Эдуард Мікалаевіч Гарачы

Эдуард Мікалаевіч Гарачы (Слоўнік Маракова) — савецкі і беларускі акцёр тэатру і кіно. Заслужаны артыст Беларусі (1995). Палітычны вязень у 1960-я гады.

 Біяграфічныя звесткі 
З 1941 да 1945 гг. з маці ў бежанстве ў Яраслаўлі. У траўні 1945 г. вярнуўся на радзіму. У 1954 г. скончыў 26-ю чыгуначную СШ у Мінску.

У 1958 г. скончыў Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут. Працаваў у Беларускім рэспубліканскім тэатры юнага гледача.

Арыштаваны 25 студзеня 1962 г. у будынку тэатра. Крымінальная справа Гарачага была звязана са справай Кіма Хадзеева. Паводле дадзеных следства, з 1957 г. чытаў і распаўсюджваў сярод сяброў атрыманыя з Масквы рукапісныя зборнікі і анекдоты: пародыю на гімн СССР, прозу Паўла Уліціна («Табу», «Анты-Асаркан»). Асуджаны 6 чэрвеня 1962 г. за «антысавецкую агітацыю» да 2 гадоў папраўча-працоўных лагераў. У судзе заявіў, «што быў незадаволены савецкай уладай, меркаваў, што сацыялізм будуецца на прыгнёце асобы, што савецкая прамысловасць пабудавана на прыгнёце сялян».

Этапаваны ў Дубраўлаг (былы Цемнікаўскі) Мардоўскай АССР (ст. Поцьма), у лагерны пункт Яваш (п/с 385—7). Вызвалены 25 студзеня 1964 г.. Вярнуўся на радзіму. Рэабілітаваны Пленумам Вярхоўнага суда Беларускай ССР 9 снежня 1983 г.

З красавіка 1964 да жніўня 1965 гг. працаваў у Магілёўскім абласным драматычным тэатры. З восені 1965 педагог Народнага тэатра Палаца культуры Мінскага трактарнага завода. З 1966 г. працуе ў Нацыянальным акадэмічным драматычным тэатры імя М. Горкага. У 1995 г. прысвоена званне Заслужанага артыста Рэспублікі Беларусь.

Эдуард Гарачы выведзены пад уласным імем у рамане Уладзіміра Някляева «Аўтамат з газіроўкай з сіропам і без» (2012).

 Дыпломныя работы 
 Акцёр — «На дне» М.Горкага, рэж. н.а. БССР Д. Арлоў
 Масейка — «Прымакі» Я. Купалы, рэж. н.а. БССР П. Малчанаў

 Ролі, сыграныя на сцэне Беларускага рэспубліканскага тэатра юнага гледача 
 Міця — «Няроўны бой» В. Розава
 Федзька Лукашоў — «Учора ў Касаткіне» А. Зака і І. Кузняцова

 Ролі, сыграныя на сцэне Магілёўскага абласнога драматычнага тэатра 
 Аляксей Токараў — «Рассудзіце нас, людзі» паводле А. Андрэева
 Збышка — «Мараль пані Дульскай» Г. Запольскай
 Мікеле — «Філумена Мартурана» Э. Дэ Філіпа

 Ролі, сыграныя на сцэне Нацыянальнага акадэмічнага драматычнага тэатра імя М. Горкага 
 Рос — «Макбет» У. Шэкспіра
 Анджэй — «Гадзіна пік» Е. Ставінскага
 Лешч — «Апошнія» М. Горкага
 Кастылёў — «На дне» М. Горкага
 Конь — «» М. Горкага
 Фірс — «Вішнёвы сад» А. Чэхава
 Настаўнік танцаў — «Дурніца» Л. дэ Вэга
 Стыркша — «Разгром» А. Фадзеева
 Энгстран — «Здані» Г. Ібсена
 Айцец Варфаламей — «» М. Булгакава
 Крыніца — «Трывога» А. Петрашкевіча
 Агрыппа; Канідзій — «» У. Шэкспіра
 Ідалішча заморскае — «Іван ды Мар'я» В. Гольдфельда
 Іван — «» М. Лермантава
 Леут — «Физікі-лірыкі» Я. Волчака
 Кандрат Майданнікаў; Казак — «Узнятая цаліна» М. Шолахава
 Ігнат Крывіч — «Соль» А. Петрашкевіча
 Гарацыо; Марцэл — «Гамлет» У. Шэкспіра
 Каспа — «Баб'е царства» Ю. Нагібіна
 Бацька — «Канёк-гарбунок» П. Яршова
 Лявон — «Знак бяды» паводле В. Быкава
 Оскар Разэ — «Фізікі» Ф. Дзюрэнмата
 Левій — «Майстры» А. Дударава
 Бальшавік; Журналіст — «Шостае ліпеня» М. Шатрова
 Васіль — «Звычайная гісторыя» І. Ганчарова
 Лапаць; Ардынарац Лансдорфа — «Шчыт і меч» В. Кажэўнікава
 Рабочы лясгасу — «Узыходжанне на Фудзіяму» Ч. Айтматава, К. Мухамеджанава
 Аркадзь Мікалаевіч — «З жыцця дзелавой жанчыны» А. Грабнёва
 Клакер — «Салодкагалосая птушка юнацтва» Т. Уільямса
 Дэмагог; Ерэтык; Платон; Ловел — «Трагедыя чалавека» І. Мадача
 Абломаў — «Руіны страляюць ва ўпор» І. Новікава
 Іваноў — «Усяго адно жыццё» А. Маўзона
 Пікалаў — «Любоў Яравая» К. Транёва
 Дэвісан — «Марыя Сцюарт» Ф. Шылера
 Хрыстафор Блахін — «Казкі старога Арбата» А. Арбузава
 Чэшырскі кот — «Аліса ў краіне цудаў» Л. Кэрала
 Гайшун — «Вяртанне ў Хатынь» А. Адамовіча
 Іван Афанасьеў — «Хрыстос і Антыхрыст» паводле Дз. Меражкоўскага
 Стары — «Аповесць аб бяздомных сабаках» К. Сяргеенкі
 Ілля — «Апошні тэрмін» паводле В. Распуціна
 Дасцігаеў; Прапацей — «» М. Горкага
 Ферапонт — «Тры сястры» А. Чэхава
 Гладышаў — «Прыгоды салдата Чонкіна» У. Вайновіча
 Ігнацій Пятровіч Вінаградаў — «А'ява ў вячэрняй газеце» А. Паповай
 Папаша-Нафці — «Жылі-былі дурні» А. Осіпава
 Стары — «Альпійскае ззянне» П. Турыні
 Мэтр Кардыналь – «Хто твой палюбоўнік, Жазэфа?» М. Ашара
 Патэр — «Браты Моор» Ф. Шылера
 Слуга — «П'ерэта» А. Шніцлера, А. Блока
 Шпрэхшталмайстар — «Каштанка» А. Чэхава
 Муцый — «Калігула» А. Камю
 Селянін — «Раскіданае гняздо» Я. Купалы
 Фелікс — «Мачыха» А. Бальзака
 Мажардом — «Уяўны хворы» Ж.-Б. Мальера
 Прафесар Тыгр — «Сунічная паляна» І. Бергмана
 Афрыкан, ён жа хімік Махроў — «Бег» М. Булгакава

