Уладзімір Міхайлавіч Гіціс

Уладзі́мір Міха́йлавіч Гі́ціс (,  — , ) — савецкі военачальнік, камандаваў франтамі падчас грамадзянскай вайны, камкор (1935)ПРИКАЗ НАРОДНОГО КОМИССАРА ОБОРОНЫ СОЮЗА ССР ПО ЛИЧНОМУ СОСТАВУ АРМИИ № 239 .

 Біяграфія 

У 1902 годзе скончыў пяхотнае юнкерскае вучылішча. Удзельнік першай сусветнай вайны, у 1917 камандаваў , палкоўнік.

Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі перайшоў на бок Савецкай улады. У лютым 1918 года ўступіў у Чырвоную армію. З жнівень 1918 — ваенрук . Камандаваў   Чырвонай арміі (11.9.1918-22.11.1918). Камандаваў   (01.12.-23.12.1918). Кіраваў контрнаступленнем супраць арміі генерала Краснова, якое завяршылася яе поўным паражэннем.

Камандаваў Заходнім фронтам (з 22 ліпеня 1919 па 29 красавіка 1920), распрацаваў мерапрыемствы па абароне Беларусі. З 15.5.1920 па 29.5.1921 — камандуючы .

Пасля Грамадзянскай вайны камандаваў , Петраградскай ваеннымі акругамі. З 1921 года састаяў для асабліва важных даручэнняў пры . У 1925 годзе ўступіў у ВКП(б). З 1926 года — намеснік начальніка забеспячэння РСЧА. З 1930 — упаўнаважаны  у , затым начальнік аддзела знешніх заказаў Наркамата абароны СССР.

Пражываў па адрасе: г. Масква, , д. 34, кв. 103. Арыштаваны 28 лістапада 1937. Спіс «Масква-Цэнтр» ад 20.8.1938 асоб, прызначаных да асуджэння па 1-й катэгорыі (расстрэл), у якім значыцца Гіціс, быў падпісаны Сталіным і Молатавым.

Асуджаны 22 жніўня 1938 года ВКВС СССР па абвінавачванні ва ўдзеле ў контррэвалюцыйнай ваеннай арганізацыі і ў шпіянажы да вышэйшай меры пакарання. Расстраляны на Камунарцы.

 Узнагароды 
 Ордэн Святога Георгія 4-га класа (ВП 01.09.1915) — "За тое, што ў баі 5-га мая 1915 г. ля сс. Банія і Лясавіцэ, быўшы палкавым ад’ютантам і атрымаўшы звесткі аб адступленні частак 147-га пяхотнага Самарскага і 148-га пяхотнага Каспійскага Яе Імператарскай Высокасці Вялікай Княжны Анастасіі Мікалаеўны палкоў, кінуўся наперад і сваёй доблеснай энергіяй, пад пагібельным агнём праціўніка, спыніў і прывёў у парадак адыходзяць часткі, заняў новую пазіцыю ля с. Задзеравач і тым прыкрыў фланг прыдатнай свежай часткі; дзякуючы такой мужнасці і распарадчасці, атакі праціўніка былі спыненыя і прарыў ўсёй пазіцыі прадухіленыЖурнал «Разведчикъ» № 1372 от 21.02.1917.
 Ордэн Чырвонага Сцяга (1919)

 Літаратура 
 Ленин В. И.'' Телеграмма В. М. Гиттису. 23.XI.1918 г. — Полн. собр. соч. Изд. 5-е. Т. 50, с. 210—211.
 Черушев Н. С., Черушев Ю. Н. Расстрелянная элита РККА (командармы 1-го и 2-го рангов, комкоры, комдивы и им равные): 1937—1941. Биографический словарь. — М.: Кучково поле; Мегаполис, 2012. — С. 70—71. — 496 с. — 2000 экз. — ISBN 978-5-9950-0217-8.

 Спасылкі 

 Гиттис Владимир Михайлович 

Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Расійская імперыя)
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Царскія афіцэры на службе ў РСЧА
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя военачальнікі
Катэгорыя:Расстраляныя і пахаваныя на палігоне «Камунарка»
Катэгорыя:Камандуючыя Ленінградскай ваеннай акругай
Катэгорыя:Камандуючыя франтамі РСЧА ў Грамадзянскай вайне