Спіс лаўрэатаў Нобелеўскай прэміі міру

Нобелеўская прэмія міру () — узнагарода, якая штогод прысуджаецца Нарвежскім нобелеўскім камітэтам у Осла, «чалавеку, які выконвае найбольшую альбо найлепшую працу дзеля братэрства паміж народамі, адмены альбо скарачэння пастаянных армій і правядзення альбо заахвочвання мірных кангрэсаў». Адна з пяці Нобелеўскіх прэмій, заснаваных у 1895 годзе паводле запавету шведскага хіміка Альфрэда Нобеля, які памёр у 1896 годзе. Гэтыя прэміі прысуджаюцца за выдатныя заслугі ў галінах хіміі, фізікі, літаратуры, міру і фізіялогіі або медыцыны. У адпаведнасці з запаветам Нобеля прэмія знаходзіцца ў падпарадкаванні Нарвежскага нобелеўскага камітэта і прысуджаецца камісіяй з пяці членаў, якія абіраюцца Парламентам Нарвегіі. Лаўрэатамі першай Нобелеўскай прэміі міру ў 1901 годзе сталі Жан Дзюнан і Фрэдэрык Пасі. Кожны лаўрэат атрымлівае медаль, дыплом і грашовы прыз, які змяняецца з цягам часу. У 1901 годзе Дзюнан і Пасі падзялілі 150 782 шведскія кроны, што ў снежні 2008 года было эквівалентна 7 731 004 шведскім кронам. Пачынаючы з 2001 года кожная грашовая ўзнагарода складала 10 мільёнаў шведскіх крон. Прэмія ўручаецца на штогадовай цырымоніі 10 снежня ў Осла ў прысутнасці караля Нарвегіі (адзіная Нобелеўская прэмія, якая не ўручаецца ў Стакгольме), у гадавіну смерці Альфрэда Нобеля.

Нобелеўская прэмія міру лічыцца найбольш спрэчнай сярод Нобелеўскіх прэмій і многія з лаўрэатаў падвяргаліся шырокай крытыцы. У 1961 годзе Даг Хамаршэльд памёр за некалькі месяцаў да абвяшчэння сваёй перамогі, пасля чаго ў правілы былі ўнесены праўкі, каб пазбегнуць іншых пасмяротных узнагарод у будучыні. У 1973 годзе Ле Дык Тхо адмовіўся ад прэміі, бо «быў не ў стане атрымаць узнагароду», спасылаючыся на сітуацыю ў В’етнаме, якая і стала прычынай яго перамогі. Міжнародны камітэт Чырвонага Крыжа тройчы атрымліваў прэміі ў 1917, 1944 і 1963 гадах, а Упраўленне Вярхоўнага камісара Арганізацыі Аб’яднаных Нацый па справах бежанцаў двойчы — у 1954 і 1981 гадах, але ніводная асоба не атрымлівала Нобелеўскую прэмію міру больш за адзін раз. Лайнус Полінг атрымаў Нобелеўскую прэмію па хіміі ў 1954 годзе і Нобелеўскую прэмію міру ў 1962 годзе. З 1901 года Нобелеўская прэмія міру не прысуджалася 19 разоў, больш, чым любая іншая з Нобелеўскіх узнагарод: у 1914, 1915, 1916, 1918, 1923, 1924, 1928, 1932, 1939, 1940, 1941, 1942, 1943, 1948, 1955, 1956, 1966, 1967 і 1972 гадах. Па стане на 2021 год прэмію атрымлівалі 25 арганізацый і 109 асоб, з якіх 18 былі жанчынамі (больш, чым у любой з іншых Нобелеўскіх прэмій). У 2014 годзе пакістанская актывістка Малала Юсуфзай стала самай маладой з усіх лаўрэатаў Нобелеўскіх прэмій ва ўсіх катэгорыях, атрымаўшы ўзнагароду ў 17 гадоў, а самым узроставым быў лаўрэат 1995 года Джозеф Ротблат, якому на момант прысуджэння было 87 гадоў.

