Альпійскі пояс

Альпійскі пояс — геаграфічны і горны пояс, размешчаны вышэй cубальпійскага пояса і ніжэй нівальнага пояса (пояса вечных снягоў). Таксама біём гэтага пояса.

Для альпійскага пояса характэрныя значная асветленасць і інтэнсіўнасць сонечнай радыяцыі. Сярэднегадавыя тэмпературы паветра негатыўныя. Моцныя вятры. Звыш 1000 мм атмасферных ападкаў у год з доўгім, а часта і нета снежным покрывам. Ніжняя мяжа альпійскага пояса заканамерна павышаецца ад прыморскіх да кантынентальных частках мацерыкоў.

Для альпійскага пояса характэрна амаль поўная адсутнасць дрэў і хмызнякоў. Травяністыя супольнасці складзеныя нізкарослымі шматгадовымі раслінамі, у тым ліку вечназялёнымі. Нярэдка сустракаюцца расліны ў форме падушак і разетак.

Многія віды раслін, якія растуць у альпійскім поясе, ксераморфны. Гэта звязана з моцным разаграваннем паверхні раслін у дзённыя гадзіны (да +50 °C).

Начныя тэмпературы ў альпійскім поясе нават летам могуць апускацца ніжэй за нуль, што выклікае прамярзанне венцаў, але не прыводзіць да іх адмірання: днём кветкі адтаваць і працягваюць квітнець.

Існуюць два віды альпійскіх лугоў:

 лугі з панаваннем аднадольных раслін з сямейства Злакі (Poaceae) і Асаковыя (Cyperaceae).
 лугі, у якіх пераважаюць двухдольныя расліны.

Для альпійскага пояса Анд характэрныя падушкавідныя расліны.

Жывёл, якія жывуць у альпійскім поясе, можна ўмоўна падзяліць на дзве групы:

 віды, якія пастаянна жывуць у дадзеным біёме — усе яны ўпадаюць у зімовую спячку (пішчуха, палёўкі, суркі);
 віды, пры неспрыяльных умовах спускаюцца ў больш нізкія паясы (горныя бараны, сарны, туры).

Тэрыторыі, якія адносяцца да альпійскага пояса, выкарыстоўваюцца як летнія пашы.

 Літаратура 



 Спасылкі 



 Гл. таксама 

 Субальпійскі пояс

Катэгорыя:Біёмы
Катэгорыя:Кліматычныя зоны