Формула-1 у сезоне 1950

Сезон 1950 года ў Формуле-1 даў старт першаму Чэмпіянату Свету сярод пілотаў Формулы-1 пад эгідай Міжнароднай Федэрацыі Аўтаспорта (FIA). Чэмпіянат складаўся з сямі этапаў, 6 з каторых прайшлі ў Еўропе, і адзін у ЗША. Амерыканскі этап быў праведзены ў рамках гонкі 500 міль Індыянапаліса па правілах Амерыканскай Асацыяцыі Аўтаспорта (ААА).
Сезон доўжыўся 113 дзён (з 13 мая па 3 верасня). У спаборніцтвах удзельнічала 80 гоншчыкаў, з каторых 33 удзельнічала толькі ў Indianapolis 500.

Джузэпэ «Ніна» Фарына стаў пераможцам і першым у гісторыі Формулы-1 Чэмпіёнам Свету. Хуан Мануэль Фанхіа і Луіджы Фаджыёлі зянялі адпаведна другое і трэцяе месцы.


 Рэгламент 
Рашэнне аб правядзенні чэмпіянатаў свету па аўтагонках у класе Формула 1 было прынята FIA ў 1949 годзе па ініцыятыве дэлегата ад Італіі Антоніо Брывіа Сфорцы. Уласна клас Ф1 з’явіўся яшчэ двума гадамі раней пад назвай Формула A і прадугледжваў працоўны аб’ём атмасферных рухавікоў 4500 см3, кампрэсарных — 1500 см3. Гэтыя тэхнічныя патрабаванні дазвалялі прымаць удзел у гонках Формулы 1 аўтамабілям даваеннай распрацоўкі, такім, як «Alfa-Romeo-158» ці «Maserati-4CL», і першапачаткова мелі тэрмін дзеяння да канца 1953 года.

Сістэма налічэння ачкоў пілотам была прама процілеглая тым, што выкарыстоўваліся ў чэмпіянатах свету сярод марак у 1925—1927 гг. і чэмпіянатах Еўропы ў 1935—1939 гг., спадкаемцам якіх па сутнасці і стаў чэмпіянат у класе Формула 1. Раней выкарыстоўвалася сістэма «штрафных» ачкоў, і задачай удзельнікаў было набраць іх як мага менш, а па новым рэгламентам ачкі ў чэмпіянаце налічваліся за месцы на фінішы з першага па пятае па наступнай схеме: 8-6-4-3-2 плюс яшчэ адно ачко прысуджалася за найхутчэйшае кола ў гонцы.

Чэмпіёнам, такім чынам, станавіўся гоншчык, які набраў найбольшую колькасць ачкоў. У залік чэмпіянату ішлі чатыры лепшых выніка з сямі этапаў, прычым адным з іх стала амерыканская 500-мільная гонка ў Індыянапалісе — такім чынам FIA зрабіла спробу звесці разам еўрапейскі і амерыканскі аўтаспорт, шляхі якіх да таго часу ўжо паспелі разысціся.

 Удзельнікі і каманды 
У першым Чэмпіянаце Свету ўдзельнічалі 14 каманд (4 завадскія і 10 незалежных) разам з удзельнікамі на ўласных машынах. У гонцы Indianapolis 500 удзельнічалі толькі амерыканскія каманды, канструктары і пілоты. Канфігурацыі шасі, рухавікоў і нумары ўдзельнікаў змяняліся ў рамках асобных этапаў.


