Спіс беларускіх імён

Беларускай мове ўласцівы народны іменнік, які характарызуецца адсутнасцю строга замацаванай (кананічнай) формы, як у рускай праваслаўнай традыцыі (напр., Юрась, Юрок, Юрка, Юры, а не толькі Юрый). Таксама ёсць думка, што беларускаму іменніку характэрна адсутнасць паралельнага ўжывання імён па бацьку разам з імёнамі (казалі, напр., Юрчыха, калі яе мужам быў Юрка). Аднак, праз русіфікацыю імперскага і савецкага часу, беларускія народныя імёны выціснуты з афіцыйнага ўжытку праваслаўнымі кананічнымі формамі. Нельга было зарэгістраваць дзіця Юркам або Юрком, аднак у савецкія часы, асабліва ў часы калектывізацыі і індустрыялізацыі, лёгка можна было зарэгістраваць дзіцё Трактарам (Трактар Іванавіч), Акцябрынай, Бісектрысай і Канстытуцыяй.

 А 

 Мужчынскія 
 Адам (размоўнае: Адась; ) — чалавек;
 Акім (размоўнае: Якім, Юктук, Юхім, Юхша; ) — узведзены БогамАкім: Значэнне Імя;
 Алег (размоўнае: Алік, Лёка, Лёша, Алежка; старажытнаскандынаўскае) — святы. Спачатку было княжацкім імем;
 Аляксандр (размоўнае: Алесь, Ольцік, Вольцік, Вольша, Алех, Алехна; старажытнагрэчаскае, ) — мужны, абаронца;
 Аляксей (размоўнае: Алёкса, Лёкса і інш.; ) — абаронца, абараняючы;
 Анатоль (размоўнае: Толя, Толік; старажытнагрэчаскае) — з вобласці Старажытнай Грэцыі — з Анатоліі;
 Андрэй (размоўнае: Яндрэй, Андруш, Андрук, Андрусь; ) — мужны, адважны;
 Анісім (размоўнае: Анісік, Аніська, Аніс; ) — карысны, дабрадзейны;
 Антон (размоўнае: Антоні, Антось, Антук; лацінскае або старажытнагрэчаскае) — «той, хто ўступае ў бой» або «хто набывае ўзамен»;
 Аркадзь (размоўнае: Аркадзя, Аркал; старажытнагрэчаскае) — з вобласці Грэцыі — з Аркадзіі, з краіны пастухоў;
 Арнольд (нямецкае) — «магутны арол». Не частае. У сялян амаль не выкарыстоўвалася;
 Арсеній (размоўнае: Арсень, Арсен, Сеня, Арсік, Арсук, Арсім, Арсайла, Арцісь, Арцім, Арціш; старажытнагрэчаскае) — мужны, адважны;
 Артур (размоўнае: Артусь, Артук; кельтскае) — мужны, адважны;
 Арцём (размоўнае: Арцюх; ) — здаровы, цэлы;
 Астап (размоўнае: Астапук, Астапка, Астах, Асташ; старажытнагрэчаскае) — «які цвёрда стаіць», «цвёрды, нязменны, устойлівы»;
 Афанасій — (размоўнае: Апанас, Панас, Апанась, Панась; старажытнагрэчаскае) — бессмяротны;

 Жаночыя 
 Агапія (размоўнае: Агата, Гана; старажытнагрэчаскае) — харошая, добрая;
 Агрыпіна (размоўнае: Грыпіна, Агруся, Груня, Рыпіна; лацінскае) — этымалогія невядомая;
 Адэлаіда (размоўнае: Адэля, Адзька, Адэлька, Адэльця; нямецкае) — годная выглядам, шляхецкая, з шляхецкага роду;
 Акуліна (размоўнае: Куліна, Акуліта; лацінскае) — арліная;
 Ала (старажытнагрэчаскае) — другая, наступная; па другой версіі імя лацінскага паходжання;
 Алена (размоўнае: Лена, Алёна, Ялена, Гэля, Аліся; старажытнагрэчаскае) — святло, зіхаценне, бляск;
 Алеся (утворанае ад Аляксандры);
 Аліна (лацінскае) — іншая, чужая;
 Аліса (старажытнагрэчаскае) — праўда;
 Аляксандра (размоўнае: Александрына, Алеся; старажытнагрэчаскае; ) — мужная, абаронца людзей;
 Анастасія (размоўнае: Наста, Наська, Настка, Настуся, Настасся, Настачка; старажытнагрэчаскае; ) — «уваскрашэнне» («вернутая да жыцця»);
 Ангеліна (размоўнае: Ангеля, Гэля; старажытнагрэчаскае) — анёльская;
 Анжаліка (размоўнае: Ліка; лацінскае, ) — анёльская;
 Анжэла (размоўнае: Эла; старажытнагрэчаскае, ) — «веснік», «пасланец»;
 Антаніна (размоўнае: Антоля; лацінскае або старажытнагрэчаскае) — кветка; тая, хто ўступае ў бой;
 Антонія (размоўнае: Антося; лацінскае або старажытнагрэчаскае) — тая, хто ўступае ў бой; хто набывае ўзамен;
 Анюта, Анна (размоўнае: Анка, Анця, Анюша, Анушка, Анюра, Нюра, Нюрка, Нюта, Нюша, Нюця; старажытнаяўрэйскае) — сімпатычная, мілавідная, раскоша, любата. Глядзіце таксама: Ганна;
 Аўдоцця (размоўнае: Аўдоля, Аўдзюха, Аўдзюня, Дзюня, Аўдзютка, Дзютка, Аўдося, Дося; старажытнагрэчаскае) — благадаць;

