Гомельскі павет

Гомельскі павет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на тэрыторыі Беларусі ў 1773-77 і 1852—1926 гадах. Утвораны 22 ліпеня 1773 г. ў складзе Рагачоўскай правінцыі пасля Першага падзелу Рэчы Паспалітай. Цэнтр — Гомель. 22 сакавіка 1777 г. ў сувязі з пераносам цэнтра павета ў мястэчка Беліца пераўтвораны ў Беліцкі павет. Адноўлены ў складзе Магілёўскай губерні ў 1852 г. пасля пераносу цэнтра павета ў Гомель. Плошча складала 4719,4 квадратных вёрст, насельніцтва дасягала 224,7 тысяч чалавек (1897).

З 26 красавіка 1919 года ў складзе Гомельскай губерні. Скасаваны 8 снежня 1926 года, яго тэрыторыя ўключана ў Гомельскую акругу.

 Насельніцтва 
Паводле перапісу 1897 года насельніцтва павета складала 224 723 чалавек, у тым ліку ў Гомелі — 36 775 чал.

 Нацыянальны склад 
Нацыянальны склад паводле перапісу 1897 годаПершы ўсеагульны перапіс насельніцтва Расійскай Імперыі 1897 г. Размеркаванне насельніцтва паводле роднай мовы. Гомельскі павет:
 беларусы — 166 471 чал. (74,1 %),
 яўрэі — 32 363 чал. (14,4 %),
 рускія — 21 723 чал. (9,7 %),
 палякі — 2301 чал. (1,0 %),

 Адміністрацыйны падзел 
У 1917 годзе ў склад павета ўваходзіла 18 валасцей:
 Веткаўская,
 Вылеўская,
 Гомельская,
 Дзятлавіцкая,
 Кармянская,
 Маркавіцкая,
 Насовіцкая,
 Пакалюбіцкая,
 Палеская,
 Папоўская,
 Покацкая,
 Рудзянецкая,
 Рэчкаўская,
 Стараюркавіцкая,
 Стаўбунская,
 Целяшоўская,
 Чабатовіцкая,
 Чырванабудская;
 а таксама 3 гарады і 7 мястэчак.

У 1923 г. воласці былі ўзбуйнены, іх стала 8:
 Веткаўская,
 Гомельская,
 Добрушаская,
 Дзятлавіцкая,
 Насовіцкая,
 Свяцілавіцкая,
 Уваравіцкая,
 Чырванабудская.
 Ураднікі павета 
 Гомельскія павятовыя маршалкі
 Вядомыя асобы 
 Еўдакім Раманаў (1855—1922) — беларускі этнограф, фалькларыст і археолаг

 Літаратура 


Катэгорыя:Гісторыя Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Паветы Магілёўскай губерні
Катэгорыя:Паветы Гомельскай губерні