Мікалай Рыгоравіч Пінчук

Мікалай Рыгоравіч Пінчу́к (4 лютага 1921 — 12 студзеня 1978) — камандзір 1-й эскадрыллі 18-га гвардзейскага знішчальнага авіяцыйнага палка, гвардыі капітан, Заслужаны ваенны лётчык-выпрабавальнік СССР — С. 376..

 Біяграфія 
Нарадзіўся 4 лютага 1921 года ў вёсцы Будзёнаўка (Ізюмава, цяпер Бабруйскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі) ў сялянскай сям’і. Беларус. З 1938 года — у ВЛКСМ.

У 1940 годзе скончыў 10 класаў школы і Бабруйскі аэраклуб. У тым жа годзе добраахвотнікам пайшоў служыць у Чырвоную Армію. У 1940 годзе скончыў 8-ю Адэскую, у 1941 годзе — Канатопскую, у 1942 годзе — Армавірскую ваенныя авіяцыйныя школы пілотаў.

На франтах Вялікай Айчыннай вайны са жніўня 1942 года ў 32-м знішчальным авіяцыйным палку. У кастрычніку 1942 года прыбыў у 18-ы гвардзейскі знішчальны авіяцыйны полк. 30 жніўня 1943 года паблізу горада Ельні М. Р. Пінчук быў паранены пасля тарана варожага пікіроўшчыка Ju-87. Быў адпраўлены ў шпіталь на лячэнне. 2 верасня ўсіх параненых на аўтамашынах павезлі да чыгуначнай станцыі для эвакуацыі ў тыл. Па дарозе М. Р. Пінчук збег у свой полк і праз месяц быў ужо зноў у баявым страі. Увесну 1944 года быў прызначаны намеснікам камандзіра, а ў студзені 1945 года — камандзірам 1-й эскадрыллі.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 19 красавіка 1945 года за 226 баявых вылетаў, 46 паветраных баёў, 18 збітых самалётаў праціўніка і праяўленыя пры гэтым мужнасць і высокае лётнае майстэрства, гвардыі капітану Пінчуку Мікалаю Рыгоравічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».

Член ВКП/КПСС з 1945 года.

Усяго ў гады вайны ён здзейсніў 307 баявых вылетаў, удзельнічаў ў 68 паветраных баях, збіў 24 варожых самалёты — 22 асабіста і 2 у групе.

Пасля вайны працягваў службу ў ВПС. У 1954 годзе з адзнакай скончыў Ваенна-паветраную акадэмію. З 1975 года палкоўнік Н. Г. Пінчук у запасе.

Жыў у Мінску.

Памёр 12 студзеня 1978 года. Пахаваны ў Мінску на Усходніх могілках.

 Узнагароды 
Заслужаны ваенны лётчык СССР. Узнагароджаны ордэнам Леніна, 4 ордэнамі Чырвонага Сцяга, ордэн Айчыннай вайны 1-й ступені, 2 ордэнамі Чырвонай Зоркі, ордэнам «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» 3-й ступені, медалямі.

 Мемуары 
 Пінчук Н. Г. В воздухе — «які». — Мінск: «Беларусь», 1977.

 Літаратура 
  — С. 376.
 Барсуков В. Н. Крылом к крылу. М.: ДОСААФ, 1981.
 Бессмертные подвиги. М.: Воениздат, 1980.
 Воробьёв В. П., Ефимов Н. В. Герои Советского Союза. Справочник СПб., 2010.
 Гнездилов Ф. С. На высотах мужества. Минск: Беларусь, 1987.
 Дриго С. В. За подвигом подвиг. Калининградское кн. изд., 1984.
 Захаров Г. Н. Я истребитель. М.: воениздат, 1976.
 Лукашин В. И. Против общего врага. М.: Воениздат, 1976.
 На грани возможного. 2-е изд., испр. и доп. М.: Лимб, 1993.
 Наливайко Б. М. Орлиная юность героев. Минск: Беларусь, 1985.



 Спасылкі 

Катэгорыя:Лётчыкі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Пахаваныя на Усходніх могілках Мінска