Абалонь (мясцовасць)

Абало́нь () — гістарычная мясцовасць на поўначы Кіева, размешчаных на правым беразе Дняпра. Назва паходзіць ад старажытнарускага слова болонь, болоние , што азначае «заліўны луг», «нізкі бераг ракі, які заліваецца вадой»Слоўнік-даведнік «Слова пра паход Ігараў» .

 Гісторыя 
Абалонь згадваецца ў летапісах з 1096 года ў сувязі з адбіваннем нападаў качэўнікаў і княжацкімі міжусобіцамі. У старажытнасці заліўныя лугі Абалоні выкарыстоўваліся пад пашы. На тэрыторыі раёна былі выяўлены рэшткі раннеславянскага паселішча 1-га стагоддзя да н. э. — 2-га стагоддзя н. э.

Археалагічныя матэрыялы сведчаць, што раннія славяне мелі высокі для свайго часу ўзровень жыцця. Яны дамагліся дасканаласці у вытворчасць вырабаў з бронзы, жалеза і керамікі. Старажытныя жыхары Абалоні вялі актыўныя абменныя сувязі з антычнымі гарадамі Паўночнага Прычарнамор’я.

Часам мяшчане і купцы выкарыстоўвалі Абалонь для перапраўкі кантрабанды. У 1774 годзе ля Іарданскага возера, на заставе былі затрыманыя мяшчане Бліставёцэў і Каталічэнка, якія спрабавалі незаконна правезці ў Кіеў французскае віно. У сярэднія вякі зямлі Абалоні сталі настолькі прэстыжнымі, што іх імкнуліся займець многія. Мала таго ў спрэчках за межы надзелаў даходзілі не толькі да судовага разбору, а і да рукапрыкладства. Каб вырашыць зямельныя канфлікты даводзілася ўмешвацца першым асобам дзяржавы. Справядлівасць на Абалоні наводзілі гетманы Багдан Хмяльніцкі і Іван Мазепа, цары Аляксей Міхайлавіч і Пётр I.

На Абалоні бываў малады Аляксандр Купрын. Ён напісаў цікавыя нарысы для кіеўскай газеты «Жыццё і мастацтва». Адзін з іх — «Абалонскае спусташэнне», які быў надрукаваны ў 1895 годзе.

З канца 1960-х на Абалоні пачынае будавацца жылы масіў. Асноўная забудова выканана ў 1973—1980. Аўтары праекта — архітэктары Г. М. Слуцкі, Ю. А. Паскевіч, Л. І. Філёнгі і інш. Пры планаванні масіва вялікая ўвага надавалася прыродным умовам мясцовасці. Масіў забудаваны ў асноўным 9-ці і 16-ці павярховымі дамамі, і спланаваны па асабліваму, сотападобнаму плану — мікрараёны нагадваюць соты па форме. У кожным мікрараёне — дзіцячыя садкі, школы, ўніверсамы, маецца два кінатэатра. Цікавая таксама сістэма бюветаў, якія ёсць у кожным мікрараёне.

Абалонь была злучаная з цэнтрам лініяй метрапалітэна: у 1980 годзе былі здадзены ў эксплуатацыю станцыі «Пачайна» і «Праспект Корнейчука» (пераназваная ў «Абалонь»), у 1982 годзе — «Мінская» і «Герояў Дняпра».

У 1990 годзе быў адкрыты яхтклуб для дзяцей і дарослых. Прыбярэжная частка Абалоні з’яўляецца папулярнай зонай адпачынку сярод кіяўлян. На Абалоні ёсць тры заліва: Абалонскі, Сабачае Вусце і Наталка (невялікі).

Падчас другога перыяду забудовы, які пачаўся ў 2000 годзе, у Абалоні з’явіліся новыя, больш вышынныя (22-25 паверхаў) жылыя дамы, пабудаваныя ў асноўным бліжэй да Дняпра. Абалонь стала лічыцца прывабным жылым раёнам. Кватэры ў новых дамах больш дарагія, чым у абалонскіх дамах старой забудовы, аднак танней за кватэры ў цэнтры Кіева.

 Праспекты і вуліцы 
Асноўныя магістралі Абалоні — праспекты Абалонскі і Герояў Сталінграда.
Вуліцы: Герояў Дняпра, Маршала Маліноўскага, Маршала Цімашэнкі, Зоі Гайдай.

Багатырская вуліца, на якой размешчаны піўзавод «Абалонь», з’яўляецца мяжой раёна Абалонь (але не адміністрацыйнага Абалонскі раёна).

 Спасылкі 

 Усё пра Абалонь 
 Гістарычная даведка аб Абалонскім раёне  

Катэгорыя:Геаграфія Кіева