Сямнаццаць правінцый

Сямнаццаць правінцый — незалежнае аб’яднанне ў Ніжніх краінах у XV і XVI стагоддзях, якія прыблізна пакрываюць тэрыторыі сучасных Нідэрландаў, Бельгіі, Люксембурга, некаторай часткі паўночнай Францыі (Артуа, дэпартамент Нор) і невялікай часткі заходняй Германіі.

Першапачаткова Сямнаццаць правінцый належалі Герцагам Бургундыі з Дынастыі Валуа (Бургундскія Нідэрланды), але пазней Габсбургам спачатку па Іспанскай, а потым па Аўстрыйскай лініі. З 1512 года правінцыі перафармаваліся ў буйную частку Бургундскай акругі Свяшчэннай Рымскай імперыі. У 1549 годзе Карл V выдаў Прагматычную санкцыю, якая вылучыла Сямнаццаць правінцый са складу Свяшчэннай Рымскай імперыі і зрабіла іх спадчыннымі ўладаннямі дому Габсбургаў.

 Склад 
Карта адпавядае наступным правінцыям:
 Графства Артуа
 Графства Фландрыя, якое ўключала Ліль, Дуэ, Аршы, Турнэ і Турнезі.
 Графства Мехелен
 Графства Намюр
 Графства Эно
 Графства Зеландыя
 Графства Галандыя
 Герцагства Брабант
 Герцагства Лімбург
 Герцагства Люксембург
 Правінцыя Утрэхт
 Заходняя Фрызія
 Герцагства Гельдэрн
 Правінцыя Гронінген
 Омеландэн
 Правінцыя Дрэнтэ, Лінген, Ведэ і Вестэрвальд.
 Правінцыя Аверэйсел

 Гл. таксама 
 Гістарычныя Нідэрланды
 Бургундскія Нідэрланды
 Іспанскія Нідэрланды
 Габсбургскія Нідэрланды
 Аўстрыйскія Нідэрланды
 Гісторыя Нідэрландаў

Катэгорыя:Бургундыя
Катэгорыя:Гісторыя Еўропы