Марсіянская навуковая лабараторыя

{{Касмічны апарат
 | Імя                 = Марсіянская навуковая лабараторыя
 | Удакладненне назвы  = Mars Science Laboratory
 | Выява         = [[Выява:PIA16239 High-Resolution Self-Portrait by Curiosity Rover Arm Camera square.jpg|300px|Аўтапартрэт ;;К'юрыёсіці]]
 | Подпіс             = Аўтапартрэт К'юрыёсіці | Арганізацыя         =  НАСА
 | Вытворца       = Boeing, Lockheed Martin
 | Аператар            = 
 | Задачы              = 
 | Пралёт              = 
 | Спадарожнік             = 
 | Выхад_на_арбіту     = 
 | Колькасць віткоў   = 
 | Запуск              = 26 лістапада 2011, 15:02:00.211 UTC
 | Ракета-носьбіт     = Атлас V 541
 | Стартавая пляцоўка  =  мыс Канаверал SLC-41
 | Працягласць_палёту = 254 зямных сутак
 | Сход_з_арбіты       = 
 | NSSDC_ID            = 2011-070A
 | NORAD_ID            = 37936

 | Платформа         = 
 | Маса             = 899 кгhttp://solarsystem.nasa.gov/docs/MSL_Landing_20120724.pdf  (вага на Марсе эквівалентная 340 кг)
 | Памеры           = 3,1 × 2,7 × 2,1 м
 | Магутнасць          = 125 ват электрычнай энергіі, каля 100 Вт праз 14 гадоў; прыкладна 2 кВт цеплавой; прыкладна 2,5—2,7 кВт·гад/сол || < 0,1
 | Крыніцы сілкавання = РІТЭГ (выкарыстоўвае радыеактыўны распад Pu238)
 | Арыентацыя        = 
 | Рухавік         = 4 см/с
 | Тэрмін актыўнага існавання = Планаваны: 668 сол (686 дзён) Бягучы:  дзён з моманту пасадкі

 | Дата пасадкі       = 6 жніўня 2012, 05:17:57.3 UTC SCET
 | Каардынаты пасадкі = Кратар Гейла, 
 | Дата ўзлёту        = 
 | Дата вяртання      = 

 | Апаратура1            = 
 | Апісанне апаратуры1   = 
 | Апаратура             = 
 | Транспондары           = 
 | Пакрыццё               = 
 | Дазвол             = 
 | Паласа захопу         = 
 | Спектральная паласа    = 
 | Хуткасць перадачы      = 19—31 Мб/суткі
 | Бартавая памяць        = 256 МбMars Science Laboratory: Brains
 | Разрозненне выявы = 2 Мп, ніжэй чым у «Спірыта» і «Апарцьюніці»

 | Лагатып місіі          = 
 | Сайт                    = http://mars.jpl.nasa.gov/msl/
 | катэгорыя на Вікісховішчы = 
}}

Марсіянская навуковая лабараторыя (МНЛ) (, скар. MSL), «Марс саенс лэбаратары» — місія НАСА, падчас выканання якой на Марс быў паспяхова дастаўлены і эксплуатуецца марсаход трэцяга пакалення «К’юрыёсіці» (, МФА:  — цікаўнасць, дапытлівасць). Марсаход уяўляе сабой аўтаномную хімічную лабараторыю ў некалькі разоў большую і цяжэйшую за папярэднія марсаходы «Спірыт» і «Апарцьюніці». Апарат павінен будзе за некалькі месяцаў прайсці ад 5 да 20 кіламетраў і правесці паўнавартасны аналіз марсіянскіх глеб і кампанентаў атмасферы. Для выканання кантралюемай і больш дакладнай пасадкі выкарыстоўваліся дапаможныя ракетныя рухавікі.

Запуск «К’юрыёсіці» да Марса адбыўся 26 лістапада 2011 года, мяккая пасадка на паверхню Марса — 6 жніўня 2012 года. Меркаваны тэрмін службы на Марсе — адзін марсіянскі год (686 зямных сутак).

MSL — частка доўгачасовай праграмы НАСА па даследаванні Марса рабатызаванымі зондамі Mars Exploration Program. У праекце апроч НАСА ўдзельнічаюць таксама Каліфарнійскі тэхналагічны інстытут і Лабараторыя рэактыўнага руху. Кіраўнік праекта — Дуг Мак-Кістыян (Doug McCuistion), супрацоўнік НАСА з аддзела вывучэнні іншых планет. Агульны кошт праекта MSL складае прыкладна 2,5 мільярда долараў.

