Леанарда Боф

Леанарда Боф (; ) — бразільскі каталіцкі святар, тэолаг і сацыёлаг, былы член ордэна францысканцаў, адзін з вядучых тэарэтыкаў «тэалогіі вызвалення».

 Біяграфія 
Леанарда Боф нарадзіўся 14 снежня 1938 года ў бразільскім горадзе Канкардыя. Яго бацькі былі нашчадкамі італьянскіх імігрантаў. З ранняга дзяцінства каталіцтва стала важным фактарам, які паўплываў на фарміраванне яго поглядаў. 

Вывучаў філасофію і тэалогію ў бразільскіх універсітэтах ў Курытыбе (штат Парана) і Петраполісе (штат Рыа-дэ-Жанейра), спецыялізаваўся ў галіне дагматычнай тэалогіі ў Мюнхенскім універсітэце пад кіраўніцтвам вядомых нямецкіх тэолагаў К. Ранера, Л. Шэфчыка і Х. Фрыза.

У 1959 годзе Боф уступіў у Ордэн францысканцаў.

У 1970 годзе стаў доктарам філасофіі і тэалогіі ў Мюнхенскім універсітэце.

Пасля публікацыі ў 1981 годзе кнігі «Царква: харызма і ўлада», у якой Боф папракаў царкву за тое, што яна не выступае ў абарону бедных, а іерархію — за тое, што яна стварыла своеасаблівую «манархічную структуру», ён быў выкліканы 7 верасня 1984 г. у Ватыкан, дзе Кангрэгацыя веравучэння прадпісала яму на год адмовіцца ад публічных выступаў (накладзены зарок маўчання быў зняты ў 1986 г.)

У 1992 годзе Боф выйшаў з францісканскага ордэна.

У 1993 годзе ён быў зацверджаны ў якасці прафесара этыкі, філасофіі рэлігіі і экалогіі ў Дзяржаўным універсітэце Рыа-дэ-Жанейра.

У 2012 годзе Боф уступіў у міжнародную групу каталіцкіх навукоўцаў, якія выдалі юбілейную дэкларацыю аб рэформе Каталіцкай царквы.

У сакавіку 2013 Боф пракаментаваў выбары Францыска на пасаду Папы Рымскага: «Я натхнёны гэтым выбарам, я разглядуя яго ў якасці залогу прастаты для царквы». Ён дадаў, што новы Папа кансерватыўны ў многіх адносінах, але мае ліберальныя погляды па некаторых прадметах.

Большую частку свайго жыцця Боф працававаў у якасці прафесара ў акадэмічных абласцях тэалогіі, этыкі і філасофіі па ўсёй Бразіліі, а таксама ў якасці лектара ў многіх універсітэтах за мяжой, такіх як Лісабонскі універсітэт, Барселонскі ўніверсітэт, Універсітэт Лунда, Універсітэт Осла, Універсітэт Турына і іншыя.

 Ідэі і погляды 
З пачатку 1960-х гадоў бацька Бофа пачынае распрацоўваць асновы сваёй духоўнай і сацыяльнай дактрыны, моцна звязаннай з «тэалогіяй вызвалення». Асноўнай тэмай яго разваг становіцца «праява божай благадаці ў паўсядзённым жыцці чалавека». Разважанні бацькі моцна прыцягвалі Бофа, які, знаходзячыся пад уплывам бацькавай філасофіі і ідэй хрысціянскага сацыялізму пераканаўся, што капіталістычная сістэма прыгнятае просты народ, супярэчыць хрысціянствуInterview to the Comunità Italiana: "Os USA fizeram alianças espúrias com os emires e reis. Estes são despóticos, sequer possuem constituição. Embora riquíssimos, mantém o povo na pobreza." November 2001.

Пазней, будучы доктарам тэалогіі, Боф увязваў тэалогію вызвалення з хрысталогіяй, распрацоўваўшы такую хрысталогію, якая, па яго перакананнях, адказвае патрэбам яго краіны і Лацінскай Амерыкі ў цэлым. Прынцыпы, якія Бофф лічыць першачарговымі гэта:
 прымата антрапалагічнага элемента над царкоўным; 
 прымата ўтапічнага элемента над канкрэтным (паколькі навучанне Хрыста — гэта таксама ўтопія для зямнога свету); 
 прымата грамадскага фактару над асобасным; 
 прымата дзейнасці над тэалагічнай рэфлексіяй.

 Кнігі і працы Бофа 
 Evangelio del Cristo cósmico. 2009. 
 El águila y la gallina. Una metáfora de la condición humana. Cuarta edición 2006. 
 Ecología: grito de la Tierra, grito de los pobres. Cuarta edición 2006. 
 Femenino y masculino. Una nueva conciencia para el encuentro de las diferencias. 2004. 
 La voz del arco iris. 2003. 
 El cuidado esencial. Ética de lo humano, compasión por la Tierra. 2002. 
 Mística y espiritualidad, junto a Frei Betto. Tercera edición 2002. 
 Ética planetaria desde el Gran Sur. 2001. 
 Gracia y experiencia humana. 2001. 
 El despertar del águila. 2000. 
 La dignidad de la Tierra. Ecología, mundialización, espiritualidad. 2000. 
 La opción-Tierra: la solución para la tierra no cae del cielo. 2008. 
 Ecclesiogenesis: The Base Communities Reinvent the Church. 1986. 
 Los sacramentos de la vida. 1977. 

Катэгорыя:Хрысціянскія сацыялісты