Дынабургскі замак

Дынабургскі замак (, ) — замак у Наўенскай воласці Латгаліі (Латвія), паблізу сучаснага Даўгаўпілса. Пабудаваны лівонскім ландам Тэўтонскага ордэна паміж 1273—1277 гадамі, разбураны маскоўскімі войскамі да 1577 года. Рэшткі замка даступны для наведвання.

 Гісторыя 
міні|злева|Замак Дынабург. Рэканструкцыя 1893 года.
У 1273 годзе лівонскі ландмайстар  збудаваў замак Дынабург ва ўладаннях вялікага літоўскага князя Трайдзеня. Замак меў стратэгічнае значэнне — служыў базай для рэзаў Ордэна на цэнтральную Літву, каб прымусіць Трайдзеня адмовіцца ад падтрымкі земгалаў, што змагаліся з лівонцамі. У 1277 годзе Трайдзень пачаў аблогу замка. За месяц здзейснена чатыры пробы штурму абложнымі вежамі, аднак Трайдзень вымушаны быў адступіць. У адказ ландмайстар фон Ратцэбург арганізаваў у 1278 годзе беспаспяховы паход углыб Літвы, які скончыўся разгромам лівонцаў пад Ашэрадэнам (цяперашняе Айзкраўклэ).

У XIV—XVI стагоддзях Вялікае Княства Літоўскае і Маскоўская дзяржава некалькі разоў разбуралі замак, але кожны раз яго адбудоўвалі:
 у 1313 годзе замак перабудаваны ландмайстрам Герхардам фон Ёркам;
 у 1396 годзе літвіны разбурылі замак, але Ордэн яго аднавіў;
 у 1403 годзе вялікі літоўскі князь Вітаўт уварваўся ў Латгалію і разбурыў Дынабургскі замак, пасля чаго крыжакі яго аднавілі;
 у 1418 годзе Вітаўт зноў захапіў і спаліў замак;
 у 1481 годзе замак здабылі войскі вялікага князя маскоўскага Іван Васілевіча;
 у 1558 годзе вялікі князь маскоўскі Іван Грозны пачаў Лівонскую вайну, у 1559 годзе яго войскі ненадоўга захапілі замак;
 у 1561 годзе паводле Віленскай уніі Лівонія была падзелена, і Латгалія адышла да Вялікага Княства Літоўскага. Пасля Люблінскай уніі 1569 года гэтыя землі сталі супольным уладаннем Вялікага Княства Літоўскага і Кароны Польскай. Дынабургскі замак стаў адміністрацыйным цэнтрам рэгіёна і сядзібай каталіцкага біскупа;
 у 1577 годзе Іван Грозны захапіў замак і загадаў зруйнаваць яго да зямлі. Пасля зыходу маскавітаў з прычыны моцнага разбурэння паселішча перанесенае на 19 км ніжэй па цячэнні Дзвіны, дзе цяпер сучасны Даўгаўпілс. Кароль Стэфан Баторый вырашыў не перабудоўваць стары замак, які страціў былое стратэгічнае значэнне.
 у 1671 годзе была спроба перабудовы замка, але ён канчаткова быў разбураны ў часе Вялікай Паўночнай вайны (1700—1721). Рэшткі муроў разбураны ў 1811—1829 гадах.

 Гл. таксама 
 Спіс замкаў Латвіі

 Крыніцы 

 Спасылкі 


Катэгорыя:Замкі Латвіі
Катэгорыя:Даўгаўпілскі край
Катэгорыя:Гісторыя Даўгаўпілса
Катэгорыя:Замкі Лівонскага ордэна
Катэгорыя:XIII стагоддзе ў Латвіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1275 годзе