Жасін Вердагер

Жасін Вердагер-і-Сантана (, вымаўленне літаратурнай каталонскай мовай , , Фулгаролас — , муніцыпалітэт Бальбідрэра, цяпер раён Барселоны) — адзін з самых вядомых каталаномоўных паэтаў перыяду рамантызму і «Ранашэнсы» — нацыянальнага каталонскага адраджэння XIX — пач. XX ст., «Цар паэтаў Каталоніі» )Жузэп Торас-і-Бажас, каталонскі епіскап канца XIX — пачатку XX ст.. .

У каталонскіх краінах вядомы таксама пад імем «Айцец Сінці Вердагер» (кат. Mossèn Cinto Verdaguer), бо Жасін Вердагер быў святаром.

 Біяграфія 

 17 мая 1845 — нарадзіўся ў муніцыпалітэце Фулгаролас, раён Асона, Каталонія. Бацькамі былі Жузэп Вердагер-і-Урдэш (1817-1876 гг.) і Жузэп Сантана-і-Планас (1819 — 1871 г.г.). Жасін быў трэцім дзіцем у сям'і з 8 дзецьмі, з якіх выжыла толькі трое. Да 11 гадоў вёў сярэдняе жыццё звычайнага дзіцяці, быў развіты фізічна, рэлігійнасцю не адрозніваўся.
 1856 (11 гадоў) — паступіў у рэлігійнай семінарыі ў горадзе Бік.
 1863 (18 гадоў) — пачынае працаваць прыватным настаўнікам у пасёлку Кан-Тона, зараз муніцыпалітэт Кальдатэнас, гарадскі раён Сан-Марці-дэ-Рыудаперас.
 1865 (20 гадоў) — прымае ўдзел у паэтычным спаборніцтве «Жокс Флуралс» (літаральна «Кветкавыя гульні») у Барселоне, выйграе 4 прыза.
 1866 (21 год) — выйграе яшчэ 2 разы ў паэтычных спаборніцтвах «Жокс Флуралс».
 1870 (25 гадоў) — пасвечаны ў святара біскупам Люісам Журдэнам 24 верасня ў горадзе Бік. У кастрычніку Жасін служыць сваю першую iмшу пад шатамі Святога Георгія. На наступны дзень Жасін служыць сваю другую імшу пад шатамі Святога Францыска.
 1873 (28 гадоў) — апублікавана твор Жасіна Вердагера «Страсць Госпада нашага Ісуса Хрыста» (). Падарожжа ў Паўночную Каталоні.. Там упершыню ў жыцці Жасін ўбачыў гару Канігу, якая з'яўляецца адным з сімвалаў Каталоніі. У снежні становіцца карабельным святаром на судне «Трансатлантычнай кампаніі».
 1876 (31 год) — падчас рэйса з Кубы ў Іспанію на караблі «Ciudad Condal» Жасінт Вердагео заканчвае сваю выдатную паэму «Атлантыда» ().
 1877 (32 гады) — журы «Жокс Флуралс» за паэму «Атлантыда» дае Жасіну прэмію правінцыі Барселона.
 1878 (33 гады) — падарожжа ў Рым. Сустрэча з Папам рымскім Львом XIII, на якой згадвалася паэма «Атлантыда».
 1880 (35 гадоў) — выйграў тры прэміі «Жокс Флуралс», абвешчаны Mestre en Gai Saber (даслоўна, «знаўца вясёлых ведаў»). Публікацыя кнігі «Мансерат» ().
 1883 (38 гадоў) — напісаў «Оду Барселоне». Гарадскі савет Барселоны на грамадскія сродкі выдае твор накладам 100 тыс. асобнікаў.
 1886 (41 год) — 21 мая 1886 біскуп Мургадас () у Рыпольскам манастыры абвяшчае Жасін Вердагера «Паэтам Каталоніі». Апублікаваная паэма «Канігу», прысвечаную Рэканкісце. Жасін наведвае Святую зямлю.
 1893 (48 гадоў) - завяршае напісанне трылогіі «Дзіця Ісус» ().
 1894 (49 гадоў) — напісаныя кнігі «Кусты руж, якія квітнеюць круглы год» () і «Пажаданні добрага святара» ().
 1902 (57 гадоў) — пераязджае з вул. Араго ў Барселоне ў суседні гарадок Бальбідрэра (цяпер адзін з кварталаў Барселоны). Памірае 10 чэрвеня 1902 ў 17:50.

 Выбраныя працы 

 L'Atlàntida (Atlantis, 1876)
 Idil·lis i cants místics (Idylls and Mystic Songs, 1879)
 Montserrat (1880, 1899)
 A Barcelona ("To Barcelona", 1883)
 Caritat (Charity, 1885)
 Canigó (1886)
 Sant Francesc (Saint Francis, 1895)
 Flors del Calvari (Flowers of Calvary, 1896)

 Спасылкі 
 Фундацыя «Жасін Вердагер». , , , , , 
 Тэкст паэмы «Атлантыда». 
 Выбраныя паэтычныя творы Жасіна Вердагера . 
 Кароткі агляд сюжэту паэмы «Атлантыда» . 
 Верш «Эмігрант». 
 Каталонская літаратура ў Расіі. 
 «Из каталонской поэзии», уклали З.Плавскін та Вс.Багно, худож. В.Бегиджанов. — Л.: Худож. лит., 1984. — 232 стор. 
 Отрывок из «Атлантиды», пераклала М.І.Ливероўская, «Записки Неофилологического Общества при Ими. С.-Петербург. Ун-те». — Спб., 1910. — Вип. 4. — стор. 154—156. 
 «Дон Джауме на Сан-Джеронимо», «Sum vermis», «Марина», «Скала Дьявола», «Розалия», «Калиновый цветок», «Зачем поют матери», пераклад М.Квяткоўськай, «Из каталонской поэзии». — Л., 1984. — стор. 98—110. Про Жасіна Бардаге. 
 Богданович Л.А., «Великий певец Каталонии», видання «Семья». — М., 190:. — 15 сент.,№ 37. — С. 4—5; 22 сент., № 38. —С. 10—11.— Подпись: Л.А.Б., Эльбе. Пра Ж. Вердагера у сувязі з яго смерцю: апісанне жыцця і творчасці. 
 «Из дебрей Испании», видання «Мир божий». — Спб., 1902. — № 7. — С. 49—51 (2-я паг.). Біяграфічныя дадзеныя пра Ж. Вердагера ў сувязі з яго смерцю. 
 Вердагер-и-Сантало, Жасинто, «Краткая литературная энциклопедия». — М., 1962. — Т. 1. — Стб. 922—923.