Маннік складчаты

Ма́ннік складчаты — у крыніцы пад назвай , ма́ннік складкаваты (Glyceria notata) — від кветкавых раслін роду  сямейства .

 Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна. Сцёблы растуць пучкамі або адзінкавыя, якія ляжаць, даўжынёй 30—75 (100) см; укараненне ніжніх вузлоў. Ліставыя похвы трубчастыя для большай часткі іх даўжыні, гладкія; аголеныя на паверхні. Лігула 2—8 мм даўжынёй; тупая. Ліставыя пласціны зялёныя або шэра-зялёныя, плоскія або складзеныя ўздоўж, 5—30 см × 3—14 мм; паверхні шурпатыя, зверху або з абодвух бакоў грубыя; палі шурпатыя; вяршыня вострая. Суквецце — адкрытая, ланцэтная або прадаўгаватая мяцёлка, 10—45 см даўжынёй. Першасныя галіны разгалістыя мяцёлкі, простыя, 3—12 см даўжынёй. Каласкі ўзыходзячыя, адзінкавыя, даўжынёй да 20 ммм, 7—11-кветныя. Кветкі шаравата-зялёныя ці пурпурныя. Пылавікоў 3; 1—1,5 мм даўжынёй. Зярняўкі эліпсоідныя, 2 мм даўжынёй. 2n = 40  .

 Распаўсюджанне 
Распаўсюджаны ў Еўропе, заходняй Паўночнай Афрыцы, Заходняй і Цэнтральнай Азіі; натуралізаваны ў Аўстраліі  . Расце па берагах вадаёмаў, на балотах, узлесках і палянах забалочаных і пойменных лясоў, горных, вільготных і забалочаных лугах, у прыбярэжных хмызняках, каля дарог.

Ва Украіне від насяляе берагі вадаёмаў, балоты, багністыя лугі — даліны буйных рэк Дуная, Днястра, Паўночнага Буга і Дняпра — рэдка.

Святлолюбівая ценевынослівая расліна, гіграфіт, гідрафіт, мезатроф, эўтроф.

 Крыніцы 

 Літаратура 





 Glyceria R. Br. — Манник // Кормовые растения сенокосов и пастбищ СССР / И. В. Ларин, Ш. М. Агабабян, Т. А. Работиса [и др.]; под ред. заслуж. деятеля науки проф. И. В. Ларина ; Всесоюзный научно-исследовательский институт кормов им. В. Р. Вильямса. — Москва; Ленинград : Сельхозгиз, 1950—1956. — Т. 1: Споровые, голосеменные и однодольные. — 1950. — С. 374—377. — 688 с. : ил.

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Метлюжковыя
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1827 годзе