Рэльеф (геаграфія)

Рэлье́ф (, ад  — узнімаю) — сукупнасць няроўнасцей паверхні, разнастайных па абрысах, памерах, паходжанні, узросту і гісторыі развіцця; адна з састаўных частак ландшафту. Рэльеф даследуе геамарфалогія.

Формы рэльефу могуць быць дадатныя, або выгнутыя (горы, узвышшы, узгоркі і іншыя), і адмоўныя, або ўвагнутыя (катлавіны, даліны, яры і іншыя).

Паводле памераў формаў вылучаюць:
 мегарэльеф, які ўключае як планетарныя формы (мацярыкі, ложа акіянаў), так і формы меншага парадку (горныя сістэмы, раўнінныя краіны);
 макрарэльеф (горныя хрыбты, узвышшы, грады, раўніны, нізіны);
 мезарэльеф (невялікія грады, камы, озы, лагчыны, яры, катлавіны, упадзіны, даліны, тэрасы, грывы, дзюны і іншыя);
 мікрарэльеф (невялікія катлавіны, прамыіны, калдобіны, конусы вынасу, берагавыя валы, невялікі грывы, косы, адвалы, кар’еры і іншыя);
 нанарэльеф (самыя дробныя няроўнасці)

Утвараецца рэльеф галоўным чынам у выніку працяглага адначасовага ўздзеяння на зямную паверхню эндагенных (унутраных) і экзагенных (знешніх) працэсаў.

На мапах рэльеф малююць ізалініямі — лініямі, кожныя кропкі якіх маюць аднолькавую вышыню над узроўнем мора.

 Літаратура 
  — С. 413.

 Гл. таксама 
 Акіянскае дно
 Геамарфалогія

 Спасылкі 
 Рэльеф на сайце «Горнай энцыклапедыі»


Катэгорыя:Геаграфічная тэрміналогія