Таўталагічная рыфма

Таўталагі́чная ры́фма — паўтор у канцы вершаваных радкоў адных і тых жа словаў. Разнавіднасцю таўталагічнай рыфмы ва ўсходняй паэзіі з’яўляецца рэдыф. Сустракаецца таўталагічная рыфма ў вуснай народнай творчасці:
 Дзеўка — ад вады,
 Хлопец — да вады:
  —Пастой, пастой, дзяўчыначка,
 Дай каню вады.

Прыклад з сучаснай паэзіі:
 Слепіць вочы ён, снег,
 І дарогі разбег.
 І ты мружысся: «Снег!..
 Што за студзеньскі снег!..»
 (А. Лойка «Снег»)

 Крыніцы 

 Літаратура 



 Тавтологи́ческая ри́фма // Квятковский А. П. Поэтический словарь / Науч. ред. И. Роднянская. — М.: Сов. Энцикл., 1966. — С. 294—295. — 376 с.

Катэгорыя:Рыфма і фоніка