Венеты Адрыятыкі

Венеты ()  — старажытны індаеўрапейскі народ на поўначы Адрыятыкі. 

Паходжанне
Страбон лічыў венетаў Адрыятыкі часткай венетаў-кельтаў, аднак у яго час было прынята лічыць, што венеты — нашчадкі малаазіяцкіх энетаўСтрабон, Кніга 12:III:8, III:25. 

Нягледзячы на тое, што ад венетаў захавалася дастаткова шмат запісаў на іх роднай мове, паходжанне гэтага народа ў наш час з'яўляецца дыскусійным. Большасць сучасных даследчыкаў адносіць іх або да ілірыйцаў, або да італікаў, або да самастойнай групы індаеўрапейцаў.

Гісторыя
Венеты з'явіліся на поўначы адрыятычнага ўзбярэжжа сучаснай Італіі ў канцы 2 тысячагоддзя да н. э., адкуль яны выціснулі больш старажытны народ эўганеі, што насяляў гэтую тэрыторыю з часоў неаліту і быў вымушаны зысці ў Альпы, дзе відавочна змяшаўся з рэтамі. У сярэдзіне 1 тысячагоддзя да н. э. частку зямель венетаў захапілі кельты. Венеты выступалі саюзнікамі рымлян у войнах з кельтамі і карфагенянамі. У I ст. да н. э. былі канчаткова далучаны да рымскай дзяржавы і пазней раманізаваны. Магчыма, што нашчадкамі венетаў з'яўляюцца фрыулы.

Тапонімы
Ад наймення венетаў паходзяць назвы Венета і Венецыя.

Спасылкі
Тамара ГАБРУСЬ, СВЯТЫНІ ПАЎНОЧНАЙ ІТАЛІІ
Andres Pääbo, THE VENETI LANGUAGE
Osnovna dejstva o Venetih 

Катэгорыя:Старажытныя народы
Катэгорыя:Зніклыя народы Еўропы
Катэгорыя:Гісторыя Італіі