Валянцін Іванавіч Ермаловіч

Валянцін Іванавіч Ермаловіч (, в. Малыя Навасёлкі, Койданаўскі раён, Мінская акруга, БССР — , Магілёў, Беларусь) — акцёр. Заслужаны работнік культуры БССР (1988).

 Біяграфія 
Да вайны закончыў 9 класаў Дзяржынскай СШ. У 1944 годзе мабілізаваны ў Чырвоную армію, з баямі прайшоў Заходнюю Беларусь, Польшчу, Усходнюю Прусію, Германію. Чатыры разы быў паранены. У 1944 годзе родныя атрымалі У Магілёве ўвекавечылі памяць беларускага адраджэнца Валянціна Ермаловіча ФОТА, з паведамленнем, што Валянцін Ермаловіч загінуў у верасні ў Польшчы.

У 1946 г. скончыў 10 класаў Дзяржынскай СШ і паступіў вучыцца ў Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут на акцёрскі факультэт. У 1950—1956 гг. акцёр Пінскага, потым Магілёўскага абласных драматычных тэатраў. З 1956 г. выкладчык асноў рэжысуры і майстэрства акцёра Магілёўскага культурна-асветнага вучылішча. З 1978 г. рэжысёр Краснапольскага народнага тэатра Магілёўскай вобласці. Працаваў рэжысёрам многіх тэатральных калектываў.

Пры канцы 1980-х гадоў старшыняваў у мясцовай філіі асацыяцыі «Мартыралог Беларусі». Адшукаў месца пахаваньня закатаванага класіка беларускай літаратуры Цішкі Гартнага. Казаў пра рэпрэсаваную беларускую мову.

 Памяць 
міні|злева|Мемарыяльная дошка Валянціну Ермаловічу ў Магілёве
У 1992 годзе пры Магілёўскім гарадскім Цэнтры культуры і вольнага часу быў створаны народны тэатр «Валянцін», названы так у гонар Ермаловіча.

4 верасня 2015 года на доме па вуліцы Першмайскай № 42 у Магілёве, дзе жыў Валянцін Ермаловіч, адкрыта мемарыяльная дошка (граніт, бронза; скульптар Уладзімір Конанаў). На ўрачыстым адкрыцці прысутнічалі намеснік старшыні Магілёўскага гарвыканкама Андрэй Кунцэвіч, гісторык Ігар Пушкін, скульптар Уладзімір Конанаў, родныя і блізкія Валянціна Ермаловіча, прадстаўнікі тэатральных калектываў, грамадскіх аб’яднанняў, творчая інтэлігенцыя, моладзь, жыхары горада МагілёваПамяць у бронзе і граніце .

У 2024 годзе імя Валянціна Ермаловіча нададзена адной з вуліц у Магілёве.

 Узнагароды 
Узнагароджаны двума ордэнамі Айчыннай вайны II ступені, 9 медалямі, Граматай Вярхоўнага Савета БССР (1978) і іншыя. Лаўрэат прэміі Ленінскага камсамола Беларусі (1986), лаўрэат Усесаюзных фестываляў самадзейнай мастацкай творчасці (1988; 1991) і іншыя.

 Сям’я 
Браты Валянціна Ермаловіча: Мікола (1921—2000) — публіцыст і літаратуразнаўца, і Лявон (1923—2004) — партызан, узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі, медалём «Партызану Айчыннай вайны» I ступені і іншымі, пасля вайны працаваў настаўнікам беларускай мовы і літаратуры.

 Літаратура 
 Ермаловіч Валянцін Іванавіч // Памяць. Гісторыка-дакументальная хроніка Дзяржынскага раёна. Мінск. 2004. С. 622.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Дзяржынскім раёне
Катэгорыя:Памерлі ў Магілёве
Катэгорыя:Акцёры Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя работнікі культуры Беларускай ССР
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Айчыннай вайны II ступені
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускай акадэміі мастацтваў