Блазан

Бла́зан, бла́зен — прыбліжаны манарха ці феадала, які павінен быў весяліць гаспадара і гасцей. З’явіліся ў Заходняй Еўропе ў XV стагоддзі. У Рэчы Паспалітай вядомы з канца XV стагоддзя.

 Дзейная асоба, камічны персанаж старажытных спектакляў школьнага і народнага (гульні-паказы, батлейка) тэатраў, народнай драмы. Выканаўца ролі Блазана меў звычайна яркі, стракаты касцюм, y руках трымаў ляльку з бразготкамі.

 Персанаж y творах Уільяма Шэкспіра, Педра Кальдэрона і інш., y беларускай драматургіі — Каятана Марашэўскага, Еўсцігнея Міровіча і інш.

 Гл. таксама 
 Педрыла

 Літаратура 
 Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 1996. — Т. 3. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3).

Катэгорыя:Састарэлыя прафесіі