Фтарыды азоту

Фтарыды азоту — неарганічныя злучэнні азоту з фторам. Вядомыя трыфтарыд азоту NF, Дыфтордыязін NF, тэтрафторгідразін NF, азід фтору FN, а таксама оксіфтарыд азоту NOF.Фториды азота — статья из Большой советской энциклопедии (3-е издание). Спробы сінтэзаваць  NF пацярпелі няўдачу.

 Фізічныя ўласцівасці 
Фтарыд азоту — бясколерныя газы са спецыфічным пахамЭ. Г. Раков. Азота фториды // Химическая энциклопедия / Редкол.: Кнунянц И. Л. и др.. — М.: Советская энциклопедия, 1988. — Т. 1 (Абл-Дар). — С. 60-61. — 623 с..
ЗлучэннеФормулаT плаўлення, °CТ кіпення, °CЭнтальпія 
адукацыі, кДж/мольТрыфтарыд азотуNF3 −206,8 −129 −131,7ТэтрафторгідразінN2F4 −161,5 −74,2 −22Дыфтордыязін (цыс-ізамер)N2F2 −195 −105,762Дыфтордыязін (транс-ізамер)N2F2 −172 −111,467,3

 Хімічныя ўласцівасці 
 Фтарыды азоту тэрмічна няўстойлівыя, пры награванні да тэмпературы 100—300° С раскладаюцца (NF3 толькі ў сумесі з газамі-адраджэнцам або парамі вады, выбухаючы):

 Гідралізуюцца вадой, N2F4 і N2F2 пры награванні.
 Моцныя акісляльнікі, рэагуюць з многімі металамі і неметаламі, аксідамі, солямі і арганічнымі злучэнняміЭ. Г. Раков. Азота фториды // Химическая энциклопедия / Редкол.: Кнунянц И. Л. и др.. — М.: Советская энциклопедия, 1988. — Т. 1 (Абл-Дар). — С. 60-61. — 623 с..
 NF3 пад дзеяннем моцных фторакісляльнікаў утварае солі тэтрафторамонія NF4+; для іншых фтарыдаў азоту таксама вядомыя катыённыя формы: N2F3+, N2F+.

 Атрыманне 
NF3: электроліз расплаву NH4HF2.

N2F4: рэакцыя NF3 з вугляродам.

N2F2: рэакцыя фтору з азідам натрыюЭ. Г. Раков. Азота фториды // Химическая энциклопедия / Редкол.: Кнунянц И. Л. и др.. — М.: Советская энциклопедия, 1988. — Т. 1 (Абл-Дар). — С. 60-61. — 623 с..

 Прымяненне 
 Фтарыравальныя агенты ў арганічным і неарганічным сінтэзе.
 Акісляльнікі, у тым ліку для ракетнага паліваЭ. Г. Раков. Азота фториды // Химическая энциклопедия / Редкол.: Кнунянц И. Л. и др.. — М.: Советская энциклопедия, 1988. — Т. 1 (Абл-Дар). — С. 60-61. — 623 с..

 Зноскі 

 Літаратура 
 Э. Г. Ракаў. Азоту фтарыды // Хімічная энцыклапедыя / Рэд.: Кнунянц І. Л. і інш.. — М.: Савецкая энцыклапедыя, 1988. — Т. 1 (Абл-Дар). — С. 60-61. — 623 с.
 Фтарыд азоту — артыкул з Вялікай савецкай энцыклапедыі (3-е выданне).
 Панкратаў А. В. Хімія фтарыдаў азоту. — 1973.
 John K. Ruff. Derivatives of Nitrogen Fluorides // Chem. Rev.. — 1967. — Г. 67, № 6. — С. 665—680. — DOI:10.1021/cr60250a004.
 Charles J. Hoffman, Рой G. Neville. Nitrogen Fluorides і іх Organic Derivatives. // Chem. Rev.. — 1962. — Т 62, № 1. — С. 1-18. — DOI:10.1021/cr60215a001.
 B. R. Bronfin, R. N. Hazlett. Synthesis of Nitrogen Fluorides in Plasma Jet. // Ind. Eng. Chem. Fundamen.. — 1966. — Т. 5, № 4. — С. 472—478. — DOI:10.1021/i160020a007.
 A. V. Pankratov. CHEMISTRY OF SOME INORGANIC NITROGEN FLUORIDES. // Russ. Chem. Rev.. — 1966. — Т. 32, № 3. — С. 157—163. — DOI:10.1070/RC1963v032n03ABEH001321.

Катэгорыя:Ракетнае паліва
Катэгорыя:Фтарыды