Луіджы Факта

Луіджы Факта (, 1 верасня 1861, Пінерола, П’емонт — 5 лістапада 1930, Пінерола, П’емонт) — італьянскі палітык і дзяржаўны дзеяч, узначальваў кабінет міністраў Італіі з 26 лютага 1922 года па 31 кастрычніка 1922 гады. Ён быў апошнім старшынёй Савета міністраў Італіі да гвалтоўнага захопу дзяржаўнай улады фашыстамі пад кіраўніцтвам Беніта Мусаліні, у выніку так званага «Марша на Рым».

 Біяграфія 
Луіджы Факта увайшоў у палітыку ў 1892 годзе як член ліберальнай партыі парламента ад Пинероло. Гэта дэпутацкае крэсла ён займаў на працягу трыццаці гадоў. Ён працаваў амаль бесперапынна на працягу гэтага часу ў розных кааліцыйных ўрадах, у розных кабінетах міністраў. З 1910 па 1914 год і з 1919 па 1920 год Факту выконваў абавязкі міністра фінансаў Італіі.

З пачаткам Першай сусветнай вайны Луіджы Факта актыўна выступаў за нейтралітэт Італіі, але пасля таго, як каралеўства ўступіла ў вайну, ён змяніў сваё меркаванне. Сын Луіджы загінуў падчас баявых дзеянняў, і Факту, казаў, што ён ганарыцца тым, што яго сын прынёс у ахвяру ўласную жыццё ў імя сваёй краіны.

У лютым 1922 года, Факта быў прызначаны прэм’ер-міністрам і сфармаваў уласны Кабмін. Італію ў той час ўзрушвалі хвалявання ініцыююцца фашыстамі на чале з Беніта Мусаліні. Калі чернорубашечники пачалі «Марш на Рым», кароль Віктар Эмануіл III адмовіў Луіджы Факта ў падтрымцы, хоць італьянская армія была гатовая здушыць фашысцкі путч. Час быў страчаны і ва ўладзе ўстаў Мусаліні, які абвясціў сябе дыктатарам.

Факту не стаў адкрыта выступаць супраць Мусаліні і таму стаў сенатарам ў 1924 годзе.

Памёр Луіджы Факта 31 кастрычніка 1930 года ў сваім родным горадзе Пинероло.

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Італіі