Андрэй Уладзіміравіч Хачатуран

Андрэй Хачатуран (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца віцебскага «Макслайна». Ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі (2012—2020).

 Клубная кар’ера 

 «Мінск» 
Выхаванец мінскай школы «Змена», гуляў за аднайменны клуб (пазней пераўтвораны ў «Мінск»). У студзені 2010 года падпісаў кантракт з барысаўскім БАТЭ, але на медаглядзе выявіліся праблемы, у выніку Хачатуран вярнуўся ў мінскі клуб. У жніўні 2010 года перайшоў у сочынскую «Жамчужыну», а ў сезоне 2011 зноў стаў іграком «Мінска».

 «Шахцёр» 
У верасні 2011 года ў якасці свабоднага агента перайшоў у салігорскі «Шахцёр», дзе хутка замацаваўся ў аснове на пазіцыі цэнтральнага паўабаронцы. У пачатку 2012 года выкарыстоўваўся як правы абаронца, а пазней стаў гуляць у апорнай зоне. У чэрвені 2013 года атрымаў цяжкую траўму, вярнуўся ў строй толькі ў кастрычніку таго ж года. У студзені 2014 года пакінуў «Шахцёр» з патрабаваннямі аплаты за лячэнне траўмы.

 «Нёман» 
Пасля «Шахцёра» спрабаваў працаўладкавацца ў расійскіх «Балтыцы» і «Уфе», але абодва разы бакі не дамовіліся аб умовах кантракта. У выніку ў сакавіку 2014 года стаў іграком гродзенскага «Нёмана». Пачынаў сезон 2014 у апорнай зоне, але неўзабаве быў пераведзены на пазіцыю правага паўабаронцы. Стаў адным з лідараў гродзенскага клуба, але ў чэрвені 2014 года атрымаў траўму, з-за якой выбыў да канца сезона. У студзені 2015 года кантракт з «Нёманам» быў разарваны.

У студзені 2015 года быў на праглядзе ў малдаўскай «Дачыі», але кантракт так і не быў заключаны. Таксама цікавасць да Хачатурана праяўлялі расійскі «Сокал» і розныя беларускія клубы. У выніку, аднак, вярнуўся ў гродзенскі «Нёман», з якім у сакавіку 2015 года падпісаў новы кантракт.

У другой палове красавіка не гуляў з-за траўмы, а пазней вярнуўся на поле і стаў адным з ключавых ігракоў гродзенцаў. З-за недахопу выканаўцаў стаў часам выступаць на пазіцыі нападніка. Быў прызнаны аматарамі клуба найлепшым футбалістам «Нёмана» мая 2015 года.

У чэрвені 2015 года па заканчэнні кантракта не здолеў дамовіцца з «Нёманам» аб яго падаўжэнні па фінансавых прычынах і пакінуў клуб.

 «Тарпеда-БелАЗ» 
Пасля зыходу з «Нёмана» некаторы час падтрымліваў форму з першалігавай «Іслаччу». 10 ліпеня 2015 года падпісаў кантракт з жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ». У складзе жодзінцаў замацаваўся на пазіцыі цэнтральнага паўабаронцы.

У студзені 2016 года па заканчэнні кантракта пакінуў жодзінскі клуб, маючы намер працаўладкавацца ў замежжы.

 «Белшына» 
У студзені 2016 года далучыўся да складу «Белшыны». Разглядаўся ў якасці асноўнага іграка бабруйскай каманды, але ў пачатку сезона атрымаў траўму, з-за якой прапусціў амаль увесь красавік, пазней вярнуўся на поле. У чэрвені 2016 года разарваў кантракт з «Белшынай» і неўзабаве зноў далучыўся да складу «Тарпеда-БелАЗ».

 Вяртанне ў «Тарпеда-БелАЗ» 
У складзе «Тарпеда-БелАЗ» у другой палове сезона 2016 быў асноўным цэнтральным паўабаронцам, гуляў у Лізе Еўропы. У студзені 2017 года падоўжыў кантракт з аўтазаводцамі. У 2017 годзе замацаваўся ў якасці аднаго з лідараў каманды, правёўшы 27 матчаў у чэмпіянаце Беларусі. У лістападзе 2017 года падпісаў новы двухгадовы кантракт з «Тарпеда-БелАЗ».

У першай палове 2018 года адсутнічаў з-за траўмы. Вярнуўся на поле ў жніўні і неўзабаве зноў замацаваўся ў стартавым складзе каманды. У 2019 годзе стаў капітанам «Тарпеда-БелАЗ». У 2020 годзе забіў шэсць галоў у Вышэйшай лізе і аддаў шэсць галявых перадач, чым дапамог камандзе заваяваць бронзавыя медалі чэмпіянату.

У студзені 2021 года падоўжыў кантракт з жодзінскім клубам. У 2021—2022 гадах стаў радзей з’яўляцца на полі з-за траўм. У пачатку 2023 года быў адхілены ад асноўнай каманды, аднак адмовіўся разрываць кантракт і пераходзіць у іншы клуб, у выніку застаўся ў «Тарпеда-БелАЗ» на кантракце, аднак толькі трэніраваўся з рэзервовай камандай, у афіцыйных матчах не гуляў ні за аснову, ні за дубль. Пакінуў жодзінскі клуб у канцы 2023 года.

 «Макслайн» 
У студзені 2024 года стаў трэніравацца з віцебскім «Макслайнам» і ў лютым афіцыйна папоўніў склад каманды.

 Міжнародная кар’ера 
Гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў). 15 жніўня 2012 года дэбютаваў за нацыянальную зборную ў таварыскім матчы супраць Арменіі. Пасля лютага 2013 года не прыцягваўся да зборнай, зноў быў выкліканы на матчы ў верасні 2020 года.

 Дасягненні 
   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (3): 2011, 2012, 2013
   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2020
  Уладальнік Кубка Беларусі: 2023
  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі (2): 2006, 2008
  Пераможца Другой лігі чэмпіянату Беларусі: 2004
  У спісе 22 найлепшых ігракоў чэмпіянату Беларусі: 2012

 Статыстыка выступленняў 
СезонДывізіёнКлубКраінаМатчыГалы 2004  Д3  Змена    7  2 2005  Д2  Змена    30  4 2006  Д2  Мінск    24  3 2007  Д1  Мінск    19  1 2008  Д2  Мінск    16  3 2009  Д1  Мінск    26  4 2010 (1)  Д1  Мінск    20  2 2010 (2)  Д2  Жамчужына    13  0 2011 (1)  Д1  Мінск    16  3 2011 (2)  Д1  Шахцёр    9  2 2012  Д1  Шахцёр    24  5 2013  Д1  Шахцёр    18  0 2014  Д1  Нёман    13  1 2015 (1)  Д1  Нёман    7  0 2015 (2)  Д1  Тарпеда-БелАЗ    12  2 2016 (1)  Д1  Белшына    5  0 2016 (2)  Д1  Тарпеда-БелАЗ    15  1 2017  Д1  Тарпеда-БелАЗ    27  2 2018  Д1  Тарпеда-БелАЗ    12  2 2019  Д1  Тарпеда-БелАЗ    25  0 2020  Д1  Тарпеда-БелАЗ    26  6 2021  Д1  Тарпеда-БелАЗ    11  1 2022  Д1  Тарпеда-БелАЗ    12  0 2023  Д1  Тарпеда-БелАЗ    0  0

 Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

 Крыніцы 

 Спасылкі 


Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Жамчужына Сочы
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Макслайн