Макаранічны верш

Макарані́чны верш ( — макароны) — від жартоўнага ці сатырычнага верша, камізм якога ствараецца перанасычанасцю тэксту варварызмамі, падпарадкаванымі марфалагічным законам роднай мовы паэта. Такі верш разлічаны на чытача, які ведае значэнне ўведзеных у верш замежных словаў і выразаў і можа ў поўнай меры спасцігнуць камічны эфект ад іх перайначвання, ад суседства з іншамоўнай лексікай. Макаранічныя вершы ўзніклі ў глыбокай старажытнасці, калі асобныя рымскія паэты перамяшалі сваю мову з грэчаскімі словамі. Аснова для з'яўлення макаранічных вершаў у беларускай паэзіі была яшчэ ў часы Сярэднявечча, калі на Беларусі шырока ўжываліся лацінская, стараславянская і польская мовы. Аднак найбольш раннія з такіх твораў — вершы «Плач пакінутага каханай» і «За пекнай паненкай аж душа сумуе» — датуюцца толькі канцом XVIII — пачаткам XIX ст. У іх высмейвалася «пальшчызна» засцянковай шляхты.

 Гл. таксама 
 Пераключэнне кодаў
 Змяшаная мова

 Літаратура 



Катэгорыя:Змяшаныя мовы
Катэгорыя:Літаратурныя жанры
Катэгорыя:Моўныя гульні
Катэгорыя:Паэтычныя жанры
Катэгорыя:Літаратурныя прыёмы
Катэгорыя:Стылістыка
Катэгорыя:Моўныя кантакты