Лікоўка

Ліко́ўка (, ) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Квасоўскага сельсавета.

 Назва 
Тут сама фіксавалася горадзенскае прозвішча Ліковічhttps://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-CS9M-R3N2-L?i=97&cat=1542830. З Быстрыцы было Лікойцьhttps://familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-CS9S-KF7K?i=572&cat=1565134. Ёсць літоўскія Likas, Likaitishttps://pavardes.lki.lt/?pv=2696b34a54fe1161cc4f06839c5cca25, латышскія Liks, Līķishttps://uzvardi.lv/surname/707523

https://uzvardi.lv/surname/721650. Было прускае імя LickeR. Trautmann. Die altpreußischen Personennamen. Göttingen, 1974. С. . Аснова Lik- выкарыстоўвалася ў старажытных балцка-літоўскіх двухасноўных імёнахZ. Zinkevičius. Lietuvių asmenvardžiai. Vilnius, 2008. С. 107.. З суседніх Яскевічаў у пачатку 18 ст. засведчанае прозвішча Лікрымhttps://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-CS9S-JRK3?i=60&cat=834219+Indura+1699&lang=ru.

Я. Паспелаў падмаскоўныя тапонімы Ликино, Ликово, Ликова, Ликовка звязваў з Ліка, Лік — вытворная форма календарных асабістых імёнаў Глікерый, ПалікарпЕ. М. Поспелов. Географические названия Московской области. Топонимический словарь. Москва, 2008. С. 332.. Так жа і расійскі савецкі даследчык прозвішчаў Ю. Федасюк расійскае прозвішча Ликин звязваў з Ліка — памяншальная форма імёнаў Глікерый, Глікерыя, ПалікарпЮ. А. Федосюк. Русские фамилии. Популярный этимологический словарь. Москва, 1981..

 Гісторыя 
З 1939 года ў БССР. Да 28 ліпеня 1967 года вёска ўваходзіла ў склад Баранаўскага сельсаветаРашэнне выканкома Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 28 ліпеня 1967 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1967, № 24 (1182)..

 Насельніцтва 

 Крыніцы 

 Спасылкі 

Катэгорыя:Квасоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гродзенскага раёна