Яўген Мікалаевіч Кудраўцаў

Яўген Мікалаевіч Кудраўцаў (, Пенза — , Санкт-Пецярбург) — расійскі інжынер і архітэктарБарановский Г. В. Юбилейный сборник сведений о деятельности бывших воспитанников Института гражданских инженеров (Строительного училища) 1842—1892 с. 172-73 , дзяржаўны дзеяч Расійскай імперыі, удзельнік руска-турэцкай вайны 1877—1878 гадоў, калужскі віцэ-губернатар, сапраўдны тайны саветнік.

 Біяграфія 

 Дзяцінства і адукацыя 

Кудраўцаў нарадзіўся 7 кастрычніка 1837 года ў Пензе. Яго бацька Мікалай Фёдаравіч Кудраўцаў выходзіў з духоўнага саслоўя, быў кіраўніком Ніжагародскай, затым Саратаўскай  і завяршыў службу ў чыне стацкага саветніка; 10 жніўня 1850 года ўнесены ў 3-ю частку дваранскай радаслоўнай кнігі Разанскай губерні. Яго брат Аляксей Мікалаевіч Кудраўцаў быў дыпламатам, расійскім генеральным консулам у Берліне і Стакгольме, сапраўдным стацкім саветнікам і складаўся ў званні камергера.

Па сканчэнні курса ў Пецярбургскім будаўнічым вучылішчы ў 1857 годзе атрымаў чын калежскага сакратара.

 Прафесійная дзейнасць 

7 жніўня 1857 года прызначаны на службу ў магілёўскую, а 27 кастрычніка 1859 года — у разанскую губернскую будаўнічую і дарожную камісію. У Магілёўскай губерні тэхнічная дзейнасць Я. Кудраўцава абмяжоўвалася нязначнымі працамі па рамонце казённых будынкаў і назіраннем за прыватнымі пабудовамі ў г. Гомелі пасля пажару 1856 годаПажар 1856 года знішчыў 540 дамоў. У Разанскай губерні рабіў больш значныя казённыя рамонтныя працы і назіраў за пабудовай касімаўскага турэмнага замка і складаў праекты казённых і прыватных пабудоў.

21 жніўня 1864 года прылічыўся да Міністэрства ўнутраных спраў з адкамандзіраваннем спачатку ў распараджэнне разанскага губернатара, а потым у дэпартамент выканаўчай паліцыі.

22 верасня 1864 года на яго было ўскладзена справаводства асобай камісіі, створанай пры Міністэрстве ўнутраных спраў пад кіраўніцтвам графа , для абмеркавання, галоўным чынам, пытання пра далейшае існаванне Будаўнічага вучылішча. Старшыня дазволіў Я. Кудраўцаву, як былому выхаванцу гэтай установы, абмаляваць мэты і значэнне апошняга. Вынікам гэтага дакладу стала прыняцце Будаўнічага вучылішча ў вядзенне Міністэрства ўнутраных спраў. Начальнік вучылішча генерал  успамінаў:

Справаводства гэтай камісіі вёў Яўген Мікалаевіч Кудраўцаў, выпускнік 1857 года. Па выніках яго дакладу найвышэйшым павяленнем ад 23 ліпеня 1865 года. Будаўнічае вучылішча было перададзена ў Міністэрства ўнутраных спраў. Усё справаводства, якое тычыцца вучылішча, перайшло ў Дэпартамент агульных спраў пры Міністэрстве. Пакладзеныя па штаце супрацоўнікі ваеннага звання паступова замяніліся грамадзянскімі чынамі, пераважна былымі нашымі выхаванцамі. Увялі новую форму адзення, як у грамадзянскіх установах, ротныя камандзіры і афіцэры замяняліся выхавацелямі. Адмянілі уступныя экзамены па малюнку і чарчэнні, гэта пашырыла магчымасці паступлення, але знізіла ўзровень выпускнікоў, усталявалі стыпендыі

У тым жа годзе, па запрашэнні губернатара графа М. Мураўёва, Я. Кудраўцаў быў камандзіраваны ў Ковенскую губерню. Тут ён выконваў наступныя абавязкі: сакратара будаўнічага аддзялення губернскага праўлення, саветніка таго ж праўлення, старшыні пажарнага камітэту, дырэктара губернскага турэмнага камітэту, члена і справавода наступных камітэтаў: губернскага царкоўна-будаўнічага, па пабудове праваслаўных цэркваў у паветах, па ўладкаванні памяшканняў для рымска-каталіцкага духавенства, па адшуканні спосабаў да асушэння вуліц і плошчаў у г. Коўне і па ўладкаванні ў ім маставых і тратуараў.

З ад’ездам графа Мураўёва, Я. Кудраўцаў зноў прылічыўся да Міністэрства ўнутраных спраў з адкамандзіраваннем у распараджэнне Санкт-Пецярбургскага  для прывядзення ў парадак спраў 1-га дэпартамента ўправы дабрачыння.

У 1867 годзе прызначаны саветнікам сімбірскага губернскага праўлення, пры чым выконваў абавязкі члена статыстычнага камітэту і дырэктара турэмнага камітэту. З 3 мая 1868 года складаўся ў чыне надворнага саветніка.

 Дзяржаўная служба 

У 1870 годзе Я. Кудраўцаў перайшоў на службу ў паштовае ведамства на пасаду чыноўніка асобых даручэнняў VI класа, быў узведзены ў калежскага саветніка (22 чэрвеня 1872 году) і праз год, 15 красавіка 1873 года, прызначаны выпраўляць пасаду памочніка маскоўскага , 15 кастрычніка 1874 года зацверджаны на гэтай пасадзе, але роўна праз год ізноў прылічаны да Міністэрства ўнутраных спраў.

