Езерыты

Езерыты, эзерыты, езерцы ()  — славянскае сярэдневяковае аб'яднанне на поўдні Пелапанеса.

Канстанцін VII Парфірагенет узгадваў езерытаў разам з мілінгамі як славянскае племя, што да першай паловы IX ст. пасялілася на схілах высокай гары Пентадакціл у Лаконіі. Візантыйцы не здолелі выгнаць іх з Пелапанеса, а таму абклалі грашовай данінай. Цікава, што езерыты плацілі 300 намісм, у той час як мілінгі толькі 60, што можа сведчыць пра тое, што колькасць езерытаў у той час была большая. 

У гады кіравання імператара Рамана I Лакапіна езерыты, як і мілінгі, перасталі выплочваць даніну і падпарадкоўвацца ўладам. Супраць іх была распачата ваенная кампанія, якая цягнулася з сакавіка да канца лістапада, пасля чаго езерыты былі вымушаны выплочваць даніну ўдвая большую, чым раней. Праз некаторы час яны звярнуліся да імператара з просьбай вярнуць ранейшыя абавязкі перад уладамі. Паколькі пагражала новае нашэсце славян, да якіх езерыты маглі далучыцца, то Раман I пайшоў на саступкі.КОНСТАНТИН БАГРЯНОРОДНЫЙ, Об управлении империей.

Этымалогія назвы езерытаў не вядома. Магчыма, што паходзіць ад слова "возера" ().

Катэгорыя:Славянскія плямёны
Катэгорыя:Гісторыя Візантыі