FS Lublin

Lublin — сямейства польскіх лёгкіх камерцыйных аўтамабіляў. Выпускалася на « у Любліне» пад маркамі FS, Daewoo, Andoria, Intrall у 1993—2007, DZT і Honker у 2011—2013 гады.

 Гісторыя 
 Распрацоўка 
 Раннія прататыпы 
У 1968–1973 гады спецыялісты завода ў Любліне ў супрацоўніцтве з інжынерамі Канструктарскага Бюро Аўтамабільнай Прамысловасці (Biuro Konstrukcyjne Przemysłu Motoryzacyjnego, BKPMot) з Варшавы стварылі новае ўніфікаванае сямейства малатанажных аўтамабіляў адразу для двух заводаў — FSC (Fabryka Samochodów Ciężarowych, , г. Люблін), які выпускаў Żuk, і , які выпускаў мікрааўтобусы Nysa. Аўтамабілі мелі пярэдні прывад і незалежную падвеску ўсіх колаў, маглі абсталёўвацца рухавіком S-21M або Fiat 115C.

У агульнай колькасці было выраблена і выпрабавана каля 50 прататыпаў у розных версіях: мадэль 40 — суцэльнаметалічны фургон, мадэль 42 — бартавы грузавік, мадэль 43 — грузапасажырскі аўтамабіль, мадэль 45 — хуткая дапамога і мадэль 41 — мікрааўтобус. Першыя тры мадыфікацыі будаваліся на прадпрыемстве ў Любліне пад маркай FSC, а астатнія — на заводзе ў Нысе. Ні адна з гэтых мадэляў не пайшла ў масавую вытворчасць.

 Lublin 25, Lublin 35 

Наступная спроба стварыць новую машыну на замену «Жуку» адносіцца да другой паловы 70-х гадоў. Распрацоўкі вяліся сумесна сіламі FSC (г. Люблін), FSD (г. Ныса), а таксама варшаўскага Прамысловага інстытута матарызацыі (, PIMOT). Гэта былі машыны рамнай канструкцыі, паўкапотнай кампаноўкі, заднім прывадам і з дызельным рухавіком.

Каманда інжынераў завода рухавікоў  (г. Андрыхаў) у 1974 годзе пачала работы па стварэнні новага сямейства рухавікоў. Распрацоўка праводзілася з удзелам брытанскай кампаніі Ricardo Engeenering. У працах над сістэмай сілкавання таксама прымалі ўдзел спецыялісты чэхаславацкай кампаніі . Новы дызель атрымаў абазначэнне 4C90 — чатырохцыліндравы, з дыяметрам цыліндра 90 мм.

У 1976 годзе былі пабудаваныя першыя прататыпы Lublin 25 (дапушчальная маса 2,5 т, грузападымальнасць 1 т) і Lublin 35 (дапушчальная маса 3,5 т, грузападымальнасць 1,5 т).

У маі 1981 года пачалася распрацоўка санітарнага варыянта на шасі мадэлі 25. Разглядаліся два альтэрнатыўныя праекты. Першы прадугледжваў выкарыстанне суцэльнаметалічнага фургона з падоўжанай колавай базай і падвышаным дахам. Развіццём гэтай канцэпцыі займаліся на FSD у Нысе. Распрацоўкай другога варыянту займаўся PIMOT, які прапаноўваў усталяванне каркаснага модуля замест бартавога кузава. У лістападзе 1981 года зрабілі выбар на карысць праекту PIMOT. Прататып такога аўтамабіля быў пабудаваны ў 1984 годзе на шасі Lublin 325.

 Lublin 325, Nysa 325 

У 1981 годзе былі прадстаўленыя прататыпы са змененай пярэдняй часткай кузава: з новымі бамперамі, капотам, крыламі і светлатэхнікай, дзе замест дзвюх круглых фар ад «Жука» былі ўжытыя чатыры меншыя фары ад Fiat 125p.

