Чыгуначны кран

Чыгуначны кран — полнапаваратныйМужичков В. И., Редников В. А. — Грузоподъёмные краны на железнодорожном ходу, Уч-к для тех. школ ж.-д. транспорта — M: Транспорт, 1978, 433 с., ил., 4-е изд., перераб. и доп. стрэлавы кран на платформе, які перасоўваецца па чыгуначнаму пуціП. Н. Ушаков, М. Г. Бродский — Спр-к: Краны и лифты Промышленных предприятий — М: Металлургия, 1974, 352 с., илл..

 Агульнае апісанне 
У залежнасці ад умоў працы асобных механізмаў і крана ў цэлым, ступені іх загрузкі па часе і грузападымальнасці для кранаў з механічным прывадам ўсталёўваюцца чатыры групы рэжымаў працы: Л — легкі, З — сярэдні, Т — цяжкі, ВТ — вельмі цяжкі. Група рэжыму працы вызначаецца адпаведнымі разлікамі па формулах Госгортехнадзора Расіі і паказваецца ў тэхнічным пашпарце крана.

 Апісанне 

 Тэхнічныя характарыстыкі 
злева|200x200пкс|EDK-2000
справа|200x200пкс|EDK-500
Грузападымальнасць складае:
 Для лёгкіх і сярэдніх кранаў 20-30 тП. З. Петухов, Г. П. Ксюнин, Л. Г. Серлин — Специальные краны — М: Машиностроение, 1985, 248с..
 Для цяжкіх кранаў 80-250 т.
Грузападымальнасць гэтых кранаў пры размяшчэнні стрэл ўздоўж рэйкавага пуці прыблізна ў 2 разы больш, чым у папярочным кірунку пры аднолькавых запасах устойлівасці. Грузавыя моманты кранаў адпаведна роўныя 800-5000 кН·м і 5000-25000 кН·м. Вылет кранаў змяняецца ў межах 4-28 . м. Хуткасць ўздыму 1,15-32 м/мін.

 Будова 
міні|Кран у дэпо Канатоп
міні|Чыгуначны паравы кран вытворчасці ЗША з грэйферным каўшом у лакаматыўным дэпо станцыі Усурыйск, 1977 год. Верагодна, атрыманы па ленд-лізу.
міні|ТГМ1 і М62 на паваротным крузе, удалечыні бачны паравы кран вытворчасці ЗША. Усурыйск, 1977 год.

