Саюз абароны Эстоніі

Саюз абароны, Кайцаліт () — добраахвотнае ваенізаванае фарміраванне ў Эстоніі. Разам з Узброенымі сіламі Эстоніі ўваходзіць у склад Сілаў абароны Эстоніі.

 Гісторыя 

 Узнікненне 
Гісторыя «Кайцаліта» пачалася яшчэ ў канцы 1917 − пачатку 1918 гг. і з гэтага часу была заўсёды звязана з гісторыяй Эстонскай дзяржавы. Пасля прыходу да ўлады Эстонскага бальшавіцкага ваенна-рэвалюцыйнага камітэта ў кастрычніку 1917 г. у многіх паветах сталі ўтварацца нацыянальныя вайсковыя фармаванні на чале з заможнымі сялянамі, гаспадарамі крам і невялікіх прадпрыемстваў. У лютым 1918 г., падчас наступу нямецкай кайзераўскай арміі на ўсходнім фронце, эстонскі Камітэт выратавання, у які ўвайшлі Канстанцін Пятс, К. Конік і Ю. Вильмс, спадзеючыся на падтрымку і дапамогу нямецкага камандавання, аддалі загад нацыянальным фарміраванням выконваць у дачыненні да немцаў поўны нейтралітэт і захапіць уладу на месцах, арыштаваўшы бальшавіцкіх кіраўнікоў. Гэтыя нацыянальныя ваенізаваныя фарміравання і атрымалі назву «Самаабарона». А ўжо пасля 23 лютага 1918 года, пасля абвяшчэння незалежнасці Эстоніі, «Омакайцсе» забяспечвала парадак практычна ва ўсіх паветах новай дзяржавы.

Аднак нямецкая адміністрацыя, пасля акупацыі Эстоніі ў лютым−сакавіку 1918 года, не прызнала яе незалежнасць, нацыянальныя палітычныя партыі былі забароненыя, а «Омакайцсе» фармальна быў распушчаны, але працягваў дзейнічаць на паўлегальных падставах. Пасля сыходу нямецкай арміі ў канцы 1918 года атрады «Омакайцсе» выйшлі з падполля і сталі асновай для фарміравання новай арганізацыі — «Кайцаліта» («Саюза абароны»), на базе якога ў 1918−1919 годзе фармавалася Эстонская армія.

У арміі Лайдонера на Пскоўскім накірунку змагаліся і атрады «Кайцаліта», якія пасля заканчэння наступу забяспечвалі парадак на захопленых тэрыторыях і ахоўвалі розныя аб'екты ў тыле эстонскай арміі.

 1918-1940 
міні|309x309пкс|Генерал Ёханес Лайдонер
У сярэдзіне 1920-х гадоў «Кайтцаліт» атрымаў заканадаўчае афармленне. У 1924 годзе галоўнакамандуючы эстонскай арміяй генерал Ёханэс Лайдонер зацвердзіў «Статут Кайтцаліта», які вызначыў мэты і задачы «саюза», увёў арганізацыйную структуру «Кайцаліта» — тэрыторыя Эстоніі дзялілася на акругі, аддзялення, раёны і групы самаабароны, якія павінны былі падпарадкоўвацца Начальніку самаабароны і ваеннаму міністру. Першапачаткова атрады «Кайцаліта» былі узброеныя стралковай зброяй, якое, як правіла, захоўвалася ў клубах і штабах гэтага ваеннага грамадства, але дапушчалася і стварэнне рэзервовых складоў — схованкі на выпадак ваенных дзеянняў. З другой паловы 1930-х гадоў на ўзбраенні «Кайцаліта» ужо знаходзілася некалькі танкаў і артылерыйскіх гармат. У члены «Кайцаліт» прымалі ўсіх грамадзян Эстоніі, якія дасягнулі 18-гадовага ўзросту, яны павінны былі праходзіць ваеннае навучанне, удзельнічаць у разнастайных ваенна-патрыятычных і спартыўных мерапрыемствах, разыгрывалі магчымыя сцэнары ўдзелу ў баявых дзеяннях, калі прыйдзецца абараняцца ад СССР. Час ад часу атрадам ўладкоўваліся агледзіны, яны выязджалі ў ваенна-спартыўныя лагеры, арганізоўвалі стральбы і конкурсы. Для заахвочвання праславіліся членаў у Эстоніі была ўведзена сістэма узнагарод, сярод якіх прыкметнае месца займаў «Ордэн белага крыжа Кайцаліта», які даваўся за асабістую мужнасць і заслугі ў гады Вызваленчай вайны 1918—1920 гг. Жаночыя атрады «Кайцаліта» арганізоўвалі культурна-асветніцкія мерапрыемствы. Агульная колькасць членаў «Кайцаліта», да канца 1930-х гадоў разам з жаночымі і дзіцячымі атрадамі і падраздзяленнямі складала амаль 100 000 чалавек, з іх больш за 42 000 навучаных і падрыхтаваных для ваенных дзеянняў байцоў. З 1925 па 1940 гг. на чале стаяў генерал-маёр Ёханэс Орасмаа.

