Кіпрскае каралеўства

Кіпрскае каралеўства — дзяржава крыжакоў, створаная на Кіпры падчас Трэцяга крыжовага паходу. Праіснавала да 1489 года.

 Гісторыя 
У 1184 годзе на Кіпры, які да гэтага моманту ўваходзіў у склад Візантыйскай імперыі, захапіў уладу стрыечны брат імператара Андроніка Камніна — Ісак.

У 1191 годзе Кіпр быў заваяваны Рычардам I Ільвінае Сэрца, каралём Англіі. Рычард прадаў востраў свайму сваяку, былому каралю Іерусалімскаму Гі дэ Лузіньяну.

Дынастыя Лузіньянаў перапынілася ў 1267 годзе, калі згасла мужчынская лінія Лузіньянаў. Прастол перайшоў да прынца з антыяхійскага княжацкага дому Гуга III, сына сястры Генрыха I Ізабелы і Баэмунда VI Антыяхійскага.

Аквітана-Нармана-Лузіньянская дынастыя кіравала да 1489 года. У 1473 годзе пасля смерці караля Жака II у яго нарадзіўся сын Жак III, але і ён праз год памёр. З гэтага часу Кіпр патрапіў пад уладу Венецыянскай рэспублікі. Намінальна каралевай лічылася ўдава Жака II Кацярына Карнара, якая паходзіла са знатнага венецыянскага роду. Яна завяшчала Кіпр Венецыі, якая ў 1489 годзе афіцыйна ўключыла востраў у склад сваіх уладанняў.

 Спіс каралёў Кіпра 
 Ісак Камнін (1184—1191)
 Гі (Гвіда) дэ Лузіньян (1192—1194)
 Амары (Эмерык) (1196—1205)
 Гуга I (1205—1218)
 Генрых I (1218—1253)
 Гуга II (1253—1267)
 Гуга III (1267—1284)
 Іаан (Жан) I (1284—1285)
 Генрых II (1285—1306)
 Амары (Амальрык) II Цірскі (1306—1310), сеньёр Ціра — рэгент
 Генрых II (другасна) (1310—1324)
 Гуга IV (1324—1359)
 Пётр (П'ер) I (1359—1369)
 Пётр (П'ер) II (1369—1382)
 Якаў (Жак) I (1382—1398)
 Янус (1398—1432)
 Іаан (Жан) II (1432—1458)
 Шарлота (1458—1464) і ў 1459—1464 сумесна з мужам 
 Якаў (Жак) II Бастард (1464—1473)
 Якаў (Жак) III, малалетні (1473—1474)
 Кацярына Карнара (1473—1489)

 Гл. таксама 
 Гісторыя Кіпра


Катэгорыя:Гісторыя Кіпра
Катэгорыя:Дзяржавы крыжакоў
Катэгорыя:Дзяржавы ў гісторыі Грэцыі