Эн Ветэмаа

Эн Ве́тэмаа (; нар. , , Эстонія) — эстонскі пісьменнік. Заслужаны пісьменнік Эстонскай ССР (1977).

 Біяграфія 
Друкуецца з 1958. Скончыў у 1959 годзе Талінскі політэхнічны інстытут, у 1965 годзе Талінскую кансерваторыю.

 Творчасць 
Аўтар паэтычных зборнікаў «Пераломны ўзрост» (1962), «Гульня ў снежкі» (1966), цыкла «маленькіх раманаў» («Манумент», 1965; «Стомленасць», 1967; «Рэквіем для губнога гармоніка», 1968; «Яйкі па-кітайску», 1969), рамана «Серабрыстая стужка» (1977). У творах узнімае маральна-этычныя праблемы, праблемы узаемаадносін сучасніка з грамадствам, крытыкуе цынічна-спажывецкія адносіны яго да жыцця. Майстар сацыяльнага гратэску (п’есы «Вячэра на пецярых», 1974; «Зноў гора ад розуму», 1975; «Ружоўнік», паст. 1976), камедыёграф («Сусана, або Школа майстроў», нап. 1974, і інш.). Зрабіў стылізаванае пералажэнне народнага эстонскага эпасу «Успаміны Калевіпоэга» (1971).

 Літаратура 


 Спасылкі 

Катэгорыя:Заслужаныя пісьменнікі Эстонскай ССР
Катэгорыя:Пісьменнікі Эстоніі
Катэгорыя:Пісьменнікі XX стагоддзя
Катэгорыя:Выпускнікі Талінскага тэхнічнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выпускнікі Эстонскай акадэміі музыкі і тэатра