Джалол Ікрамі

Джалол Ікрамі (, Бухара — ) — таджыкскі  і , народны пісьменнік Таджыкістана.

 Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і кадыя (духоўнага суддзі). Пачаў пісаць у юнацкім узросце, тэмы ранніх апавяданняў — разняволенне жанчыны Усходу, Грамадзянская вайна, выкрыццё крывадушнасці духавенства.

 1927: апублікаваны першы твор — апавяданне «Ноч на Рэгістане»;
 1933: драма «Вораг»;
 1934: аповесць «Змяя»;
 1937: камедыя «Насенне кахання»;
 1940—1949: раман «Шодзі», у якім апісваецца станаўленне калгаснага ладу ў Таджыкістане;
 1950: інсцэніроўка апавядання «Няшчасная дзяўчына»;
 1954: інсцэніроўка рамана «Дахунда» Садрыддзіна Айні;
 1962: раман «Дачка агню» пра лёс таджыкскай жанчыны да рэвалюцыі;
 1961—1974: гістарычная трылогія «Дванаццаць варот Бухары»;
 1979: раман «Вараннё жывучае».

Аўтар зборнікаў апавяданняў і нарысаў. Асобныя творы на беларускую мову пераклаў У.Яцко.

 Літаратура 
 Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.7: Застаўка — Кантата / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: Белэн, 1999. — 608 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2

Катэгорыя:Народныя пісьменнікі Таджыкскай ССР