Ісаак Якаўлевіч Памеранчук

Ісаа́к Я́каўлевіч Памеранчу́к (, Варшава — ) — савецкі фізік-тэарэтык. Акадэмік АН СССР (1964, член-карэспандэнт 1953).

 Біяграфія 
Скончыў Ленінградскі політэхнічны інстытут (1936). З 1940 у Фізічным інстытуце, з 1943 у Інстытуце атамнай энергіі, з 1946 у Інстытуце тэарэтычнай і эксперыментальнай фізікі АН СССР, адначасова прафесар Маскоўскага інжынерна-фізічнага інстытута.

 Навуковая дзейнасць 
Навуковыя працы па ядзернай фізіцы, фізіцы цвёрдага цела, тэорыі квантавых вадкасцей, фізіцы элементарных часціц і высокіх энергій.

Прадказаў сінхратроннае выпрамяненне (1944; разам з Д. Д. Іваненкам). Выявіў анамальны характар плаўлення (зацвердзявання) гелію-3 (эфект Памеранчука; 1950) і прапанаваў новы метад атрымання нізкіх тэмператур. Сфармуляваў адно з асноўных палажэнняў квантавай тэорыі поля (гл. тэарэма Памеранчука). Зрабіў важкі ўклад у стварэнне першых у СССР ядзерных рэактараў.

 Узнагароды 
Дзяржаўныя (Сталінскія) прэміі СССР 1950, 1952.

 Творы 
 Собрание научных трудов. Т. 1—3. М., 1972.

 Зноскі 

 Літаратура 


Катэгорыя:Фізікі-тэарэтыкі СССР
Катэгорыя:Правадзейныя члены АН СССР
Катэгорыя:Лаўрэаты Сталінскай прэміі
Катэгорыя:Выпускнікі СПбДПУ