Знешнія дэталі, якія адрознівалі гэтыя машыны ад пазнейшых серыйных версій узору 1993 года:
 падвоеныя круглыя фары;
 круглыя пярэднія паказальнікі павароту і габарытныя ліхтары;
 іншы задні бампер, у якім месціліся заднія ліхтары і нумарны знак. Заднія ліхтары на серыйных «Люблінах» ставіліся вертыкальна на кузаве побач з дзвярыма;
 у серыйных «Люблінаў» на капоце для захопу паветра была дадатковая рашотка, якой не было ў прататыпаў серыі «325»;
 серыйны «Люблін» меў ссоўныя бакавыя пасажырскія дзверы, якія слізгалі па накіравальных, у «Нысы 325» яны былі на петлях і адчынялася ўбок;
 адрозніваліся вокны пярэдніх дзвярэй: на серыйных «Люблінах» адмовіліся ад трохкутных фортак і вокны кіроўцы і пасажыра адкрываліся цалкам;
 ручкі дзвярэй былі металічныя, на серыйных Люблінах — з пластыку;
 адрозніваліся бакавыя люстэркі, гарлавіны паліўнага бака, панэлі прыбораў.

Было створана каля 9 прататыпаў «Nysa 325» у розных варыянтах кузаваў і з прывадам на 2 або 4 колы. На іх таксама выкарыстоўваліся дызельныя рухавікі Andoria 4C90, пры гэтым на машынах з прывадам 4х4, пабудаваных для выпрабаванняў, быў усталяваны рухавік ад легкавіка Polonez. Трансмісія паўнапрывадных версій была такой самай, як і ў прататыпаў PW-1 і PW-2, з якіх пазней паўстаў пазадарожнік Tarpan Honker.

 Супрацоўніцтва PIMOT і НАМИ 
Сямейства лёгкіх грузавых аўтамабіляў грузападымальнасцю 1,5 т распрацоўвалася таксама і ў СССР. У ліпені 1982 года былі сфармуляваныя асноўныя тэхніка-эксплуатацыйныя патрабаванні да такога аўтамабіля. У  () была створана спецыяльная група канструктараў для працы над машынай, таксама былі прыцягнуты спецыялісты Ульянаўскага аўтазавода. Для арганізацыі серыйнага выпуску планавалася пабудаваць у Кіравабадзе Азербайджанскай ССР буйное зборачнае прадпрыемства гадавой магутнасцю 40 тысяч машын.

У сакавіку 1984 года польскі Прамысловы інстытут матарызацыі (PIMOT) і савецкі Навукова-даследчы аўтамабільны і аўтаматорны інстытут (НАМІ) падпісалі пагадненне аб партнёрстве. У кола тэм, намечаных для супрацоўніцтва ўваходзілі ўдасканаленне рухавікоў, працы над непасрэдным упырскам паліва, аптымізацыя працэсаў у карбюратарных рухавіках, а таксама работы па ўстойлівасці і кіравальнасці аўтамабіляў. Кіраўніцтва Мінаўтапрама СССР таксама разглядала магчымасць усталявання на савецкую паўтаратонку рухавікоў 4С90. Разглядалася магчымасць сумеснай вытворчасці машын у СССР і Польшчы.

Супрацоўніцтва завяршылася ў 1987 годзе.

 FS Lublin 33 (1993—1997) 

У 1991 годзе аўтамабілі абнавілі яшчэ раз, у такім выглядзе машыны і сталі на канвеер.

Вытворчасць «Люблінаў» пачалася 15 кастрычніка 1993 года. Нягледзячы на тое, што яшчэ ў 80-я гады былі распрацаваныя мадэлі з рознымі кузавамі і даўжынёй колавай базы, фабрыка не мела сродкаў на старт вытворчасці адразу ўсіх мадыфікацый. Стаўка была зроблена на самую простую версію шасі з кароткай колавай базай, трохмеснай кабінай і з бартавым кузавам (Lublin 3352) або кузавам-фургонам (Lublin 3372). Першыя суцэльнаметалічныя мікрааўтобусы-фургоны Lublin 3302 сышлі з канвеера ў 1994 годзе, але выпускаліся маласерыйна. Іх масавы выпуск пачаўся толькі ў верасні 1996 года. Каб задаволіць попыт на версію з закрытым кузавам у 1994 годзе з'явіўся Lublin 3392 — фургон на шасі мадэлі 3352 з пластыкавай надбудовай вытворчасці фірмы Moto-Sport (г. Аструда).