 Каманда Канструктар Шасі Рухавік Гума Пілот Этапы  Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 158/159 Alfetta Alfa Romeo 158 1.5 L8   Хуан Мануэль Фанхіа 1-2, 4-7  Джузэпэ Фарына 1-2, 4-7  Луіджы Фаджыёлі 1-2, 4-7  Рэг Парнл 1  Кансальва Санезі 7  П'ера Таруфі 7  Scuderia Ambrosiana Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4   Дэйвід Марэй 1, 7  Дэйвід Хэмпшыр 1, 6  Рэг Парнл 6  T.A.S.O. Mathieson ERA ERA E-Type ERA 1.5 L6   Лэслі Джонсан 1  Пітэр Уолкер ERA ERA E-Type ERA 1.5 L6   Пітэр Уолкер 1  Тоні Ролт 1  Джо Ф'юры Maserati 4CL Maserati 4CLT 1.5 L4   Джо Ф'юры 1  Брайан Шоўі-Тэйлар 1  Боб Джэрард ERA ERA B-TypeERA A-Type ERA 1.5 L6   Боб Джэрард 1-2  Automobiles Talbot-Darracq Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Іў Жыро-Кабанту 1, 4-6  Луі Раз'е 1, 4-6  Філіп Этанселен 1, 5  Эжэн Мартан 1, 4  П'ер Левек 5-6  Раймон Саммер 6  Ecurie Belge Talbot-Lago [T26C Talbot23CV 4.5 L6   Джонні Клэс 1-2, 4-7  Officine Alfieri Maserati Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4   Луі Шірон 1-2, 4, 6-7  Франка Роль 2, 6-7  Энрыка Плятэ Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4   Туло де Граффенрыд 1-2, 4, 7  Бірабонгзэ Бхадунэй 1-2, 4, 7  Джо Келлі Alta Alta GP Alta 1.5 L4   Джо Келлі 1  Джэфры Крослі Alta Alta GP Alta 1.5 L4   Джэфры Крослі 1, 5  Scuderia Achille Varzi Maserati 4CLT/484CL Maserati 4CLT 1.5 L4   Хасэ Фройлан Гансалез 2, 6  Альфрэда Піан 2  Нелла Пагані 4  Тоні Бранка 4 Horschell Racing Corporation Cooper-JAP Cooper T12 JAP 1.1 V2   Хэры Шэл 2  Equipe Gordini Simca-Gordini Simca-Gordini 15 Gordini 15C 1.5 L4   Рабер Мазон 2, 6-7  Марыс Трынцін'ян 2, 7  Філіп Этанселен Talbot-Lago Talbot-Lago T26C 23CV 4.5 L6   Філіп Этанселен 2, 4, 6-7  Эжэн Шабу 6  Ecurie Rosier Talbot-Lago Talbot-Lago T26C 23CV 4.5 L6   Луі Раз'е 2, 7  Анры Луво 7  К'юс Харысан ERA ERA B-Type ERA 1.5 L6   К'юс Харысан 1-2, 7 Пітэр Уайтхэд Ferrari Ferrari 125 F1 Ferrari 125 1.5 V12   Пітэр Уайтхэд 2, 6-7  Scuderia Ferrari Ferrari Ferrari 125 F1Ferrari 275 F1Ferrari 375 Ferrari 125 1.5 V12Ferrari 275 3.3 V12Ferrari 375 4.5 V12   Луіджы Вілларэзі 2, 4-5  Альберта Аскары 2, 4-5, 7  Раймон Саммер 2, 4  Дарына Серафіна 7 Ferrari 125 F1 Ferrari 125 1.5 V12  Пітэр Уайтхэд 4  Scuderia Milano Maserati 4CLT/50 Maserati 4CLT 1.5 L4   Фелічэ Банета 4 Milano-Speluzzi Milano 1 Speluzzi 1.5 L4 7 Maserati-Milano 4CLT/50 Milano 1.5 L4 6  Франка Камоці 7  Ecurie Bleue Talbot-Lago Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Хэры Шэл 4  Раймон Самер Talbot-Lago Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Раймон Самер 5, 7  Ecurie Lutetia Talbot-Lago Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Эжэн Шабу 5  Тоні Бранка Maserati Maserati 4CL Maserati 4CLT 1.5 L4   Тоні Бранка 5  Шарль Пазі Talbot-Lago Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Charles Pozzi 6  Луі Раз'е 6  Кліментэ Б'яндэці Ferrari-Jaguar Ferrari 166 S Jaguar XK 3.4 L6 ?  Кліментэ Б'яндэці 7  Пауль Піч Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4   Пауль Піч 7  Гі Мерэс Talbot-Lago Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Гі Мерэс 7  П'ер Левек Talbot-Lago Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   П'ер Левек 7

 У спіс не ўключаны каманды і пілоты, якія ўдзельнічалі толькі ў 500 міль Індыянапаліса.

