Рэчыцкі павет (Расійская імперыя)

Рэчыцкі павет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Маларасійскай, Мінскай і Гомельскай губерняў, існавала ў 1796—1926 гг. Цэнтр — Рэчыца.

 Гісторыя 
29 кастрычніка 1796 года на тэрыторыі, што ўвайшла ў Чарнігаўскае намесніцтва, з далучэннем часткі былога Кіеўскага ваяводства, быў створаны Рэчыцкі павет. З 12 снежня 1796 г. у Маларасійскай губерні. 29 жніўня 1797 года павет перададзены ў Мінскую губерню з далучэннем часткі прылеглых тэрыторый Мазырскага павета. У 1886 годзе ў павеце было 405 вёсак.

У 1894 годзе — 52 мястэчкі, 861 гандлевае прадпрыемства, 34 пачатковыя і царкоўна-прыходскія школы, некалькі школ граматы і хедэраў, 5 цэркваў, 3 касцёлы, некалькі яўрэйскіх малітоўных школ, 2 бальніцы, 4 прыёмныя пакоі, 7 аптэк, 6 паштова-тэлеграфных і 5 паштовых устаноў.

З красавіка 1919 г. у Гомельскай губерні.

10 красавіка 1920 года акупаваныя польскай арміяй тэрыторыі павета былі далучаны да Мазырскага павета.Dz. Urz. ZCZW z 1920 r. Nr 34, poz. 845 

У снежні 1926 года павет быў скасаваны. Воласці перайменаваны ў раёны.

 Воласці 
 Арэвіцкая
 Аўцюцевіцкая
 Брагінская
 Васілевіцкая
 Горвальская
 Даманавіцкая
 Дзяражыцкая
 Дзярновіцкая
 Дудзіцкая
 Заспенская
 Іолчанская
 Карпавіцкая
 Круковіцкая
 Лоеўская
 Маладушская
 Мікуліцкая
 Нараўлянская
 Ровенска-Слабадская
 Ручаеўская
 Савіцкая
 Хойніцкая
 Холмецкая
 Юравіцкая.
 Ураднікі павета 
 Рэчыцкія павятовыя маршалкі

 Літаратура 
 Насевіч, В., Скрыпчанка, Т. Рэчыцкі павет / Вячаслаў Насевіч, Таццяна Скрыпчанка // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: У 6 т. / БелЭн; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая. — Мн.: БелЭн, 2001. — 591 с.: іл. — С. 181—182. — ISBN 985-11-0214-8.


Катэгорыя:Гісторыя Рэчыцы
Катэгорыя:Паветы Маларасійскай губерні
Катэгорыя:Паветы Мінскай губерні
Катэгорыя:Паветы Гомельскай губерні