Яшчэ адной мадыфікацыяй быў рэанімабіль Lublin 3333, распрацаваны на базе фургона з падвышаным дахам. Медыцынскае абсталяванне ўключала дэфібрылятар, каталку, кардыялагічнае крэсла. Таксама мелася аптэчка і месца для куфраў. Выраблена каля 10 машын.

23 чэрвеня 1994 года быў выраблены 1000-ы аўтамабіль.

У 1995 годзе ўласнікам завода стала паўднёвакарэйская кампанія Daewoo. Інвестыцыі спрыялі далейшаму развіццю машыны і пашырэнню мадэльнага шэрагу. У 1996 годзе на «Любліны» пачалі ўсталёўваць турбіраваны рухавік 4CT90. У пачатку 1997 года пачаліся продажы мікрааўтобусаў з падвышаным дахам (Lublin 3384) і грузапасажырскіх версій (3322 і 3324). Апцыянальна сталі даступныя 5-ступеньчатая трансмісія і ўзмацняльнік рулявога кіравання.

 Daewoo Lublin 2 (1997—1999) 
21 сакавіка 1997 года быў прэзентаваны Lublin II. З'явілася новая рашотка радыятара, пярэдні бампер і шклоачышчальнікі, дзякуючы якім павялічылася плошча ачысткі лабавога шкла. Акрамя лёгкага фэйсліфтынгу, вонкава машына мала адрознівалася ад папярэдняй версіі, але была істотна ўдасканалена тэхнічна. Таксама цалкам змяніўся салон: новымі былі панэль прыбораў і рулявое кола (былі такія самыя, як на Polonez Plus), а таксама абіўка. Разам з мадэрнізацыяй пачаўся выпуск пасажырскіх мікрааўтобусаў, а ўвосень гама дапоўнілася мадыфікацыямі з падоўжанай колавай базай (3433 мм).

Мадэрнізацыя і пашырэнне мадэльнага шэрагу значна павялічыла цікавасць да мадэлі — калі ў 1996 годзе было выраблена 7686 машын, то ў наступным ужо 15754, з якіх 3543 пастаўлены на экспарт. Таксама вялася зборка ў Беларусі (БелАЗ, 1994—1999), Румыніі (, 1996—2001) і Чэхіі (, 1997—1999).

 Lublin 3 (1999—2007) 
Паралельна са стварэннем новага пакалення мікрааўтобусаў, якое распрацоўвалася пад кодавай назвай LD-100, працягвалася мадэрнізацыя сямейства «Люблін» і ў красавіку 1999 года быў прадстаўлены Lublin 3. Для «тройкі» былі характэрны вялікія пярэднія вуглавыя ліхтары з паказальнікам павароту і габарытнымі агнямі. Капот і крылы атрымалі закруглены верхні кант. Акрамя таго з'явіліся паўторнікі паваротаў ад Polonez Plus і больш масіўныя карпусы люстэркаў. Усяго ў канструкцыю было ўнесена больш за 300 змен, большасць якіх датычылася канструкцыі аўтамабіля і былі накіраваныя на павышэнне трываласці. Сярод іншага: палепшаная антыкаразійная абарона, алюмініевы радыятар Delphi, каробка перадач Kia, новы гідраўзмацняльнік рулявога кіравання, удасканаленыя прывадны вал і заднія рысоры.

Планавалася, што гэта будзе апошняя мадэрнізацыя «Любліна», а ў сярэдзіне 2000 года паўстане аўтамабіль новага пакалення. Але ў 2000 годзе паўднёвакарэйскі канцэрн збанкрутаваў, а ў кастрычніку 2001 года было абвешчана аб банкруцтве яго польскай "дачкі" Daewoo Motor Polska. Даверным кіраўніком было прынята рашэнне аб здачы вытворчых магутнасцяў у арэнду. Цікавасць праявіў завод рухавікоў Andoria S.A., які ў красавіку 2002 года аднавіў вытворчасць аўтамабіляў «Люблін» пад уласнай маркай.

