Венедыкт (Бабкоўскі)

Венедыкт (свецкае імя Васіль Бабкоўскі, , г. Завалач, Пскоўская губерня — , Мюнхен, Германія) — епіскап Рускай праваслаўнай царквы.

 Біяграфія 
Скончыў Духоўнае вучылішча ў горадзе Вялікія Лукі. У 1902—1905 гады вучыўся ў Пскоўскай духоўнай семінарыі, праслухаў два курсы ў Юр’еўскім універсітэце. У 1905 пасвечаны ў святары царквы сяла Старасельна ў Мінскай губерні.

У часы Першай сусветнай вайны быў вайсковым святаром. З 1918 года настаяцель кафедральнага сабору ў Навагрудку. У 1937 годзе прыняў манаства і быў прызначаны настаяцелем Жыровіцкага манастыра. 
міні|злева|Іерархі Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы: Мітрапаліт Панцеляймон (Ражноўскі), архіепіскап Філафей (Нарко), епіскап Афанасій (Мартас), архіепіскап Венедыкт (Бабкоўскі)

З 1941 года епіскап Брэсцкі, вікарый Мінскай епархіі. З красавіка 1942 года — архіепіскап Гродзенскі і Беластоцкі Беларускай праваслаўнай царквы, экзарх Усходняй Прусіі. 21-26 кастрычніка 1943 года сумесна з Грыгорыем (Барышкевічам) удзельнічаў у нарадзе епіскапаў РПЦЗ у Вене, якая не прызнала абранне мітрапаліта Сергія патрыярхам.

З 1944 года ў эміграцыі ў Германіі, дзе далучыўся да РЗПЦ. З 1950 года архіепіскап Берлінскі і Германскі. Увесь жнівень 1951 года цяжка хворы на рак печані архіепіскап Венедыкт правёў у мюнхенскай клініцы Чырвонага Крыжа (Rotkreuzkrankenhaus).

Памёр 3 верасня 1951 года. Пахаваны на  пад Мюнхенам каля магілы свайго сябра мітрапаліта Панцеляймона.

 Літаратура 
 Артёмов Н., прот. К 50-летию со дня кончины архиепископа Венедикта (Бобковского) // Вестник Германской епархии РПЦЗ. — 2001. — № 5. — C. 11-19.


 Антоний (Доронин), архиеп. Архиепископ Венедикт (Бобковский) (1876–1951): жизнь и служение церковному единству // Церковь и время. — 2024. — № 1 (105). — С. 89—116.

Катэгорыя:Епіскапы Рускай праваслаўнай царквы
Катэгорыя:Епіскапы Рускай замежнай царквы
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Пскоўскай вобласці
Катэгорыя:Епіскапы брэсцкія і кобрынскія
Катэгорыя:Епіскапы гродзенскія і ваўкавыскія