 Б 

 Мужчынскія 
 Багдан (размоўнае: Богдан, Данчык, Бонік, Боня, Богусь, Богуш; стараславянскае) — Богам дадзены;
 Багуслаў (размоўнае: Багусь, Богцік, Багук, Богуш, Богша; стараславянскае) — той, хто славіць Бога;
 Базыль (старажытнагрэчаскае) — царскі;
 Баляслаў (размоўнае: Болесь, Булесь; стараславянскае) — болей слаўны за іншых;
 Баніфацый (размоўнае: Баніфат, Баніхват, Баніфацыйка, Баня, Банюсь, Фаця, Ніхват, Баніфацы, Боніс; лацінскае) — тварэц дабра, дабрачынец;
 Барыс (размоўнае: Бора, Борусь; старажытнагрэчаскае) — барэц, змагар; магчыма, таксама ад стараславянскага;
 Барыслаў (стараславянскае) — той, хто змагаецца (борацца) за славу;
 Будзіслаў (размоўнае: Будзя, Слава; стараславянскае) — будзі/будзіць славу;
 Браніслаў (размоўнае: Бронісь, Бранюк, Броняк, Слава; стараславянскае) — аберагаючы славу;
 Брачыслаў (размоўнае: Брача, Слава; стараславянскае) — слаўвуты воін;
 Будзімір (размоўнае: Будзя, Дзіма, Мірык; стараславянскае) — будзі мір;

 Жаночыя 
 Барбара (лацінскае) — язычніца, чужаземка; пашыранае сярод беларусаў-католікаў. Глядзіце таксама: Варвара;
 Будзіслава (размоўнае: Будзя, Слава; стараславянскае) — будзі/будзіць славу;
 Браніслава (размоўнае: Броня, Бронька, Слава; стараславянскае) — ахоўваючая, аберагаючая славу;
 Бэла (размоўнае: Бэлка; лацінскае) — прыгожая;

 В 

 Мужчынскія 
 Вадзім (размоўнае: Вадзік, Валік; стараславянскае) — абвінавачваць, нагаворваць;
 Валерый (размоўнае: Валер, Валерка; лацінскае) — моцны, здаровы, бадзёры;
 Валянцін (размоўнае: Волесь, Валік; лацінскае) — здаровы, дужы;
 Варфаламей (размоўнае: Барталамей, Бахрамей, Бартош, Баўтрук, Будрыс; старажытнаяўрэйскае) — «сын Таламея»;
 Васіль (размоўнае: Васілька, Вася, Васька, Базыль, Базылька; старажытнагрэчаскае) — царскі;
 Венядзікт (размоўнае: Бенядзікт, Банадысь, Баніхват, Баніфацы; лацінскае) — бласлаўлёны;
 Вінцэнт (размоўнае: Вінцук, Вінцусь, Вінька; ) — той, хто перамагае;
 Віктар (размоўнае: Вікцік, Віктук, Віктусь; лацінскае) — перамога;
 Віталій (размоўнае: Віталь, Віталя; лацінскае) — «жыццёвы». У беларусаў пераважна ў сем’ях гарадской інтэлігенцыі;
 Вітаўт (размоўнае: Вітусь, Вітак);
 Вітольд (размоўнае: Віталь);
 Вячаслаў (размоўнае: Вячка, Вячык, Слава, Слаўка; стараславянскае) — «славячы славу», «той, хто марыць праславіцца»;

