Свята-Мікалаеўскі сабор (Слуцк)

Свята-Мікалаеўскі сабор — колішні праваслаўны храм у горадзе Слуцку Мінскай вобласці.

 Гісторыя 
міні|злева
Будаўніцтва Мікалаеўскага сабора было завершана ў 1889 годзе. Праект падрыхтавалі ў майстэрні епархіальнага архітэктара. За будаўніцтвам з 1886 года наглядаў мясцовы інжынер-будаўнік Нектарыеўскі.

Пасля ўсталявання Савецкай улады сабор закрылі. Самы вялікі храмавы звон быў скінуты адступаючымі з горада бальшавікамі яшчэ ў 1918 годзе.

Пасля закрыцця сабор быў ператвораны ў склад, а летам 1934 годзе разбураны. На падмурку разбуранага сабора быў пабудаваны Дом культуры.

 Архітэктура 
Сабор быў збудаваны ў руска-візантыйскім стылі. Адносіўся да традыцыйнага ў праваслаўным дойлідстве крыжова-купальнага тыпу. Да галоўнага кубападобнага аб’ёму далучаліся пакрытыя цыліндрычнымі скляпеннямі бабінец, два бакавыя прыдзелы і паўкруглая ў плане апсіда. Чацвярык галоўнага аб’ёму за кошт паступовага зрэзу вуглоў ператвараўся ў шматгранны светлавы барабан, які пакрываў паўсферычны гранёны купал. Па галоўнай восі да храма прымыкала купальная трох’ярусная званіца: завершаны васьмерыком чацвярык са зрэзанымі вугламі на чацвярыку. У ніжнім ярусе званіцы меўся арачны ўваходны праём, да яго вялі прыступкі. Таксама былі два бакавыя ўваходы ў прыдзелах. Да алтарнай апсіды з бакоў былі прыбудаваны два невялікія аб’ёмы рызніцы і панамарні.

Чырвоны колер сцен будынка спалучаўся з атынкаванымі і выбеленымі дэталямі: паяскамі, сандрыкамі, паўкалонамі і інш. Дах, купалы храма і званіцы мелі зялёную афарбоўку, а крыжы былі пазалочанымі. З-за колеру купалоў у народзе храм называлі «Зялёны сабор». Яго вярхі можна было заўважыць з самых аддаленых частак горада.

Унутраная прастора мела манументальную размалёўку, цэнтральны купал упрыгожвала выява святога Мікалая.

 Літаратура 
 Будзімер Б. Случчына // Спадчына. 1999. № 3, с. 192.
 Лукьянцева Л. О Николаевском соборе и его настоятеле // Інфа-Кур’ер. 2001. № 31, с. 4.
 Минские епархиальные ведомости, 1885, № 14, 18.
 Минские епархиальные ведомости. 1886. № 3, с. 34-35.
 Преображение. Слуцк. 1995. № 5, с. 16.
 Процька Т. Становление советской таталитарной системы в БССР. Мн. 2002, с. 307.
 Товаров А. Историко-статистическая справочная книжка Минской епархии. Мн. 1903, с. 161.
 Тычина М. Взрыватель храмов // Інфа-Кур’ер. № 15. 2004, с. 6.


Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Слуцка
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Мінскай вобласці
Катэгорыя:1889 год у Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Зніклі ў 1934 годзе