Васіль Іванавіч Лебедзеў-Кумач

Васіль Іванавіч Лебедзеў-Кумач (, 24.7(5.8).1898, , — , Масква) — савецкі паэт.

 Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям'і шаўца. У 1919—1921 гадах працаваў у Бюро друку ўпраўлення Рэўваенсавета і ў ваенным аддзеле «Агіт-РОСТ». Вучыўся ў МДУ ў 1919-21 гадах. У 1920-я гады выступаў пераважна як аўтар сатырычных вершаў, апавяданняў, фельетонаў, якія друкаваліся ў «Рабочай газеце», «Сялянскай газеце», газеце «Гудок», часопісе «Кракадзіл» і інш., выходзілі асобнымі зборнікамі («Развод», 1925; «Чаінкі ў сподачку», 1925; «З усіх валасцей» 1926; «Маркотныя ўсмешкі», 1927).

 Творчасць 

Пісаў для эстрады і гукавога кіно (тэксты песень да кінакамедыі «Вясёлыя хлопцы», «Цырк» і інш.). Аўтар «Песні аб Радзіме» (1936), «Марш вясёлых хлопцаў» (1934 — абедзве муз. Ісака Восіпавіча Дунаеўскага) і інш. У гады Вялікай Айчыннай вайны служыў у ваенна-марскім флоце, стварыў у гэты час шмат песень і вершаў: «Свяшчэнная вайна» (1941, музыка А. В. Аляксандрава) і інш. Сталінская прэмія другой ступені (1941).

 Узнагароды 

Узнагароджаны 3 ордэнамі.

 Літаратура 


Катэгорыя:Лаўрэаты Сталінскай прэміі
Катэгорыя:Паэты СССР