Танкетка

Танке́тка — лёгкая баявая гусенічная аднамесная або двухмесная браніраваная машына 20—30-х гадоў XX стагоддзя.

Маса да 4 тон, хуткасць да 45 км/гадз. Узбройвалася 1—2 кулямётамі. Браніраванне супрацькулявое (да 10 мм). Першапачаткова прызначаліся для падтрымкі пяхоты, але з-за слабай брані і ўзбраення выкарыстоўваліся пераважна для разведкі і сувязі (напрыклад, Т-27).

Першая танкетка (аднамесная, з адным кулямётам і хуткасцю 8 км/гадз.) была распрацавана ў англійскай арміі адначасова з танкамі і пачала выпускацца ў 1924 годзе. У СССР выпуск танкетак пачаўся ў пачатку 1930-х гадоў. Выпускаліся танкеткі Т-17, Т-23 і Т-27 агульнай колькасцю каля 3000 адзінак. Найбольш распаўсюджаная савецкая танкетка Т-27 мела масу 2,7 т, магутнасць рухавіка 40 к. с., хуткасць да 45 км/гадз., таўшчыню брані 10 мм, 7,62-мм кулямёт ДТ, экіпаж 2 чал. Выпуск танкетак у СССР быў спынены ў сярэдзіне 1930-х гадоў, бо была аддадзена перавага лёгкім плаваючым танкам.

 Зноскі 

 Літаратура 
 Герасімаў І. Будова і прымяненне танкеткі / 2-е выд. — Мн.: Выд-ва Бел. ваен. акругі, 1934. — 47, [1] с.




 Спасылкі 
 Рассказы об оружии. Танкетка Т-27. // Военное обозрение

*