Філіп (кароль Бельгіі)

Філіп ( або ; нар. 15 красавіка 1960) — кароль бельгійцаў з 21 ліпеня 2013 года.

 Біяграфія 
З бельгійскай галіны Саксен-Кобург-Гоцкай дынастыі, старэйшы сын караля бельгійцаў Альберта II і каралевы Паолы.

Філіп быў першым бельгійскім прынцам, які наведваў звычайную школу замест традыцыйнай дамашняй адукацыі. Па заканчэнні школы працягваў адукацыю ў Каралеўскай ваеннай акадэміі Бельгіі, якую скончыў у 1981 годзе.

Пасля непрацяглай кар’еры ва ўзброеных сілах прынц Філіп вярнуўся да вучобы. Спачатку ў Трыніці-каледжы Оксфардскага ўніверсітэта (Вялікабрытанія), затым у Стэнфардскім універсітэце (ЗША). У 1988 годзе прынц Філіп атрымаў ступень магістра паліталогіі Стэнфардскага ўніверсітэта.

Мае кваліфікацыю лётчыка-знішчальніка (1982) і парашутыста-дэсантніка, у 2004 годзе атрымаў ліцэнзію пілота грамадзянскага верталёта. Генерал ВПС, сухапутных сіл і адмірал ВМСТАСС. Філіп (кароль бельгійцаў).

У 1993—2013 гадах меў тытул герцага Брабанцкага, спадчынніка стальца.

У 1994—2013 гадах быў сенатарам (па праве).

 Сям’я і дзеці 
4 снежня 1999 года Філіп ажаніўся з Мацільдай д’Удэкем д’Акоз, станам на 2024 год яны маюць чацвярых дзяцей:
 прынцэса Елізавета Тэрэза Марыя Алена (нар. 25 кастрычніка 2001 года);
 прынц Габрыэль Бадуэн Карл Марыя (нар. 20 жніўня 2003 года);
 прынц Эмануэль Леапольд Гіём Франсуа Марыя (нар. 4 кастрычніка 2005 года);
 прынцэса Элеанора Фабіёла Вікторыя Ганна Марыя (нар. 16 красавіка 2008 года).

Уключэнне імя Дзевы Марыі як аднаго з імёнаў прынцаў і прынцэс — традыцыя каталіцкіх манархаў. Хрысціянскія канатацыі нясе і склад «эль», які паўтараецца ў імёнах прынцаў.

 Грамадская дзейнасць 
У 1998 годзе заснаваў фонд свайго імя, які ставіць мэтай збліжэнне розных моўных грамад Бельгіі.

Ганаровы старшыня Бельгійскай службы міжнароднага гандлю.

У 2002 годзе стаў ганаровым доктарам Лёвенскага каталіцкага ўніверсітэтаHet Nieuwsblad: Eredoctoraat Prins Filip  Het Nieuwsblad, 05 feb 2002..

З 2004 года на працягу некалькіх гадоў быў ганаровым членам Рымскага клуба (міжнародная няўрадавая арганізацыя па вывучэнні глабальных праблем сучаснасці, у тым ліку звязаных з экалогіяй).

 Узнагароды 
 1990 — Кавалер Вялікага крыжа ордэна Леапольда (Бельгія)
 1993 — Кавалер Вялікага крыжа ордэна Аранскіх-Насаў (Нідэрланды)
 1994 — Кавалер Вялікага крыжа ордэна Вызваліцель Сан Марціна (Аргенціна)
 1994 — Вышэйшы ордэн Хрызантэмы (Японія)
 1995 — Кавалер Вялікага Крыжа ордэна рыцараў Святой Труны Гасподняй у Іерусаліме
 1996 — Кавалер Вялікага Крыжа ордэна Кондара Андаў (Балівія)
 1997 — Кавалер Вялікага Крыжа ордэна Авіса (Партугалія)
 1998 — Кавалер Вялікага Крыжа ордэна «За заслугі перад ФРГ»
 1998 — Кавалер Вялікага крыжа Пашаны і Набожнасці Суверэннага Ваеннага ордэна гаспітальераў Святога Іаана Іерусалімскага, Родаскага і Мальтыйскага
 1999 — Кавалер ордэна Насаўскага Залатога Льва (Люксембург)
 2000 — Кавалер Вялікага крыжа ордэна Ізабелы Каталічкі (Іспанія)
 2001 — Кавалер ордэна Серафімаў (Швецыя)
 2002 — Кавалер ордэна Слана (Данія)
 2003 — Кавалер Вялікага крыжа ордэна Святога Олафа (Нарвегія)
 2004 — Кавалер Вялікага крыжа ордэна Белай ружы (Фінляндыя)
 2004 — Кавалер Вялікага Крыжа ордэна «За заслугі» (Польшча)
 2005 — Кавалер Вялікага Крыжа ордэна Пашаны (Грэцыя)
 2005 — Кавалер Вялікага Крыжа ордэна Хрыста (Партугалія)

 Крыніцы 

Катэгорыя:Кавалеры ордэна Серафімаў
Катэгорыя:Члены каралеўскага дому Бельгіі
Катэгорыя:Саксен-Кобург-Гоцкая дынастыя