Оксфардскі электрычны званок

Оксфардскі электрычны званок (, або Clarendon Dry Pile) — эксперыментальны электрычны званок, які быў створаны ў 1840 годзе і працуе амаль бесперапынна (выключаючы выпадковыя кароткія перапынкі, выкліканыя павышанай вільготнасцю) па цяперашні час .

Званок быў зроблены ў майстэрні Уоткіна і Хіла ()Oxford Electric Bell  і набыты прафесарам фізікі Робертам Уокерам ()The Clarendon Dry Pile  . Знаходзіцца ў калідоры лабараторыі Clarendon Laboratory Оксфардскага ўніверсітэта ў Англіі і звоніць дагэтуль, нягучна, таму што знаходзіцца ў вітрыне за двума слаямі шкла.

Ён выкарыстоўвае электрастатычныя сілы прыцягнення, вагаючыся паміж двума металічнымі званамі з частатой  Выкарыстанне электрастатычных сіл прыводзіць да вельмі малога току спажывання ад дзвюх замбоніевых слупоўThe Clarendon Dry Pile. Oxford Physics Teaching, History Archive. Retrieved 18 January 2008. , якія заліты для герметычнасці серай, і дагэтуль ніхто дакладнае не ведае яго канструкцыю.

Оксфардскі электрычны званок не дэманструе вечны рух, як можа здацца на першы погляд. Усё залежыць толькі ад ёмістасці замбоніевых элементаў сілкавання і вельмі маленькага току спажывання. Таксама ён можа спыніць працу ад зносу механічных элементаўTHE WORLD’S LONGEST EXPERIMENT  .

 Спасылкі 
 Oxford Electric Bell 
 The Latest on Long-Running Experiments  
 Weird Battery Still Runs 175 Years Later 
 Оксфардскі электрычны званок
 Самыя доўгія эксперыменты 

Катэгорыя:Электрычныя званкі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1840 годзе
Катэгорыя:Оксфардскі ўніверсітэт