 Лаўрэаты 

1901—1910 • 1911—1920 • 1921—1930 • 1931—1940 • 1941—1950 • 1951—1960 • 1961—1970 • 1971—1980 • 1981—1990 • 1991—2000 • 2001—2010 • 2011—2020 • з 2021

 1901—1910 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне1901 85pxЖан Анры Дзюнан(1828—1910) За яго ролю ў стварэнні Міжнароднага камітэту Чырвонага Крыжа. 85pxФрэдэрык Пасі(1822—1912)  ФранцыяЗа тое, што ён з’яўляецца адным з галоўных заснавальнікаў Міжпарламенцкага саюза, а таксама галоўным арганізатарам першага З’езда ўсеагульнага міру.1902 85pxЭлі Дзюкамен(1833—1906) За яго ролю першага ганаровага сакратара Міжнароднага бюро міру. 85pxШарль Альбер Гоба(1843—1914) За яго ролю першага генеральнага сакратара Міжпарламенцкага саюза.1903 85pxУільям Рэндал Крымер(1828—1908) За яго ролю «першага бацькі» Міжпарламенцкага саюза.1904 85pxІнстытут міжнароднага права За яго намаганні ў якасці неафіцыйнага органа сфармуляваць агульныя прынцыпы міжнароднага права.1905 85pxБерта фон Зутнер(1843—1914)  Аўстра-ВенгрыяЗа напісанне «Складзіце сваю зброю» і ўнясенне ўкладу ў стварэнне прэміі.1906 85pxТэадор Рузвельт(1858—1919)  ЗШАЗа яго паспяховае пасярэдніцтва ў заканчэнні расійска-японскай вайны і за яго інтарэс да арбітражу, забяспечваючы Гаагскі арбітражны суд з самага першага паседжання.1907 85pxЭрнеста Тэадора Манета(1833—1918)  ІталіяЗа яго працу ў якасці ключавога лідара італьянскага руху за мір.85pxЛуі Рэно(1843—1918)  ФранцыяЗа яго працу ў якасці вядучага французскага міжнароднага юрыста і члена пастаяннай палаты арбітражнага суда ў Гаазе.1908 85pxКлас Понтус Арнальдсан(1844—1916) За яго працу ў якасці заснавальніка Шведскай лігі міру і арбітражу. 85pxФрэдрык Баер(1837—1922) За тое, што ён з’яўляецца правадыром міру ў Скандынавіі, сумяшчаючы працу ў Міжпарламенцкім саюзе і прэзідэнцтва ў Міжнародным бюро міру.1909 85pxАгюст Беернарт(1829—1912) За тое, што ён быў прадстаўніком на дзвюх канферэнцыях Гаагі і з’яўляецца вядучай фігурай у Міжпарламенцкім саюзе. 85pxПоль Анры Бенжамен д’Этурнель дэ Канстан(1852—1924)  ФранцыяЗа камбінаваную дыпламатычную працу дзеля французска-германскага і французска-брытанскага паразумення і выдатную кар’еру ў міжнародным арбітражы.1910 85pxМіжнароднае бюро міру За дзеянні ў якасці злучнага звяна паміж таварыствамі розных краін свету.

