Фрэнсіс Глісан

Фрэнсіс Глісан (; 1599?, Рампішэм, Дорсетшыр, Вялікабрытанія - Guido Giglioni, ‘Glisson, Francis (1599?–1677)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, Sept 2004; online edn, May 2006, accessed 31 Dec 2008, Лондан, Вялікабрытанія) — брытанскі ўрач, анатам, прафесар у Кембрыджы, адзін з самых выбітных урачоў першай паловы XVII стагоддзя. Немалаважныя яго заслугі і ў галіне фізіялогіі, асабліва ў вучэнні аб раздражняльнасці як аб адной з асноўных уласцівасцяў ўсіх прадметаў ў прыродзе рэагаваць на раздражненне. Сваім навуковым творам пра рахітызм (Лондан, 1660) ён звярнуў асаблівую ўвагу урачоў на хваробы дзіцячага ўзросту.

Глиссон першым апісаў рахіт (1650) і вывучыў будову печані (1654) і кішэчніка; яго імем названа абалонка, якая пакрывае печань (глісанава капсула або капсула Глісана), першым апісаў сфінктар.

Катэгорыя:Медыкі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Анатамы Вялікабрытаніі