Палеаархей

Палеаархей (ад  — «стары» і  — «старажытны») — другая геалагічная эра архейскага эона. Ахоплівае перыяд часу ад 3,6 да 3,2 мільярда гадоў тамуInternational Commission on Stratigraphy: International Stratigraphic Chart (версия за август 2012). Гэта датаванне чыста храналагічнае і не заснавана на стратыграфіі.

 Геалогія 

Да канца палеаархея ў асноўным завяршылася фарміраванне цвёрдага ядра Зямлі, з прычыны гэтага напружанасць магнітнага поля Зямлі была ўжо дастаткова высокая і складала не менш за палову сучаснага ўзроўню. Гэта давала дастатковую абарону ад сонечнага ветру і касмічных прамянёў для развіцця жыцця.

У палеаархее працягвалася фармаванне першага суперкантынента Ваальбара.

 Біялогія 

Змест кіслароду ў атмасферы паступова павялічвалася ў выніку дзейнасці старажытных жывых арганізмаў. Да гэтай эры ставяцца самыя раннія вядомыя формы жыцця (добра захаваліся рэшткі бактэрый ва ўзросце больш за 3,46 млрд гадоў, знойдзеныя ў Заходняй Аўстраліі).

 Заўвагі 

 Літаратура 

 Иорданский Н. Н. Развитие жизни на земле. — М.: Просвещение, 1981.
 Короновский Н. В., Хаин В. Е., Ясаманов Н. А. Историческая геология : Учебник. — М.: Академия, 2006.
 Ушаков С. А., Ясаманов Н. А. Дрейф материков и климаты Земли. — М.: Мысль, 1984.
 Ясаманов Н. А. Древние климаты Земли. — Л.: Гидрометеоиздат, 1985.
 Ясаманов Н. А. Популярная палеогеография. — М.: Мысль, 1985.

 Спасылкі 
 Развіццё жыцця на Зямлі — Архейская эра 

Катэгорыя:Архей
Катэгорыя:Геалагічныя эры