Уладзімір Аляксандравіч Арлоў

Уладзі́мір Алякса́ндравіч Арло́ў (нар. , Баку, Азербайджанская ССР) — беларускі , сцэнарыст, пісьменнік.

 Біяграфія 
ў сям’і службоўца ТСААВІЯХІМа Аляксандра Віктаравіча і друкаркі тыпаграфіі Валянціны Маркіянаўны, якая пераехала ў Баку, ратуючыся ад Галадамора ва Украінскай ССР. Пасля разводу жыў з бацькам і бабуляй у Азербайджане.

У 1946 годзе бацьку перавялі ў Гродна на пасаду старшыні ТСААВІЯХІМа, куды ён узяў новую жонку і сына. Тут Уладзімір скончыў школу з медалём (1956), вырашыў стаць рэжысёрам. Патрапіў памочнікам на кінастудыю «Беларусьфільм», дзе да 1959 працаваў асістэнтам рэжысёра, рэжысёрам-практыкантам. У 1958—1963 навучаўся на рэжысёрскім факультэце Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута.

У 1965—2000 гадах працаваў на Дзяржтэлерадыё БССР (пазней Беларусі) кінарэжысёрам-пастаноўшчыкам творчага аб’яднання «Тэлефільм»).

 Творчасць 
 Кінафільмы 
 «Вясёлы цягнік» (1965)
 «Канцэрт майстроў мастацтваў» (1965)
 «Канцэрт аркестру Б. Райскага», «Канцэрт Магілёўскага ансамблю танцу» (усе — 1966)
 «Канцэрт квартэту арфаў», «Канцэртная праграма», «Чаму ж нам не пець!..» (усе — 1968)
 «Песняры» (1971)
 «Суботы з дзядзькам Монічам» (1975)
 «Верасы» (1977)
 «Тры тысячы песняў» (1980)
 «Ты адно каханне» (1980)
 «Фантазія на тэму…» (1981)
 «Канцэрт майстроў мастацтваў» (1982)
 «І песня ўзлятае сама» (1982)
 «Купалінка» (1983)
 «А таксама цырк» (1984)
 «Жаваронкі, прыляціце» (1984)
 «Варыяцыі на балетныя тэмы», «Лёгкі хлеб» (усе — 1986)
 «Свята» (1988)
 «Хэпі энд» (1991)
 «Хор» (1993)

 Дакументальныя фільмы 
 «Астатнія сямнаццаць», «Чараўнікі з Нёмана» (усе — 1966)
 «Дабрынёва, бацькоўскі дом», «Родам адсюль» (усе — 1968)
 «Я чую вестку» (1970)
 «Докшыцкі каравай» (1972)
 «Твой дом на зямлі» (1973)
 «Дарога ў абодва канцы» (1974)
 «Лекцыя матэматыкі», «Старэйшыя» (усе — 1975)
 «Кавалёвы» (1976)
 «Эстафета», «Хроніка содняў. Субота», «Над Нёманам» (усе — 1977)
 «Назоўнік — школа», «Зямля і зоры» (усе — 1978)
 «Хлопец з вёскі Белае» (1979)
 «Спяклі мы каравай» (1980)
 «Косця», «Фантазыя на тэму» (усе — 1981)
 «Кантрольны варыянт — Вілія» (1983)
 «Песні над мутнай вадой» (1984)
 «Сёння абыдземся без музыкі» (1985)
 «За што змагаецца „Чырвоны змагар“?» (1986)
 «Трое ў галоўнай ролі», «Я таты не выракуся» (усе — 1988)
 «Дарога на Евіна», «Пытанні на адказы» (усе — 1989)
 «Мара», «126 словаў» (усе — 1992)
 «Усе пад Богам ходзім» (1993)
 «Анталогія беларускай паэзіі» (1995, ф. 3)
 «Між зоркай і свечкай» (1997)
 «Наша марка», «Недзе ў цэнтры Еўропы» (усе — 1998)
 «Разам з ім», «Аркадзь Рудэрман. Партрэт на фоне эпохі», «Урыўкі з ненапісанага. Яўген Глебаў» (усе — 1999)
 «Мсціслаў» (2000)
 «Тэатральная правінцыя» (2001)
 «Аргенцінскі сіндром. У пошуках раю» (2012)
 «Пясняр. Сэрцам і думамі» (2017)

 Тэлефільмы 
 «Палтацы» (спектакль, 1985)
 «Камедыянт» (1987)
 «Пратарчака жыцця, або Запіскі Самсона Самасуя» (спектакль, 1990)
 «Пракляты ўтульны дом» (серыял, 1998)

 Бібліяграфія 
 Искусство смелых, сильных, ловких (1976)
 Стратегия и методы восстановления подземных трубопроводов (2001)


 Их портрет с обречённым императором: повести, роман (2005)
 Ускользающие сюжеты: [роман] (2013)
 Пересечения в пространстве и во времени: [сборник] (2013)

 Он смеялся последним: фантазия на тему документов: повесть (2016)
 Имена и фамилии подлинные: откроешь ― не оторвешься!: услышанное, увиденное, познанное, домысленное (2018)

 Спасылкі 
 Афіцыйная старонка 
 Уладзімір Арлоў на партале Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі