Матрыца Мюлера

Матрыца Мюлера (матрыца рассейвання, палярызацыйная матрыца або фазавая матрыца) — матэматычны аператар у тэорыі рассейвання святла, распрацаваны амерыканскім фізікам Хансам Мюлерам. Уведзены для апісання ўзаемадзеяння адвольна палярызаванага электрамагнітнага выпраменьвання, зададзенага вектарам Стокса з рассейваючым аб'ектам, паверхняй або элементам асяроддзя. Уяўляе сабой матрыцу з памерам 4×4, якая пераўтварае вектар Стокса падальнага святла ў вектар-параметр Стокса рассеянага выпраменьвання. 

Матрыца Мюлера знайшла шырокае прымяненне ў розных прыкладных галінах оптыкі і класічнай электрадынамікі, напрыклад — у задачах рашэння хвалевага ўраўнення пераносу выпраменьвання.

 Літаратура 


 Scattering, Absorption, and Emission of Light by Small Particles. — Revised electronic edition. — Cambridge University Press, 2002. — 445 с. — ISBN 0-521-78252-X.

 Спасылкі 
 Вызначэнне тэрміна Матрыца Мюлера у Фізічнай энцыклапедыі

Катэгорыя:Электрамагнетызм
Катэгорыя:Палярызацыя