 У перыяд савецкай акупацыі і падчас Другой Сусветнай Вайны 
Пасля ўваходу савецкіх войскаў у Эстонію і узнікнення Савецкай Эстоніі, найбольш важныя для Саюза абароны дзеячы, буйныя прадстаўнікі інтэлігенцыі і ваеннага класу былі рэпрэсіраваныя. Узброеныя сілы Эстоніі, у поунай сваёй колькасці, былі рэарганізаваныя ва 22-і эстонскі тэрытарыяльны корпус Чырвонай Арміі. Кайцэліт і падначаленыя яму арганізацыі таксама былі расфарміраваныя. Але падчас Другой Сусветнай вайны многія людзі, якія прымалі удзел у дзейнасці Кайцэліта ці іншых арганізацый, пачыналі барацьбу з камуністычным рэжымам у складзе эстонскай дывізіі войскаў СС або ў ротах народнага апалчэння. Асноўнай мэтай гэтай барацьбы было аднаўленне незалежнасці Эстоніі, да чаго скептычна ставіліся нямецкія ўлады. З пачаткам наступлення Чырвонай Арміі, роты тэрытарыяльнага апалчэння часам аказвалі малаэфектыўнае супраціўленне, але ў большасці сваёй расфарміроўваліся самастойна.

 У цяперашні час 
У 1992 годзе пасля аднаўлення незалежнасці і прыходу да ўлады ўрада Тийта Вяхи «Кайцаліт» быў прызнаны на дзяржаўным узроўні. У лютым таго ж года «Кайцаліту» былі вернутыя раней належыўшыя яму стралковыя клубы і ціры (з зброяй і боепрыпасамі). 28 красавіка 1992 г. урад Эстоніі прыняў пастанову, у адпаведнасці з якім «Кайцаліт» абвешчаны складовай часткай Абарончых сіл Эстонскай рэспублікі (ОСЭР). Кіраўніцтва «Кайцаліта» атрымала воінскія званні Эстоніі і правы афіцэраў рэгулярнай арміі. Цяпер камандзіра «Кайцаліта» і начальніка штаба прызначае ўрад Эстоніі па прапанове кіраўніка галоўнага штаба ОСЭР. Дзейнасць «Кайцаліта» фінансуецца з сум, прадугледжаных на дзяржаўную абарону, ўзбраенне і рыштунак прадастаўляецца галоўным штабам ОСЭР. У сваёй дзейнасці «Кайцаліта» кіруецца законамі Эстоніі і іншымі нарматыўнымі актамі, зацверджанымі яшчэ ў 1930-я гады статутам і унутраным распарадкам «Кайцаліт».

 Структура 

 Агульная інфармацыя 
Сёння аддзялення «Кайцаліт» дзейнічаюць ва ўсіх 15 паветах Эстоніі. Агульная яго колькасць разам з жаночай і дзіцячай арганізацыямі дасягнула амаль 20 000 чалавек, якія знаходзяцца ў 17 дружынах. Кайтселійт рэгулярна прымае ўдзел у агульнавайсковых і міжнародных вучэннях, праводзіць ўласныя вучэнні і адмысловую падрыхтоўку кадраў у самых розных напрамках. Сябрамі арганізацыі могуць быць як грамадзяне, так і неграмадзяне Эстоніі. Члены падзяляюцца на некалькі груп: дзеючы, які дапамагае, ветэран.

 Дружыны 
На дадзены момант у Кайцаліце 15 дружын (). Кожная каманда дзеліцца на больш дробныя падраздзяленні: роты, малевконды (Malevkond).

