Адам Афцэліус

А́дам Афцэ́ліус, ці Аўцэліус (, 7 кастрычніка 1750, Лары, лен Вестра-Гёталанд, Швецыя — 30 студзеня 1837, Упсала, Швецыя) — шведскі батанік, вучань Лінея.

Брат Ёхана Афцэліуса і Пера Афцэліуса.

У 1777 выкладаў усходнія мовы ва Упсальскім універсітэце.

У 1792 адправіўся з прыродазнаўча-навуковай мэтай на заходняе ўзбярэжжа Афрыкі, у прыватнасці, у англійскую калонію Сьера-Леонэ, дзе з прычыны нападу і рабавання, учыненага французамі, ён страціў усе свае калекцыі.

У 1797—1798 быў сакратаром шведскага пасольства ў Лондане.

Пасля вяртання, у 1799 стаў акадэмічным выкладчыкам батанікі ва Упсальскім універсітэце і атрымаў у 1812 званне прафесара materia medica.

У 1802 быў абраны прэзідэнтам Лінееўскага інстытута («Заафіталітычнага таварыства»).

Як батанічны пісьменнік, Афцэліус вядомы шматлікімі сваімі творамі, роўна выдадзенай ім у 1823 аўтабіяграфіяй Лінея.

Яго імем названы роды раслін:


і мноства відаў.

Этнаграфічныя і батанічныя калекцыі Афцэліуса былі набыты Упсальскім універсітэтам.

 Расліны, апісаныя Афцэліусам 

 Роды 







 Віды 































 Спасылкі 


Катэгорыя:Батанікі Швецыі
Катэгорыя:Члены Лонданскага каралеўскага таварыства