Нацыянальная бібліятэка Сербіі

Нацыянальная бібліятэка Сербіі () — найбуйнейшая навуковая бібліятэка краіны, размешчаная ў Бялградзе, у абшчыне Врачар.

 Гісторыя 
Заснаванне бібліятэкі звязана з гістарычнай падзеяй лютага 1832 года, калі Дзімітрые Давідавіч, выдавец першай сербскай газеты, звярнуўся з лістом да князя Мілаша Абрэнавіча. Князь прыслухаўся да гэтай прапановы і ў лістападзе таго ж года князь распарадзіўся адпраўляць абавязковыя асобнікі ў Нацыянальную бібліятэку.

У час Першай сусветнай вайны будынак бібліятэкі і яе зборы пацярпелі ў выніку бамбардзіровак, таму для іх захавання ацалелыя часткі збору былі перавезены з Бялграда ў Ніш і Крагуевац. Пасля заканчэння вайны і паводле Акта аб Нацыянальнай бібліятэцы і Закона аб друку ад 1919 года, бібліятэка стала цэнтральнай дзяржаўнай і атрымала права атрымання абавязковых асобнікаў кніг, што публікаваліся па ўсім каралеўстве Югаславія.

У красавіку 1941 года, пасля пачатку ўварвання краін «восі» ў Югаславію, у час нямецкіх бамбардзіровак Бялграда будынак бібліятэкі быў цалкам знішчаны разам са зборам кніг у 500 000 асобнікаў, неацэннай калекцыяй з 1424 кірылічных рукапісаў і статутаў, калекцыяй старадаўніх карт і гравюр, якая налічвала 1500 адзінак, калекцыяй з 4000 часопісаў, 1800 газетных загалоўкаў, багатымі і ўнікальнымі архівамі турэцкіх дакументаў і з усімі спісамі і каталогамі.

Пасля вызвалення Бялграда ў 1944 годзе і змяненні сацыяльных умоў, пачаўся перыяд інтэнсіўнага аднаўлення. У 1973 годзе быў узведзены сучасны будынак бібліятэкі.

 Фонды 
Асноўныя фонды бібліятэкі ўключаюць: кнігі, апублікаваныя пасля 1868 на  сербскай і іншых паўднёваславянскіх мовах і кнігі на замежных мовах з 1700 года, сербскія перыядычныя выданні, а таксама перыядычныя выданні на мовах былой Югаславіі і іншых замежных мовах, вялікая калекцыя даведкавай літаратуры: слоўнікі, энцыклапедыі, каталогі ў друкаванай і электроннай форме.

Спецыяльныя калекцыі змяшчаюць: старажытныя і рэдкія кнігі, надрукаваныя ў XVIII і XIX стагоддзях на паўднёваславянскіх мовах, а таксама рэдкая літаратура на замежных мовах з 1700 года, бібліяфільныя і мініяцюрныя выданні, рукапісы і архіўныя дакументы, карты, ноты і партытуры, фанаграмы, фотадакументы, карціны, гравюры, плакаты і да таго падобнае.

Калекцыя рукапісаў складаецца з рукапісных кніг XII—XVIII стагоддзяў, пераважна на сербскай мове, невялікай колькасці рукапісных кніг на  балгарскай,  македонскай і рускай мовах,  інкунабул і старадрукаў 1494—1638 гадоў, мікрафільмаў рукапісных кніг на паўднёваславянскіх мовах.

 Спасылкі 




Катэгорыя:Культура Бялграда
Сербія
Катэгорыя:З’явіліся ў 1832 годзе
Катэгорыя:Бібліятэкі Сербіі