Ікаўка

Ікаўка — вымушанае сінхроннае скарачэнне міжрэбравых цягліц і дыяфрагмы, выкліканая раптоўным ўдыхам з наступным закрыццём галасавой шчыліны з характэрным гукам.

 Патагенез і прычыны 

Ікаўку выклікае стымуляцыя канчаткаў блукальнага нерву, а таксама дыяфрагмальных і сімпатычных нерваў, якія іннервуюць органы грудной клеткі, брухавінную паражніну, вуха, нос і горла, або стымуляцыя цэнтра ікаўкі ў ЦНС. Частата ікаўкі можа складаць 2-60 / хв. Звычайна доўжыцца не доўга (хвіліны), і, часцей за ўсё, звязаная з хуткім або празмерным напаўненнем страўніка. Хранічная (> 48 гадз.) ікаўка выклікае значную стомленасць, дыскамфорт, страту масы цела (перашкаджаючы спажыванню ежы), бессань і дэпрэсію.

Прычыны хранічнай ікаўкі:
 хвароба ЦНС — судзінкавая, запаленчая, пухліны, рассеяны склероз, гідрацэфалія і інш.;
 парушэнне памену рэчаў — цукровы дыябет, урэміі, гіпанатрэмія, гіпакальцэмія, гіпакапнія;
 таксіны і лекі — алкаголь, нікацін, барбітураты, бензадыязепіны, этапозыд, дэксаметазон;
 хваробы органаў шыі і грудной клеткі — пухліны шыі, павелічэнне лімфатычных вузлоў, рак лёгкіх, пнеўманія і плеўрыт, інфаркт міякарда, рак стрававода, пухліны міжсцення, дыяфрагмальная кіла, гастраэзафагеальны рэфлюкс;
 хваробы органаў брушной поласці — рак страўніка, раскелінная хвароба страўніка, раздзіманне страўніка (адна з найбольш частых прычын), крывацёк з страўнікава-кішачнага тракта, рак падстраўнікавай залозы, панкрэатыт, павелічэнне печані або касы, асцыт, жоўцевакаменная хвароба, кішачная непраходнасць, перытаніт;
 псіхагенная ікаўка.

 Дыягностыка хранічнай ікаўкі 
Абавязкова: агульны аналіз крыві, крэатынін у сыроватцы і электраліты, ЭКГ, РГП грудной клеткі. У залежнасці ад клінічнай карціны: паказчыкі функцыі печані, узровень кальцыя, МРТ галавы, КТ грудной клеткі, паяснічная пункцыя, гастраскапія, эзафагаманаметрыя,  спіраграфія, бронхаскапія, ЭЭГ.

 Лячэнне 
Галоўная мэта —  ліквідаваць прычыну. У сімптаматычным лячэнні ў першую чаргу выкарыстоўваецца: метаклапрамід 10-20 мг у/ж або 40 мг / дз. рот., галаперыдол 2 мг д/ц ці 5-10 мг / дз. рот., хлорпрамазін 25-50 мг у/ж на працягу 30-60 хв, далей 25-50 мг 3-4 ×  дз. рот. каб прадухіліць адрыг. Лекавым сродкам другога шэрагу з'яўляецца баклафен 5-10 мг 2 × дз. (макс. 40 мг/дз.). У выпадку ікаўкі рэзісцэнтнай да вышэй апісанага лячэння, — мідазалам у бесперапыннай інфузіі п / да 0,25-1 мг / гадз. або аднабаковая блакада дыяфрагмальнага нерва. Таксама прымяняюцца спазмалітыкі, якія расслабляюць мышцы, наладжваюць працу ўнутраных органаў і аднаўляюць кровазварот.Чым лечаць ікаўку

 Літаратура 



Катэгорыя:Гастраэнтэралогія
Катэгорыя:Сімптомы
Катэгорыя:Захворванні страўнікава-кішачнага тракту