Генатып

Генатып  (ад ген + тып) — генетычная (спадчынная) канстытуцыя арганізма, сукупнасць усіх яго генаў, лакалізаваных у храмасомах; кантралюе развіццё прыкмет арганізма — яго фенатып.

У больш шырокім сэнсе генатып — сукупнасць ядзерных (геном) і неядзерных — цытаплазматычных і пластыдных (плазмон) носьбітаў спадчыннасці. Генатып разглядаецца як адзіная сістэма генаў, якія знаходзяцца ў складанным узаемадзеянні паміж сабой. 

Праз генатып перадаецца спадчынная інфармацыя ад пакалення да пакалення. Ён вызначае норму рэакцыі пры развіцці прыкмет арганізма. Варыяцыі ў межах гэтай нормы рэакцыі абумоўліваюцца мутацыямі і ўплывам фактараў навакольнага асяроддзя. Арганізмы з рознымі генатыпамі могуць мець аднолькавы фенатып (т. зв. фенакопіі) і, наадварот, з аднолькавым генатыпам — розны фенатып (мадыфікацыі). Для вызначэння структуры генатыпа праводзяцца адпаведныя аналітычныя скрыжаванні і генетычны аналіз патомства.

 Літаратура 


Катэгорыя:Эвалюцыйная біялогія
Катэгорыя:Генетыка