 1911—1920 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне1911 85pxТобіяс Асер(1838—1913)  За ролю сузаснавальніка Інстытута міжнароднага права, ініцыятара Канферэнцый па міжнародным прыватным праве ў Гаазе і піянера ў галіне міжнародных прававых адносін. 85pxАльфрэд Герман Фрыд(1864—1921)  Аўстра-Венгрыя За яго намаганні выкрыць і змагацца з тым, што ён лічыць галоўнай прычынай вайны, а менавіта з анархіяй у міжнародных адносінах.1912 85pxЭліу РутЭліу Рут, Осцін Чэмберлен, Чарлз Гейтс Даўэс, Фрэнк Білінгс Келаг і Ральф Норман Энджэл атрымлівалі свае прэміі на год пазней, паколькі камітэт прымаў рашэнне, што ніводны кандыдат не адпавядае крытэрыям волі Нобеля ў год, у які яны пералічаны як атрымальнікі прэміі. Згодна з правіламі камітэт адкладаў прысуджэнне прэмій да наступнага года, але яны адзначаны як атрымальнікі прэміі за папярэдні год.(1845—1937)  ЗША За паляпшэнне паразумення паміж краінамі Паўночнай і Паўднёвай Амерыкі і ініцыявання важных арбітражных пагадненняў паміж ЗША і іншымі краінамі.1913 85pxАнры Лафантэн(1854—1943)  За беспрэцэдэнтны ўклад у арганізацыю мірнага інтэрнацыяналізму.1914Прэмія не прысуджалася1915Прэмія не прысуджалася1916Прэмія не прысуджалася1917 85pxМіжнародны камітэт Чырвонага Крыжа  За намаганні па доглядзе параненых салдат і ваеннапалонных і іх сем’яў.1918Прэмія не прысуджалася1919 85pxТомас Вудра Вільсан(1856—1924)  ЗША За ролю заснавальніка Лігі Нацый.1920 85pxЛеон Буржуа(1851—1925)  Францыя За яго даўні ўклад у справу міру і справядлівасці і яго значную ролю ў стварэнні Лігі Нацый.

 1921—1930 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне1921 85pxКарл Яльмар Брантынг(1860—1925)  За іх пажыццёвы ўклад у справу міру і арганізаваны інтэрнацыяналізм. 85pxКрысціян Лангэ(1869—1938) 1922 85pxФрыцьёф Нансен(1861—1930)  За вядучую ролю ў рэпатрыяцыі ваеннапалонных, у міжнароднай дапамозе і ў якасці Вярхоўнага камісара Лігі Нацый па справах бежанцаў.1923Прэмія не прысуджалася1924Прэмія не прысуджалася1925 85pxОсцін Чэмберлен(1863—1937)  За сваю вырашальную ролю ў лакарнскіх перамовах. 85pxЧарлз Гейтс Даўэс(1865—1951)  ЗША За яго вырашальную ролю ў рэалізацыі Плана Даўэса.1926 85pxАрыстыд Брыян(1862—1932)  Францыя За іх вырашальную ролю ў дасягненні Лакарнскай дамовы. 85pxГустаў Штрэземан(1878—1929)  Германія192785pxФердынанд Эдуард Бюісон(1841—1932)  Францыя За іх уклад у з’яўленне ў Францыі і Германіі грамадскай думкі, якая спрыяе мірнаму міжнароднаму супрацоўніцтву. 85pxЛюдвіг Квідэ(1858—1941)  Германія1928Прэмія не прысуджалася1929 85pxФрэнк Білінгс Келаг(1856—1937)  ЗША За яго вырашальную ролю ў дасягненні пакта Брыяна — Келага.1930 85pxНатан Сёдэрблюм(1866—1931)  За садзейнічанне хрысціянскаму адзінству і стварэнне «той новай душэўнай пазіцыі, якая неабходна, каб мір паміж народамі стаў рэальнасцю».

