Гран-пры Еўропы

Гран-пры Еўропы () — адзін з этапаў чэмпіянату Свету па аўтагонках у класе Формула-1. З сярэдзіны 1980-х гадоў Гран-пры ўпершыню з'яўляецца ў раскладзе чэмпіянату Свету Формулы-1, але толькі з 1993 года робіцца рэгулярным этапам серыі. Да Другой сусветнай вайны таксама праводзіліся спаборніцтвы пад назвай «Гран-пры Еўропы» — зазвычай, гэта быў адзін з нацыянальных Гран-пры. Першае такое спаборніцтва адбылося ў рамках Гран-пры Італіі 1923 года на Нацыянальным аўтадроме Мона у Італіі. Перамогу ў тым спаборніцтве атрымаў Карла Салмана на аўтамабілі Fiat 805.

 Гісторыя 
 Да Другой сусветнай вайны 
Гран-пры Еўропы быў заснаваны AIACR, папярэднікам FIA у арганізацыі гоначных спаборніцтваў. Першая гонка таксама насіла назву Гран-пры Італіі, і была праведзена ў 1923 годзе. Потым адбываліся гонкі ў рамках Гран-пры Францыі і Гран-пры Бельгіі, і пасля пропуску ў 1929 годзе, гонка ў Спа у 1930 годзе завяршыла перадваенную гісторыю Гран-пры Еўропы.

 1947—1977 
Пасля другой сусветнай вайны Гран-пры Еўропы аднавіўся ў 1947 годзе гонкай у рамках Гран-пры Бельгіі. Пасля гэтага, асобныя нацыянальныя Гран-пры атрымвалі гэты тытул, аж да Гран-пры Вялікабрытаніі 1977 года (прыкладам, самы першы афіцыйны Гран-пры Формулы-1 — Гран-пры Вялікабрытаніі 1950 года насіў паралельную назву XI European Grand Prix).

 1983—1985 
У сезоне  года было вырашана арганізаваць этап Формулы-1 у Нью-Ёрку. Аднак, у апошні момант гонка была скасавана, і ўладальнікі брытанскай трасы Брэндс-Хэтч прапанавалі арганізаваць заліковы Гран-пры Еўропы, які і прайшоў 25 верасня. У  годзе Брэндс-Хэтч прымаў Гран-пры Вялікабрытаніі, і Гран-пры Еўропы быў праведзены на трасе Нюрбургрынг у Германіі. У  годзе быў праведзены яшчэ адзін еўрапейскі этап у Брэндс-Хэтч, але ў наступным сезоне этап быў заменены на Гран-пры Венгрыі.

 З 1993 года 
Ідэя еўрапейскага этапу была адроджана ў  годзе, пасле правалу ідэі з арганізацыяй Гран-пры Азіі і выключэннем з календара Гран-пры Мексікі. Пасля гэтага, Гран-пры Еўропы праводзіўся штогод, з выняткам сезона  года. Правядзенню некаторых з гэтых Гран-пры спрыялі праблемы арганізатараў іншых этапаў першынства. У  годзе запланаваны на восень Гран-пры Аргенціны быў перанесены на наступны год, замест яго адбыўся Гран-пры Еўропы на трасе ў Херасе. У  годзе Гран-пры Еўропы спачатку не быў запланаваны (гонка на яго нязменнай трасе ў Нюрбургрынгу з-за еўрапейскага тытунёвага заканадаўства два гады называлася Гран-пры Люксембурга), але па прычыне негатоўнасці пасля рэканструкцыі трасы ў Эшторыле завяршальны этап таксама быў перанесены ў Херас і названы Гран-пры Еўропы. З  па  год Гран-пры Еўропы праводзіўся ў Валенсіі, Іспанія.

 Пераможцы Гран-пры Еўропы 
 Пілоты 
Дзве і больш перамогі ў Гран-пры Еўропы (што ўваходзяць у залік чэмпіянату Формулы-1)

 Перамогі Пілот Гран-пры 6  Міхаэль Шумахер 1994, 1995, 2000, 2001, 2004, 2006 3  Фернанда Алонса 2005, 2007, 2012 2  Рубенс Барыкела 2002, 2009   Себасцьян Фетэль 2010, 2011

 Каманды 
Тлустым шрыфтам вылучаны каманды, што ўдзельнічаюць у чэмпіянаце Формулы-1 сезона 2011

 Перамогі Каманда Апошняя перамога 7  Ferrari 2012 4  McLaren 2007 3  Williams 2003 2  Benetton 1995  Red Bull 2011

Катэгорыя:Гран-пры Формулы-1