 Жаночыя 
 Валерыя (размоўнае: Лера, Валерка, Валюся, Люся, Люська; лацінскае) — здаровая, дужая;
 Валянціна (размоўнае: Валя, Валена, Валюша, Валюня,Ціна; лацінскае) — здаровая, дужая;
 Ванда — (размоўнае: Вана, Вандзя, Вандачка; польскае) — баламутка, спрачальніца
 Варвара (размоўнае: Вара, Варця, Варка, Варуся, Барбара, Барця, Барціся; лацінскае) — язычніца, чужаземка.
 Вера (размоўнае: Верця, Верка, Вяруня, Вяруся; стараславянскае) — спадзяванне, надзея;
 Вераніка (размоўнае: Вера, Ніка, Веранічка, Віка, Вічка; старажытнагрэчаскае) — тая, што нясе перамогу; па другой версіі — ураджэнка італ. горада Вероны;
 Вікторыя (размоўнае: разм. Віка, Вікуля, Вікта, Вікця, Віктуся, Вікта; лацінскае) — перамога;
 Віталіна (размоўнае: Віталінка, Таліна, Талінка, Віта, Ліна; лацінскае) — жыццёвая;
 Віялета (размоўнае: Віта, Вітуля, Вітуся, Лета, Вія, Тая; лацінскае) — фіялка;
 Вольга (размоўнае: Вольця, Волька, Вальжына; старажытнаскандынаўскае) — дакладнай этымалогіі няма, аднак некаторыя лічаць, што гэта жаночы варыянт ад імя Алег, што значыць святы;
 Вянера (размоўнае: Вянерка, Нера, Вера; лацінскае) — прыгожая, каханая. Параўнанне: Венера — багіня кахання і прыгажосці ў старажытных грэкаў;
 Вячаслава (стараславянскае) — вялікая слава;

 Г 

 Мужчынскія 
 Гарыслаў (стараславянскае) — «той, хто „гарыць“ славаю»;
 Гаўрыла (размоўнае: Гаўрусь, Гаўрык, Гаўрук, Гаўра, Габрук, Габрысь; старажытнаяўрэйскае) — божы чалавек, божы муж;
 Георгій (размоўнае: Юрык, Ярык, Юрка, Юрась, Юры, Юрыла, Ярыла, Юрага, Алігор, Жора; старажытнагрэчаскае) — земляроб;
 Герасім — (размоўнае: Герась, Гарась, Гараська, Гараска, Гарасюк, Гарасім, Грасім, Гарасік; старажытнагрэчаскае) — паважаемы;

 Генадзь (размоўнае: Генік, Генусь, Гена; старажытнагрэчаскае) — высакародны;

 Глеб (размоўнае: Глебка, Глебік; нямецкае) — нашчадак Бога;

 Жаночыя 

 Ганна (размоўнае: Ганка, Ганця, Гануся, Гануля, Ганнушка, Анэта; старажытнаяўрэйскае) — сімпатычная, мілавідная, раскоша, любата;

 Галіна (размоўнае: Галя, Галька, Галінка, Галюся, Галюня; старажытнагрэчаскае) — спакойная, лагодная, рахманая; па другой версіі з лацінскай мовы, дзе мела значэнне «курыца»;

 Д 

 Мужчынскія 
 Давыд (размоўнае: Давід, Давідчык, Давідзюк, Давыдзік, Додзя, Додзік, Давыдзька; старажытнаяўрэйскае) — любімы;
 Дамінік (размоўнае: Домка, Дамінічак; лацінскае) — «дзень Божы»;
 Даніла (размоўнае: Данік, Данусь, Дольцік, Данель, Дануль, Данук, Дануйла; старажытнаяўрэйскае) — «Бог — мой суддзя»;
 Дарафей (размоўнае: Дорах, Дораш, Дарошка, Дарапей, Дарафейчык, Дарук, Дарацей, Дарцісь; старажытнагрэчаскае) — «дар Бога»;
 Дзмітрый (размоўнае: Зміцер, Змітрок, Змітра, Змітро, Змітрук; старажытнагрэчаскае) — «які належыць багіні земляробства Дэметры»;
 Дзяніс (размоўнае: Дзяніска; лацінскае) — натхнёны;