 1931—1940 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне1931 85pxДжэйн Адамс(1860—1935)  ЗША За іх старанныя намаганні адрадзіць ідэал міру і адрадзіць дух міру ў сваёй нацыі і ва ўсім чалавецтве. 85pxНікалас Мюрэй Батлер(1862—1947)  ЗША1932Прэмія не прысуджалася1933 85pxРальф Норман Энджэл(1873—1967)  За тое, што выкрыў сваім пяром ілюзію вайны і пераканаўча заклікаў да міжнароднага супрацоўніцтва і міру.1934 85pxАртур Хендэрсан(1863—1935)  За нястомную барацьбу і адважныя намаганні на пасадзе старшыні Канферэнцыі па раззбраенні Лігі Нацый у 1931—1934 гадах.1935 85pxКарл фон АсецкіПрэмія была прысуджана Карлу фон Асецкаму «завочна», бо ўрад Германіі адмовіў яму ў выдачы пашпарта.(1889—1938)  Германія За яго пякучую любоў да свабоды думкі і выказвання меркаванняў і яго каштоўны ўклад у справу міру.1936 85pxКарлас Сааведра Ламас(1878—1959)  За ролю бацькі Аргентынскага антываеннага пакта 1933 года, які ён таксама выкарыстаў як сродак пасярэдніцтва ў міры паміж Парагваем і Балівіяй у 1935 годзе.1937 85pxРоберт Сэсіл(1864—1958)  За яго нястомныя намаганні ў падтрымку Лігі Нацый, раззбраення і міру.1938 85px|borderНансенаўская міжнародная арганізацыя па справах бежанцаў  Ліга Нацый За тое, што яна працягвала працу Фрыцьёфа Нансена на карысць бежанцаў па ўсёй Еўропе.1939Прэмія не прысуджалася1940Прэмія не прысуджалася

 1941—1950 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне1941Прэмія не прысуджалася1942Прэмія не прысуджалася1943Прэмія не прысуджалася1944 85pxМіжнародны камітэт Чырвонага Крыжа  За вялікую працу, якую ён выканаў падчас вайны ад імя чалавецтва.1945 85pxКордэл Хал(1871—1955)  ЗША За яго нястомную працу па дасягненню міжнароднага паразумення і яго асноўную ролю ў стварэнні Арганізацыі Аб’яднаных Нацый.1946 85pxЭмілі Грын Болч(1867—1961)  ЗША За яе працу на працягу ўсяго жыцця дзеля міру. 85pxДжон Рэлей Мот(1865—1955)  ЗША За яго ўклад у стварэнне мірнага рэлігійнага брацтва праз нацыянальныя межы.1947 85pxСавет Сяброў на службе грамадству  За іх наватарскую працу ў міжнародным руху за мір і спачувальныя намаганні па аблягчэнні чалавечых пакут, спрыяючы тым самым братэрству паміж народамі. 85pxАмерыканскі камітэт Сяброў на службе грамадству  ЗША1948Прэмія не прысуджалася194985pxДжон Бойд Ор(1880—1971)  За яго намаганні на працягу ўсяго жыцця перамагчы голад і нястачу, тым самым дапамагаючы ліквідаваць асноўную прычыну ваенных канфліктаў і войнаў.1950 85pxРальф Банч(1904—1971)  ЗША За працу ў якасці пасрэдніка ў Палесціне ў 1948—1949 гадах.

 1951—1960 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне1951 85pxЛіён Жуо(1879—1954)  Францыя За тое, што прысвяціў сваё жыццё барацьбе з вайной праз прапаганду сацыяльнай справядлівасці і братэрства паміж людзьмі і народамі.1952 85pxАльберт Швейцэр(1875—1965)  Францыя За яго альтруізм, пашану да жыцця і нястомную гуманітарную працу, якая дапамагла зрабіць ідэю братэрства паміж людзьмі і народамі жывой.1953 85pxДжордж Маршал(1880—1959)  ЗША За прапанову і кантроль за планам эканамічнага аднаўлення Еўропы.195485pxУпраўленне Вярхоўнага камісара Арганізацыі Аб’яднаных Нацый па справах бежанцаў  ААН За свае намаганні па лячэнні ран вайны, аказваючы дапамогу і абарону бежанцам па ўсім свеце.1955Прэмія не прысуджалася1956Прэмія не прысуджалася1957 85pxЛестэр Боўлс Пірсан(1897—1972)  Канада За яго важны ўклад у разгортванне аварыйных сіл Арганізацыі Аб’яднаных Нацый пасля Суэцкага крызісу.195885pxЖорж Пір(1910—1969)  За яго намаганні дапамагчы бежанцам пакінуць свае лагеры і вярнуцца да жыцця свабоды і годнасці.195985pxФіліп Ноэль-Бэйкер(1889—1982)  За яго даўні ўклад у справу раззбраення і міру.1960 85pxАльберт Лутулі(1898—1967)  Паўднёвая Афрыка   За негвалтоўную барацьбу з апартэідам.

