Сенацкая правінцыя

Сенацкія правінцыі — правінцыі ў Рымскай імперыі, намеснікі якіх прызначаліся сенатам. Гэтыя правінцыі былі далёкія ад граніц імперыі, а небяспека паўстання ў іх была мінімальнай. Такім чынам, на тэрыторыі гэтых правінцый было вельмі мала войскаў, што памяншала верагоднасць, што сенат паспрабуе скарыстаць сілу супраць імператара. Падзел на імператарскія і сенацкія правінцыі быў прыняты неўзабаве пасля прыходу да ўлады Актавіяна Аўгуста.

У 14 годзе наступныя правінцыі мелі статус сенацкіх:

 Азія;
 Ахея;
 Афрыка;
 Бетыка;
 Віфінія;
 Кіпр;
 Крыт і Кірэнаіка;
 Македонія;
 Нарбонская Галія;
 Понт;
 Сіцылія

 Літаратура 
 Werner Eck: Provinz. Ihre Definition unter politisch-administrativem Aspekt. In: Werner Eck: Die Verwaltung des römischen Reiches in der Hohen Kaiserzeit. Bd. 2. Reinhardt, Basel 1998, ISBN 3-7245-0962-6, S. 167—185.
Катэгорыя:Правінцыі Старажытнага Рыма