Прыёнавыя хваробы

Прыёнавыя хваробы — інфекцыйныя хваробы чалавека і жывёл, якія выклікаюцца асаблівымі бялкамі — прыёнамі.

Крыніца інфекцыі для чалавека — мяса (магчыма, і малако) хворых кароў, для жывёл — харчовыя дабаўкі (касцявая або мясная мука, прыгатаваная з хворых жывёл).

У чалавека прыёнавыя хваробы выклікаюць павольнае згасанне рэфлексаў ног, гіпатанію, зніжэнне адчувальнасці, парушэнне голасу і глытання, развіццё слепаты, глухаты, растройствы псіхікі і смерць ад маразму. Інкубацыйны перыяд ад некалькіх месяцаў да дзесяткаў гадоў.

Для чалавека апісаны 6 назалагічных форм прыёнавых хвароб:
 куру,
 хвароба Кройтцфельта-Якаба,
 амітрафічны лейкаспангіёз (апісаны на Беларусі В.І. Вацяковым, І.І. Протасам, 1957),
 сіндром Герстмана-Страўслера,
 фатальная сямейная бяссоніца,
 прыёнасацыіраваная міяпатыя.

У жывёл найбольш вылучаюць спангіяформную энцэфалапатыю буйной рагатай жывёлы (т.зв. "шаленства кароў"), ад мяса якіх адбываецца заражэнне людзей (скрыты перыяд у людзей 5-35 гадоў). Захворванне абумоўлена губчастым перараджэннем галаўнога мозга.

Дыгностыка прыёнавых хвароб праводзіцца на аснове клінічных даных, заражэння лабараторных жывёл, электроннай мікраскапіі і інш.

Асноўныя прафілактычныя мерапрыемствы — ветэрынарны нагляд.

 Гл. таксама 
 Прыёны

 Літаратура 


Катэгорыя:Інфекцыйныя захворванні