Чалавек-павук

Чалавек-павук, або Спайдэр-мэн () — выдуманы супергерой, персанаж коміксаў выдавецтва Marvel Comics, а таксама шэрагу фільмаў і відэагульняў. Чалавек-павук быў створаны мастаком Стывенам Дзіткам і пісьменнікам Стэнам Лі і ўпершыню з’явіўся ў коміксе Amazing Fantasy № 15 (жнівень 1962). Стваральнікі надалі яму суперсілу і спрыт, здольнасць чапляцца да большасці паверхняў, выпускаць павуціну з запясця і хутка рэагаваць на небяспеку, дзякуючы «павучаму пачуццю», што дазваляе яму змагацца з праціўнікамі.

Сакрэтная асоба Чалавека-павука — Пітэр Бенджамін Паркер (). Першапачаткова Пітэр быў намаляваны як падлетак-старшакласнік і сірата, якога выхоўвалі яго цётка Мэй і дзядзька Бэн у Нью-Ёрку пасля таго, як яго бацькі Рычард і Мэры Паркер загінулі ў авіякатастрофе. Лі і Дзітко сутыкнуліся з цяжкасцямі ў падлеткавым узросце і фінансавымі праблемамі і далі яму мноства персанажаў другога плана, такіх як Флэш Томпсан, Дж. Джона Джэймсан і Гары Осбарн; рамантычныя інтарэсы Гвен Стэйсі і Мэры Джэйн Уотсан; і такіх ворагаў, як Зялёны Гоблін і Доктар Васьміног. У сваёй гісторыі паходжання Чалавек-павук атрымлівае свае звышчалавечыя сілы і здольнасці пасля ўкусу радыеактыўнага павука. Гэтыя паўнамоцтвы ўключаюць звышчалавечую сілу, спрыт, рэфлексы, цягавітасць, трываласць, каардынацыю і раўнавагу; чапляюцца за паверхні і столі, як павук; і выяўляць небяспеку з яго здольнасцю прадбачання, званай «павуковым пачуццём». Ён стварае наручныя «павуцінневыя» прылады, якія страляюць у штучныя павуціны ўласнай распрацоўкі, якія ён выкарыстоўвае як для баёў, так і для катання павуціннем па горадзе. Першапачаткова Пітэр Паркер выкарыстаў свае здольнасці для асабістай выгады, але пасля таго, як яго дзядзьку Бэна забіў злодзей, якога Пітэр не змог спыніць, ён пачаў выкарыстоўваць свае здольнасці для барацьбы са злачыннасцю, стаўшы Чалавекам-павуком.

Калі Чалавек-павук упершыню з’явіўся ў пачатку 1960-х гадоў, падлеткам у коміксах пра супергерояў звычайна адводзілася роля напарнікаў галоўнага героя. Серыя коміксаў пра Чалавека-павука паклала пачатак таму, што Пітэр Паркер, старшакласнік з Квінса, штат Нью-Ёрк, з’яўляецца таемнай асобай Чалавека-павука, чые «зацыкленасці на непрыняцце, неадэкватнасць і адзіноту» былі праблемамі для маладых чытачоў. ставіцца [8] У той час як Чалавек-павук быў квінтэсэнцыяй напарніка, у адрозненне ад папярэдніх герояў-падлеткаў Бакі Барнса і Робіна, у Чалавека-павука не было настаўніка-супергероя, як Капітан Амерыка і Бэтмен; ён засвоіў для сябе ўрок, што «з вялікай сілай прыходзіць вялікая адказнасць» — радок, уключаны ў тэкставае поле ў апошняй панэлі першай гісторыі пра паходжанне Чалавека-павука, але пазней заднім лікам прыпісаны дзядзьке Бэну Паркеру.

Кампанія Marvel прадставіла Чалавека-павука ў некалькіх серыях коміксаў, першай і самай працяглай з якіх з’яўляецца Дзіўны Чалавек-павук. З моманту свайго ўвядзення асноўная версія Пітэра прайшла шлях ад старшакласніка да навучэнца ў каледжы і да цяперашняга часу, дзе яму за 20. Пітэр быў членам шматлікіх каманд супергерояў, асабліва Мсціўцаў і Фантастычнай чацвёркі. Доктар Васьміног таксама ўзяў на сябе асобу для сюжэтнай дугі, якая ахоплівае 2012—2014 гады пасля абмену целам, у якім Пітэр, здаецца, памірае. Кампанія Marvel таксама выпусціла коміксы з альтэрнатыўнымі версіямі Чалавека-павука, у тым ліку «Чалавек-павук 2099», які распавядае пра прыгоды Мігеля О’Хары, Чалавека-павука будучыні; Ultimate Spider-Man, які распавядае пра прыгоды падлетка Пітэра Паркера ў альтэрнатыўным сусвеце; і Ultimate Comics: Spider-Man, які адлюстроўвае падлетка Майлза Маралеса, які прымае мантыю Чалавека-павука пасля відавочнай смерці Ultimate Пітэра Паркера. Пазней Майлз сам па сабе стаў супергероем і быў перацягнуты ў мэйнстрым падчас падзеі Secret Wars, дзе ён часам працуе разам з асноўнай версіяй Пітэра.

Чалавек-павук — адзін з самых папулярных і камерцыйна паспяховых супергерояў. Ён з’яўляўся ў незлічоных формах сродкаў масавай інфармацыі, у тым ліку ў некалькіх анімацыйных тэлесерыялах: першы арыгінальны мультсерыял «Чалавек-павук», дзе Пол Соўлз агучвае галоўнага героя, тэлесерыял з жывым дзеяннем, газетныя коміксы і некалькі серый фільмаў. Чалавек-павук быў упершыню адлюстраваны ў жывым экшне Дэні Сігрэнам у «Супергісторыях Спайдзі», перыядычным скетчы на ​​The Electric Company з 1974 па 1977 год. У гульнявых фільмах Чалавека-павука сыгралі акцёры Тобі Магуайр у трылогіі Сэма Рэймі пра Чалавека-павука, Эндру Гарфілд у двух фільмах рэжысёра Марка Уэба і ў кінематаграфічнам сусвеце Marvel — Том Холанд. Рыў Карні першапачаткова зняўся ў ролі Чалавека-павука ў брадвейскім мюзікле 2010 года «Чалавек-павук: Выключы цемру». Чалавека-павука таксама агучвалі Джэйк Джонсан і Крыс Пайн у анімацыйным фільме «Чалавек-павук: у Сусветным свеце», прычым першы паўтарыў сваю ролю ў сіквеле «Чалавек-павук: Праз Сусветны свет». Чандлер Рыггс сыграў Пітэра Паркера ў кароткаметражным фан-фільме «Павук».

 Гісторыя публікацыі 

 Стварэнне і развіццё 
міні|Рычард Вентворт, ён жа Павук у часопісе The Spider. Стэн Лі заявіў, што Павук паўплываў на стварэнне Чалавека-павука.
У 1962 годзе, з поспехам «Фантастычнай чацвёркі», рэдактар ​​і галоўны сцэнарыст Marvel Comics Стэн Лі праводзіў кастынг на ідэю новага супергероя. Ён сказаў, што ідэя Чалавека-павука ўзнікла з-за ўсплёску падлеткавага попыту на коміксы і жадання стварыць персанажа, з якім падлеткі маглі б ідэнтыфікаваць сябе.  Як і ў выпадку з «Фантастычнай чацвёркай», Лі бачыў у Чалавеку-павуку магчымасць «выйсці са сваёй сістэмы», чаго, на яго думку, не хапала ў коміксах. У сваёй аўтабіяграфіі Лі згадвае нетхненне Павуком са старонак дэтэктыўных часопісаў, змагаром са злачыннасцю, які не з’яўляецца звышчалавекам. У шматлікіх друкаваных і відэаінтэрв’ю Лі заявіў, што яго натхніла, убачыўшы, як павук карабкаецца ўверх сцяны, дадаючы ў сваёй аўтабіяграфіі, што ён так часта распавядаў гэтую гісторыю, што стаў сумнявацца ў тым, праўда гэта ці не. Павука шукалі як законнікі, так і злачынны свет (вызначальная тэма ранніх гадоў Чалавека-павука) і за гады бесперапыннай барацьбы ён развіў «шостае пачуццё», якое папярэджвае яго аб небяспецы, якое стала натхненнем для «пачуцця павука».

Нягледзячы на ​​тое, што ў той час супергероям-падлеткам звычайна давалі імёны, якія пачыналіся на «хлопчык», Лі кажа, што абраў «Чалавека-павука», таму што хацеў, каб персанаж старэў па меры развіцця серыяла, і адчуваў, што імя «Хлопчык-павук» зрабіла б выгляд, нібыта персанаж саступае іншым супергероям. Ён таксама вырашыў уставіць злучок у імя, бо адчуваў, што яно занадта падобна на Супермэна, яшчэ аднаго супергероя з чырвона-сінім касцюмам, які пачынаецца на «S» і заканчваецца на «man» (хоць мастак Стыў Дзітко планаваў, што персанаж будзе мець аранжавы і фіялетавы касцюм). У той час Лі заставалася толькі атрымаць згоду выдаўца Marvel Марціна Гудмана на зацвярджэнне персанажа. У інтэрв’ю 1986 года Лі падрабязна апісаў свае аргументы, каб пераадолець пярэчанні Гудмана. Гудман у рэшце рэшт пагадзіўся на спробу Чалавека-павука, пра што Лі ў шматлікіх інтэрв’ю ўспамінаў як аб апошнім выпуску навуковай фантастыкі. і серыі альманахаў аб звышнатуральным Amazing Adult Fantasy, якая была перайменавана ў Amazing Fantasy для нумара 15 (вокладка датавана жніўнем 1962 года, у продажы 5 чэрвеня 1962 года). У прыватнасці, Лі заявіў, што той факт, што ўжо было вырашана, што Amazing Fantasy будзе адменена пасля выпуску № 15, быў адзінай прычынай, па якой Гудман дазволіў яму выкарыстоўваць Чалавека-павука. Нягледзячы на ​​тое, што гэта быў апошні нумар, яго рэдакцыйная старонка чакала працягу коміксу і што «Чалавек-павук … будзе з’яўляцца кожны месяц у Amazing».