 Каляндар 
У каляндар першага сезона ўвайшлі шэсць асноўных этапаў, плюс гонка «500 міль Індыянапаліса», якая аж да 1960 лічылася часткай чэмпіянату, але за гэты час толькі адзін гоншчык Формулы 1 прыняў у ёй удзел.

 Этап Афіцыйная назва гонкі Гран-Пры Траса Дата 1 IIIrd RAC British Grand Prix Гран-Пры Вялікабрытаніі  Silverstone Circuit, Сільверстоўн 13 Мая 2 XIe Grand Prix Automobile de Monaco Гран-Пры Манака  Circuit de Monaco, Монтэ-Карла 21 Мая 3 XXXIVth Indianapolis International Motor Sweepstakes 500 міль Індыянапаліса  Indianapolis Motor Speedway, Індыянапаліс 30 Мая 4 X Grosser Preis der Schweiz Гран-Пры Швейцарыі  Circuit Bremgarten, Брэмгартэн 4 Чэрвеня 5 XII Grote Prijs van Belgiё Гран-Пры Бельгіі  Circuit de Spa-Francorchamps, Спа 18 Чэрвеня 6 37e Grand Prix de l’ACF Гран-пры Францыі  Reims-Gueux, Рэймс 2 Ліпеня 7 21o Gran Premio d’Italia Гран-Пры Італіі  Autodromo Nazionale Monza, Монца 3 Верасня

 Агляд Чэмпіянату 
Першы Чэмпіянат Свету прайшоў пад знакам поўнай перавагі аўтамабіляў Alfa Romeo. Аб перавазе гэтых балідаў можа сведчыць той факт, што з 391 кола (2447,6 км) усіх дыстанцый еўрапейскіх этапаў пілоты міланскай каманды былі наперадзе на 384-х колах (2364, 4 км). Гэты паказчык дагэтуль нікім не пераўзыдзены за ўсю доўгую гісторыю Формулы-1.

Барацьба за ўладанне чэмпіёнскім тытулам ішла паміж пілотамі міланскай каманды — італьянцам Джузэпэ Фарынам і аргенцінцам Хуанам-Мануэлем Фанхіа.

 Гран-Пры Вялікабрытаніі 
 Пазіцыя Пілот Канструктар Час 1  Джузэпэ Фарына Alfa Romeo 2:13:23,6 2  Луіджы Фаджыёлі Alfa Romeo + 2,6 3  Рэг Парнл Alfa Romeo + 52,0 ПП  Джузэпэ Фарына Alfa Romeo 1:50,8 НК  Джузэпэ Фарына Alfa Romeo 1:50,6

13 мая 1950 года на былым ваенным аэрадроме ў Сільверстоўне ў прысутнасці караля Вялікабрытаніі Георга VI і каралевы, а таксама 150000 гледачоў, адбыўся першы Гран Пры Чэмпіянату Свету. Каманда Alfa Romeo, якая ўпэўнена выглядала на гоначных трасах у пасляваенны час, дамінавала сярод сваіх канкурэнтаў — яе пілоты Джузэпэ Фарына, Хуан Мануэль Фанхіа, Луіджы Фаджыёлі і Рэг Парнл упэўнена занялі першы шэраг стартавага поля. Гэтакі жа пераканаўчы вынік пілоты міланскай каманды паказалі і ў гонцы, акупаваўшы ўвесь подыум — Фарына стаў пераможцам, Фаджолі фінішаваў другім, Парнл трэцім. Не пашанцавала толькі Фанхіа, які за восем колаў да фінішу сышоў з-за спынення рухавіка. З 24-х пілотаў, што стартавалі, 11 даехалі да фініша.

