Трэмар

Трэ́мар ( — дрыжанне) — хуткія, рытмічныя, з частатой каля 10 Гц, рухі канечнасцей або тулава, выкліканыя мышачнымі скарачэннямі і звязаныя з часовай затрымкай карэктуючай аферэнтнай імпульсацыі, праз што рэалізацыя руху і захаванне позы адбываецца за кошт пастаяннай падладкі рухаў да нейкага сярэдняга значэння. Падчас стомы і моцных эмоцый, а таксама пры паталогіі нервовай сістэмы трэмар істотна ўзмацняецца. У прыватнасці, паталагічны трэмар (трэмар спакою) назіраецца пры хваробе Паркінсона.

Трэмарам часам называюць фіксацыйныя рухі вачэй, якія маюць высокую частату і малую амплітуду.

 Фенаменалагічная класіфікацыя 
 Трэмар спакою — узнікае ў цягліцах, якія знаходзяцца ў стане адноснага спакою.
 Трэмар дзеяння (акцыйны трэмар) — узнікае пры адвольным скарачэнні цягліц.
 Пастуральны (позны) трэмар — узнікае пры ўтрыманні позы (напрыклад, трэмар выцягнутых рук).
 Кінетычны трэмар — узнікае падчас руху.
 Інтэнцыйны трэмар (ад  — намер) — узнікае пры набліжэнні да мэты (напрыклад, спробе трапіць пальцам у нос).

 Этыяпатагенетычная класіфікацыя 
 Фізіялагічны і ўзмоцнены (акцэнтуіраваны) фізіялагічны трэмар.
 Эсенцыяльны (сямейны і спарадычны).
 Паркінсанічны трэмар пры хваробе Паркінсона і сіндроме паркінсанізму.
 Цэрэбелярны (мазжачковы).
 «Рубральны» (сярэднемазгавы).
 Дыстанічны.
 Нейрапатычны.
 Псіхагенны.
 Ятрагенны (індуцыраваны лекамі).

 Літаратура 
 Д. Р. Штульман, О. С. Левин. Неврология. Справочник практического врача. // М. «Медпресс», 2008.
 Голубев В. Л., Вейн А. М. Неврологические синдромы // М. МЕДпресс-информ, 2007.

Катэгорыя:Гіперкінезы
Катэгорыя:Сімптомы захворванняў нервовай сістэмы