Полісіндэтон

Полісіндэтон (шматзлучнікавасць) () — стылістычны прыём, сутнасць якога — у выкарыстанні адных і тых жа злучнікаў паміж аднароднымі словамі і сказамі. Ужываецца даволі часта ў фальклорных творах:
 Як пан звозіў да сваё жытцо
 У цёмныя гумны да з светлага поля,
 Яно ў тарпе прылежыста,
 А на таку прымалоціста,
 А ў арудзе прысыпіста
 А ў млыне прымеліста,
 А ў дзяжы падыходзіста,
 А ў печы румяніста,
 А на стале як сыр белы.

Шматзлучнікавасць дапамагае звязаць аднародныя словы і сказы ў сінтаксічнае адзінства і разам з тым размежаваць іх паміж сабой. Яна запавольвае тэмп паэтычнага выказвання, надае яму ўзнёсласць. Як стылістычны прыём шматзлучнікавасць супрацьстаіць бяззлучнікавасці.

 Літаратура 



 Русак В. У. // Полісіндэтон, або шматпрыназоўнікавасць, шматзлучнікавасць // Практычная і функцыянальная стылістыка беларускай мовы: дапам. для студэнтаў спецыяльнасці 1-47 01 01 «Выдавецкая справа» / В. У. Русак. — Мінск : БДТУ, 2020. — С. 184. — 214 с. 80 экз. — ISBN 978-985-530-862-2.

Катэгорыя:Рытарычныя фігуры