Шальгатар’ян

Ша́льгатар’ян () — горад на поўначы Венгрыі, адміністрацыйны цэнтр медзье Ноград. Насельніцтва складае 37 166 чал. (2011). Размешчаны на паўночна-ўсходнім схіле гары Чэрхат у міжрэччы рэк Шальга і Тар’ян, паміж горнымі масівамі Каранч — Медвеш і Чэрхат на вышыні 250 м.

 Гісторыя 
Горад вырас з невялікага паселішча, заснаванага ў Сярэднявеччы.

Паводле адной з версій, крэпасць Шальга ўзвялі ў XIII стагоддзі. На тэрыторыі паселішча ў тыя часы ўжо была пабудавана царква. З дакументальных крыніц вядома, што ў сярэдневяковы перыяд Шальгатар’ян у народзе называлі «Бясхлебны Тар’ян». У XVII стагоддзі дзейнічалі млын і кузня. У 1682 годзе значна пацярпеў у час ваенных дзеянняў. На працягу доўгіх дзесяці гадоў яго тэрыторыя была закінута.

У 1850 годзе пры даследаванні навакольных зямель былі выяўлены паклады бурага вугалю. Неўзабаве пачалася яго актыўная распрацоўка. У гэты перыяд колькасць насельніцтва Шальгатар’яна значна вырасла ў сувязі з прыбыццём рабочых з іншых раёнаў краіны.

Статус горада паселішча атрымала ў 1922 годзе. У сярэдзіне XX стагоддзя стаў цэнтрам медзье Ноград.

У гонар Шальгатар’ян у горадзе Кемерава (Расія) названы мікрараён Шалгатар’ян, закладзены ў 1979 годзе ў знак кузбаска-венгерскай дружбы.

 Эканоміка 
Здабыча вугалю. Развіты металургія, машынабудаванне.

 Насельніцтва 

 Славутасці 
 Руіны крэпасці Шальга, размешчаныя на паўночны ўсход ад горада
 Рымска-каталіцкая царква ў стылі барока (XVIII ст.)
 Падземны Музей-пячора
 Гістарычны музей Нограда
 Замак Шомашкё
 Назіральная пляцоўка Каранч
 Скульптура Міклаша Раднаці (скульптар Імрэ Варга)

 Гарады-пабрацімы 

 Спасылкі 

Катэгорыя:Гарады Венгрыі
Катэгорыя:Ноград