 Гран-Пры Манака 
 Пазіцыя Пілот Канструктар Час 1  Хуан Мануэль Фанхіа  Alfa Romeo 3:13:18,7 2  Альберта Аскары  Ferrari + 1 Кола 3  Луі Шырон  Maserati + 2 Колы ПП  Хуан Мануэль Фанхіа  Alfa Romeo 1:50,2 НК  Хуан Мануэль Фанхіа  Alfa Romeo 1:51,0

Пачатак Гран-Пры Манака адзначыўся першым у гісторыі Формулы 1 масавым завалам, у выніку якога сышлі дзевяць пілотаў. На першым крузе Джузэпэ Фарына ў павароце Tabac страціў кіраванне і ўрэзаўся ў сцяну. Пілот Maserati Хасэ Фройлан Гансалес, які ішоў непасрэдна за ім, не змог пазбегнуць удару. Луіджы Фаджыёлі затармазіў, але гэта прывяло толькі да другой часткі аварыі, у якой прынялі ўдзел яшчэ шэсць пілотаў. Такім чынам, з трох пілотаў Alfa Romeo на трасе ў гэты раз застаўся толькі адзін Хуан Мануэль Фанхіа, якому не пашанцавала ў Сільверстоўне. Аргенцінец па выніках трохгадзіннай гонкі атрымаў упэўненую перамогу, на круг апярэдзіўшы Альберта Аскары, які выступаў у складзе Ferrari.

 Індыанапаліс 500 
 Пазіцыя Пілот Канструктар Час 1  Джонні Парсанс  Kurtis-Offenhauser 2:46:55,97 2  Біл Холанд  Deidt-Offenhauser + 1 Кола 3  Моры Роўз  Deidt-Offenhauser + 1 Кола ПП  Уолт Фолкнер  Kurtis-Offenhauser 4:27,97 НК  Джонні Парсанс  Kurtis-Offenhauser 1:09,77

Трэцім этапам чэмпіянату афіцыйна лічылася 500-мільная гонка ў Індыянапалісе. Але ніхто з асноўных удзельнікаў чэмпіянату туды не прыехаў (прадэманстраваўшы нежаданне злівацца з амерыканскім аўтаспортам). Гонку выйграў Джоні Парсанс, атрымаўшы восем ачкоў у залік Чэмпіянату Свету. У наступныя гады «Інды» трымалася асабняком, ствараючы вельмі дзіўную сітуацыю ў асабістым заліку.

Парсанс атрымаў за перамогу 9 балаў (8 за перамогу і 1 за найлепшы круг) і ненадоўга зрабіўся прэтэндэнтам на чэмпіёнскі тытул, маючы столькі ж ачкоў, як і Фарына з Фанхіа. У выніку Парсанс фінішаваў шостым у асноўным заліку пілотаў у канцы сезона з 9 баламі за адзіны этап. Таксама Парсанс належыць да групы трох пілотаў, што выйгралі сваю дэбютную гонку ў Чэмпіянаце Формулы-1 (першым быў Фарына на Брытанскім гран-пры 1950 года, а трэцім Джанкарла Багеці на гран-пры Францыі 1961 года).

 Гран-Пры Швейцарыі 
 Пазіцыя Пілот Канструктар Час 1  Джузэпэ Фарына Alfa Romeo 2:02:53,7 2  Луіджы Фаджыёлі Alfa Romeo + 0,4 3  Луі Раз'е Talbot-Lago + 1 Кола ПП  Хуан Мануэль Фанхіа Alfa Romeo 2:42,1 НК  Джузэпэ Фарына Alfa Romeo 2:41,6

Тры гоншчыка Alfa Romeo зноў панавалі на трасе падчас Гран-Пры Швейцарыі. У выніку перамог Фарына, Фаджолі стаў другім, адстаўшы на 0,4 с, а вось Фанхіа, як і ў Сільверстоўне, не пашанцавала — яго спыніла паломка рухавіка. Сышлі і абодва гоншчыка Ferrari, а трэцяе месца заняў Раз’е, які скарыстаўся сходам Фанхіа.

