Семядоля

Семядоля (з  — «каціла», «кубак», «чаша») з’яўляецца важнай складовай часткай зародка  насення расліны.

Семядолі —  зародкавыя лісткі, якія развіваюцца ў насенні. У  аднадольных раслін адна семядоля, у  двухдольных — дзве. Голанасенныя звычайна маюць ад двух да 24 семядоляў, іх колькасць не фіксаваная і залежыць ад віду, у многіх відаў яшчэ і вар’іруецца ад расліны да расліны. Больш семядоляў сярод вядомых раслін мае від хвоі Pinus maximartinezii, які расце ў гарах Мексікі — ад 18 да 24, на іншым канцы спектру знаходзяцца такія віды як  вечназялёны кіпарыс, у якіх усяго дзве семядолі.

 Функцыі семядоляў 
Семядолі выконваюць розную функцыю. У раслін з надземных нарастаннем выходзяць на паверхню і фотасінтэзуюць да пачатку закладкі сапраўднага лісця. Могуць выконваць функцыю назапашвання і на пачатковых стадыях развіцця спарафіту паглынаць і пераназапашваць пажыўныя рэчывы з эндасперма. У злакаў адзіная семядоля — шчыток — выконвае паглынальную функцыю, асімілюючы пры прарастанні пажыўныя рэчывы эндасперма.

 Літаратура 
 Гончаренко І. В. Будова рослинного організму. Морфологія та анатомія рослин. Навчальний посібник. — Суми: Університетська книга, 2004. — 200 с.


Катэгорыя:Анатомія раслін
Катэгорыя:Плод
Катэгорыя:Размнажэнне раслін