Беларуская ўніяцкая архіепархія

Беларуская ўніяцкая архіепархія — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ўніяцкай царквы ў Беларусі. Існавала з 1828 па 1839 гады. Тэрытарыяльна ахоплівала Віцебскую, Магілёўскую губерніі, Бабруйскі, Барысаўскі, Дзісенскі, Ігуменскі, Мазырскі, Рэчыцкі павет Мінскай губерніі, Курляндскую губерню, Жытомірскі і Оўруцкі паветы Валынскай губерніі і Радамысльскі павет Кіеўскай губерніі. У 1830-я гг. у архіепархіі было больш за 1 млн. прыхаджан, каля 700 цэркваў. У 1834 г. пачала аднаўляцца богаслужба паводле ўсходняга абраду. Архіепархія скасавана ў выніку скасавання ўніяцтва ў Расіі ў 1839.

 Беларускія архіепіскапы 
 Іасафат Булгак (17.4.1833 — 25.2.1838)
 Васіль Лужынскі (1838 — 6.3.1839, пасля праваслаўны епіскап)

 Гл. таксама 
 Полацкая ўніяцкая архіепархія
 Полацкія ўніяцкія архіепіскапы

 Літаратура 
 Полацкая уніяцкая архіепархія // 

Катэгорыя:Адміністрацыйны падзел уніяцкай царквы
Катэгорыя:Грэка-каталіцкая царква на Беларусі