Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны архітэктурна-будаўнічы ўніверсітэт

Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны архітэктурна-будаўнічы ўніверсітэт (СПбДАБУ) () — найстарэйшая ў Расіі вышэйшая навучальная тэхнічная ўстанова па падрыхтоўцы высокакваліфікаваных інжынераў, архітэктараў, будаўнікоў.

 Гісторыя 
СПбДАБУ вядзе сваю гісторыю з Вучылішча грамадзянскіх інжынераў, якое было створана ў 1832 годзе па ўказу імператара Мікалая I. У 1842 годзе вучылішча, у якім галоўнымі прадметамі былі матэматычныя і інжынерныя навукі, было аб’яднана з т.з. Архітэктарскім вучылішчам — групай пры Акадэміі мастацтваў, дзе навучалася да 50 пенсіянераў Галоўнага ўпраўлення шляхоў зносін, з ліку тых, хто атрымаў мастацкую адукацыю, але не маюць дастатковых ведаў у горадабудаўніцтве. Гэта новая навучальная ўстанова атрымала назву «Будаўнічае вучылішча Галоўнага ўпраўлення шляхоў зносін і публічных будынкаў». У 1877 годзе па новым «Палажэнні аб Будаўнічым вучылішчы», яно было прыраўнавана да вышэйшых навучальных устаноў і з 1882 года стала называцца Інстытут грамадзянскіх інжынераў (ІГІ). У савецкую эпоху назвы і яго абрэвіятуры змяняліся наступным чынам:
 з 1924 года — Ленінградскі інстытут грамадзянскіх інжынераў (ЛІГІ),
 з 1930 года — Ленінградскі інстытут камунальнага будаўніцтва (ЛІКБ),
 з 1931 года — Ленінградскі інстытут інжынераў камунальнага будаўніцтва (ЛІІКБ).
 з 1941 года — Ленінградскі інжынерна-будаўнічы інстытут (ЛІБІ). Гэта імя ўстанова насіла больш за паўвека, аж да 1992 года, калі ў сувязі з перайменаваннем горада яна артымала назву Санкт-Пецярбургскі інжынерна-будаўнічы інстытут (СПбІБІ).
Сучасны варыянт поўнай назвы навучальнай установы (архітэктурна-будаўнічы ўніверсітэт) з’явіўся 21 чэрвеня 1993 года, у час агульнарасійскай кампаніі па пераназванні інстытутаў ва ўніверсітэты.

ЛІБІ ўзнагароджаны ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга (1945) і Кастрычніцкай Рэвалюцыі (1982), медалём «За асваенне цалінных зямель» (1963).

Выпускнікі Будаўнічага вучылішча атрымлівалі званне архітэктарскага памочніка. За заслугі ў практычнай дзейнасці яны мелі права атрымаць больш высокае званне інжынера-архітэктара. Пасля пераўтварэння навучальнай установы ў Інстытут грамадзянскіх інжынераў, яго выпускнікі сталі атрымліваць званне грамадзянскага інжынера.

 Факультэты 
 Аўтамабільна-дарожны
 Архітэктурны
 Інжынернай экалогіі і гарадской гаспадаркі
 Будаўнічы
 Эканомікі і кіраванні
 Безадрыўных формаў навучання
 Судовых экспертыз і правы ў будаўніцтве і на транспарце

