Дэспат (тытул)

У Візантыйскай імперыі дэспат (ад , «валадар») — тытул, які даруецца імператарам найбольш набліжаным асобам. Быў уведзены імператарам Мануілам I Камнінам у XII стагоддзі. Дэспат меў права насіць адзенне, падобнае да адзення імператара, і меў іншыя прывілеі. Акрамя таго, у кіраванне дэспату аддаваліся асобныя правінцыі (напрыклад, Эпірскі дэспатат). Тытулам дэспата звычайна ўзнагароджваліся ўсыноўленыя дзеці і малодшыя сыны. Пазней гэты тытул стаў часам даравацца і чужынцам. Тэрыторыя, якой кіраваў дэспатам, называлася дэспатат.

Тытул дэспата насілі таксама кіраўнікі суседніх з Візантыяй краін:
 Балгарыі ў XIII—XIV стст. (гл. Відзінскае царства, Дабруджанскае княства)
 Сербіі ў XV ст. (Сербская дэспатавіна), гл. Сербская дэспатыя
 Албаніі ў XV ст. (гл. Княства Музакі)

 Дэспататы 
 Эпірскі дэспатат
 Марэйскі дэспатат
 Дэспатат Ангелакастрон і Лепанта
 Дэспатат Арты

Катэгорыя:Візантыйскія рангі
Катэгорыя:Гісторыя Сербіі
Катэгорыя:Гісторыя Балгарыі
Катэгорыя:Гісторыя Албаніі