Аляксандр Агінскі

Аляксандр Агінскі (каля 1585 — ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

Харунжы троцкі ў 1626—1636, харунжы надворны літоўскі ў 1636—1645, ваявода менскі ў 1645—1649 і кашталян троцкі з 1649, староста рагачоўскі; пасол на соймы 1623, 1626, 1632, 1633, 1635, 1643, дэпутат Трыбунала ВКЛ у 1619.
міні|злева|Герб Аляксандра Агінскага. 1648
Удзельнічаў у Кірхгольмскай бітве ў 1605, бітвах пад Смаленскам у 1611 і 1633, Хоцінскай бітве ў 1621.

Актыўны дзеяч праваслаўнага Віленскага Святадухаўскага брацтва. У 1612 падпісаў акт фундацыі праваслаўнай шляхты Менскага Петрапаўлаўскага манастыра. Аляксандр Агінскі быў апошнім праваслаўным (і ўвогуле некаталіцкім) сенатарам Рэчы Паспалітай.

Валодаў шматлікімі маёнткамі, у тым ліку Еўем.

 Сям'я 
З роду Агінскіх, сын Багдана і Раіны з Валовічаў.

Двойчы жанаты: з Аляксандрай Шэмет, ад якой меў сыноў Яна і Багдана, і з Кацярынай Палубінскай, дачкой Канстанціна Палубінскага, ад якой меў дзяцей:
 Марцыяна Аляксандра (1632 — 1690), вялікага літоўскага канцлера;
 Аляксандру Канстанцыю, жонку пісара літоўскага Андрэя Казіміра Завішы;
 Тэадору, жонку падкаморага жамойцкага Яна Гружэўскага.

 Літаратура 
 ;
 Грыцкевіч А. Агінскія // БЭ ў 18 т. Т. 1. — Мн., 1996.

 Спасылкі 
  Генеалогія магнацкіх радоў Рэчы Паспалітай 

Аляксандр
Катэгорыя:Сенатары Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Кашталяны троцкія
Катэгорыя:Ваяводы менскія
Катэгорыя:Харунжыя надворныя літоўскія
Катэгорыя:Харунжыя троцкія
Катэгорыя:Старосты рагачоўскія