Млыніў

Млыніў () — пасёлак гарадскога тыпу ў Ровенскай вобласці Украіны, цэнтр Млыніўскага раёна. Размешчаны на рацэ Іква (прыток Стыра) за 26 км ад чыгуначнай станцыі Дубна на лініі Здалбуніў - Львоў.

 Гісторыя 
 Назву паселішча звязваюць з вадзянымі млынамі на рацэ Ікве. 
 Першае пісьмовае згадванне аб Млынаве вядома з пачатку XVI ст., калі вялікі князь літоўскі Аляксандр падараваў гэтае паселішча.
 1508 г. - пасля смерці без нашчадкаў апошняга ўладара кароль Жыгімонт I Стары перадаў Млыніў крэменецкаму намесніку Якаву Мантовічу.
 1562 г. - Млыніў фігуруе ўжо як прыватнае мястэчка Яна Монтаўта-Каблінскага; вялікім злом для жыхароў былі міжусобіцы, якія адбываліся паміж мясцовымі феадаламі.
 жнівень 1568 г. - на Млыніў напалі падначаленыя князя Галоўні-Астражэцкага, адабралі ў сялян коней, вопратку, зброю і іншую маёмасць, многіх з іх забілі. 
 канец XVII ст. - уладальнік мястэчка князь Хадкевіч пабудаваў тут палац, які лічыўся адным з лепшых архітэктурных збудаванняў Валыні. Тады ж ў мястэчку быў пабудаваны касцёл.
 1789 г. - Хадкевічы дамагаюцца каралеўскага прывілея аб дазволе праводзіць у Млынаве чатыры кірмашы ў год.
 1792 г. - у Млынаве некаторы час знаходзіцца Тадэвуш Касцюшка.
 1795 г. - мястэчка становіцца вёскай Валынскага намесніцтва Расійскай імперыі, праз два гады - Дубенскага павета Падольскай губерні.
 1804 г. - Млыніў становіцца вёскай Валынскай губерні.
 1840-я гг. - тут знаходзіўся вядомы польскі пісьменнік-этнограф Юзэф Ігнацы Крашэўскі. Апісанню Млынава, у прыватнасці палаца Хадкевіча, ён прысвяціў раздзел у сваёй кнізе «Успаміны з Валыні, Палесся і Літвы».
 1915 г. - на працягу дзевяці месяцаў Млыніў падзяляла лінія фронту - палац Хадкевічаў і парк былі ў руках аўстрыйскіх войскаў, а астатняй часткай валодалі расійскія войскі. У 1917-1921 гг. Млыніў быў арэнай барацьбы розных палітычных сіл і ваеннага супрацьстаяння.
 1921-1939 гг. - у складзе міжваеннай Польшчы.
 11-14 верасня 1939 г. - у Млынаве размяшчалася штаб-кватэра галоўнакамандуючага польскай арміі маршала Эдварда Рыдз-Сміглы.
 восень 1939 г. - пасля далучэння заходнеўкраінскіх зямель да Савецкай Украіне і ўтварэннем раёнаў у складзе новаўтворанай Ровенскай вобласці, Млыніў стаў раённым цэнтрам і быў аднесены да катэгорыі вёсак. Сотні жыхароў былі арыштаваныя савецкай уладай і высланы ў Сібір.
 1959 г. - Млыніў становіцца пасёлкам гарадскога тыпу.

 Помнікі 
 Палац Хадкевічаў
 Сядзіба Карэцкіх
 Млыніўскі парк
 Помнік Тарасу Шаўчэнку
 Помнік Сцяпану Бандэры

 Рэлігія 
 Свята-Пакроўская царква ПЦУ
 Свята-Міхайлаўская царква ПЦУ
 Свята-Вазнясенскае падвор'е Свята-Мікалаеўскага жаночага манастыра УПЦ МП
 Свята-Узнясенскі сабор УПЦ МП
 Царква ў гонар прападобнага Серафіма Сароўскага УПЦ МП
 Дом Малітвы абшчыны евангельскіх хрысціян-баптыстаў
 Царква Хрысціян адвентыстаў Сёмага Дня
 Царква Хрысціян Веры Евангельскай (Пяцідзесятнікаў)

 Крыніцы 

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Ровенскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Млыніўскага раёна