Пеон

Пео́н, таксама пеа́н (, )Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.) — чатырохскладовая стапа, якая складаецца з аднаго доўгага і трох кароткіх (у метрычным вершаскладанні) або аднаго націскнога і трох ненаціскных (у сілаба-танічным вершаскладанні) складоў. Націск (доўгі склад) у пеоне можа стаяць на першым, другім, трэцім або чацвёртым месцах. У сілаба-тоніцы чыстыя пеоны
сустракаюцца вельмі рэдка, звычайна яны ўзнікаюць у радках пірыхіізаваных двухскладовых памераў.

 Літаратура 



Катэгорыя:Антычная метрыка
Катэгорыя:Сілаба-танічныя памеры