Былінны верш

Былі́нны верш — адна з формаў фальклорнага акцэнтнага верша, які выкарыстоўваўся ў даўніх былінах. У гэтым вершы адсутнічае рыфма, моцных (або апорных) націскаў у вершаваных радках — часцей тры, часам — два. Аднолькавая (або прыблізна аднолькавая) колькасць моцных націскаў у радках быліннага верша дасягаецца пропускам пры рэчытатыўным выкананні былін лагічных націскаў у асобных словах, увядзеннем дадатковых складоў, паўтору і г. д. У новай беларускай паэзіі былінны верш часам ужываецца ў мэтах стылізацыі. Так, двухакцэнтны верш быліннага тыпу (з цэзурай) скарыстаў Я. Купала ў прадмове да паэмы «Гарыслава»:
 Гэй, павейце, // разгуляйцеся,
 Ветры вольныя, // лёгкакрылыя,
 Над старонкаю, // над крывіцкаю
 Зашуміце, // неўгамонныя.

 Літаратура 



Катэгорыя:Танічнае вершаскладанне