Народная музыка

250px|thumb|Паштовая марка СССР
Народная музыка, музычны фальклор — музычна-паэтычнае творчасць народа, неад’емная частка народнай творчасці (фальклору), існуючага, як правіла, у вуснай (бяспісьменнай) форме, якая перадаецца з пакалення ў пакаленне. Паколькі народная музыка вядомая ўсім грамадска-гістарычным фармацыям (як вусным, так і пісьмовым), то яе варта разглядаць не толькі як кампанент народнай творчасці, але і, у шырэйшым сэнсе, як галіна (корань) музычнага мастацтва. Адна з галоўных галін, супрацьпастаўляецца музыцы папулярнай і акадэмічнай.

 Жанравая дыферэнцыяцыя 
Задаўга да ўзнікнення пісьмовых музычных традыцый з розных форм і тыпаў першабытнага сінкрэтызму (абрадавыя дзействы, гульні, песнескокаў у суправаджэнні музычных інструментаў і іншыя) сфармаваліся і развіліся самастойныя жанры музычнага мастацтва — песенныя, інструментальныя, танцавальныя.

 Народныя артысты, спевакі і казачнікі 
У розны час і ў розных краінах носьбітамі народнай музыкі былі не толькі безназоўныя выканаўцы, але і таленавітыя творцы-выканаўцы:

 кабзар
 вагант
 гусляр
 блазан
 лэўтар
 ашуг
 акын
 кюйшы
 бахшы
 аленшы
 гусан
 тагасац
 мествірэ
 клезмер
 хафіз
 аэд
 жанглёр
 менестрэль
 шпільман
 жыршы
 бард
 трубадур
 трувер
 баян


Музыка