Тэорыі Вялікага аб’яднання

Тэорыі Вялікага аб’яднання, ТВА () — у фізіцы элементарных часціц група тэарэтычных мадэлей, якія апісваюць адзіным чынам моцнае, слабае і электрамагнітнае ўзаемадзеянні. Мяркуецца, што пры надзвычай высокіх энергіях (вышэй 1014 ГэВ) гэтыя ўзаемадзеянні аб’ядноўваюцца. Зрэшты, многія фізікі-тэарэтыкі лічаць, што аб’ядноўваць гэтыя ўзаемадзеянні без гравітацыі не мае сэнсу, і шлях да «Вялікага аб’яднання» ляжыць праз стварэнне «тэорыі ўсяго», хутчэй за ўсё, на аснове адной з тэорый квантавай гравітацыі.

 Гісторыя 
Гістарычна, першая сапраўдная ТВА, заснаваная на  , была прапанавана  і Шэлданам Глэшау ў 1974 годзе.  папярэднічала  на аснове , прапанаваная Абдусам Саламам і , якія ўпершыню прапанавалі ідэю ўніфікацыі калібровачных узаемадзеянняў.

Скарачэнне «ТВА» () было ўпершыню ўведзена ў 1978 годзе даследчыкамі CERN , ,  і , аднак у канчатковым варыянце свайго артыкула яны выбралі іншую абрэвіятуру — «МВА» (Маса Вялікага Аб’яднання, ). Пазней у тым жа годзе Нанапулас першым выкарыстаў скарачэнне «GUT» у артыкуле.

 Гл. таксама 
 Квантавая гравітацыя
 Стандартная мадэль
 Тэорыя струн
 М-тэорыя
 Суперсіметрыя
 Петлявая квантавая гравітацыя
 Прычынная дынамічная трыангуляцыя
 «Выключна простая тэорыя ўсяго»
 Квантавая тэорыя поля
 Нявырашаныя праблемы сучаснай фізікі

 Зноскі 

 Спасылкі 
 Грэхэм Л. Р. Глава XI. Релятивистская физика. Теории Великого Объединения // Естествознание, философия и науки о человеческом поведении в Советском Союзе — М.: Политиздат, 1991.

Катэгорыя:Фізіка за межамі Стандартнай мадэлі
Катэгорыя:Навуковыя тэорыі