Эдуард ван Бейнум

Эдуард ван Бейнум (Eduard van Beinum;  — ) — нідэрландскі дырыжор. Вядомы як папулярызатар музыкі Антона Брукнера. 

Быў дырыжорам-самавукам. Ад 1927 да 1931 кіраваў аркестрам Харлемскага акрестравага таварыства. У 1931 годзе заняў месца другога дырыжора Каралеўскага аркестра Кансертгебау (асістэнта Вілема Менгельберга). Ад 1938 года ўжо падзяляў пасаду галоўнага дырыжора з Менгельбергам. У 1945-м, па заканчэнні Другой сусветнай вайны, ван Бейнум стаў аднаасобным галоўным дырыжорам Каралеўскага аркестра Кансертгебау (тады як Менгельбергу было забаронена займацца дырыжорскай дзейнасцю ў Нідэрландах з-за яго супрацоўніцтва з акупацыйным рэжымам). пераемнікам ван Бейнума ад 1959 года быў Бернард Хайтынк. 

У 1947—1949 гадах ван Бейнум быў таксама галоўным дырыжорам Лонданскага філарманічнага аркестра. У 1956 быў галоўным дырыжорам Лос-Анжэлескага філарманічнага аркестра. 

Памёр ад вострага сардэчнага прыступу падчас рэпетыцыі на сцэне Кансертгебау, працуючы над 1-й Сімфоніяй Брамса. 

У цяперашні час існуе Фонд імя Эдуарда ван Бейнума (Eduard van Beinum Stichting), які падтрымлівае маладых таленавітых артыстаў.

 Спасылкі 
 Біяграфія і дыскаграфія  (па-англійску)

Катэгорыя:Акадэмічныя музыканты Нідэрландаў
Катэгорыя:Памерлі ад інфаркту міякарда