Музыка белага вярхоўства

Музыка белага вярхоўства () — гэта музыка, якая прапагандуе белы нацыяналізм. Яна ахоплівае розныя музычныя стылі, уключаючы рок, кантры, эксперыментальную музыку і фолк.Messner, Beth A., Art Jipson, Paul J. Becker and Bryan Byers. 2007. «The Hardest Hate: A Sociological Analysis of Country Hate Music: From Rebel Records to Prussian Blue: A History of White Racialist Music in the United States». Popular Music and Society. 30(4):513-531.Pulera, Dominic J.,Sharing the Dream: White Males in a Multicultural America, pp. 309—311. Этнамузіёлаг Бенджамін Р. Тэйтэльбаум сцвярджае, што музыку белага вярхоўства «можна вызначыць лірыкай, якая дэманізуе ўсіх нябелых і прапагандуе расавы гонар і салідарнасць. Аднак часцей за ўсё інсайдэры канцэптуалізуюць музыку белага вярхоўства як спалучэнне гэтых тэм з забітымі рытмамі і зарадны панк альбо акампанемент на аснове металу».Teitelbaum, Benjamin R. "Saga’s Sorrow: Femininities of Despair in the Music of Radical White Nationalism. Ethnomusicology 58(3).  Да жанраў музыкі белага вярхоўства прылічваюцца нацысцкі панк, рок супраць камунізму і нацыянал-сацыялістычны блэк-метал.

Барбара Пэры піша, што сучасныя гурты белага вярхоўства ўключаюць «субкультурныя групоўкі, якія ў значнай ступені арганізаваныя вакол прасоўвання і распаўсюджвання расісцкай музыкі».Perry, Barbara, Hate Crimes (Greenwood Publishing Group, 2009) , , pp. 51-2.Rooney, Anne, Race Hate(Evans Brothers, 2006), , , p. 29. Паводле дадзеных Камісіі па правах чалавека і роўных магчымасцях, «расісцкая музыка ў асноўным вынікае з ультраправага руху скінхедаў, і праз Сеціва гэтая музыка ледзь не стала самым важным інструментам міжнароднага неанацысцкага руху для атрымання прыбытку і новых чальцаў».«Racist Music: Publication, Merchandising and Recruitment» , Cyber racism ,Race Discrimination Unit, HREOC, October 2002. У артыкуле «папулярная музыка і грамадства» гаворыцца, што «музыкі лічаць не толькі тое, што музыка можа стаць паспяховым сродкам іх канкрэтнай ідэалогіі, але і тое, што яна таксама можа спрыяць руху, станоўча апраўдаючы яго».

Дамінік Дж. Пулера піша, што музыка ў некаторых краінах Еўропы больш распаўсюджаная, чым у ЗША, нягледзячы на тое, што некаторыя еўрапейскія краіны забараняюць альбо абмяжоўваюць яе распаўсюджванне. Еўрапейскія ўрады рэгулярна высылаюць «экстрэмісцкіх прышэльцаў», забараняюць гурты белага вярхоўства і робяць аблавы на арганізацыі, якія вырабляюць і распаўсюджваюць іх музыку. У ЗША расісцкая музыка абароненая свабодай слова з Першай папраўкі да Канстытуцыі.Eatwell, Roger and Cas Mudde, Western democracies and the new extreme right challenge (Psychology Press, 2004) , , pp. 54-5.

 Гл. таксама 
 Скінхеды

Катэгорыя:Неанацызм
Катэгорыя:Музыказнаўства
Катэгорыя:Гісторыя музыкі