Спецыялісты амерыканскага касмічнага агенцтва НАСА вырашылі адправіць марсаход у кратар ГейлаАпублікаваны дэталі місіі наступнага марсахода NASA . У велізарнай варонцы добра праглядаюцца глыбінныя слаі марсіянскага грунту, якія раскрываюць геалагічную гісторыю чырвонай планеты.

Назва «К’юрыёсіці» было выбрана ў 2009 годзе сярод варыянтаў, прапанаваных школьнікамі, шляхам галасавання ў сетцы Інтэрнэт. Сярод іншых варыянтаў былі Adventure («Прыгода»), Amelia, Journey («Падарожжа»), Perception («Успрыманне»), Pursuit («Імкненне»), Sunrise («Узыход»), Vision («Бачанне»), Wonder («Цуд»).

 Навуковыя даследаванні 

 2012 год (сол 10 — сол) 
16 і 17 жніўня, падчас тэсціравання прыбора REMS, было ўпершыню вызначана ваганне сутачных тэмператур у раёне пасадкі марсахода (паўднёвае паўшар’е чырвонай планеты, 4,5 градус паўднёвай шыраты). Тэмпературны дыяпазон паверхні склаў ад +3 °C да −91 °C, атмасферы ў месцы пасадкі — ад −2 °C да −75 °С.
Дыяпазон ваганняў атмасфернага ціску змяняецца на 10-12 % (для параўнання — на Зямлі штосутачныя ваганні атмасфернага ціску не перавышаюць 1,2 %). Такія ваганні здольныя раз’юшыць нават разрэджаную атмасферу Марса, што выражаецца ў рэгулярных глабальных пясчаных бурах. Акрамя таго, навукоўцы пры дапамозе метэарографа REMS выявілі, што надыходзячая марсіянская вясна апынулася нечакана цёплай: прыкладна ў палове выпадкаў дзённая тэмпература была вышэйшая за 0 °C, сярэдняя тэмпература склала прыблізна +6 °C у светлы час сутак і −70 °C уначы.

У перыяд 6 жніўня — 6 верасня, за які ровер праехаў больш за 100 метраў, прыбор DAN, які працаваў у актыўным рэжыме штодня па 15 хвілін, зафіксаваў малаважнае ўтрыманне вады ў глебе, парадку 1,5-2 %, што значна менш, чым чакалася. Першапачаткова меркавалася, што масавая доля вады ў грунце ў раёне кратара Гейла складае 5-6,5 %.

18 верасня К’юрыёсіці з дапамогай MastCam «назіраў» за частковым сонечным зацьменнем, выкліканым транзітам Фобаса па дыску Сонца. Навукоўцы мяркуюць, што атрыманыя здымкі дадуць разуменне таго, наколькі моцна Марс «сціскаецца» і «расцягваецца» ў выніку дзеяння прыліўных сіл пры набліжэнні яго спадарожнікаў. Гэтыя даныя дапамогуць высвятліць, з якіх парод складаецца чырвоная планета, і дапоўняць нашы ўяўленні пар тое, як фарміраваўся Марс у далёкай мінуўшчыне Сонечнай сістэмы.

27 верасня НАСА паведаміла пра выяўленне марсаходам слядоў старажытнага ручая, які цёк у раёне даследавання ровера. Навукоўцы выявілі на здымках кавалкі кангламерату, утворанага сцэментаванымі слаямі гравію, які ўтварыўся на дне старажытнага ручая. Вада цякла ў ім з хуткасцю прыкладна 0,9 метраў у секунду, а глыбіня складала каля паўметра. Гэта першы выпадак знаходкі такога роду донных адкладаў і першае значнае адкрыццё К’юрыёсіці.

11 кастрычніка НАСА паведаміла пра вынікі даследавання каменя Jake Matijevic, які ровер даследаваў у канцы верасня. Хімічны аналіз «Джэйка» паказаў, што ён багаты на шчолачныя металы, што нетыпова для марсіянскіх парод. Мяркуючы па спектры, гэты камень уяўляе сабой «мазаіку» з асобных зерняў мінералаў, у тым ліку піраксену, палявога шпату і алівіну. Акрамя таго, спектрометр APXS зафіксаваў незвычайна высокую канцэнтрацыю і іншых элементаў у «Джэйку», у тым ліку цынку, хлору, брому і іншых галагенаў.

