Арбітальная скорасць

Арбіта́льная ско́расць цела (звычайна планеты, натуральнага або штучнага спадарожніка, кратнай зоркі) — гэта скорасць, з якой яно круціцца вакол барыцэнтра сістэмы, як правіла вакол больш масіўнага цела.

 Азначэнне 
У палярных каардынатах выраз для арбітальнай скорасці () пры кеплераўскім руху па канічным сячэнні (эліпсе, парабале ці гіпербале) мае наступны выгляд :



дзе:

  — гравітацыйны параметр, роўны G (M + m) — у агульнай задачы двух цел, або GM — у абмежаванай, дзе G — гравітацыйная пастаянная, M — маса цэнтральнага цела, m — маса цела, якое верціцца.
  — факальны параметр канічнага сячэння (адлегласць ад фокуса да дырэктрысы для парабалы, адносіна  для эліпса і гіпербалы.
  — эксцэнтрысітэт.
  — рэчаісная анамалія, вугал паміж кірункам з цэнтра, размешчанага ў фокусе, на бліжэйшы да яго пункт арбіты і радыусам-вектарам цела, якое верціцца.

Арбітальная скорасць таксама можа вылічвацца па наступных формулах:

 у агульным выглядзе: 
 для эліптычнай арбіты: 
 для парабалічнай арбіты: 
 для гіпербалічнай арбіты: 
дзе:
  — гравітацыйны параметр
  — адлегласць паміж целам, якое верціцца, і цэнтральным целам.
  — удзельная арбітальная энергія
  — даўжыня большай паўвосі

Катэгорыя:Нябесная механіка