Вялікі раскол

Вялікі раскол:

 Раскол хрысціянскай царквы, 1054 — царкоўны раскол, пасля якога канчаткова адбыўся падзел Царквы на Рымска-каталіцкую царква на Захадзе і Праваслаўную — на Усходзе з цэнтрам у Канстанцінопалі.
 Вялікі заходні раскол — раскол у Рымскай царквы ў 1378—1417 гадах, калі адразу два (а з 1409 года — тры) прэтэндэнты абвясцілі сябе сапраўднымі папамі.