Нягледзячы на ​​гэта, Лі атрымаў адабрэнне Гудмана на назву Чалавек-павук і канцэпцыю «звычайнага падлетка» і звярнуўся да мастака Джэка Кірбі. Як распавядае гісторык коміксаў Грэг Тэкстан, Кірбі распавёў Лі пра неапублікаванага персанажа, над якім ён супрацоўнічаў з Джо Сайманам у 1950-х гадах, у якім хлопчык-сірата, які жыве са старой парай, знаходзіць чароўны пярсцёнак, які надзяляе яго звышчалавечымі сіламі. Лі і Кірбі «неадкладна селі на сюжэтную канферэнцыю», піша Тэкстан, і пасля Лі загадаў Кірбі распрацаваць персанажа і намаляваць некалькі старонак. Стыў Дзітко будзе рэдактарам. Калі Кірбі паказаў Лі першыя шэсць старонак, Лі згадвае: «Я ненавідзеў тое, як ён гэта рабіў! Не тое каб ён зрабіў гэта дрэнна — проста гэта быў не той персанаж, якога я хацеў; гэта было занадта гераічна».  Лі звярнуўся да Дзітко, які распрацаваў мастацкі стыль, які Лі палічыў здавальняючым. Дзітко ўспамінаў:

«Адной з першых рэчаў, якія я зрабіў, было прыдумаць касцюм. Жыццёва важная, візуальная частка персанажа. Я павінен быў ведаць, як ён выглядае … перш чым рабіць якія-небудзь перапрацоўкі. Напрыклад: здольнасць чапляцца, каб у яго не было цвёрдых чаравікоў або ботаў, схаваны „шутэр“ на запясце ў параўнанні з сеткавым пісталетам і кабурай і г.д. … Я не быў упэўнены, што Стэну спадабаецца ідэя закрыць твар персанажа, але Я зрабіў гэта таму, што гэта хавала відавочна хлапечы твар. Гэта таксама дадало б таямнічасці характару…»

Нягледзячы на ​​тое, што ўнутранае мастацтва было зроблена толькі Дзітко, Лі адхіліў вокладку Дзітко і даручыў Кірбі напісаць алоўкам вокладку, якую Дзітко напісаў чарнілам. Як патлумачыў Лі ў 2010 годзе, «Я думаю, што я папрасіў Джэка накідаць вокладку для гэтага, таму што я заўсёды вельмі давяраў вокладкам Джэка».

У ранніх успамінах аб стварэнні персанажа Дзітко апісаў свой уклад і Лі ў інтэрв’ю з Гэры Марцінам па пошце, апублікаваным у Comic Fan #2 (лета 1965 г.): «Стэн Лі прыдумаў назву. Я зрабіў касцюм, вэб-шутэр на запясце і сігнал павука.». У той час Дзітко дзяліў студыю на Манхэтэне з вядомым мастаком-фетышыстам Эрыкам Стэнтанам, аднакласнікам па мастацкай школе, які ў 1988 годзе ў інтэрв’ю Тэакстану нагадаў, што хаця яго ўклад у Чалавека-павука быў "амаль нулявым. ", ён і Дзітко «разам працавалі над раскадроўкамі, і я дадаў некалькі ідэй, але ўсё гэта было створана Стывам самастойна … Я думаю, што я дадаў частку пра павуцінне, якое выйшла з-пад яго рук.».  Дзітко сцвярджаў у рэдкім інтэрв’ю Джонатану Росу, што першапачаткова касцюм быў задуманы ў аранжавай і фіялетавай каляровай гаме, а не ў пазнавальных чырвоным і сінім.

Кірбі аспрэчыў версію гісторыі Лі і сцвярджаў, што Лі меў мінімальны ўдзел у стварэнні персанажа. Па словах Кірбі, ідэя Чалавека-павука ўзнікла ў Кірбі і Джо Саймана, якія ў 1950-х гадах распрацавалі персанажа пад назвай Срэбраны павук для комікса Crestwood Publications Black Magic, але персанаж застаўся нявыкарыстаным. Сайман, у сваёй аўтабіяграфіі 1990 г., аспрэчыў справаздачу Кірбі, сцвярджаючы, што Black Magic не была фактарам і што Сайман прыдумаў назву «Чалавек-павук» (пазней змененую на «Срэбны павук»), у той час як Кірбі акрэсліў гісторыю і здольнасці персанажа. Пазней Сайман удакладніў, што яго і Кірбі канцэпцыя персанажаў стала асновай для супергероя Арчы Коміксаў Саймана, Мухі. Мастак Стыў Дзітко заявіў, што Лі падабалася імя Hawkman DC Comics, і што «Чалавек-павук» быў вынікам гэтага інтарэсу.

Сайман пагадзіўся з тым, што Кірбі паказаў арыгінальную версію Чалавека-павука Лі, якому спадабалася ідэя і даручыў Кірбі намаляваць прыклады старонак новага персанажа, але яму не спадабаліся вынікі — у апісанні Саймана «Капітан Амерыка з павуціннем». Пісьменнік Марк Эванье адзначае, што меркаванне Лі аб тым, што персанаж Кірбі быў занадта гераічным, здаецца малаверагодным — Кірбі ўсё яшчэ маляваў вокладкі для Amazing Fantasy № 15 і першага выпуску Дзіўнага Чалавека-павука. Эванье таксама аспрэчвае прычыну Кірбі аб тым, што ён быў «занадта заняты», каб маляваць Чалавека-павука ў дадатак да іншых сваіх абавязкаў, паколькі Кірбі, па словах Эванье, «заўсёды заняты». Тлумачэнні ані Лі, ані Кірбі не тлумачаць, чаму ключавыя сюжэтныя элементы, такія як чароўны пярсцёнак, былі выключаны; Эванье сцвярджае, што найбольш праўдападобным тлумачэннем раптоўнай змены было тое, што Гудман або адзін з яго памочнікаў вырашылі, што Чалавек-павук, намаляваны і ўяўлены Кірбі, занадта падобны на Муху.

Аўтар і даследчык Дзітко Блэйк Бэл піша, што менавіта Дзітко адзначыў падабенства з Мухай. Дзітко ўспомніў, што «Стэн патэлефанаваў Джэку наконт Мухі», дадаўшы, што «праз некалькі дзён Стэн сказаў мне, што я буду алоўкам пісаць разборкі панэлі гісторыі з канспекта Стэна». Менавіта ў гэты момант уся канцэпцыя паласы перажыла сур’ёзны рамонт. «Пайшоў чароўны пярсцёнак, дарослы Чалавек-павук і любыя легенды, якія ўтрымліваліся ў гісторыі Чалавека-павука». Лі даў Дзітко ўяўленне пра падлетка, якога ўкусіў павук і развіццё здольнасцяў, дзе Дзітко пашырыўся да такой ступені, што стаў тым, што Бэл апісвае як "першую працу наёмнага мастака свайго пакалення, які ствараў і кантраляваў апавядальную дугу сваёй серыі ". Па пытанні першапачатковага стварэння Дзітко заявіў: «Я да гэтага часу не ведаю, чыя гэта была ідэя першапачаткова». Дзітко, аднак, разглядаў апублікаваную версію Чалавека-павука як асобнае стварэнне ад таго, што ён бачыў на пяці старонках, напісаных алоўкам, якія завяршыў Кірбі. Каб пацвердзіць гэта, Дзітко выкарыстаў аналогію з Кірбі/Марвел Торам, якая была заснавана на імені або ідэі персанажа ў скандынаўскай міфалогіі: «Калі Тор Марвел з’яўляецца сапраўдным створаным творам Джэка, яго стварэннем, то чаму б і не „Чалавек-павук“ ад Стэна і мяне, сапраўдны твор, наша стварэнне?».

Кірбі адзначыў у інтэрв’ю 1971 года, што менавіта Дзітко «закруціў Чалавека-павука, і гэтая рэч прыжылася дзякуючы таму, што ён зрабіў». Лі, удзячны заслузе першапачатковай ідэі, прызнаў ролю Дзітко, заявіўшы: «Калі Стыў хоча называцца сааўтарам, я думаю, што ён [гэтага] заслугоўвае». Далей ён пракаментаваў, што дызайн касцюмаў Дзітко быў ключом да поспеху персанажа; паколькі касцюм цалкам закрывае цела Чалавека-павука, людзі ўсіх рас маглі ўявіць сябе ўнутры касцюма і такім чынам лёгка ідэнтыфікаваць сябе з персанажам.

 Камерцыйны поспех 
Праз некалькі месяцаў пасля ўвядзення Чалавека-павука выдавец Гудман прагледзеў лічбы продажаў гэтага выпуску і быў шакаваны, выявіўшы, што гэта адзін з самых прадаваемых коміксаў Marvel.  Пасля гэтага пачалася сольная серыя, пачынаючы з The Amazing Чалавек-павук № 1 (вокладка датавана сакавіком 1963 г.). Назва ў рэшце рэшт стала самым прадаваным серыялам Marvel  з персанажам, які хутка стаў культурнай іконай; Апытанне Esquire у студэнцкіх гарадках у 1965 г. паказала, што студэнты прызналі Чалавека-павука і аднаго з герояў Marvel Халка разам з Бобам Дыланам і Чэ Геварай сваімі любімымі рэвалюцыйнымі іконамі. Адзін з апытаных абраў Чалавека-павука, таму што яго «акружылі бяды, праблемы з грашыма і пытанне існавання. Карацей кажучы, ён адзін з нас».  Пасля сыходу Дзітко пасля выпуску № 38 (ліпень 1966 г.) Джон Раміта-старэйшы замяніў яго на пасадзе маляра і маляваў серыю на працягу наступных некалькіх гадоў. У 1968 годзе Роміта таксама намалюе дадатковыя гісторыі персанажа ў часопісе коміксаў The Spectacular Spider-Man, пратаграфічным рамане, прызначаным для чытачоў старэйшага ўзросту. Гэта доўжылася два выпускі і ўяўляла сабой першае выданне пра Чалавека-павука, акрамя летніх штогадовых выпускаў арыгінальнай серыі, якія пачаліся ў 1964 годзе.

Гісторыя Чалавека-павука пачатку 1970-х у канчатковым выніку прывяла да перагляду Кодэкса коміксаў. Раней Кодэкс забараняў адлюстраванне ўжывання забароненых наркотыкаў, нават у негатыўным плане. Аднак у 1970 годзе Дэпартамент аховы здароўя, адукацыі і сацыяльнага забеспячэння адміністрацыі Ніксана папрасіў Стэна Лі апублікаваць паведамленне супраць наркотыкаў у адным з самых прадаваных коміксаў Marvel.  Лі абраў самы прадаваны комікс Дзіўны павук- чалавек; у нумарах 96-98 (травень-ліпень 1971 г.) апавядаецца пра негатыўныя наступствы ўжывання наркотыкаў. У гісторыі сябар Пітэра Паркера Гары Осбарн становіцца залежным ад таблетак. Калі Чалавек-павук змагаецца з Зялёным Гоблінам (Норман Осбарн, бацька Гары), Чалавек-павук перамагае яго, раскрываючы нарказалежнасць Гары. Нягледзячы на ​​​​тое, што гісторыя мела выразнае пасланне супраць наркотыкаў, Упраўленне кодэкса коміксаў адмовілася выдаць пячатку адабрэння. Marvel, тым не менш, апублікавала тры нумары без адабрэння або пячаткі Упраўлення кодэкса коміксаў. Нумары прадаваліся настолькі добра, што самацэнзура ў галіны была паніжана, і Кодэкс быў пасля перагледжаны.