 Вядомыя выпускнікі 
 Вацлаў Міхневіч (1866—1947) — беларускі і літоўскі архітэктар.
 Сяргей Міхайлавіч Эйзенштэйн (1898—1948) — савецкі кінарэжысёр.
 Генрых Юліян Гай (1875—1936) — польскі і беларускі архітэктар.
 Уладзімір Фёдаравіч Коршыкаў (1858—1920) — грамадзянскі інжынер, архітэктар.
 Віктар Іванавіч Анікін (1918—1997) — беларускі архітэктар і педагог.
 Лідзія Іосіфаўна Анікіна (1917—2007) — беларускі архітэктар.
 Васіль Васільевіч Дакучаеў (1846—1903) — вядомы геолаг і глебазнавец.
 Павел Аляксандравіч Рапапорт (1913—1988) — расійскі савецкі археолаг, гісторык архітэктуры.
 Зівер бек Ахмедбекаў (1873—1925) — азербайджанскі архітэктар.
 Мікалай Аляксандравіч Цытовіч (1900—1984) — расійскі вучоны ў галіне механікі грунтоў і інжынернай геалогіі.
 Уладзімір Мікалаевіч Вараксін (1901—1980) — беларускі савецкі архітэктар, педагог.
 Канстанцін Аляксандравіч Увядзенскі (1851—?) — беларускі архітэктар.
 Оскар Рудольфавіч Мунц (1871—1942) — рускі архітэктар, педагог.
 Пётр Георгіевіч Камбураў (1860—1914) — беларускі архітэктар.
 Аляксандр Мікалаевіч Кляменцьеў (1852—1920) — беларускі і рускі архітэктар.
 Уладзіслаў Сямёнавіч Міляноўскі (1830—1892) — беларускі інжынер-архітэктар.
 Герасім Васілевіч Якушка (1900—1942) — беларускі архітэктар.
 Георгій Арцёмавіч Парсаданаў (1911—1989) — беларускі архітэктар.
 Міхаіл Мікалаевіч Андросаў (1906—1951) — беларускі архітэктар.
 Мікалай Фёдаравіч Карчэўскі (1824—1900) — беларускі інжынер-архітэктар.
 Пётр Іванавіч Кальнін (1872—1917) — беларускі архітэктар.
 Георгій Васілевіч Сысоеў (1919—2010) — беларускі архітэктар.
 Барыс Рафаілавіч Рубаненка (1910—1985) — савецкі архітэктар.
 Вікенцій Горскі (1848 — пасля 1901) — літоўскі архітэктар.
 Аляксандр Дзмітрыевіч Бяглоў (нар. 1956) — расійскі дзяржаўны дзеяч.
 Атон Краснапольскі (1877—1971) — беларускі архітэктар.
 Францыск Іванавіч Шустэр (1832—1908) — расійскі архітэктар.
 Фёдар Юльевіч фон Фрыдэ (1851—1894) — расійскі і беларускі архітэктар.
 Міхаіл Васільевіч Айвазаў (1841—1895) — расійскі архітэктар.
 Міхаіл Сяргеевіч Вашчынін (1846—1894) — грамадзянскі інжынер, архітэктар.
 Пётр Іванавіч Залатароў (1852 — ?) — грамадзянскі інжынер і архітэктар.
 Уладзімір Мікалаевіч Пальшау (1860 — ?) — грамадзянскі інжынер.
 Рыгор Ільіч Перхураў (1836 — ?) — інжынер-архітэктар.
 Віктар Іосіфавіч Піятроўскі (1855—1917) — грамадзянскі інжынер, архітэктар.
 Веньямін Веньямінавіч Пакроўскі (1840—1882) — архітэктар.
 Ігар Канстанцінавіч Елісееў (1917—1981) — беларускі архітэктар.
 Пётр Палікарпаў (1820 — ?) — расійскі і беларускі інжынер-архітэктар.
 Андрэй Акімавіч Палонскі (1819 — ?) — грамадзянскі інжынер, архітэктар.
 Аляксандр Дзмітрыевіч Ракаў (1840 — ?) — украінскі і беларускі архітэктар.
 Аляксандр Іванавіч Рэмер (1856 — ?) — грамадзянскі інжынер, архітэктар.
 Элкано Маркавіч Гальдштэйн (нар. 1923) — беларускі архітэктар.
 Рафаел Саркісавіч Ісраелян (1908—1973) — савецкі армянскі архітэктар.
 Мордух Насонавіч Ліўшыц (1918—1998) — беларускі архітэктар.

 Літаратура 



 Спасылкі 

 Афіцыйны сайт Сайт СПбДАБУ.


Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Расійскай імперыі