Практыка (філасофія)

Практыка ( «дзейнасць»)  — мэтазгодная і мэтанакіраваная дзейнасць. Практыка — гэта дзейнасць, якую суб'ект ажыццяўляе для дасягнення вызначанай, загадзя пастаўленай мэты.

Практыка мае грамадска-гістарычны характар і залежыць ад узроўню развіцця грамадства, яго сацыяльна-класавай структуры; мэты практычна дзеючага суб'екта, у канчатковым выніку, заўсёды вызначаецца грамадствам.

 Структура практыкі 
 Аб'ект — тое, на што накіравана дзеянне.
 Суб'ект — той, хто здзяйсняе дзеянне.
 Мэта — тое, дзеля чаго здзяйсняецца дзеянне.
 Вынік — тое, што атрымліваецца па заканчэнні дзеяння.
 Сродак — тое, з дапамогай чаго ажыццяўляецца дзеянне.

 Віды практыкі 
 Духоўная практыка: ёга, ісіхазм, суфізм — практыка індывідуальнага самаўдасканалення.
 Рэлігійная практыка — практыка калектыўнага ўдасканалення.
 Вытворчая практыка — практыка пераўтварэння прыроды.
 Сацыяльная практыка — практыка падтрымання грамадства.
 Навучальная практыка — практыка фармавання суб'ектаў грамадства.
 Медыцынская практыка — практыка пераўтварэння чалавечай прыроды.
 Дызайн практыка — практыка пераўтварэння і развіцця візуальнай мовы для захоўвання і перадачы інфармацыі ў рамках пэўнага соцыума або чалавецтва ў цэлым.

Катэгорыя:Сацыяльная філасофія
Катэгорыя:Палітычная філасофія
Катэгорыя:Філасофская тэрміналогія