Палёт

Палёт — самастойнае перамяшчэнне аб’екта ў газападобным асяроддзі ці вакууме.

Гэтае перамяшчэнне можа здзяйсняцца як рэактыўнай цягай ці іншымі рухальнымі сродкамі, так і па інерцыі.

Кантроль вышыні палёту ў полі гравітацыі на хуткасці ніжэй за арбітальную патрабуе, акрамя надання паступальнага руху, ужывання сродкаў падтрымкі — статычных ці дынамічных; у першым выпадку гэта можа быць архімедава сіла атмасферы (калі яна ёсць) цела-крыніцы прыцягнення, магнітнае поле; у другім — пад’ёмная сіла газавай плыні, якая абцякае цела, форма якога дазваляе ствараць гэткую сілу ў такой плыні, або рэактыўная цяга, электрамагнітная сіла і да таго падобное.

 Лятаючыя жывёлы 
1. птэразаўр;
2. хіраптэра;
3. птушка.
Найбольш прыстасаванымі для працяглых кантралюемых актыўных палётаў з’яўляюцца лятаючыя птушкі і насякомыя, а таксама млекакормячыя з атрада рукакрылых і вымерлыя паўзуны (рэптыліі) з атрада птэразаўраў. Усе яны выкарыстоўваюць аэрадынамічны прынцып палёту, скарыстоўваючы пад’ёмныя ўласцівасці крыла.

Да таго ж, існуе мноства жывёл, якія здзяйсняюць планіруючы ці парашутаваны палёт: павукі на павуцінні, аэрапланктон, лятаючыя малюскі і лятучыя рыбы, а таксама млекакормячыя і паўзуны, што планіруюць з дапамогай перапонкі ці скураной складкі.

Сама хутка лятаючай жывёлінай прызнаны сокал сапсан, хуткасць яго пікіравання перавышае 370 км/г.

 Гл. таксама 
 Лятальны апарат

 Літаратура 

 В. Волков. Покорение воздушного пространства и техники личности сталинского времени  // Культуральные исследования. Сб. науч. работ. — СПб.; М., 2006, с. 189-201. 

 Спасылкі 
 Максим Борисов — Магическое число научит летать и плавать 

Катэгорыя:Аэрадынаміка