У 1972 годзе пачаўся другі штомесячны серыял з удзелам Чалавека-павука: Marvel Team-Up, у якім Чалавек-павук быў у пары з іншымі супергероямі і суперзладзеямі. З гэтага моманту, як правіла, у любы час працягваліся па меншай меры дзве серыі пра Чалавека-павука. У 1976 годзе яго другая сольная серыя «Пітэр Паркер, захапляльны Чалавек-павук» пачала выходзіць паралельна з асноўнай серыяй. Трэцяя серыя з удзелам Чалавека-павука, Web of Spider-Man, была запушчана ў 1985 годзе на змену Marvel Team-Up. Запуск чацвёртай штомесячнай назвы ў 1990 годзе, «Чалавек-павук без прыметнікаў» (з сюжэтнай лініяй «Пакуты»), напісаны і намаляваны папулярным мастаком Тодам Макфарлейнам, дэбютаваў з некалькімі рознымі вокладкамі, усе з аднолькавым унутраным зместам. Усе чатыры версіі разам прадаліся накладам больш за тры мільёны копій, што з’яўлялася рэкордам галіны на той час. Некалькі міні-серыялаў, аднаразовых выпускаў і коміксаў, звязаных з імі, таксама былі апублікаваныя, і Чалавек-павук часта з’яўляецца эпізадычнымі ролямі і з’яўляецца госцем у іншых серыях коміксаў. У 1996 годзе «Сенсацыйны Чалавек-павук» быў створаны, каб замяніць «Павуцінне Чалавека-павука».

У 1998 годзе пісьменнік-мастак Джон Бірн змяніў паходжанне Чалавека-павука ў абмежаванай серыі з 13 выпускаў «Чалавек-павук: Раздзел першы» (снежань 1998 г. — кастрычнік 1999 г.), падобна таму, як Бірн дадаў дэталі і некаторыя змены паходжання Супермэна ў Чалавек са сталі ад DC Comics. За гэты час арыгінальны «Дзіўны Чалавек-павук» скончыўся выпускам № 441 (лістапад 1998 г.), а «Дзіўны Чалавек-павук» пачаўся з тома 2, № 1 (студзень 1999 г.). У 2003 годзе Marvel аднавіла арыгінальную нумарацыю «Дзіўнага Чалавека-павука», і тое, што было томам 2, № 59, стала выпускам № 500 (снежань 2003 г.).

Калі асноўная серыя «Дзіўны Чалавек-павук» дасягнула выпуску № 545 (снежань 2007 г.), Marvel адмовілася ад сваёй дадатковай серыі і замест гэтага пачала публікаваць Дзіўнага Чалавека-павука тры разы на месяц, пачынаючы з № 546—548 (увесь студзень 2008 г.).). Расклад «Дзіўнага Чалавека-павука» працягваўся да лістапада 2010 года, калі комікс павялічыўся з 22 да 30 старонак для кожнага выпуску. Пазней «Дзіўны Чалавек-павук» выходзіў два разы на месяц, пачынаючы з № 648—649 (абодва ў лістападзе 2010 г.). У наступным годзе Marvel запусціла Avenging Spider-Man у якасці першага спін-офа, які працягвае серыял у дадатак да The Amazing Spider-Man, паколькі папярэднія былі адменены ў канцы 2007 года. Серыя Amazing часова скончылася нумарам 700 у снежні 2012 года і была заменена на The Superior Spider-Man, у якой Доктар Васьміног стаў новым Чалавекам-павуком, захапіўшы цела Пітэра Паркера. Superior меў велізарны камерцыйны поспех для Marvel і меў 31 выпуск, перш чым сапраўдны Пітэр Паркер вярнуўся ў нядаўна перазапушчаным The Amazing Spider-Man #1 у красавіку 2014 года.

Пасля красовера Secret Wars 2015 г. шэраг гульняў, звязаных з Чалавекам-павуком, былі альбо перазапушчаны, альбо створаны ў рамках мерапрыемства «All-New, All-Different Marvel». Сярод іх «Дзіўны Чалавек-павук» быў адноўлены і галоўным чынам засяроджаны на тым, што Пітэр Паркер працягвае кіраваць Parker Industries і становіцца паспяховым бізнесменам, які працуе па ўсім свеце.

 Біяграфія выдуманага персанажа 

 Раннія гады 
У Форэст-Хілз, Кўінз, Нью-Ёрк, вучань сярэдняй школы Мідтаўн Пітэр Бенджамін Паркер — сірата-спецыяліст па навуцы, які жыве са сваім дзядзькам Бэнам і цёткай Мэй. Як паказана ў «Amazing Fantasy» № 15 (жнівень 1962 г.), яго ўкусіў радыеактыўны павук (памылкова класіфікаваны як казурка на панэлі) на навуковай выставе і «набыў спрыт і прапарцыйную сілу павукападобных». Разам з павышанымі спартыўнымі здольнасцямі, Паркер атрымлівае здольнасць прыліпаць да сцен і столі. Дзякуючы спрыту да навукі, ён распрацоўвае прыстасаванне, якое дазваляе яму страляць клейкай стужкай ўласнай распрацоўкі праз маленькія ствалы, усталяваныя на запясці. Першапачаткова імкнучыся зарабіць на сваіх новых здольнасцях, Паркер апранае касцюм і, як «Чалавек-павук», становіцца тэлевізійнай зоркай. Тым не менш, «ён бестурботна ігнаруе шанец спыніць уцякаючага злодзея і яго абыякавасць па іроніі лёсу даганяе яго, калі той жа злачынец пазней рабуе і забівае яго дзядзьку Бэна». Чалавек-павук высочвае і падпарадкоўвае забойцу і пазнае ў перадапошнім подпісе гісторыі: «З вялікай сілай павінна прыйсці таксама вялікая адказнасць!».
У першым выпуску «Дзіўнага Чалавека-павука» (сакавік 1963 г.), нягледзячы на ​​свае звышздольнасці, Пітэр спрабуе дапамагчы сваёй аўдавелай цётцы Мэй аплаціць арэнду, Флэш здзекуецца з яго, і ён працягвае змагацца са злачыннасцю і ратаваць горад як Чалавек-павук, але яго гераічныя ўчынкі выклікаюць гнеў рэдакцыі выдаўца газеты Daily Bugle. Дж. Джона Джэймсан, крыўдуе на Чалавека-павука і працягвае рабіць ілжывыя заявы пра Чалавека-павука, нягледзячы на ​​яго гераізм. Містэр Джэймсан наняў Пітэра ў якасці фатографа-фрылансера для здымкі Чалавека-павука, пры гэтым ён не ведаў, што Чалавек-павук — гэта Пітэр Паркер. Чалавек-павук змагаецца са сваімі ворагамі, уключаючы звышмагутных і не звышмагутных суперзлодзеяў — свайго заклятага ворага Зялёнага Гобліна, а затым Доктара Васьмінога, Пясочнага Чалавека, Хамелеона, Яшчара, Сцярвятніка, Крэйвена Паляўнічага, Электра і Містэрыё, перамагаючы іх аднаго за адным. Але Пітэру цяжка жангліраваць сваім асабістым жыццём і жыццём супергероя. Праз некаторы час Пітэр заканчвае сярэднюю школу і паступае ў Empire State University (выдуманая ўстанова, якая нагадвае пра рэальныя Калумбійскі ўніверсітэт і Нью-Йоркскі універсітэт), дзе ён сустракае суседа па пакоі і лепшага сябра Гары Осбарна і сяброўку Гвен Стэйсі. Цётка Мэй знаёміць яго з Мэры Джэйн Уотсан. Пакуль Пітэр вырашае праблемы Гары з наркотыкамі, а бацька Гары, Норман Осбарн, аказваецца Зялёным Гоблінам, Пітэр спрабуе на некаторы час адмовіцца ад сваёй касцюміраванай асобы. Бацька Гвен Стэйсі, дэтэктыў паліцыі Нью-Ёрка капітан Джордж Стэйсі, выпадкова забіты падчас бітвы паміж Чалавекам-павуком і Доктарам Васьміногам (выпуск № 90, лістапад 1970 г.).

 1970-я гады 
У выпуску № 121 (чэрвень 1973 г.) Зялёны Гоблін кідае Гвен Стэйсі з вежы альбо Бруклінскага моста (як намалявана на малюнку), альбо моста Джорджа Вашынгтона (як паказана ў тэксце). Яна гіне падчас спробы выратавання Чалавека-павука, і Чалавек-павук клянецца адпомсціць свайму ворагу; нататка на старонцы лістоў нумара 125 абвяшчае: «Нам сумна сказаць, што эфект хлыстовага ўдару, які яна адчула, калі павуцінне Спайдзі спыніла яе так раптоўна, было насамрэч тым, што яе забіла» Наступны выпуск, Чалавек-павук помсліва нападае і перамагае Зялёнага Гобліна, які выпадкова забівае сябе ў наступнай бітве з Чалавекам-павуком.

Перажываючы сваё гора, у Пітэра ў рэшце рэшт узнікаюць няпэўныя пачуцці да Мэры Джэйн. Абое «сталі даверанымі асобамі, а не палюбоўнікамі». Рамантычныя адносіны ў выніку развіваюцца, і Паркер робіць ёй прапанову ў выпуску № 182 (ліпень 1978 г.), а пазней яму адхіляюць. Пітэр скончыў каледж у выпуску № 185 і ўступае ў адносіны з сарамлівай Дэбрай Уітман і экстравертнай, какетлівай злодзейкай у касцюме Феліцыяй Хардзі, таксама вядомай як Чорная Котка, з якімі ён сустракаецца ў выпуску № 194 (ліпень). 1979).

