Зборная СССР па футболе

Зборная СССР па футболе — нацыянальная футбольная каманда, якая прадстаўляла СССР у міжнародных спаборніцтвах па футболе. Існавала з 1923 па 1991 год. Правапераемніцай зборнай СССР была зборная СНД. Чэмпіён Еўропы 1960 года.

 Гісторыя 
Дэбют зборнай СССР на чэмпіянаце свету адбыўся ў 1958 годзе ў Швецыі, дзе каманда спынілася на стадыі 1/4 фінала. У 1960 годзе савецкія футбалісты заваявалі тытул пераможцаў першага ў гісторыі чэмпіянату Еўропы, які праходзіў у Францыі, перамогшы ў фінале зборную Югаславіі з лікам 2:1.

На чэмпіянатах свету найлепшым дасягненнем зборнай СССР стала чацвёртае месца на турніры 1966 года, дзе ў матчы за трэцяе месца каманда саступіла Партугаліі з лікам 1:2. Адзіны гол савецкай каманды тады забіў нападнік мінскага «Дынама» Эдуард Малафееў.

На чэмпіянатах Еўропы савецкія футбалісты тры разы станавіліся сярэбранымі прызёрамі — у 1964, 1972 і 1988 гадах. Акрамя таго, чацвёртае месца каманда займала ў 1968 годзе.

На Алімпійскіх гульнях зборная СССР двойчы станавілася пераможцам — у 1956 і 1988 гадах, а таксама тры разы запар заваёўвала бронзавыя медалі (1972, 1976, 1980).

Алег Блахін з’яўляецца рэкардсменам савецкай зборнай па колькасці галоў і па колькасці сыграных матчаў, забіўшы 42 мячы ў 112 сустрэчах.

Сярод ураджэнцаў Беларускай ССР, якія выступалі за зборную СССР, асабліва вылучаюцца Сяргей Бароўскі, Сяргей Алейнікаў, Андрэй Зыгмантовіч, Сяргей Гоцманаў і Георгій Кандрацьеў.

400px|міні|цэнтр|Склад зборнай у 1961 годзе

 Крыніцы