Норакс

Норакс (, ) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі сын Гермеса і Эрыфіі, дачкі велікана Герыёна.

Паводле Паўсанія, Норакс узначаліў ібераў, вывеў калонію на Сардзінію, дзе заснаваў найстаражытнейшы на востраве горад НораПаўсаній. Апісанне Элады, X, 17,5. Гай Юлій Солін у сачыненні «Пра цуды свету» ўслед за Паўсаніем піша, што Норакс — эпанім Норы, дадаючы, што Нора была калоніяй ТартэсаCaii Julii Solini. De Mirabilibus Mundi, Capitula IV. Згадваецца таксама ў сачыненнях Салюстыя і Соліна.

Археалагічна прысутнасць ібераў у Норы не засведчанаИ. Ш. Шифман. Карфаген. ИЗДАТЕЛЬСТВО С.-ПЕТЕРБУРГСКОГО УНИВЕРСИТЕТА, 2006., аднак у тэксце «нарыйскай стэлы» — каменя з фінікійскім надпісам IX—VIII стагоддзя да н.э., ёсць згадка Тартэса (Таршыша), што паказвае на магчымыя сувязі фінікійскіх паселішчаў у Іспаніі з Сардзініяй.

 Гл. таксама 
 Балары
 Нурагічная культура

Катэгорыя:Героі старажытнагрэчаскіх міфаў
Катэгорыя:Дагістарычная Сардзінія
Катэгорыя:Гісторыя Іспаніі
Катэгорыя:Еўропа бронзавага веку
Катэгорыя:Эпанімы гарадоў