Касцёл Святога Роха і кляштар рахітаў (Мінск)

Касцёл Святога Роха і кляштар рахітаў — колішні рымска-каталіцкі сакральны комплекс у Менску. Размяшчаўся ў канцы Койданаўскай вуліцы, дзейнічаў у 1750-х — 1830-х гадах.

 Гісторыя 
Заснаваны 3 жніўня 1752 года фундацыяй ксяндза, апостальскага пісара Тамаша Стацэвіча, які ахвяраваў 11 000 злотых і абраз Святой Веранікі, а таксама ўнукаў менскага бурмістра Лукаша Богушавіча Шышкі — каралеўскага сакратара Тодара Шышкі з братамі Юрыем, Базылём, Міхалам Шышкамі, якія ахвяравалі кангрэгацыі рохітаў пад пабудову кляштара і шпіталя два пляцы на Койданаўскай вуліцы побач Койданаўскай брамы і гарадскога вала, а таксама 750 злотых на ўтрыманне хворых. Такім чынам у Менску з’явілася таварыства рохітаў з невялікім касцёлам і фундашам у 7000 срэбрам.

У 1788 годзе Міхал Ансялеўскі надаў кляштару 2 сенажаці паблізу горада.

Станам на 1796 год у рэзідэнцыі рохітаў 5 манахаў. У 1797 годзе названы менскія браты-рохіты — Макарый Ахрамовіч (60 гадоў) са шляхты Ашмянскага павета, Урбан Бардзынскі (80 гадоў) і Юзаф Анцілеўскі (70 гадоў) са шляхты Мінскай губерні, Андрэй Ольскі (50 гадоў) са шляхты Навагрудскага павета.

За 1800 год захаваўся Інвентар візіты касцёла і шпіталя братоў рохітаў (Inwentarz wizyty kosciola i szpitalu brzci rochitow roku 1800).

У XVIII — пачатку XIX ст. кляштару належалі некалькі пляцаў з будынкамі ў горадзе, а таксама фруктовы сад каля вуліцы Нямігскай і вятрак пры дарозе на Смілавічы.

У 1824 годзе мінскі кляштар рохітаў скасаваны, уся маёмасць перададзена менскага кляштара баніфратраў. Пасля 1832 года кляштар баніфратраў скасаваны, большасць яго будынкаў, у тым ліку колішні кляштар і касцёл рохітаў, знесена, а астатняя маёмасць у 1836 годзе перададзена Мінскаму прыказу грамадскай апекі (Минскому приказу общественного призрения).

У 2-й палове XIX ст. тэрыторыя забудавана жылымі дамамі.

 Архітэктура 
Невялікі драўляны дзвюхвежавы касцёл Святога Роха на падмурку, галоўным фасадам выходзіў на Койданаўскую вуліцу. Інтэр’еры ўпрыгожвалі тры драўляныя разьбяныя алтары.

У галоўным алтары знаходзіліся абразы Святога Роха, Святой Веранікі і Святога Юзафа. На тэрыторыі кляштара размяшчаўся аднапавярховы драўляны шпіталь на 30 ложкаў і тры драўляныя жылыя дамы, у адным з іх жыў ксёндз-капелан, а таксама комплекс гаспадарчых пабудоў і агарод. Тэрыторыя кляштара была абнесена драўляным парканам, галоўная брама размяшчалася з боку Койданаўскай вуліцы.

 Літаратура 



 Спасылкі 
 Касцёл Св. Веранікі і кляштар рохітаў (Мінск) на Radzima.org
 КАСЦЁЛ СВЯТОГА РОХА І КЛЯШТАР РАХІТАЎ 

Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Мінска
Катэгорыя:Колішнія касцёлы Мінска
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Беларусі, знішчаныя расійскімі ўладамі
Катэгорыя:З’явіліся ў XVIII стагоддзі
Катэгорыя:XVIII стагоддзе ў Мінску
Катэгорыя:Рэвалюцыйная вуліца (Мінск)