Монакан

Мо́накан (; магчымая саманазва: Amai Amañuhkañ) — індзейскі народ, карэнныя насельнікі Віргініі. У 2009 г. у ЗША жыло каля 2000 чалавек, якія вызначалі сваю тоеснасць як монакан.

Першая ўзгадка пра монакан з’явілася ў 1607 г. пасля заснавання калоніі Джэймстаўн. У адрозненне ад паўхатан, яны размаўлялі на сіўанскай мове. Меркавана, што назва монакан паходзіць ад саманазвы Amai Amañuhkañ (літаральна «краіна мясцовых жыхароў»). Паводле адной з сучасных гіпотэз, усход сучасных ЗША — старажытная прарадзіма ўсіх народаў сіў, адкуль яны пачалі рассяляцца на захад. Такім чынам, монакан былі рэшткамі старажытнага насельніцтва. Яны займаліся земляробствам і паляваннем, здабывалі медзь, хавалі памерлых у курганах.

Кантакты паміж монакан і англійскімі каланістамі мелі вельмі абмежаваны характар. У 1677 г. монаканскі правадыр Сірэнуф падпісаў мірнае пагадненне. Іх колькасць стала скарачалася з-за эпідэмічных захворванняў, завезеных еўрапейцамі. У канцы XVII ст. монакан далучыліся да каюга і мігрыравалі на поўнач. На працягу XVIII ст. яны ўзгадваліся сярод жыхароў Паўночнай Караліны, Пенсільваніі і Канады.

У 1831 г. нашчадак монакан, Вільям Джонс, адрадзіў супольнасць індзейцаў, якая атаясняла сябе са старажытнымі жыхарамі. У нашы дні яна вядома як «нацыя монакан», прызнаная ў 1988 г. Садружнасцю Віргінія.

 Спасылкі 
 Monacan Indian Nation
 Monacan Tribe
 Virginia Indian Archive: The Monacan Nation

Катэгорыя:Сіў
Катэгорыя:Народы ЗША