Арбітальны апарат

Арбітальны апарат — гэта беспілотны касмічны апарат для даследавання планеты або іншага нябеснага цела з арбіты вакол гэтага цела.

 Прызначэнне 
Арбітальныя апараты пры дапамозе дыстанцыйных метадаў (аптычных, радыёфізічных і г.д.) могуць даследаваць значную частку планеты (тады як пасадачныя модулі і планетаходы атрымліваюць больш падрабязныя дадзеныя аб атмасферы і паверхні, але толькі ў раёне месца пасадкі). Найлепшым з’яўляецца выкарыстанне арбітальнага апарата ў спалучэнні са спускальным. У такім выпадку сабраныя імі дадзеныя дапаўняюць адзін адноеБакулин П. И. Курс общей астрономии: учебник для студентов высших учебных заведений специальности «Астрономия» / П. И. Бакулин, Э. В. Кононович, В. И. Мороз. — Изд. 4-е, испр. и доп. — Москва: Наука, Главная редакция физико-математической литературы, 1977..

 Спіс арбітальных апаратаў 
Паспяхова працавалі (ці працуюць) арбітальныя апараты, у адпаведнасці з аб’ектамі іх вывучэння (у парадку запуску):

 Астэроіды 
NEAR Shoemaker
справа|150x150пкс
Запушчаны NASA у 1996 годзе да астэроід Эрас. Стаў першым штучным спадарожнікам астэроіда і першым апаратам, які здзейсніў пасадку на астэроід. Па шляху да Эраса даследаваў астэроід Мацільда. Працаваў да 28 лютага 2000 года.

Хаябуса
справа|150x150пкс
Апарат Японскага агенцтва аэракасмічных даследаванняў (JAXA). Запушчаны ў 2003 гаду для вывучэння астэроіда Ітакава і дастаўкі ўзораў яго грунта на Зямлю. Нягледзячы на шэраг праблем, узяцце грунту адбылося і 13 чэрвеня 2010 года апарат увайшоў у атмасферу Зямлі і скінуў спускамую капсулу.

 Венера 
 «Венера-9» і «Венера-10»
 «Піянер-Венера-2»
 «Венера-15»
 «Венера-16»
 «Магелан»
 «Венера-экспрэс»

 Марс 
 «Марынер-9»
 «Марс-2»
 «Марс-3»
 «Марс-5»
 «Вікінг-1»
 «Вікінг-2»
 «Фобас-2»
 «Марс Глобал Сервеер»
 «Марс Адысей»
 «Марс-экспрэс»
 «Mars Reconnaissance Orbiter»
 «Mars Science Orbiter»

 Меркурый 
 «MESSENGER»

 Месяц 
 «Месяц-10»
 «Эксплорэр-33»
 «Lunar Orbiter-1»
 «Месяц-11»
 «Месяц-12»
 «Lunar Orbiter-2»
 «Lunar Orbiter-3»
 «Lunar Orbiter-4»
 «Эксплорэр-35»
 «Lunar Orbiter-5»
 «Месяц-14»
 «Месяц-19»
 «Эксплорэр-49»
 «Месяц-22»
 «Hiten»
 «Clementine»
 «Lunar Prospector»
 «Смарт-1»
 «Кагуя»
 «Чан’э-1»
 «Чандраян-1»
Запушчаны 22 кастрычніка 2008 года з індыйскай стартавай пляцоўкі Шрыхарыкота. 12 лістапада 2008 года выведзены на разліковую калямесяцавую арбіту. Сярод задач — пошук карысных выкапняў і запасаў лёду ў палярных рэгіёнах Месяца, а таксама складанне трохмернай карты паверхніМесяцавыя зонды Індыі.
 «Lunar Reconnaissance Orbiter»
справа|міні|250x250пкс
Запуск адбыўся 19 чэрвеня 2009 года. 23 чэрвеня 2009 г. апарат выйшаў на месяцавую арбіту. Плануемы тэрмін асноўнай місіі — 1 год, дадатковай — да 5 гадоў. У задачы апарата ўваходзіць:
 вывучэнне месяцавай глабальнай тапаграфіі;
 вымярэнне радыяцыі на месяцавай арбіце;
 вывучэнне месяцавых палярных рэгіёнаў, што ўключае ў сябе пошук пакладаў вадзянога лёду і даследаванне параметраў асветленасці;
 складанне звышдакладных карт з нанясеннем аб’ектаў не менш за 0,5 метра з мэтай знайсці лепшыя пасадкавыя пляцоўкі.

 «Lunar Crater Observation and Sensing Satellite».

 Сатурн 
 «Касіні — Гюйгенс»

 Сонца 
 «Піянер-5»
 «Піянер-6», −7, −8, −9
 «Геліёс I» і II
 «International Cometary Explorer»
 «Уліс»
 «WIND»
 «SOHO»
 «Genesis»
 «STEREO»

 Юпітэр 
 «Галілеа»
справа|188x188пкс
Апарат быў запушчаны ў 1989 гаду і працаваў да 2003 года, правёўшы мноства даследаванняў Юпітэра і яго спадарожнікаў. Стаў адзіным апаратам, які выйшаў на арбіту Юпітэра, які вывучаў гэтую планету доўгі час і які скінуў ў яе атмасферу спускальны зонд.

Катэгорыя:Тыпы штучных спадарожнікаў
Катэгорыя:Вынаходніцтвы СССР