Полістырол

Полістырол — сінтэтычны тэрмапластычны палімер лінейнай будовы, прадукт полімерызацыі стыролу.

 Уласцівасці 
Цвёрдае аморфнае бясколернае або жаўтаватае рэчыва. Ступень палімерызацыі 600—2500. Малекулярная маса 50 000—200 000Рабинович В. А., Хавин З. Я. Краткий химический справочник Л.: Химия, 1977. — С 212. // ХиМиК.ру . Шчыльнасць 1060 кг/м³ (пры тэмпературы 20 °C). Тэмпература шклавання 93 °C. Пры тэмпературы 220 °C полістырол пачынае раскладацца.
Раствараецца ў араматычных і хларыраваных аліфатычных вуглевадародах (у стыроле, ацэтоне, талуоле, хлараформе, тэтрахлорметане і інш.), не раствараецца ў вадзе, набухае ў бензоле, стойкі да ўздзеяння кіслот, шчолачаў (разбураецца ў канцэнтраванай азотнай і ледзяной воцатнай кіслотахАртыкул на ХиМиК.ру ). Полістыролу ўласцівы нізкая механічная трываласць і цеплаўстойлівасць (каля 100 °C па Віка). Дыэлектрычныя ўласцівасці полістыролу добрыя і мала залежаць ад тэмпературы і частаты току.

 Атрыманне 
Полістырол у прамысловасці атрымліваюць палімерызацыяй стыролу:
 тэрмічнай палімерызацыяй у масе па няспыннай схеме;
 суспензійнай палімерызацыяй па перыядычнай схеме;
 эмульсійнай палімерызацыяй па перыядычнай схеме.

 Выкарыстанне 
Полістырол выкарыстоўваецца ў якасці таннага матэрыялу ў вытворчасці карпусоў бытавой тэхнікі, тары і упакоўкі, цацак, фурнітуры, пенаполістыролу і інш.
У выпадках, калі патрабуецца большая трываласць вырабаў, выкарыстоўвацца супалімеры стыролу з акрыланітрылам і бутадыенам (АБС-пластыкі), супалімеры стыролу з бутадыенавым каўчуком (ударатрывалы полістырол), супалімер стыролу з малеінавым ангідрыдам.

 Літаратура 



 Спасылкі 

 Рабинович В. А., Хавин З. Я. Краткий химический справочник Л.: Химия, 1977. — С 212. // ХиМиК.ру 
 Артыкул на ХиМиК.ру 


Катэгорыя:Пластмасы