 1980-я гады 
З 1984 па 1988 гады Чалавек-павук насіў чорны касцюм з белым малюнкам павука на грудзях. Новы касцюм узнік у міні-серыяле Secret Wars на чужой планеце, дзе Чалавек-павук удзельнічае ў бітве паміж галоўнымі супергероямі Зямлі і суперзладзеямі. Ён працягвае насіць касцюм, калі ён вяртаецца, пачынаючы з The Amazing Spider-Man #252. Змена дызайну даўняга персанажа выклікала спрэчкі: «многія фанаты хардкорных коміксаў асуджалі гэта як святатацтва. Традыцыйны чырвона-сіні касцюм Чалавека-павука быў культавым, як яны сцвярджалі, нароўні з касцюмамі яго канкурэнтаў з Калумбіі Супермэна і Бэтмэна. Затым стваральнікі выявілі, што касцюм быў іншапланетным сімбіётам, якога Чалавек-павук адхіляе пасля цяжкай барацьбы, хоць сімбіёт некалькі разоў вяртаецца як Веном для помсты. Пітэр робіць прапанову Мэры Джэйн у The Amazing Spider-Man #290 (ліпень 1987), і яна прымае яе праз два выпускі, прычым вяселле адбылося ў The Amazing Spider-Man Annual #21 (1987) — прапагандаваны з дапамогай рэальнага жыцця. вяселле з удзелам акцёраў на стадыёне Шы, са Стэнам Лі, 5 чэрвеня 1987 года. Дэвід Мікеліні, які напісаў сцэнарый паводле сюжэту галоўнага рэдактара Джыма Шутэра, сказаў у 2007 годзе: „Я не думаў, што яны сапраўды павінны [павінны былі] ажаніцца… Я насамрэч планаваў іншую версію, такую, якая не была выкарыстаная.“. Пітэр публікуе кнігу фатаграфій Чалавека-павука пад назвай „Павуцінне“ і вяртаецца да аспірантуры універсітэта Эмпайр-Стэйт па біяхіміі ў № 310 (снежань 1988).

 1990-я гады 
У супярэчлівай сюжэтнай лініі 1990-х гадоў „Сага пра клонаў“, клон Паркера, створаны ў коміксах 1970-х вар’ятам навукоўцам Майлзам Уорэнам, таксама вядомым як Шакал, вяртаецца ў Нью-Ёрк, пачуўшы пра пагаршэнне здароўя цёткі Мэй. Клон жыў інкогніта як Бэн Рэйлі, але цяпер прымае вобраз супергероя Пунсовага Павука і ўступае ў саюз з Паркерам. Да здзіўлення абодвух, новыя тэсты паказваюць, што Бэн — арыгінал, а Пітэр — клон. Ускладняючы сітуацыю, Мэры Джэйн абвяшчае ў The Spectacular Spider-Man #220 (студзень 1995), што яна цяжарная дзіцем Пітэра. Пазней, аднак, уваскрослы Зялёны Гоблін (Норман Осбарн) атруціў Мэры Джэйн, выклікаўшы заўчасныя роды і смерць яе і ненароджанай дачкі Пітэра. Пазней высветлілася, што Зялёны Гоблін змяніў вынікі тэсту на клона, спрабуючы знішчыць жыццё Пітэра, прымусіўшы яго паверыць, што ён клон. Бэн забіты, ратуючы Пітэра, у Peter Parker: Spider-Man #75 (снежань 1996), і яго цела адразу рассыпаецца ў пыл, пацвярджаючы, што Бэн быў клонам.

У выпуску № 97 (лістапад 1998 г.) другой серыі пад назвай Пітэр Паркер: Чалавек-павук Паркер даведаўся, што Норман Осбарн выкраў цётку Мэй і яе ўяўную смерць у Дзіўным Чалавеку-павуку № 400 (красавік 1995 г.). Неўзабаве пасля гэтага ў The Amazing Spider-Man (том 2) № 13 (№ 454, студзень 2000 г.) Мэры Джэйн загінула ў выніку выбуху самалёта. У томе 2, выпуск № 28 (№ 469, красавік 2001 г.) паказваецца, што яна жывая, але ў наступным выпуску яны з Пітэрам цалкам разлучаюцца.

 2000-я гады 
Стваральнік Вавілона 5 Дж. Майкл Страчынскі пачаў пісаць „Дзіўнага Чалавека-павука“ з ілюстрацыямі Джона Роміты-малодшага, пачынаючы з тома 2, № 30 (№ 471, чэрвень 2001 г.). Праз два выпускі Пітэр, які зараз працуе настаўнікам у сваёй старой сярэдняй школе, сустракае загадкавага Эзэкіля Сімса, які валодае падобнымі здольнасцямі павука, і мяркуе, што Пітэр, атрымаўшы такія здольнасці, мог быць не выпадковасцю — што Паркер мае сувязь духу татэмнага павука. У т. 2, № 37 (№ 478, студзень 2002 г.), цётка Мэй выяўляе, што яе пляменнік — Чалавек-павук. Пітэр і Мэры Джэйн мірацца ў (т. 2) № 50 (№ 491, красавік 2003 г.) і ў № 512 (лістапад 2004 г.) — першапачатковая нумарацыя выпуску вярнулася з № 500 — Паркер пазнае што ў нябожчыцы Гвен Стэйсі было двое дзяцей ад Нормана Осбарна.

Ён далучаецца да каманды супергерояў Новыя Мсціўцы ў Новых Мсціўцах № 1-2. Пасля таго, як звар’яцелы, надзелены звышмагутнасцю былы аднакласнік па сярэдняй школе разбурае іх дамы, Пітэр, Мэры Джэйн і Мэй пераязджаюць у Вежу Старка, а Пітэр пачынае працаваць памочнікам Тоні Старка, працуючы фрылансерам для The Daily Bugle і працягваючы сваю настаўніцкую кар’еру. У 12-серыйным апавяданні 2005 года „Іншы“ Пітэр перажывае трансфармацыю, якая развівае яго сілы. У коміксе Грамадзянская вайна № 2 (чэрвень 2006 г.), які з’яўляецца часткай агульнакампанійнай аркі перакрыжавання гэтай назвы, Закон урада ЗША аб рэгістрацыі звышчалавека прымушае Чалавека-павука публічна раскрыць сваю сапраўдную асобу. Рост трывогі з нагоды Закона аб рэгістрацыі падштурхоўвае яго ўцячы з Мэй і Мэры Джэйн і далучыцца да падполля супраць рэгістрацыі.

У выпуску № 537 (снежань 2006 г.) цётка Мэй атрымлівае цяжкае раненне ад снайпера Уілсана Фіска і ўпадае ў кому. Пітэр, адчайна жадаючы выратаваць яе, вычэрпвае ўсе магчымасці і заключае дамову з уладаром дэманаў Мефіста, які ратуе жыццё Мэй у абмен на тое, што Пітэр і Мэры Джэйн пагаджаюцца на тое, каб іх шлюб і ўся памяць пра яго зніклі. У гэтай змененай рэальнасці асоба Чалавека-павука зноў сакрэтная, і ў № 545 (студзень 2008) Мэры Джэйн вяртаецца і ставіцца да яго холаднай. Супярэчлівы сюжэт „Яшчэ адзін дзень“ адкаціў вялікую частку выдуманай пераемнасці па загадзе галоўнага рэдактара Джо Кесады, які сказаў: „Быць адзінокім — неад’емная частка самой асновы свету Павука“. Гэта выклікала незвычайныя грамадскія трэнні паміж Кесада і пісьменнікам Страчынскі, які „сказаў Джо, што я збіраюся прыбраць сваё імя з апошніх двух выпускаў апавядання“, але яго адгаварылі ад гэтага. Кесада сказаў, што кульмінацыйны момант Страчынскага ў дузе быў пад пытаннем

»…мы не атрымалі гісторыі і метадалогіі рэзалюцыі, якой мы ўсе чакалі. Што зрабіла гэта вельмі праблематычным, так гэта тое, што ў нас было чатыры аўтары і мастакі, якія працавалі над [працягам] «Brand New Day», якія чакалі і мелі патрэбу ў тым, каб «One More Day» скончыўся так, як мы ўсе пагадзіліся. … Тое, што нам прыйшлося папрасіць, каб гісторыя вярнулася да першапачатковага плану, зразумела, засмуціла Джо і выклікала некаторыя сур’ёзныя затрымкі і павелічэнне колькасці старонак у серыі. Акрамя таго, навука, якую Джо збіраўся прымяніць да рэканструкцыі шлюбу, зрабіла б бескарыснымі больш за 30 гадоў кніг пра Чалавека-павука, таму што іх ніколі б не было. …[Я] б скінуў занадта шмат рэчаў, акрамя назваў пра Чалавека-павука. Мы проста не маглі пайсці ў гэтым напрамку…"

У гэтай новай бесперапыннасці, распрацаванай для вельмі абмежаванага ўздзеяння на астатнюю частку сусвету Marvel, Паркер вяртаецца да працы ў Daily Bugle, якая была перайменавана ў The DB пад новым выдаўцом. Неўзабаве ён пераходзіць на альтэрнатыўную прэсу The Front Line. Дж. Джона Джэймсан становіцца мэрам Нью-Ёрка ў нумары 591 (чэрвень 2008). Бацька Джоны, Дж. Джона Джэймсан-старэйшы, ажаніўся з Мэй у выпуску № 600 (верасень 2009).

Падчас «Таемнага ўварвання» іншапланецян, якія змяняюць форму, скрулаў, Норман Осбарн страляе і забівае каралеву скрулаў Веранке. Ён выкарыстоўвае гэты шырока разрэкламаваны поспех, пазіцыянуючы сябе як новага кіраўніка ваенізаванага фармавання H.A.M.M.E.R., падобнага да Щ. И. Т. для прасоўвання сваёй праграмы, адначасова выкарыстоўваючы свой публічны імідж, каб заснаваць уласных Цёмных Мсціўцаў. Норман сам узначальвае Цёмных Мсціўцаў як Жалезны Патрыёт, даспехі, створаныя ім самім пасля даспехаў Жалезнага Чалавека з колерамі Капітана Амерыкі.

Да Гары звяртаецца Норман з прапановай працы ў Цёмных Мсціўцах. Пазней высветлілася, што гэта хітрасць, каб прымусіць Гары забраць браню Амерыканскага сына, якога Норман планаваў забіць, каб павялічыць сімпатыю грамадскасці. Калі ў Гары ёсць магчымасць забіць Нормана, Чалавек-павук загадвае абезгаловіць яго, бо лячэбны фактар ​​Нормана можа ліквідаваць удар па галаве. Чалавек-павук таксама папярэджвае Гары, што забойства Нормана прывядзе да таго, што Гары «стане тым сынам, якога Норман заўсёды хацеў». Замест гэтага Гары адступае і назаўжды адварочваецца ад бацькі.

 2010-я гады 
Па прапанове Локі Норман Осбарн стварае абгрунтаванне для ўварвання ў Асгард, сцвярджаючы, што свет уяўляе пагрозу нацыянальнай бяспецы. Ён церпіць паразу і трапляе ў турму Рафт. Канфлікт паміж Чалавекам-павуком і доктарам Васьміногам за сына Осбарна заканчваецца, калі высвятляецца, што бацькам дзіцяці з’яўляецца Гары, які пакідае горад, каб выхоўваць яго. Адзін з актаботаў Доктара Васьмінога мяняе сваю асобу і асобу Чалавека-павука, у выніку чаго Пітэр апынуўся ў пастцы цела доктара, які памірае, а той, у сваю чаргу, забраў жыццё Пітэра для сябе. Хаця Пітэру не ўдалося адмяніць змены, яму ўдаецца ўсталяваць слабую сувязь з розумам доктара, што прымушае яго перажыць усе свае ўспаміны; Ота разумее ідэалы ўлады і адказнасці Пітэра і клянецца працягваць жыццё Пітэра з годнасцю як «Вышэйшага» Чалавека-павука.

