Віцэ-каралеўства

Віцэ-каралеўства (ад «віцэ-кароль» — літаральна: «намеснік караля», пар. «віцэ-прэзідэнт» ці «віцэ-адмірал») — форма каланіяльнага ўладання, пры якой кіраўнік калоніі (віцэ-кароль) надзяляецца неабмежаванымі паўнамоцтвамі і з'яўляецца прамым намеснікам спадчыннага манарха метраполіі. Пасада віцэ-караля не з'яўляецца спадчыннай.

 Віцэ-каралеўствы Іспаніі 
 Новая Іспанія (1535—1821)
 Новая Гранада (1717—1819)
 Перу (1544—1821)
 Рыа-дэ-Ла-Плата (1776—1810)
 Партугалія (1580—1640)
 Сіцылія (1515—1713)
 Неапаль (1515—1713)
 Сардзінія (1515—1714)

 Віцэ-каралеўствы Вялікабрытаніі 
 Брытанская Індыя (1858—1947)
 Ірландыя (1700 — 1922)
 Гановер (1831—1837)

 Віцэ-каралеўствы Партугаліі 
 Бразілія (1775-1815) 
 Партугальская Індыя (1505 - 1896)

 Віцэ-каралеўствы Італіі 
 Італьянская Усходняя Афрыка (1936—1941)

 Віцэ-каралеўствы Неапаля 
Сіцылія (1759—1816)

 Віцэ-каралеўствы Швецыі 
Нарвегія (1814—1891)

Катэгорыя:Манархія
Катэгорыя:Каланіялізм
Катэгорыя:Віцэ-каралі