Кізлярскі каньячны завод

Кізлярскі каньячны завод  — расійскі вытворца моцных спіртных напояў, размешчаны ў горадзе Кізляр, Дагестан. Уваходзіць у пяцёрку найбуйнейшых расійскіх вытворцаў каньяку.

 Гісторыя 

 Расійская імперыя 
Пачынаючы са другой паловы XVIII стагоддзя вінаградарства і вінаробства з’яўлялася асноўнымі галінамі эканомікі Кізляр. Штуршок да развіцця прамысловай вытворчасці каньяку ў Кізляры паклаў закон 1884 года «аб фруктовым і вінаграда-гарэлачнай вытворчасці».

У 1880-я гады Грузінскі прадпрымальнік Давід Сараджышвілі (Сараджэў) выкупляе ў мяшчан Ізмірава, Арэшчава і Барава вінакуранныя цэхі і стварае ў Кізляры каньячны завод. Сараджышвілі першым на сваіх прадпрыемствах у Расійскай імперыі пачаў вырабляць каньяк шляхам вытрымлівання вінаграднага спірту ў бочках з горнага Каўказскага дуба. Датай заснавання завода лічыцца 1885 год, калі з Кізляра ў Маскву было прывезена 236 вёдраў каньяку.

З пачаткам Першай сусветнай вайны быў уведзены сухі закон і праца завода была прыпыненая.

 СССР 
Аднаўленне працы завода пачалося ў 1930-я гады. У сувязі з тым, што Кізляр уваходзіў у прыфрантавую зону падчас Вялікай Айчыннай вайны каньячны завод быў эвакуяваны ў Арменію, а большая частка спіртоў была накіравана на Тбіліскі каньячны завод. Сваю працу завод аднавіў у 1947 годзе.

250px|міні|злева|Цэх вытрымкі Кізлярскага каньячнага завода з французскімі бочкамі (2018)

У канцы 1940-х гадоў пачалася рэканструкцыя завода, якая завяршылася да 1955 года.

У 1957 годзе ў сувязі з далучэннем Кізляр да Дагестану і 40-годдзем савецкай улады быў выпушчаны каньяк «Юбілейны дагестанскага». Праз два год выпушчаны каньяк «Кізляр».

Да 1959 года ўсе работнікі завода былі забяспечаны жыллём. У 1966 годзе быў запушчаны новы завод у межах горада.

250px|міні|Каньяк выраблены ў 1954 годзе. Захоўваецца ў музеі завода. Фота 2018 года

У савецкі час каля паловы вырабленага на заводзе моцнага алкаголю адпраўлялася на экспарт, пераважна ў краіны Заходняй Еўропы.

Падчас антыалкагольнай кампаніі, якая пачалася ў 1985 годзе, завод спыніў вытворчасць спіртных напояў і часова перайшоў на выпуск вінаграднага соку.

 Расійская Федэрацыя 
У 1990 годзе завод стаў арэндным прадпрыемствам «Дагвіна». У сувязі з недахопам сыравіны для вытворчасці алкаголю, прадпрыемства пачало закупляць вінаград у Іспаніі ці ж, у добрыя ўраджайныя гады ў Краснадарскім і Стаўрапальскім краі. У 1998 годзе завод атрымаў французскі сертыфікат на выпуск сваёй прадукцыі пад назвай «каньяк», хоць раней Кізлярскі каньячны завод экспартаваў свае напоі ў якасці брэндзі.

250px|міні|злева|Музей завода, 2018 год

Падчас чачэнскага канфлікт у 1998 годзе дырэктар завода Уладзімір Грыгар’янц разам з жонкай быў выкрадзены і знаходзіўся ў чачэнскім палоне на працягу васьмі месяцаў. Сам Григорьянц звязваў сваё выкраданне з тым, што завод хацелі ўключыць у ўнітарнае прадпрыемства «Дагвино». У выніку «на свабоду» ён выйшаў дзякуючы выкупу, які сабраў калектыў завода і сваякі. Праз амаль год Григорьянц вярнуўся да кіраўніцтва заводам.

250px|міні|справа|Праца аднаго з вытворчых цэхаў завода, 2018 год

У 2001 годзе быў пабудаваны 70-ці кватэрны дом для работнікаў завода. У 2005 годзе, у год 120-годдзя завода, на яго тэрыторыі быў усталяваны помнік заснавальніку прадпрыемства-Давіду Сараджышвілі.

У 2008 годзе дырэктарам завода стаў Яўген Дружынін. Падчас яго кіраўніцтва, прадпрыемства на ўласныя сродкі правяло мадэрнізацыю і павялічыла аб’ёмы вытворчасці, стаўшы асноўным донарам дагестанскага бюджэту. Таксама ў 2008 годзе завод аднавіў статус члена гільдыі пастаўшчыкоў Крамля.

250px|міні|злева|Склад для захоўвання спіртоў, 2018 год

250px|міні|справа|Апаратны цэх, 2018 год

28 жніўня 2014 года распараджэннем прэм’ер-міністра Расіі Дзмітрыя Мядзведзева Кізлярскі каньячны завод перададзены ў Федэральную ўласнасць і стаў ставіцца да Расалкагольрэгулявання.

Улетку 2015 года кіраўніцтва завода стала ініцыятарам стварэння саюза вытворцаў каньяку, куды ўвайшлі Маскоўскі вінна-каньячны завод «Кін» і вінна-каньячны завод «Альянс-1892» .

1 верасня 2015 года прадпрыемства было пераўтворана ў акцыянернае таварыства.

 Паказчыкі дзейнасці 
У 2008—2009 гадах кіраўніцтва завода ўклала 15 млн рублёў у пашырэнне плошчы ўласных вінаграднікаў. Падчас фінансавага крызісу ў 2009 годзе завод часова страціў статус галоўнага прадпрыемства вобласці, саступіўшы Дэрбенцкаму заводу пеністых вінаў. Па выніках 2012 года чысты прыбытак завода склаў каля 1,5 млрд рублёў, пры гэтым завод трапіў у тройку самых рэнтабельных кампаній Паўночнага Каўказа.

150px|міні|справа|Каньяк « Кізляр», 2018 год

Па выніках 2015 года завод стаў другім найбуйнейшым прадпрыемствам у Дагестане з агульнай выручкай у 2,4 млрд рублёў.

 Прадукцыя 
Завод вырабляе каньякі рознага тэрміну вытрымкі і вінаградную гарэлку. На дадзены момант Кізлярскі каньячны завод выпускае наступныя каньячныя брэнды:
 «Пётр Вялікі»
 «Пяць зорачак»
 «Тры зорачкі»
 «Кізлярскі святочны»
 «Расія»
 «Баграціён»
 «Дагестан»
 «Кізляр»
 «Лезгінка»
 «Iмператар Усерасійскі»
 «Сараджэў»

Таксама прадпрыемства вырабляе вінаградную гарэлку «Кізлярка», рэцэпт якой быў адноўлены ў 1976 годзе.

 Кіраўніцтва 
 Григорьянц Саркіс Рыгоравіч (1950-е)
 Григорьянц Уладзімір Саркісавіч (1991—2008)
 Дружынін Яўген Анатольевіч (с 2008 года)

 Літаратура 


 Спасылкі 
 Афіцыйны сайт






Катэгорыя:Вытворцы алкагольных напояў
Катэгорыя:Прамысловасць Расіі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Расіі
Катэгорыя:Моцныя спіртныя напоі