Мадзьярызацыя

Мадзьярызацыя (, ад  «мадзьяр», «вугорац», «венгерская мова») — пераход на венгерскую мову і засваенне венгерскай культуры невенгерскімі народамі. Тэрмін «мадзьярызацыя» атрымаў найбольшую вядомасць у гістарыяграфіі ў дачыненні да перыяду 1867—1918 гг. у гісторыі Аўстра-Венгрыі, калі венгерская вярхушка разгарнула мэтанакіраваную, амбіцыйную і даволі агрэсіўную палітыку па асіміляцыі невенгерскіх меншасцей на землях Венгерскага каралеўства. Галоўным аб’ектам гэтай палітыкі былі харваты, з якімі ў 1868 годзе было заключана венгерска-харвацкае пагадненне аб падзеле ўладных паўнамоцтваў у Транслейтаніі (але, нягледзячы на яго, палітыка мадзьярызацыі ў Харватыі вялася на працягу другой паловы XIX стагоддзя), а таксама славакі. Нацыянальныя меншасці — трансільванскія саксы, румыны, яўрэі, русіны, цыганы, сербы — таксама былі аб’ектамі асіміляцыі. Палітыка мела некаторы часовы поспех, пераважна ў гарадской мясцовасці, але выклікала масавую незадаволенасць заваяваных народаў і прывяла да распаду Аўстра-Венгрыі ў 1918 г. на шэраг незалежных дзяржаў, у якіх венгерскія меншасці сталі аб’ектам зваротнай дыскрымінацыі.

 Спасылкі 
 Славянскі фактар у развіцці Венгрыі ў апошняй трэці XIX — пачатку XX ст. 
 «Венгерскі аповед» у «Гісторыі Заходняй Еўропы ў Новы Час» Н. І. Карэёва, альбо аб распаўсюджаных клішэ і стэрэатыпах у асобным гістарычным даследаванні 
 Мадзьярызацыя

Катэгорыя:Культурная асіміляцыя
Катэгорыя:Венгерская мова
Катэгорыя:Гісторыя Венгрыі
Катэгорыя:Палітыка Аўстра-Венгрыі
Катэгорыя:Грамадства Аўстра-Венгрыі