 Жаночыя 
 Дамініка (размоўнае: Дамінічка, Даміся, Ніка; лацінскае) — «дзень Божы»;
 Дарафея (размоўнае: Дара, Фея, Дарфейка; старажытнагрэчаскае) — «дар Бога»;
 Дар’я (размоўнае: Адарка, Адар’я, Дарота, Дарка; старажытнагрэчаскае) — пераможца;

 Е 

 Мужчынскія 
 Еўдакім — Аўдось, Аўдзік, Аўдук, Аўдот, Аўдыяш
 Емяльян — Амяльян, Амелька

 Жаночыя 
 Ева (размоўнае: Еўця, Еўка, Яўціся; старажытнаяўрэйскае) — жанчына, жывая, жонка Адама;
 Еўдакія — Аўдзіся, Аўдотка, Аўдося, Аўдольця, Дануся;
 Ефрасіння (размоўнае: Прося; старажытнагрэчаскае) — родная;

 Ж 

 Мужчынскія 
 Ждан (размоўнае: Жданко, Даня, Данік; стараславянскае) — каго чакалі;

 Жаночыя 
 Жана (размоўнае: Анця, Ануся, Анэта; старажытнагрэчаскае) — Богам дадзеная;

 З 

 Мужчынскія 
 Захар (размоўнае: Захара, Захар’я; старажытнаяўрэйскае) — «памяць божая»;

 Жаночыя 
 Зінаіда (размоўнае: Зіна; старажытнагрэчаскае) — народжаная Зеўсам, боская;
 Зося (старажытнагрэчаскае) — мудрая. Асноўнае: Софія;

 І 

 Мужчынскія 
 Іван (размоўнае: Ян, Ясь, Івась, Івашка, Ясюк, Яська, Якцік, Янук, Янка, Януш; старажытнаяўрэйскае) — «Яхве (Бог) злітаваўся», «Яхве (Бог) памілаваў». Асноўнае: Ян;
 Ігар (размоўнае: Ігарок; старажытнаскандынаўскае) — Ingvio — імя скандынаўскага бога багацця і varr — ахоўваць
 Ігнат — Ігнась, Ігнатка
 Іосіф, Ёзэф, Юзаф — Язэп, Юзік, Юзок, Еська, Юзуль
 Ілля, Ілья — Іляш, Ільяш, Іллюк, Ільюк, Галляш, Гальяш

 Жаночыя 
 Ірэна — Рэня
 Ірына — Арына, Арыша, Арышка

 К 

 Мужчынскія 
 Казімір — Казік, Казюк
 Карл — Карусь, Карук, Корша
 Кірыл (размоўнае: Кірыла, Кірык, Кірук, Кір’ян, Чурыла; старажытнагрэчаскае) — уладар, той, хто правіць, кіруе;
 Кандрат — Кандрась, Кандраш
 Канстанцін — Кастусь, Косцік, Косць, Касташ, Канстант, Канстайла
 Кузьма — Кузік, Кузмісь

 Жаночыя 
 Караліна — Каруся, Карута
 Крысціна — Хрысця, Хрысціна, Крысця, Крыстуся, Крыста
 Ксенія — Аксюта, Аксёна, Аксініца
 Кацярына — Кася, Каця

 Л 

 Мужчынскія 
 Лаўрэнцій — Лаўрук, Лаўрык, Лаўрусь, Лаўрын, Лаўрыш, Лявон
 Леанід — Лянько, Лёнік

 Жаночыя 
 Ларыса ('размоўнае: Лара, Лора, Ларуся, Ларуська; старажытнагрэчаскае) — чайка;
 Лідзія ('размоўнае: Лідка, Лідуся, Ліда; старажытнагрэчаскае) — відаць, ад назвы вобласці Старажытнай Грэцыі — Лідзіі, што ў Малой Азіі;
 Лізавета (размоўнае: Лісавета, Ліза; старажытнаяўрэйскае) — Бога майго клятва; тая, што шануе Бога;
 Лілія (размоўнае: Ліля, Лілюня, Лілюся, Лілюша, Лілёк, Лілюльчык; лацінскае) — ад назвы кветкі лілія;
 Любава (размоўнае: Люба, Любаша, Любавачка; стараславянскае) — старажытнае язычніцкае імя, што значыць «любімая»;
 Любаміра (размоўнае: Люба, Міра; стараславянскае) — любімая людзьмі, грамадою;
 Любоў (размоўнае: Люба, Любіна; стараславянскае) — прыхільнасць, адданасць, цікавасць;
 Людміла (размоўнае: Люда, Міла, Людка, Людуся, Люся, Міля, Мілаша, Мілка, Мілуся; стараславянскае) — мілая, добрая людзям;
 Люцыя (размоўнае: Лія, Люца, Люцылія; лацінскае) — светлая;

