ЦЭЦ-4 (Мінск)

ЦЭЦ-4 — філіял РУП «Мінскэнерга» — прадпрыемства энергетыкі ў паўднёва-заходняй частцы Мінска.

Тэхніка-эканамічнае абгрунтаванне для будаўніцтва новай магутнай загараднай ЦЭЦ было выканана «УНДПІэнергапрам» у 1967 годзе. Аднак будаўніцтва Мінскай ЦЭЦ-4 на пляцоўцы плошчай 192,8 га, размешчанай на задах ад беларускай сталіцы, за кальцавой аўтамабільнай дарогай, пачалося толькі ў 1972 годзе. Дабудаваная ў 1977 годзе. 30 верасня 1977 г. адбыўся пуск першага энергетычнага комплексу ў складзе турбіны ПТ-60 і катла БКЗ-420Флагман белорусской теплофикации . Вызначаная магутнасць 1035 МВт. У асноўным станцыя працуе па цеплавому графіку нагрузак, але, ў сувязі з высокай эканамічнасцю блокаў, станцыя прыцягваецца да рэгулявання электрычнай нагрузкі ў гадзіны дзённага і вячэрняга максімумаў.

Забяспечвае цяплом і электрычнасцю ўсю паўднёва-заходнюю частку Мінска, а менавіта жылыя раёны Малінаўка, Паўднёвы Захад, Сухарава, Кунцаўшчыну, Захад, Красны Бор і Каменную Горку. ЦЭЦ размешчана за межамі Мінскай кальцавой аўтадарогі, таму мінімальна ўплывае на экалагічную абстаноўку ў горадзе.

 Агульныя звесткі 
Магутны цеплафікацыйны комплекс, створаны на базе Мінскай ЦЭЦ-4, упершыню ў СССР рэалізаваў ідэю выкарыстання магутнай загараднай ЦЭЦ для пакрыцця базавых цеплавых нагрузак буйнога горада, а на базе пяці вадагрэйных кацельняў горада (Харкаўская, Масюкоўшчына, Курасоўшчына, Арлоўская і Заходняя), якія працуюць у адзіным тэхналагічным працэсе цеплазабеспячэння заходняй і паўднёва-заходняй частак горада Мінска — для пакрыцця пікавых нагрузак. Гэта дазволіла значна павялічыць надзейнасць і эканамічнасць усёй сістэмы цеплазабеспячэння, забяспечыць бесперабойную падачу цяпла ў дзіцячыя сады, школы, бальніцы і жылыя дамы. Выкарыстанне сучасных тэхналогій кіравання, а таксама перадавых навуковых распрацовак у энергетычнай сферы прадвызначыла вельмі нізкія ўдзельныя расходы ўмоўнага паліва на адпачынак электраэнергіі — ад 200,0 да 209,3 г/кВтг — а таксама цеплаэнергіі — ад 169,07 да 169,84 кг/ГКал.

На станцыі ўстаноўлены тры цеплафікацыйныя турбаагрэгаты агульнай магутнасцю 280 МВт і тры энергаблокі па 250 МВт на звышкрытычныя параметры пары. Станцыя мае рознатыповае абсталяванне з рознымі тэрмінамі эксплуатацыі. Асноўнае паліва — прыродны газ, рэзервовае паліва — мазут. Мае абаротную сістэму водазабеспячэння з градзірнямі.

 Паравыя турбіны
 Вызначаная электрычная магутнасць турбін (МВт),прадукцыйнасць катлоў (т/г) 
 Ціск пары, (Мпа)
 Год уводу ўэксплуатацыю
  ПТ-60-130/13
 ст. №1
 60
 13,0 
 1977
  Т-100/110-130
 ст. №2
 110 
 1978 
  Т-100/110-130
 ст. №3
 110 
 1979 
  Т-250/300-240-3
 ст. №4
 250
 24,0 
 1985
  Т-250/300-240-3
 ст. №5
 250 
 1987
  Т-250/300-240-3
 ст. №6
 250 
 1992
  Паравыя катлы
   Е-420-140 НГМ
 ст. №1
 420
 14,0 
 1977
  Е-420-140 НГМ
 ст. №2
 420
 1978
  Е-420-140 НГМ
 ст. №3
 420
 1979
  Е-420-140 НГМ
 ст. №7
 420
 1993
  Е-420-140 НГМ
 ст. №4
 1000
 255
 1985
  Е-420-140 НГМ
 ст. №5
 1000
 1985
  Е-420-140 НГМ
 ст. №6
 1000
 1985


 Галерэя 

 Спасылкі 
 Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Электрастанцыі Мінска
Катэгорыя:Цеплавыя электрастанцыі Беларусі
Катэгорыя:Фрунзенскі раён (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1977 годзе
Катэгорыя:1977 год у Мінску