Стэван Мокраняц

Стэван Мокраняц (, сапраўднае прозвішча Стая́навіч, , , Негацін — , Скоп’е) — сербскі кампазітар і хормайстар.

 Біяграфія 
Нарадзіўся 9 студзеня 1856 года ў Негаціне. Вывучаў кампазіцыю ў Лейпцыгу ў С. Ядасана і Карла Райнеке, а таксама ў Мюнхене ў Райнбергера. У 1887—1914 гадах узначальваў хор Бялградскага пеўчага таварыства, з якім гастраляваў у шматлікіх еўрапейскіх краінах, у тым ліку ў Расійскай імперыі ў 1896 годзе.

У 1889–1893 гадах быў другой скрыпкай Бялградскага струннага квартэта, першага ў Сербіі. У 1899 стаў адным з заснавальнікаў музычнай школы ў Бялградзе, дырэктарам якой ён заставаўся да смерці

Член Сербскай акадэміі навук і мастацтваў з 1906, старшыня Таварыства сербскіх музыкантаў з 1907.

Сканаў у горадзе Скоп’е 28 верасня 1914 года.

 Творы 
Асноўнымі творамі Мокраняца з'яўляюцца 15 своеасаблівых сюіт для хору з салістам без суправаджэння «Руковеты» (букеты песень); гэта апрацоўкі народных песень — сербскіх, харвацкіх, славенскіх, македонскіх, чарнагорскіх і інш. Да лепшых з іх адносяцца 6-ы рукавет — «З маёй радзімы» («Песня пра Гайдука Вельку») (1892) і 10-ы — «З Охрыды» (1901). Харавыя творы Мокраняца вельмі папулярныя ў былой Югаславіі і ўваходзяць у рэпертуар прафесійных і аматарскіх хораў.

 Літаратура 
 «Советская Музыка», Ямпольский И., № 4, 1956
 «Стеван Мокраньяц и сербская музыка», М. 1958
 «Стеван Мокрањац», Коньович П., Белград, 1956

 Спасылкі 

 Біяграфія на сайце Сербскай акадэміі навук і мастацтваў 
 Біяграфія на сайце srpskaenciklopedija.org

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Негаціне