 1961—1970 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне1961 85pxДаг ХамаршэльдДаг Хамаршэльд стаў лаўрэатам прэміі пасмяротна.(1905—1961)  За развіццё ААН у эфектыўную і канструктыўную міжнародную арганізацыю, здольную ажывіць прынцыпы і мэты, выкладзеныя ў Статуце ААН.196285pxЛайнус Полінг(1901—1994)  За барацьбу з гонкай ядзерных узбраенняў паміж Усходам і Захадам.1963 85pxМіжнародны камітэт Чырвонага Крыжа  За прасоўванне прынцыпаў Жэнеўскай канвенцыі і супрацоўніцтва з ААН.85pxЛіга таварыстваў Чырвонага Крыжа196485pxМарцін Лютэр Кінг(1929—1968)  За негвалтоўную барацьбу за грамадзянскія правы афра-амерыканскага насельніцтва.196585pxДзіцячы фонд ААН  ААН За намаганні па ўмацаванні салідарнасці паміж народамі і скарачэнні розніцы паміж багатымі і беднымі дзяржавамі.1966Прэмія не прысуджалася1967Прэмія не прысуджалася1968 85pxРэнэ Касэн(1887—1976)  За яго барацьбу па забеспячэнні правоў чалавека, прадугледжаных Дэкларацыяй ААН.1969 85px|borderМіжнародная арганізацыя працы  ААН За стварэнне міжнароднага заканадаўства, якое забяспечвае пэўныя нормы ўмоў працы ў кожнай краіне.197085pxНорман Эрнэст Барлоўг(1914—2009)  За ўнёсак у развязак харчовай праблемы, і асабліва за ажыццяўленне «зялёнай рэвалюцыі».

 1971—1980 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне197185pxВілі Брант(1913—1992)  Заходняя Германія За адкрыццё шляху да змястоўнага дыялогу паміж Усходам і Захадам.1972Прэмія не прысуджалася197385pxГенры Кісінджэр(1923―2023)  За сумесныя перамовы аб спыненні агню ў В’етнаме ў 1973 годзе.85pxЛе Дык ТхоЛе Дык Тхо адмовіўся прыняць прэмію.(1911—1990)  В’етнам (паўночны)197485pxШон Мак-Брайд(1904—1988)  За яго намаганні па забеспячэнні і развіцці правоў чалавека ва ўсім свеце. 85pxЭйсаку Сато(1901—1975)  За ўклад у стабілізацыю ўмоў у Ціхаакіянскім рэгіёне і за падпісанне Дамовы аб нераспаўсюджванні ядзернай зброі.1975 85pxАндрэй СахараўПрэмія была прысуджана Андрэю Сахараву «завочна», бо ўрад СССР адмовіў яму ў выдачы пашпарта.(1921—1989)  СССР За барацьбу за правы чалавека ў Савецкім Саюзе, за раззбраенне і супрацоўніцтва паміж усімі народамі.197685pxБэці Уільямс(1943—2020)  За смелыя намаганні ў заснаванні руху, які паклаў канец гвалтоўнаму канфлікту ў Паўночнай Ірландыі. 85pxМэйрыд Карыган(нар. 1944) 1977 85pxAmnesty International(1961)  За павагу ва ўсім свеце да правоў чалавека.1978 85pxАнвар Садат(1918—1981)  Егіпет За сумесныя перамовы аб міры паміж Егіптам і Ізраілем у 1978 годзе.85pxМенахем Бегін(1913—1992) 197985pxМаці Тэрэза(1910—1997)  За яе працу па аказанні дапамогі пакутнаму чалавецтву.1980 85pxАдольфа Перэс Эсківель(нар. 1931)  За тое, што ён быў крыніцай натхнення рэпрэсаваных, асабліва ў Лацінскай Амерыцы.

