Іаган Эдуард Эрдман

Іаган Эдуард Эрдман (; 13 чэрвеня 1805, Вольмар — 12 чэрвеня 1892, Гале) — нямецкі філосаф.

 Біяграфія 
Іаган Эдуард Эрдман вывучаў тэалогію у Дэрпцкім універсітэце, а затым у Берліне, там жа ў 1834 годзе абараніў дысертацыю. Знаходзіўся пад уплывам Гегеля.

З 1836 года і да самай смерці выкладаў ва ўніверсітэце Хале, з 1839 года прафесар.

Асноўнай навуковай заслугай Эрдмана з'яўляецца двухтомны «Нарыс гісторыі філасофіі» (; 1866), у якім прадпрынятая спроба прадставіць гісторыю філасофіі як бесперапынны ланцужок адказаў на вечныя пытанні, якія стаяць перад чалавецтвам. Эрдману належаць таксама кнігі «Цела і душа» (; 1837), «Асновы псіхалогіі» (; 1840), «Асновы логікі і метафізікі» (; 1841) і іншыя.

 Літаратура і крыніцы 

 Найбольш поўная калекцыя прац Эрдмана (большасць з GoogleBooks 

 Hans Joachim Schoeps. Erdmann, Eduard // Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 4. — Berlin: Duncker & Humblot, 1959 — S. 569 

Катэгорыя:Філосафы Германіі
Катэгорыя:Філосафы XIX стагоддзя
Катэгорыя:Выкладчыкі Гале-Вітэнбергскага ўніверсітэта