Цэзар Антонавіч Кюі

Цэзар Антонавіч Кюі (, пры нараджэнні Цэзарый-Веніямін Кюі; , Вільня — , Петраград) — рускі кампазітар і музычны крытык, член «Магутнай купкі» і Бяляеўскага гуртка, прафесар фартыфікацыі, інжынер-генерал (1906).

Творчая спадчына кампазітара даволі шырокая: 14 опер, у тым ліку «Сын мандарына» (1859), «Вільям Раткліф» (паводле Генрыха Гейнэ, 1869), «Анджэла» (на сюжэт драмы Віктора Гюго, 1875), «сарацынамі» (па сюжэце Аляксандра Дзюма-бацькі, 1898), «Капітанская дачка» (паводле А. С. Пушкіна, 1909), 4 дзіцячыя оперы; творы для аркестра, камерных інструментальных ансамбляў, фартэпіяна, скрыпкі, віяланчэлі; хоры, вакальныя ансамблі, рамансы (больш за 250), якія адрозніваюцца лірычнай выразнасцю, вытанчанасцю, тонкасцю вакальнай дэкламацыяй. Сярод іх папулярныя «Спалены ліст», «Царскасельская статуя» (словы А. С. Пушкіна), «Эолавы арфы» (словы А. М. Майкава) і інш.

Катэгорыя:Кампазітары XIX стагоддзя
Катэгорыя:Кампазітары XX стагоддзя
Катэгорыя:Музычныя крытыкі
Катэгорыя:Кампазітары Расійскай імперыі
Катэгорыя:Інжынер-генералы
Катэгорыя:Постаці фартыфікацыі