Малы дубовы вусач

Вусач малы дубовы, або вусач вішнёвы (Cerambyx scopolii) — від жукоў падсямейства сапраўдных вусачоў (Cerambycinae) сямейства вусачоў (Cerambycidae).

 Апісанне 

 Імага 
Жук даўжынёй ад 17 да 28 мм, з аднакаляровай чорнай афарбоўкай цела.

Галава з глыбокай баразной паміж вусікамі, паміж вачыма з падоўжным баразнаватым кілем, дробна пункціравана на лбе, у радках папярочных зярнятак або ў кароткіх складках ззаду вока. Вочы ўмерана вялікія, прыкметна збліжаныя на цемені. Вусікі значна даўжэйшыя за цела, заходзяць за вяршыню надкрылаў сярэдзінай 8-га членіка, іх трэці членік даўжэй 1-га ці 4-га, ледзь карацей 5-га, як і чацвёрты членік прыкметна, але не занадта моцна ўздуты на вяршыні, шосты членік з прыкметна выцягнутым вяршынным вонкавым вуглом, 7-10-ы членікі з адцягнутым у востры шыпік або вузенькі зубчык вонкавым вяршынным вуглом.

Пярэднеспінка ў даўжыню прыкметна большая, чым на аснове ў шырыню, бакавы грудок моцна завостраны, на дыску ўмерана пукаты, з 6-8 папярочнымі, больш ці менш правільнымі складкамі.

 Распаўсюджванне 
Вішнёвы вусач распаўсюджаны ў Еўропе, Каўказе, у Закаўказзі, на Блізкім Усходзе і ў Паўночнай Афрыцы.

 Экалогія і месцапражыванні 
Лёт жукоў пачынаецца з канца мая (на Каўказе нават раней). Жукі лётаюць на працягу ўсяго дня, але больш шматлікія пасля поўдня. Часта сустракаюцца на дубовым соку, які выцякае, або (у адрозненне ад буйных відаў Cerambyx) на кветках парасонавых і квітнеючых кустах (напр. бузіна, крушына, глог і інш.).

 Размнажэнне 
Генерацыя двухгадовая. Лічынка дасягае ў даўжыню 18-20 мм, у шырыню 4-5 мм. Падобная на лічынку Вялікага дубовага вусача, адрозніваючыся ад яе значна меншай велічынёй. Развіваецца ў драўніне лісцяных парод: дуб (Quercus), бук (Fagus), сліва (Prunus), арэх (Juglans), граб (Carpinus), каштан (Castanea), вярба (Salix) і іншыя. Акукліванне адбываецца ў ліпені — жніўні. Стадыя кукалкі 24-29 дзён. Жук вылупляецца ў жніўні — верасні, але застаецца ў калысцы да наступнай вясны.

 Зменлівасць 

 Cerambyx scopolii nitidus 
 Cerambyx scopolii nitidusPic, 1892 — турэцкая падвід.

 Cerambyx scopolii paludivagus 
 Cerambyx scopolii paludivagusLucas, 1842 — падвід, Распаўсюджаны ў Іспаніі, Алжыры і Тунісе.

 Cerambyx scopolii scopolii 
 Cerambyx scopolii scopoliiFüssli, 1775 — намінатыўны падвід, распаўсюджаны ў Еўропе.
Варіетет:
 Cerambyx scopolii var. helveticusStierlin

 Галерэя 

 Крыніцы 

 Спасылкі 
 cerambyx.uochb.cz Cerambyx scopolii Fuesslins, 1775
 Тріба Cerambycini: Cerambyx (Microcerambyx) scopolii (Fuessly, 1775) — фатаграфііЩепана Зярко

Катэгорыя:Вусачы
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1775 годзе
Катэгорыя:Жывёлы паводле алфавіта
Катэгорыя:Насякомыя Еўразіі