Віцебская правінцыя

Віцебская правінцыя () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў 1772—1777 гг. у складзе Пскоўскай губерні. Цэнтр — Віцебск. Агульная плошча 851 284 дзесяцін.

Паводле ўказа ад 22 ліпеня 1776 г. падзялялася на Веліжскі, Гарадоцкі і Віцебскі паветы. Уключала 4 парафіі з 39 цэрквамі і манастырамі, 7 мястэчак, 166 сёл, 2910 вёсак; каля 175 тыс. падатковага насельніцтва. З дзяржаўных уладанняў былі Віцебская эканомія і 17 старостваў, з якіх найбуйнейшыя Веліжскае, Усвяцкае і Езярышчанскае. Узначальвалася ваяводам пры якім дзейнічала правінцыяльная канцылярыя.

Правінцыя скасавана ў 1777 годзе паводле «Устанаўлення для кіравання губерняў Расійскай імперыі» (1775).

 Літаратура 
 Анішчанка, Я. К. Віцебская правінцыя / Я. К. Анішчанка //  — С. 326.
 Полное собрание законов Российской империи с 1649 г. Т. XIX. — СПб., 1830. — № 14014.
 Жукович, П. Н. Управление и суд в Западной России в царствование Екатерины II // Журнал Министерства народного просвещения. — 1914. — Ч. 49. — Февраль.

Катэгорыя:Пскоўская губерня
Катэгорыя:Правінцыі Расіі
Катэгорыя:1772 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Магілёўская губерня
Катэгорыя:Зніклі ў 1776 годзе