У Швейцарскім гран-пры таксама прымаў удзел матагоншчык Нэла Пагані, для якога нэта быў першы і апошні гран-пры ў Формуле. Дагэтуль італьянец паспяхова выступаў у Матацыклетных гран-пры. Пагані скончыў гонку на сёмай пазіцыі.

 Гран-Пры Бельгіі 
 Пазіцыя Пілот Канструктар Час 1  Хуан Мануэль Фанхіа  Alfa Romeo 2:47:26,0 2  Джузэпэ Фарына Alfa Romeo + 14,0 3  Луі Раз'е  Talbot-Lago + 2:19,0 ПП  Джузэпэ Фарына  Alfa Romeo 4:37,0 НК  Джузэпэ Фарына  Alfa Romeo 4:34,1

Да Бельгійскага этапа дабараліся толькі 14 улзельнікаў. Шмат прыватных гоншчыкаў зняліся з гран-пры з-за высокіх коштаў. У асноўным да этапа даехалі ўсе лідары з Alfa Romeo, Ferrari і Talbot-Lago.

Фанхіа выйграў пяты этап, які адбыўся ў Бельгіі. Фаджолі зноў заняў другое месца, а трэцім стаў Раз’е. Лідар чэмпіянату, стартаваўшы з поўл-пазіцыі, фінішаваў толькі чацвёртым, з-за праблем з трансмісіяй пад канец гонкі. Некаторую інтрыгу ў гонку ўнёс Раймон Самер на Talbot, які лідараваў пяць колаў пасля таго, як гоншчыкі Alfa Romeo наведалі боксы для дазапраўкі. Але француз вымушаны быў спыніць барацьбу — згарэў рухавік на яго аўтамабілі.

 Гран-Пры Францыі 
 Пазіцыя Пілот Канструктар Час 1  Хуан Мануэль Фанхіа  Alfa Romeo 2:57:26,0 2  Луіджы Фаджыёлі  Alfa Romeo + 25,7 3  Пітэр Уайтхэд  Ferrari + 3 Колы ПП  Хуан Мануэль Фанхіа  Alfa Romeo 2:30,6 НК  Хуан Мануэль Фанхіа  Alfa Romeo 2:35,6

Шосты этап у Францыі зноў скончыўся перамогай Фанхіа, на рахунку якога тут было і найхутчэйшае кола. Фаджолі ў трэці раз запар фінішаваў другім, а трэцяе месца заняў Пітэр Уайтхед на новай Ferrari-375 з атмасферным рухавіком, якая дэбютавала на мінулым этапе ў Спа (ён, аднак, быў прыватным гоншчыкам, а сама Scuderia Ferrari у Рэймсе адсутнічала). Фарына спачатку ішоў першым, але затым праблемы з падачай паліва адкінулі яго далёка назад. Джузэпэ здолеў прарэзаць пелатон наскрозь і выйсці на трэцяе месца, але толькі для таго, каб неўзабаве канчаткова сысці.

 Гран-Пры Італіі 
 Пазіцыя Пілот Канструктар Час 1  Джузэпэ Фарына  Alfa Romeo 2:15:17,4 2  Дарына Серафіні Альберта Аскары  Ferrari + 1:18,6 3  Луіджы Фаджыёлі Alfa Romeo + 1:35,6 ПП  Хуан Мануэль Фанхіа Alfa Romeo 1:58,6 НК  Хуан Мануэль Фанхіа  Alfa Romeo 2:00,0

Да апошняга этапу сусветнага першынства Гран-Пры Італіі — Фарына меў на сваім рахунку 22 ачкі (2 перамогі), а Фанхіа — 26 (3 перамогі). Фаджолі, які чатыры разы займаў другія месцы, з 24 ачкамі таксама меў шанцы на перамогу ў асабістым заліку. Абодвум італьянцам для чэмпіёнскага звання патрэбная была толькі перамога (Фаджолі ў дадатак да гэтага неабходна было прайсці і лепшы круг), а Фанхіа мог абмежавацца і другім месцам.

