Воўна

Воўна — сабраная для перапрацоўкі поўсць жывёл (авечак, коз, вярблюдаў, трусаў, лам і іншых). Галоўным чынам у прамысловасці перапрацоўваецца авечая воўна.

На Беларусі авечую воўну нарыхтоўвалі два разы ў год — увесну і ўвосень, калі стрыглі авечак. Састрыжаную воўну сартавалі і разрыхлялі: расскубалі рукамі, расчэсвалі ўручную драўлянымі і драцянымі шчоткамі, пазней таксама на механічных часалках (воўначосках) — вадзяных, паравых. Разрыхленая воўна выкарыстоўваецца пасля для вырабу тканых, вязаных і валеных рамесных прадметаўНаталля Сухая. Валяльнае рамяство. Народныя рамёствы Міншчыны. // Народныя рамёствы Міншчыны: даведачна метадычны зборнік / Мінскі абласны цэнтр народнай творчасці. — Мн., 2008.

 Міфалогія 
У беларускіх паданнях звычайна выток ракі ці крыніцу вядзмарка заткнае воўнай, пасля чаго тая больш не цячэ. У беларускіх казках, каб выклікаць цудоўнага каня, спальвалі воўну трох колераў — шэрую, вараную і рыжую. У беларускіх казках Цмок, праціўнік Грамавіка, ляжыць каля каранёў Сусветнага дрэва на чорнай воўне.

У беларускіх замовах ад змеяў «змяя змяіная» ляжыць пад дубам на чорнай воўнеВоўна, авечае руно  // Этнічны слоўнік эл. рэсурсу «Родныя вобразы» .

Катэгорыя:Жывёлагадоўля
Катэгорыя:Тэкстыльныя валокны