачаўскі раён. У 1963 годзе раён быў скасаваны, у 1965 годзе адноўлены.

 Дэмаграфія 
Насельніцтва раёна складае 36,9 тыс. чалавек, у тым ліку ў гарадскіх умовах жывуць каля 20 тыс. Усяго налічваецца 151 населены пункт.

 Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел 
Пасля муніцыпальнай рэформы (2005) у раёне налічваецца 1 гарадское і 7 сельскіх паселішчаў:

Гарадскія паселішчы:
 Карачаўскае гарадское паселішча
Сельскія паселішчы:
 Бошынскае сельскае паселішча
 Вельямінаўскае сельскае паселішча
 Верхапольскае сельскае паселішча
 Дронаўскае сельскае паселішча
 Мылінскае сельскае паселішча
 Пясочанскае сельскае паселішча
 Рэвенскае сельскае паселішча

 Транспарт 
Праз раён праходзіць чыгунка Бранск — Арол, а таксама аўтадарога  Арол — Смаленск — Рудня.

 Славутасці 
 У сяле Беражок знаходзіцца Уваскрасенская царква (XVII—XVIII стст.) колішняй Ціханавай пустыні, скасаванай у 1764 годзе (у 2004 годзе манастыр адноўлены).
 За 7 км на паўночны ўсход ад Карачава знаходзіца сяло Одрына, дзе захаваліся асобныя пабудовы старадаўняга Одрына-Мікалаеўскага мужчынскага манастыра. У наш час тут знаходзіцца жаночы манастыр; узводзяцца новыя пабудовы.
 Храм Казанскай Божай Маці ў сяле Юрасава, пабудаваны ў 1773 годзе (дзейнічае).

 Спасылкі 

Катэгорыя:Раёны Бранскай вобласці