Павел Фёдаравіч Вансецкі

Павел Фёдаравіч Вансецкі (, Екацярынадар — , Мікалаеў) — Герой Савецкага Саюза, аўтаматчык 384-га асобнага батальёна марской пяхоты Адэскай ваенна-марской базы Чарнаморскага флоту, старшына другога артыкулу.

 Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1915 годзе ў Екацярынадары (цяпер — Краснадар) у сям’і рабочых. Па нацыянальнасці рускі, паводле іншых звестак, беларус. Пасля заканчэння сямігадовай школы паступіў токарам на адзін з екацярынадарскіх заводаў.

У 1938 годзе быў прызваны ў рады Чырвонай Арміі. Тэрміновую службу праходзіў на   Чарнаморскага флоту.

Удзел у Вялікай Айчыннай вайне прымаў на сухапутным фронце ў складзе марской пяхоты. Браў удзел у абароне Севастопаля, баях на .

У красавіку 1943 года Вансецкі быў залічаны ў 384-ы асобны батальён марской пяхоты Чарнаморскага флоту, і ўвосень таго ж года ўдзельнічаў у дэсантных аперацыях па вызваленні Таганрога, Марыупаля і Асіпенка. За адзнаку ў гэтых баях быў узнагароджаны медалём «За баявыя заслугі».

Удзельнічаў таксама ў баях на Кінбурнскай касе, вызваленні пасёлкаў Херсонскай вобласці Аляксандраўка, Богаяўленскае (цяпер Акцябрскі) і Шырокая Балка.

У другой палове сакавіка 1944 года ўвайшоў у склад дэсантнай групы пад камандаваннем старшага лейтэнанта Канстанціна Фёдаравіча Альшанскага. Задачай дэсанту была палёгка франтальнага ўдару савецкіх войскаў у ходзе вызвалення горада Мікалаева, які з’яўляўся часткай Адэскай аперацыі. Пасля высадкі ў марскім порце Мікалаева атрад на працягу двух сутак адбіў 18 нападаў праціўніка, знішчыўшы каля 700 гітлераўцаў. У гэтых баях па-геройску загінулі амаль усе дэсантнікі, у тым ліку і старшына 2-га артыкулу П. Ф. Вансецкі.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 20 красавіка 1945 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства старшыне 2-й артыкулу Вансецкаму Пятру Фёдаравічу было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза (пасмяротна).

 Узнагароды 
 Залатая Зорка Героя Савецкага Саюза (пасмяротна)
 Ордэн Леніна
 Медаль «За баявыя заслугі»

 Памяць 
 Пахаваны ў брацкай магіле ў горадзе Мікалаеве (Украіна) у скверы 68-мі дэсантнікаў.
 Там жа ў гонар Герояў адкрыты Народны музей баявой славы маракоў-дэсантнікаў, узведзены помнік.

 Літаратура 
 Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN отс., Рег. № в РКП 87-95382
 Медведев Н. Я. Нас было 68 / Литературная запись Ивана Жигалова. — Издание переработанное и дополненное. — М.: ДОСААФ, 1966. — 50 000 экз.
 Божаткин М. И. Десант принимает бой. — Николаев: Возможности Киммерии, 1998. — 379 с. — ISBN ???, ББК СТ 63.3(4УКР-4МИК)
 Морская доблесть / составители Ю. И. Чернов, А. А. Воронин. — М.: Воениздат, 1982. — 206 с. — 65 000 экз. — ISBN ???, ББК 359.75(09) + 3КСМ

 Спасылкі 


Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Загінулі ў баі
Катэгорыя:Ваенныя маракі