Амаграфічная рыфма

Амаграфі́чная ры́фма — рыфма, у якой спалучаюцца словы-амографы, г. зн. тыя, што
пішуцца аднолькава, але гучаць па-рознаму (у выніку рознага месца націску). Такая рыфма можа ўспрымацца як асаблівы від рознанаціскной рыфмы. Своеасаблівае ўжыванне амаграфічнай рыфмы ў спалучэнні са звычайнай знаходзім у жартоўных «карацельках-каламбурах» Н. Гілевіча:
 Покуль бог папу на ра́су
 Сыпаў срэбную расу́,
 Чорт у храме выграб ка́су
 І купіў сабе касу́.

 Што ні хвіля, ні гадзі́на —
 Лезе з скуры га́дзіна.
 Увесь век яму гадзі́ла,
 А ён кажа: га́дзіла!

 Літаратура 



Катэгорыя:Рыфма і фоніка