Галіцкая зямля

Галіцкая зямля (, ) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Каралеўстве Польскім (з 1569 года — у Рэчы Паспалітай), частка Рускага ваяводства.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Галіч, соймікі да 1564 года праходзілі ў Судовай Вішні, пасля — таксама ў Галічы. Галіцкі староста склікаў усю шляхту зямлі пад Галічам. Паветы абіралі 6 дэпутатаў для кароннага і скарбовага трыбуналаў на дэпутацкім і гаспадарчым сойміку.

Тэрытарыяльна-палітычнае ўтварэнне з такой назвай пачало складацца на гэтых тэрыторыях яшчэ у першай палове XII стагоддзя з Перамышльскага, Звенігародскага і Тэрэбаўлянскага княстваў. З XII стагоддзя адбыўся ўздым Галіча, які прыйшоў у заняпад пасля мангола-татарскага нашэсця 1240-х гадоў.

 Падзел 

 Паветы 
 Галіцкі павет з цэнтрам у Галічы: гродскае староства, соймік з 1564 года;
 Тэрэбавельскі павет з цэнтрам у Тэрэбоўлі: гродскае староства;
 Каламыйскі павет з цэнтрам у Каламыі.

 Староствы 
 Каламыйскае (Каламыя);
 Тлумацкае (Тлумач);
 Рагатынскае (Рагатын);
 Калушскае (Калуш);
 Снятынскае (Снятын);
 Бучацкае (Бучач);
 Салотвінскае (Салотвін);
 Краснапольскае (Краснопаль);
 Магільніцкае (Магільна);
 Яблуніўскае (Яблуніў);
 Буцніўскае (Буцніў).

Катэгорыя:Рускае ваяводства