 Прывад 
У залежнасці ад тыпу прывада адрозніваюць краны з ручным або механічным прывадам.
Краны з ручным прывадам маюць невялікую грузападымальнасць і выкарыстоўваюцца, галоўным чынам, пры нязначным аб'ёме перагрузачных работ.
Краны з механічным прывадам ў залежнасці ад устаноўленага асноўнага сілавога агрэгата падраздзяляюць:
 Паравыя. Усталёўваецца паравы кацёл і паравая машына, якая прыводзіць у дзеянне ўсе яго механізмы. Паравой прывад на кране па параўнанні з іншымі відамі прывадаў адрозніваецца прастатой, надзейнасцю і забяспечвае бесступенькавае змена хуткасцяў працы крана, аднак мае шэраг недахопаў:
 Нізкі ККД (каля 5%).
 Вялікія габарытныя памеры і павялічаны вага.
 Непроизводительный расход паліва і неабходнасць бесперапыннага абслугоўвання і назірання за паравым катлом нават у перыяд перапынку ў працы крана.
 Значны час (45-60 мін) затрачваецца на прывядзенне крана ў працоўны стан або яго ўстаноўку.
 Працяглы час знаходзіцца ў рамонце з-за перыядычнага прамывання катла.
 Электрычныя. У гэтых кранах асобныя яго механізмы прыводзяцца ў дзеянне ад электрарухавікоў, сілкуюцца токам ад знешняй сеткі праз сілавы кабель. Гэты прывад найбольш эканамічны і просты па сваёй прыладзе. Выдатак рабочай сілы пры абслугоўванні электрычнага крана менш (прыкладна) у 2, 5 разы, чым на паравым кране, і ў 1,3 разы, чым пры прывадзе з рухавіком унутранага згарання. Аднак, кабель значна скарачае поле дзеянні, таму кран можа працаваць толькі пры наяўнасці на рабочай пляцоўцы сілавы лініі і месцаў падлучэння да яе.
 Краны з прывадам ад рухавіка ўнутранага згарання непасрэдна (однодвигательные): ПК-6, МК-6, КДВ-15. На кранах з однодвигательным прывадам прымяняюцца як дызельныя, так і бензінавыя рухавікі ўнутранага згарання. Однодвигательный прывад патрабуе параўнальна складаных, залежных адзін ад аднаго механізмаў, са значным колькасцю злучальных муфт, што з'яўляецца яго недахопам.
 Краны з рухавіком унутранага згарання ў спалучэнні з электрычным генератарам (шматрухавіковыя). Дызель-электрычныя: серыі КДЭ і EDK. На кранах з гэтым многодвигательным прывадам ўстаноўлена дызель-генератарнага ўстаноўка, якая забяспечвае электраэнергіяй рухавікі кожнага асобнага прываднага механізму. Гэтыя краны могуць харчавацца токам і ад знешняй сеткі. Кожны механізм мае самастойны прывад і можа быць уключаны або адключаны незалежна ад іншых механізмаў.
 Дызель-гідраўлічныя.
Кранавыя механізмы прыводзяцца ад уласнага генератара з дызельным рухавіком або ад старонняй крыніцы току. Хуткасць перамяшчэння чыгуначных кранаў па рэйкаваму пуці складае 60-100 км/ч. Частата кручэння: 0,5 аб/мін для кранаў вялікай грузападымальнасці (сотні тон) і 1, 5 аб/мін для больш лёгкіх кранаў. Прадугледжана таксама даводачная частата кручэння 0,05-0,1 аб/мін. Мінімальны вылет чыгуначных кранаў складае 4-8 м, максімальны 22-28 м. Час змены вылету 1-6 мін.

 Платформа 
злева|200x200пкс
справа|200x200пкс
Чыгуначныя краны мантуюць на спецыяльных чыгуначных платформах. Страла ў транспартным становішчы ўкладваецца на іншую платформу, якая ўваходзіць у камплект абсталявання. Платформа крана абапіраецца на колавыя восі ў колькасці ад чатырох да васьмі.

Колавыя пары групуюць ў трох-, чатырахвосевыя балансірныя каляскі. Нагрузка на вось дапускаецца не больш за 200 кН. Платформы крана забяспечваюць стандартнымі чыгуначнымі аўтасчэпкамі, так як кран можа быць не толькі уключаны ў склад цягніка, але і выкарыстаны як лакаматыў пры манеўрах.

Габарыты чыгуначных кранаў павінны задавальняць патрабаванням ДАСТ 9238-73. Маса кранаў складае 60-300 т. Платформы маюць ад чатырох да васьмі паваротных бэлек з гідраўлічнымі вынаснымі апорамі. Пры працы крана пад іх загадзя падкладвала шпальные клеткі з брусаў.

Механізм перамяшчэння крана забяспечваюць звычайнай чыгуначнай тармазной прыладай з пнеўматычным прывадам.

 Прымяненне 
Чыгуначныя краны прызначаныя для перагрузкі цяжкіх адзінкавых і сыпкіх грузаў, пры мантажы і ліквідацыі аварый на чыгунках. Іх выкарыстоўваюць таксама і ў прамысловасці пры мантажы і пагрузачна-разгрузачных работах.

 Гл. таксама 
 TAKRAF
 Kirow Leipzig
 Вузкакалейныя чыгуначныя краны

 Літаратура 
 Железнодорожный кран // Железнодорожный транспорт: Энциклопедия / Гл. ред. Н. С. Конарев. — М.: Большая Российская энциклопедия, 1994. — С. 138. — ISBN 5-85270-115-7.

 Спасылкі 


 Techstory.ru, А Буздин

Катэгорыя:Рухомы састаў чыгунак
Катэгорыя:Краны