Пагадненне з кампаніяй Andoria скончылася праз два гады пасля яго падпісання — 31 снежня 2003 года. Новааб'яўлены тэндэр на набыццё права вытворчасці «Lublin 3» выйграў брытанска-расійскі кансорцыум . 9 лютага 2004 года завод пакінулі першыя аўтамабілі «Lublin 3» пад маркай Intrall.

Новы ўладальнік неўзабаве пасля аднаўлення вытворчасці абвясціў аб абнаўленні «Люблінаў». Мадэрнізаваная мадэль была прадстаўлена ў снежні 2004 года, а яе вытворчасць пачалася ў сакавіку 2005 года. Intrall Lublin 3Mi адрозніваўся новай рашоткай радыятара і круглымі фарамі. Суцэльнаметалічныя фургоны, комбі і мікрааўтобусы мелі таксама і круглыя заднія ліхтары. У мадэльным шэрагу з'явіўся рухавік Iveco аб'ёмам 2,8 л, а андрыхаўскі рухавік 4CT90 саступіў месца мадэрнізаванаму 4CTi90 з інтэркулерам.

Распрацоўка новага фургона , які быў прадстаўлены Інтралам ў 2006 годзе і ў перспектыве павінен быў замяніць «Люблін», фінансавалася за кошт абаротных сродкаў кампаніі, што негатыўна адбілася на фінансавым становішчы фірмы і перашкаджала набыццю кампанентаў, неабходных для ажыццяўлення бягучай вытворчасці. Кампанія павялічвала даўгі перад пастаўшчыкамі. У лістападзе 2006 года прыйшлося прыпыняць вытворчыя лініі, бо не ставала кампанентаў для канчатковай зборкі, а на складзе заставаліся недаўкамплектаваныя машыны. Тым часам банкамі было адмоўлена ў прадстаўленні крэдыту на фінансаванне абаротнага капіталу.

З-за фінансавых цяжкасцяў Intrall занадта позна пачаў працэдуру атрымання амалагацыі на Lublin 3 Mi з рухавіком, які адпавядаў стандарту выкідаў Еўра-4. Выпуск Lublin 3Mi з такімі рухавікамі пачаўся 14 сакавіка 2007 года, аднак усяго ў першым квартале 2007 года было выраблена толькі 39 аўтамабіляў класа Еўра-4. Спаду вытворчасці таксама паспрыяла памылковая цэнавая палітыка.

Вытворчасць аўтамабіляў вялася ў невялікай колькасці да мая, а ў кастрычніку 2007 года кампанія Intrall Polska была прызнана банкрутам.

+ Статыстыка вытворчасці ў 1999—2007 гг. 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007    н.д.  н.д.  1322  1932  н.д.  н.д.  980  73

 DZT Pasagon, Honker Van / Honker Cargo (2011—2016) 

У красавіку 2009 года ўладальнікам фабрыкі ў Любліне стала польская кампанія DZT Tymińscy (г. Семятычы).

16 верасня 2010 года быў прадстаўлены Pasagon. У параўнанні з «Люблінам», аўтамабіль атрымаў новы дызайн пярэдняй часткі. Вытворчасць мадэлі пачалася 3 студзеня 2011 года. Pasagon прапаноўваўся толькі ў варыянтах з доўгай колавай базай 3433 мм і дазволенай масай 3,5 т. з кароткай або дубль-кабінай, а таксама мікрааўтобус з нізкім і высокім дахам у варыянтах суцэльнаметалічны фургон альбо "комбі" (грузапасажырскі).

З верасня 2012 года, пасля змянення назвы прадпрыемства на Fabryka Samochodów Honker, машыны прапаноўваліся пад назвай Honker Van, а пазней як Honker Cargo.

