Другая касмічная скорасць

Друга́я касмі́чная ско́расцьВучэбныя праграмы: Фізіка VI—XI класы. Астраномія XI клас. — Мн.: Нацыянальны інстытут адукацыі, 2012.Касмічная скорасць // Беларуская энцыклапедыя т. 8, с. 149. — мінімальная скорасць руху, якую неабходна надаць аб'екту (камень, касмічны апарат і г. д.) для пераадолення гравітацыйнага прыцягнення нябеснага цела. Калі целу будзе нададзена другая касмічная скорасць, то гэтае цела будзе рухацца па парабалічнай арбіце вакол нябеснага цела.

Другая касмічная скорасць вызначаецца радыусам і масай нябеснага цела, з-за гэтага яна асобная для кожнага нябеснага цела (для Зямлі 11,2 км/с, для Сонца 617,7 км/с).

 Другая касмічная скорасць для розных аб'ектаў 

  +Другая касмічная скорасць (скорасць вызвалення) на паверхні некаторых нябесных цел
  Нябеснае цела  Маса (у адносінах да масы Зямлі)  2-я касмічная скорасць, км/с
   Месяц  0,0123  2,4
   Меркурый 0,055  4,3
   Марс  0,108  5,0
   Венера  0,82  10,22 
   Зямля  1  11,2  
   Уран  14,5  22,0  
   Нептун  17,5  24,0
   Сатурн  95,3  36,0
   Юпітэр  318,3  61,0
   Сонца  333 000  617,7
   Сірыус B  325 675  10 000 
   Нейтронная зорка  666 000  200 000
   Кваркавая зорка  833 500  -
   Чорная дзірка  832 500 - 5,6  - (нішто не можа выйсці па-за межы чорнай дзіркі - радыуса Шварцшыльда)


 Гл. таксама 
 Першая касмічная скорасць
 Трэцяя касмічная скорасць
 Чацвёртая касмічная скорасць

 Зноскі 

 Літаратура 
 Касмічная скорасць //  С. 149.

Катэгорыя:Астрадынаміка