Малы дзяцел

Дзяцел малы — у крыніцы пад назвай  (Picoides minor) — птушка сямейства дзятлавых.

 Апісанне 
Стракатая, невялікая птушка. Даўжыня цела 14-16 см, размах крылаў 25-30 см.

Спіна чорная ў белыя палоскі. Спод цела белаваты, без чырвонага. У самца чырвоная «шапачка» і белы лоб, у самкі верх галавы белаваты. У маладых спод цела карычняваты, часам чырвоная «шапачка». Стукае далікатна па тонкіх галінках.

 Пашырэнне 
міні|злева|Малы дзяцел на паштовай марцы Беларусі
Арэал: Палеарктыка (акрамя поўначы і поўдня). На тэрыторыі Беларусі звычайны на гнездаванні аселы і качуючы від.

Насяляе розныя тыпы асветленых дрэвастояў з лісцевымі дрэвамі, рачныя даліны, парослыя дрэвамі, сады, групы дрэў сярод палёў, алеі, урбанізаваныя тэрыторыі. Пазбягае сухіх бароў і цёмных дрэвастояў.

Аселы, узімку вандруе ў межах гнездавога арэала, часам у выглядзе інвазій.

 Асаблівасці біялогіі 
Гняздо ў дупле ў мяккім дрэве, у ствале або бакавых галінах на рознай вышыні — ад 1 м ад зямлі да вяршаліны дрэва — нават да 10 м, без высцілкі. Глыбіня гнездавой камеры 10—18 см, шырыня — 10—20 см, Дыяметр адтуліны 3—4 см.

Яйкі 5—6 (часам 3—8) эліптычныя, падоўжаныя з вострым вузейшым канцом, белыя, бліскучыя.

 Падвіды 
 D. m. minor — паўночны ўсход Еўропы ад Скандынавіі да Урала;
 D. m. hortorum — Цэнтральная і Заходняя Еўропа;
 D. m. comminutus — Англія, Уэльс;
 D. m. buturlini — Паўднёвая Еўропа ад Іспаніі да Грэцыі і Румыніі;
 D. m. danfordi — Грэцыя, Малая Азія;
 D. m. colchicus — Каўказ;
 D. m. quadrifasciatus — паўднёвы Каўказ.

 Крыніцы 

 Літаратура 
 Птушкі Еўропы: Палявы вызначальнік / пад рэд. М. Нікіфарава. — Варшава: Навуковае выдавецтва ПНВ, 2000.

Катэгорыя:Дзятлавыя
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Катэгорыя:Птушкі на марках