Віктар Уладзіміравіч Крамарэнка

Ві́ктар Уладзі́міравіч Крамарэ́нка (, г. ) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар Рэспублікі Беларусь (2018). Двойчы лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь (2005, 2009), прафесар (2004), член-карэспандэнт Маскоўскага аддзялення Міжнароднай акадэміі архітэктуры (2010), правадзейны член Беларускага акадэмічнага цэнтра Міжнароднай акадэміі архітэктуры (2010).

 Біяграфія 
Скончыў у 1968 годзе архітэктурнае аддзяленне будаўнічага факультэта Беларускі політэхнічны інстытут па спецыяльнасці «Архітэктура». У 1968—1974 гадах працаваў галоўным архітэктарам праектаў у інстытуце «Белдзяржпраект», у 1974—1988 гадах у інстытуце «Мінскпраект» (галоўны архітэктар інстытута ў 1983—1988 гг., намеснік дырэктара, начальнік архітэктурна-канструктарскай майстэрні), з 1990 года адначасова кіраўнік персанальнай творчай майстэрні Саюза архітэктараў Беларусі. У 1985—1999 выкладаў у Беларускай політэхнічнай акадэміі.

Член Беларускага саюза архітэктараў з 1971 года.

 Асноўныя працы 
 Лячэбны корпус санаторыя «Беларусь» у г. Друскінінкай (Літва; 1973);
 Дом сувязі ў зоне адпачынку на возеры Нарач (1975);
 Археалагічны музей «Старажытнае Бярэсце» на тэрыторыі мемарыяльнага комплексу «Брэсцкая крэпасць-герой» (1978) у Брэсце;
 Будынак Магілёўскага тэатра драмы і камедыі імя В. Дуніна-Марцінкевіча ў г. Бабруйск (1977);
 Помнік «Рудабельская рэспубліка» у г.п. Акцябрскі (1984).

 Мінск 
 Кінатэатр «Масква» (1980);
 архітэктурна-скульптурны комплекс «Мінск — горад-герой» на праспекце Машэрава (1985; першая прэмія на архітэктурным Рэспубліканскім конкурсе);
 Навучальна-лабараторны корпус Інстытута механізацыі сельскай гаспадаркі на праспекце Незалежнасці (1986);
 Станцыя метро «Трактарны завод» (1990);
 Палац Рэспублікі на Кастрычніцкай плошчы
 Мінскі чыгуначны вакзал (2000, разам з М. Вінаградавым) — гран-пры Рэспубліканскага фестывалю архітэктуры 2001 г., сярэбраны медаль Сусветнага трыенале архітэктуры ў Сафіі 2003 г.;
 Шаўчэнкаўскі сквер з помнікам Т. Шаўчэнку (2002);
 Будынак Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі (2006, разам з М. Вінаградавым) — першая прэмія на саюзным конкурсе, Гран-пры фестывалю архітэктуры ў Мінску, Дзяржаўная прэміі Рэспублікі Беларусь;
 Помнік Ф. Скарыну (2006);
 Будынак Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны (будаўніцтва ў 2010—2013);
 Гандлёва-дзелавы цэнтр «Футурыс» на праспекце Незалежнасці (будаўніцтва ў 2010—2013).

 Узнагароды і прэміі 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі» (2007). Чалавек года Беларусі (2003), дыплом агляду-конкурсу СА СССР на лепшы выбудаваны аб’ект за архітэктуру кінатэатра «Масква» ў Мінску (1982). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне літаратуры, мастацтва і архітэктуры (2004, у аўтарскім калектыве) — за архітэктурны праект галоўнага корпуса чыгуначнага вакзала ў г. Мінску, здадзенага ў эксплуатацыю ў 2003 годзе.

 Літаратура 

 Республика Беларусь : энциклопедия. [В 7 т.] Т. 4. — Минск, 2007.




 Спасылкі 

Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Брэста
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Ашмян