Леапольд Хлюдзінскі

Леапольд Хлюдзінскі (; 19 лістапада 1775, Орша — 29 красавіка 1848, Тухаў, Малапольшча) — педагог, дзеяч каталіцкага касцёла.

 Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Хлюдзінскіх герба «Харытонавіч». Сын Яна Хлюдзінскага (нар. 1742), які валодаў маёнткам Васькавічы.

9 жніўня 1790 г. уступіў у Таварыства Ісуса. Пасля заканчэння Полацкага езуіцкага калегіума, дзе вывучаў філасофію (1797—1799) і тэалогію (1800—1804), працаваў педагогам у Высакародным пансіёне ў Санкт-Пецярбургу (1804—1805). У 1805—1806 гг. — прафесар рыторыкі і кіраўнік настаўніцкай семінарыі ў Аршанскім езуіцкім калегіуме. Некалькі гадоў быў прапаведнікам ў Мсціславе, Магілёве, Віцебску і Полацку. 2 лютага 1809 г. даў манаскія абяцанні. У 1814—1816 гг. — прэфект малодшых класаў у Полацку, а ў 1816—1819 гг. — намеснік правінцыяла (socius provincialis) Таварыства Ісуса. У 1819—1820 гг. працуе ў Магілёўскім езуіцкім калегіумеCatalogs SJ 1774—1829. Russiae. .

З выгнаннем езуітаў з Расіі (1820) пераехаў у Аўстрыйскую імперыю. У 1821—1828 гг. выкладаў у Тухаве. Потым працаваў сакратаром правінцыяла (1828—1832) і суперыёрам у Тухаве, дзе памёр 29 красавіка 1848 г.Catalogs SJ 1774—1829. Galicianae. Catalogs SJ 1829—1853. Austriaciae-Galicianae. 

 Літаратура 
 Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.
 Giżycki, J.M. Materyały do dziejów Akademii Połockiej i szkół odniej zależnych / J.M. Giżycki. — Kraków: Druk. W. Anczyca i spółki, 1905. — 288 s.

Катэгорыя:Выпускнікі Полацкага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Езуіты Беларусі