Фолькунгі

Фолькунгі — гёталандскі знатны род, прадстаўнікі якога ў XII-XIV стст. займалі пасады ярлаў і каралеўскі трон ужо аб’яднанай Швецыі (затым таксама Нарвегіі і Даніі)

Заснавальнік дынастыі — Фольке Фільбютэр (Folke Filbyter), гаспадар маёнтка ў Б'ельбу (таму дынастыя таксама завецца домам Б'ельбу). Яго ўнукі, Біргер, Магнус і Карл, узвысіліся ў гады частых грамадзянскіх войн у першай палове XIII стагоддзя і пасада ярла фактычна перайшла ў рукі дынастыі Фолькунгаў. У 1230-х яны сканцэнтравалі ў сваіх руках не толькі ваенную, але і палітычную ўладу ў краіне, кіруючы ад імя цяжка хворага караля Эрыка Шапялявага, які быў жанаты з ўнучкай ярла Фольке Біргерсана Катарынай і даводзіўся цесцем Біргеру Магнусану. Пасля смерці Эрыка Біргер дамогся абрання каралём свайго непаўналетняга сына і кіраваў ад яго імя.

Кіраванне Фолькунгаў, нягледзячы на частыя канфлікты паміж членамі дынастыі, у якія былі ўцягнуты суседнія краіны, добра адбілася на краіне, перш за ўсё, у частцы стварэння эфектыўнай адміністрацыі і замены звычайнага права каралеўскімі законамі, цэнтралізацыі краіны і павышэння яе абараназдольнасці.

Па прамой мужчынскай лініі дынастыя згасла да канца 14 стагоддзя. Большая частка яе гісторыі выкладзена ў Хроніцы Эрыка.

 Генеалогія 
 Фольке
 Бенгт
 Біргер Броса (пам. 1202), ярл
 Фольке (пам. 1220), ярл
 Сунэ
 Катарына, жонка конунга Швецыі Эрыка XI Шапялявага (1216-1250)
 Карл Глухі (пам. 1202), ярл
 Ульф Фасэ (пам. 1248), ярл
 Магнус Мінелшэльд
 Эскіль, лагман Вестэргётланда
 Карл (пам. 1266), біскуп Лінчэпінга
 Ярл Біргер (каля 1216—1266), рэгент Швецыі з 1250 года.
 Вальдэмар I Біргерсан (1239—1302), конунг Швецыі (1250—1276). Звергнуты братам.
 Бенедыкт (пам. 1291), біскуп Лінчэпінга, герцаг Фінляндыі
 Эрык (пам. 1275)
 Магнус I Свірнавы Замок (1240-1290), конунг Швецыі з 1276.
 Біргер I (каля 1280—1321), конунг Швецыі (1290—1318). Звергнуты братамі.
 Магнус (пакараны смерцю ў 1320)
 Інгеборг
 Вальдэмар Магнусан (пам. 1318), герцаг, у 1306—1318 фактычны суправіцель краіны. Пакараны смерцю конунгам Біргерам I.
 Эрык Магнусан (1282—1318), герцаг, у 1306—1318 фактычны суправіцель краіны (з братам Вальдэмарам). Пакараны смерцю конунгам Біргерам I.
 Магнус II (1316—1374), конунг Швецыі (1319—1364) і Нарвегіі (1319—1343). Звергнуты шведскай знаццю.
 Хокан VI Магнусан (1340—1380), конунг Швецыі (1362—1364) і Нарвегіі (з 1343).
 Олаф Хакансан (1370—1387), конунг Даніі (з 1376) і Нарвегіі (з 1380).

 У мастацтве 
 Арн: Рыцар-тампліер (фільм 2007 г.)


Катэгорыя:Гісторыя Швецыі
Катэгорыя:Дынастыі сярэдневяковай Еўропы
Катэгорыя:Каралеўскія дынастыі Еўропы