Леанід Канстанцінавіч Захлеўны

Леані́д Канстанці́навіч Захле́ўны (нар. , ) — беларускі кампазітар.

 Біяграфія 
Скончыў Беларускую дзяржаўную кансерваторыю па класу кампазіцыі прафесара А. В. Багатырова (1972) і асістэнтуру-стажыроўку пад кіраўніцтвам прафесара Я. А. Глебава (1976). Член СК Беларусі (1974).

З 1976 года выкладчык Мінскага музычнага вучылішча, у 1978—1989 гадах музычны рэдактар кінастудыі «Беларусьфільм», з 1990 года мастацкі кіраўнік ансамбля народнай музыкі «Бяседа» Белтэлерадыёкампаніі.

 Творчасць 
Яго творчасці ўласцівы дэмакратычнасць музычнай мовы, яркі меладызм, спалучэнне нацыянальнай характэрнасці і сучасных сродкаў музычнай выразнасці. Сярод твораў: кантаты «Вянок» (1972), «Муха-цакатуха» паводле К. Чукоўскага (1976); 2 сімфоніі (1971, 1975), сімфанічныя варыяцыі «З беларускага эпасу» (1970); камерна-інструментальныя творы; рамансы і вакальныя цыклы на вершы М. Багдановіча, У. Карызны, К. Буйло (1972—1977); песенны цыкл «Памяць» (на вершы Уладзіміра Някляева; 1974-1980), зборнік песень для дзяцей «Вераснёвы вальс» (1994); харавыя цыклы «Дзесяць апрацовак беларускіх народных песень» (1977), «Песні дзявочага кахання» (1979, словы У. Карызны), «Песні беларускага Паазер’я» (1988, словы народныя); песні; музыка да драматычных спектакляў і кінафільмаў. Напісаў музыку для мультыплікацыйнага фільма «Прыгоды Несцеркі».

 Узнагароды і прэміі 
 Прэмія Ленінскага камсамола Беларускай ССР (1980).
 Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1985).
 Сярэбраны медаль імя Аляксандрава (1986).
 Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь у галіне літаратуры, мастацтва і архітэктуры (1994) — за песні апошніх гадоў (1990—1994) і зборнік песень для дзяцей «Вераснёвы вальс».
 Народны артыст Беларусі (1998).
 Ордэн Францыска Скарыны (2011).

 Літаратура 


Катэгорыя:Кампазітары Беларусі