 Талінская дружына 
Штаб дружыны знаходзіцца ў Кадрыёргу. Ва ўласнасці два тыры, а таксама навучальны комплекс у Ныме, які з'яўляўся ў мінулым пажарнай ваеннай часткай. Дружына дзейнічае на тэрыторыі сталіцы. На канец 1939 года ў дружыне было звыш 8000 чалавек, на дадзены момант колькасць членаў складае 2000 разам з падкантрольнымі арганізацыямі. У таллінскую дружыну ўваходзіць 11 падраздзяленняў:
 Заходні малеўконд () — тэрытарыяльнае падраздзяленне, якое дзейнічае ў раёнах Мустамяэ і Хааберсти.
 Нымескі малеўконд () — тэрытарыяльнае падраздзяленне на тэрыторыі талінскага раёна Нымме, з'яўляецца адным з лепшых падраздзяленняў Талліна. У склад уваходзяць баявая, супрацьтанкавая групы, група разведкі, група ўнутранай аховы і група тылавога забеспячэння.
 Усходняя рота () — тэрытарыяльнае падраздзяленне, дзейнічае на тэрыторыі Ласнамяэ і Пірыту.
 Паўднёвая рота () — асобная тэрытарыяльная рота, якая дзейнічае на тэрыторыі раёнаў Кесклинн і Кристийне.
 Паўночная рота () — тэрытарыяльнае падраздзяленне, якое размяшчаецца ў раёне Пыхья-Талін.
 Таампеаскі малеўконд () — экстэрытарыяльнае падраздзяленне, якое знаходзіцца на Тоампеа, дзе размяшчаецца парламент Эстоніі і ў прылеглых раёнах.
 Калеўскі малеўконд () — экстэрытарыяльнае падраздзяленне.
 Акадэмічны малеўконд () — экстэрытарыяльнае падраздзяленне, якое складаецца ў вялікай масе з студэнтаў, альбо выпускнікоў ВНУ, а таксама членаў студэнцкіх карпарацый. Уключае групы рэгіёнаў: Віронія, Сакала, Таварыства эстонскіх студэнтаў, Талінскага ўніверсітэта.
 Вартаўнічая рота () — экстэрытарыяльнае падраздзяленне, якое займаецца аховай воінскіх частак і ваенных аб'ектаў.
 Аркестр дружыны () — аркестр талінскай дружыны, экстэрытарыяльнае падраздзяленне.
 Марскі дывізіён () — экстэрытарыяльнае падраздзяленне, якое знаходзіцца ў порце.

 Дружына Хар'ю 
Дзейнічае ў павеце Хар'ю. Мае 6 падраздзяленняў:
 Раваласкі малеўконд () — тэрытарыяльнае падраздзяленне, якое дзейнічае ва ўсходняй частцы Хар'ю. Падзяляецца тры роты: Таллін, Куусалу, Хар'ю-Яані.
 Кейласкі малеўконд () — тэрытарыяльнае падраздзяленне, якое дзейнічае ў воласці Кейла
 Казескі малеўконд () — тэрытарыяльнае падраздзяленне ў воласці Казе
 Малеўконд Мяніку () — экстэрытарыяльнае падраздзяленне, якое складаецца з баявой групы, групы разведкі і атрада мінамётчыкаў.
 Вартаўнічая рота () — экстэрытарыяльнае падраздзяленне, якое займаецца аховай воінскіх частак і ваенных аб'ектаў.

 Дружына Рапла 
Дзейнічае на тэрыторыі павета Рапламаа.

 Дружына Алутагузээ 
Дзейнічае ў павеце Іда-Віру. Дзеліцца на 4 падраздзяленні:
 Люганузескі малеўконд ()
 Авинурмескі малеўконд ()
 Нарвскіі малеўконд ()
 Йыхвіскі малеўконд ()

 Дружына Віру 
Дружына знаходзіцца ў павеце Ляанэ-Віру. У склад дружыны ўваходзіць 3 асобныя роты:
 Ракверэская асобная рота ()
 Кадрынаская асобная рота ()
 Тапаская асобная рота ()

 Дружына Йыгева 
Дзейнічае ў павеце Йыгева.

 Дружына Ярва 
Дзейнічае ў павеце Ярва.

