Іаганес Ганс Даніэль Енсен

Іаганес Ганс Даніэль Енсен (; , , Германія — , ) — нямецкі фізік-тэарэтык, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы ў 1963 годзе разам з Марыяй Гёперт-Маер, «за адкрыцці, якія датычацца абалонкавай структуры ядра». Другую палову прэміі атрымаў Юджын Вігнер.

 Біяграфія 
Скончыў Гамбургскі ўніверсітэт (1932), дзе і працаваў у 1937-1941 гадах. З 1941 года прафесар Гановерскага тэхналагічнага інстытута, з 1949 года - Гайдэльбергскага ўніверсітэта.

Навуковыя працы па ядзернай фізіцы і фізіцы цвёрдага цела. Даследаваў узаемадзеянні іонаў у крышталях, атрымаў залежнасць поўнай энергіі крышталя ад міжатамнай адлегласці. Увёў паняцце спін-арбітальнай сувязі і распрацаваў абалонкавую мадэль атамнага ядра (1950). Член Гайдэльбергскай АН (1949).

 Узнагароды 
 Прафесар Гамбургскага ўніверсітэта, 1947
 Нобелеўская прэмія па фізіцы, 1963
 Ганаровы грамадзянін форт Лауердаля, 1969

 Літаратура 


 Спасылкі 
 Інфармацыя з сайта Нобелеўскага камітэта.
 Падрабязная інфармацыя на сайце інстытута фізікі Гайдэльбергскага ўніверсітэта

Катэгорыя:Фізікі Германіі
Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі па фізіцы
Катэгорыя:Фізікі XX стагоддзя