Тану-Ала

Тану́-Ала́, таксама Тану-Ола (, )— горная сістэма (хрыбет) у Расіі, у паўднёвай Сібіры, на поўдні Тувы.

Складаецца з Усходняга Тану-Ала і Заходняга Тану-Ала. Хрыбет цягнецца з усходу на захад уздоўж мяжы з Манголіяй. Сярэдняя вышыня 2500—2700 м. Найбольшая вышыня 3061. Даўжыня хрыбта прыкладна 300 км.
Паўднёвыя схілы хрыбта, звернутыя да возера Убсу-Нур, кароткія і стромкія, паўночныя, павернутыя да Тувінскай катлавіны, расцягнутыя, парэзаныя далінамі прытокаў ракі Енісей.
Вяршыні з вечнымі снягамі адсутнічаюць. Паўночныя схілы, якія з’яўляюцца водападзелам для Енісея і пакрытыя кедрава-лістоўнічнай тайгой да вышыні 2000—2200 м, звернутыя да Усходняга Саяна. На паўднёвых схілах пераважае стэп. На калявяршынных і вяршынных паясах горная тундра і камяністыя россыпы. Заходняя канцавіна Тану-Ала прылягае да Алтайскіх гор.

Геалагічныя пароды прадстаўлены пясчанікамі, сланцамі, кангламератамі, эфузіўна-асадкавымі пародамі і гранітамі. Раней у гарах была здабыча кобальту.

 Зноскі 

 Літаратура 






 Спасылкі 
 Вслед за лесом в горы Танну-Ола // НАУКА из первых рук. № 3 (21) 2008.
 	Физико-географический очерк Средней Сибири // Музей геологии Средней Сибири

Катэгорыя:Горы Расіі