Састарэлая канструкцыя не выклікала інтарэсу на рынку. З-за адсутнасці попыту было прададзена крыху больш за 100 машын. Станам на красавік 2013 года было зарэгістравана 127 аўтамабіляў. У чэрвені 2016 года DZT была абвешчана банкрутам.

 Канструкцыя 
«Люблін» — рамнай канструкцыі, паўкапотнай кампаноўкі. Рухавік размешчаны спераду падоўжна. Выпускаліся грузавікі і мікрааўтобусы дазволенай масай 2900 кг і 3490 кг з двума варыянтамі даўжыні колавай базы 2900 мм і 3433 мм. Прывад — на заднія колы.

 Рухавікі 
Базавым рухавіком першай версіі быў атмасферны Andoria 4C90 — радны, чатырохцыліндравы, дызельны, вадкаснага ахалоджвання. Аб'ём — 2417 см³; ступень сціску — 20,6; магутнасць — 70 к.с. (51,5 кВт) пры 4200 аб/хв. Рэанімабілі Lublin 3333 абсталёўваліся бензінавым рухавіком Peugeot XU10 2C (2,0 л, 107 к.с.), які пазней быў заменены на рухавік GM магутнасцю 105 к.с. Альтэрнатывай бензінавым рухавікам былі дызелі з турбанаддзіманнем: спачатку Perkins Prima 80T (81 к.с.), а пазней Andoria 4CT90.

З 1996 года на «Любліны» пачалі ўсталёўваць турбіраваны рухавік 4CT90. Наддзіманне павялічыла максімальную магутнасць на 20 к.с. (90 к.с.), даступную пры меншых абаротах рухавіка (4100 аб/хв). Максімальны круцільны момант вырас са 146 да 195 Н·м.

У 1998 годзе мадэльны шэраг рухавікоў быў пашыраны чатырохцыліндравым бензінавым агрэгатам GM (2,2 л, 117 к.с.). Па заказу рухавік мог быць даступны ў версіі на звадкаваным газе (LPG).

У 2003 годзе з'явіўся Andoria 4CTi90, абсталяваны інтэркулерам. Мадэрнізаваны агрэгат меў такую ж магутнасць 90 к.с., аднак максімальны круцільны момант вырас да 205 Н·м.

На Lublin 3Mi ставіліся рухавікі Andoria 4CTi90-1BE магутнасцю 102 к.с. і турбадызель Iveco 8140.43S аб'ёмам 2,8 л (магутнасць 125 к.с.), які быў абсталяваны сістэмай палівападачы common rail. Абодва адпавядалі экалагічным патрабаванням Еўра-3. З сакавіка па май 2007 года на «Любліны» ставіліся рухавікі ADCR (Andoria Diesel Common Rail) аб'ёмам 2,6 літра (115 к.с. і 250 Н·м). Гэты агрэгат адпавядаў патрабаванням стандарта Еўра-4.

Як і на апошніх «Люблінах», пад капотам «Пасагонаў» быў рухавік Andoria ADCR, які адпавядаў патрабаванням стандарта Еўра-4, а з мая 2011 года ўжо Еўра-5.

+ Тып Вытворца Дыяметр цыліндра × Ход поршня, мм Ст. сціску Магутнасць Макс. круцільны момант Макс. хуткасцьДызельныя 2,4 4C90 R4, 2,4 л (2417 см³), OHC Andoria 90,00 мм × 95,00 мм  20,6 70 к.с. (51,5 кВт) пры 4200 аб/хв 146 Н·м пры 2500 аб/хв 104 км/г 2,4 4CT90 R4, 2,4 л (2417 см³), OHC Andoria 90,00 мм × 95,00 мм  20,6 90 к.с. (66 кВт) пры 4100 аб/хв 195 Н·м пры 2500 аб/хв 120 км/г 2,4 4CTi90 R4, 2,4 л (2417 см³), OHC Andoria 90,00 мм × 95,00 мм  20,6 102 к.с. (75 кВт) пры 4100 аб/хв 230 Н·м пры 2500 аб/хв 126 км/г 2,8 8140.43S R4, 2,8 л (2798 см³) Iveco   125 к.с. (92 кВт) пры 3800 аб/хв 290 Н·м пры 1800 аб/хв 140 км/гБензінавыя 2,0 MPFI R4, 2,0 л (1998 см³) GM   105 к.с. (77 кВт) пры 5000 аб/хв 165 Н·м пры 3000 аб/хв  2,2  C22NED R4, 2,2 л (2197 см³) GM   117 к.с. (85 кВт) пры 4800 аб/хв 178 Н·м пры 2800 аб/хв 