Менавіта лідар чэмпіянату стартаваў на Гран-пры Італіі з першай пазіцыі, аднак на пачатковай стадыі гонкі ён прапусціў наперад Фарыну і Альберта Аскары, які быў неверагодна хуткі ў той уік-энд, у кваліфікацыі італьянец заняў другое месца, а пасля старту пачаў атакі на Фарыну і нават выйшаў у лідары, але затым яго напаткалі механічныя праблемы. Аднак гонка на гэтым для пілота Ferrari не была скончана, паколькі ён скарыстаўся машынай свайго партнёра па камандзе Дарына Серафіны і фінішаваў другім. Да падобнага вырашэння звярнуўся і Хуан-Мануэль Фанхіа пасля таго, як на яго балідзе адмовіла скрынка перадач. Але неўзабаве Фанхіа канчаткова сышоў. Фарына жа ўпэўнена выйграў гонку, а разам з ёй і чэмпіёнскі тытул. Луіджы Фаджыёлі хоць і фінішаваў трэцім, але апярэдзіць Фанхіа ў барацьбе за другую пазіцыю ў чэмпіянаце не змог, паколькі ў залік пайшлі чатыры другіх месца ў папярэдніх гонках.

 Вынікі і пазіцыі 

 Гран-Пры 
 Этап Гран-Пры Поўл-пазіцыя Найхутчэйшае кола Пераможца Канструктар Афіцыйны вынік 1 Гран-Пры Вялікабрытаніі  * Джузэпэ Фарына  * Джузэпэ Фарына  * Джузэпэ Фарына  * Alfa Romeo Дэталі  2 Гран-Пры Манака  * Хуан Мануэль Фанхіа  * Хуан Мануэль Фанхіа  * Хуан Мануэль Фанхіа  * Alfa Romeo Дэталі  3 500 міль Індыянапаліса  * Уолт Фолкнер  * Джонні Парсанс  * Джонні Парсанс  * Kurtis Kraft-Offenhauser Дэталі 4 Гран-Пры Швейцарыі  * Хуан Мануэль Фанхіа  * Джузэпэ Фарына  * Джузэпэ Фарына  * Alfa Romeo Дэталі  5 Гран-Пры Бельгіі  * Джузэпэ Фарына  * Джузэпэ Фарына  * Хуан Мануэль Фанхіа  * Alfa Romeo Дэталі  6 Гран-Пры Францыі  * Хуан Мануэль Фанхіа  * Хуан Мануэль Фанхіа  * Хуан Мануэль Фанхіа  * Alfa Romeo Дэталі  7 Гран-Пры Італіі  * Хуан Мануэль Фанхіа  * Хуан Мануэль Фанхіа  * Джузэпэ Фарына  * Alfa Romeo Дэталі

 Пазіцыі пілотаў 
Схема размеркавання ачкоў згодна з пазіцыяй у гонцы.

 Месца ў гонцы  1-ае   2-ое   3-яе   4-ае   5-ае   найхутчэйшае кола  Ачкі 8 6 4 3 2 1

