Залатая пальмавая галіна

«Залата́я па́льмавая галі́на» () — галоўная ўзнагарода Канскага кінафестывалю. З’яўляецца адной з найбольш прэстыжных узнагарод у сферы кіно.

Сваю сучасную назву атрымала ў 1955 годзе. З 1946 па 1954 год найвышэйшай узнагародай фестывалю было «Гран-пры» ( — вялікі прыз).

За ўсю гісторыю кінафестывалю ніводзен кінарэжысёр не атрымліваў гэтую ўзнагароду тройчы. Дзвюма «Залатымі пальмавымі галінамі» былі ўзнагароджаны Фрэнсіс Форд Копала (1974, 1979), Сёхэй Імамура (1983, 1997), Эмір Кустурыца (1985, 1995),  (1988, 1992), браты  (1999, 2005), Міхаэль Ханэке (2009, 2012), Кен Лоўч (2006, 2016), Рубен Эстлунд (2017, 2022).

 Гісторыя 
Да 1954 года ўключна ў якасці галоўнай узнагароды Канскага кінафестывалю ўручалася «Гран-пры». Матэрыяльна прыз уяўляў сабой твор якога-небудзь сучаснага мастака моды (кожны год прыз быў новы). У 1954 годзе рада дырэктараў фэстывалю прыняла рашэнне ўвесці адмысловы прыз. Было запрошана некалькі ювеліраў для стварэння прыза ў выглядзе пальмавай галіны (пальмавая галіна выяўлена на гербе Кан); пераможцам стала Люсьен Лазон.

З 1964 па 1974 год з-за праблем з аўтарскім правам на прыз часова было адноўлена ўручэнне «Гран-пры» ў якасці галоўнай узнагароды. З 1975 года ўручаецца новы прыз, які таксама выкананы ў выглядзе пальмавай галіны. Спачатку ён знаходзіўся ў чырвоным саф’янавым футляры; у 1984 годзе быў змешчаны на пірамідальны пастамент; у 1992 годзе – на пастамент у выглядзе аграненага хрусталю. З 1997 года галіна змяшчаецца ў футляр з сіняга саф’яну разам з суцэльным кавалкам аграненага хрусталю (з 2022 года — ружовага кварца). Сама галіна выканана з 24-каратнага золата масай 118 грам.

