Оскар I

Оскар I (, пры нараджэнні Жазеф-Оскар Бернадот, , 1799—1859) — другі з дому Бернадотаў кароль Швецыі і Нарвегіі (з 1844).


Сын генерала Жана Бернадота (пасля напалеонаўскага маршала, а затым караля Швецыі Карла XIV Юхана) і яго жонкі Дэзірэ Клары, былой нявесты Напалеона Банапарта (пасля каралевы Дэзідэрыі). Атрымаў незвычайнае для Францыі імя Оскар на хвалі сентыменталісцкай моды на скандынаўскія імёны; пра тое, што бацьку Оскара, а значыць, і яму самому, наканавана заняць трон двух скандынаўскіх каралеўстваў, Бернадоты не падазравалі.

У 1811 пасля абрання бацькі спадчыннікам шведскага прастола 12-гадовы Оскар прыбыў у Швецыю і, у адрозненне ад бацькоў, добра авалодаў шведскай мовай. Яшчэ пры жыцці бацькі іграў прыкметную палітычную ролю (з-за хвароб караля і моўнага бар’ера паміж ім і міністрамі); быў віцэ-каралём Нарвегіі. Да моманту ўзыходжання на прастол (1844) быў вельмі папулярны. Імкнуўся падкрэсліваць раўнапраўе шведскага і нарвежскага каралеўстваў. У 1844 быў уведзены сумесны шведска-нарвежскі сцяг (так званая «селядцовая салата»), а ў 1847 быў зацверджаны нарвежскі Ордэн Святога Олафа.

 Сям’я 
Меў ад шлюбу з Жазэфінай Лейхтэнбергскай, дачкі Яўгенія Багарнэ і ўнучкі імператрыцы Жазэфіны дзяцей:
 Карл XV (1826—1872) — кароль Швецыі і Нарвегіі
 Прынц Густаў (1827—1852) — герцаг Упландскі
 Оскар II (1829—1907) — кароль Швецыі і Нарвегіі
 Яўгенія (1830—1889)
 Аўгуст (1831—1873) — герцаг Даларна

а таксама меў трох пазашлюбных дзяцей, якія іранічна зваліся «прынцамі Лапландыі»:
 ад сувязі з актрысай Эміліяй Хёгкіст:
 Яльмар Хёгкіст, (18.06.1839, Гамбург — 1874, Лондан)
 Макс Хёгкіст, (12.08.1840, Стакхолм — 1872, Кітай)
 ад сувязі с Жакет Лёвенхільм дачка:
 Аскарыя (1819)

 Спасылкі 



Катэгорыя:Каралі шведскія
Катэгорыя:Каралі нарвежскія
Катэгорыя:Бернадоты
Катэгорыя:Каралеўскія члены Лонданскага каралеўскага таварыства
Катэгорыя:Ганаровыя члены Санкт-Пецярбургскай акадэміі навук