Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Шарашова)

Касцё́л Найсвяце́йшай Тро́йцы — мураваны каталіцкі храм у гарадскім пасёлку Шарашове Пружанскага раёна Брэсцкай вобласці, помнік архітэктуры класіцызму.

 Гісторыя 
Першы драўляны Троіцкі касцёл у Шарашове быў пабудаваны ў 1539 годзе па распараджэнні Боны Сфорцы. У сярэдзіне XVII стагоддзя будынак згарэў у пажары, аднак быў адбудаваны наноў з дрэва. Другі храм праіснаваў да XIX стагоддзя і таксама быў знішчаны агнём.

Узвядзенне новага цаглянага касцёла пачалося ў 1841 годзе і завяршылася асвячэннем святыні ў 1848 годзе біскупам Вацлавам Грынявіцкім. Будаўніцтва вялося на сродкі вернікаў і ахвяраванні мясцовых шляхціцаў Кернажыцкіх. Паколькі дзяржава падтрымлівала пабудову толькі праваслаўных храмаў, шарашоўскі касцёл стаў адзіным каталіцкім храмам на Пружаншчыне, пабудаваным у той час. У канцы XIX стагоддзя парафія налічвала 2750 вернікаў.

Пасля Другой сусветнай вайны ў 1948 годзе бальшавікі арыштавалі святара Альберта Бакіноўскага, а касцёл забралі ў прыхаджан і ператварылі ў склад, каштоўнасці былі раскрадзены. Нягледзячы на гэта, католікі на працягу 40 гадоў збіраліся на набажэнствы каля сцен храма.

28 ліпеня 1988 года касцёл Найсвяцейшай Тройцы быў вернуты прыхаджанам, аднавілася парафія. 23 кастрычніка 1991 года епіскап Казімір Свёнтак наноў асвяціў храм. У 1995 годзе перад касцёлам парафіянамі і ксяндзом Э. Лоекам была пастаўлена капліца ў гонар 800-годдзя нараджэння Святога Антонія. У 1995 і 2005 гадах былі адрамантаваны дах і фасад касцёла. У 2007 годзе будынак быў занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння.

 Архітэктура 
Размешчаны ў цэнтры мястэчка, на вул. Перамогі, 3а. Помнік архітэктуры позняга класіцызму С. 377. Прамавугольны ў плане будынак, накрыты вільчыкавы дахам з вальмай над апсідай. Галоўны фасад фланкіраваны дзвюма чатырохграннымі аднаяруснымі шатровымі вежамі, аб’яднанымі атыкам з трохвугольным франтонам. У верхніх ярусах вежаў знаходзяцца арачныя праёмы. Фасад упрыгожаны дзвюма скульптурамі апосталаў, пастаўленых у бакавых арачных нішах. Такія ж скульптуры размешчаны і ў прамавугольных нішах на бакавых гранях ніжняга яруса вежаў. Над прамавугольным уваходным праёмам прарэзана паўцыркульнае акно, якое асвятляе хоры. Фасады рытмічна расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі, дэкарыраваны арачнымі броўкамі з замкавым каменем, і пілястрамі ў прасценках С. 371.

Інтэр’ер трохнефны, падзелены шасцю калонамі. Скляпенні цыліндрычныя. На дзвюх калонах высяцца хоры. Алтарная частка займае шырыню цэнтральнага нефа і па баках абмежавана сакрысціямі з тэрасамі на іх перакрыццях. Алтар вырашана карынфскай каланадай, у ім змешчаны 2 драўляныя скульптуры святых і абраз «Укрыжаванне» XIX стагоддзя. На бакавой сцяне апсіды змешчаны амбон.

У інвентарным апісанні касцёла 1746 года згадваецца арган. Па звестках 1820 года, у храме знаходзіўся 8-рэгістравы пазітыў з 2 мяхамі, праспект якога быў афарбаваны ў белы колер і аздоблены залачоным драўляным разбеннем, які згарэў разам са старым будынкам храма ў 1828 годзе. У 1875 годзе Павел Верпахоўскі з Вялікай Бераставіцы змайстраваў у цяперашнім касцёле 25-рэгістравы арган, аб чым захавалася абвестка ў часопісе «Przegląd Katolicki» за 1875 год. Дадзены інструмент захаваўся да нашых дзён.

 Пробашчы 
 Францішак Рамейка (1913 — ?)
 Уладзіслаў Марковіч (1924—1934)
 Альберт Бакіноўскі (1935—1948?)
 Яцэк Дубіцкі (цяперашні час)
На касцёльных могілках у 1848 годзе быў пахаваны ўніяцкі святар, доктар багаслоўя Міхаіл Баброўскі, які ў 1833 годзе быў сасланы ў Шарашова, дзе адпраўляў набажэнствы на беларускай мове.

 Зноскі 

 Літаратура 




 Спасылкі 



Шарашова
Катэгорыя:Шарашова
Катэгорыя:Касцёлы Пружанскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:З’явіліся ў 1848 годзе
Катэгорыя:Касцёлы Пінскай дыяцэзіі
Катэгорыя:1848 год у Беларусі