 Трансмісія і хадавая частка 
Каробка перадач ранніх версій — механічная, чатырохступеньчатая; перадатачныя лікі: I – 3,753; II – 2,372; III – 1,482; IV – 1,0; задні ход – 3,753; галоўная перадача – 4,56. Пазней машыны абсталёўваліся пяціступеньчатымі каробкамі перадач: польскімі Tczew TS5-21 і карэйскімі Kia PD-97, аўтамабілі з рухавіком Iveco мелі каробку перадач Iveco 2825 S; галоўная перадача гіпоідная, з перадатачным лікам 4,77.

Ад каробкі перадач круцільны момант праз карданны вал з прамежкавай апорай перадаецца на задні вядучы мост. Падвеска, пярэдняя і задняя, — залежная рысорная з тэлескапічнымі амартызатарамі двухбаковага дзеяння. Тармазная сістэма — гідраўлічная, з рэгулятарам тармазных сіл. Пярэднія тармазы на машынах 1993—1996 г.в. — барабанныя, з 1996 года — дыскавыя. Заднія тармазы — барабанныя. Апцыянальна ўсталёўвалася ABS фірмы Wabco.

 Мадыфікацыі 

 3352 — бартавы грузавік, рухавік — 4C90; 3354 — з рухавіком 4CT90-I.
 3554 — бартавы грузавік з падоўжанай колавай базай і рухавіком 4CT90-I.
 3372 — грузавы фургон, рухавік — 4C90; 3374 — з рухавіком 4CT90-I.
 3564 — грузавік з падоўжанай колавай базай і пяцімеснай дубль-кабінай.
 3574 — грузавы фургон з падоўжанай колавай базай і рухавіком 4CT90-I.

 3302 — суцэльнаметалічны фургон, рухавік — 4C90; 3304 — з рухавіком 4CT90-I; 3307 — з рухавіком C22NED; 3384 — з падвышаным дахам, рухавік — 4CT90-I.
 3314 — пасажырскі мікрааўтобус, рухавік — 4CT90-I.
 3322 — грузапасажырскі фургон («Towos» — скарачэнне ад ). Кабіна кіроўцы была аддзелена сценкай, а ў грузавой частцы кузава ўздоўж борта ўсталяваныя лаўкі для шасці пасажыраў.
 «Kombi» — варыянт грузапасажырскага фургона, дзе кабіна кіроўцы і пасажырскі салон не раздзяляліся і былі адасобленыя ад грузавой пляцоўкі металічнай сеткай. У салоне ўсталяваныя сядзенні з падгалоўнікамі для трох пасажыраў (3324 — "комбі" з рухавіком 4CT90-I; 3327 — з рухавіком C22NED).

 3504 — суцэльнаметалічны фургон з падоўжанай колавай базай, рухавік — 4CT90-I.
 3524 — грузапасажырскі фургон з падоўжанай колавай базай, рухавік — 4CT90-I.
 3584 — суцэльнаметалічны фургон з падвышаным дахам і падоўжанай колавай базай, рухавік — 4CT90-I.

 0352 — шасі, рухавік — 4C90.
 0354 — шасі з рухавіком 4CT90-I.
 0554 — шасі з падоўжанай колавай базай, рухавік — 4CT90-I.
 3333 — рэанімабіль. У 1993—1994 гг. выраблена каля 10 машын, у далейшым медыцынскія версіі на базе Люблінаў выпускала фірма AMZ (г. Кутна).
 3392 — фургон з пластыкавай (г. зв. «ламінат») надбудовай вытворчасці фірмы Moto-Sport (г. Аструда).

