Беларускі дзяржаўны акадэмічны тэатр юнага гледача

Беларускі дзяржаўны акадэмічны тэатр юнага гледача — тэатр горада Мінска, рэпертуар якога складаецца з пастановак для дзяцей і падлеткаў.

 Гісторыя 
Тэатр быў створаны ў Мінску ў 1931 годзе рэжысёрам Мікалаем Кавязіным. З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны спыніў сваё існаванне.
міні|злева|Тэатр у 1936 годзе
Будынак Тэатра юнага гледача (вуліца Энгельса, 26) з’яўляецца помнікам савецкай архітэктуры, прыклад творчага выкарыстання элементаў класіцыстычнай архітэктурнай спадчыны. Пабудаваны ў 1936—1937 гг. (арх. Аляксандр Пятровіч Воінаў, У. М. Вараксін) у адным комплексе з Палацам піянераў і школьнікаў (вул. Кірава, 16). Разбураны ў гады Вялікай Айчыннай вайны і адноўлены ў 1952—1954 гг. у некалькі змененым выглядзе. Па магчымасці была выкарыстана старая каробка з прыбудовай новай сцэнічнай часткі. Галоўны фасад у асноўных рысах захаваў даваеннае архітэктурнае вырашэнне. Нягледзячы на распрацоўку праекта капітальнага рамонту ў 1972 г., да нашага часу захавалася аздабленне інтэр'ераў, выкананае паводле праекта аднаўлення тэатра ў 1951—1952 гг. пад кіраўніцтвам А. П. Воінава і Л. Д. Усавай.

У другі раз заснаваны ў 1956 годзе.

Комплексу Тэатра юнага гледача і Палаца піянераў і школьнікаў нададзены ў 2007 годзе статус гісторыка-культурнай каштоўнасцю рэспубліканскага значэння.

 Рэканструкцыя 
У канцы 2008 года была аб’яўлена пра рэканструкцыю тэатра. Але рэальна яна пачалася толькі ў лістападзе 2011 года. Увесь гэты час ТЮГ іграў свае спектаклі на сцэне Дома літаратараў (вуліца Фрунзэ, 5). У чэрвені 2015 года тэатр вярнуўся ў рэканструяваны будынак.

У час рэканструкцыі побач з асноўным будынкам па лініі фасада ўзвялі чатырохпавярховую прыбудову, дзе размясціліся бутафорскі, сталярны, слясарны цэхі, швейныя майстэрскія, а таксама рабочыя кабінеты супрацоўнікаў і частка грымёрных пакояў. Ідэя была падказана пасляваенным праектам аднаўлення Палаца піянераў архітэктараў Воінава і Усавай, які прадугледжваў ўзвядзенне новага корпуса ўшчыльную да існага будынка, але не быў рэалізаваныТЮЗ открывается после реконструкции премьерой «Синей птицы» .

 Дырэктары 
 Уладзімір Стэльмах (1955—1966)
 Артур Вольскі (1966—1978)
 Вадзім Дапкюнас (1978—1981)
 Ігар Андрэеў (1985—1995)
 Юрый Вуто (1997—2006) 
 Павел Палякоў (да 2009)
 Юрый Кулік (2009—2013)
 Мікалай Казюлін (2013—2014)
 Ігар Варонін (з 2014 – 2016)
 Уладзімір Савіцкі (2016—2022, 20 студзеня)
 Вера Палякова-Макей (2022—)

 Мастацкае кіраўніцтва 
 Мікалай Кавязін (1931—1935)
 Еўсцігней Міровіч (1935-1940 — мастацкі кіраўнік)
 Міхаіл Зораў (1941)

Галоўныя рэжысёры:
 Любоў Мазалеўская (1955—1961, 1963—1964)
 Б. Дакутовіч (1962—1963)
 Уладзімір Маланкін (1965—1967)
 Б. Ганага (1965—1971)
 Мікалай Шыйко (1972—1973 — галоўны рэжысёр)
 Рыгор Баравік (1974—1978)
 І. Папоў (1978-1979)
 Валерый Анісенка (1979—1980)
 В. Рыжы (1980—1983)
 Уладзімір Аляксандравіч Караткевіч (1983—1988)
 В. Глубокава (1989—1990)
 Мадэст Абрамаў (1991—1995)
 Андрэй Андросік (1995-2003 — мастацкі кіраўнік, галоўны рэжысёр)
 Наталля Башава (2003-2010 — галоўны рэжысёр)
 Уладзімір Савіцкі (2010—2022, з 2010 — мастацкі кіраўнік)

 Былыя акцёры 
 Ігар Дабралюбаў
 Аляксей Дудараў
 Здзіслаў Стома
 Мікола Трухан

 Цікавыя факты 
Акцёр Аляксандр Палазкоў, які выканаў ролю Філімона Пупкіна у спектакле «Пан міністар» перамог у намінацыі «Лепшая мужчынская роля» на Другой  Нацыянальнай тэатральнай прэміі (2012).

 Спасылкі 

 Сайт Тэатра юнага гледача 
 Блог Тэатра юнага гледача 

Катэгорыя:Тэатры, заснаваныя ў 1931 годзе
Катэгорыя:1931 год у Мінску
Катэгорыя:Тэатры, заснаваныя ў 1956 годзе
Катэгорыя:1956 год у Мінску
Катэгорыя:Тэатры Мінска
Катэгорыя:Беларускі рэспубліканскі тэатр юнага гледача
Катэгорыя:Вуліца Энгельса (Мінск)