 М 

 Мужчынскія 
 Максім — Максімка, Максюта, Мася
 Мацвей — Мацей, Матук, Мацісь, Матыс, Матыяш
 Мірон — Мірцік, Мірук, Мірась, Міраш
 Міхаіл (размоўнае: Міхась, Міхал, Міхалка, Міхайла; старажытнаяўрэйскае, ) — «Хто як Бог», або «Той, Хто як Бог»;
 Мікіта (размоўнае: Міцька; старажытнагрэчаскае) — пераможца;
 Мікалай (размоўнае: Мікола, Міколка, Міколя; старажытнагрэчаскае,  ( — «перамагаць» і  — «людзі») — «Людзі Перамогі»

 Жаночыя 
 Магдалена — Магда, Магдзя, Магдзіся
 Маргарыта — Маргуся, Магарэта, Магарэся, Магурэта
 Марыя — (размоўнае: Маня, Манька, Марыля, Маруся, Марка, Мар’яна, Мара, Марця, Марыся; старажытнаяўрэйскае,  (Miryám), ) — «якая прадбачыць» або «жаданае дзіця»
 Марына — Марыня

 Н 

 Мужчынскія 
 Нікіфар — Нічыпар

 Жаночыя 
 Надзея — Надзя, Надзька, Надзі
 Наталля — Наталка, Наталька, Натася, Наталя
 Ніна — Нінка, Нінуся

 П 

 Мужчынскія 
 Павел — Павал, Паўлюк, Паўка, Пашка, Павель
 Пётр — Пятрусь, Петрык, Пятрук, Пятро, Пятраш
 Пракофій — Пракоп, Пракопка, Прокша

 Жаночыя 
 Паліна — Палінка, Полька, Польця, Палюся

 Р 

 Мужчынскія 
 Радзівон — Радзісь, Радзік, Радзька, Радзюк,
 Раман — Рамаш, Ромцік, Рамук, Рамась, Ромусь
 Рыгор — Рыгорка, Рыгось, Грышка, Грыша

 Жаночыя 
 Раіса — Рая, Раечка, Раіска
 Рэгіна — Рэня, Рася, Раська, Раіна

 С 

 Мужчынскія 
 Святаслаў — Свят, Слава
 Станіслаў — Стась, Стасік, Стасюк, Станіш
 Сцяпан — Сцёпка
 Сымон — Сымюк
 Сямён — Сёмка, Сёма
 Сяргей (размоўнае: Сярожа, Сяржук, Серж; лацінскае — стражнік, вельмі паважаны)

 Жаночыя 
 Святлана (размоўнае: Света, Святланка, Ланка) — светлая, ясная;
 Соф’я — Зоська, Зося, Сонька, Соня, Софа, Зафія, Сафія, Завея
 Сцепаніда — Стэпка, Сцепка, Стэфанія

 Т 

 Мужчынскія 
 Тарас (размоўнае: Тарасік, Тарасюк, Тарасок; старажытнагрэчаскае) — бунтаўшчык або турбаваць, хваляваць;
 Трафім (размоўнае: Трахім, Атрох; старажытнагрэчаскае) — кармілец;

 Жаночыя 
 Таісія (размоўнае: Таіса, Тая, Тася, Таюня, Таюта, Таечка; старажытнагрэчаскае) — якая належыць Ісідзе;
 Тамара (размоўнае: Тома, Тамарка, Тамуся; старажытнаяўрэйскае) — фінікавая пальма;
 Таццяна (размоўнае: Таня, Тацянка, Тацяна, Танюся, Тата, Татка, Туся, Таша; лацінскае або старажытнагрэчаскае) — наладжвальніца, арганізатарка;

 У 

 Мужчынскія 
 Уладзімір (размоўнае: Валодзік, Валодзька, Валодусь, Валадар, Валодша, Ладзік, Уладзік, Ладысь, Уладысь, Уладамір, Ладамір, Ладша; стараславянскае) — той, хто валодае сусветам, мірам;
 Уладзіслаў — Уладысь, Уладук, Ладук, Ладысь, Уладыслаў, Уладзь

