Мікалай Іванавіч Жучко

Мікалай Іванавіч Жучко (нар. , в. Масцілавічы, Клецкі раён, Мінская вобласць) — беларускі архітэктар.

 Біяграфія 
У 1959—1960 гадах працаваў стропальшчыкам  у Новасібірску. У 1960—1963 гадах служыў у Савецкай Арміі. У 1963—1965 гадах маляр Новасібірскага інструментальнага завода; у 1965—1972 гадах мастак-афарміцель завода ЖБВ; старэйшы тэхнік, у 1972—1973 гадах інжынер праектнага інстытута «Сібакадэмпраект» у Новасібірску.

Скончыў у 1973 годзе Новасібірскі інжынерна-будаўнічы інстытут В. У. Куйбышава; спецыяльны факультэт перападрыхтоўкі кадраў «Архітэктура і горадабудаўніцтва» пры Маскоўскім архітэктурным інстытуце.

У 1973—1975 гадах старэйшы архітэктар Гродзенскага філіяла інстытута «Белдзяржпраект»; у 1975—1976 гадах кіраўнік групы архітэктараў інстытута «Гроднаграмадзянпраект»; галоўны архітэктар праектаў АПМ-2 інстытута «Гроднаграмадзянпраект»; у 1985—1997 гадах кіраўнік архітэктурна-канструктарскай майстэрні № 2, № 1; з 1997 года галоўны спецыяліст па архітэктуры тэхнічнага аддзела УП «Інстытут Гроднаграмадзянпраект».

Член Саюза архітэктараў БССР з 1978 года. Пражывае ў Гродне.

 Творчасць 
Пабудаваныя па яго праектах жылыя дома і грамадскія будынкі фарміруюць горадабудаўнічае асяроддзе вуліц і жылых мікрараёнаў абласнога і раённых цэнтраў Гродзенскай вобласці.

міні|злева|Вытворчы будынак АСК сельскай гаспадаркі
Асноўныя работы ў Гродне: шматпавярховыя жылыя дамы з убудаванымі грамадскімі памяшканнямі і крамамі «Мелодыя», «1000 дробязяў» па вул. М. Горкага (1979—1982), забудова вуліц Дзяржынскага, Брыкеля, бульвара Ленінскага Камсамола, фізкультурна-аздараўленчы комплекс па праспекце Касманаўтаў, дзіцячы садок па вул. Прохаравай, комплексу 9-12 павярховага інтэрната з актавай залай на 600 месцаў і спартзалай 18x36 м і іншымі ўбудаванымі памяшканнямі на рагу вуліцы Урублеўскага і бульвара Ленінскага Камсамола (усе 1980), вытворчы будынак АСК сельскай гаспадаркі па вул. Віленскай (1981), добраўпарадкаванне ўчастку драмтэатра (1983), лёгкаатлетычны манеж, мікрараён Дзевятоўка-2 (абодва 1986), камерцыйнага банка па вул. Міцкевіча (сааўтары Н. Чуйко, А. Тараненка), універсальнай залы з лядовай арэнай на 4000 месцаў і спартзалай па вуліцы Горкага (1999, сааўтары У. Еўдакімаў, А. Пархута, А. Тараненка); касцёлаў у мікрараёне «Паўднёвы» і жылым раёне «Дзевятоўка»; рэканструкцыя цэнтральнага парку імя Жылібера (сааўтары А. Тараненка, К. Ладынцаў, Г. Шчамялёва)Ю. Ю. Захарына. Мастацкі вобраз грамадскіх будынкаў Беларусі другой паловы 1990-х — 2000-х гадоў і інш.

Пры яго ўдзеле і непасрэднай кіраўніцтве распрацоўваліся праект забудовы, магістральныя сеткі і вуліцы мікрараёна № 1 і мікрараёна № 2 у г. Астравец, а таксама жылыя і грамадскія будынкі горада энергетыкаў Астравецкай АЭС; праводзілася рэканструкцыя будынка Гродзенскай абласной філармоніі па вул. Гарнавых, 17 у Гродне.

 Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі» (2017), Ганаровай граматай Гродзенскага Савета дэпутатаў (2003), лістом падзякі старшыні Гродзенскага аблвыканкама (2009), нагрудным знакам Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Беларусі «Ганаровы будаўнік» (2010), Ганаровымі граматамі УП «Інстытут Гроднаграмадзянпраект».

 Літаратура 



Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Гродна
Катэгорыя:Архітэктары Астраўца