Хвалі дэ Бройля

Хва́лі дэ Бро́йля, ці хва́лі імаве́рнасці — характарыстыка хвалевых уласцівасцей элементарных часціц; колькаснае праяўленне карпускулярна-хвалевага дуалізму матэрыі.

Наяўнасць у святла карпускулярных уласцівасцей на працягу доўгага часу заставалася незаўважанай. Пасля выяўлення ў электрамагнітных хваль карпускулярных уласцівасцей паўстае пытанне: ці не валодаюць, у сваю чаргу, матэрыяльныя часціцы хвалевымі ўласцівасцямі. Адказ на гэтае пытанне даў дэ Бройль, які прапанаваў гіпотэзу, што ўсе матэрыяльныя часціцы валодаюць не толькі карпускулярнымі, але і хвалевымі ўласцівасцяміМатвеев, А. Н. Атомная физика / А. Н. Матвеев. М.: Высш. шк., 1989..

Уведзены Луі дэ Бройлем (1924); іх існаванне пацверджана ў доследах па дыфракцыі часціц.

Кожнай часціцы з энергіяй  і імпульсам  адпавядае хваля дэ Бройля з даўжынёй  і частатой , дзе  — пастаянная Планка.

Хвалевая функцыя такой часціцы перыядычная ў прасторы і часе з адпаведнай даўжынёй хвалі  і перыядам .
Напрыклад, для электронаў з энергіяй ад 1 эВ да 10 кэВ даўжыні хваль дэ Бройля ляжаць у дыяпазоне рэнтгенаўскага выпрамянення.

 Літаратура 
  С. 570.
 Волны де Бройля //  С. 330—331.
 Матвеев, А. Н. Атомная физика / А. Н. Матвеев. М.: Высш. шк., 1989.

 Заўвагі 
Катэгорыя:Атамная фізіка
Катэгорыя:Квантавая фізіка
Катэгорыя:Хвалевая фізіка