Васіль Восіпавіч Тапаркоў

Васіль Восіпавіч Тапарко́ў (, Санкт-Пецярбург — , Масква) — акцёр тэатра і кіно, рэжысёр і тэатральны педагог. Народны артыст СССР (1948). Доктар мастацтвазнаўства (1965), прафесар (1948).

 Біяграфія 
У 1909 годзе скончыў Пецярбургскае тэатральнае вучылішча. У 1909—1914 гадах працаваў Пецярбургскім тэатры Літаратурна-мастацкага таварыства. З пачаткам Першай сусветнай вайны быў прызваны ў армію і адпраўлены на фронт, дзе трапіў у палон.

З 1919 года працаваў у Маскве ў прыватным тэатры Карша (Рускі Драматычны тэатр), з 1927 года ў Маскоўскім Мастацкім акадэмічным тэатры. Выкладаў у Школе-студыі імя У. Неміровіча-Данчанкі, з 1948 года — прафесар.

Памёр 25 жніўня 1970 года. Пахаваны ў Маскве.

 Творчасць 
Дэбютаваў у ролі Платона Каратаева ў п’есе па раману Л. М. Талстога «Вайна і мір». Сярод роляў: Чычыкаў («Мёртвыя душы»), Бераст («Платон Крэчат»), Кругасветаў («Плады асветніцтва»), Мышлеўскі («Дні Турбіных»), Аргон («Тарцюф» Мальера) і інш.
У якасці рэжысёра здзейсніў пастаноўкі «Тарцюф» (1939, разам з Кедравым), «Апошнія дні» (1943, разам з В. Я. Станіцыным) і інш.
Выканаў ролі ў кінастужках «Марозка» (1924), «Юбілей» (1941), «Дзяўчына без адраса» (1957) і інш.

Аўтар кніг і артыкулаў аб вучэнні К. С. Станіслаўскага

 Узнагароды 
 2 ордэны Працоўнага Чырвонага Сцяга
 Сталінскія прэміі (1946, 1952).

 Літаратура 

 Образцова А. Г. Топорко́в Василий Осипович // Театральная энциклопедия. В 5 томах. / Под редакцией С. С. Мокульского (том 1), П. А. Маркова (тома 2—5). — М., Советская энциклопедия, 1961—1967. — Т. 5: Табакова — Яшугин. — М., 1967. — Стб. 236—237. — 1136 стб. с илл., 8 л. илл. — 38 000 экз.


 Спасылкі 
 Топорков Василий Осипович // Энцыклапедыя Кругасвет 
 Новодевичье кладбище. Топорков Василий Осипович

Катэгорыя:Дактары мастацтвазнаўства
Катэгорыя:Прафесары
Катэгорыя:Акцёры СССР
Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры СССР
Катэгорыя:Тэатральныя педагогі СССР
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Расійская імперыя)