Апанас Апанасавіч Фет

Апанас Апанасавіч Фет (; першыя 14 і апошнія 19 гадоў жыцця афіцыйна насіў прозвішча Шэншы́н, , маёнтак Навасёлкі, Мцэнскі павет, Арлоўская губерня — , Масква) — рускі паэт-лірык, перакладчык, мемуарыст.

 Біяграфія 
Скончыў Маскоўскі ўніверсітэт у 1844 годзе. З 1845 года на вайсковай службе, з 1858 года ў адстаўцы. Першы зборнік вершаў «Лірычны пантэон» (1840). Творчасць Фета — новы этап у рускай рамантычнай паэзіі. Яго вершы адметныя пранізлівым лірызмам у апісанні дакладных карцін прыроды і імкненняў душы. Яны вылучаюцца музычнасцю, меладычнасцю, разнастайнасцю рытмаў і гукаў: зборнікі «Вершы» (1850—1856, часткі 1-2). З 1860-х гадоў у паэзіі матывы трагізму, дысгармоніі і тугі: зборнікі «Вячэрнія агні» (выпуск 1-4, 1883-91). Аўтар рэалістычнай аповесці «Сям’я Гольц» (1870), цыклаў нарысаў, апавяданняў, навел «З вёскі» і «Запіскі вольнанаёмнай працы», кнігі «Мае ўспаміны» (частка 1-2, 1890), «Раннія гады майго жыцця» (апублікаваны ў 1893 годзе).

Пераклаў на рускую мову антычных і ўсходніх аўтараў, а таксама Гётэ «Фауст», частка 1-2, 1882—1888), Генрыха Гейнэ, Дж. Байрана, П. Беранжэ, Адама Міцкевіча, Шэкспіра, кнігі Артура Шапенгаўэра «Свет як воля і ўяўленне» (1881).

Шматлікія яго вершы пакладзены на музыку А.Арэнскім, М.Балакіравам, А.Гурылёвым, С.Рахманінавым, М.Рымскім-Корсакавым, П.Чайкоўскім.

На беларускую мову творы Фета перакладалі Васіль Жуковіч, Юрась Свірка, У.Данілаў і П.Макарэвіч. У 2024 годзе выйшаў том выбранай лірыкі ў перакладзе Г. ЛіхтаровічаВыбраная лірыка / Афанасій Фет. — Мінск : Энцыклапедыкс, 2024. — 110 с. — (Паэты планеты)..

 Крыніцы 

 Літаратура 
 Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.16: Трыпалі — Хвіліна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2003. — 576 с.: іл.

Катэгорыя:Паэты Расійскай імперыі
Катэгорыя:Рускамоўныя паэты
Катэгорыя:Перакладчыкі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Мемуарысты Расійскай імперыі
Катэгорыя:Перакладчыкі на рускую мову