30 кастрычніка НАСА паведаміла пра вынікі даследавання мінеральнага саставу марсіянскага грунта. Даследаванні К’юрыёсіці паказалі, што глеба Чырвонай планеты складаецца прыкладна з тых жа зерняў мінералаў, што і вулканічны туф у наваколлях вулканаў на Гавайскіх астравах. Напалову глеба складаецца з дробных крышталяў вулканічных парод, ільвіную долю якіх складаюць палявы шпат, алівін і піраксен. Гэтыя пароды шырока распаўсюджаны на Зямлі ў наваколлях вулканаў і горных хрыбтоў. Іншая палова глебы складаецца з аморфнай матэрыі, хімічны састаў і структуру якой навукоўцам яшчэ трэба будзе вывучыць. Мінеральны састаў глебы ў цэлым адпавядае ўяўленням пра тое, што паверхня Марса магла быць пакрыта вадой у далёкім мінулым Чырвонай планеты.

28 лістапада на спецыялізаванай канферэнцыі ў рымскім універсітэце Сапіенца глава JPL Чарлз Элачы, якая адказвае за даследчую місію, заявіў, што, паводле папярэдніх даных, на Чырвонай планеце выяўлены простыя арганічныя малекулы. Але ўжо 29 лістапада НАСА адпрэчыла «чуткі пра прарыўныя адкрыцці». 3 снежня НАСА абвясціла, што прыбор SAM зарэгістраваў чатыры хлорзмяшчальных арганічных злучэнні, аднак у спецыялістаў няма поўнай упэўненасці ў іх марсіянскім паходжанні.

 2013 год 
9 лютага — апарат «К’юрыёсіці», які распачаў свідраванне паверхні Марса, здабыў першую пробу цвёрдай пароды грунта«К’юрыёсіці» прасвідраваў паверхню Марса.

12 сакавіка 2013 пры аналізе матэрыялаў, атрыманых падчас свідраванні, з дапамогай SAM і CheMin былі выяўлены сляды серы, азоту, вадароду, кіслароду, фосфару і вугляродуNASA: аналіз глебы Марса, праведзены Curiosity, пацвердзіў наяўнасць у мінулым на Чырвонай планеце ўмоў для жыцця // ІТАР-ТАСС 12/03/2013NASA Rover Finds Conditions Once Suited for Ancient Life on Mars  // NASA, 12.03.13.

 2014 год 
16 снежня — НАСА паведаміла пра выяўленне арганічных злучэнняў і кароткачасовую успышку канцэнтрацыі метану ў 10 разоў падчас даследаванняў К’юрыёсіці.

 2015 год 

НАСА распрацавала інтэрактыўны вэб-дадатак да трэцяй гадавіны пасадкі марсахода К’юрыёсіці. У дадатку, створаным на аснове Blend4Web, рэалізаваны рух ровера, кіраванне камерамі і маніпулятарам, а таксама адноўлены некаторыя вядомыя падзеі місіі. Дадатак быў прадстаўлены ў пачатку секцыі WebGL на канферэнцыі SIGGRAPH 2015.

 Галерэя 

 Відэа 
thumbtime=1:38|thumb|200px|Інжынеры тлумачаць пасадку «К’юрыёсіці»thumb|200px|Запуск MSL з мыса Канавералthumb|200px|Месцы пасадак зондаў і марсаходаў НАСАthumb|200px|Відэазапіс спуску К’юрыёсіці на паверхню Марса (знята камерай MARDI)

 Гл. таксама 
 Mars Pathfinder — марсаход НАСА першага пакалення Соджарнер і аўтаматычная марсіянская станцыя.
 Спірыт — марсаход НАСА другога пакалення. Першы з двух запушчаных у рамках праекта Mars Exploration Rover.
 Апарцьюніці — марсаход НАСА другога пакалення. Другі з двух запушчаных у рамках праекта Mars Exploration Rover''.

 Крыніцы 

 Спасылкі 

 Mars Science Laboratory (JPL) — сайт праекта
 Мікраблог каманды MarsCuriosity у Твітэры
 Curiosity construction webcam 
 Місіі 2011-го года: Mars Science Laboratory
 Ролік JPL пра палёт Сuriosity да Марса (TRT-5:20)
 Поўная храналогія падзей з моманту пасадкі 
 Mars Science Laboratory: 7 хвілін страху
 Mars Science Laboratory: Месца пасадкі — кратар Гейла
 20 фатаграфій Марса высокай дакладнасці (марсаход Curiosity)
 10 інструментаў Curiosity: Mastcam
 Пасадка з камеры MARDI
 Марсаход Curiosity робіць здымкі аблокаў Марса 

Катэгорыя:Марсаходы
Катэгорыя:Касманаўтыка ЗША