Віктар Іванавіч Сычугоў

Віктар Іванавіч Сычугоў (* 1837, Санкт-Пецярбург — † 1892, Варшава) — кіеўскі архітэктар.

 Біяграфія 
Нарадзіўся ў Санкт-Пецярбургу. На працягу 1861-64 гадоў вучыўся ў Пецярбургскай акадэміі мастацтваў. Быў адзначаны 1-м залаты медалём, атрымаў званне класнага мастака 1-й ступені. У 1867 годзе атрымаў званне акадэміка архітэктуры.

Пасля гэтага працаваў у Смаленску (1869-71 года), а ў 1871 годзе пераехаў у Кіеў. У Кіеве працаваў архітэктарам Удзельнага ведамства.

Менавіта на 1870-80-я гады прыпадае найбольш плённы этап творчасці архітэктара.

На працягу 1885-87 гадоў займаў пасаду губернскага архітэктара у Гродне. У 1880-х гадах удзельнічаў у будаўніцтве Новых казармаў за чыгункай у Гродне (цяпер на рагу вуліц Чырвонаармейскай і Шчорса)Александр Севенко. История 11-го военного городка в г. Гродно .

Апошнія гады жыцця жыў у Варшаве.

 Стыль 
Ужываў стылявыя формы неарэнесансу, неабарока, неаготыкі, неарускага і неавізантыйскага стыляў.

 Працы ў Кіеве 
міні|Ваданапорная вежа да перабудовы ў Храм прападобнага Сергія Раданежскага
міні|Прыбытковы дом сям’і Шкот
міні|Прыбытковы дом Караваевых
міні|Будынак Кіеўскай удзельнай канторы

 Удзельная кантора ў  на вул.  № 7 (1871—1876, па прысланым праекце),
 Прыбытковы дом  на вул. Фундуклееўскай /цяпер Б. Хмяльніцкага № 35/1 (1874),
 Прыбытковы дом сям’і Шкот на 2 паверхі на вул.  № 34 (1871-76, пазней надбудаваны)
 Дваранскі сход на Хрэшчатыку (1876—1877, не захаваўся),
 Прыбытковы дом Бродскага на вул. Хрэшчатык, 15 (старая нумарацыя, 1877, не захаваўся),

У Кіева-Пячэрскай лаўры пабудаваў:
міні|Іканапісная школа і майстэрня

 Воданапорную вежу (1879, цяпер перабудавана ў царкву Сергія Раданежскага),
  (корп. 30, 1880—1885),
 Каменны гатэль на 4 паверху на Гасціным двары «для размяшчэння багамольцаў» (не захаваўся).

Працы па прыватных заказах:
міні|Флігель асабняка барона Штэйнгеля

   на вул.  № 27 (1877—1879, працягнуў працу ,
 Перабудова  Сары Бродскай на вул.  № 12 (1879),
 Жылы дом сям’і Шкот на 2 паверхі на вул. Уладзімірскай № 34,
 Жылы дом  на вул. Гімназічнай /цяпер  № 7 (1882, сааўтар ; надбудаваны 4-м паверхам у 1910-я гады),
   ў Кіеве вул. Уладзімірскай, № 35 з ліцавога корпуса і флігеляў пад № 35-6 і 37-6 (1884—1885),
 Даходны дом купца Ф. Міхельсона па вул. Уладзімірскай № 47 (1889—1890, сааўтар ).

 Працы для іншых гарадоў 

 Вакзал у Смаленску (1867-69),
 Адміністрацыйны чыгуначны будынак у Смаленску (1867-69),
 Мужчынская гімназія ў Смаленску (1867-69),
 Некалькі жылых дамоў і рэстаўрацыя адной з крапасных веж у Смаленску (1867-69),
 Ажыццявіў рамонт шэрагу збудаванняў  ў Тульчыне (1874—1876).
 Спраектаваў  М. Пірагова каля Вінніцы (1880-я),
 Крыж на магіле  ў Каневе (1884),
  ў Хэлме (1884 р.),
 Царква ў пасёлку Востраў (1888—1891 гг., будаваў Ч. Валінскі),
  ў Сасновіцы (1888—1891 гг., будаваў Ч. Валінскі),
 Царква ў  (1888—1891 гг., будаваў Ч. Валінскі),
  ў  (1888—1891 гг., будаваў X/ Валінскі).
  ў  (1888—1891)
  ў 

 Нерэалізаваныя праекты 

 П’едэстал помніка Багдану Хмяльніцкаму ў Кіеве (1884—1886),
 Кірыла-Мяфодзіеўскі будынак у Кіеве на Еўрапейскай плошчы (1885, у суаўтарстве з інж. ).

 Спасылкі 

 Сычугоў Віктар Іванавіч 

Катэгорыя:Архітэктары Расіі
Катэгорыя:Архітэктары Кіева
Катэгорыя:Архітэктары XIX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Украіны
Катэгорыя:Гродзенскія губернскія архітэктары