Фёдар Антонавіч Туманскі

Фёдар Антонавіч Туманскі (1799 або пачатак 1800-х гг., Украіна — , Сербія, Бялград) — паэт пушкінскага часу, дыпламат, дзяржаўны і грамадскі дзеяч. Стрыечны брат паэта Васіля Іванавіча Туманскага.

 Біяграфія 

Адукацыю атрымаў у Шляхетным пансіёне пры Маскоўскім Універсітэце. Усё жыццё праслужыў у Міністэрстве замежных спраў Расійскай імперыі.

У 1820-х гадах быў прызначаны консулам у Ясах. Часта наведваў Кішынёў ды Адэсу, дзе сустракаўся з Пушкіным, які ў той час пражываў там. Да гэтага часу адносіцца «Адказ Ф. А. Т.» (), напісаны Пушкіным у Кішынёве, па чытанні аднаго з вершаў Туманскага.

Апошнія гады жыцця правёў у Бялградзе, куды быў прызначаны консулам і дзе памёр у 1853.

 Творчасць 
Пісаў не шмат. У друку з'явілася толькі восем яго вершаў, у альманаху «Северные цветы» («Паўночныя кветкі») барона Дэльвіга.

Найбольш знакамітым ягоным творам з'яўляецца хрэстаматыйны верш «Птушачка» (), упершыню надрукаваны ў 1827 годзе. Гэты верш, дзякуючы якому Фёдар Антонавіч Туманскі трапіў у літаратурны летапіс, быў створаны падчас «паэтычнага спаборніцтва» паміж Туманскім, Пушкіным і Дэльвігам. Мэтай спаборніцтва было стварэнне верша на пэўную тэму, абмежаванага двума чатырохрадкоўямі, напісанымі чатырохстопным ямбам. З боку Пушкіна з'явіўся верш «Птушачка» (, 1823 год), з боку Дэльвіга — верш «Да птушачкі, адпушчанай на волю» (, 1823 год).

«Птушачка» быў пакладзены на музыку Цэзарам Кюі і іншымі кампазітарамі.

 Літаратура 
 Туманский Федор Антонович // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: У 86 тамах (82 т. і 4 дадат.). — СПб., 1890—1907
 Туманскі Ф. А. Вершы ў Бібліятэцы Максіма Машкова.

 Спасылкі 
 О Фёдоре Антоновиче Туманском (Русский Биографический Словарь. Сетевая версия)

Катэгорыя:Стацкія саветнікі