Мікалай Уладзіміравіч Някрасаў

Мікалай Уладзіміравіч Някрасаў (18 снежня 1900 — 4 кастрычніка 1938) — рускі эсперантыст і перакладчык на эсперанта, пісьменнік, паэт, журналіст і крытык.

 Біяграфія 
Нарадзіўся ў Маскве ў 1900 годзе. У 15 гадоў вывучыў эсперанта. У 1918-1919 гадах быў рэдактарам уласнаручна выдаваемага выдання Juna Mondo («Юны свет»). Стаў сузаснавальнікам літаратурнага рэв'ю La Nova Epoko («Новая эпоха») у 1922 годзе і быў яго рэдактарам да 1930 года. Сярод дзейнасці «Новай эпохі» можна адзначыць адкрыты ліст міністру адукацыі Францыі , які ў чэрвені 1922 года забараніў выкладанне эсперанта ў французскіх навучальных установах як «патэнцыйна небяспечнага» (у лісце міністру дзякавалі за павышэнне папулярнасці эсперанта і раілі далей забараніць французскую мову, на якой апублікавана яшчэ больш рэвалюцыйных твораў). У 1933 годзе рэдагаваў зборнік артыкулаў «Новыя праблемы мовазнаўства».

Перш за ўсё вядомы як перакладчык рускай вершаванай класікі на эсперанта. Паэтычная спадчына самога Някрасава друкавалася ў розных перыядычных выданнях. На яго творчасць паўплывалі прадстаўнікі рускага сімвалізму, такія як Блок і Бальмонт.

У сярэдзіне 1930-х гадоў Някрасаў разам з іншымі членамі эсперантистского руху ў СССР стаў аб'ектам сталінскага тэрору і 4 лістапада 1938 года быў расстраляны. Пасмяротна рэабілітаваны 26 лістапада 1957 года.

 Творы 

 Перакладзеная паэзія 
 Kupra rajdanto (Медны коннік), Пушкіна.
 Eŭgeno Onegin (Яўген Анегін) . Пушкіна, SAT.
 Dekdu (Дванаццаць) і Najtingala ĝardeno (Салаўіны сад) Блока.
 Blanka cigno (Белы лебедзь) і La mortaj ŝipoj (Мёртвыя караблі) Бальмонта.
 Nubo en pantalono (Воблака ў штанах) і Suno (Сонца) Маякоўскага.
 Monna Liza .
 Socialismo, Patrino (Маці) Бежыменскага.

 Перакладзеная проза 
 Ruĝa Stelo (Чырвоная зорка) Аляксандра Багданава, SAT, 1929.
 La Vojo de formiĝo kaj disvastiĝo de la lingvo internacia (The way of formation and spread of the international language) Эрнста Дрезена, SAT, 1929
 Historio de la mondolingvo (History of the world Language) Эрнста Дрезена.

 Уласная паэзія 
 Fablo pri ĝilotinŝraŭbeto (Байка пра маленькага шруба з левай разьбой), апублікавана ў Sennacieca Revuo.
 Testamento de Satano (Запавет Сатаны).
 Verda flamo (Зялёнае полымя)
 Krono de sonetoj pri Esperanto (Вянок санетаў).
 Mi moskvano (Я, масквіч), апублікавана ў Internacia Literaturo.

 Уласная проза 
 Bibliografio de Esperantaj presaĵoj en USSR dum 12 jaroj de la revolucio 1917-1928 (Бібліяграфія матэрыялаў на эсперанта, апублікаваных у СССР за 12 гадоў рэвалюцыі 1917-1928), Масква, 1928.
 Tra USSR per Esperanto (Праз СССР аб эсперанта).
 Некалькі эсэ аб літаратуры на эсперанта, апублікаваных у La Nova Epoko.

Катэгорыя:Перакладчыкі паэзіі на эсперанта
Катэгорыя:Перакладчыкі прозы і драматургіі на эсперанта
Катэгорыя:Пісьменнікі на эсперанта
Катэгорыя:Паэты на эсперанта
Катэгорыя:Эсперантысты