Будаўнічая акустыка

Будаўнічая акустыка — навуковая дысцыпліна, якая займаецца пытаннямі абароны жылых і іншых памяшканняў, тэрыторый і будынкаў ад шуму і вырашальная гэтыя пытанні архітэктурна-планіровачнымі і будаўнічымі (канструктыўнымі) метадамі.

Будаўнічая акустыка можа разглядацца як галіна прыкладной акустыкі, або як раздзел будаўнічай фізікі.

Будаўнічая акустыка ў сучасным будаўніцтве мае вялікае значэнне: меры па барацьбе з шумам, прынятыя на яе аснове, паляпшаюць санітарна-гігіенічныя ўмовы жыцця і працы насельніцтва, спрыяюць павышэнню прадукцыйнасці працы, спрыяюць камфорту і росту эксплуатацыйных якасцей будынкаў, тэрыторый і збудаванняў.

Будаўнічая акустыка дзейнічае ў тэарэтычных рамках агульнай акустыкі. Эксперыменты ставяцца ў лабараторных і натурных умовах. Прымяняецца, у прыватнасці, метад мадэлявання пры даследаванні гукаізалюючай здольнасці канструкцый, якія агароджваюць, і вывучэнні распаўсюджвання шуму ў памяшканнях, інжынерных камунікацыях, а таксама на тэрыторыях гарадской забудовы.

Асноўныя напрамкі даследаванняў:

 распрацоўка тэорыі гукаізаляцыі якія агароджваюць канструкцый, стварэнне методык разліку і праектавання гэтых.
 пошук найбольш эфектыўных гукаізалюючых канструкцый і прылад
 ўдасканаленне метадаў разліку
 распрацоўка палегчаных канструкцый, якія агароджваюць, з падвышанай гукаізаляцыйнай здольнасцю
 распрацоўка новых горадабудаўнічых прынцыпаў, якія спрыяюць абароне жылой забудовы ад транспартнага шуму

 Архітэктурна-планіровачныя метады 
 Рацыянальныя аб’ёмна-планіровачныя рашэнні пабудоў і памяшканняў
 Размяшчэнне крыніц шуму на дастатковым выдаленні ад аб’ектаў, якія абараняюцца
 Пэўная планіроўка жылых раёнаў, мікрараёнаў, тэрыторый прамысловых прадпрыемстваў і транспартных вузлоў

 Будаўніча-акустычныя метады 
 Выкарыстанне канструкцый і прылад, якія забяспечваюць эфектыўную гукаізаляцыю
 Зніжэнне ўзроўню шуму непасрэдна ў крыніцы яго ўзнікнення

 Распрацоўка акустычных матэрыялаў 
Менавіта ў рамках будаўнічай акустыкі вядуцца распрацоўкі акустычных матэрыялаў, даследуюцца ўласцівасці будаўнічых матэрыялаў з пункту гледжання шумапаглынання.

 Гісторыя 
Будаўнічая акустыка была выдзелена з архітэктурнай акустыкі ў самастойную дысцыпліну ў пачатку 30-х гг. XX стагоддзя і стала асабліва бурна развівацца з 50-х гг. у сувязі з тым, што:

 Значна ўзрасла колькасць і магутнасць крыніц шуму ўнутры жылых памяшканняў (інжынернае і санітарна-тэхнічнае абсталяванне, радыёпрыёмнікі, тэлевізары, магнітафоны, бытавыя электрычныя прыборы і г. д.)
 Выраслі хуткасці, магутнасці і шчыльнасць патоку сродкаў аўтамабільнага, паветранага і чыгуначнага транспарту
 У індустрыі пашырылася ўжыванне палегчаных апорных канструкцый, якія валодаюць параўнальна нізкай гукаізалюючай здольнасцю

 Літаратура 
  (Автор Г. Л. Осипов) по:
 Борьба с шумом, М., 1964: Заборов В. И.
 Теория звукоизоляции ограждающих конструкций, 2 изд., М., 1969; Ковригин С. Д., Захаров А. В., Герасимов А. И.
 Борьба с шумами в гражданских зданиях, М., 1969: Градостроительные меры борьбы с шумом, М., 1975.

Катэгорыя:Акустыка
Катэгорыя:Будаўніцтва