Залаты век яўрэяў у Іспаніі

Залаты век яўрэяў у Іспаніі — перыяд росквіту яўрэйскай культуры ў Іспаніі, у часы еўрапейскага Сярэднявечча, у перыяд мусульманскага кіравання на большыя частцы Пірэнейскага паўвострава. У той час яўрэі былі прызнанай часткай мусульманскага грамадства, і яўрэйскае рэлігійнае, культурнае і эканамічнае жыццё квітнела.

Характар і працягласць гэтага «залатога веку» з'яўляюцца спрэчнымі сярод гісторыкаў. Вучоныя датуюць пачатак Залатога веку або 711—718 гадамі (пасля мусульманскага заваявання Іберыі) або 912 годам (кіраванне Абд ар-Рахмана III); канец залатога веку таксама датуецца па-рознаму: 1031 (канец Кордаўскага халіфата), 1066 (Разня яўрэяў у Гранадзе), 1090 (уварванне Альмаравідаў), або сярэдзінай XII-га стагоддзя (уварванне Альмахадаў).

 Вядомыя асобы 
У гэты перыяд у Іспаніі жылі шматлікія яўрэйскія мудрацы, філосафы, вучоныя і паэты, сярод іх:
 Егуда Галеві
 Машэ бен Нахман
 Майманід
 Ібн Гебіроль
 Машэ Ібн Эзра
 Аўраам ібн Эзра
 Хасдай ібн Шапрут
 Шмуэль ха-Нагід
 Веніямін Тудэльскі
 Машэ Ібн Эзра
 Бах'е ібн Пкуда

 Гл. таксама 
 Сефарды

 Літаратура 
 Рут Сэмюэлс. По тропам еврейской истории

 Спасылкі 
 Адкрыты радыёўніверсітэт  - «Залаты век» яўрэйскай паэзіі ў Іспаніі, з цыклу «Роля кнігі ў гісторыі яўрэйскай культуры»

Катэгорыя:Гісторыя яўрэяў Іспаніі
Катэгорыя:Перыяд Мішны і Талмуда
Катэгорыя:Гісторыя Іспаніі
Катэгорыя:Гісторыя яўрэйскага народа
Катэгорыя:Гісторыя Партугаліі
Катэгорыя:Іслам і іншыя рэлігіі