Юліус Рыхард Петры

Юліус Рыхард Петры (; , Бармэн (цяпер у межах Вуперталя), Каралеўства Прусія — , Цайц, Ангальт, Германія) — нямецкі мікрабіёлаг.

 Біяграфія 
Вывучаў медыцыну ў Акадэміі Кайзера Вільгельма ў Берліне (1871—1875), скончыў дактарантуру (1876). Кароткі час служыў ваенным лекарам, у т.л. у берлінскай клініцы «Шарытэ», даслужыўся да звання маёра медыцынскай службы. Затым працаваў асістэнтам Германа Брэмера ў яго клініцы для лёгачных хворых у Гёрберсдорфе. У 1886 годзе перайшоў ў бактэрыялагічную лабараторыю да Р. Коха. У 1896 годзе Ю. Р. Петры быў членам Каралеўскага міністэрства аховы здароўя, у чыне рэгірунгсрата (старшага дзяржаўнага саветніка) кіраваў адной з бактэрыялагічных лабараторый. У 1900 годзе датэрмінова выйшаў на пенсію і ўзяўся за кіраўніцтва клінікай Г. Брэмера ў Гёрберсдорфе. У 1904 годзе, відаць, з-за стану здароўя, вярнуўся ў Берлін.

 Дзейнасць 
Ю. Р. Петры распрацаваў і палепшыў многія вытворчыя метады і апаратуру, у т.л. пясчаны фільтр і сасуды для проб калу і мачы, якія ўжываюцца цяпер. Найбольш вядомы як вынаходнік «сподка Петры», які належыць да сучаснага стандартнага абсталявання кожнай бактэрыялагічнай лабараторыі. Аўтар не меней васьмі навуковых прац, апублікаваных у 1876—1897 гадах.

 Асноўныя працы 
 Modifikation d. Koch'schen Plattenverfahrens, in: Zbl. f. Bakteriol. 1, 1887, S. 279 f.;
 Über d. Methoden d. modernen Bakterienforschung, in: R. Virchow (Hg.), Slg. gemeinverständl. Vorträge, NF H. 34/35, 1887;
 Der Cholerakurs im Kaiserl. Gesundheitsamte, 1893;
 Das Mikroskop, Von s. Anfängen bis z. jetzigen Vervollkommnung, 1896 (mit F. Köhler);
 Görbersdorfer Veröff. aus Dr. Brehmers Heilanstalt f. Lungenkranke, 1902. — Bearb.: H. Brehmer's Ätiologie u. Therapie d. chron. Lungenschwindsucht, 21902.

 Літаратура 
 Voswinckel P. Petri, Julius Richard // Neue Deutsche Biographie 20 (2001), S. 263 f. [Onlinefassung].

Катэгорыя:Мікрабіёлагі Германіі