Барыс Міхайлавіч Ларчанка

Барыс Міхайлавіч Ла́рчанка (нар. , г.  — ) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар БССР (1984).

 Біяграфія 
Скончыў у 1964 годзе Беларускі політэхнічны інстытут. У 1964 годзе раённы архітэктар Гродзенскага райвыканкама, з 1965 года ў інстытуце «Мінскпраект» (з 1980 года кіраўнік майстэрні, з 1989 года галоўны архітэктар інстытута). 

Член Саюза архітэктараў СССР з 1967 года. У 1980—1985 гадах — намеснік старшыні праўлення СА СССР.

 Творчасць 

400px|злева|міні|Будынкі інстытутаў Белдзіправадгаса і Сельгастэхпраекта па праспекце Машэрава
Найбольш значныя работы: комплекс будынкаў праектных інстытутаў па вул. Варвашэні («Белдзіправадгас», «Сельгастэхпраект» з вылічальным цэнтрам; 1970—1984)), праекты забудовы мікрараёнаў Харкаўская-5 (1976), Масюкоўшчына (1978), станцыя метрапалітэна «Плошча Перамогі» (1984, прэмія СМ СССР 1987), рэканструкцыя пл. Перамогі і падземны ўзровень (1984), кінатэатр «Аўрора» (1987) у комплексе з гасцініцай (усе ў сааўтарстве) у Мінску, аэравакзальны комплекс аэрапорта «Мінск-2» (у сааўтарстве) каля г. Смалявічы і інш.

 Узнагароды 
Удзельнік міжнародных, усесаюзных і рэспубліканскіх архітэктурных конкурсаў. Атрымаў 2-ю прэмію на Усесаюзным конкурсе (1968) за будынак жалобных абрадаў, 2-ю прэмію за Палац піянераў у Мінску (1970), 1-ю прэмію за праект Дома архітэктараў у Мінску (1973) на рэспубліканскіх конкурсах.

 Літаратура 




Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Галоўныя архітэктары раёнаў Беларусі