Прымаўка

Пры́маўка — жанр народнай паэтычнай творчасці, кароткі афарыстычны выраз, у якім вобразна з эмацыянальнай афарбоўкай вызначаецца пэўная жыццёвая з’ява.

У адрозненне ад прыказкі, прымаўка часцей за ўсё не з’яўляецца самастойным суджэннем і залежыць ад кантэксту. У прымаўцы няма яўна выражанага абагульнення і павучальнага сэнсу. Прымаўцы больш уласцівы сатыра, гумар, тэматычная канкрэтнасць. Па структуры бываюць адначленныя і двухчленныя.

Прымаўкі з’яўляюцца адной з крыніц ўтварэння фразеалагізмаўПоговорка // Российский гуманитарный энциклопедический словарь .

 Прыклады 
Адначленныя прымаўкі:
 «старасць не радасць»,
 «як кот наплакаў»,
 «віламі па вадзе пісана»
 «чорным па белым»
Двухчленныя прымаўкі:
 «Шумеў бы я, каб жонкі не баяўся»

 Гл. таксама 
 Прыказка

 Літаратура 
 Фядосік А. С. Прымаўка // 

 Спасылкі 
 Поговорка // Вялікая савецкая энцыклапедыя 
 Поговорка // Российский гуманитарный энциклопедический словарь: В 3 т. — М.: Гуманит. изд. центр ВЛАДОС: Филол. фак. С.-Петерб. гос. ун-та, 2002. 

Катэгорыя:Жанры фальклору
Катэгорыя:Парэміялогія