 Пазіцыя Пілот ВБР МАН 500 ШВР БЕЛ ФРА ІТА Ачкі 1  * Джузэпэ Фарына 1 Ret 1 4 7 1 30 2  * Хуан Мануэль Фанхіа Ret 1 Ret 1 1 Ret / Ret 27 3  Луіджы Фаджыёлі 2 Ret 2 2 2 (3) 24 (28) 4  Луі Раз'е 5 Ret 3 3 6† 4 13 5  Альберта Аскары 2 Ret 5 DNS 2† 11 6  Джонні Парсанс 1 9 7  Біл Холанд 2 6 8  Бірабонгзэ Бхадуней Ret 5 4 Ret 5 9  Пітэр Уайтхэд DNS 3 7 4 =  Луі Шырон Ret 3 9 Ret Ret 4 =  Рэг Парнл 3 Ret 4 =  Маўры Роўз 3 4 13  Дарына Серафіні 2† 3 =  Іў Жыро-Кабанту 4 Ret Ret 8 3 =  Раймон Самер 4 Ret Ret Ret Ret 3 =  Рабер Мазон Ret 4 Ret 3 =  Сесіл Грын 4 3 =  Філіп Этанселен 8 Ret Ret Ret 5† 5 3 19  Фелічэ Банета 5 Ret DNS 2 20  Эжэн Шабу Ret 5† 1 =  Джоўі Чытвуд 5† 1 =  Тоні Бетэнхаўзен 5† 1 —  Туло дэ Граффенрыд Ret Ret 6 6 0 —  Боб Джэрард 6 6 0 —  Луіджы Вілларэзі Ret Ret 6 DNS 0 —  Лі Уоллард 6 0 —  Шарль Пазі 6† 0 —  Джонні Клэс 11 7 10 8 Ret Ret 0 —  К'юс Харысан 7 Ret Ret 0 —  П'ер Левек 7 Ret Ret 0 —  Уолт Фолкнер 7 0 —  Нелла Пагані 7 0 —  Херы Шэл Ret 8 0 —  Джордж Конар 8 0 —  Джэфры Крослі Ret 9 0 —  Дэвід Хэмпшыр 9 Ret 0 —  Пол Руссо 9 0 —  Тоні Бранка 11 10 0 —  Пэт Флаэрці 10 0 —  Брайан Шоўі-Тэйлар 10† 0 —  Джо Фрай 10† 0 —  Майран Фор 11 0 —  Дуэйн Картэр 12 0 —  Мэк Хэлінгс 13 0 —  Джэк МакГрэт 14 0 —  Трой Раттман 15 0 —  Джын Хатлі 16 0 —  Джыммі Дэйвіс 17 0 —  Джонні МакДаўэлл 18 0 —  Уолт Браўн 19 0 —  Трэвіс Уэбб 20 0 —  Джэры Хойт 21 0 —  Уолт Эдэр 22 0 —  Джэкі Хоўмс 23 0 —  Джым Рэзман 24 0 —  Джо Келлі NC 0 —  Франка Роль Ret Ret Ret 0 —  Эжэн Мартан Ret Ret 0 —  Хасэ Фройлан Гансалез Ret Ret 0 —  Дэвід Марэй Ret Ret 0 —  Марыс Трынцін'ян Ret Ret 0 —  Лэслі Джонсан Ret 0 —  Пітэр Уокер Ret† 0 —  Тоні Ролт Ret† 0 —  Генры Бэнкс Ret 0 —  Біл Шындлер Ret 0 —  Фрэд Агабашыян Ret 0 —  Джымі Джэксан Ret 0 —  Сем Хэнкс Ret 0 —  Дзік Рэтман Ret 0 —  Дзюк Дынсмо Ret 0 —  Бэйліс Ліўрэт Ret† 0 —  Біл Кэнтрэл Ret† 0 —  Гі Мерэс Ret 0 —  Пауль Піч Ret 0 —  Кліментэ Б'ёндэцці Ret 0 —  Анры Луво Ret 0 —  Франка Камоці Ret 0 —  Кансальва Санезі Ret 0 —  П'ера Таруффі Ret† 0 —  Альфрэда Піан DNS 0 Пазіцыя Пілот ВБР МАН 500 ШВР БЕЛ ФРА ІТА АчкіПаўтлусты шрыфт — Поўл-пазіцыя
Курсіў — Найхутчэйшае кола

 † Пазіцыя падзелена паміж пілотамі на адным балідзе.
 Толькі 4 лепшыя выніка пайшлі ў залік. Лічбы без дужак — гэта ачкі Чэмпіянату; лічбы з дужкамі — агульная колькасць ачкоў.

Заліку Кубка канструктараў у тыя гады не існавала, але, калі б ён праводзіўся, то пераможцам стала б з вялікім адрывам каманда Alfa Romeo. Яна набрала 85 ачкоў супраць 15 ў найбліжэйшага пераследніка Ferrari.

Катэгорыя:Формула-1
Катэгорыя:Сезоны Формулы-1
Катэгорыя:1950 год у спорце