Жытомірскі павет

Жытомірскі павет — адміністрацыйная адзінка ў складзе Кіеўскага ваяводства Вялікага княства Літоўскага і Рэчы Паспалітай, а затым — Валынскай губерні Расійскай імперыі, якая існавала з рознымі межамі з 1471 па 1923 год. Адміністрацыйны цэнтр — горад Жытомір.

 Гісторыя 
Утвораны вялікім князем літоўскім Казімірам на аснове заходняй часткі зямель Кіеўскага княства ў 1471 годзе. Пасля падзелаў Рэчы Паспалітай у 1795 годзе павет нанова ўтвораны ў складзе Валынскага намесніцтва. У 1797 годзе павет увайшоў у склад Валынскай губерні. У 1923 годзе павет быў скасаваны, на яго тэрыторыі быў утвораны Жытомірскі раён УССР.

 Этнічны склад 
Паводле перапісу 1897 года насельніцтва павета складала 433 859 чалавек, у тым ліку ў Жытоміры — 65 895 чалавек.

Нацыянальны склад па перапісу 1897 года:
 украінцы (маларосы) — 270 729 чалавек (62,4 %);
 яўрэі — 61 963 чалавек (14,3 %);
 немцы — 46 922 чалавек (10,8 %);
 рускія (велікаросы) — 25 583 чалавек (5,9 %);
 палякі — 24 678 чалавек (5,7 %).

 Літаратура 
 Житомир // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.

Катэгорыя:Паветы Валынскай губерні
Катэгорыя:Кіеўскае ваяводства