Ваўкавыскі павет (Расійская імперыя)

Ваўкавыскі павет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Расійскай імперыі ў канцы XVIII — пачатку XX ст.

Утвораны пасля Трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай у 1795.

Уваходзіў у склад Слонімскай, Літоўскай, а з 1801 — Гродзенскай губерні.
Павятовы цэнтр — горад Ваўкавыск. Плошча павета 3413,2 кв. вярсты, насельніцтва 149 678 чал. (1897).

У 1921 г. Ваўкавыскі павет паводле Рыжскага міру трапіў у склад Польшчы, дзе замест яго быў створаны новы Ваўкавыскі павет.

 Воласці 
У склад Ваўкавыскага павета ўваходзіла 25 валасцей:
 Баярская
 Біскупцоўская
 Вільчукоўская
 Вярэйкаўская
 Гарнастаеўская
 Дабравольская
 Зэльвенская
 Зэльзінская
 Ізабелінская
 Крамяніцкая
 Лыскоўская
 Мыжэрыцкая
 Мсцібаўская
 Падароская
 Поразаўская
 Пянюгаўская
 Пяскоўская
 Роская
 Самаравіцкая
 Свіслацкая
 Тарачманоўская
 Тарнопальская
 Шылавіцкая
 Шымкоўская
 Юшкаўская

Пазней Вільчукоўская і Гарнастаеўская воласці перайменаваныя ў Свянтыцкую Ялуўскую.

 Мястэчкі 

У павеце трынаццаць мястэчак:
 Зэльва
 Ізабеліна
 Крамяніца
 Лапеніца
 Лыскаў (Лыскі)
 Малая Лапеніца
 Мсцібава
 Новы Двор
 Поразава
 Пяскі
 Рось
 Свіслач
 Ялуўка

Таксама 6 сёл, 437 вёсак і 348 дробных населеных пунктаў (1889).

Катэгорыя:Паветы Гродзенскай губерні