Манарыфма

Манары́фма — рыфма, якая спалучае ўсе радкі вершаванага твора. Верш, напісаны манарыфмай, называецца манарымам. Апошні радок у гэтым вершы — халасты.

Манарыфма, якая надзвычай абвастрыла рыфмовае чаканне, раптам «спатыкаецца» на слове незарыфмаваным. Вось манарыфма ў вершы П. Панчанкі часу Вялікай Айчыннай вайны «Чаго баіцца немец?»:
 Ці не бачылі вы фрыца,
 Што ўсяго цяпер баіцца?
 Ён баіцца ў лазні мыцца:
 Вельмі лёгка абварыцца,
 І ў цырульніка галіцца —
 Можа з горла кроў паліцца.
 А падыдзе да крыніцы,
 Не адважыцца напіцца,
 Каб насмерць не атруціцца.
 Хоча ў сена ён зарыцца,
 Толькі страшна — загарыцца.
 І у хаце кепска спіцца —
 Партызан заўсёды сніцца.
 Бруха ў гада разбаліцца,
 Ён да ветру не імчыцца,
 А падыме паўмасніцы
 І паскудзіць чужаніца.
 Ды за ўсё страшней для фрыца
 Нашых залпаў бліскавіцы…
 Трэба, хлопцы, згаварыцца,
 З акупантам разлічыцца
 І зрабіць яму капут.

 Літаратура 



Катэгорыя:Рыфма і фоніка