Зялёныя насаджэнні

Зялёныя насаджэнні — сукупнасць драўняных, кустовых і травяністых раслін на пэўнай тэрыторыі. У гарадах яны выконваюць шэраг функцый, якія спрыяюць стварэнню аптымальных умоў для працы і адпачынку жыхароў горада, асноўныя з якіх — аздараўленне паветранага басейна горада і паляпшэнне яго мікраклімату. Гэтаму спрыяюць наступныя ўласцівасці зялёных насаджэнняў:
 паглынанне вуглякіслага газу і вылучэнне кіслароду падчас фотасінтэзу;
 паніжэнне тэмпературы паветра за кошт выпарэння вільгаці;
 зніжэнне ўзроўню шуму;
 зніжэнне ўзроўню забруджвання паветра пылам і газамм;
 абарона ад ветраў;
 вылучэнне раслінамі фітанцыдаў — лятучых рэчываў, якія забіваюць хваробатворныя мікробы;
 станоўчы ўплыў на нервовую сістэму чалавека.

Зялёныя насаджэнні дзеляцца на тры асноўныя катэгорыі:
 агульнага карыстання (сады, паркі, скверы, бульвары);
 абмежаванага карыстання (унутры жылых кварталаў, на тэрыторыі школ, бальніц, іншых устаноў);
 спецыяльнага прызначэння (гадавальнікі, санітарна-ахоўныя насаджэнні, могілкі і г.д.).

Норма зялёных насаджэнняў агульнага карыстання для буйных гарадоў — 21 м на аднаго чалавека, ці 2,1 гектара на 1000 чалавек

 Гл. таксама 
 Азеляненне

 Літаратура 
 Якушина Э. И. Древесные растения в озеленении Москвы.  М.: Наука, 1982. 160 с.
 Состояние и охрана окружающей среды г. Перми в 2000 г.: Справочно-информационные материалы. / Муниципальное управление по экологии и природопользованию. Пермь, 2001.

 Спасылкі 
 Праектаванне садоў і паркаў — АСНОЎНЫЯ ПРЫНЦЫПЫ КАМПАЗІЦЫІ ЗЯЛЁНЫХ НАСАДЖЭННЯЎ