Зварка

Зва́рка — тэхналагічны працэс атрымання нераздымнага злучэння цвёрдых матэрыялаў, дэталей машын, канструкцый і збудаванняў пры іх награванні або пластычным дэфармаванні, у выніку якіх у месцы злучэння ўстанаўліваюцца трывалыя міжатамныя сувязі. Вызначаецца прадукцыйнасцю, універсальнасцю і эканамічнасцю. Пашырана ў прамысловай вытворчасці і будаўніцтве. Найбольшае значэнне мае зварка металаў і сплаваў; зварваюць таксама пластмасы, шкло, кераміку і інш.

 Гісторыя 
Прасцейшыя прыёмы зваркі былі вядомы ў 8—7-м тысячагоддзі да н.э. Зваркай часцей за ўсё злучаліся вырабы з медзі, бронзы, свінцу, волава і іншых металаў і сплаваў. Злучальныя дэталі награвалі і месца злучэння залівалі загадзя падрыхтаваным расплаўленым металам (так званая, ліцейная зварка).Вырабы з жалеза і яго сплаваў атрымлівалі нагрэвам дэталей у кавальскіх горнах да «зварачнага жару» і потым злучалі іх коўкай (кавальская зварка).
У 1882 годзе  і ў 1890 годзе М. Г. Славянаў прапанавалі выкарыстаць у мэтах зваркі электрычную дугу.
У пачатку 20 ст. былі зроблены першыя спробы зваркі і рэзкі сумессю гаручых газаў з кіслародам. У 1903 годзе французскі інжынер Э. Фушэ атрымаў у Германіі патэнт на ацэтылен-кіслародную гарэлку.

У 2-й палове 20 ст. у тэхналагічным працэсе зваркі сталі выкарыстоўвацца іншыя віды энергіі — плазму, электронныя, фатонныя і лазерныя прамяні, выбух, ультрагук і інш.

 Класіфікацыя 
Па фізічных прыкметах выдзяляюцца класы зваркіКлассификация сварки металлов :
 тэрмічная зварка,
 тэрмамеханічная зварка,
 механічная зварка.

 Тэрмічная зварка 
Тэрмічная зварка выконваецца плаўленнем з выкарыстаннем цеплавой энергіі. Падзяляецца на наступныя віды:
 электрадугавая (дугавая),
 электрашлакавая,
 электронна-прамянёвая,
 плазменна-прамянёвая,
 іонна-прамянёвая,
 зварка тлеючым разрадам,
 светлавая,
 індукцыйная,
 газавая,
 тэрмітная,
 ліцейная.

 Тэрмамеханічная зварка 
Тэрмічная зварка выконваецца плаўленнем з выкарыстаннем цеплавой энергіі і ціску. Падзяляецца на наступныя віды:
 кантактная,
 дыфузійная,
 індукцыйнапрэсавая,
 газапрэсавая,
 тэрмакапрэсійная,
 дугапрэсавая,
 шлакапрэсавая,
 тэрмітнапрэсавая,
 пячная.

 Механічная зварка 
Механічная зварка выконваецца з выкарыстаннем механічнай энергіі і ціску і падзяляецца на наступныя віды:.
 халодная зварка,
 зварка выбухам,
 ультрагукавая,
 зварка трэннем,
 магнітна-імпульсная зварка.

 Гл. таксама 
 Зварное злучэнне

 Крыніцы 

 Літаратура 



 Спасылкі 
 Хренов К. К. Сварка // Вялікая савецкая энцыклапедыя 
 Классификация сварки металлов