Частка Пітэра захавалася ў яго першапачатковым целе ў выглядзе падсвядомасці. Пазней, разумеючы, што ён не справіўся са сваёй роляй «Вышэйшага» Чалавека-павука, Ота ахвотна дазваляе Пітэру вярнуць сваё цела, каб перамагчы Осбарна і выратаваць Ганну Марыю Марконі, каханне Ота. Пасля гэтых падзей Пітэр пачаў выпраўляць адносіны, пашкоджаныя фанабэрыстасцю і нядбайнасцю Ота, як Пітэра Паркера, так і Чалавека-павука. Акрамя таго, ён узначаліў невялікую кампанію Parker Industries, заснаваную Ота пасля сыходу з Horizon Labs.

Неўзабаве Пітэр даведаецца, што радыеактыўны павук, Сіндзі Мун, укусіў другога чалавека. Чалавек-павук высочвае яе і вызваляе з бункера, які належаў нябожчыку Эзэкіэлю Сімму. Неўзабаве пасля выратавання Сіндзі, якая прыняла ўласную ідэнтычнасць гераіні Шоўк, Чалавек-павук сутыкаецца з групай людзей-павукоў з усяго Мультысусвету, якія аб’ядналіся, каб змагацца з Спадчыннікамі, групай псіхічных вампіраў, якія пачалі паляваць на павукоў-татэмаў іншых рэальнасцей. Падчас місіі па зборы новых рэкрутаў у 2099 годзе Армія павукоў наткнулася на іншую групу людзей-павукоў, якую ўзначальваў альтэрнатыўны варыянт Ота Актавіуса. Разам яны нейтралізуюць Спадчыннікаў.

Затым Пітэр спыняе гнюсную задуму Шакала. Пасля падзей у «Go Down Swinging» жыццё Пітэра была перапоўнена праблемамі з абодвух бакоў. Як Чалавека-павука, мэр Фіск публічна падтрымлівае яго, асуджаючы ўсіх астатніх пільных людзей, каб ізаляваць яго ад аднагодкаў-супергерояў. Як Пітэр Паркер, яго акадэмічныя паўнамоцтвы былі адкліканы пасля абвінавачванняў у плагіяце яго доктарскай дысертацыі Актавіуса, у выніку чаго Пітэр быў звольнены з Daily Bugle. Пасля ў Пітэра завязаліся рамантычныя адносіны з Мэры Джэйн. Пітэр Паркер і Чалавек-павук падзяліліся на асобныя істоты з-за аварыі з удзелам паскаральніка ізатопнага геному з зваротнай інжынерыяй. У рэшце рэшт Піцеру ўдаецца звярнуць назад працэс і злучыць дзве яго паловы разам, перш чым пабочныя эфекты пагоршацца і прывядуць да іх смерці.

 2020-я гады 
Кіндрэд выкарыстоўвае грахі ўваскрослага Пажыральніка грахоў, каб завалодаць Майлзам Маралесам, Спайдэр-Гвен, Жанчынай-павуком, Аняй Каразон і Джуліяй Карпентэр. Доктар Стрэндж, якому ўдаецца ўтаймаваць апантаную Шоўк, згаджаецца дапамагчы Чалавеку-павуку. Аднак Пітэр гіне, змагаючыся з Суроднікамі. У той час як Пітэр памёр, свядомасць памятае фатальны дзень пачатку яшчэ аднаго дня; Род жадае ўваскрэсіць Пітэра.

 Асоба і тэмы 
Салі Кемптан для Village Voice выказала меркаванне ў 1965 годзе, што «Чалавек-павук мае жудасную праблему ідэнтычнасці, выяўлены комплекс непаўнавартаснасці і страх перад жанчынамі. Ён асацыяльны, схільны кастрацыі, пакутуе ад эдыпавага пачуцця віны і схільны да няшчасных выпадкаў… .. функцыянуючы неўротык». Пакутуючы над сваім выбарам, заўсёды імкнучыся паступаць правільна, улады, тым не менш, глядзяць на яго з падозрай, якія, здаецца, не ўпэўнены ў тым, ці з’яўляецца ён карысным ахоўнікам ці спрытным злачынцам.

Гісторык коміксаў Пітэр Сандэрсан кажа:

«Людзі часта гавораць, што Marvel атрымалася, змяшаўшы прыгодніцкія гісторыі супергерояў з мыльнай операй. Тое, што Лі і Дзітко сапраўды зрабілі ў „Дзіўным Чалавеку-павуку“, гэта ператварылі серыял у бесперапынную навелістычную хроніку жыцця галоўнага героя. У большасці супергерояў былі праблемы не больш складаная і актуальная для жыцця іх чытачоў, чым перашкода дрэнным хлопцам гэтага месяца… У Паркера былі значна больш сур’ёзныя клопаты ў яго жыцці: прымірыцца са смерцю каханага чалавека, закахацца ў першы раз, змагацца ці зарабляць на жыццё і перажываць крызісы сумлення»

Гісторык культуры Брэдфард У. Райт адзначае:

«Цяжкае становішча Чалавека-павука было няправільна зразумета і пераследавана той самай грамадскасцю, якую ён пакляўся абараняць. У першым выпуску Дзіўнага Чалавека-павука Дж. Джона Джэймсан, выдавец Daily Bugle, пачынае рэдакцыйную кампанію супраць „пагрозы Чалавека-павука“. Выніковая негатыўная агалоска ўзмацняе падазрэнні насельніцтва ў дачыненні да таямнічага Чалавека-павука і робіць немагчымым больш зарабляць грошы на выступах. У рэшце рэшт, дрэнная прэса прымушае ўлады заклеймаваць яго па-за законам. Па іроніі лёсу, Пітэр нарэшце ўладкоўваецца фатографам у Daily Bugle.»

Апавяданні сярэдзіны 1960-х адлюстроўваюць палітычную напружанасць таго часу; Гісторыі Marvel пачатку 1960-х часта датычацца халоднай вайны і камунізму. Райт піша:

«Ад пачатку навучання ў сярэдняй школе да паступлення ў каледж Чалавек-павук заставаўся самым важным супергероем для свету моладзі. Такім чынам, дарэчы, яго комікс таксама ўтрымліваў некаторыя з самых ранніх спасылак на палітыку маладых людзей. У 1968 годзе, пасля сапраўдных ваяўнічых студэнцкіх дэманстрацый у Калумбійскім універсітэце, Пітэр Паркер апынуўся ў цэнтры падобных беспарадкаў у сваім Эмпайр-Стэйт-універсітэце… Пітэр вымушаны прымірыць сваю натуральную сімпатыю да студэнтаў з узятым на сябе абавязкам змагацца з іхным беззаконнем як чалавек-павук. Як ліберал, які адстойвае закон, ён апынаецца паміж ваяўнічымі левымі і раз’юшанымі кансерватарамі.»

 Сілы, навыкі і абсталяванне 
Пітэр Паркер валодае звышчалавечымі павуковымі здольнасцямі і здольнасцямі, атрыманымі ў выніку мутацый у выніку ўкусу радыеактыўнага павука. Пачынаючы з арыгінальных гісторый Лі-Дзітко, Чалавек-павук меў здольнасць чапляцца за сцены. Мяркуецца, што гэта звязана з залежным ад адлегласці ўзаемадзеяннем паміж яго целам і паверхнямі, вядомым як сіла Ван-дэр-Ваальса, хоць у фільме пра Чалавека-павука 2002 года яго рукі і ногі выкладзены малюсенькімі прыліплымі вейчыкамі. манера сапраўдных павуковых лапак. Іншыя здольнасці Чалавека-павука ўключаюць звышчалавечую сілу, спрыт і раўнавагу, а таксама шостае пачуццё, якое папярэджвае яго аб небяспецы.

Чалавек-павук валодае лячэбным фактарам, які дазваляе яму аднаўляцца пасля раненняў, атрыманых падчас бітвы. Пасля сюжэтнай лініі 1989 года «Акты помсты» Чалавек-павук валодаў «звышчалавечымі здольнасцямі да аздараўлення», якія паскорылі яго аднаўленне пасля знясілення, якое ён атрымаў падчас перамогі над Тры-Сентынелем.

Персанаж быў першапачаткова задуманы Стэнам Лі і Стывам Дзітко як інтэлектуальна адораны, а пазнейшыя пісьменнікі адлюстравалі яго інтэлект на геніяльным узроўні. Бліскучы ў вучобе, Пітэр валодае вопытам у галіне прыкладных навук, хіміі, фізікі, біялогіі, інжынерыі, матэматыкі і механікі.

Дзякуючы сваім талентам, ён шые ўласны касцюм, каб схаваць сваю асобу, і стварае мноства прылад, якія дапаўняюць яго здольнасці, у першую чаргу механічныя вэб-стралялкі, якія дазваляюць яму страляць павуцінай, гойсаць на высокай хуткасці па горадзе, перамяшчацца і лавіць сваіх ворагаў сеткамі, а таксама сігналам павука ў якасці ліхтарыка і папераджальнага маяка для злачынцаў. Сусветна вядомыя навукоўцы Томаса Фаерхарта не могуць паўтарыць вадкасць, якую Паркер стварыў у сярэдняй школе.

 Іншыя версіі 

 Нябесны павук 
У сусвеце Marvel Comics 2410 хлопчык па імені Пітэр збіраўся нарадзіцца ў маці Мары і бацькі Рыкара, як раптам у іх вёску прыйшла злая ведзьма і забрудзіла калодзеж сваёй крывёй. Такім чынам, усе дзеці гэтай вёскі нарадзіліся як мутанты і монстры і былі забітыя пры нараджэнні. Але маці Пітэра не захацела забіваць яго і вырасціла ў лесе (без ведама мужа). Праз 15 гадоў на вёску напалі захопнікі, званыя крэонтамі, таму Пітэр прыехаў у вёску, каб абараніць яе. Яму ўдалося разбіць нападнікаў, але ён страціў маці, а бацька не пазнаў яго, і ў выніку яго зноў выгналі з вёскі.