 Дружына Пярнумаа 
Размяшчаецца ў павеце Пярнумаа і складаецца з трох малеўкондаў:
 Соантагана
 Кікепера
 Корбе

 Дружына Ляанэ 
Дзейнічае ў Ляэнемаа і на востраве Хіію. Да Хііюмаа адносіцца аднайменнае падраздзяленне, а ў Ляанэмаа знаходзяцца два іншыя малеўконды. Склад дружыны:
 Хійу
 Рысці
 Рыдала

 Дружына Саарэмаа 
Дзейнічае на востраве Саарэмаа ў аднайменным павеце.

 Дружына Тарту  
Дружына, якая дзейнічае ў горадзе Тарту і ў Тартускім павеце. Дзеліцца на 4 атрады:
 Тартускі першы малеўконд ()
 Акадэмічны малеўконд () — акадэмічны малеўконд, які складаецца, як і талінскі акадэмічны малеўконд, з студэнтаў і выпускнікоў вышэйшых навучальных устаноў.
 Тамескі малеўконд () дзеліцца на 5 аддзяленняў: рота Тамэ, рота Веэрыку, асобны атрад Кырвекюла, асобныя групы Пух'я і Выну.
 Элваская асобная рота ()

 Дружына Сакала 
Дзейнічае ў павеце Вільяндзі.
міні|Будынак Саюза абароны Эстоніі ў Валга

 Дружына Валгамаа  
Дзейнічае ў павеце Валга.

 Дружына Вырумаа 
Дзейнічае ў павеце Выру.

 Дружына Пылва 
Дзейнічае ў павеце Пылвамаа.

 Падначаленыя арганізацыі 
Саюзу Абароны падпарадкоўваюцца тры дапаможныя арганізацыі.
міні|196x196пкс|Герб Найскодукайтсэ раёна Ляянэ

 Найскодукайтсэ  
Найскодукайтсэ ( - жаночая абарона дома). Членамі арганізацыі з'яўляюцца жанчыны. Заснавана 2 верасня 1927 года, адноўлена 20 верасня 1991. Задачамі арганізацыі з'яўляюцца падтрымка Саюза абароны Эстоніі ў пытанні абароны дзяржавы, медыцынская і тылавая служба ў садзейнічанні з Кайтселийтом. Арганізацыя дзеліцца па чатырох акругах:
 Паўночны раён — дзеліцца на акругі Хар'ю, Рапла, Талін.
 Паўночна-заходні раён — акругі Алутагузэ, Йыгева, Ярва і Віру.
 Паўднёвы раён — Пылва, Сакала, Тарту, Валга і Выру.
 Заходні — Ляанэ, Пярну, Саарэмаа.
Арганізацыя дзеліцца на 6 прафесійных груп:
 Група сувязі і штаба
 Медыцынская група
 Харчовая група
 Група прапаганды
 Група фарміравання
 Кіраванне арганізацыяй Кодуцютрэд ( — Дочкі радзімы)
міні|196x196пкс|Знамя Таллінскай групы Ноарэд Коткад

 Ноарэд Коткад  
Ноарэд Коткад (— Маладыя арлы; Арляняты). Добраахвотная арганізацыя, якая складаецца з хлопчыкаў-скаўтаў. Задачамі арганізацыі з'яўляюцца выхаванне і навучанне сумленных і патрыятычных маладых людзей. У арганізацыі могуць быць грамадзяне Эстоніі ва ўзросце ад 8 да 18 гадоў. Заснавана 27 мая 1930 года. Адноўлена 12 жніўня 1989.

 Кодуцютрэд 
Кодуйютрэд (— Дачкі радзімы), аналаг арганізацыі «Ноарэд коткад». Членамі арганізацыі з'яўляюцца дзяўчынкі. Далейшым лагічным працягам з'яўляецца сяброўства ў арганізацыі «Найскодукайтсэ». Заснавана 19 студзеня 1932. Арганізацыя была ліквідавана ў 1940 годзе і адноўлена апасля звароту незалежнасці.

 Спасылкі 
 Афіцыйная старонка Саюза абароны Эстоніі (эст.)
 Саюз абароны 
 Naiskodukaitse
 Kodutütrad
 Noored Kotkad
 Nõmme malevkond

Катэгорыя:Узброеныя сілы Эстоніі