Мязмайская пячора

Мязмайская (Мязмайская 1) — пячора, размешчаная ў горным масіве Каўказскіх гор, у Апшэронскім раёне Краснадарскага краю Расіі. Знаходзіцца ў цясніне лагчыны Глыбокай, паміж горнымі вяршынямі Урыель і Мязмай, недалёка ад упадзення ў каньён Ціце. Глыбіня складае 26 м, даўжыня — 214 м, плошча — 4030 м2.

 Складанасці праходжання пячоры 
Катэгорыя складанасці 3А. Навеска рыштунку патрабуецца ў калодзежах глыбінёй: 90, 120, 150 м.

 Апісанне 
Уваход у пячору — адтуліна ў абрыве вышынёй у некалькі метраў, далей ход звужаецца да некалькіх метраў, але пры гэтым практычна на ўсім працягу застаецца даволі высокім. Праз некалькі дзясяткаў метраў за ўваходам у пячору падлога ператвараецца з камяністай у гліністую, на якой лёгка паслізнуцца і зваліцца. Верагодна, яшчэ старажытны чалавек зрабіў некалькі прыступак, г.зн. пячора была вядомая даволі даўно, да яе адкрыцця ў 1987 годзе.

 Гісторыя адкрыцця 
1987 год — адкрыццё Мязмайскай пячоры, ажыццёўлена Паўночна-Каўказскім палеалітычным атрадам (начальнік атрада — пецярбургскі археолаг Галаванава Л. В.).

1993 год — археолагі Л. В. Галаванава і. Б. Даронічаў знаходзяць у адным з сярэднепалеалітычных пластоў пячоры шкілет неандертальскага дзіцяці (узрост — каля 2 месяцаў)О чём рассказали детские скелеты неандертальцев. Праз некалькі гадоў, таксама ў пласце сярэдняга палеаліту выяўленыя фрагменты чэрапа яшчэ аднаго неандэртальскага дзіцяці (узрост — каля 2 гадоў). Дадзеныя адкрыцці сталі сусветна вядомымі і ўвайшлі ў сусветную гісторыю вывучэння неандэртальцаўОсновные события в истории изучения неандертальцев.

 Змесціва пячоры 
Неандэртальцы жылі ў Мязмайскай пячоры ад 70 да 40 тыс. гадоў таму, Homo sapiens — ад 39 да 11 тыс. гадоў таму.

Паводле некалібраваных дадзеных радыёвуглероднага аналізу ўзрост індывіда Mez 1 — каля 34800 гадоў, узрост індывіда Mez 2 — каля 39700 гадоўПрямое радиоуглеродное датирование палеолитических людей Евразии: достижения и проблемы.

Гэтая пячора стала сусветна вядомай, бо ў ёй былі знойдзены парэшткі двух неандэртальцаў. Першы неандэрталец (Mezmaiskaya 1), знойдзены ў больш раннім пласце, паводле метада ЭПР атрымаў датыроўку ад 70 да 60 тыс. гадоў. Другі неандэрталец (Mezmaiskaya 2), знойдзены ў самым познім пласце сярэдняга палеаліту) атрымаў датыроўку каля 40 тыс. гадоў. Гэта шкілет немаўля-неандэртальца, які захаваўся лепш, чым еўрапейскія аналагі. Шкілет паслужыў матэрыялам для даследаванняў па расшыфроўцы геному неандэртальцаСкелет новорожденного неандертальца проливает свет на эволюцию рода Homo. Адно з даследаванняў мтДНК паказала, што з даследаваных — тут самыя незвычайныя неандэртальцыDienekes’ Anthropology Blog: mtDNA of Okladnikov Neandertal.

Аналіз геному неандэртальцаў з Мязмайскай пячоры паказаў, што ўзор Mezmaiskaya 2 больш цесна звязаны з познімі неандэртальцамі з Бельгіі (Гое, Спі), Францыі (Les Cottés) і Харватыі (Віндыя), чым з больш старажытным неандэртальцам Mezmaiskaya 1Mateja Hajdinjak et al. Population history of late Neandertals // European Society for the study of Human Evolution (ESHE). 7th Annual Meeting Leiden, The Netherlands, 21-23 September 2017 .

У пячоры быў выяўлены вулканічны попел, які адносіцца да вывяржэння Казбека, якое адбылося па геалагічных мерках сінхронна з супервывяржэннем Флегрэйскіх палёў на Апенінах і вывяржэннем вулкана Святая Ганна ў Паўднёвых Карпатах каля 40 тыс. гадоў назад, што выклікала наступ «вулканічнай зімы». Аналіз знойдзеных тут костак (парэшткаў) бізонаў дазволіў усталяваць, што на працягу сярэдняга і позняга палеаліту ў ваколіцах Мязмайскай пячоры жылі 4 розныя віды бізонаўНи о каких контактах неандертальцев и сапиенсов в Европе говорить не приходится — Антропогенез.РУ.

 Даследаванні 
Апошнія 20 гадоў змесціва пячоры даследуе міжнародны калектыў навукоўцаў, а менавіта:
 З Санкт-Пецярбурга
 Уладзімір Барысавіч Даронічаў
 геолаг Кулькова М. А.
 палінолаг Сапелка Г . В.
 палеантолаг Барышнікаў Г. Ф.
 З Масквы
 антраполаг Раманава Г . П.
 геолаг Несмяянаў С. А.
 спецыяліст па радыёвуглеродным датаванні Сулержыцкі Л . Д.
 літолаг Аляксандраўскі А. Л.
 фізік Паспелава Г. А.
 з Геафізічнай абсерваторыі «Барок»
 геафізік, мікразандыст Цельмовіч В. А.
 З іншых краін
 антраполагі з Швейцарыі — Залікофер K. і Понс дэ Леон M.
 антраполагі з Германіі — Жан-Жак Юблен і яго калегі
 група генетыкаў з Інстытута эвалюцыйнай антрапалогіі ў Лейпцыгу пад кіраўніцтвам Свантэ Пяэба.
 зоаархеолагі з ЗША Клегхорн Н. і Хофекер Дж.
 спецыялісты па ЭПР датаванні Блэквэл Б. і Скінар A. з ЗША
 з Германіі — спецыяліст па ТЛ датаванні Рыхтэр. Д.
 кіраўнік радыёвугляроднай лабараторыі ў Гронінгене ван дэр Пліхт Х.
Даследаванні дазволілі зрабіць выснову: генетычныя і антрапалагічныя дадзеныя з Мязмайскай пячоры пацвярджаюць блізкасць неандэртальцаў Паўночнага Каўказа і Цэнтральнай Еўропы.

 Гл. таксама 
 Дзянісава пячора
 Пячора Віндзія

Катэгорыя:Карставыя пячоры
Катэгорыя:Знаходкі неандэртальцаў
Катэгорыя:Пячоры Расіі
Катэгорыя:Дагістарычны Каўказ
Катэгорыя:Палеаліт Еўразіі
Катэгорыя:Геаграфія Краснадарскага края