Ёсіф Панчыч

Ёсіф (Ёсіп) Па́нчыч () — сербскі ўрач, батанік, першы Прэзідэнт Сербскай каралеўскай акадэміі.

 Біяграфія 

Панчыч нарадзіўся ў вёсцы Угрыні (тэрыторыя сучаснай Харватыі) і быў чацвёртым дзіцем у бунеўскай каталіцкай сям’і. Паводле падання сям’я Панчычаў паходзіла з Герцагавіны. Бацькі Ёсіфа былі беднымі, але яго дзядзька быў у архідыяканам у горадзе Госпіч і ён узяў на сябе клопат пра навучанне Ёсіфа: у пачатковай школе Госпіча, сярэдняй школе ў Рыецы. З Рыекі Ёсіф у 1830 пераехаў у Заграб, дзе працягнуў навучанне. У 1842 скончыў медыцынскі факультэт у Пешце і стаў доктарам медыцыны.

 Навуковая дзейнасць 
Найбольш вядомым дасягненнем Ёсіфа Панчыча з’яўляецца адкрыццё ім рэдкага віду елкі — Елкі сербскай (ці Панчычавай елкі).

У 1887 годзе ўвайшоў у лік першых 16 акадэмікаў і стаў першым Прэзідэнтам Сербскай каралеўскай акадэміі.

 Памяць 
 У гонар навукоўца названа самая высокая вяршыня Копааніка — Панчычаў Врх, на якой ён быў пахаваны ў маўзалеі.
 У Бялградзе на Студэнцкай плошчы пастаўлены .

 Спасылкі 

Катэгорыя:Батанікі Сербіі
Катэгорыя:Акадэмікі Сербскай акадэміі навук і мастацтваў
Катэгорыя:Вучоныя Сербіі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Харватыі