Эрыгона

Эрыгона () — у старажытнагрэчаскай міфалогііМифы народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.2. С.666 — дачка ІкарыяПсеўда-Апаладор. Міфалагічная бібліятэка III 14, 7, маці Стафіла.

Дыяніс спакусіў яеАвідзій. Метамарфозы VI 125. Дыяніс падарыў каханаму Эрыгоны вінаградную лазу, а яе бацьку — мех з віном. Калі бацька быў забіты п'янымі афінскімі пастухамі, якія упершыню паспрабавалі віно і палічылі, што Ікарый пачаставаў іх ядам, Эрыгона павесілася на дрэвеНон. Дзеянні Дыяніса XLVII 222, папрасіўшы ў перадсмяротнай малітве пра тое, каб усе дзяўчыны Афін паступалі гэтак жа датуль, пакуль не будуць знойдзены забойцы яе бацькі. Малітвы былі пачуты: афінскія дзяўчыны, якіх багі паразілі вар'яцтвам, скончылі жыццё самгубствам, а Эрыгону пасля яе смерці Зеўс ператварыў у сузор'е Дзевы Гігін. Міфы 130; Гігін. Астраномія II 25, 2. Ёй прысвечаны эпілій Эратасфена.

Кожны год у Афінах праводзілася свята віна, на якім Ікарыя і Эрыгону паважалі як герояў. На гэтым свяце дзяўчыны разгойдваліся на арэлях, да якіх падвешвалі таксама фаласы з кветак Сервий. Комментарий к «Георгикам» Вергилия II 389 // Комментарий Д. О. Торшилова в кн. Гигин. Мифы. СПб, 2000. С.162; Першы Ватыканскі міфаграф I 19.

У гонар Эрыгоны названы астэроід (163) Эрыгона, адкрыты ў 1876 годзе.

 Гл. таксама 
 Эрыгона, дачка Эгісфа

Катэгорыя:Гераіні старажытнагрэчаскіх міфаў
Катэгорыя:Катастэрызмы
Катэгорыя:Міфы Атыкі