Мастаба

Мастаба (араб., літаральна — «каменная лава») — сучасная назва старажытнаегіпецкіх грабніц дадынастычнага перыяду, эпох Ранняга (каля 3000 — каля 2800 да н.э.) і Старога (каля 2800 — каля 2250 да н.э.) царстваў.

Самі старажытныя егіпцяне называлі грабніцы пер-джэт () — літаральна «дом вечнасці».

Мастаба складаецца з наземнай (прамавугольная ў плане з нахіленымі да цэнтра сценамі пад плоскім дахам) і падземнай (пахавальная камера з адным ці некалькімі памяшканнямі) пабудоў, злучаных шахтай.

У перыяд IV дынастыі мастабы набылі класічную форму: зверху — строгі аб'ём з гладкімі сценамі, унутры — складаная планіроўка залаў, калідораў, дзе размяшчаліся саркафаг з муміяй, статуі (умяшчальня душ памерлых), пахавальныя рэчы; сцены ўпрыгожваліся рэльефамі і роспісамі.

Найбольш вядомы мастабы ў царскім некропалі паблізу горада Гіза (Егіпет).

 Літаратура 

 Михаловский К. Пирамиды и мастабы: Пер. с пол. — Варшава, 1973.

 Спасылкі 

 Мастаба // «Большая Советская энциклопедия» на сайце «Энциклопедии и словари». 
 Мастаба // Энциклопедия Кругосвет. 

Катэгорыя:Археалагічныя аб’екты
Катэгорыя:Грабніцы
Катэгорыя:Пахаванні
Катэгорыя:Архітэктура Старажытнага Егіпта