 Чалавек-павук з Зямлі 93165 
Гэтага Чалавека-павука бачылі ў фільме «Што, калі…?» V1 55 пад назвай "Што, калі… Мсціўцы прайгралі аперацыю «Галактычны шторм?» Фактычна, «Аперацыя „Галактычны шторм“» была адной з самых важных і супярэчлівых падзей Marvel, якая была апублікаваная ў 1992 годзе. У гэтай падзеі Мсціўцы ўцягваюцца ў вайну паміж дзвюма іншапланетнымі расамі, кры і шы’ар. У гэтай гісторыі шы’ар падрываюць бомбу, якая забівае мільёны Кры. Тады Мсціўцы разумеюць, што ўсё знаходзіцца пад наглядам істоты пад назвай Вышэйшы розум. Яго вырашаюць пакараць смерцю. Капітан Амерыка катэгарычна супраць гэтага ўчынку. Гэта спрэчнае рашэнне было беспрэцэдэнтным у свеце коміксаў таго часу. Мсціўцам удаецца спыніць забойства Кры, але дзіўна, што замест таго, каб падзякаваць Мсціўцаў, яны атакуюць і знішчаюць Зямлю. На панэлі мы бачым, што Чалавек-павук забірае цела сваёй жонкі Мэры Джэйн, а потым усё знішчаецца.

 Персанажы другога плана 
У коміксах Чалавека-павука было прадстаўлена мноства другарадных персанажаў, якія важныя ў праблемах і сюжэтных лініях, у якіх ён здымаецца. Пасля смерці бацькоў Пітэр Паркер выхоўваўся сваёй цёткай Мэй Паркер і дзядзькам Бэнам Паркерам. Пасля таго, як дзядзька Бэн быў забіты рабаўніком, цётка Мэй стала практычна адзінай сям’ёй Пітэра, і яны з Пітэрам вельмі блізкія.

Дж. Джона Джэймсан — выдавец Daily Bugle і бос Пітэра Паркера. Рэзкі крытык Чалавека-павука, ён пастаянна змяшчае ў сваёй газеце негатыўныя артыкулы пра супергероя. Нягледзячы на ​​сваю ролю рэдактара і даверанай асобы Джэймсана, Робі Робертсана заўсёды адлюстроўваюць як прыхільніка Чалавека-павука і яго альтэр-эга Пітэра Паркера.

Юджына «Флэша» Томпсана звычайна малююць як школьнага мучыцеля і хулігана Пітэра Паркера, які абагаўляе Чалавека-павука, але не ведае, што Чалавек-павук — гэта Пітэр Паркер. Пазней ён становіцца сябрам Пітэра і прымае ўласную асобу супергероя, агента Венома, пасля зліцця з сімбіётам Венома. Між тым, Гары Осбарн, сын Нормана Осбарна, часцей за ўсё прызнаны лепшым сябрам Пітэра, хоць некаторыя версіі адлюстроўвалі яго як яго суперніка.

 Ворагі 
Пісьменнікі і мастакі на працягу многіх гадоў стваралі галерэю суперзлодеяў, каб яны маглі сутыкнуцца з Чалавекам-павуком у коміксах і іншых СМІ. Як і ў выпадку з Чалавекам-павуком, большасць здольнасцей зладзеяў узнікла ў выніку навуковых аварый або злоўжывання навуковымі тэхналогіямі, і многія з іх маюць касцюмы або здольнасці на тэму жывёл. Наступныя злыдні з Чалавека-павука пералічаны ў парадку іх першапачатковых храналагічных з’яўленняў:

+Ворагі Чалавека-павукаНазва суперзлодея / назва каманды суперзлодеяАльтэр эга / член групыПершае з’яўленнеТворцаХамелеонДзмітрый МікалаевічThe Amazing Spider-Man #1 (March 1963)Стэн Лі
Стыў ДзіткоГрыфАдрыян ТумсThe Amazing Spider-Man #2 (May 1963)Стэн Лі
Стыў ДзіткоДоктар ВасьміногОта АктавіусThe Amazing Spider-Man #3 (July 1963)Стэн Лі
Стыў ДзіткоПясочны чалавекУільям Бэйкер
Флінт МаркаThe Amazing Spider-Man #4 (Sept. 1963)Стэн Лі
Стыў ДзіткоЯшчарКурт КонарсThe Amazing Spider-Man #6 (Nov. 1963)Стэн Лі
Стыў ДзіткоЭлектраМакс ДыланThe Amazing Spider-Man #9 (Feb. 1964)Стэн Лі
Стыў ДзіткоМістэрыаКвэнцін БэкThe Amazing Spider-Man #13 (June 1964)Стэн Лі
Стыў ДзіткоЗялёны гоблінНорман Осбарн
Гары ОсбарнThe Amazing Spider-Man #14 (July 1964)Стэн Лі
Стыў ДзіткоКравен паляўнічыСяргей КравінаўThe Amazing Spider-Man #15 (Aug. 1964)Стэн Лі
Стыў ДзіткоЗлавесная шасцёркаСпіс удзельнікаўThe Amazing Spider-Man Annual #1 (1964)Стэн Лі
Стыў ДзіткоСкарпіёнМак ГарганThe Amazing Spider-Man #20 (Jan. 1965)Стэн Лі
Стыў ДзіткоНасарогАляксей СыцэвічThe Amazing Spider-Man #41 (Oct. 1966)Стэн Лі
Джон Роміта-старэйшыШокерГерман ШульцThe Amazing Spider-Man #46 (March 1967)Стэн Лі
Джон Роміта-старэйшыКінгпінУілсан ФіскThe Amazing Spider-Man #50 (July 1967)Стэн Лі
Джон Роміта-старэйшыМорбіусМайкл МорбіусThe Amazing Spider-Man #101 (Jan. 1971)Рой Томас
Гіл КейнЧорная коткаФеліцыя ХардзіThe Amazing Spider-Man #194 (July 1979)Марв Вулфман
Кіт ПоллардХобгоблінРадэрык Кінгслі
Джэйсан Макендэйл
Нэд ЛідсThe Amazing Spider-Man #238 (March 1983)Роджэр Стэрн
Джон Роміта-старэйшыВеномЭдзі БрокThe Amazing Spider-Man #300 (May 1988)Дэвід Мішэліні
Тод МакфарлейнКарнаж\БойняКлетус КасадзіThe Amazing Spider-Man #361 (April 1992)Дэвід Мішэліні
Эрык Ларсен
Марк Бэглі
У адрозненне ад большасці супергерояў, у Чалавека-павука няма ні аднаго злыдня, з якім ён часцей за ўсё канфліктаваў. Замест гэтага часта лічаць, што ў яго ёсць тры заклятыя ворагі:

 Доктар Васьміног (ён жа Док Ок) — вельмі разумны вар’ят навуковец, які выкарыстоўвае чатыры механічныя прыдаткі як для перамяшчэння, так і для бою. Яго апісваюць як найвялікшага ворага Чалавека-павука і чалавека, якім мог бы стаць Пітэр Паркер, калі б яго не выхоўвалі з пачуццём адказнасці. Док Ок сумна вядомы тым, што перамог яго ў першы раз у баі і ледзь не ажаніўся з цёткай Пітэра Мэй. Ён таксама з’яўляецца лідарам Злавеснай шасцёркі і ў нейкі момант прыняў псеўданім «Галоўны планіроўшчык». («If This Be My Destiny…!») Пазнейшыя малюнкі выявілі яго ў целе Пітэра Паркера, дзе ён некаторы час быў галоўным персанажам.
 Версія Зялёнага Гобліна Нормана Осбарна часцей за ўсё лічыцца заклятым ворагам Чалавека-павука. У той час як Нормана звычайна малююць як амаральнага прамыслоўца і кіраўніка навуковай карпарацыі Oscorp, Гоблін — псіхапатычная альтэрнатыўная асоба, якая нарадзілася пасля ўздзеяння на Нормана некаторых няўстойлівых хімікатаў, якія таксама павялічылі яго сілу і спрыт. Гоблін — гэта злыдзень на тэму Хэлоўіна, які апранаецца як сапраўдны гоблін і выкарыстоўвае вялікі арсенал высокатэхналагічнай зброі, уключаючы планёр і выбухоўку ў форме гарбуза. У адрозненне ад большасці зладзеяў, якія імкнуцца толькі забіць Чалавека-павука, Гоблін таксама нацэльвае сваіх блізкіх і не выказвае ніякіх раскаянняў у іх забойстве, пакуль гэта прычыняе Чалавеку-павуку боль. Яго самым сумна вядомым подзвігам з’яўляецца забойства дзяўчыны Чалавека-павука, што стала адной з самых вядомых гісторый пра Чалавека-павука ўсіх часоў і дапамагло скончыць Сярэбраны век коміксаў і пачаць Бронзавы век коміксаў. Нягледзячы на ​​тое, што Гоблін быў забіты ў той жа гісторыі, ён вярнуўся ў 1990-я гады, каб зноў напасці на Чалавека-павука, здзяйсняючы больш агідныя ўчынкі (напрыклад, удзел у забойстве цёткі Мэй). Ён таксама ўступаў у канфлікт з іншымі героямі, такімі як Мсціўцы. Нормана часам малююць як ворага Чалавека-павука, нават калі ён не Зялёны Гоблін.
 Увасабленне Венома Эдзі Брока часта разглядаюць як самага смяротнага ворага Чалавека-павука і шмат у чым апісваюць як злую люстраную версію Чалавека-павука. Ён таксама ўваходзіць у лік самых папулярных зладзеяў Чалавека-павука. Першапачаткова рэпарцёр, які стаў пагарджаць Чалавекам-павуком, пазней Эдзі ўвайшоў у кантакт з сімбіётам Веномам, які быў адхілены Чалавекам-павуком. Сімбіёт зліваецца з Эдзі і дае яму тыя ж паўнамоцтвы, што і Чалавек-павук, у дадатак да таго, што робіць яго неўспрымальным да «пачуцця» прашчыка павуціння. Асноўная мэта Венома — разбурыць жыццё Пітэра Паркера і ўвесці яго ў зман любым спосабам. Персанаж валодае пачуццём гонару і справядлівасці, і пазней ён зняўся ў сваіх коміксах, дзе ён намаляваны як антыгерой і мае жаданне абараніць нявінных людзей ад зла. У некалькіх выпадках ён і Чалавек-павук нават адкладалі свае рознагалоссі і станавіліся саюзнікамі.

 Рамантычныя інтарэсы 
Рамантычныя інтарэсы Пітэра Паркера вар’іруюцца ад яго першай закаханасці, аднакурсніцы Ліз Алан, да яго першага спаткання з Бэці Брант, сакратаркай выдаўца газеты Daily Bugle Дж. Джонай Джэймсанам. Пасля разрыву з Бэці Брант Пітэр у рэшце рэшт улюбляецца ў сваю дзяўчыну з каледжа Гвен Стэйсі, дачку дэтэктыва дэпартамента паліцыі Нью-Ёрка капітана Джорджа Стэйсі, абодва з якіх пазней былі забіты суперзладзеямі, ворагамі Чалавека-павука. Мэры Джэйн Уотсан стала лепшым сябрам Пітэра і ў выніку яго жонкай. Феліцыя Хардзі, Чорная Котка, з’яўляецца рэфармаваным рабаўніком, якая ў нейкі момант была адзінай звышчалавечай дзяўчынай і партнёрам Чалавека-павука.

