Даброціца

Даброціца () — балгарскі феадал, баярын, кіраўнік Дабруджанскага княства (дэспатата). Насіў тытул дэспата.

Крызіс дзяржаў Балканскага паўвострава прывёў да ўзнікнення новых дзяржаўных утварэнням. Балік (старэйшы брат або, паводле іншых крыніц, бацька Даброціцы) аддзяліў вобласць, вядомую цяпер як Дабруджа, ад Балгарскага царства. Даброціца дамогся канчатковай незалежнасці сваёй невялікай дзяржавы. Цяперашняя вобласць Дабруджа і яго княства атрымалі сваю назву ад турэцкага вымаўлення імя Даброціца. Хоць род Даброціцы ў дакладнасці не вядомы, ёсць тэорыя, што ён быў роднасны царскаму роду Тэртэраў.

Даброціца вёў даволі паспяховую палітыку, перанёс сталіцу ў крэпасць Каліякра і стварыў невялікі флот з 14 галер. Пры яго дапамозе ён вёў на Чорным моры паспяховыя ваенныя дзеянні супраць Генуэзскага княства, а таксама здзяйсняў «рэйды» супраць візантыйскіх караблёў. Праціўнікі расцэньвалі гэтыя дзеянні як пірацтваМ. Балард. «Genes et L’Outre-mer» («Генуэзцы в Леванте и Черном море» том 2, 1980 г.. З Венецыянскай рэспублікай ён падтрымліваў саюзныя адносіны.

Пасля смерці Даброціцы (каля 1385) на прастол узышоў яго сын Іванка.

 Спасылкі 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Кіраўнікі Балгарыі
Катэгорыя:Кіраўнікі Еўропы XIV стагоддзя