Кавыль перысты

Кавыль перысты (Stípa pennáta) — від траў з роду  сямейства .

 Назва 

Відавы эпітэт паходзіць ад  — пяро, яго расліна атрымала за мяккія валаскі, што нагадваюць пер’е, якімі пакрыты яго доўгі асцюк.

 Батанічнае апісанне 
Гемікрыптафіт. Утварае шчыльную дзярніну, з якой растуць сцёблы да 1,1 м вышынёй.

Сцёблы голыя або слаба-шурпатыя пад вузламі. Сцябловае лісце 4-16 см даўжынёй і да 1,2-3 мм шырынёй, звонку востра-поўсцевае ад шчацінак, якія адхіляюцца. Бясплодныя каласы шэра-зялёныя, 10-15 см даўжынёй, карацейшыя за сцябло; лісце знізу голае і гладкае, зверху голае або злёгку шурпатае; язычкі яйкападобна-даўгаватыя, з адтатурчанай трохкутнай верхавінай.

Венік з 8-17 каласоў; яго вось 11-18 см даўжынёй, голы, на ніжнім вузле з пэндзлікам валасінак; каласковыя лускі 5-7,5 см даўжынёй; ніжняя кветкавая луска 17-21 мм даўжынёй, дзве краявыя палоскі валасінак не даходзяць да аснавання асцюка, сярэдняя значна даўжэй бакавых; асцюк у ніжняй частцы закручаны, часткова шурпаты, у верхняй — пёрысты; голая частка асцюка жаўтлявая, пазней карычневая.

Цвіце ў маі-чэрвені. Пладаносіць у чэрвені-ліпені. Размнажаецца насеннем.

 Арэал і асяроддзе пасялення 

Месцы пасялення — Цэнтральная і Усходняя Еўропа, Перадкаўказзе, Сібір, поўнач Сярэдняй Азіі.

Расліна шырока распаўсюджаная ў стэпах Расіі і Казахстана, таксама асобныя невялікія астраўкі сустракаюцца ў лесастэпавай зоне Заходняй Сібіры на цёплых паўднёвых схілах.

На Украіне — Палессе, баравая тэраса Дняпра, Усходні лесастэп, рачныя і прыморскія пяскі стэпавай часткі краіны. Па рэгіёнах: Кіеўская, Сумская, Чаркаская, Днепрапятроўская, Харкаўская, Данецкая, Луганская, Херсонская, Запарожская вобласці, Крым. Папуляцыі сустракаюцца спарадычна, займаюць невялікую плошчу, што звязана з экалагічнымі асаблівасцямі віду. Пры спрыяльных умовах, асабліва адсутнасці значнага выпасу, дасягае ўзроўню дамінанта.

 Умовы месцапражывання 
Сухія бедныя псамафітна-стэпавыя цэнозы баравінных пясчаных тэрас і прыморскіх пяскоў. У стэпавай зоне сустракаецца таксама на супясчаных глебах, па схілах бэлек. Ксерафіт, псамафіт.

 Батанічная класіфікацыя 

 Падвіды 




 Сінонімы 
Паводле The Plant List на 2010 год, у сінаніміку віду ўваходзяць:








 , nom. inval.







 , nom. inval.

 Выкарыстанне 

Гэты від часта вырошчваюць у садках ў якасці дэкаратыўнай расліны.

 Пагрозы і ахова 
Пагрозамі з’яўляюцца антрапагенныя фактары: перевыпас свойскай жывёлы, распрацоўка пясчаных кар’ераў, аблясенне тэрыторыі. Прыродныя: вузкая эколага-цэнатычная амплітуда, нізкая канкурэнтная здольнасць. Пры ўмове запаведнага рэжыму, пасля пашавай дэмутацыі, аднаўляецца адносна добра, але на наступных стадыях сукцэсіі знікае. Занесены ў Чырвоную кнігі Украіны, прыродаахоўны статус — «уразлівы». Ахоўваецца ў  (аддзяленне «Стральцоўскі стэп») і  запаведніках і іншых ахоўных аб’ектах.

Сустракаецца на тэрыторыі 15 запаведнікаў, размешчаных у еўрапейскай часткі Расіі, на Каўказе і ў Сібіры, а таксама ў шэрагу стэпаў-заказнікаў. На ахоўных участках неабходны кантроль за станам папуляцыйStipa pennata у Чырвонай кнізе Расіі  .

 Крыніцы 

 Літаратура 



 Спасылкі 

 Stipa pennata

Катэгорыя:Метлюжковыя
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе