Барбара Цылі

Барбара Цылі (, ;  — ) — дачка графа Цэльскага, жонка германска-рымскага імператара Жыгімонта. Атрымала эпітэт «Месаліна Германіі». Стаяла ля вытокаў ордэна Дракона. У адсутнасць свайго мужа кіравала Венгрыяй як рэгент.

 Генеалогія 
Барбара была дачкой Германа II, графа Цэле, і графіні Ганны Шаунберг. Па бацьку Барбара была унучкай Германа I, графа Цылі, і яго жонкі Кацярыны Баснійскай, магчыма сястры Лізаветы Баснійскай. Па маці Барбара была унучкай Генрыха III Шаунберга і яго жонкі Уршулі Горц.

Барбара і яе стрыечная сястра Ганна выйшлі замуж за кіруючых каралеў, чые нябожчыкі жонкі былі сестрамі і сваякамі сям’і Цылі. Ганна выйшла замуж за Уладзіслава II Ягайлу, караля Польшчы і Літвы, у 1402 годзе пасля смерці Ядвігі Польскай. Барбара выйшла замуж за Жыгімонта, караля Венгрыі, у 1405 годзе пасля смерці Марыі Венгерскай.

Унукі Барбары — Ганна Люксембургская, Лізавета Аўстрыйская і Ладзіслаў Постум. Яна адна з прамаці сучасных еўрапейскіх каралеўскіх фамілій, яе кроў цячэ ў венах большасці сённяшніх дынастый.

Бацька Барбары як цесць варагуючых Жыгімонта і Уладзіслава II Ягайлы адыгрываў важную ролю ў палітыцы да Грунвальдскай бітвы 1410 года, дапамагаючы прадухіліць атаку Жыгімонта, які быў у саюзе з Тэўтонскім Ордэнам, на Ягайлу. Ягайла з яго славянскімі саюзнікамі разграмілі Тэўтонскі ордэн разам з войскамі, прадстаўленымі 22 заходнімі краінамі, уключаючы Папскія правінцыі.

Катэгорыя:Каралевы венгерскія