Баявая машына рэактыўнай артылерыі

Баява́я машы́на рэакты́ўнай артыле́рыі — самаходная шматзарадная пускавая ўстаноўка, звычайна залпавага агню. Складаецца з артылерыйскай часткі (пакет накіравальных — рэек ці танкасценных труб, паваротная рама, механізмы наводкі і ўраўнаважвання, прыцэльныя прыстасаванні, пускавое абсталяванне) і самаходнага шасі высокай праходнасці.

Упершыню савецкая эксперыментальная ўстаноўка БМ-13 (народная назва «кацюша») выкарыстана ў Вялікую Айчынную вайну ў 1941 пад Оршай. Мела 16 накіравальных, калібр рэактыўных снарадаў 132 мм, маса 42,5 кг, далёкасць стральбы да 8,5 км. У час вайны выкарыстоўваліся таксама БМ-8, БМ-31.
Пасля вайны распрацаваны БМ-14, БМ-24, БМД-20, БМ-21 і інш. Напрыклад, БМ-24 на шасі ЗІЛ-151 мае 12 накіравальных, турбарэактыўныя снарады калібру 240 мм, масай 110 кг, далёкасць стральбы да 11 км.
У арміях замежных краін баявыя машыны рэактыўнай артылерыі на гусенічным ці аўтамабільным хаду, колькасць накіравальных ад 12 да 48, калібр снарадаў ад 110 да 240 мм, маса ад 36 да 310 кг, далёкасць стральбы да 30 км і болей. Сярод іх 110-мм 36-ствольная «Ларс» (ФРГ). 240-мм 12-ствольная MLRS (ЗША).

 Літаратура 


Катэгорыя:Рэактыўная артылерыя
Катэгорыя:Бранятэхніка