Аповесць пра Падолле

«Аповесць пра Падолле» — помнік беларуска-літоўскага летапісання 1-й паловы XV ст.

Напісаны каля 1432—1435 гадоў імаверна ў Вільні ў асяроддзі пануючых колаў ВКЛ. Змешчаны ў беларуска-літоўскім летапісе 1446 годзе ў канцы «Летапісца вялікіх князёў літоўскіх». У XVI ст. уключана ў склад «Хронікі Вялікага княства Літоўскага і Жамойцкага» і Хронікі Быхаўца.

Асноўны змест — гісторыя Падольскай зямлі 2-й паловы XIV — 1-й трэці XV ст., гісторыя яе далучэння да ВКЛ. Створана як палітычны дакумент каб абгрунтаваць гістарычнае права ВКЛ на Падолле і асудзіць палітыку польскіх феадалаў, якія пасля смерці Вітаўта захапілі яго заходнюю частку. Падзеі і факты, выкладзеныя ў творы, у асноўным, адпавядаюць гістарычнай праўдзе. Напісана на старабеларускай мове дзелавым стылем без дат, вылучаецца публіцыстычнасцю стылю, свецкім характарам зместу.

 Літаратура 
 Полехов С. В. Летописная «Повесть о Подолье». Ч. 1. // Древняя Русь. Вопросы медиевистики. 2014. № 1 (55).
 Полехов С. В. Летописная «Повесть о Подолье». Ч. 2. // Древняя Русь. Вопросы медиевистики. 2014. № 2 (56).
 Чамярыцкі В. А. «Аповесць пра Падолле» //  — С. 139.

Катэгорыя:Беларуская літаратура XV стагоддзя
Катэгорыя:Літаратурныя творы на старабеларускай мове
Катэгорыя:1430-я ў Еўропе