Тэарэма Пуасона

Тэарэ́ма Пуасо́на — адна з лімітавых тэарэм тэорыі імавернасцей, якая з'яўляецца асобным выпадкам закону вялікіх лікаў.

Абагульняе тэарэму Бернулі на выпадак незалежных выпрабаванняў, у якіх імавернасць з'яўлення якой-небудзь падзеі залежыць ад нумару выпрабавання (схема Пуасона).

Тэарэма была ўстаноўлена С. Д. Пуасонам (1837).

Таксама тэарэма Пуасона — лімітавая тэарэма тэорыі імавернасцей аб збежнасці біномнага размеркавання да размеркавання Пуасона для падзей з малой імавернасцю  пры вялікай колькасці выпрабаванняў . Пры гэтым параметр  і роўны сярэдняму ліку ажыццяўленняў зададзенай падзеі пры  выпрабаваннях.

 Літаратура 


Катэгорыя:Тэорыя імавернасцей
Пуасона