 1981—1990 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне198185pxУпраўленне Вярхоўнага камісара Арганізацыі Аб’яднаных Нацый па справах бежанцаў  ААН За прасоўванне асноўных правоў бежанцаў.1982 85pxАльва Мюрдаль(1902—1986)  За працу па раззбраенні і зонах свабодных ад ядзернай і няядзернай зброі. 85pxАльфонса Гарсія Роблес(1911—1991) 198385pxЛех Валенса(нар. 1943)  Польшча За негвалтоўную барацьбу за свабодныя прафсаюзы і правы чалавека ў Польшчы.1984 85pxДэсманд Туту(1931—2021)  ПАР За ролю аб’яднаўчага дзеяча ў негвалтоўнай кампаніі па вырашэнні праблемы апартэіду ў Паўднёвай Афрыцы.198585pxУрачы свету за прадухіленне ядзернай вайны  За распаўсюджванне аўтарытэтнай інфармацыі і за кошт усведамлення катастрафічных наступстваў ядзернай вайны.198685pxЭлі Візель(1928—2016)  За тое, што ён быў пасланцам чалавецтва: яго пасланне — гэта мір, выкупленне і годнасць.1987 85pxОскар Арыяс Санчэс(нар. 1940)  За яго працу ў імя трывалага міру ў Цэнтральнай Амерыцы.1988 85pxМіратворчыя сілы ААН  ААН За прадухіленне ўзброеных сутыкненняў і стварэння ўмоў для перамоваў.198985pxДалай-лама XIV(нар. 1935)    За адстойванне мірных рашэнняў на аснове талерантнасці і ўзаемнай павагі з мэтай захавання гістарычнай і культурнай спадчыны свайго народа.199085pxМіхаіл Гарбачоў(1931—2022)  СССР За вядучую ролю, якую ён адыграў у радыкальных зменах у адносінах паміж Усходам і Захадам.

 1991—2000 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне1991 85pxАун Сан Су ЧжыПрэмія была прысуджана Аун Сан Су Чжы «завочна», бо яна была зняволенай урадам Бірмы. Пасля яе вызвалення з-пад хатняга арышту і выбараў у Палату прадстаўнікоў М’янмы Су Чжы змагла асабіста атрымаць узнагароду 16 чэрвеня 2012 года.(нар. 1945)  М’янма За яе негвалтоўную барацьбу за дэмакратыю і правы чалавека.199285pxРыгаберта Менчу(нар. 1959)  За яе барацьбу за сацыяльную справядлівасць і этнакультурнае прымірэнне, заснаваную на павазе правоў карэннага насельніцтва.1993 85pxНельсан Мандэла(1918—2013)  ПАР За іх працу па мірным спыненні рэжыму апартэіду і закладку асноў для новай дэмакратычнай Паўднёвай Афрыкі. 85pxФрэдэрык Вілем дэ Клерк(1936—2021)  ПАР1994 85pxЯсір Арафат(1929—2004)  Палесціна За іх намаганні па стварэнні міру на Блізкім Усходзе. 85pxІцхак Рабін(1922—1995)  85pxШымон Перэс(1923—2016)   1995 85pxДжозеф Ротблат(1908—2005)    За іх намаганні паменшыць ролю ядзернай зброі ў міжнароднай палітыцы і ў доўгатэрміновай перспектыве ліквідаваць такую зброю. 85pxПагуошскі рух навукоўцаў 1996 85pxКарлуш Белу(нар. 1948)  Усходні Тымор За працу за справядлівае і мірнае вырашэнне канфлікту ва Усходнім Тыморы.85pxЖазэ Рамуш-Орта(нар. 1949)  Усходні Тымор1997 85pxМіжнародны рух за забарону супрацьпяхотных мін  За іх працу па забароне і ліквідацыі супрацьпяхотных мін. 85pxДжодзі Уільямс(нар. 1950) 1998 85pxДжон Х’юм(1937—2020)  За іх намаганні па пошуку мірнага вырашэння канфлікту ў Паўночнай Ірландыі.85pxДэвід Трымбл(1944―2022) 1999 Урачы без межаў  У знак прызнання наватарскай гуманітарнай дзейнасці арганізацыі на некалькіх кантынентах.2000 85pxКім Дэ Джун(1925—2009)  За працу над дэмакратыяй і правамі чалавека ў Паўднёвай Карэі і ва Усходняй Азіі ў цэлым, а таксама за мір і прымірэнне з Паўночнай Карэяй, у прыватнасці.

