Кіпрыян Карфагенскі

Кіпрыя́н Карфаге́нскі (; ? — ) — епіскап карфагенскі і майстэрскі лацінскі багаслоў, асноўныя сачыненні якога прысвечаныя асэнсаванню пытанняў адступніцтва і расколу. Стваральнік кананічнага вучэння аб адзінстве царквы і яе іерархічнай структуры. Кіпрыян, які называў сваім настаўнікам Тэртуліяна, правёў у Карфагене тры памесных сабора, падчас якіх перамагло яго меркаванне пра тое, што «той не можа ўжо мець Айцом Бога, хто не мае маці Царкву». Адзінства царквы, па Кіпрыяну, выяўляецца не ў меркаваннях нейкага «епіскапа епіскапаў», а ў саборнай згодзе епіскапаў, у роўнай меры надзелены дабрынёй Святога Духа і самастойных ў кіраванні сваёй паствай. Найцяжэйшымі грахамі Кіпрыян лічыў апастасію (адступніцтва) і схізму (раскол).

 Літаратура 

 В. А. Федосик Киприан и античное христианство. Мн.: Университетское. 1991. 208 стр. 1655 экз.
 Альбрехт М. фон. История римской литературы. Т. 3. М., 2005. С. 1705—1717.

 Спасылкі 
 Священномученик Киприан, епископ Карфагенский
 Тексты Киприана Карфагенского
 Творения Священномученика Киприана епископа Карфагенского

Катэгорыя:Айцы Царквы
Катэгорыя:Мучанікі
Катэгорыя:Епіскапы Карфагена
Катэгорыя:Каталіцкія і праваслаўныя святыя
Катэгорыя:Лацінскія філосафы
Катэгорыя:Хрысціянскія філосафы Старажытнага Рыма
Катэгорыя:Патрыстыка