Эпітафія

Эпіта́фія () — адзін з вершаваных жанраў. У антычнай лірыцы — верш-надпіс 
на магільным помніку. У такім значэнні эпітафія зрэдку ўжываецца  і  сёння. Аднак яшчэ ў старажытнасці гэтым тэрмінам сталі называць 
любы  невялікі  верш, напісаны ў форме надмагільнага  надпісу,  так званы  фіктыўны  надмагільны надпіс.  З  часам  эпітафія  набыла  выразнае  сатырычнае  гучанне,  стала  зброяй  ідэйнай,  палітычнай барацьбы. Такія функцыі яна атрымала, напрыклад, у творчасці выдатнага шатландскага паэта XVIII ст. Р. Бёрнса. 
З  беларускіх  пісьменнікаў  упершыню  да  эпітафіі звярнуўся С. Полацкі. Пасля яго доўгі час гэтым жанрам ніхто не карыстаўся, і толькі на пачатку XX  ст.  ён  адрадзіўся  ў  творчасці  Я. Купалы («Мая  эпітафія», 1906).  У  сучаснай беларускай паэзіі эпітафія з'яўляецца найперш відам сатырычнай паэзіі (асобныя эпітафіі М. Танка і В. Віткі).

 Літаратура 



 Спасылкі 

Катэгорыя:Пахавальныя традыцыі
Катэгорыя:Могілкі
Катэгорыя:Надпісы
Катэгорыя:Літаратурныя жанры