Сеткавая тапалогія

Сеткавая тапалогія (ад , месца) — спосаб апісання канфігурацыі сеткі, схема размяшчэння і злучэння сеткавых прылад.

 Класіфікацыя 

 Функцыянальная 
Сеткавая тапалогія можа быць:
 Фізічная — апісвае рэчаіснае размяшчэнне і сувязі паміж вузламі сеткі;
 Лагічная — апісвае праходжанне сігнала у межах фізічнай тапалогіі;
 Інфармацыйная — апісвае кірункі струменяў інфармацыі, якія перадаюцца праз сетку;
 Кіраванне абменам — апісвае прынцып перадачы права на карыстанне сеткай.

 Геаметрычная 
Існуе мноства спосабаў злучэння сеткавых прылад. Вызначаюць 3 базавыя тапалогіі:
 Шына;
 Кальцо;
 Зорка.
І дадатковыя:
 Падвойнае кальцо;
 Ячэістая;
 Рашотка;
 Дрэва;
 Fat Tree;
 Сняжынка;
 Паўназвязная.

Дадатковыя спосабы з’яўляюцца камбінацыямі базавых. У агульным выпадку, такія тапалогіі завуцца змешанымі (ці гібрыднымі), але некаторыя з іх маюць уласныя назвы (напрыклад, «Дрэва»).

 Гл. таксама 
 IEEE 802-1aq — Shortest Path Bridging (SPB)