Шамбала (міфалогія)

Ша́мбала — міфічная краіна, схаваная ў Гімалаях.

Упершыню згадваецца ў будысцкім тэксце Калачакра (XI ст.) The Tantra by Victor M. Fic, Abhinav Publications, 2003, p.49., згодна з якім, калі наступіць Канец Света, Шамбала стане апошняй цытадэллю сапраўднай  Дхармы ў вайне з ордамі варвараў. Шамбала згадваецца ў тэкстах старадаўняй культуры заходняга Тыбету Жан Жун. Таксама падобная краіна з'яўляецца ў рэлігійных тэкстах дабудыйскага рэлігійнага вучэння Тыбету БонThe Bon Religion of Tibet by Per Kavǣrne, Shambhala, 1996.

Згодна з ірана-тыбецкай картаграфічнай традыцыяй, пад паняццем Шамбала маецца на ўвазе эпоха панавання Сірыі. Сірыя па персідску называецца Шам, а слова «бала» азначае «верх», «уверх». Такім чынам, Шамбала перакладаецца як «панаванне Сірыі», што і адпавядала рэчаіснасці ў перыяд III-II стст. да н.э.Л.Н. Гумилёв, Б. И. Кузнецов. «Две традиции древнетибетской картографии» (Ландшафт и этнос. VIII)

З Шамбалай звязана велізарная колькасць міфаў, што асабліва тычыцца інда-тыбецкай гістарычнай традыцыі. Напрыклад, Шамбала можа ўспрымацца як стан душы, злучэнне чалавека з Богам. Гэта значыць знайсці Шамбалу азначае дасягнуць прасвятлення.

 Гл. таксама 
 Атлантыда
 Гіпербарэя
 Шангры-Ла

Катэгорыя:Міфалогія
Катэгорыя:Будызм