У 1875 годзе Я. Кудраўцаў прызначаны калужскім віцэ-губернатарам, але ў канцы 1876 года па хваробе і сямейных абставінах звольнены ў адстаўку.

Па аб’яўленні вайны з Турцыяй у 1877 годзе Я. Кудраўцаў, здароўе якога паправілася, папрасіў у Гасудара дазвол паступіць у дзейсную армію паляўнічым радавога звання ў , за ўдзел у баях быў узнагароджаны Знакам адрознення Ваеннага ордэна 4-й, 3-й і 2-й ступені, праз 8 месяцаў, 21 лютага 1878 года вырабленыў , з гэтым званнем служыў яшчэ каля 10 месяцаў. Ён удзельнічаў з палком у 6 вялікіх бітвах і 13 больш ці менш значных сутычках з непрыяцелем. 6 снежня 1878 года выйшаў у адстаўку з ваеннай службы з ранейшым чынам стацкага саветніка.

Па вяртанні ў Расію Я. Кудраўцаў зноў быў прыняты на службу з вызначэннем чыноўнікам Канцылярыі  і праз 7 дзён выраблены ў сапраўдныя стацкіі саветнікі. З 31 студзеня 1882 года па 1 студзеня 1888 года ён з’яўляўся чыноўнікам асобых даручэнняў V класа пры ваенным міністры, а затым быў прызначаны справаводам Канцылярыі Ваеннага міністэрства. Праслужыўшы на гэтай пасадзе больш за 12 гадоў, ён 20 жніўня 1900 года быў праведзены ў тайныя саветнікі з прызначэннем памочнікам кіраўніка Кадыфікацыйным аддзелам пры  на месца , які стаў кіраўніком Кадыфікацыйнага аддзелу.

1 чэрвеня 1904 года Кудраўцаў памёр у Санкт-Пецярбургу і найвышэйшая загадам аб чынах грамадзянскіх ад 13 чэрвеня быў выключаны са спісаў памерлым як сапраўдны тайны саветнікУ біяграфіі Кудраўцава ў «Столетии Военного министерства» сказана, што ён быў звольнены ад службы 30 мая 1904 года з вырабам у сапраўдныя тайныя саветнікі і памёр 1 ліпеня 1904 года. Аднак у «Петербургском некрополе» датай скону паказана 1 чэрвеня, у загадзе 30 мая 1904 года Кудраўцаў не значыцца, але значыцца ў загадзе 13 чэрвеня 1904 года аб выключэнні са спісаў памерлым. Такім чынам, ён не выходзіў у адстаўку, а памёр на службе, атрымаўшы чын сапраўднага тайнага саветніка пасмяротна.. Пахаваны на  Аляксандра-Неўскай лаўры.

 Прыватнае жыццё 

Кудраўцаў быў двойчы жанаты: першым шлюбам з Аляксандрай Мікалаеўнай Аблавай, другім — з Марыяй Віктараўнай Ціманавай. Ад гэтых шлюбаў меў дзяцей: Мікалая, Андрэя, Міхаіла, Наталлю і Вольгу. На 1917 год удава сапраўднага тайнага саветніка Марыя Віктараўна Кудраўцава пражывала ў Петраградзе па адрасе: Надзеждзінская, 48.

 Узнагароды 
За сваю службу Кудраўцаў атрымаў наступныя ўзнагароды:

 Ордэн Святога Станіслава 3-й ступені (16 ліпеня 1865 года)
 Ордэн Святога Станіслава 2-й ступені з Імператарскай каронай (4 ліпеня 1869 года)
 Ордэн Святой Ганны 2-й ступені (8 ліпеня 1872 года)
 Знак адрознення Ваеннага ордэна 4-й ступені (№ 48408)
 Знак адрознення Ваеннага ордэна 3-й ступені (№ 4031)
 Знак адрознення Ваеннага ордэна 2-й ступені (№ 205)
 Ордэн Святога Уладзіміра 4-й ступені з мячамі і бантам (18 студзеня 1879 года)
 Ордэн Святога Уладзіміра 3-й ступені (30 красавіка 1882 года)
 Ордэн Святога Станіслава 1-й ступені (30 жніўня 1886 года)
 Ордэн Святой Ганны 1-й ступені (14 мая 1896 года)
  1-й ступені (10 мая 1900 года)

 Літаратура 
 Столетие Военного министерства. 1802—1902. Том III. Отдел 5. — СПб., 1909. — С. 390—391.
 Петербургский некрополь. Т. 2 (Д—Л). — СПб., 1912. — С. 549.
 Высочайший приказ о чинах гражданских 13 июня 1904 года / Разведчик, 1904. СПб., 1904. — № 715. — С. 712.

 Спасылкі 
 Биография Кудрявцева в книге И. И. Комаровой «Справочнике научных обществ России» 
 Род Кудрявцевых на сайте История, культура и традиции Рязанского края  

Катэгорыя:Архітэктары Расійскай імперыі
Катэгорыя:Інжынеры Расійскай імперыі
Катэгорыя:Інжынеры Расіі
Катэгорыя:Архітэктары Расіі
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Разанскай вобласці
Катэгорыя:Архітэктары Літвы
Катэгорыя:Архітэктары Каўнаса
Катэгорыя:Удзельнікі руска-турэцкай вайны 1877—1878
Катэгорыя:Калужскія віцэ-губернатары
Катэгорыя:Сапраўдныя тайныя саветнікі