Макс фон Сюдаў

Карл Адольф «Макс» фон СюдаўЧасцяком прозвішча акцёра транскрыбуецца як Зюдаў, што да некаторай ступені абгрунтавана нямецкім паходжаннем яго бацькоў. (; ) — шведскі акцёр, вядомы, у прыватнасці, сваёй сумеснай працай з рэжысёрамі Інгмарам Бергманом і Янам Труэлем. Двухразовы намінант на прэмію «Оскар» (1988, 2012).

 Біяграфія 
Сюдаў нарадзіўся ў сям’і выхадцаў з памеранскай Прусіі. Бацька Карл Вільгельм фон Сюдаў выкладаў фалькларыстыку (у тым ліку скандынаўскую і ірландскую народную музыку) ва ўніверсітэце Лунда, маці Марыя фон Сюдаў (народжаная Грэта Рапэ) была школьнай настаўніцай.

У 1951 г. Макс фон Сюдаў скончыў акцёрскую студыю пры тэатры «Драматэн» у Стакгольме, а ў 1955 годзе пераехаў у Мальмё, дзе пазнаёміўся з Інгмарам Бергманам.

У 1965 годзе ён упершыню пагадзіўся сыграць галоўную ролю ў амерыканскім фільме «Найвялікшая з расказаных гісторый».

Неўзабаве ён з сям’ёй перабраўся ў Лос-Анджэлес.

У сярэдзіне 70-х гадоў ён пераехаў у Рым, дзе пасябраваў з Марчэла Мастраяні і ўдзельнічаў у здымках шматлікіх італьянскіх фільмаў.

Кавалер ордэны Ганаровага легіёна.Le comédien suédois Max von Sydow chevalier de la Légion d’honneur

 Фільмаграфія 
 1949 — Проста маці — Нільс
 1951 — Фрокен Юлія — Ханд
 1957 — Сунічная паляна — Хенрык Акерман
 1957 — Сёмая пячатка — Антоніус Блок
 1958 — Твар — Альберт Эмануэль Фоглер
 1960 — Дзявочая крыніца — Тэрэ
 1961 — Скрозь цьмянае шкло — Марцін
 1963 — Дзеепрыметнік — Ёнас Персан
 1965 — Найвялікшая з расказаных гісторый — Ісус Хрыстос
 1966 — Мемарандум Квілера — Кастрычнік
 1968 — Гадзіна ваўка — Юхан Борг
 1968 — Сорам — Ян Розенберг
 1969 — Запал — Андрэас Вінкельман
 1970 — Ліст з Крамля — палкоўнік Коснаў
 1971 — Эмігранты — Карл-Оскар Нільсан
 1971 — Папугай — Салем
 1972 — Пасяленцы — Карл-Оскар Нільсан
 1973 — Экзарцыст — Ланкестэр Мерын
 1974 — Стэпавы воўк — Гары Галер
 1975 — Тры дня кондара — Жубер
 1975 — Апошні воін — Барон
 1976 — Падарожжа праклятых — капітан Шродэр
 1976 — Сабачае сэрца — Піліп Праабражэнскі
 1976 — Татарская пустыня — капітан Ортыц
 1977 — Маршуй ці памры
 1977 — Выганяючы д'ябла 2 — Ланкестэр Мерын
 1979 — Ураган
 1980 — Прамы рэпартаж пра смерць — Джэральд Мортэнхау
 1980 — Флэш Гордан — Мінг Бязлітасны
 1981 — Уцёкі да перамогі — маёр Карл фон Штайнер
 1982 — Конан-варвар — кароль Озрык
 1983 — Ніколі не гавары «ніколі» — Эрнст Стаўра Блофельд
 1984 — Уцёкі ад сну — Пол Новатні
 1984 — Дзюна — доктар Кінес
 1985 — Дасье «Беларусь»
 1985 — Quo vadis
 1985 — Апошняе месца на Зямлі — Фрыцьёф Нансен
 1986 — Другая перамога
 1986 — Ханна і яе сёстры — Фрэдэрык
 1986 — Дуэт для салісткі — доктар Льюіс Фельдман
 1987 — Пеле-заваёўнік — Ласэ
 1990 — Абуджэнне — доктар Пітэр Інгрэм
 1991 — Пацалунак перад смерцю — Тор Карлсан
 1991 — Калі наступіць канец святла — Генры Фарбер
 1991 — Бык — Вікар
 1991 — Еўропа — апавядальнік
 1992 — Добрыя намеры — Ёхан Акерблам
 1992 — Дакрананне рукі
 1993 — Патрэбныя рэчы — Ліланд Гонт
 1993 — Хайдзі
 1995 — Грамадзянін Ікс — Аляксандр Буханоўскі
 1995 — Суддзя Дрэд — галоўны суддзя Фарга
 1996 — Гамсун — Кнут Гамсун
 1997 — Варожыя воды — адмірал Чернавін
 1998 — Куды прыводзяць мары — Перавозчык/сапраўдны Альберт Льюіс
 2000 — Нюрнберг — Сэмюэл Розенман
 2001 — Інтакта — Сэмюэль
 2002 — Асобная думка — Ламар Бёрджэс
 2004 — Кольца Нібелунгаў — Эйвінд
 2005 — Альпійская казка
 2006 — Расследаванне — імператар Тыберый
 2007 — Час пік 3 — Вардэн Рэйнард
 2007 — Скафандр і матылёк — Жан-Дамінік Бобі старэйшы
 2009 — Саламон Кейн — Ёсія Кейн
 2009 — Оскар і Ружовая Дама
 2009 — Цюдоры — кардынал фон Вальдбург
 2010 — Востраў праклятых — Джэрэмі Нейрынг
 2010 — Робін Гуд — Сэр Уолтэр Локслі
 2011 — Жудасна гучна і залімітава блізка — Арандатар
 2012 — Масква 2017 — Джозеф Паскаль
 2013 — Лісты — Селест ван Эксем

 Спасылкі