Ляйпуны

Ляйпуны С. 87. або Лейпуны, таксама Лейпалінгіс () — мястэчка ў Літве, на рацэ Пасярэйцы. Уваходзіць у склад Друскеніцкага самакіравання Аліцкага павета, цэнтр Ляйпунскай сянюніі. Месціцца за 12 км на паўночны захад ад Друскенікаў.

 Назва 
Назва «Лейпалінгіс» паходзіць ад пруска-яцвяжскай назвы дрэва ліпы — leipa (па-літоўску liepa), з тыповым пруска-яцвяжскім суфіксам -ing-. У элеменце Leipal- бачаць сувязь з літоўскім дыялектным liepalė «ліпка». Таму назву ўмоўна можна перадаць як «Ліпкавічы».

 Гісторыя 

 Вялікае Княства Літоўскае 
Першы пісьмовы ўспамін пра Ляйпуны датуецца 1504 годам. У гэты час вёска ўваходзіла ў склад Гарадзенскага павета Троцкага ваяводства. У XVI стагоддзі Ляйпуны былі ў валоданні Сапегаў, якія пабудавалі тут царкву (пазней — касцёл). Пасля Сапегаў мястэчка перайшло да Масальскіх, у канцы XVIII стагоддзя — да Плятэраў.

 Пад уладай Расійскай імперыі 
У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай 1795 года Лейпуны апынуліся ў складзе Прусіі, у 1807 годзе згодна з Тыльзіцкім мірным дагаворам — у складзе Герцагства Варшаўскага, пазней у Царстве Польскім і па скасаванні аўтаноміі ў Расійскай імперыі, у Сейненскім павеце Аўгустоўскай губерні.

У 1806—1826 гадах у Ляйпунах збудавалі мураваны касцёл. У 1807 годзе тут пачала працаваць школа, у 1906 годзе — бібліятэка. На 1827 год у Ляйпунах было 43 будынкі. У часы Першай сусветнай вайны ў 1915 годзе мястэчка занялі нямецкія войскі.

 Найноўшы час 
З 1918 года ў складзе Літвы.

У часы Другой сусветнай вайны з чэрвеня 1941 да 1944 года мястэчка знаходзілася пад акупацыяй Германіі.

У 1990-я гады ўлады Літвы ўключылі Ляйпуны ў афіцыйны этнаграфічны рэгіён Дзукія.

 Насельніцтва 
 XIX стагоддзе: 1827 год — 323 чал. S. 126.
 XXI стагоддзе: 2011 год — 1552 чал.

 Славутасці 
 Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (1806—1826)
 Іўдзейскія могілкі
 Сядзіба Крушэўскіх (XVIII—XIX стагоддзі)

 Галерэя 

 Крыніцы 

 Літаратура 


 Спасылкі