Прынцып лакальнасці

Прынцып лакальнасці — супрацьлеглая  прынцыпу далёкадзеяння парадыгма, згодна з якой узаемадзеянне паміж целамі не можа перадавацца на адлегласць імгненна і патрабуе пасрэдніка. 

Згодна з асноўным палажэнням  тэорыі адноснасці максімальная хуткасць перадачы любой  інфармацыі роўная  хуткасці святла ў пустаце. Такім чынам, пры змене становішча аднаго з целаў, якія ўзаемадзейнічаюць паміж сабой, інфармацыя аб гэтай змене прыйдзе да іншага цела не хутчэй, чым святло. Такім чынам, у сучаснай фізіцы прынцып лакальнасці цалкам выцесніў прынцып далёкадзеяння. 

Аднак, для ажыццяўлення прынцыпу лакальнасці неабходны пасрэднік. Такімі пасрэднікамі для розных тыпаў узаемадзеяння выступаюць кванты палёў, напрыклад: мезоны для  моцнага ўзаемадзеяння, фатоны для  электрамагнітнага ўзаемадзеяння, гіпатэтычныя гравітоны для  гравітацыйнага ўзаемадзеяння.

 Гл. таксама 
 Нявырашаныя праблемы сучаснай фізікі

Катэгорыя:Квантавая фізіка
Катэгорыя:Квантавая механіка
Катэгорыя:Тэарэтычная фізіка
Катэгорыя:Квантавыя вымярэнні
Катэгорыя:Нявырашаныя праблемы сучаснай фізікі