Эмуляцыя

Эмуляцыя () — мадэляванне праграмнымі або апаратнымі сродкамі, альбо іх камбінацыяй, работы іншых праграм ці прылад.

 Мэты 
 Стварэнне новага мікрапрацэсара/мікракантролера. У гэтым выпадку з дапамогай эмулятара (праграмы або прылады) выконваюцца каманды гэтага працэсара.
 Неабходнасць выканання праграмнага забеспячэння, напісанага для іншай прылады або аперацыйнай сістэмы.
 Тэставанне праграм, напісаных для разнастайных сістэм.

 Апаратная і праграмна-апаратная эмуляцыя 
У выпадку праграмна-апаратнага комплексу эмулятарам з’яўляецца спецыяльная электронная прылада, выкананая ў выглядзе платы.[http://www.chipnews.ru/html.cgi/arhiv/00_07/stat_13.htm Программно-аппаратный комплекс для отладки МП систем на основе микроконтроллеров семейства MC68HC11 фирмы MOTOROLA

 Праграмная эмуляцыя 
Эмуляцыя дазваляе выконваць камп’ютарную праграму на платформе (камп’ютарнай архітэктуры і/або аперацыйнай сістэме), адрознай, ці ў некаторых выпадках ідэнтычнай той, для якой яна была напісана ў арыгінале. Эмуляцыяй таксама называюць сам працэс гэтага выканання. У адрозненні ад сімуляцыі, якая толькі паўтарае паводзіны праграмы, пры эмуляцыі ставіцца мэта дакладнага мадэлявання стану сістэмы, якую імітуюць, для выканання арыгінальная машыннага кода.

Пры ўжыванні моў высокага ўзроўню, часам у мэтах захоўвання хуткадзейнасці праграмы, замест эмуляцыі робяць партаванне праграм у новае асяроддзе. У гэтым выпадку ажыццяўляецца перапісванне нанова апаратна-залежных частак кода.

Адно з папулярных прымяненняў эмуляцыі — выкананне на персанальным камп’ютары гульняў, напісаных для гульнявых аўтаматаў ці гульнявых прыставак.

Тэарэтычна, згодна тэзісу Чорча—Цьюрынга, любое аперацыйнае асяроддзе можа быць эмулявана ў любым іншым асяроддзі. На практыцы, аднак, назіраецца шэраг цяжкасцяў; у прыватнасці, дакладныя паводзіны эмулюемай сістэмы часта не дакументаваны (ці ўтоены пад грыфам камерцыйнай тайны) і павінны быць даследаваны і вызначаны з дапамогай адваротнай распрацоўкі.

Досыць поўная эмуляцыя некаторых апаратных платформ патрабуе вялікай дакладнасці, да ўзроўню асобных тактавых цыклаў, недакументаваных асаблівасцяў і нават памылак рэалізацыі. Гэта асабліва важна для такіх мадэляў класічных хатніх машын, як Commodore 64, ZX Spectrum.

На некаторых іншых платформах даволі мала ўжываецца прамы доступ да абсталявання. У гэтым выпадку аказваецца дастатковым забяспечыць некаторы ўзровень сумяшчальнасці, які б выконваў трансляцыю сістэмных выклікаў эмулюемай сістэмы ў выклікі мэтавай сістэмы.

Звычайна, эмулятар складаецца з некалькіх модуляў, якія адказваюць за разнастайныя падсістэмы эмулюемага камп'ютара. Часцей усяго, эмулятар складаецца з:
 эмулятара або сімулятара цэнтральнага працэсара;
 модуля падсістэмы памяці, што эмулюе АЗП і ПЗП;
 модуля або модуляў эмуляцыі разнастайных прылад ўводу-вываду.
Сістэмная шына звычайна не эмулюецца, па прычынах спрашчэння ці падвышэння хуткадзейнасці, і віртуальная перыферыя звяртаецца непасрэдна да модуля ЦП і модуля памяці.

 Гл. таксама 
 Віртуальная машына
 Эмулятар гульнявой прыстаўкі
 Спіс эмулятараў гульнявых кансоляў

 Спасылкі 
 Як напісаць эмулятар камп'ютара 
 How to write a computer Emulator

Катэгорыя:Інфарматыка
Катэгорыя:Эмулятары