Маіна Іванаўна Арцішэўская-Ерусалімчык

Маіна Іванаўна Арцішэўская-Ерусалімчык (нар. , п. Арэхаўск, Віцебская вобласць; літаратурны псеўданім — Іна Саніна) — беларускі архітэктар і пісьменніца. Кандыдат архітэктуры.

 Біяграфія 
Беларуска. У 1937 годзе, калі ёй было ўсяго 4 гады, бацька-юрыст, які па маладосці захапіўся рэвалюцыйнымі ідэямі, быў рэпрэсаваны. У гады Вялікай Айчыннай вайны, не здолеўшы эвакуіравацца, разам з маці, фельчарам па прафесіі, бадзяліся па вёсках, каб пракарміцца. Пасля заканчэння вясковай сямігодкі, прыехала ў Мінск.

У 17-гадовым узросце выйшла замуж Іосіфа Абрамавіча Ерусалімчыка, узяла прозвішча мужаИз бывшего союза ушла на запад муза. Скончыла ў 1953 годзе архітэктурнае аддзяленне Мінскага архітэктурна-будаўнічага тэхнікума, у 1959 годзе БПІ (выкладчыкі А. П. Воінаў, Н. М. Макляцова, У. А. Чантурыя). Накіравана на працу ў праектны інстытут «Мінскпраект», дзе працавала на пасадзе архітэктара і старэйшага архітэктара да 1966 года. Член Саюза архітэктараў СССР з 1962 года. З 1966 года аспірант кафедры архітэктуры БПІ; пасля абароны кандыдацкай дысертацыі, з 1969 года старэйшы выкладчык, затым дацэнт кафедры тэорыі і гісторыі архітэктуры ў БПІ . Чытала курсы лекцый «Гісторыя мастацтваў» і «Гісторыя архітэктуры».

У 1979 годзе з мужам эмігравалі ў Злучаных Штатах Амерыкі, ратуючы сына ад адпраўкі на вайну ў Афганістане. У ЗША працавала ў архітэктурных бюро Нью-Ёрка і Лос-Анджэлеса на пасадзе архітэктара-выканаўцы (рабочыя чарцяжы інтэр’ераў і абсталяванні для прамтаварных крам).

З 1995 года на пенсіі. Прынята ў міжнародны ПЭН-клуб у 1995 годзе. Член Саюза пісьменнікаў Беларусі з 2007 года. Член Саюза архітэктараў Беларусі.

Пражывае ў горадзе Лос-Анджэлесе (Каліфорнія, ЗША). Штогод наведвае Мінск, прыезды суправаджаюцца літаратурнымі публічнымі выступленнямі.

 Творчасць 
Асноўныя працы: серыя тыпавых праектаў жылых дамоў па вул. Валгаградскай (у аўтарскім калектыве); праект забудовы (мікрараён № 1-6) Чыжоўка (у групе А. Шалякіна); рэканструкцыя шэрагу адміністрацыйных будынкаў у Мінску і Дзіцячы парк імя Горкага (у групе Л. Усавай).

Аўтар артыкулаў у часопісе «Архітэктура СССР», БелСЭ, у грамадска-палітычных часопісах БССР; брашуры «Сацыяльная значнасць помнікаў архітэктуры». Актыўна супрацоўнічала з Беларускім таварыствам аховы помнікаў гісторыі і культуры, выступала з лекцыямі пра архітэктуру і выяўленчае мастацтве, пра значэнне захавання культурнай спадчыны Беларусі ў арганізацыях і на прадпрыемствах Беларусі.

Публікуецца ў літаратурных выданнях (паэзія, проза, публіцыстыка) рускага замежжа з 1980 года, у Расіі і Беларусі пасля 1991 года. Аўтар 4-х зборнікаў паэзіі: «Кветкі часу», «Сэнс», «Крыніцы», «Лістапад». Член рускіх Літаратурных клубаў Нью-Ёрка і Лос-Анджэлеса. Публікуецца ў літаратурных часопісах і іншых перыядычных выданнях ЗША і Беларусі.

Перакладае на рускую мову вершы Міхася Пазнякова«Позвольте низко поклониться Вам…».

 Сям’я 
Муж Іосіф Абрамавіч Ерусалімчык (1931—2010), сын — Аляксандр.

 Заўвагі 

 Крыніцы 

 Літаратура 


 Спасылкі 


Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Імігравалі ў ЗША з Беларусі
Катэгорыя:Перакладчыкі з беларускай мовы
Катэгорыя:Перакладчыкі на рускую мову