Даўспрунгі

Даўспру́нгі, Доршпрунгі — легендарны арыстакратычны род, нашчадкі рымскіх перасяленцаў, спадарожнікаў Палемона. У XVI ст. ад Даўспрунгаў выводзілі сваё паходжанне князі Гальшанскія і Гедройцы.

 Пачынальнік дынастыі — Даўспрунк, паводле легенды прыбыў з Венецыі ў нізоўі Нёмана разам з Палемонам.
 Жывібунд I — сын Даўспрунка, паводле легенды, 31 год уладарыў Літоўска-Завілейскім княствам. Памёр у 1056 годзе.
 Спадчыннікам Жывібунда I быў сын Жывібунд II, сучаснік Монтвіла і Усевалада Ольгавіча. Яго жонкай легенда называе Паяту, адзіную дачку літоўскага князя Кернуса. Пад уладай Жывібунда II аб’ядналіся ўладанні бацькі і цесця. У 1114 годзе Жывібунд II адбіў напад менскага князя Глеба Усяславіча, а пасля ў адказ спустошыў Менскае княства і спаліў Менск. Паводле легенды Жывібунд II няспынна вёў войны, каб забяспечыць нашчадкам спакойнае княжанне, памёр у 1162 годзе.

 Радавод Доршпрунгаў 
 Даўспрунк — заснавальнік дынастыі, спадарожнік Палемона, князь вількамірскі,.
 Жывібунд I (памёр 1056)
 Жывібунд II (да 1146—1162); жонка: Паята, князёўна Літоўска-Завялейская — дачка Кернуса
 КукавойтЕўраінаўскі летапіс (памёр 1235) князь літоўскі, жамойцкі, вількамірскі.

 Гл. таксама 
 Палямонавічы

Катэгорыя:Легендарныя літоўскія князі
Катэгорыя:Княжацкія роды