Касмалагічная сінгулярнасць

Касмалагі́чная сінгуля́рнасць (ад  — асобны, асаблівы) — асаблівы стан у пачатку касмалагічнага расшырэння Сусвету ў  і некаторых іншых касмалагічных мадэлях агульнай тэорыі адноснасці (АТА), што ляжаць у аснове сучаснай касмалогіі. Характарызуецца разбежнымі значэннямі шчыльнасці энергіі матэрыі, інварыянтаў  і іншых параметраў.

Існаванне Сусвету ў часе ў рамках гэтых мадэлей у мінулым абмежавана касмалагічнай сінгулярнасцю.
Наяўнасць яе ў касмалагічных рашэннях АТА сведчыць аб непрыдатнасці класічнай АТА у вобласці экстрэмальных умоў. Рабілася мноства спроб рашэння праблемы сінгулярнасці, якія прывялі да пабудовы некаторых рэгулярных касмалагічных мадэлей, у прыватнасці, пабудаваны рэгулярныя закрытыя інфляцыйныя касмалагічныя мадэлі ў рамках АТА і .
Існаванне Сусвету ў такіх мадэлях у мінулым і будучым не абмежавана ў часе.
Стадыі касмалагічнага расшырэння папярэднічае стадыя сціскання, а замест сінгулярнасці выступае стан з экстрэмальна вялікімі (магчыма, планкаўскімі) значэннямі шчыльнасці энергіі, тэмпературы і іншых параметраў.
З гэтага стану пачынаецца расшырэнне Сусвету, якое падобна да Вялікага Выбуху і мае экспаненцыяльны характар у інфляцыйных мадэлях.

Згодна з тэарэтычнымі і назіральнымі данымі працягласць касмалагічнага расшырэння («узрост Сусвету») у межах 10—20 млрд гадоў.

 Літаратура 

 Силк Дж. Большой взрыв: Пер. с англ. — М., 1982.
 Вайнберг С. Первые три минуты: Пер. с англ. — М., 1981.
 Хокинг С. Краткая история времени: От большого взрыва до черных дыр: Пер. с англ. — СПб., 2000.
 Minkevich A.V. Vacuum gravitational repulsion effect and regular inflationary cosmology // X International Seminar «Nonlinear Phenomena in Complex Systems». Minsk, 2001.

Катэгорыя:Фізічная касмалогія
Катэгорыя:Касмалогія
Катэгорыя:Агульная тэорыя адноснасці