 Жаночыя 
 Улляна, Ульяна — Уляна, Улянка, Уля

 Ф 

 Мужчынскія 
 Фёдар, Тэадор (размоўнае: Тодар, Ходка, Хведар, Хадась, Хадаш, Тодзік, Хвядук, Хвядос; старажытнагрэчаскае) — божы дар;
 Філіп, Піліп — Філ, Піліпка, Хвіліп
 Францыск — Францішак, Пронцік, Пранцісь, Франак, Фронусь

 Жаночыя 
 Фёкла — Тэкля
 Фіала — Філя, Філька

 Х 

 Мужчынскія 
 Харлам (размоўнае: Харлан, Харламка, Харланя; старажытнагрэчаскае) — радасць, захапленне; той, хто ззяе
 Хрысціян (размоўнае: Хрысцік, Хрысцюк, Ян; старажытнагрэчаскае) — хрысціянін

 Жаночыя 
 Хрысціяна (размоўнае: Хрысця, Хрыся, Яна; старажытнагрэчаскае) — хрысціянка
 Хрысціна (размоўнае: Хрыста)

 Ц 

 Мужчынскія 
 Цімафей — Цімук, Цімка, Цімусь
 Ціхан — Цішка, Ціхон

 Жаночыя 

 Ч 

 Мужчынскія 
 Часлаў (размоўнае: Чэсь, Слава; стараславянскае) — чакаць славы;

 Жаночыя 
 Часлава (размоўнае: Чэся, Слава; стараславянскае) — чакаць славы;

 Э 

 Мужчынскія 
 Эдуард (размоўнае: Эдвард, Адуард, Эдзісь, Эдзя, Эдзюк, Эдзька; лацінскае) — той, хто ахоўвае;

 Жаночыя 
 Эльвіра (размоўнае: Эля, Эла, Эльвірка, Элюня, Элюся, Элюша, Віра; нямецкае) — усё абараняць;
 Эліна (размоўнае: Эля, Элінка, Ліна; старажытнагрэчаскае) — ураджэнка Грэцыі, грачанка;
 Эма (размоўнае: Эмка, Эмуня, Муня; нямецкае) — старанная, руплівая;
 Эмілія (размоўнае: Міля, Аміля, Эма, Эля, Мэля, Мільцэся; нямецкае) — ласкавая, ліслівая;

 Ю 

 Мужчынскія 
 Юлій (размоўнае: Юлісь; лацінскае або старажытнагрэчаскае) — з вядомага рымскага роду Юліяў або кучаравы;
 Юрый (размоўнае: Юрась, Юрок, Юрка, Юры, Юра, Юхно; старажытнагрэчаскае) — земляроб (народны варыянт ад Георгій);

 Жаночыя 
 Юлія (размоўнае: Юля, Юлька, Юльця, Юляся, Юльяна; лацінскае або старажытнагрэчаскае) — з вядомага рымскага роду Юліяў або кучаравая;
 Юзэфа (размоўнае: Юзюня, Юзя; польская форма старажытнаяўрэйскага мужчынскага Іо́сіф) — «(Бог) дадасць»;

 Я 

 Мужчынскія 
 Ягор — Ягорка, Горык, Гарык
 Якаў — Якуб, Янцік, Яктук, Яктусь, Ян
 Ян (размоўнае: Янка, Янук, Ясь; старажытнаяўрэйскае) — «Яхве (Бог) злітаваўся», «Яхве (Бог) памілаваў»
 Яўген — Аўген, Аўгук, Аўгусь, Аўгей, Аўгіяш, Геньцік, Генісь, Генюш
 Яфім — Яўхім, Яхімка

 Жаночыя 
 Ядвіга — Ядзвіся, Ядзя
 Яўгенія — Югася, Геньця, Аўгуся, Аўгіння, Геня
 Яна — Яніка, Януся, Янушка, Янічка

 Крыніцы 

 Літаратура 
 Беларускія імёны: Дапаможнік для маладых бацькоў. Мінск, «Тэхналогія», 2001.
 Бірыла М. В. Беларуская антрапанімія. Уласныя імёны, імёны-мянушкі, імёны па бацьку, прозвішчы. Мінск, 1966.
 Шур В. В. Беларускія ўласныя імёны: Беларуская антрапаніміка і тапаніміка. — Мінск: Мастацкая літаратура, 1998. — 239 с. — ISBN 985-02-0164-9
 В. Ластоўскі і К. Дуж-Душэўскі Крыўска-Беларускі іменнік — Коўна, 1923. — № 6. — С. 34—43.


*
*
Катэгорыя:Беларуская культура
Катэгорыя:Спісы імён