Вадародны паказчык

Вадародны паказчык, pH (лац. pondus HydrogeniiБеларуская энцыклапедыя: У 18 т., Т. 2: Б — Беларусы / Рэд кал.: Г. П. Пашкоў і інш. -Мінск: БелЭн, 1996 с. 434 — сіла вадароду, «пэ аш») — велічыня, якая характарызуе канцэнтрацыю (актыўнасць) іонаў вадароду ў растворах. Лікава роўны адмоўнаму дзесятковаму лагарыфму канцэнтрацыі (актыўнасці) вадародных іонаў H+ ,якая выражана ў молях на літр (моль/л):


У нейтральных растворах pH=7, у кіслых pH<7, а ў шчолачных pH>7. Пастаянства вадароднага паказчыка падтрымліваецца буфернымі растворамі. Вызначаюць pH з дапамогай кіслотна-асноўных індыкатараў, больш дакладна — патэнцыяметрычна.

 Гл. таксама 
 Канстанта дысацыяцыі
 Кіслотна-шчолачная раўнавага

 Крыніцы 

 Літаратура 


Катэгорыя:Кіслоты
Катэгорыя:Фізічная хімія
Катэгорыя:Аналітычная хімія
Катэгорыя:Агульная хімія