Пінакатэка

Пінакатэка (, ад ,  — дошка, карціна і  — сховішча) — у старажытных грэкаў памяшканне для захоўвання жывапісных выяў. 

Так звалася левае крыло прапілеяў афінскага Акропаля, дзе знаходзіўся збор карцін, прынесеных у дарунак багіні Афіне. У некалькіх шасцікалонных залах былі сабраны карціны, напісаныя на дошках, гліняныя табліцы і іншыя творы з роспісам. Гэты збор быў адкрыта для наведвання афінскімі грамадзянамі. 

Яшчэ на мяжы III—II стст. да н.э. быў складзены першы каталог гэтай пінакатэкі, аўтарам якога быў Палеман Іліёнскі. Акрамя афінскай падобныя пінакатэкі існавалі і ў іншых месцах у Грэцыі, напрыклад, у Гераёне — храме Геры на востраве Самас.

Старажытныя рымляне выкарыстоўвалі тэрмін для абазначэння пакоя, у якім знаходзіліся творы мастацтва.

Пачынаючы з перыяду Рэнесансу, назва пінакатэка стала выкарыстоўвацца для абазначэння калекцый твораў жывапісу, адкрытых для публічнага наведвання. У нашы дні пінакатэкамі завуць карцінныя (мастацкія) галерэі.

 Вядомыя пінакатэкі 
 Старая пінакатэка ў Мюнхене
 Новая пінакатэка ў Мюнхене
 Пінакатэка сучаснасці ў Мюнхене
 Ватыканская пінакатэка
 Пінакатэка Брэра
 Амбразіянская пінакатэка
 Нацыянальная пінакатэка Балонні

 Гл. таксама 
 Пінака

 Літаратура 


Катэгорыя:Жывапіс
Катэгорыя:Музеі
Катэгорыя:Выяўленчае мастацтва