 2001—2010 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне2001 85pxАрганізацыя Аб’яднаных Нацый  ААН За ўнёсак у стварэнне больш арганізаванага свету і ўмацаванне міру ва ўсім свеце. 75px|Kofi Annan, Photo: Harry WadКофі Анан(1938—2018) 2002 85pxДжэймс Эрл Картэр(1924—2024)  За яго дзесяцігоддзі нястомных намаганняў па пошуку мірных рашэнняў міжнародных канфліктаў, прасоўванні дэмакратыі і правоў чалавека і садзейнічанні эканамічнаму і сацыяльнаму развіццю.2003 85pxШырын Эбадзі(нар. 1947)  За яе намаганні ў справе дэмакратыі і правоў чалавека. Яна асабліва засяродзілася на барацьбе за правы жанчын і дзяцей.2004 85pxВангары Маатаі(1940—2011)  За яе ўклад ва ўстойлівае развіццё, дэмакратыю і мір.2005 75px|borderМіжнароднае агенцтва па атамнай энергіі  ААН За іх намаганні па прадухіленні выкарыстання ядзернай энергіі ў ваенных мэтах і забеспячэнні выкарыстання атамнай энергіі ў мірных мэтах максімальна бяспечным спосабам. 85pxМахамед аль-Барадэі(нар. 1942) 2006 85pxМухамад Юнус(нар. 1940)  Бангладэш За намаганні па стварэнні асноў для сацыяльнага і эканамічнага развіцця.85pxGrameen Bank  Бангладэш2007 85pxМіжурадавая група экспертаў па змяненню клімату  ААН За вывучэнне наступстваў глабальных кліматычных змен, выкліканых чыннасцю чалавека, і выпрацаванне мер па іх магчымым прадухіленні. 85pxАльберт Гор(нар. 1948) 2008 85pxМарці Ахцісаары(1937–2023)  За тыя важныя намаганні ў вырашэнні міжнародных канфліктаў, якія ён прыкладаў на некалькіх кантынентах цягам трох дзесяцігоддзяў.2009 85pxБарак Абама(нар. 1961)  За выбітныя намаганні па ўмацаванні міжнароднай дыпламатыі і супрацы паміж народамі.201085pxЛю СяабоПрэмія была прысуджана Лю Сяабо «завочна», бо ён знаходзіўся ў зняволенні ў Кітаі.(1955—2017)  За працяглае негвалтоўнае змаганне за фундаментальныя правы чалавека ў Кітаі.

