Міфалагема

Міфалаге́ма (ад  — паданне і  — думка, прычына) — тэрмін, які выкарыстоўваецца для абазначэння аб'ектыўнага ядра міфа — міфалагічных сюжэтаў, сцэн, вобразаў, якія характарызуюцца глабальнасцю, універсальнасцю і маюць шырокае распаўсюджанне ў культурах народаў свету. Прыклады: міфалагема першачалавека, міфалагема Сусветнага дрэва, міфалагема Патопу (шырэй — гібелі чалавецтва, і выратавання выбраных) і г.д. Ужываецца таксама тэрмін «міфалагічны архетып».

Паняцце было ўведзена ў навуковы ўжытак К. Г. Юнгам і К. Керэньі ў манаграфіі «Уводзіны ў сутнасць міфалогіі» (1941).

Тэрмін «міфалагема» мае амбівалентную прыроду: гэта і міфалагічны матэрыял, і глеба для стварэння новага матэрыялу:

У сучаснай літаратуры слова «міфалагема» часта выкарыстоўваецца для абазначэння свядома запазычаных міфалагічных матываў і перанясення іх у свет сучаснай мастацкай культуры.

 Прыклады міфалагем 
 Першачалавек
 Багіня-маці
 Жанчына-лёс
 Сусветнае Дрэва
 Вось свету
 Залаты век
 Царства Прэсвітара Іаана
 Астравы блажэнных
 Рай
 Пекла

 Гл. таксама 
 Міф
 Міфалогія
 Архетып, псіхалогія
 Філасафема

Катэгорыя:Міфалогія