Галаграфічны прынцып

Галаграфічны прынцып — гіпотэза, прапанаваная ў 1993 г. знакамітым нідэрландскім фізікам-тэарэтыкам Г. ’т Хоафтам (Gerard' t Hooft).

Тэорыя нагадвае платонаўскую алегорыю пячоры і складаецца з двух асноўных сцвярджэнняў:
 Уся інфармацыя, якая змяшчаецца ў нейкай вобласці прасторы, можа быць прадстаўлена як «галаграма» — тэорыя, якая «жыве» на мяжы гэтай вобласці.
 Тэорыя на межах доследнай вобласці прасторы павінна ўтрымліваць, самае большае, адну ступень свабоды на планкаўскую плошчу.

Напрыклад, калі разглядаць універсітэцкае кафэ-кандытарскую, то галаграфічны прынцып сцвярджае, што ўся фізіка, прысутная ў гэтым кафэ, вызначаецца фізікай на яго сценках.

Крыніцай гэтай гіпотэзы служыць так званая , якая адназначна паказвае матэматычную эквівалентнасць квантавай тэорыі поля ў  размернасці 3+1 і  ў прасторы-часе размернасці 2+1.

 Гл. таксама 
 Галарух

 Спасылкі 


 Хуан Малдасена. Иллюзия гравитации
 Николай Никитин. Шум Крэйга Хогана

Катэгорыя:Фізічныя гіпотэзы
Катэгорыя:Касмалогія
Катэгорыя:Тэарэтычная фізіка