 Удзел у бягучым рэпертуары Нацыянальнага акадэмічнага драматычнага тэатра імя М. Горкага 
 Слуга — «Гора ад розума» А. Грыбаедава
 I-ы князь — «Хітрыкі Ханумы» А. Цагарэлі
 Мінак — «Вечнасць на дваіх» У. Арлова, Я. Робіса
 Святар — «Дванаццатая ноч» У. Шэкспіра
 Швейцар — «Ледзі на дзень» А. Данілава
 Жыхар горада — «Чацвертая планета» А. Данілава

 Фільмаграфія 
 1968 — Десятая доля пути — Зязюля
 1972 — Идущие за горизонт — Віця Цыпер, верталётчык
 1973 — Кортик — бацька Генкі
 1974 — Неоткрытые острова — лейтэнант міліцыі
 1974 — Сергеев ищет Сергеева
 1975 — Волчья стая — партызан-вершнік
 1975 — Долгие вёрсты войны — Шнайдэр, Кулямётчык
 1976 — Венок сонетов
 1976—1978 — Время выбрало нас
 1978 — Антонина Брагина
 1978 — Встреча в конце зимы
 1978 — Расписание на послезавтра — сусед
 1980 — Амнистия — доктар вар'ятні
 1980 — Третьего не дано — Сямён Данілевіч
 1980—1988 — Государственная граница — расстраляны эмігрант
 1981 — Затишье — стараста
 1981—1984 — Палеская хроніка — Харчаў, чэкіст
 1981 — Раскіданае гняздо
 1982 — Апейка 
 1983 — Как я был вундеркиндом — сябра дзядулі
 1985 — Друзей не выбирают
 1988 — Мудрамер — супрацоўнік выліковай лабараторыі
 1989 — Яго батальён — Дзянішчык, стары куляметчык
 1990 — Плач перапёлкі — Зазыба
 1991 — Записки юного врача — Ягорыч, бальнічны вартаўнік
 1994 — Заколдованные — самагоншчык
 1994 — Эпілог — Іван Андрэявіч, вядомы пісьменнік
 1995 — Сын за отца
 1998 — Убить лицедея
 2007 — Сынок

Зноскі

 Літаратура 
 Ярмалінская В.М. Гарачы Эдуард Мікалаевіч // Тэатральная Беларусь: Энцыклапедыя. Том 1. Мінск, 2002. С. 249-250.
 58-10. Надзорные производства Прокуратуры СССР по делам об антисоветской агитации и пропаганде. Март 1953 - 1991. Аннотированный каталог / Под ред. В.А. Козлова и С.В. Мироненко, сост. О.В. Эдельман. Москва, 1999. С. 592.
 Пепеляев, Валентин. Горячее сердце // Народная газета. 11 лістапада 2016.
 «Бязродны касмапаліт» Кім Хадзееў ды іншыя. Пераслед іншадумцаў за савецкім часам: зборнік дакументаў / Уклад. У. Валодзін. Мінск: Праваабарончы цэнтр "Вясна", 2020. С. 50-59, 62-63, 139-173.

 Спасылкі 
 Кінатэатр.ру
 на IMDB
 Эдуард Горячий  на сайце Нацыянальнага акадэмічнага драматычнага тэатра імя Максіма Горкага
 Надежда Белохвостик. Актер Эдуард Горячий о Минске 60-х: «Мне повезло — посадили и все. А многих выгнали из комсомола» на сайце «Комсомольская правда в Беларуси»

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Акцёры Беларусі
Катэгорыя:Акцёры СССР
Катэгорыя:Заслужаныя артысты Беларусі
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Катэгорыя:Вязні Дубраўлага