Радыеактыўнае забруджванне

Радыеактыўнае забруджванне — забруджванне мясцовасці і аб'ектаў, якія знаходзяцца на ёй, радыёактыўнымі рэчывамі.

Радыёактыўнае забруджванне адбываецца:
 падчас ядзернага выбуху ў выніку выпадзення радыеактыўных рэчываў з воблака ядзернага выбуху і наведзенай радыяцыі, абумоўленай стварэннем радыеактыўных ізатопаў у навакольным асяроддзі пад уплывам імгненнага нейтроннага і гама-выпраменьванняў ядзернага выбуху; паражае людзей і жывёл, галоўным чынам, у выніку вонкавага гама -і (у меншай ступені) бэта-выпраменьвання, а таксама ў выніку ўнутранага апраменьвання (у асноўным альфа-актыўнымі нуклідамі) пры трапленні радыёізатопаў у арганізм з паветрам, вадой і ежай.
 падчас тэхнагенных аварый (уцечкі з ядзерных рэактараў, уцечкі пры перавозцы і захоўванні радыеактыўных адходаў, выпадковыя уцечкі прамысловых і медыцынскіх радыеактыўных матэрыялаў) у выніку рассейвання радыеактыўных рэчываў; характар заражэння мясцовасці залежыць ад тыпу аварыі.

Тэрыторыя, якая была забруджаная, называецца зонай радыеактыўнага забруджвання.

 Асноўныя забруджвальныя радыеактыўныя кампаненты 
 Ёд-131
 Стронцый-90
 Цэзій-137
 Кобальт-60
 Амерыцый-241

 Прыклады радыеактыўнага забруджвання 
 Ядзерныя бамбардзіроўкі Хірасімы і Нагасакі (1945)
 Чарнобыльская катастрофа (1986)
 Аварыя на АЭС Фукусіма (2011)

 Гл. таксама 
 Іанізавальнае выпраменьванне
 Дэзактывацыя

 Спасылкі 

Катэгорыя:Радыяцыйныя аварыі
Катэгорыя:Радыебіялогія
Катэгорыя:Радыяцыйная бяспека