Naczelnik

Naczelnik (вымаўляецца «начэльнік») — польскае слова для абазначэння «лідара», «галоўнага» і можа выкарыстоўвацца ў якасці прафесійнай назвы.

Слова выкарыстоўвалася ў якасці афіцыйнага тытула Тадэвуша Касцюшкі падчас паўстання 18-га стагоддзя. У дачыненні да Касцюшкі тытул выкарыстоўваўся для абазначэння камандзіра паўстання, або як сучасны эквівалент кіраўніка дзяржавы.

 Выкарыстанне тэрміна 

У 20-м стагоддзі тэрмін увайшоў ва ўжыванне камандзіраў польскай арміі ў Галіцыі у арміі Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. У прыватнасці ён быў выкарыстаны фельдмаршалам Юзэфам Пілсудскім, вядомым як Naczelnik Пілсудскі, у якасці назвы, якая вызначала яго як лідара ў яго прызыўных войскаў. Назва Naczelnik ў гэтай форме мела сэнс звання фельдмаршала (ці эквівалент сучаснага генерала арміі), аднак яна не была афіцыйна прызнана Генеральным штабам ў Вене.

Пасля Першай сусветнай вайны змены ў польскіх узброеных сілах прывялі да ліквідацыі звання Naczelnik і заменаў на больш сучаснага і больш заходняга па гучанню звання фельдмаршала (Marszalek).

Тытул стаў часткай польскага кіраўніка дзяржавы, які Пілсудскі займаў ў 1918—1922 гадах як Naczelnik państwa. У 1922 годзе пасада была замененая на пасаду прэзідэнта Польшчы. Гэты тытул зноў з'явіўся ў 1925 годзе падчас санацыі, і выкарыстоўваўся лідарам Юзэфам Пілсудскім ў якасці афіцыйнай назвы для лідара партыі.

У сучаснай Польшчы тэрмін Naczelnik шырока выкарыстоўваецца ў розных формах польскай жыцця. Ён выкарыстоўваецца, напрыклад, як афіцыйная назва для паштовых начальнікаў (Naczelnik Poczty) на мясцовых паштовых аддзяленнях. Ён таксама выкарыстоўваецца ў некаторых сельскіх паліцэйскіх участках, каб замяніць камуністычнае гучанне звання паліцэйскага каменданта (Komendant Policji) на кіраўніка паліцыі (Naczelnik Policji). Таксама, некаторы пажарны і аварыйны персанал выкарыстоўвае гэты тэрмін для вызначэння лідара ў канкрэтнай сцэне няшчаснага выпадку, або лідара ў бальнічнай палаце.

Катэгорыя:Тытулы
Катэгорыя:Кіраўнікі Польшчы