 2011—2020 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне2011 85pxЭлен Джонсан-Серліф(нар. 1938)  Ліберыя За негвалтоўнае змаганне за правы і бяспеку жанчын і ўдзел у міратворчым працэсе. 85pxЛейма Гбові(нар. 1972)  Ліберыя 85pxТавакуль Карман(нар. 1979) 2012 75px|borderЕўрапейскі Саюз  Еўрапейскі Саюз За шэсць дзесяцігоддзяў абароны правоў чалавека ў Еўропе і доўгатэрміновую ролю ў з’яднанні кантынента.2013 85pxАрганізацыя па забароне хімічнай зброі Міжнародная За шырокамаштабную працу па ліквідацыі хімічнай зброі.2014 85pxКайлаш Сацьяртхі(нар. 1954)  За змаганне супраць прыгняцення дзяцей і моладзі і за правы дзяцей на адукацыю. 85pxМалала Юсуфзай(нар. 1997) 2015 85pxКвартэт нацыянальнага дыялогу ў Тунісе  За вырашальны ўнёсак у будаванне плюралістычнай дэмакратыі ў Тунісе па выніках Язмінавай рэвалюцыі ў 2011 годзе.2016 85pxХуан Мануэль Сантас(нар. 1951)  За рашучыя намаганні пакласці канец больш чым 50-гадовай грамадзянскай вайне ў краіне.2017 85pxМіжнародная кампанія за забарону ядзернай зброі Міжнародная За намаганні па прыцягненні ўвагі да катастрафічных наступстваў ад кожнага выкарыстання ядзернай зброі і за спробы забараніць такія ўзбраенні з дапамогай пагадненняў.2018 85pxДэніс Муквегэ(нар. 1955)  За іх спробу спыніць выкарыстанне сексуальнага гвалту ў якасці зброі ў войнах і ўзброеных канфліктах. 85pxНадзя Мурад(нар. 1993) 2019 85pxАбій Ахмед Алі(нар. 1976)  За яго намаганні па дасягненню міру і міжнароднага супрацоўніцтва і, у прыватнасці, за яго рашучую ініцыятыву па ўрэгуляванні памежнага канфлікту з суседняй Эрытрэяй.2020 85pxСусветная харчовая праграма Міжнародная За намаганні ў змаганні з голадам, за ўнёсак у стварэнне ўмоў для дасягнення міру ў зонах канфліктаў і за вядучую ролю ў спробах перадухіліць выкарыстання голаду як сродку вайны і канфліктаў.

 з 2021 

ГодПартрэтІмяКраінаАбгрунтаванне2021 85pxМарыя Рэса(нар. 1963)  За намаганні па абароне свабоды выказвання, што з’яўляецца перадумовай дэмакратыі і трывалага міру. 85pxДзмітрый Муратаў(нар. 1961) 2022 85pxАлесь Бяляцкі(нар. 1962)  Лаўрэаты Прэміі міру прадстаўляюць грамадзянскую супольнасць у сваіх краінах. Яны шмат гадоў прасоўвалі права крытыкаваць уладу і абараняць асноўныя правы грамадзян. Яны прыклалі вялікія намаганні, каб задакументаваць ваенныя злачынствы, парушэнні правоў чалавека і злоўжыванні ўладай. Разам яны дэманструюць важнасць грамадзянскай супольнасці для міру і дэмакратыі.. 85pxМемарыял  85pxЦэнтр грамадзянскіх свабод 2023 85pxНаргіз Махамадзі(нар. 1972)  За барацьбу з гвалтам іранскага рэжыму і за роўныя правы і свабоды для ўсіх.2024 85pxNihon Hidankyo  За намаганні па стварэнні свету, свабоднага ад ядзернай зброі, і за дэманстрацыю сведчанняў, што ядзерная зброя больш ніколі не павінна выкарыстоўвацца.2025 85pxМарыя Карына Мачада(нар. 1967)  За яе нястомную працу па абароне дэмакратычных правоў народа Венесуэлы і за яе барацьбу за дасягненне справядлівага і мірнага пераходу ад дыктатуры да дэмакратыі.

 Заўвагі 

 Спасылкі 

 Афіцыйны сайт Фонду Нобеля
 Нобелеўскія лаўрэаты на сайце Nobelprize.org


Мір