7-я армія (Расійская імперыя)

7-я а́рмія (7 А) — агульнавайсковае аператыўнае, раней стратэгічнае, аб'яднанне (фармаванне, армія) узброеных сіл Расійскай імперыі, падчас Першай сусветнай вайны ў Рускай Імператарскай Арміі.

Армія ўдзельнічала ў Галіцыйскай аперацыі (1914—1915 гадоў), абарончых баях у ходзе ліквідацыі Горліцкага прарыву аўстра-германскіх войскаў (1915 год), Брусілаўскім прарыве (1916 год), баявых дзеяннях на рацэ Стрыпа, пад Львовам, у раёне Бучач — Галіч — Тарнополь (1916-1917 года) і летнім наступе войскаў Паўднёва-Заходняга фронту 1917 года.

Таксама мела назвы: «7-я палявая армія»Военный энциклопедический словарь. — М.: Военное издательство Министерства обороны СССР, 1984 год, 863 с. , раней «Асобная армія № 7»Сайт милитера, Глава шестая. Распределение военнообязанных между войсками и тылом, Военные усилия России в Мировой войне, Н. Н. Головин — Париж: Т-во объединённых издателей, 1939. або «Адэская армія».

 Гісторыя 
Палявое ўпраўленне (штаб 7 А) было ўтворана ў ліпені 1914 года пры штабе Адэскай ваеннай акругі, было сфармавана па штатам палявога ўпраўлення галоўнакамандуючага войскамі фронту (па сучаснаму камандуючага войскамі фронту), але са скарочанай колькасцю чыноў штаба арміі (вайскоўцаў і ваенных чыноўнікаў), прадугледжаных мабілізацыйнымі планам.
 У пачатку вайны у нас мелася два фронту і дзве асобныя арміі:
Паўночна-Заходні фронт — ўключаў у сябе  арміі, якія дзейнічалі супраць  Германіі; 
Паўднёва-Заходні фронт — які складаецца з армій, якія дзейнічалі супраць Аўстра-Венгрыі; 
Асобная армія № 6 (Петраградская), якая ахоўвала ўзбярэжжа Балтыйскага мора; 
Асобная армія № 7 (Адэская), якая ахоўвала ўзбярэжжа Чорнага мора.

У задачу арміі ўваходзіла ахова ўзбярэжжа Чорнага мора і мяжы з Румыніяй.

У кастрычніку 1914 года штаб і армія былі перакінутыя ў раён гарадоў Трэмбоўля — Чорткаў і ўключана ў склад Паўднёва-Заходняга фронту (перастала быць асобнай).
 Чатыры пяхотныя дывізіі Адэскай акругі сфармавалі кожная па другачарговай. Дывізіі гэтыя склалі пры мабілізацыі 7-ю армію генерала Нікіціна, на фронт былі выкліканыя толькі восенню і паспелі набыць неабходную спайку і спрыт, што адразу ж і адбілася на іх працы. А. А. Керсновский. История Русской армии

7-я палявая армія ўдзельнічала, сумесна з 8-й, 9-й і 11-й палявымі арміямі, у новым выглядзе франтавой наступальнай аперацыі, якая была названа па імені аднаго з яе аўтараў Брусілаўскім прарывам.

Па ініцыятыве камандуючага Паўночна-заходнім фронтам Л. Г. Карнілава і пры цярпімым дачыненні свайго непасрэднага начальніка — камандуючага 7-й Арміяй У. І. Селівачова генерал-лейтэнант Павел Пятровіч Скарападскі праводзіў украінізацыю частак даручанага яму 34-га корпусаСкоропадский П. П. Воспоминания. — Київ-Філадельфія, 1995..

На канец 1917 года штаб арміі размяшчаўся ў Бары.

Ліквідавана ў пачатку 1918 года.

 Склад 
У склад 7-й арміі ўваходзілі ўпраўленне, злучэнні, часці і ўстановы (ніжэй прадстаўлены не ўсе, больш падрабязна ў польскамоўнай віке).

 Канец 1917 года 
На канец 1917 года армія мела ў сваім складзе:
 Палявое ўпраўленне (штаб)
 упраўленне загадчыка аўтамабільнай часткай арміі, з 1915 года
 упраўленне начальнікаў інжынераў арміі, з 6 лютага 1916 года
 упраўленне інспектараў артылерыі арміі, з 5 сакавіка 1916 года
 аддзел па дэмабілізацыі штаба арміі, у 1917 годзе
 у штаб арміі быў прызначаны ваенны камісар Часовага ўрада, пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года
 I гвардзейскі армейскі корпус
 II гвардзейскі армейскі корпус
 XII армейскі корпус
 I Украінскі армейскі корпус
 XLI армейскі корпус
 III Каўказскі армейскі корпус
 V кавалерыйскі корпус
 VII Сібірскі армейскі корпус

 Камандуючыя (перыяд) 
 генерал ад артылерыі Уладзімір Мікалаевіч Нікіцін (19.07.1914 — 19.10.1915);
 генерал ад інфантэрыі Дзмітрый Рыгоравіч Шчэрбачоў (19.10.1915 — 11.04.1917);
 генерал-лейтэнант Леанід Мікалаевіч Бяльковіч (13.04.1917 — 20.06.1917);
 камісар ад Часовага ўрада — Барыс Савінкоў (да 28.06.1917)
 генерал-лейтэнант Уладзімір Іванавіч Селівачоў (26.06.1917 — 09.09.1917);
 генерал-лейтэнант Януарый Казіміравіч Ціховіч (09.09.1917 — 03.12.1917);
 штабс-капітан Уладзімір Кірыякавіч Трыяндафілаў (03.12.1917 — ??.12.1917);
 генерал-лейтэнант Уладзімір Аляксандравіч Лаўдоўскі (??.12.1917 — ??.03.1918).

 У складзе (перыяд) 
 Дзеючай арміі — Асобная (19 ліпеня (1 жніўня) — кастрычнік 1914 года);
 Паўднёва-заходняга фронту (кастрычнік 1914 года — сакавік 1918 года).

 Літаратура 
 Головин Н. Н. Военные усилия России в Мировой войне. — Париж: Т-во объединённых издателей, 1939.
 Большая советская энциклопедия, Третье издание. — М.: «Советская энциклопедия», 1969—1978.
М.

 Военный энциклопедический словарь. — М.: Военное издательство Министерства обороны СССР, 1984. — 863 с. с илл.
 Россия и СССР в войнах XX века, Потери вооружённых сил, Статистическое исследование. / Под общей редакцией кандидата военных наук, профессора АВН генерал-полковника Г. Ф. Кривошеева. — М.: ОЛМА-ПРЕСС, 2001.


 Спасылкі 
 Сборник руководящих приказов и приказаний командующего 7-й армией. 1917. 
 Сайт милитера, Глава шестая. Распределение военнообязанных между войсками и тылом, Военные усилия России в Мировой войне, Н. Н. Головин — Париж: Т-во объединённых издателей, 1939.
 Глава II. Первая мировая война (1914—1918 гг.) Потери русской армии, Россия и СССР в войнах XX века, Потери вооружённых сил, Статистическое исследование, Под общей редакцией кандидата военных наук, профессора АВН генерал-полковника Г. Ф. Кривошеева, Москва, ОЛМА-ПРЕСС, 2001 год. 

Катэгорыя:Арміі Расіі ў часы Першай сусветнай вайны