Геранім Віхерт

Геранім Віхерт (, ; 28 верасня 1734, Беларусь — 7 верасня 1816, Орша) — дзеяч каталіцкага касцёла і Таварыства Ісуса, педагог.

Уступіў у Таварыства Ісуса у Вільні 14 жніўня 1751 г. Высвечаны на ксяндза ў Варшаве ў 1762 г. У 1764—1772 гг. выкладаў і прапаведаваў у Драгічыне і Слуцку. У 1772—1773 гг. быў суперыёрам езуіцкай місіі ў МагілёвеGrzebień, L. (Ed.), Encyklopedia Wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1996..

Пасля скасавання Таварыства Ісуса папам Кліментам XIV (1773) застаўся на Беларусі і працягнуў сваю ордэнскую дзейнасць. У 1773—1779 гг. — суперыёр місіі, а з 1779 па 1784 гг. — рэктар Магілёўскага езуіцкага калегіума. На ІІ Полацкай кангрэгацыі Таварыства Ісуса выконваў функцыі сакратара, а пасля ўваходзіў у склад камісіі, якая была павінна рэфармаваць езуіцкія навучальныя ўстановы ў адпаведнасці з законамі Расійскай імперыі. У 1785—1786 гг. — суперыёр місіі ў РаснеCatalogs SJ 1774—1829. Russiae. .

З 1786 па 1799 і з 1803 па 1809 гг. — рэктар Аршанскага езуіцкага калегіума. У 1799—1803 гг. — рэктар Полацкага езуіцкага калегіума. Асістэнт генеральнага вікарыя (1786—1809) і асістэнт генерала Таварыства Ісуса Тадэвуша Бжазоўскага (1809—1816). З 30 ліпеня па 10 кастрычніка 1802 г. — генеральны вікарый Таварыства Ісуса.

 Літаратура 
 Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.
 Giżycki, J.M. Materyały do dziejów Akademii Połockiej i szkół odniej zależnych / J.M. Giżycki. — Kraków : Druk. W. Anczyca i spółki, 1905. — 288 s.

Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Рэктары Полацкага езуіцкага калегіума