Львоўская зямля

Львоўская зямля (, ) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Каралеўстве Польскім (з 1569 года — у Рэчы Паспалітай), частка Рускага ваяводства. Адміністрацыйны цэнтр — горад Львоў, там жа праходзілі сеймікі.

 Падзел 
 Львоўскі павет з цэнтрам у Львове: гродскае староства, дэпутацкі (земскі) і гаспадарскі сеймік;
 Жыдачыўскі павет з цэнтрам у Жыдачыве: гродскае староства.

Львоўскі стараста склікаў усю шляхту зямлі пад Глінянамі. Паветы абіралі 6 дэпутатаў для кароннага і скарбовага трыбуналаў на дэпутацкім і гаспадарчым сейміку.

 Межы 
Львоўская зямля межавала:
 на захадзе і паўднёвым захадзе — з Перамышльскай зямлёй;
 на паўночным захадзе — з Бэлзскай зямлёй;
 на поўначы — з Бускай зямлёй (належала да Бэлзскага ваяводства),
 на паўночным усходзе — з Валынскім ваяводствам;
 на паўднёвым усходзе — з Галіцкай зямлёй.

У склад Львоўскай зямлі як адміністрацыйнай адзінкі ўваходзіла таксама Жыдачыўская зямля (або Жыдачыўскі павет), з якой уласна Львоўская зямля межавала на поўдні.

У адпаведнасці з каралеўскай люстрацыяй, складзенай у 1676 годзе, ва ўсёй Львоўскай зямлі было 42 горада і 618 вёсак, у павеце (г.зн. у Жыдачыўскай зямлі) — яшчэ 9 гарадоў і 170 вёсак

Буйнейшыя гарады і мястэчкі:
 Гарохаў;
 Гліняны;
 Мэдэнічы;
 Мікалаеў;
 Мастыска;
 Алеска;
 Золачыў;
 Жураўна.

Катэгорыя:Рускае ваяводства