Зігфрыд Шведскі

Зігфрыд Шведскі — каталіцкі святы, ушанаваны ў Швецыі (дзень памяці 15 лютага).

 Біяграфія 
Паводле некаторых звестак, у 995 годзе Зігфрыд быў манахам у Заходняй Англіі. Прыбыў у Нарвегію разам з правадыром вікінгаў Олафам I, пасля чаго місіянернічаў у Швецыі. У 1008 годзе каля Упсалы хрысціў караля Олафа. Калі Зігфрыд вярнуўся ў роднай Varend, ён убачыў драўлянае вядро, якое плавала па возеры і ў якім знаходзіліся адсечаныя галовы яго сваякоў. Іх рэліквіі захоўваюцца ў саборы Векшо. Пазней, ратуючыся ад супраціўлення сялян, ён бег на Готланд. На Готландзе Зігфрыд заснаваў першае шведскае біскупства ў Сакара. У 1030 годзе наведаў Брэмен.

 Шанаванне 
Святы Зігфрыд памёр 15 лютага (год невядомы) і быў пахаваны ў паўднёвай Швецыі. Мошчы Святога Зігфрыда былі знішчаны ў XVI стагоддзі падчас шведскай Рэфармацыі. Зігфрыд Шведскі быў адным з самых ушанаваных заступнікаў Швецыі, яго таксама шанавалі ў Даніі і Нарвегіі.

 Іканаграфія 
Часцей за ўсё мастакі-іканапісцы малявалі яго ў адзенні біскупа, які багаслаўляе мора з палубы карабля (побач з д'ябламі, якія пагражаюць).

 Этымалогія імя 
На старажытнанямецкай мове імя святога азначае sigu (перамога) і fridu (абарона ад узброенай сілы, мір): «пераможны абаронца».

 Спасылкі 
 Артыкул пра святога Зігфрыда 

Катэгорыя:Памерлі 15 лютага
Катэгорыя:Святыя паводле алфавіта
Катэгорыя:Святыя Швецыі
Катэгорыя:Каталіцкія святыя
Катэгорыя:Хрысціянскія святыя XI стагоддзя