Фларыян

Марк Аній Фларыян (), больш вядомы ў рымскай гістарыяграфіі як Фларыян, — рымскі імператар, які кіраваў у 276 годзе.

Меў тытул «Бацька Бацькаўшчыны».

 Біяграфія 
У крыніцах утрымліваецца вельмі бедная інфармацыя пра жыццё і кіраванне Фларыяна. У «» некалькі раз згадваецца, што ён быў родным братам імператара Марка Клаўдзія ТацытаФлавий Вописк Сиракузянин. «История Августов». Тацит. XIII. 6.Флавий Вописк Сиракузянин. «История Августов». Тацит. XIV. 4.. Аднак у адным урыўку расказваецца, што Фларыян з’яўляўся зводным братам Тацыта па маціФлавий Вописк Сиракузянин. «История Августов». Тацит. XVII. 4.. Гэта больш падобна на праўду, бо радавыя імёны ў іх розныя. Некаторыя гісторыкі, такія як , зусім паддаюць сумневу існаванне якой-небудзь роднаснай сувязі паміж Тацытам і Фларыянам. Пры гэтым Сайм абапіраецца на грэчаскія крыніцы.

Пасля ўзыходжання на пасад Тацыт прызначыў Фларыяна на пасаду  і адправіўся разам з ім у паход супраць готаў, якія пераплылі праз Чорнае мора, уварваліся ў малаазіяцкія правінцыі і дайшлі да Кілікіі. Фларыян паспяхова ваяваў з праціўнікам і здолеў адрэзаць яму ўсе шляхі да адступлення. Аднак у гэты час да яго прыходзяць весткі пра смерць Тацыта. Тады прэфект прэторыя абвясціў сябе імператарам, па паведамленні «Гісторыі Аўгустаў», «не па волі сената, а па ўласным падахвочванні»Флавий Вописк Сиракузянин. «История Августов». Тацит. XIV. 1.. Але Пат Сазерн лічыць, што Фларыян узышоў на прастол, узгадніўшы свае дзеянні з сенатам. Робін Мак-Махон мяркуе, што ўсе скаргі «Гісторыі Аўгустаў» на дзеянні Фларыяна ў адносінах да сената з’яўляюцца надуманымі. На манетах, адчаканеных у кіраванне Фларыяна, утрымліваецца легенда SC, якая сведчыць аб наданні сенату паўнамоцтваў кляпаць манету. Па ўсёй верагоднасці, абвяшчэнне Фларыяна імператарам адбылося ў Кілікіі, па іншых звестках — у Рыме.

Напэўна, некаторы час Фларыян кіраваў цалкам удала, бо яго імя ўтрымліваецца на манетах заходніх манетных двароў, размешчаных у Рыме, Лугдуне, Сісцыі і Тыцыне. Яго прызналі ў якасці гасудара Іспанія, Брытанія, Галія, Маўрэтанія і Афрыка. Аднак неўзабаве ўсходняе войска абвясціла імператарам свайго палкаводца Проба, якога падтрымалі правінцыі Сірыя і Егіпет. Фларыян, які працягваў вайну з варварамі ў Малой Азіі, быў змушаны завяршыць баявыя дзеянні, хоць цалкам атачыў варожыя атрадыЗосим. Новая история. I. 64. 2.. Імператар выступіў супраць Проба, разлічваючы, відаць, на лікавую перавагу сваёй арміі. Непадалёк ад Тарсуса праціўнікі сустрэліся, але дасведчаны Проб імкнуўся ўнікаць генеральнай бітвы. У сувязі з тым, што вялікая частка войска Фларыяна складалася з выхадцаў з еўрапейскіх правінцый, многія салдаты не вытрымлівалі гарачага клімату і пачалі хварэць. Вырашыўшы, што з іх хопіць нягод, праз некалькі тыдняў ваяры забілі Фларыяна. Што тычыцца працягласці кіравання Фларыяна, крыніцы разыходзяцца.  паведамляе пра 88 дзёнХронограф 354 года. Часть 16.,  — аб 2 месяцах і 20 дняхЕвтропий. Бревиарий от основания Города. IX. 16., а  пісаў аб адным або двух месяцахАврелий Виктор. О цезарях. XXXVII. 1.. Аўтары  называюць даты 7 чэрвеня — 9 верасня 276 года. Як піша «Гісторыя Аўгустаў», у Фларыяна было шмат дзяцейФлавий Вописк Сиракузянин. «История Августов». Тацит. XVI. 4..

Нягледзячы на непрацягласць кіравання Фларыяна, яго манеты дзівяць сваёй разнастайнасцю. На адных утрымліваюцца выявы і надпісы, што славяць ваярскую адвагу Фларыяна (). Іншыя завуць яго «Прымірыцелем Свету» () і «Вызвольнікам Стагоддзя» (). Некаторыя манеты заяўляюць, што гасудару будуць вечна спадарожнічаць перамогі (). Падводзячы вынікі, можна сказаць, што ўсё яны ўтрымліваюць надзеі на будучы залаты век, які прыйдзе дзякуючы імператару. У адным надпісе згадваецца пра консульства Фларыяна, якое адносяць да 276 года. Паведамленні «Гісторыі Аўгустаў» пра тое, што Тацыту не дазволілі прызначыць Фларыяна консулам, здаюцца ненадзейнымі.

 Крыніцы 

 Літаратура 
 Першасная літаратура 




 Даследаванні 






 Спасылкі 


Катэгорыя:Салдацкія імператары
Катэгорыя:Рымскія імператары III стагоддзя