Эліазар Маркавіч Гельштэйн

Эліазар Маркавіч Гельштэйн (; ,  — , ) — савецкі вучоны ў галіне тэрапіі. Доктар медыцынскіх навук (1935), прафесар (1935). Заслужаны дзеяч навукі РСФСР (1942).

 Біяграфія 
Скончыў у 1919 г. медыцынскі факультэт 1-га МДУ. У 1920—1952 гг. працаваў у 2-м МДУ (2-м ММІ): ардынатар, асістэнт тэрапеўтычных клінік (1920—1931), прафесар, загадчык факультэцкай тэрапеўтычнай клінікай (1931—1941, 1944—1952). У гады Вялікай Айчыннай вайны (1941—1944) — галоўны тэрапеўт Ленінградскага фронту; вярнуўся ў Маскву цяжка хворым (Блакадная гіпертанія, аліментарная дыстрафія). Увосень 1952 г. у сувязі з так званай справай лекараў падвергнуўся партыйна-грамадскаму асуджэнню, у пачатку 1953 г. быў арыштаваны. Пасля вызвалення ў красавіку 1953 года па стане здароўя не змог вярнуцца да педагагічнай дзейнасці; вёў кансультатыўную працу ў бальніцах Масквы.

Быў членам праўлення Усесаюзнага і намеснік старшыні Маскоўскага тэрапеўтычных таварыстваў, сурэдактар падзелу ваенна-палявой тэрапіі «Энцыклапедычнага слоўніка ваеннай медыцыны», намеснік галоўнага рэдактара часопісаў «Клінічная медыцына» і «Тэрапеўтычны архіў».

 Навуковыя працы 
 «Рентгенокимография сердца» — М., 1935;
 «Клиническое значение рентгенокимографии сердца». — М.—Л., 1937;
 «Инфаркт миокарда». — М., 1948; 1951.

 Спасылкі 



Катэгорыя:Дактары медыцынскіх навук
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Полацку