Эйн Соф

Эйн Соф, Эн Соф (, «бясконцасць»; ; En-Sof; En-sof) — у кабалеЗоар Брейшит 137  абазначэнне Бога, якое адлюстроўвае яго містычнасць і неспазнавальнасць па-за сувяззю са светам. Іншыя імёны Бога выражаюць яго адносіны са створаным светам.

Тэрмін Эйн Соф з'яўляецца сярод іўдзеяў Праванса ў XIII стагоддзі, і яго аўтарства прыпісваецца Ісаку Сляпому. Некаторыя рысы Эйн Соф збліжаюць яго з Адзіным неаплатонікаў. Падобна да яго яно здольна эманаваць, выпускаючы з сябе сфіроты.
Сімвал увасабляе «Эйн Соф», бязмежнасць Бога, які існаваў, як лічаць кабалісты, да стварэння свету — неспасціжнае нішто — і затым явіў сябе як Бог-Творца (Элахім). Эйн Соф сімвалізуе крыніцу святла Божага.

 Гл. таксама 
 Асноўныя паняцці ў кабале
 Брахман
 Адзі-Буда
 Абсалют, філасофія
 Апафатычнае багаслоўе

 Спасылкі 

 Эйн Соф 

Катэгорыя:Іўдаізм
Катэгорыя:Кабала