 У Беларусі 
У 1994 годзе на «Беларускім аўтамабільным заводзе» на спецыяльным участку ў цэху тавараў народнага спажывання пачалі збіраць грузавічкі і фургоны «Люблін-БелАЗ». Спачатку гэта была "адвёрткавая" зборка, пазней сталі выкарыстоўвацца камплектуючыя мясцовай вытворчасці: у Беларусі выраблялі рамы, бартавыя кузавы, ізатэрмічныя фургоны, рысоры, бакі і некаторыя элементы абсталявання кабіны. Ставілі беларускае электраабсталяванне, шыны, шыбы. Люстэркі выкарыстоўвалі ад МАЗаў, рулявое кола — ад трактароў МТЗ. Масты атрымлівалі з Ульянаўскага аўтамабільнага завода. З Польшчы паступалі сілавыя агрэгаты і кабіны. Дзякуючы лакалізацыі цану на аўтамабіль з бартавой платформай удалося знізіць з $11000 да 9500. БелАЗ выйшаў на вытворчы цыкл 10-12 машын у месяц. Улетку 1997 года пачаліся пастаўкі камплектаў для зборкі абноўленай версіі Daewoo Lublin 2.

Акрамя бартавых грузавікоў і ізатэрмічных фургонаў, распрацоўваліся іншыя варыянты: грузавік грузападымальнасцю 2 тоны, самазвал. Сумесна з канструктарамі аўтобуснай вытворчасці Мінскага аўтазавода былі спраектаваныя мікрааўтобус і грузапасажырскі фургон. Кампанія «Купава» распрацавала для Люблінаў модульны медыцынскі кузаў. У дзяржзакупкі такі аўтамабіль не трапіў, а адзіная пабудаваная машына была пераабсталявана ў пасажырскі фургон і працавала ў якасці ўнутрызаводскага транспарту ў Жодзіне.

Агулам на БелАЗе было сабрана 486 адзінак: у 1994 годзе — 45 машын, 1995 — 97, 1996 — 142, 1997 — 108, 1998 — 94. У 1999 годзе зборка была спынена.

У наступны раз зборка Люблінаў у Беларусі была наладжана ў 2004 годзе ў пасёлку Апчак на сумесным прадпрыемстве ЗАТ "Юнісон", утвораным на плошчах былога Ford Union. Выпуск першай партыі машын быў прызначаны на 15 мая. Планавалася выпусціць у 2004 годзе 1 тыс. аўтамабіляў, у 2005 — 5 тыс., а ў 2007 годзе выйсці на ўзровень 10 тыс. машын. Па меры развіцця праекта планавалася шырэй прыцягваць мясцовых вытворцаў у якасці пастаўшчыкоў дэталяў, вузлоў і агрэгатаў.

Акрамя зборкі бартавых грузавікоў, суцэльнаметалічных і грузапасажырскіх фургонаў, на ЗАТ "Юнісон" быў створаны «Lublin 35141» — мікрааўтобус для маршрутных пасажырскіх перавозак. Прапаноўваліся два асноўныя варыянты кампаноўкі салона: 13-ці і 14-ці месны. Сядзенні маглі быць як пластыкавымі (для гарадскіх), так і мяккімі (для прыгарадных і міжгародніх маршрутаў).

Сумесна з расійскай кампаніяй "Саматлор" быў створаны доследны аўтамабіль медыцынскай дапамогі.

З самага пачатку ажыццяўленне праекта, асабліва ў плане лакалізацыі вытворчасці, пайшло з адставаннем ад графіка. На расійскім рынку рэалізацыя машын была ўскладнена з-за нізкай долі мясцовага ўдзелу ў зборцы машыны. Усяго сабралі каля 1000 машын.

 Зборка Lublin 3 у Беларусі 2004 2005 2006 2007  н.д.  н.д.  142  25

 Крыніцы 

 Літаратура 












 Спасылкі 
















Катэгорыя:Аўтамабілі паводле алфавіта
Lublin 33
Lublin
Катэгорыя:Аўтамабілі Польшчы
Lublin
Lublin
Катэгорыя:Фургоны