 Дзеці 
На працягу коміксаў у Пітэра Паркера нарадзілася некалькі біялагічных дзяцей у розных сетках, звычайна з Мэры Джэйн Уотсан, у тым ліку Дзяўчына-павук (Мэйдэй Паркер) і Бенджы Паркер з сусвету MC2, а таксама Павук (Эні Паркер) з Зямлі-18119.

 Альтэрнатыўныя версіі Чалавека-павука 
У Сусвеце Marvel існуе мультысусвет з мноствам варыяцый Чалавека-павука. Раннім персанажам, уключаным у 1980-я гады, з’яўляецца пародыя на выдуманую антрапаморфную жывёлу на Чалавека-павука ў ролі свінні па мянушцы Павук-Хэм (Пітэр Поркер). Было створана шмат адбіткаў Чалавека-павука, як футурыстычная версія Чалавека-павука ў Marvel 2099 па імі Мігель О’Хара. У адбітку Marvel Comics 2 Пітэр ажэніцца на Мэры Джэйн і мае дачку Мэйдэй Паркер, якая працягвае спадчыну Чалавека-павука, а ў Marvel Noir ёсць версія Пітэра Паркера 1930-х гадоў. Іншыя тэматычныя версіі існуюць у пачатку 2000-х, такія як версія Marvel Mangaverse і індыйская версія з Spider-Man: India, Павітр Прабхакар.

Ultimate Spider-Man быў папулярным сучасным пераказам Чалавека-павука Пітэра Паркера. Версія Пітэра Паркера пазней будзе намалявана як забітая і замененая цемнаскурым іспанамоўным Чалавекам-павуком па імені Майлз Маралес​​.

Сюжэтная лінія «Spider-Verse» вярнула шмат альтэрнатыўных поглядаў на Чалавека-павука і прадставіла шмат новых, такіх як альтэрнатыўны свет, дзе замест гэтага Гвен Стэйсі кусае радыеактыўны павук, а таксама версія на брытанскую тэматыку пад назвай Spider-UK, які Білі Брэдак з Капітанскага корпуса Брытаніі.

 Спадчына 
У «Стварэнні Чалавека-павука» пісьменнік-рэдактар ​​коміксаў і гісторык Пол Куперберг называе звышздольнасцямі персанажа «нічога занадта арыгінальнага»; арыгінальным было тое, што па-за таемнай асобай ён быў «старакласнікам-батанікам». У адрозненне ад тыповага супергероя, Чалавек-павук уключаў «цяжкія дозы мыльнай оперы і элементы меладрамы». Куперберг лічыць, што Лі і Дзітко стварылі нешта новае ў свеце коміксаў: «супергероя з недахопамі і штодзённымі праблемамі». Гэтая ідэя спарадзіла рэвалюцыю коміксаў. Няўпэўненасць і трывога ў коміксах Marvel пачатку 1960-х гадоў, такіх як Дзіўны Чалавек-павук, Неверагодны Халк, Фантастычная чацвёрка і Людзі Ікс, адкрылі новы тып супергерояў, вельмі адрозных ад пэўных і ўсемагутных супергерояў да іх, і змяніў уяўленне пра іх грамадскасцю. Пасля таго, як у коміксах рэзідэнцыяй Мэй Паркер быў паказаны рэальны адрас у Форэст-Хілз, Кўінз, Нью-Ёрк, яго жыхары атрымалі шмат лістоў ад дзяцей да супергероя.

міні|Прэзідэнт ЗША Барак Абама прыкідваецца, што хлопчык, апрануты ў касцюм Чалавека-павука аблытаў яго павуціннем у Белым доме.
Чалавек-павук стаў адным з самых пазнавальных выдуманых персанажаў у свеце і выкарыстоўваўся для продажу цацак, гульняў, круп, цукерак, мыла і многіх іншых тавараў. Ён быў выкарыстаны ў якасці талісмана кампаніі. Калі ў 1991 годзе Marvel стала першай кампаніяй коміксаў, якая зарэгістравалася на Нью-Йоркскай фондавай біржы, The Wall Street Journal абвясціла, што «Чалавек-павук прыходзіць на Уол-стрыт»; падзея, у сваю чаргу, прасоўвалася з акцёрам у касцюме Чалавека-павука, які суправаджаў Стэна Лі на фондавую біржу.  З 1962 года сотні мільёнаў коміксаў з удзелам гэтага персанажа былі прададзеныя па ўсім свеце. Чалавек-павук — самы прыбытковы супергерой у свеце. У 2014 годзе сусветныя рознічныя продажы ліцэнзійных прадуктаў, звязаных з Чалавекам-павуком, дасягнулі прыкладна 1,3 мільярда долараў. Параўнальна гэтая сума перавышае глабальны даход ад ліцэнзій Бэтмена, Супермэна і Мсціўцаў разам узятых.

Чалавек-павук удзельнічаў у парадзе Мэйсі да Дня падзякі з 1987 па 1998 гады ў якасці аднаго з паветраных шароў, распрацаваных Джонам Ромітай-старэйшым, адным з знакавых мастакоў гэтага персанажа. З 2009 па 2014 год таксама з’явіўся новы, іншы паплавок на паветраным шары Чалавека-павука.

Калі Marvel захацела апублікаваць гісторыю, прысвечаную непасрэдным наступствам тэрактаў 11 верасня, кампанія выбрала выпуск «Дзіўнага Чалавека-павука» за снежань 2001 года. У 2006 годзе Чалавек-павук атрымаў шырокае асвятленне ў СМІ з выкрыццём сакрэтнай асобы персанажа, падзея, падрабязна апісаная ў поўнастаронкавай гісторыі ў New York Post яшчэ да выхаду выпуску з гэтай гісторыяй.

У 2008 годзе Marvel абвясціла аб планах выпусціць у наступным годзе серыю адукацыйных коміксаў у партнёрстве з Арганізацыяй Аб’яднаных Нацый, якія адлюстроўваюць Чалавека-павука разам з міратворчымі сіламі ААН, каб асвятліць міратворчыя місіі ААН. У артыкуле BusinessWeek Чалавек-павук быў названы адным з 10 самых разумных выдуманых персанажаў амерыканскіх коміксаў.

У 2015 годзе Вярхоўны суд ЗША прыняў рашэнне па справе Kimble v. Marvel Entertainment, LLC, якая датычылася ганарараў за патэнт на імітацыю вэб-шутэра. Заключэнне для суда, зробленае суддзёй Аленай Каган, уключала некалькі спасылак на Чалавека-павука, заканчваючы заявай, што «з вялікай сілай павінна прыйсці таксама вялікая адказнасць».

Чалавек-павук стаў прадметам навуковых даследаванняў. У 1987 годзе даследчыкі з Універсітэта Лаёлы правялі даследаванне карыснасці коміксаў пра Чалавека-павука для інфармавання дзяцей і бацькоў аб праблемах, звязаных з жорсткім абыходжаннем з дзецьмі.

 Прыём 
У 2005 годзе тэлесерыял Bravo Ultimate Super Heroes, Vixens і Villains абвясціў, што Чалавек-павук быў супергероем нумар 1. Часопіс Empire прызнаў яго пятым найвялікшым персанажам коміксаў усіх часоў. Часопіс Wizard паставіў Чалавека-павука трэцім найвялікшым персанажам коміксаў на сваім сайце. У 2011 годзе Чалавек-павук заняў трэцяе месца ў спісе 100 лепшых герояў коміксаў усіх часоў IGN пасля персанажаў DC Comics Супермэна і Бэтмэна і шостае месца ў іх спісе «50 лепшых мсціўцаў» 2012 года. У 2014 годзе IGN прызнаў Чалавека-павука найвялікшым персанажам коміксаў Marvel усіх часоў. Апытанне Comic Book Resources у 2015 годзе назвала Чалавека-павука найвялікшым персанажам Marvel усіх часоў. IGN апісаў яго як звычайнага абывацеля, які прадстаўляе многіх нармальных людзей, але таксама адзначыў яго ўнікальнасць у параўнанні з многімі супергероямі з яго намаляванымі недахопамі як супергероя. IGN пісаў, што, нягледзячы на ​​тое, што ён адзін з самых трагічных супергерояў усіх часоў, ён з’яўляецца «адным з самых вясёлых і з’едлівых супергерояў, якія існуюць». Empire высока ацаніла заўсёды прысутнае пачуццё гумару і мудрасці Чалавека-павука перад тварам шмат трагедый, з якімі ён сутыкаецца. Вэб-сайт часопіса ацаніў адлюстраванне яго «культавых» поз супергероя, апісваючы гэта як «мару найвышэйшага мастака».

Джордж Марстан з Newsarama назваў паходжанне Чалавека-павука найвялікшай гісторыяй паходжання ўсіх часоў, выказаўшы меркаванне, што «паходжанне Чалавека-павука спалучае ў сабе ўсе самыя класічныя аспекты пафасу, трагедыі і навуковага цуду ў ідэальнае спалучэнне для паходжання супергероя».

 Жыццёвыя параўнанні 
Сярод рэальных людзей, якіх параўноўваюць з Чалавекам-павуком за іх скалалажанні:

 У 1981 годзе актывіст абароны хмарачосаў Дэн Гудвін у касцюме Чалавека-павука падняўся на Сірс-Таўэр у Чыкага, штат Ілінойс, на вежу Рэнесанс у Даласе, штат Тэхас, і на Цэнтр Джона Хэнкока ў Чыкага.
 Ален Роберт па мянушцы «Чалавек-павук» — скалалаз і гарадскі альпініст, які падняўся на больш за 70 высокіх будынкаў, выкарыстоўваючы рукі і ногі, без выкарыстання дадатковых прыстасаванняў. Часам падчас узыходжанняў ён апранае касцюм Чалавека-павука. У траўні 2003 года яму заплацілі каля 18 000 долараў за тое, каб падняцца на 95-метровы (312 футаў) будынак Лойда для прасоўвання прэм’еры фільма «Чалавек-павук» на брытанскім тэлеканале Sky Movies.
 «Чалавек-павук», псеўданім Біл Стротэр, падняўся на будынак Ламара ў Огасце, штат Джорджыя, у 1921 годзе.
 Кажуць, што ў Аргенціне злачынцы, якія залазяць на будынкі і пранікаюць у прыватную ўласнасць праз адкрытыя балконы, выкарыстоўваюць «метад Чалавека-павука» (на іспанскай мове el Hombre Araña).

