Узброеныя сілы Аўстра-Венгрыі

Узбро́еныя сі́лы А́ўстра-Венге́рскай імпе́рыі () — найменне ў 1867—1918 гадах агульнадзяржаўнай ваеннай арганізацыі Аўстра-Венгерскай імперыі для абароны і аховы тэрытарыяльнай цэласнасці імперыі ўзброеным шляхам.

 Камандаванне Узброеных сіл Аўстра-Венгерскай імперыі 
Вярхоўным Галоўнакамандуючым Узброенымі сіламі з’яўляўся Імператар Аўстра-Венгрыі, намеснікам якога з’яўляўся камандуючы Узброенымі сіламі, які ажыццяўляў камандаванне падчас працэдуры атрымання пасады ў спадчыну або ў выпадку хваробы Вярхоўнага Галоўнакамандуючага.
№ПасадаТытулЧынІмяПартрэтНа пасадзе60x60пксКамандаванне Узброеных сіл Аўстра-Венгерскай імперыі (1848—1918)1Вярхоўны ГалоўнакамандуючыІмператарФранц-Іосіф (1830—1916)106x106пкс1848—19142Карл I (1887—1922)99x99пкс1916—183Камандуючы Узброенымі сіламіЭрцгерцагАўстрыі МаршалФрыдрых (1856—1936)105x105пкс1914—19164МаршалФ. фон Кёвесгаза (1854—1942)96x96пкс1918 год

 Генеральны штаб Узброеных сіл Аўстра-Венгерскай імперыі 

№ТытулЧынІмяПартрэтНа пасадзе60x60пксНачальнікі Генеральнага штаба Узброеных сіл Аўстра-Венгерскай імперыі (1848—1918)1Генерал армііФ. фон Бек-Ржыкоўскі (1830—1920)80x80пкс1881—19062МаршалФ. фон Гётцэндорф (1852—1925)105x105пкс1906—11  1912—172Генерал армііА. фон Штраўсенбург (1857—1935)112x112пкс1917—18

 Сухапутныя сілы Аўстра-Венгерскай імперыі 
міні|290x290пкс|Карта дыслакацыі Узброеных сіл Аўстрыі на тэрыторыі Аўстра-Венгерскай імперыі.

У склад Сухапутных сіл Аўстра-Венгерскай імперыі ўваходзілі:

 Імператарскія Сухапутныя войскі ў складзе 16 агульнавайсковых карпусоў (33 дывізіі з кавалерыйскімі і артылерыйскімі брыгадамі).
 Узброеныя сілы Аўстрыі ў складзе 7 пяхотных і 1 горнай дывізіі, 1 кавдывізіі і 2 артбрыгад.
 Узброеныя сілы ВенгрыіIstván Deák. Der k. (u) k. Offizier 1848—1918. — W. — Köln — Weimer, 1991. — S. 72. і Харватыі ў складзе 8 пяхотных, 2 кавдывізій і 4 артбрыгад.
 Злучэнні запасу (у ваенны час) Аўстрыі і Венгрыі.

Імператарскія Сухапутныя войскі мелі ў сваім складзе часці наступных родаў войскаў:

 Пяхоту Сухапутных войскаў у складзе 33 лінейных і 3 лёгкіх (40 батальёнаў Імператарскіх егераў) дывізій.
 Кавалерыю Сухапутных войскаў у складзе 10 кавдывізій (20 кавбрыгад) і Дабравольніцкага аўтамабільнага корпуса.
 Артылерыю Сухапутных войскаў у складзе 40 артбрыгад і 10 асобных дывізіёнаў.
 Інжынерныя і спецыяльныя часці Сухапутных войскаў у складзе інжынерных, пантонных, тылавых, чыгуначных аўтамабільных часцей і часцей сувязі.
 Сілы бяспекі ў складзе Імператарскай ваеннай паліцыі Корпуса.
 Асобныя роты авіяцыі Сухапутных войскаў.

Асновай штатнай структуры Імператарскіх Сухапутных войскаў з’яўляўся дыслакаваны на асноўных аператыўных напрамках агульнавайскавы корпус двухдывізіённага складу з кавалерыйскімі і артылерыйскімі брыгадамі і часцямі спецыяльных войскаў пастаяннага складу, у пагражальны перыяд разгортваемы ў агульнавайсковую армію і пры неабходнасці ўзмацняемы да фронту.

Асновай штатнай структуры Узброеных сіл зямель Аўстрыі і Венгрыі з’яўлялася пяхотная або горная дывізія двухбрыгаднага складу з кавалерыйскімі і артылерыйскімі дывізіёнамі ўзмацнення.

 ВМС Аўстра-Венгерскай імперыі 

149x149пкс|міні|Грос-адмірал Антон Гаўз
міні|Будынак ГУ ВМС Ваеннага Міністэрства Аўстра-Венгерскай імперыі

У склад ВМС Аўстра-Венгерскай імперыі ўваходзілі:

 Сілы ВМС 

 Лінейны флот ВМС (1-4-я лінейныя дывізіі) з 12 лінейных караблёў.
 Крэйсерская флатылія ВМС (1-я крэйсерская дывізія з двума дывізіёнамі эсмінцаў) з 6 крэйсераў, 30 эсмінцаў і тарпедных катараў.
 Флатылія берагавой абароны ВМС (5-я лінейная і 2-я крэйсерская дывізіі) з 5 лінейных і крэйсерскіх адзінак.
 Падводныя сілы ВМС з 6 падводных лодак.

 Пункты базавання ВМС 

 Адрыятычнае ўзбярэжжа 

 Акруга ВМС в/ч «Пула»

 тэхнічная камісія ВМС
 караблебудаўнічы завод ВМС
 вучылішча інжынернага складу ВМС
 шпіталь ВМС

 Акруга ВМС в/ч «Трыест»

 каманднае вучылішча ВМС в/ч «Фіўме»
 упраўленне тылу і марскіх перавозак ВМС

 Акруга ВМС в/ч «Себеніка»
 Акруга берагавой абароны ВМС в/ч «Кастэль-Нуова»

 Пункты замежнага базавання 

 Аддзел ВМС у горадзе Пекін
 Пункт базавання в/ч «Цяньцзынь»

 ВПС Аўстра-Венгерскай імперыі 

Да лета 1913 года Сухапутныя войскі мелі на ўзбраенні не больш за 55 аэрапланаў, якія разам з навучальнымі машынамі былі зведзены ў 10 асобных рот авіяцыі (4 баявых і 2 запасных машыны). У наяўнасці мелася два баяздольных дырыжабля. Да 1913 годзе Францыя мела 450 адзінак самалётаў і 23 адзінак дырыжабляў, Расія — 190 адзінак самалетаў, 6 адзінак дырыжабляў (3 у пабудове), Італія да вясны 1914 года павінна была мець 380 адзінак самалётаў.

 Літаратура 



 Шапошников Б. М. Мозг армии. — М.—Л.: Государственное издательство. Отдел военной литературы, 1927. — Т. 1. — 4000 экз.

 Спасылкі