Магнус фон Эберхарт

Ма́гнус фон Э́берхарт (; , г. , Каралеўства Прусія — , г. ) — германскі ваенны дзеяч, генерал ад інфантэрыі.

 Біяграфія 
Сын генерал-маёра. Адукацыю атрымаў у кадэцкім корпусе (1874) і Ваеннай акадэміі (1880). Выпушчаны ў 93-і пяхотны полк. У 1883 годзе пераведзены ў 3-ці гвардзейскі пяхотны полк, з 1887 года ад'ютант 4-й гвардзейскай пяхотнай брыгады, з 1889 года — камандзір роты. У 1890 годзе пераведзены ў Генштаб, а ў 1894 годзе — у Ваеннае міністэрства. З 1898 года камандзір батальёна 12-га грэнадзёрскага палка. У 1900 годзе прызначаны начальнікам аддзела Вялікага Генштаба, служыў пад пачаткам генерала Гельмута фон Молътке. З 1903 года начальнік штаба X АК. З 1904 года камандзір гвардзейскага фузілерскага палка. З 1907 года начальнік штаба гвардзейскага корпуса. З 1911 года камандзір 19-й пяхотнай дывізіі. 22 сакавіка 1913 года прызначаны губернатарам Страсбурга.

 Першая сусветная вайна 
Пры мабілізацыі 4 жніўня 1914 года з падначаленых яму, як губернатару Страсбурга рэзервовых частак быў сфармаваны рэзервовы корпус, які атрымаў назву «корпус Эбергарта». 1 снежня 1914 года корпус стаў пастаянным і атрымаў назву XV рэзервовага (з 23 верасня 1916 года - XV Каралеўскі баварскі рэзервовы корпус). 15 кастрычніка 1916 года пераведзены на пасаду камандзіра X рэзервовага корпуса. 20 мая 1917 года узнагароджаны ордэнам Pour le Mérite. З 6 жніўня па 31 кастрычніка 1918 года замяшчаў генерала Макса фон Боэна на пасадзе камандуючага 7-й арміяй на Заходнім фронце. З 8 лістапада па 2 снежня 1918 года камандаваў 1-й арміяй на Заходнім фронце. 

2 снежня 1918 года выйшаў у адстаўку. Апошнія гады жыў у Іене.

 Спасылкі 



Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны