Павел Міхайлавіч Гундзіловіч

Павел Міхайлавіч Гундзіловіч (, Ліцвяны, Мінскі павет, Мінская губерня, Расійская імперыя — , Наўгародская вобласць, РСФСР, СССР) — савецкі военачальнік, камандзір 4-й роты 2-га батальёна 1075-га стралковага палка . Кіраваў абаронай у раёне Дубасекава (Валакаламскі раён), дзе 16 лістапада 1941 года яго рота разам з іншымі падраздзяленнямі дывізіі адбівала ўдары нямецкіх танкаў.

 Біяграфія 
Нарадзіўся 23 мая 1902 года ў в. Ліцвяны Мінскага павета Мінскай губерні ў сям’і рабочага.

У 1924 годзе паступіў у Аб’яднаную беларускую вайсковую школу, якую скончыў у 1927 годзе. Да 1938 года служыў на Далёкім Усходзе камендантам участка ў порце Находка Уладзівастоцкага пагранатрада.

29 мая 1938 года арыштаваны і абвінавачаны па артыкулах 58-1б, 58-9 і 58-11 КК РСФСР (здрада; прычыненне ўрону сістэме транспарту, водазабеспячэння, дзяржаўнай або грамадскай маёмасці), якія прадугледжвалі расстрэл. Аднак у 1940 годзе крымінальная справа спынена, і ён быў вызвалены з-пад варты.

Пераехаў у Казахстан, дзе ўзначаліў вінаградна-садовы саўгас.

З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны, у жніўні 1941 года накіраваны ў 316-ю стралковую дывізію генерала І. В. Панфілава.

16 лістапада 1941 года адбыўся бой з нямецкімі танкамі ля раз’езда Дубасекава, дзе адзін з участкаў абароны займала 4-я рота 2-га батальёна 1075-га стралковага палка 316-й стралковай дывізіі пад камандаваннем капітана Гундзіловіча і палітрука Клачкова.

Паводле ацэнкі камандзіра 1075-га стралковага палка палкоўніка І. В. Капрова, «у баі больш за ўсіх пацярпела 4-я рота Гундзіловіча. Уцалела ўсяго 20 — 25 чалавек на чале з ротным з 140 чалавек. Астатнія роты пацярпелі менш. У 4-й стралковай роце загінула больш за 100 чалавек. Рота змагалася гераічна». Спыніць суперніка ля раз’езда Дубасекава не атрымалася, пазіцыі палка былі змятыя супернікам, а яго рэшткі адышлі на новую абарончую мяжу. У баях 16 лістапада 1075-ы полк, па розных даных, падбіў і знішчыў ад дзевяціЗвягинцев В. Е. Трибунал для Героев. — ОЛМА-ПРЕСС Образование, 2005. — С. 265. — 574 с. — (Досье). — 3000 экз. — ISBN 5-94849-643-0. да васямнаццаці танкаў суперніка.

У канцы снежня 1941 года, калі дывізія была адведзена на фармаванне, у полк прыехаў карэспандэнт газеты «Красная звезда» А. Ю. Крывіцкі, якому капітан Гундзіловіч па памяці назваў прозвішчы 28-і забітых і зніклых без вестак байцоў, якіх ён змог успомніць. 22 студзеня 1942 года ў газеце «Красная звезда» Крывіцкі змясціў нарыс пад загалоўкам «Пра 28 загінулых герояў», які паклаў пачатак афіцыйнай версіі па 28 герояў-панфілаўцаў.

Камандзір 2-га батальёна 23-га гвардзейскага стралковага палка капітан П. М. Гундзіловіч прымаў удзел у савецкім контрнаступленні пад Масквой. У ходзе наступлення ў снежні 1941 — лютым 1942 гадоў яго батальён вызваліў 18 населеных пунктаў, захапіў 80 аўтамашын. 8 лютага 1942 года ў баі за сяло Барадзіно (за 30 кіламетраў ад горада Старая Руса) адбіў дзве атакі праціўніка сілай да палка, які спрабаваў злучыцца з асноўнымі сіламі сокалаўскай групы. Праціўнік страціў да 800 чалавек забітымі, на чале з камандзірам нямецкага палка. За гэты эпізод быў узнагароджаны ордэнам Чырвонага СцягаГундилович Павел Михайлович 1902 г.р. у электронным банку дакументаў «Подзвіг народа».

Загінуў 10 красавіка 1942 года. Акалічнасці гібелі апісаў былы камісар 1075-га стралковага палка палкоўнік у адстаўцы А. Мухамед’яраў так: «За паўгадзіны да яго гібелі я быў у яго зямлянцы. Раніцай 10 красавіка 1942 года камбат Гундзіловіч П. М. сабраў у сваёй зямлянцы ўсіх старшын рот. Гэта быў апошні інструктаж перад убыццём яго ў штаб палка на новую пасаду намесніка камандзіра палка па страявой. У гэты час проста ў зямлянцы разарваўся цяжкі артылерыйскі снарад. 11 чалавек загінулі, у тым ліку і Павел Міхайлавіч».

Першапачаткова пахаваны ў вёсцы Какачава Ленінградскай вобласці, пазней перапахаваны ў брацкай магіле ў пасёлку Першамайскі Холмскага раёна Наўгародскай вобласці.

Пасмяротна прадстаўлены камандаваннем палка да звання Героя Савецкага Саюза, аднак быў узнагароджаны ордэнам Леніна.

 Узнагароды 
 ордэн Чырвонай Зоркі (17 студзеня 1942),
 Ордэн Чырвонага Сцяга (6 чэрвеня 1942 года),
 ордэн Леніна (21 чэрвеня 1942).

Катэгорыя:Нарадзіліся ва Уздзенскім раёне
Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Пахаваныя ў Наўгародскай вобласці