Рымская Арменія

Рымская Арменія () — самая паўночна-ўсходняя правінцыя Рымскай імперыі. Размяшчалася большай часткай на тэрыторыі сучасных Турцыі, а таксама Ірака, Ірана, Арменіі, Грузіі, Азербайджана.

Першыя часткі земляў, якія ўвайшлі пазней у склад правінцыі, адышлі да Рыма пасля паражэння пантыйскага цара Мітрыдата Еўпатара ад войскаў рымскага палкаводца Пампея (66 год да н.э.). Не здолеўшы працягваць весці вайну на два франты, застаўшыся без саюзнікаў, армянскі цар Тыгран быў пераможаны рымска-парфянскім саюзам і пазбавіўся ўсіх заваяванняў, акрамя ўласна Вялікай АрменііК. Рыжов. Все монархи мира. Древний Восток. М., «Вече». 2001. і часткі земляў, захопленых у Парфіі.

Пасля заваявання Малой Азіі Рымам межы правінцыі неаднаразова змяняліся, гэта была буферная тэрыторыя паміж Парфіяй і Рымам, а пазней, у III—IV стст. н.э., паміж Рымам і сасанідскім Іранам.

 Крыніцы 

 Літаратура 
 A. Maricq, La Province d’Assyrie créée par Trajan, Syria, 36, 1959.
 J. Teixidor, The Kingdom of Adiabene and Hatra, Berytus, 17, 1967—1968.

Катэгорыя:Асірыя