Кельт (археалогія)

міні|Кельты альмекаў (у англійскай тэрміналогіі)
Кельт або мэтаг (састар.) (, socketed axe, ) — разнавіднасць бронзавай сякеры і матыкі з утулкай на месцы абуха, накіраванай перпендыкулярна да ляза, у якую ўсоўваецца каленчатая або прамая дзяржальня.

У мінулым у заходняй археалогіі гэтым тэрмінам пазначаліся любыя сякеры, цеслы або матыкі з каменя або бронзы. Цяпер у англійскай археалагічнай тэрміналогіі гэта назва захавалася для клінаватых шліфаваных каменных сякер, якія не маюць адтуліны для дзяржальні. Асобна сярод іх вылучаецца тып сякер, характэрны для неалітычнай культуры лінейна-стужачнай керамікі (, літаральна — кельт у форме абутковай калодкі,  — той жа сэнс).

 Літаратура 




Катэгорыя:Археалагічныя артэфакты
Катэгорыя:Баявыя сякеры
Катэгорыя:Дрэўкавая зброя
Катэгорыя:Еўропа бронзавага веку
Катэгорыя:Неаліт Еўропы
Катэгорыя:Халодная зброя паводле алфавіта