Астрамір

Астрамі́р (у хрысціянстве Іосіф; ? — ) — наўгародскі пасаднік у 1054—1057.

Вядомы з першай датаванай усходнеславянскай кнігі — «Астраміравага Евангелля». Паведамляецца, што быў бацькам Вышаты і дзедам Яна Вышаціча. Паводле «Астраміравага Евангелля» быў жанаты з Феафанай, паводле , дачкой візантыйскай царэўны Ганны і Уладзіміра Святаславіча. Лічыцца сынам Канстанціна Дабрыніча. Паводле летапісаў, памёр у 1056 падчас паходу на чудзь. Але ж «Астрамірава Евангелле» сцвярджае, што ў 1057 ён быў яшчэ жывы.

 Літаратура 
 Рыбаков Б. А. «Древняя Русь. Сказания. Былины. Летописи», Москва 1963.

Катэгорыя:Пасаднікі наўгародскія
Катэгорыя:Постаці XI стагоддзя
Катэгорыя:Любячаніны