Лучын (археалагічны помнік)

Лучы́н — археалагічныя помнікі неаліту, бронзавага і жалезнага вякоў, эпохі Кіеўскай Русі (гарадзішча і селішча) каля вёскі Лучын Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці.

Селішча належалі плямёнам верхнедняпроўскай культуры і сярэднедняпроўскай культуры. Выяўлены рэшткі наземных жытлаў з агнішчамі ў цэнтры, знойдзены крамянёвыя прылады працы і іншыя вырабы, ляпны арнаментаваны посуд.

Гарадзішча ўмацавана падковападобным валам, як і селішча належала носьбітам мілаградскай культуры, зарубінецкай культуры і насельніцтву часоў ранняга сярэдневякоўя. Знойдзены ляпная і ганчарная кераміка, вырабы з жалеза і бронзы, фрагменты шкляных бранзалетаў.

Некаторыя даследчыкі лічаць, што тут, магчыма, знаходзіўся летапісны горад Лучын (XII—XIII ст.).

 Крыніцы 

 Літаратура 





Катэгорыя:Зарубінецкая культура
Катэгорыя:Мілаградская культура
Катэгорыя:Лучын (аграгарадок)
Катэгорыя:Гарадзішчы Рагачоўскага раёна
Катэгорыя:Селішчы Рагачоўскага раёна
Катэгорыя:Паселішчы Рагачоўскага раёна