 У іншых СМІ 
Чалавек-павук з’яўляўся ў коміксах, мультфільмах, фільмах, відэагульнях, размалёўках, раманах, запісах, дзіцячых кнігах і атракцыёнах у тэматычных парках. На тэлебачанні ён упершыню зняўся ў мультсерыяле ABC «Чалавек-павук» (1967—1970), «Супергісторыі павука» (1974—1977) на PBS і ў серыяле CBS «Дзіўны Чалавек-павук» (1978—1979).), з Нікаласам Хэмандам у галоўнай ролі. Іншыя мультсерыялы з удзелам супергероя ўключаюць сіндыкаваны Чалавек-павук (1981—1982), Чалавек-павук і яго дзіўныя сябры (1981—1983), Дзіцячы Чалавек-павук Fox (1994—1998), Чалавек-павук Unlimited (1999—2000), Чалавек-павук: Новы мультсерыял (2003), Эфектны Чалавек-павук (2008—2009), Канчатковы Чалавек-павук (2012—2017), [215] Чалавек-павук Disney XD (2017—2020), і Спайдзі і яго дзіўныя сябры (з 2021 г. па цяперашні час).

Серыял токусацу з удзелам Чалавека-павука быў выраблены Toei і паказаны ў Японіі. Яго звычайна называюць японскім вымаўленнем Supaidā-Man. Чалавек-павук таксама з’яўляўся ў іншых друкаваных формах, акрамя коміксаў, у тым ліку ў раманах, дзіцячых кнігах і коміксах штодзённай газеты «Дзіўны Чалавек-павук», які дэбютаваў у студзені 1977 года, з самымі раннімі часткамі, напісанымі Стэнам Лі і намаляванымі Джонам Ромітай старшы. Чалавек-павук быў адаптаваны да іншых сродкаў масавай інфармацыі, уключаючы гульні, цацкі, прадметы калекцыянавання і розныя памятныя рэчы, і з’яўляўся ў якасці галоўнага героя ў шматлікіх камп’ютарных і відэагульнях на больш чым 15 гульнявых платформах.

Чалавек-павук быў паказаны ў трылогіі жывых баевікоў рэжысёра Сэма Рэймі з Тобі Магуайрам у ролі тытулаванага супергероя. Першы фільм пра Чалавека-павука з трылогіі выйшаў 3 мая 2002 года, за ім рушылі ўслед «Чалавек-павук 2» (2004) і «Чалавек-павук 3» (2007). Трэці сіквел першапачаткова павінен быў выйсці ў 2011 годзе; аднак пазней Sony вырашыла перазагрузіць франшызу з новым рэжысёрам і акцёрскім складам. Перазагрузка пад назвай «Дзіўны Чалавек-павук» выйшла 3 ліпеня 2012 г. рэжысёрам Маркам Уэбам з Эндру Гарфілдам у ролі новага Чалавека-павука. За ім рушыў услед The ​​Amazing Spider-Man 2 (2014). У 2015 годзе Sony і Disney заключылі здзелку аб з’яўленні Чалавека-павука ў кінематаграфічнай сусвету Marvel. Том Холанд дэбютаваў у ролі Чалавека-павука ў фільме MCU «Капітан Амерыка: Грамадзянская вайна» (2016), а потым зняўся ў яго асобным фільме «Чалавек-павук: Вяртанне дадому» (2017), рэжысёрам Джонам Уотсам. Холанд паўтарыў сваю ролю Чалавека-павука ў фільмах «Мсціўцы: Вайна бясконцасці» (2018), «Мсціўцы: Фінал» (2019), «Чалавек-павук: Далёка ад дома» (2019) і "Павук- Чалавек: дарогі дадому няма (2021); Магуайр і Гарфілд паўтараюць свае ролі ў апошнім фільме. Джэйк Джонсан агучыў версію Чалавека-павука з альтэрнатыўнага сусвету ў анімацыйным фільме «Чалавек-павук: у Сусветным свеце» і паўтарыў ролю ў яго працягу «Чалавек-павук: Праз Сусветны свет» (2023). Крыс Пайн таксама агучыў іншую версію Пітэра Паркера ў Into the Spider-Verse. Чандлер Рыггс сыграў Пітэра Паркера ў кароткаметражным фільме 2024 года «Павук».

Пасля кароткай спрэчкі па кантракце аб фінансавых умовах у 2019 годзе Sony і Disney дасягнулі пагаднення, каб Чалавек-павук вярнуўся ў MCU, і дзве студыі сумесна выраблялі фільмы пра Чалавека-павука.

Папярэднія паказы брадвейскага мюзікла «Чалавек-павук: Выключы цемру» пачаліся 14 лістапада 2010 года ў тэатры Фоксвудс на Брадвеі з афіцыйнай прэм’ерай 14 чэрвеня 2011 года. Музыка і тэксты былі напісаны Бона і The Edge з рок-групы U2, з кнігай Джулі Тэймар, Глена Бергера і Раберта Агірэ-Сакасы. Turn Off the Dark на дадзены момант з’яўляецца самым дарагім мюзіклам у гісторыі Брадвея, кошт якога ацэньваецца ў 70 мільёнаў долараў. Акрамя таго, паведамляецца, што незвычайна высокія эксплуатацыйныя выдаткі шоу складалі каля 1,2 мільёна долараў у тыдзень.

У выяўленчым мастацтве, пачынаючы з перыяду поп-арту 1960-х гадоў, персанаж Чалавека-павука быў «прысвоены» многімі візуальнымі мастакамі і ўключаны ў творы сучаснага мастацтва, у тым ліку Эндзі Уорхала, Роя Ліхтэнштэйна, Мэл Рамас, Віджай, Дульсе Пінзон, містэр Прамыванне мазгоў і Ф. Ленакс Кампела.

 Заўвагі 

 Лі, Стэн; Мэйр, Джордж (2002). Excelsior!: Дзіўнае жыццё Стэна Лі. Ачаг. стар. 135. ISBN 978-0-684-87305-3.
 Інтэрв’ю Detroit Free Press са Стэнам Лі, цытаванае ў The Steve Ditko Reader Грэгам Тэакстанам (Pure Imagination, Бруклін, Нью-Ёрк; ISBN 1-56685-011-8), с. 12 (без нумара). "Ён даў мне 1000 прычын, чаму Чалавек-павук ніколі не спрацуе. Ніхто не любіць павукоў; гэта занадта падобна на Супермэна, і як падлетак можа быць супергероем? Потым я сказаў яму, што хачу, каб персанаж быў вельмі чалавечным хлопцам, кімсьці хто памыляецца, хто хвалюецца, хто мае праблемы са сваёй дзяўчынай і такія рэчы [Гудман адказаў] 'Ён не звычайны мужчына!' Я сказаў: «Не, мы робім з яго звычайнага мужчыну, які валодае звышздольнасцямі, вось што зробіць яго добрым». Ён сказаў мне, што я звар’яцеў «.
 Дзітко, Стыў (2000). Рой Томас (рэд.). Alter Ego: калекцыя мастакоў коміксаў. Выдавецтва TwoMorrows. ISBN 978-1-893905-06-1. „Стэн сказаў, што новы герой Marvel будзе прадстаўлены ў № 15 [з таго, што стала называцца Amazing Fantasy]. Ён будзе называцца Чалавек-павук. Джэк будзе пісаць алоўкам, а я павінен быў чарніламі персанажа“. У гэты момант Стэн сказаў, што Чалавек-павук будзе падлеткам з чароўным пярсцёнкам, які можа ператварыць яго ў дарослага героя — Чалавек-павук, як я сказаў, што гэта зрабіў Джо Сайман для Арчы Стэна Джэк пра гэта, але я не ведаю, што абмяркоўвалася, я ніколі не размаўляў з Джэкам пра Чалавека-павука… Пазней, у нейкі момант, мне далі заданне намаляваць Чалавека-павука».
 Джэк Кірбі ў «Shop Talk: Jack Kirby», часопіс Уіла Эйснера Spirit № 39 (люты 1982): «Чалавек-павук абмяркоўваўся паміж Джо Сайманам і мной. Гэта было апошняе, што мы з Джо абмяркоўвалі. У нас была паласа называецца „Срэбны павук“. Сярэбраны павук збіраўся ў часопіс пад назвай „Чорная магія“. Супергерой. Я вельмі верыў у супергероя, што яго можна вярнуць… і я сказаў, што Чалавек-павук будзе выдатным персанажам для пачатку калі я размаўляў са Стэнам».
 Сайман, Джо, з Джымам Сайманам. The Comic Book Makers (Crestwood/II, 1990) ISBN 1-887591-35-4. «Было некалькі дзірак у ніколі не надзейнай памяці Джэка. Напрыклад, увогуле не было задзейнічана чорнай магіі… Джэк прынёс лагатып Чалавека-павука, які я пазычыў яму, перш чым мы змянілі назву на The Silver. Павук. Кірбі расказаў Лі пра дзіця, які знайшоў пярсцёнак у павуціне, атрымаў ад пярсцёнка свае сілы і адправіўся змагацца са злачыннасцю, узброіўшыся старым пісталетам Срэбнага павука, які круціўся павуцінай, і сказаў: „Ідэальна, менавіта тое, што я хачу“. Атрымаўшы дазвол ад выдаўца Марціна Гудмана, Лі сказаў Кірбі скласці алоўкам гісторыю паходжання… з выкарыстаннем частак старога адхіленага супергероя па імі Начны баец… перарабіў стары сцэнарый Сярэбранага павука, у тым ліку змены, прапанаваныя Лі Бутам Калі Кірбі паказаў Лі старонкі з узорамі, ён чакаў худога маладога дзіцяці з павуціннем. Ён ператварыўся ў… Капітана Амерыку Чалавек-павук перайшоў да Стыва Дзітко, які… праігнараваў старонкі Кірбі, кінуў чароўны пярсцёнак, пісталет і акуляры персанажа… і цалкам перарабіў касцюм і экіпіроўку Чалавека-павука. У гэтым жыцці ён стаў вучнем сярэдняй школы Пітэрам Паркер, які атрымлівае здольнасці павука пасля ўкусу радыеактыўнага павука … Нарэшце, лагатып Чалавека-павука быў перароблены і дададзены рэзкі злучок».
 Mondello, Salvatore (сакавік 2004). «Чалавек-павук: супергерой у ліберальнай традыцыі». Часопіс папулярнай культуры. X (1): 232—238. doi:10.1111/j.0022-3840.1976.1001_232.x.
 У коміксах Marvel тэрмін «мутаваць» выкарыстоўваецца як назоўнік для абазначэння персанажаў, якія атрымалі звышздольнасцямі з вонкавай крыніцы, у адрозненне ад мутантаў Marvel.

Катэгорыя:Супергероі Marvel Comics
Катэгорыя:Культура ЗША
Катэгорыя:Персанажы коміксаў пра Чалавека-павука