Уруп (востраў)

Уру́п () — востраў у Вялікай градзе Курыльскіх астравоў. Адміністрацыйна ўваходзіць у склад Сахалінскай вобласці Расіі. Плошча — 1511kurilstour.ru км².

 Геаграфія 
Востраў мае вулканічнае паходжанне, уяўляе сабой ланцуг злітых у аснаванні вулканаў, выцягнуты з паўночнага ўсходу на паўночны захад. Найвышэйшы пункт — гара Высокая (1426 м). Паміж вулканічнымі камлюкамі сустракаюцца нізіны. Вулканічная актыўнасць увасабляецца галоўным чынам у частых землетрасеннях. Дзякуючы багатым ападкам на востраве шмат рэк, ёсць азёры. Вадаспады дасягаюць 75 м. Знойдзены радовішчы медзі, золата і жалеза.

Клімат марскі ўмераны, на поўначы — набліжаны да субарктычнага. Сярэдняя тэмпература ў жніўні 13,9 °C, у лютым −7,8 °C. Часам узімку тэмпературы паніжаюцца да −17,8 °C, а ўлетку на поўдні дасягаюць 26,1 °C.

На поўначы Урупа вылучаецца тундравая мясцовасць, аднак большасць паверхні пакрываюць лясы, лугі і хмызнякі. Распаўсюджаныя расліны — нізкарослы бамбук саса, кедр, бружмель, шыпшына, вішня, рабіна, крапіва, рададэндран, хвошч і інш. Улетку на паўднёвай частцы шмат кветкавых раслін.

Жывёльны свет вострава прадстаўлены шматлікімі птушкамі, грызунамі і лісамі. Ля ўзбярэжжа шмат ластаногіх.

 Гісторыя 
Нават у дакаланіяльны перыяд Уруп быў амаль не заселены. Сезонна тут палявалі айны. У 1643 г. Уруп быў адкрыты і даследаваны галандцамі, якія не знайшлі мясцовых жыхароў, затое выявілі срэбраную руду, таму абвясцілі яго маёмасцю Галандскай Ост-Індскай кампаніі.

У XVIII ст. на востраве спыняліся расійскія і японскія экспедыцыі. У канцы XVIII ст., калі фаўна Алеуцкіх астравоў значна пацярпела ад драпежнага промыслу, Урупам зацікавілася Расійска-амерыканская кампанія. У 1795 г. на востраве былі створаны алеўцкае паселішча і склады кампаніі. У 1801 г. на поўдні Урупа японцы ўсталявалі слуп, на якім паведамлялі, што востраў належыць іх краіне.

У 1875—1945 гг. востраў уваходзіў у склад Японіі. На востраве былі створаны некалькі дзяржаўных лясных гадавальнікаў. Уруп таксама наведвалі паляўнічыя. Часовае насельніцтва дасягала некалькіх тысяч чалавек. Падчас II сусветнай вайны на Урупе знаходзілася японская ваенная база.

У 1945 г. Уруп быў заняты савецкімі войскамі. У 1947 г. — далучаны да РСФСР. Некаторы час існавалі савецкія паселішчы Кастрыкум і Кампанейскае. З 2012 г. на поўдні вострава вядзецца здабыча золата. Паселішча золатаздабытчыкаў, дзе рабочыя працуюць пераважна вахтавым метадам, з’яўляецца асноўным на Урупе.

 Літаратура 
 Уруп // 
 История Сахалина и Курильских островов с древнейших времен до начала XXI столетия  / М. С. Высоков, А. А. Василевский, А. И. Костанов, М. И. Ищенко. — Южно-Сахалинск: Сахалинское книжное издательство, 2008 ISBN 978-5-88453-207-5

 Спасылкі 
 Уруп — зярнятка Расіі
 Успаміны пра Уруп 
 Ахоцкае мора. Фізіка-геаграфічнае апісанне 
 Японскі погляд на Курыльскія астравы
 Міжнародны праект Курыльскія астравы
 Экалагічная вахта Сахаліна 

Катэгорыя:Курыльскія астравы
Катэгорыя:Астравы Ахоцкага мора