Першая кніга летапісаў

Пе́ршая кні́га ле́тапісаў ( Дзіўрэй га-Ямім Алеф), Першая кні́га хронікі (, ) — кніга Старога Запавету і Танаху. Разам з другой часткай складае Параліпаменан.

Першая частка кнігі (раздзелы 1—9) змяшчае генеалагічныя спісы, датычныя радаводу Давіда, святароў і левітаў, а таксама гараджан Іерусаліма. Яна падводзіць да гісторыі Давіда, якая ахоплівае рэшту Першай кнігі хронік (раздзелы 10—29). У расповедзе пра Давіда няма згадкі пра перыпетыі з Саўлам, грэх Давіда і іншыя благія падзеі ў яго сям’і, пра якія падрабязна распавядаюць Кнігі Цароў. Замест гэтага зроблены акцэнт на прароцтвы Натана. Шмат месца храніст прысвячае справам культу — пераносу Каўчэга Запавету, падрыхтоўцы да будаўніцтва Храма, парадкаванню задач святароў. Таму дапускаюць, што аўтар сам быў набліжаны да служэння ў Храме.

 Пераклады 
 Першая кніга Летапісаў у перакладзе Васіля Сёмухі
 1 Кніга Летапісу ў перакладзе Яна Станкевіча і Майсея Гітліна
 1-я Кніга Хронікаў у перакладзе Біблейскага таварыства ў Рэспубліцы Беларусь
 1-я Кніга Летапісаў у перакладзе Антонія Бокуна

 Спасылкі 

Катэгорыя:Кнігі Старога Запавету
Катэгорыя:Танах:Пісанні
Катэгорыя:Параліпаменан
Катэгорыя:Кнігі паводле алфавіта