Прыкладныя даследаванні

Прыкладныя даследаванні — навуковыя даследаванні, накіраваныя на практычнае рашэнне тэхнічных і сацыяльных праблем.

Навука — гэта сфера чалавечай дзейнасці, функцыяй якой з'яўляецца выпрацоўка і тэарэтычная сістэматызацыя аб'ектыўных ведаў аб рэчаіснасці. Непасрэдныя мэты навукі — апісанне, тлумачэнне і прадказанне працэсаў і з'яў рэчаіснасці, якія складаюць прадмет яе вывучэння на аснове адчыняемых ёю законаў, гэта значыць у шырокім сэнсе — тэарэтычнае адлюстраванне рэчаіснасці.

Па сваёй накіраванасці, у адносінах да практыкі асобныя навукі прынята падпадзяляць на фундаментальныя навукі () і прыкладныя навукі (). Задачай фундаментальных навук з'яўляецца пазнанне законаў, якія кіруюць паводзінамі і ўзаемадзеяннем базісных структур прыроды, грамадства і мыслення. Гэтыя законы і структуры вывучаюцца ў «чыстым выглядзе», як такія, безадносна да іх магчымага выкарыстання. Непасрэдная мэта прыкладных навук — прымяненне фундаментальных навук для вырашэння не толькі пазнавальных, але і сацыяльна-практычных праблем.Философский энциклопедический словарь. — М.: Сов. Энциклопедия, 1983. — С. 405.

Дзяленне даследаванняў на фундаментальныя і прыкладныя досыць умоўна, бо асобныя вынікі фундаментальных даследаванняў могуць мець непасрэдную практычную каштоўнасць, а ў выніку прыкладных даследаванняў могуць быць атрыманы навуковыя адкрыцці.

 Гл. таксама 


 Спасылкі 


Катэгорыя:Навуковыя даследаванні