Ватраслаў Ягіч

Ватраслаў Ягіч (; ,  — , ) — харвацкі і расійскі філолаг-славіст, член Пецярбургскай АН (1880).

 Біяграфія 

Скончыў Венскі ўніверсітэт (1860). Прафесар Наварасійскага (1872-74), Берлінскага (1874-80), Пецярбургскага (1881-86) і Венскага (1886—1908) універсітэтаў. Асноўныя працы прысвечаны праблемам мовазнаўства, філалогіі, тэксталогіі, палеаграфіі, фалькларыстыкі, літаратуразнаўства, права, гісторыі (у т. л. гісторыі славяназнаўства). Ягіч адыграў вялікую ролю ў крыніцазнаўстве, падрыхтаваўшы выданні стараславянскіх і паўднёваславянскіх помнікаў. Яму належаць шматлікія даследаванні старажытнаславянскага пісьменства, пра мову стараславянскіх тэкстаў, па гісторыі харвацкай і рускай моў. Значную ўвагу Ягіч надаваў паўднёваславянскаму фальклору, старой харвацкай літаратуры, гісторыі рускай літаратуры 18 ст. Выдавец 1-га міжнароднага славістычнага часопіса, ініцыятар стварэння і рэдактар «Энцыклапедыі славянскай філалогіі». Аказаў істотны ўплыў на развіццё славістыкі ва ўсіх яе галінах, на аб’яднанне славістычнай працы ў розных краінах, выхаваў некалькі пакаленняў славістаў.

Катэгорыя:Выкладчыкі Венскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Філолагі Аўстрыі
Катэгорыя:Філолагі Расіі
Катэгорыя:Славісты Расіі
Катэгорыя:Постаці аўстрыйскага літаратуразнаўства
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы Расіі
Катэгорыя:Выкладчыкі Адэскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі СПбДУ
Катэгорыя:Правадзейныя члены Санкт-Пецярбургскай акадэміі навук
Катэгорыя:Правадзейныя члены РАН (1917—1925)
Катэгорыя:Постаці расійскай палеаграфіі
Катэгорыя:Выкладчыкі Бястужаўскіх курсаў