Мікола Маляўка

Мікола Маляўка, поўнае імя Мікалай Аляксандравіч Маляўка (, вёска Мікалаеўшчына, , Мінская вобласць — 4 красавіка 2024, Мінск) — беларускі  .

 Біяграфія 
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Пасля заканчэння Мікалаеўшчынскай сярэдняй школы (1958) два гады працаваў на лесанарыхтоўках у Карэліі. У 1965 г. скончыў філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Настаўнічаў у Воранаўскім і Крупскім раёнах, служыў у Савецкай Арміі, працаваў у рэдакцыі нясвіжскай раённай газеты «Чырвоны сцяг», старшым рэдактарам на Беларускім радыё. З 1969 г. — старшы рэдактар рэспубліканскага метадычнага кабінета Міністэрства культуры БССР, з 1976 г. — старшы рэдактар галоўнай рэдакцыі літаратурна-драматычных праграм Беларускага тэлебачання. З 1980 г. — супрацоўнік часопіса «Вясёлка».

Памёр 4 красавіка 2024 года. Пахаваны ў вёсцы Мікалаеўшчына Стаўбцоўскага раёна.

 Творчасць 
Друкавацца пачаў у 1957 г. (газета «Чырвоная змена»). Выйшлі зборнікі паэзіі «Едуць маразы» (1966), «Жалеза» (1970), «Лотаць» (1973), «Круг» (1977), «Эстакада» (вершы і паэма, 1982), «Дар» (вершы і паэма, 1985), «Аднавякоўцы» (вершы, балады, байкі, 1988). Для дзяцей выдаў кніжкі вершаў і казак «Дзед і ўнучка» (1983), «Салодкі лядзяш» (1986), «Як дом будавалі» (1987), «Дзе жывуць казкі» (1994), «Запрашаем на калядкі» (1998), «Папялушка» (2000), «Пачынайце дзень з усмешкі» (2013), «З вудай на вясёлцы» (2013), кнігу прозы «Коласаў абярэг: дзецям пра Якуба Коласа» (2011).

Перакладаў на беларускую мову творы М. Стэльмаха.

 Прэміі і ўзнагароды 
 Літаратурная прэмія імя Аркадзя Куляшова (1992)
 прэмія Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі (1997)
 спецыяльная прэмія прэзідэнта Рэспублікі Беларусь у намінацыі «Мастацкая літаратура» (2002)
 Залаты купідон (2011)

 Крыніцы 

 Літаратура 


Катэгорыя:Байкапісцы
Катэгорыя:Дзіцячыя пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залаты Купідон»