Імператарскія правінцыі

Імператарскія правінцыі — правінцыі ў Рымскай імперыі, намеснікі якіх прызначаліся імператарам. Самымі першымі імператарскімі правінцыямі былі Лугдунская Галія, Лузітанія і Сірыя. Галоўным чынам гэтыя правінцыі мелі стратэгічнае значэнне. Падзел на імператарскія і сенацкія правінцыі быў прыняты неўзабаве пасля прыходу да ўлады Аўгуста.

Наступныя правінцыі мелі статус імператарскіх у 14 годзе:
 Аквітанія
 Белгіка
 Верхняя Германія
 Галатыя
 Далмацыя
 Егіпет
 Кілікія
 Корсіка і Сардзінія
 Коцкія Альпы
 Лугдунская Галія
 Лузітанія
 Мёзія
 Ніжняя Германія
 Норык
 Панонія
 Пенінскія Альпы
 Прыморскія Альпы
 Рэцыя
 Тараконская Іспанія
 Сірыя
 Фракія

 Літаратура 
 Werner Eck: Provinz. Ihre Definition unter politisch-administrativem Aspekt. In:  ders: Die Verwaltung des römischen Reiches in der Hohen Kaiserzeit. Bd. 2. Reinhardt, Basel 1998, ISBN 3-7245-0962-6, S. 167–185.

Катэгорыя:Правінцыі Старажытнага Рыма