 Лаўрэаты 
 Год  Фільм  Рэжысёр   З 1939 па 1954 год прэмія насіла назву «Гран-пры міжнароднага кінафестывалю» 1939  «»  Сесіл Блаўнт Дэміль  1940—1945  Фестываль не праводзіўся па прычыне Другой сусветнай вайны.   1946  «»  Фрыдрых Эрмлер  «»   «»   «»   «»  Эміліа Фернандэс «Рым — адкрыты горад»  Раберта Раселіні «»   «»  Дэвід Лін «»  Жан Дэлануа «»  Білі Уайлдэр «»  ,  1947  «» (Гран-пры — Найлепшая музычная камедыя)  Вінсент Мінелі  «Антуан і Антуанета» (Гран-пры — Найлепшы псіхалагічны або любоўны фільм)  Жак Бекер «Дамба» (Гран-пры — Найлепшы дызайн анімацыі)   «» (Гран-пры — Найлепшы сацыяльны фільм)   «» (Гран-пры — Найлепшы прыгодніцкі або крымінальны фільм)  Рэнэ Клеман 1948  Фестываль не праводзіўся з-за праблем з бюджэтам.   1949  «Трэці чалавек»  Кэрал Рыд  1950  Фестываль не праводзіўся з-за праблем з бюджэтам.   1951  «»    «»  Віторыа дэ Сіка 1952  «»  Орсан Уэлс  «»   1953  «»  Анры-Жорж Клузо  1954  «»    З 1955 па 1963 год прэмія насіла назву «Залатая пальмавая галіна» 1955  «»  Дэлберт Ман   1956  «Свет маўчання»  Жак-Іў Кусто, Луі Маль   1957  «»  Уільям Уайлер   1958  «»  Міхаіл Калатозаў   1959  «»     1960  «Салодкае жыццё»  Федэрыка Феліні   1961  «»     «»  Луіс Буньюэль 1962  «»     1963  «Леапард»  Лукіна Вісконці   З 1964 па 1974 год прэмія насіла назву «Гран-пры Міжнароднага кінафестывалю» 1964  «»  Жак Дэмі   1965  «»     1966  «Мужчына і жанчына»  Клод Лелуш   «»  П’етра Джэрмі 1967  «»  Мікеланджэла Антаніёні   1968  Фестываль быў перарваны ў знак салідарнасці з пратэстным рухам студэнтаў і рабочых «».   1969  «»     1970  «МЭШ»  Роберт Олтмен   1971  «»     1972  «»  Эліа Петры   «»   1973  «»     «»   1974  «»  Фрэнсіс Форд Копала   З 1975 года прэмія носіць назву «Залатая пальмавая галіна» 1975  «»     1976  «Таксіст»  Марцін Скарсэзэ   1977  «»     1978  «»     1979  «Апакаліпсіс сёння»  Фрэнсіс Форд Копала   «»  Фолькер Шлёндорф 1980  «»  Боб Фос   «»  Акіра Курасава 1981  «Чалавек з жалеза»  Анджэй Вайда   1982  «»     «»  ,  1983  «»  Сёхэй Імамура   1984  «Парыж, Тэхас»  Вім Вендэрс   1985  «»  Эмір Кустурыца   1986  «Місія»  Ралан Жафэ   1987  «Пад сонцам Сатаны»  Марыс Піяла   1988  «Пеле Заваёўнік»     1989  «»  Стывен Содэрберг   1990  «»  Дэвід Лінч   1991  «»  Браты Коэн   1992  «»     1993  «»     «Піяніна»  Джэйн Кэмпіён 1994  «Крымінальнае чытво»  Квенцін Таранціна   1995  «»  Эмір Кустурыца   1996  «»  Майк Лі   1997  «»  Абас Кіярастамі   «»  Сёхэй Імамура 1998  «»  Тэадорас Ангелопулас   1999  «»     2000  «Танцорка ў цемры»  Ларс фон Трыер   2001  «»  Нані Марэці   2002  «Піяніст»  Раман Паланскі   2003  «»  Гас Ван Сент   2004  «Фарэнгейт 9/11»  Майкл Мур   2005  «»     2006  «Вецер, што калыша ячмень»  Кен Лоўч   2007  «4 месяцы, 3 тыдні і 2 дні»  Крысціян Мунджыў   2008  «»     2009  «Белая стужка»  Міхаэль Ханэке   2010  «»     2011  «Дрэва жыцця»  Тэрэнс Малік   2012  «Каханне»  Міхаэль Ханэке   2013  «»     2014  «Зімняя спячка»  Нуры Більге Джэйлан   2015  «Дыпан»  Жак Адзіяр   2016  «»  Кен Лоўч   2017  «Квадрат»  Рубен Эстлунд   2018  «Крамныя зладзеі»  Хірокадзу Корээда   2019  «Паразіты»  Пон Джун Хо   2020  Фестываль не праводзіўся з-за пандэміі COVID-19.   2021  «Тытан»  Жулія Дзюкурно  2022  «Трыкутнік смутку»  Рубен Эстлунд  2023  «Анатомія падзення»  Жусцін Трые  2024  «Анора»  Шон Бэйкер   2025  «»  Джафар Панахі  

 Шматразовыя лаўрэаты 
За ўсю гісторыю кінафестывалю ніводзен рэжысёр не ўдастайваўся «Залатой пальмавай галіны» тройчы. Два разы ўзнагароду атрымлівалі наступныя рэжысёры:
  (1946, 1951)
 Фрэнсіс Форд Копала (1974, 1979)
  (1988, 1992)
 Эмір Кустурыца (1985, 1995)
 Сёхэй Імамура (1983, 1997)
  (1999, 2005)
 Міхаэль Ханэке (2009, 2012)
 Кен Лоўч (2006, 2016)
 Рубен Эстлунд (2017, 2022)

 Крыніцы 

Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінапрэміі Францыі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1939 годзе