Юба II

Юба II (Juba, нарадзіўся прыкладна ў 52—50 годзе да нашай эры, памёр у 23 годзе нашай эры) — саюзны Рыму цар Маўрэтаніі. Сын апошняга нумідыйскага цара Юбы I і бацька апошняга маўрэтанскага цара Пталамея.

Пасля бітвы пры Тапсе Юба быў узяты Цэзарам у Рым, дзе яму было дадзена выдатнае выхаванне і адукацыя. Пазней ён ажаніўся з Клеапатрай Селенай II (дачкой Антонія і Клеапатры) і атрымаў ад Актавіяна ў дарунак частку бацькаўскіх уладанняў у Маўрэтаніі.

 Сачыненні 
Юба адрозніваўся выдатнай эрудыцыяй і быў адным з палігістараў таго часу: ён пісаў (на грэчаскай мове) па гісторыі і старажытнасцям (сюды адносіліся яго сачыненні па гісторыі Рыма, Лівіі, Аравіі, Асірыі; галоўнае з іх — «Падабенствы», дзе ён параўноўваў рымскія звычаі са звычаямі іншых народаў), па гісторыі мастацтва (пра жывапіс, пра тэатр), граматыцы.

 Цікавыя факты 
 Афіняне паставілі ў гонар Юбы статую яго ў гімнасіі Пталамея.
 Юба II цікавіўся батанікай, напісаў кнігу пра малачай, знойдзены ў Атласкіх гарах (ён назваў яго Euphorbia у гонар свайго асабістага ўрача). У гонар яго названы род раслін сямейства пальмавых — Юбея.

 Літаратура 


Катэгорыя:Цары маўрэтанскія
Катэгорыя:Гісторыкі Старажытнай Грэцыі
Катэгорыя:Гісторыкі I стагоддзя да н.э.
Катэгорыя:Кіраўнікі Афрыкі I стагоддзя
Катэгорыя:Гісторыкі Старажытнага Рыма
Катэгорыя:Постаці Старажытнага Рыма